Adhyaya 33

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततः पार्थेश्वरं गच्छेदेवं पातकनाशनम् । यं दृष्ट्वा मानवः सम्यङ्मुच्यते सर्वपातकैः

ပုလတ်စျက ဆိုသည်—ထို့နောက် ပာရ္ထေရှွရ (အပြစ်ဖျက်ရှင်) ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုသို့ မြင်မြင်ချင်းပင် လူသည် အပြစ်အကုန်မှ မှန်ကန်စွာ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 2

पार्थानाम्न्यभवत्साध्वी देवलस्य प्रिया सती । तया पूर्वं तपस्तप्तं तत्र स्थाने महीपते

ပာရ္ထာ ဟူသော သီလဝတီ မိန်းမတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ဒေဝလ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော သစ္စာရှိ ဇနီးဖြစ်၏။ အို မဟာမင်း၊ ထိုနေရာ၌ပင် ယခင်က သူမသည် တပသ (အာစတေရ) ကို ကျင့်ခဲ့သည်။

Verse 3

सा पूर्वमभवद्वंध्या ऋषिपत्नी यशस्विनी । वैराग्यं परमं गत्वा ततश्चैवार्बुदं गता

ယခင်က ထိုယရှသဝတီ ရှင်ရသီ၏ ဇနီးသည် ကလေးမရှိသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အမြင့်ဆုံး ဝိုင်ရာဂျ (လောကကင်းဝေးမှု) ကို ရောက်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် အာဗုဒ (Arbuda) သို့ သွားခဲ့သည်။

Verse 4

वायुभक्षा निराहारा समचित्ताऽसने स्थिता । ततो वर्षसहस्रांते भक्त्या तस्या महीपते

လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ် ယူ၍ အစာမစားဘဲ၊ စိတ်တည်ငြိမ်ညီမျှစွာ အာသန၌ ထိုင်နေ하였다။ အို မဟာမင်း၊ တစ်ထောင်နှစ် ပြည့်သည့်အခါ သူမ၏ ဘက္တိ (သဒ္ဓါ) ကြောင့်…

Verse 5

उद्भिद्य धरणीपृष्ठं सहसा लिंगमुत्थितम् । एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी

မြေမျက်နှာပြင်ကို ဖောက်ထွင်းကာ လင်္ဂတော်သည် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုခဏတည်းက ကိုယ်မဲ့သော အသံတော်တစ်ပါးက ပြောကြား၏။

Verse 6

पूजयैतन्महाभागे शिवलिंगं सुपावनम् । त्वद्भक्त्या धरणीपृष्ठान्निःसृतं कामदं महत्

“အကျိုးကောင်းရှိသူရေ၊ အလွန်သန့်ရှင်းစေသော ရှိဝလင်္ဂတော်ကို ပူဇော်လော့။ သင်၏ ဘက္တိကြောင့် မြေမျက်နှာပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်ကြီးမြတ်၍ ဆန္ဒပြည့်စုံစေတော်မူ၏။”

Verse 7

यो यं काममभिध्यायन्पूजयिष्यति मानवः । अन्योपि तदभिप्रेतं प्राप्स्यते नात्र संशयः

လူတစ်ယောက်သည် မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို စိတ်ထဲတွင် ထားကာ ပူဇော်လျှင်၊ ထိုလိုအင်ဆန္ဒအတိုင်း ရရှိမည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 8

पार्थेश्वराख्यमेतद्धि लोके ख्यातिं गमिष्यति । एवमुक्त्वा ततो वाणी विरराम महीपते

“ဤသည်ကို ‘ပါရ္ထေရှွရ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် လောက၌ ကျော်ကြားလာမည်” ဟုဆိုပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ ထိုသဘာဝလွန် အသံတော်သည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

Verse 9

ततः सा विस्मयाविष्टा पूजयामास तत्तदा । ततः पुत्रशतं प्राप्तं दिव्यं वंशधरं तथा

ထို့နောက် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မိန်းမသည် ထိုခဏတည်းက ပူဇော်လေ၏။ ထို့နောက်တွင် မျိုးဆက်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်သော သာသနာတော်ဆန်သည့် သားတစ်ရာကို ရရှိလေ၏။

Verse 10

ततः प्रभृति तल्लिंगं विख्यातं धरणीतले । तत्रास्ति निर्मलं तोयं गिरिगह्वरनिःसृतम्

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုလိင်္ဂသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျော်ကြားလာ၏။ ထိုနေရာ၌လည်း တောင်ဂူမှ စီးထွက်လာသော သန့်ရှင်းသော ရေရှိ၏။

Verse 11

तत्र स्नात्वा नरः सम्यग्यस्तं पश्यति भावतः । न स पश्यति संसारे दुःखं संतानसंभवम्

ထိုနေရာ၌ သေချာစွာ ရေချိုးပြီး စိတ်နှလုံးဖြင့် သဒ္ဓာတရားအပြည့်ဖြင့် ထိုဘုရားကို မြင်သူသည် လောကီဘဝ၌ သားသမီးမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခကို မတွေ့ရ။

Verse 12

शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यां जागरं तस्य चाग्रतः । यः करोति निराहारः स पुत्रं लभते धुवम्

လပြည့်ဘက်၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့ (စတုဒ္ဒသီ) တွင် ထိုဘုရားရှေ့၌ အစာမစားဘဲ ညလုံးနိုးကြားစောင့်နေသူသည် သေချာပေါက် သားကို ရရှိမည်။

Verse 13

पिंडनिर्वापणं तत्र यः करोति समाहितः । तस्य पुत्रत्वमायाति पितरस्तत्प्रसादतः

စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုနေရာ၌ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်သူအား ထိုကောင်းမှု၏ ကျေးဇူးကြောင့် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) က သားသမီးရှိခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 33

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे पार्थेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဧကာရှီတိ-သာဟသ္ရီ သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမဖြစ်သော ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ တတိယဖြစ်သော အရ္ဗုဒခဏ္ဍတွင် «ပါရ္ထေရှ್ವರ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၃၃ ပြီးဆုံး၏။