Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 54
निविष्टा सा जगन्माता श्रीमाता कामरूपिणी । हिताय जगतां राजन्नद्यापि वरपर्वते । तत्रैव वसते साक्षान्नृणां कामप्रदायिनी
niviṣṭā sā jaganmātā śrīmātā kāmarūpiṇī | hitāya jagatāṃ rājannadyāpi varaparvate | tatraiva vasate sākṣānnṛṇāṃ kāmapradāyinī
ထိုကမ္ဘာမိခင်—မင်္ဂလာမိခင်၊ ဆန္ဒအတိုင်း ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သူ—သည် လောကတို့၏ အကျိုးအတွက် ထိုနေရာ၌ ထိုင်နေ၏။ အို မင်းကြီး၊ ယနေ့တိုင် Varaparvata ပေါ်တွင်လည်း သူမသည် ထင်ရှားစွာ နေထိုင်ကာ လူတို့၏ သင့်တော်သော ဆန္ဒများကို ပေးအပ်လျက်ရှိသည်။
Pulastya
Tirtha: Varaparvata
Type: peak
Listener: King (narādhipa)
Scene: The World-Mother, radiant and auspicious, sits firmly on Varaparvata; her form subtly shifts—suggesting kāmarūpatā—while devotees approach with petitions; the mountain itself appears as her throne for the welfare of all beings.
FAQs
A tīrtha becomes living refuge when the Goddess abides there; worship aligns human desires with welfare of the world.
Varaparvata is explicitly praised as the manifest abode of the Goddess.
No specific rite is detailed here; the verse emphasizes the फल (benefit) of the Goddess’s presence—desire-fulfillment.