Adhyaya 23

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ शुक्लतीर्थमनुत्तमम् । यत्ख्यातिमगमत्पूर्वं सकाशाद्दाशवर्गतः

ပုလတ္စျာ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော သုက္ကလ တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုတီရ္ထ၏ ကျော်ကြားမှုသည် ယခင်က ငါးဖမ်းအမျိုးအစားမှ လူတစ်ဦးနှင့် ဆက်နွယ်၍ ပေါ်ထွန်းခဲ့၏။

Verse 2

पुराऽसीद्रजको नाम्ना शमिलाक्षो महीपते । नीलीमध्ये तु वस्त्राणि प्रक्षिप्तानि महीपते

ရှေးကာလတွင် မဟာရာဇာ၊ ရေချိုးအဝတ်လျှော်သမားတစ်ဦးရှိ၍ အမည်မှာ ရှမိလာက္ရှ ဖြစ်၏။ မဟာရာဇာ၊ အဝတ်အစားတို့ကို နီလာရောင်ဆေးအိုးအတွင်းသို့ ပစ်ချခဲ့ကြ၏။

Verse 3

अथासौ भयमापन्नो ज्ञात्वा वस्त्रविडंबनम् । देशांतरं प्रस्थितोऽसौ स्वकुटुम्बसमावृतः

ထို့နောက် အဝတ်အစားများ ပျက်စီးသွားသည်ကို သိမြင်၍ သူသည် ကြောက်ရွံ့သွားကာ မိမိမိသားစုနှင့်အတူ အခြားဒေသသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 4

अथ तस्य सुता राजन्दाशकन्यासखी शुभा । दुःखेन महताविष्टा दाश्यंतिकमुपाद्रवत्

ထို့နောက် မဟာရာဇာ၊ သူ၏သမီးသည် ကံကောင်းသည့် မိန်းကလေးဖြစ်၍ ငါးဖမ်းမိန်းကလေး၏ အနီးကပ်မိတ်ဆွေတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ထိခိုက်လျက် ငါးဖမ်းမိန်းကလေး၏ အိမ်သို့ ချက်ချင်းပြေးသွား၏။

Verse 5

तस्यै निवेदयामास भयं वस्त्रसमुद्भवम् । विदेशचलनं चैव बाष्पगद्गदया गिरा

သူမသည် အဝတ်အစားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုကိုလည်းကောင်း၊ ပြည်ပသို့ ထွက်ခွာရမည့်အကြောင်းကိုလည်းကောင်း မျက်ရည်ကြောင့် အသံတုန်တုန်ဖြင့် ထိုမိန်းကလေးအား ပြောကြားလေ၏။

Verse 6

दाशकन्यापि दुःखेन तस्या दुःखसमन्विता । अब्रवीद्वाष्संक्लिन्नां निश्वसंती मुहुर्मुहुः

ငါးဖမ်းမိန်းကလေးလည်း သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့်အတူ ဝမ်းနည်းကြေကွဲကာ မျက်ရည်စိုစို မျက်နှာစိုစိုဖြင့် မကြာခဏ သက်ပြင်းချလျက် စကားဆို၏။

Verse 7

दाशकन्योवाच । अस्त्युपायो महानत्र विदितो मम शोभने । ध्रुवं तेन कृतेनैव निर्भयं ते च ते पितुः

ငါးဖမ်းမိန်းကလေးက ပြောသည်။ «အလှတရားရှိသူရေ၊ ဒီနေရာမှာ ငါသိထားသော အလွန်ကြီးမားသော ကုထုံးတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအရာကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် သင်နှင့် သင်၏အဖေတို့သည် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်»။

Verse 8

अत्रास्ति निर्झरं सुभ्रूरर्बुदे वरवर्णिनि । तत्र मे भ्रातरश्चैव तथान्ये मत्स्यजीविनः

«အာဗုဒမှာပဲ၊ မျက်ခုံးလှသူရေ၊ အရောင်တောက်ပလှသူရေ၊ စမ်းရေတစ်စင်း ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ ငါ့အစ်ကိုတွေ နေကြပြီး၊ ငါးဖမ်းပြီး အသက်မွေးသူ အခြားသူတွေလည်း ရှိတယ်»။

Verse 9

यच्चान्यदपि तत्रैव क्षिप्यते सलिले शुभे । तत्सर्वं शुक्लतामेति पश्य मे वपुरीदृशम्

«အဲဒီကောင်းမြတ်တဲ့ ရေထဲကို အခြားအရာတစ်ခုခု ပစ်ချလိုက်ရင်လည်း အကုန်လုံး ဖြူစင်သွားတယ်။ ကြည့်ပါ—ငါ့ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြူဝင်းလာတာ»။

Verse 10

सर्वेषामेव दाशानां तस्य तोयस्य मज्जनात् । तानि वस्त्राणि तत्रैव तातस्तव सुमध्यमे । जले प्रक्षालयेत्क्षिप्रं प्रयास्यंति सुशुक्लताम्

