Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 37
ततस्ते दारुणोत्पाता उपशांताश्च तत्क्षणात् । अभवत्सुमुखो लोको वृत्तो गन्धवहो मृदुः
tataste dāruṇotpātā upaśāṃtāśca tatkṣaṇāt | abhavatsumukho loko vṛtto gandhavaho mṛduḥ
ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် အနိမိတ်ဆိုးများသည် ထိုခဏချင်းပင် ငြိမ်းသက်သွား၏။ လောကသည် မျက်နှာပြောင်လင်း၍ တည်ငြိမ်လာကာ မွှေးရနံ့ပါသော နူးညံ့သည့် လေညင်းလည်း တိုက်ခတ်လာ၏။
Pulastya, implied continuation
Tirtha: Arbuda-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: A landscape around a sacred hill/kshetra shifts from ominous turbulence to serene clarity; faces of beings brighten; a soft fragrant breeze moves trees, banners, and garments, suggesting divine pacification.
FAQs
When devotion is rightly performed, negative forces dissolve and auspicious signs naturally arise.
The verse supports the Arbuda-khaṇḍa’s mahātmya theme within Prabhāsa-khaṇḍa, where worship transforms the region’s fate.
No new rite is prescribed; the verse states the immediate फल (result) of the completed worship—cessation of omens.