Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 56
अथासौ विस्मयाद्राजन्पंचत्वं समुपस्थितः । ततो जातिस्मरो जातो विदर्भाधिपतेर्गृहे
athāsau vismayādrājanpaṃcatvaṃ samupasthitaḥ | tato jātismaro jāto vidarbhādhipatergṛhe
ထို့နောက် အရှင်မင်းကြီး၊ အံ့ဩခြင်းကြောင့် သူသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်၍ ဓာတ်ငါးပါးသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွား၏။ ထို့နောက် သူသည် ဝိဒರ್ಭမင်း၏ အိမ်တော်၌ ပြန်လည်မွေးဖွားကာ ယခင်ဘဝကို မှတ်မိသော စိတ်ဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံလာ၏။
Pulastya
Tirtha: Arbuda-tīrtha (implied locus of death/merit)
Type: kshetra
Listener: Rājā
Scene: The narrator describes the man’s sudden death born of astonishment; then a luminous transition to a royal palace in Vidarbha where a newborn/young prince bears the rare mark of jātismara—eyes reflecting remembered suffering and wonder.
FAQs
Actions and inner states carry across lives; the Purāṇic narrative uses rebirth to show how dharma ripens beyond a single lifetime.
The story’s merit-thread remains tied to the Arbuda sacred region, even as the rebirth occurs in Vidarbha.
None directly; the verse establishes karmic continuity and sets up the later vrata and dāna pattern.