
ပုလတ္စျာသည် မင်းတော်နားထောင်သူအား ဘာဂဝ သုကြ (Śukra) က တည်ထောင်သော «သုကြေရှဝရ» လင်္ဂ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် မူလအကြောင်းကို ပြောပြသည်။ ဒေဝများက ဒိုင်တျများကို အနိုင်ယူသည့်အခါ သုကြသည် သူတို့အား အင်အားပြန်ရစေရန် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားကာ သင်္ကရ (Śaṅkara) ကို ပူဇော်၍ စိဒ္ဓိ ရယူရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ သူသည် အာဗုဒတောင်သို့ သွားကာ ဂူပေါက်ကဲ့သို့သော အဝင်ပေါက်ကို တွေ့ပြီး တင်းကျပ်သော တပဿာ ပြုလုပ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှီဝလင်္ဂကို တည်ထောင်ကာ မီးခိုး၊ အနံ့သာ၊ လိမ်းဆီတို့ဖြင့် မပြတ်မနား ပူဇော်သည်။ နှစ်တစ်ထောင်ကြာသော် ရှီဝဘုရား ပေါ်ထွန်းလာ၍ သုကြ၏ ဘက္တိကို ချီးမွမ်းကာ ဆုတောင်းတစ်ခု ပေးမည်ဟု ဆိုသည်။ သုကြသည် သေဆုံးပြီးသူတို့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်သော «သံဇီဝနီ» ဝိဒ္ယာကို တောင်းဆိုရာ ရှီဝဘုရားက ပေးအပ်ပြီး ထပ်မံဆုတောင်းခွင့်လည်း ပေးသည်။ ထို့နောက် သုကြသည် ကာရ္တိကလ၏ လဆန်း အဋ္ဌမီ (śukla-aṣṭamī) နေ့တွင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ထိုလင်္ဂကို ထိတွေ့/နီးကပ်၍ ပူဇော်သူသည် သေမင်းကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်တောင် မရှိဘဲ ဤလောကနှင့် နောက်လောကတွင် လိုရာဆန္ဒ ပြည့်စုံမည်ဟု ကာလပတ်လည် ပူဇော်နည်းကို သတ်မှတ်သည်။ ရှီဝဘုရား သဘောတူကာ အလင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုဝိဒ္ယာဖြင့် သုကြသည် စစ်ပွဲတွင် သေဆုံးသည့် ဒိုင်တျများ အများအပြားကို ပြန်လည်အသက်သွင်းသည်။ နိဂုံးတွင် ထိုနေရာရှေ့၌ အပြစ်ဖျက်စီးနိုင်သော သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် မဟာကුණ္ဍတစ်ခု ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထိုကန်တွင် ရေချိုးလျှင် အပြစ်များ ပျောက်ကင်းပြီး ထိုနေရာတွင် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်လျှင် ဘိုးဘွားများ စိတ်ကျေနပ်ကြသည်။ ရေတင်ပူဇော်ခြင်း (တရ္ပဏ) သာမန်တောင် အကျိုးရှိသဖြင့် ထိုကန်တွင် ရေချိုးရန် အလေးအနက် ကြိုးစားသင့်ကြောင်း ဆိုသည်။
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततः शुक्रेश्वरं गच्छेच्छुक्रेण स्थापितं पुरा । यं दृष्ट्वा मानवः सद्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते
ပုလஸ္တျက ပြောသည်။ ထို့နောက် ရှုကရ (Śukra) က ရှေးကတည်းက တည်ထောင်ထားသော ရှုကရေးရှွရ (Śukreśvara) ထံသို့ သွားသင့်သည်။ ထိုကို မြင်သူသည် ချက်ချင်း အပြစ်ပာပ အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 2
दृष्ट्वा दैत्यान्पुरा देवैर्निर्जितान्नृपसत्तम । चिन्तयामास मेधावी भार्गवस्तान्प्रति द्विजः
မင်းမြတ်အို၊ ရှေးကာလ၌ ဒေဝတားတို့က ဒိုင်တျ (Daitya) များကို အနိုင်ယူထားသည်ကို မြင်၍ ပညာရှိ ဘာရ္ဂဝ (Bhārgava) ဘြာဟ္မဏသည် ထိုသူတို့အပေါ် မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို စဉ်းစားလေ၏။
Verse 3
कथं दैत्याः सुराञ्जित्वा प्राप्स्यंति च महायशः । आराध्य शंकरं सिद्धिं गच्छामि मनसेप्सितम्
(သူသည် စဉ်းစားသည်) «ဒೈတျာတို့သည် နတ်တို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် မဟာဂုဏ်သတင်းကို မည်သို့ရနိုင်မည်နည်း။ သင်္ကရာ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကာ အားထားလျှင် ငါ့စိတ်လိုလားသော စိဒ္ဓိ (siddhi) ကို ရမည်»။
Verse 4
एवं स निश्चयं कृत्वा गतोऽर्बुदमथाचलम् । भूमे विवरमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम्
ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် သူသည် အာဗုဒတောင်သို့ သွား하였다။ မြေပြင်အတွင်း အပေါက်ကွဲတစ်ခုကို ရောက်လျှင် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပသ (austerities) ကို ကျင့်하였다။
Verse 5
शिवलिंगं प्रतिष्ठाप्य धूपगंधानुलेपनैः । अनिशं पूजयामास श्रद्धया परयान्वितः
