
ဤအခန်း «ဂဇတီရ္ထ အာနုဘော်ဖော်ပြခြင်း» တွင် ပုလတ္စျာ ရှင်က မင်းတစ်ပါးအား အလွန်မြတ်သော ဘုရားဖူးရာနေရာ «ဂဇတီရ္ထ» သို့ သွားရောက်ရန် လမ်းညွှန်တော်မူသည်။ တီရ္ထ၏ အာဏာတန်ခိုးကို ရှေးကာလက ဥပမာများဖြင့် အတည်ပြုဖော်ပြထားသည်။ ရှေးအခါက အရပ်ရှစ်မျက်နှာရှိ ဒိဂ္ဂဇာ (diggaja) များသည် စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်သော သတ္တဝါများအဖြစ် ဖော်ပြခံရပြီး ထိုနေရာတွင် တပသ (tapas) ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်။ အဲရာဝတ (Airāvata) ဦးဆောင်သော ကမ္ဘာကို ထမ်းဆောင်သည့် ဆင်ကြီးများလည်း အတူတကွ ပါဝင်ကြသည်။ အဓိက သင်ကြားချက်မှာ ထိုတီရ္ထ၌ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးခြင်း (samyaṅ-snānā) ဖြစ်ပြီး၊ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးသူသည် «ဂဇဒါန» (gaja-dāna) ဆင်လှူဒါန်းခြင်းနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်ဟု သေချာစွာ ကတိပြုထားသည်။
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गजतीर्थमनुत्तमम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं दिग्गजैर्भावितात्मभिः
ပုလတ္စျက ပြော၏။ ထို့နောက် အရှင်မင်းမြတ်၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဂဇတီရ္ထသို့ သွားရမည်။ အဲဒီနေရာမှာ ရှေးကာလတွင် စိတ်ကို သင့်တော်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသော အရပ်လေးမျက်နှာ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည့် ဆင်ကြီးများက တပသ (အာသီတိ) ကို ကျင့်ခဲ့ကြသည်။
Verse 2
भूभारधरणैश्चान्यैरैरावणमुखैर्नृप । तत्र स्नातो नरः सम्यग्गजदानफलं लभेत्
အို မင်းမြတ်၊ အဲရာဝဏ (Airāvaṇa) ကို ဦးဆောင်သူအဖြစ်ထားသော မြေဘောကို ထမ်းဆောင်သူ အခြားသူများကလည်း ထိုနေရာကို ဂုဏ်ပြုကြ၏။ ထိုနေရာ၌ စနစ်တကျ ရေချိုးသူသည် ဆင်လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။
Verse 44
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गजतीर्थप्रभाववर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သတ္တမ «ပရဘာသခဏ္ဍ» ထဲရှိ တတိယ «အရ္ဗုဒခဏ္ဍ» တွင် «ဂဇတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ လေးဆယ်လေးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။