Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
बुभुक्षा नैव तृष्णा च निद्रालस्ये न च प्रभो । रंभाद्यप्सरसो मुख्या गंधर्वास्तुंबरादयः । रमयंति नरं तत्र गीतैर्नृत्यैरनेकशः
bubhukṣā naiva tṛṣṇā ca nidrālasye na ca prabho | raṃbhādyapsaraso mukhyā gaṃdharvāstuṃbarādayaḥ | ramayaṃti naraṃ tatra gītairnṛtyairanekaśaḥ
အရှင်ဘုရား၊ ထိုနေရာ၌ ဆာလောင်ခြင်းမရှိ၊ ရေငတ်ခြင်းမရှိ၊ အိပ်ငိုက်ပင်ပန်းခြင်းလည်း မရှိပါ။ ရမ္ဘါတို့ကဲ့သို့ အပ္စရာမင်းသမီးများနှင့် တုမ္ဗရာတို့ကဲ့သို့ ဂန္ဓဗ္ဗများသည် သီချင်းနှင့် အကများဖြင့် လူကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ပျော်ရွှင်စေကြသည်။
Devadūta
Tirtha: Svarga (Indra-loka/Amarāvatī implied)
Type: kshetra
Listener: Mudgala
Scene: A radiant celestial court: apsaras like Rambhā dance, gandharvas like Tumbara sing and play instruments; the atmosphere is effortless—no hunger, thirst, or fatigue—only refined delight.
FAQs
Svarga is portrayed as a realm of refined enjoyment and ease; the teaching later contrasts this pleasure with its impermanence.
This verse describes svarga rather than a terrestrial tīrtha; it serves the Arbuda Khaṇḍa narrative that motivates higher spiritual aims.
None; it is descriptive cosmology of svarga’s comforts.