«အဲဒီရေထဲမှာ မြုပ်နှံရုံနဲ့ပဲ ငါးဖမ်းသူအားလုံးအတွက် အရာတွေ ဖြူစင်လာတယ်။ ခါးသေးလှသူရေ၊ သင့်အဖေရဲ့ အဝတ်တွေကို အဲဒီနေရာမှာပဲ ရေထဲမှာ လျင်မြန်စွာ လျှော်ပါ; မကြာခင် တောက်ပဖြူဝင်းသွားမယ်»။

Verse 11

त्वयाऽत्र न भयं कार्यं गत्वा तातं निवारय । प्रस्थितं परदेशाय नात्र कार्या विचारणा

«ဒီမှာ မကြောက်ပါနဲ့။ သွားပြီး နိုင်ငံခြားသို့ ထွက်ခွာမယ့် သင့်အဖေကို တားဆီးပါ။ ဒီကိစ္စမှာ စဉ်းစားလွန်စရာ မလိုဘူး»။

Verse 12

पुलस्त्य उवाच । सा तस्या वचनं श्रुत्वा गत्वा सर्वं न्यवेदयत् । जनकाय सुता तूर्णं ततोऽसौ तुष्टिमाप्तवान्

ပုလတ္စျက ဆို၏။ သူမ၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ သူမသည် သွားကာ အရာအားလုံးကို အဖခင်ထံ အလျင်အမြန် လျှောက်တင်လေ၏။ ထို့နောက် အဖခင်သည် စိတ်ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 13

प्रातरुत्थाय तूर्णं स निर्झरं तमुपाद्रवत् । क्षिप्तमात्राणि राजेन्द्र तानि वस्त्राणि तेन वै

မနက်စောစော ထပြီး သူသည် အလျင်အမြန် ထိုရေစမ်းသို့ ပြေးသွားလေ၏။ အို မင်းတို့၏အရှင်ရေ၊ သူက အဝတ်အစားတို့ကို ထိုရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည့် ခဏတစ်ခဏမှာပင်…

Verse 14

तस्मिंस्तोयेतिशुक्लत्वं गतानि बहुलां ततः । कांतिमापुश्च परमां तथा दृष्ट्वांबराणि च

ထိုရေထဲတွင် အဝတ်အစားတို့သည် အလွန်ဖြူစင်သွားပြီး၊ ထို့နောက် တောက်ပသော အလင်းရောင်အမြင့်မြတ်ကို ရရှိလေ၏။ ထိုသို့ ပြောင်းလဲသွားသော အဝတ်အစားတို့ကို မြင်၍ သူသည် အံ့ဩလေ၏။

Verse 15

अथासौ विस्मयाविष्टस्तानि चादाय सत्वरः । राज्ञे निवेदयामास वृत्तांतं च तदुद्भवम्

ထို့နောက် သူသည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရကာ ထိုအဝတ်အစားတို့ကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လေ၏။ ထို့ပြင် ဖြစ်ပျက်သမျှနှင့် ထိုအကြောင်း၏ အရင်းအမြစ်ကို မင်းထံ လျှောက်တင်လေ၏။

Verse 16

ततो विस्मयमापन्नः स राजा तत्र निर्झरे । अन्यानि नीलीरक्तानि वस्त्राणि चाक्षिपज्जले

ထို့နောက် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သော မင်းသည် ထိုရေတံခွန်အနီး၌ အခြားအဝတ်အစားများ—အပြာနှင့် အနီရောင်—ကို ရေထဲသို့ ပစ်ချလေ၏။

Verse 17

सर्वाणि शुक्लतां यांति विशिष्टानि भवंति च । ज्ञात्वा ततः परं तीर्थं स्नानं चक्रे यथाविधि

အရာအားလုံးသည် ဖြူစင်သန့်ရှင်းလာ၍ ထူးကဲမြင့်မြတ်လာကြ၏။ ထိုတီရ္ထ၏ အမြင့်မြတ်သဘောကို သိပြီးနောက်၊ သင့်တော်သော ဝိဓိအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပူဇော်ပြုလေ၏။

Verse 18

त्यक्त्वा राज्यं स तत्रैव तपस्तेपे महीपतिः । ततः सिद्धिं परां प्राप्तस्तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ထိုမြေရှင်မင်းသည် နိုင်ငံတော်ကို စွန့်လွှတ်၍ ထိုနေရာ၌ပင် တပသ္ယာကို ကျင့်လေ၏။ ထို့နောက် ဤတီရ္ထ၏ အာနုභာဝကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိလေ၏။

Verse 19

एकादश्यां नरस्तत्र यः श्राद्धं कुरुते नृप । स कुलानि समुद्धृत्य दश याति दिवं ततः । स्नानेनव विपापत्वं तत्क्षणादेव जायते

အို မင်းကြီး၊ အဲကာဒသီနေ့၌ ထိုနေရာတွင် ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူသည် မိမိမျိုးရိုးဆက်ဆံရေး တစ်ဆယ်ဆက်ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်၍ ထို့နောက် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းဖြင့် အပြစ်ကင်းစင်မှုသည် ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 23

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे शुक्लतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီစ్కန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ ပရဘာသခဏ္ဍ (ခုနစ်ပိုင်း) ၏ အာဗုဒခဏ္ဍ (တတိယပိုင်း) တွင် «ရှုကလတီရ္ထ မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၂၃ သည် ပြီးဆုံး၏။