Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 5
स्तनं धयन्तीं सुस्निग्धां शिशोः क्षीरानुरागिणः । सा तेन विद्धा बाणेन सहसा नतपर्वणा
stanaṃ dhayantīṃ susnigdhāṃ śiśoḥ kṣīrānurāgiṇaḥ | sā tena viddhā bāṇena sahasā nataparvaṇā
အမိသမင်သည် နူးညံ့စွာ ကလေးကို နို့တိုက်နေပြီး၊ ကလေးသမင်သည် မိခင်နို့ကို ချစ်မြတ်နိုးလျက်ရှိ၏။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် အချိုးကွေးသော အမြှားတံဖြင့် သူ၏မြှားက ထိုးထိသွား၏။
Paulastya
Tirtha: Arbuda
Type: peak
Scene: A doe suckles her fawn; the king’s arrow suddenly pierces her—tender intimacy shattered by abrupt violence, with the fawn clinging in helpless dependence.
FAQs
Violence ignores the sanctity of care and motherhood; the Purāṇa uses pathos to awaken conscience and foreshadow repentance.
The episode is part of the Kapilā Tīrtha māhātmya narrative cycle in Arbuda Khaṇḍa.
None; the verse narrates the harmful act that later necessitates purification.