Adhyaya 27

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ चक्रतीर्थमनुत्तमम् । यत्र चक्रं पुरा मुक्तं विष्णुना प्रभविष्णुना

ပုလස්တျက ပြော၏— ထို့နောက် အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော စက္ကရတီရ္ထသို့ သွားသင့်သည်။ ထိုနေရာ၌ အတိတ်ကာလ၌ အာနုဘော်ကြီးသော ဗိဿဏုသည် မိမိ၏ စက္ကရ (ဒစ္စကပ်) ကို ပစ်လွှတ်ခဲ့၏။

Verse 2

निहत्य दानवान्संख्ये कृत्वा स्नानं सुनिर्झरे । विष्णुः प्राक्षालयत्तोयं तेन तन्मेध्यतां गतम्

စစ်ပွဲ၌ ဒာနဝတို့ကို သတ်နှိမ်ပြီးနောက် လှပသော ရေတံခွန်၌ ရေချိုးကာ၊ ဗိဿဏုသည် ထိုနေရာ၏ ရေဖြင့် ကိုယ်ကို ဆေးကြောတော်မူ၏။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် ထိုရေသည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော မေဓ္ယတရားကို ရရှိ하였다။

Verse 3

तत्र श्राद्धं तु यः कुर्याच्छयने बोधने हरेः । आकल्पं पितरस्तस्य तृप्तिं यांति नराधिप

အို မင်းမြတ်၊ ဟရိ (Hari) ၏ အိပ်စက်ခြင်းနှင့် နိုးထခြင်းကာလ၌ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူ၏ ပိတရ်များသည် ကာလအဆုံးတိုင်အောင် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိကြ၏။

Verse 27

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे चक्रतीर्थप्रभाववर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အပိုဒ် ၈၁,၀၀၀ ပါသော သံဟိတာအတွင်း—ခုနှစ်မြောက် ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ထို၏ တတိယ အရ္ဗုဒခဏ္ဍ၌ «စက္ကရတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၇ သည် ပြီးဆုံး၏။