Adhyaya 26

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तस्मिन्कनखलंनाम पर्वते पापनाशने

ပုလஸ္တျ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက်၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းသော ကနခလ အမည်ရှိ တောင်ပေါ်၌ ဖြစ်၏။

Verse 2

शृणु तत्राऽभवत्पूर्वं यदाश्चर्यं महीपते । पार्थिवः सुमतिर्नाम संप्राप्तोऽर्बुदपर्वते

နားထောင်ပါ၊ အို မဟီပတေ မင်းကြီး၊ အတိတ်ကာလ၌ ထိုနေရာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အံ့ဩဖွယ်ကို။ စုမတိ ဟူသော မင်းတစ်ပါးသည် အရ္ဗုဒ တောင်သို့ ရောက်လာခဲ့၏။

Verse 3

सूर्यग्रहे महीपाल तीर्थं कनखलं गतः । तेन विप्रार्थमानीतं सुवर्णं जात्यमेव हि

နေကြတ်ချိန်၌၊ အို မင်းကြီး၊ သူသည် ကနခလ တီရ္ထသို့ သွားရောက်ခဲ့၏။ ဗြာဟ္မဏတို့အား ဒါနပြုရန်အတွက် သန့်စင်သော ရွှေကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 4

प्रभूतं पतितं तोये प्रमादात्तस्य भूपतेः । न लब्धं तेन भूपाल अन्वेषणपरेण च

မင်း၏ မသတိကြောင့် ရွှေအများအပြားသည် ရေထဲသို့ ကျသွား၏။ အို အုပ်ချုပ်ရှင်၊ သူသည် အလွန်ကြိုးစား၍ ရှာဖွေသော်လည်း ပြန်မရနိုင်ခဲ့။

Verse 5

ततः स्नात्वा गृहं प्राप्तः पश्चात्तापसमन्वितः । ततः कालेन महता स भूयस्तत्र चागतः

ရေချိုးပြီးနောက် အိမ်သို့ပြန်ရောက်ကာ နောင်တကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အချိန်အတော်ကြာလွန်ပြီးနောက် ထိုနေရာသို့ ထပ်မံလာရောက်하였다။

Verse 6

स्नानार्थं भास्करे ग्रस्ते तं च देशमपश्यत । चिंतयामास मेधावी ह्यस्मिन्देशे तदा मम

နေကြတ်ချိန်၌ ရေချိုးရန်လာသောအခါ ထိုနေရာတစ်ခုတည်းကို မြင်တွေ့၏။ ဉာဏ်ပညာရှိသော မင်းကြီးသည် စဉ်းစားလေ၏—“ဤနေရာ၌ ထိုအချိန်က ငါ၏…”

Verse 7

सुवर्णं पतितं हस्तान्न च लब्धं कथंचन

“ရွှေသည် ငါ့လက်မှ လွတ်ကျသွား၍ မည်သို့မျှ ပြန်မရနိုင်ခဲ့” ဟုဆို၏။

Verse 8

पुलस्त्य उवाच । एवं चिंतयतस्तस्य वागुवाचाशरीरिणी । नात्र नाशोऽस्ति राजेन्द्र इह लोके परत्र च

ပုလஸ္တျက ပြော၏။ ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ် ကိုယ်မဲ့အသံတစ်ခုက ပြောလေ၏—“မင်းတို့၏မင်းကြီးရေ၊ ဤနေရာ၌ ဆုံးရှုံးမှုမရှိ၊ ဤလောက၌လည်း မရှိ၊ နောက်လောက၌လည်း မရှိ” ဟု။

Verse 9

अत्र कोटिगुणं जातं सुवर्णं यत्पुरातनम् । पश्चात्तापस्त्वया भूरि कृतो यद्द्रव्यनाशने

“ဤနေရာ၌ ယခင်က ရွှေဟောင်းသည် ကောဋိဆတန်တိုးပွားလာ၏။ ထို့ပြင် ငွေကြေးပျက်စီးသွားခြင်းအပေါ် သင်သည် နောင်တကြီးစွာ ခံစားခဲ့သဖြင့်…”

Verse 10

तस्मात्संख्या च संजाता तथैवाकल्पितस्य च । येऽत्र श्रद्धासमायुक्ताः सुवर्णैर्नृपसत्तम । यत्नाच्छ्राद्धं करिष्यंति सुवर्णं च विशेषतः

