Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 9
पंगुरुवाच । नाम्ना मे ख्यातिमायातु तीर्थमेतत्सुरेश्वर । पंगुभावोऽत्र मे यातु प्रसादात्तव शंकर
paṃguruvāca | nāmnā me khyātimāyātu tīrthametatsureśvara | paṃgubhāvo'tra me yātu prasādāttava śaṃkara
ပင်္ဂုက ပြောသည်—“အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဤတီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) သည် ကျွန်ုပ်၏ နာမဖြင့် ကျော်ကြားပါစေ။ အို ရှင်ကရ၊ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ခြေမသန်မှုကို ဤနေရာ၌ပင် ချန်ထားခွင့်ပြုပါ။”
Paṃgu (the devotee/brāhmaṇa addressed in the narrative)
Tirtha: Paṅgu-tīrtha (implied by request; formal confirmation follows)
Type: ghat
Listener: Śiva is addressed; king remains frame-listener
Scene: Paṅgu, the lame brāhmaṇa, petitions Śaṅkara: let the tīrtha bear my name; let my lameness remain here—an intimate moment of surrender and hope.
FAQs
A tīrtha’s fame can arise from a devotee’s lived transformation, and Śiva’s grace can remove deep afflictions.
Paṃgu Tīrtha—named and celebrated through Paṃgu’s prayer and Śiva’s blessing.
Implicitly, the tīrtha’s power is connected with presence and grace; explicit bathing instructions appear later in the chapter.