ထို့ကြောင့် မရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဤနေရာ၌ပင် အရေအတွက်ထဲသို့ ထည့်တွက်လာ၏။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ ဤနေရာသို့လာသူတို့သည် ကြိုးစား၍ śrāddha ကိုပြုလုပ်ကြမည်၊ အထူးသဖြင့် ရွှေကိုပူဇော်လှူဒါန်း၍—

Verse 11

ब्राह्मणेभ्यः प्रदास्यंति संख्या तस्य न विद्यते । अत्रान्वेषय देशे त्वं प्राप्स्यसे नाऽत्र संशयः

ထိုလှူဒါန်းမှုကို ဘြာဟ္မဏများထံ ပေးအပ်သောအခါ ၎င်း၏ပမာဏကို မရေတွက်နိုင်။ ဤနေရာတည်း၌ ရှာဖွေပါ—သင်ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 12

स श्रुत्वा भारती तत्र ह्याकाशादुत्थितां नृप । अन्वेषमाणोऽस्मिन्देशे सुवर्णं तच्च लब्धवान्

အို မင်းကြီး၊ ကောင်းကင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဘာရတီ (Bhāratī) သံတော်ကို ထိုနေရာ၌ ကြားပြီးနောက်၊ ထိုဒေသတွင် ရှာဖွေရာမှ ရွှေကို အမှန်တကယ် ရရှိ하였다။

Verse 13

शुभ्रं कोटिगुणं प्राज्यं ततस्तुष्टिं समागतः । ज्ञात्वा तीर्थप्रभावं तं ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः । प्रददौ च दयायुक्त उद्दिश्य पितृदेवताः

ထိုရွှေသည် သန့်ရှင်း၍ များပြားကာ ကောဋိဆတင်မြှောက်သကဲ့သို့ တိုးပွားလာသဖြင့် မင်းကြီးသည် စိတ်ကျေနပ်လေ၏။ ထို tīrtha ၏ အာနုဘော်ကို သိမြင်ပြီး ကရုဏာစိတ်ဖြင့် ဘြာဟ္မဏများအား ထောင်ချီသော ဒါနများကို ပေးအပ်ကာ ပိတೃဒေဝတား (Pitṛs) အတွက် ဥဒ္ဒိသပြုလေ၏။

Verse 14

ततस्तस्य प्रभावेण स दानस्य महीपतिः । संजातो धनदोनाम यक्षो नानाधनप्रदः

ထို့နောက် ထို tīrtha နှင့် ထိုဒါန၏ အာနုဘော်ကြောင့် မြေကြီး၏ အရှင်မင်းကြီးသည် «ဓနဒ» ဟူသော ယက္ခ ဖြစ်လာကာ အမျိုးမျိုးသော ဥစ္စာကို ပေးကမ်းသူ ဖြစ်လေ၏။

Verse 15

तत्र यः कुरुते श्राद्धं ग्रहे सूर्यस्य भूमिप । आकल्पं पितरस्तस्य तृप्तिं यांति सुतर्पिताः

အို မြေကြီး၏ အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ နေဘုရား စူရျ၏ ဗိမာန်၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူ၏ ဘိုးဘွားပိတෘများသည် ကာလယုဂ အဆုံးတိုင်အောင် ကောင်းစွာ ပူဇော်ခံရ၍ စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြ၏။

Verse 16

स्नानेन ऋषयो देवास्तुष्टिं यांति महोरगाः । नाशः संजायते सद्यः पापस्य पृथिवीपते

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကြောင့် ရှိသီများ၊ ဒေဝတားများနှင့် မဟာနာဂများသည် ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်တော်မူကြသည်။ ထို့ပြင် အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ အပြစ်၏ ပျက်စီးခြင်းသည် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 17

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । यथाशक्त्या तथा दानं श्राद्धं च नृपसत्तम

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို ပြုကျင့်သင့်သည်။ ထို့အပြင် မိမိအင်အားအလျောက် ဒါန (dāna) နှင့် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်သင့်သည်၊ အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး။

Verse 26

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे कनखलतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षङ्विंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ တတိယ အရ္ဗုဒခဏ္ဍ၌ «ကနခလ တီရ္ထ မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၂၆ ပြီးဆုံး၏။