ရှီဝလင်္ဂ (Śiva-liṅga) ကို တည်ထောင်ပြီးနောက် သူသည် သဲသဲမဲမဲ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နံ့သာ၊ အမွှေးအကြိုင်နှင့် လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် အစဉ်မပြတ် ပူဇော်ခဲ့သည်။
Verse 6
ततो वर्षसहस्रांते तुतोष भगवाञ्छिवः । तस्य संदर्शनं दत्त्वा वाक्यमेतदुवाच ह
ထို့နောက် နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်သည့်အခါ ဘုရားရှီဝ အရှင်မြတ်သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ하였다။ သူ့အား ဒေဝဒർശန (darśana) ပေးပြီး ဤစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 7
श्रीमहादेव उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते विप्र भक्त्या तव द्विजोत्तम । वरं वरय भद्रं ते यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्
သီရိမဟာဒေဝ မိန့်တော်မူသည်– «ဗြာဟ္မဏ၊ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ၊ သင်၏ ဘက္တိ (bhakti) ကြောင့် ငါ အလွန်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။ ကောင်းချီးကို ရွေးချယ်လော့—သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ—အလွန်ရခက်သော်လည်း»။
Verse 8
शुक्र उवाच । यदि तुष्टो महादेव विद्यां देहि महेश्वर । यया जीवंति संप्राप्ता मृत्युं संख्येपि जंतवः
သုက္ကရာက ပြောသည်– «မဟာဒေဝ၊ မဟေရှွရ အရှင်၊ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက၊ သတ္တဝါတို့သည် သေခြင်းကို တွေ့ကြုံပြီးနောက်တောင် အသက်ပြန်ရှင်နိုင်စေသော သန့်ရှင်းသော ဝိဒ္ယာကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ»။
Verse 9
पुलस्त्य उवाच । प्रदाय वै शिवस्तस्मै तां विद्यां नृपसत्तम । अब्रवीच्च पुनः शुक्रं वरमन्यं वृणीष्व मे
ပုလတ္စျာက ပြောသည်– «အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ရှိဝက သူ့အား ထိုဝိဒ္ယာကို ပေးသနားပြီးနောက်၊ သုက္ကရာအား ထပ်မံ မိန့်တော်မူသည်– ‘ငါထံမှ အခြားသော အာသီသတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့’»။
Verse 10
शुक्र उवाच । एतत्कार्तिकमासस्य शुक्लाष्टम्यां तु यः स्पृशेत् । ततो लिंगं पूजयेच्च यः पुमाञ्छ्रद्धयान्वितः
သုက္ကရာက ပြောသည်– «ကာရ္တိကလ၏ လပြည့်ဘက် အဋ္ဌမနေ့ (Śuklāṣṭamī) တွင် ဤသန့်ရှင်းရာ/သန့်ရေကို ထိတွေ့ပြီးနောက်၊ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် လင်္ဂကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို—»။
Verse 11
अल्पमृत्युभयं तस्य मा भूत्तव प्रसादतः । इष्टान्कामानवाप्नोतु इहलोके परत्र च
«သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူ့အတွက် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပါစေ။ ထို့ပြင် သူလိုလားသော ဆန္ဒများကို ဤလောက၌လည်းကောင်း၊ နောက်လောက၌လည်းကောင်း ရရှိပါစေ»။
Verse 12
पुलस्त्य उवाच । एवमस्त्विति स प्रोच्य तत्रैवांतरधीयत । शुक्रोपि दानवान्संख्ये हतान्देवैरनेकशः
ပုလတ္စျာက ပြောသည်– «‘ဒီလိုပဲ ဖြစ်စေ’ ဟု မိန့်တော်မူပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သုက္ကရာလည်း စစ်မြေပြင်၌ နတ်တို့က နည်းမျိုးစုံဖြင့် သတ်ဖြတ်ထားသော ဒာနဝများကို တွေ့မြင်ရသည်»။
Verse 13
विद्यायाश्च प्रभावेन जीवयामास तान्मुनिः । तस्याग्रेऽस्मिन्महाकुण्डं निर्मलं पापनाशनम्
ထိုဗိဒ္ဓယာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မုနိသည် သူတို့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်း하였다။ သူ့ရှေ့တွင် ဤနေရာ၌ မဟာကுண္ဍဟုခေါ်သော သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ရေကန်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။
Verse 14
तत्र स्नातो नरः सम्यक्पातकैश्च प्रमुच्यते । तत्र श्राद्धेन राजेंद्र तुष्टा यांति पितामहाः
ထိုနေရာတွင် စနစ်တကျ ရေချိုးသောသူသည် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်လျှင်၊ အို မင်းကြီး၊ ဘိုးဘွားပုရောဟိတ်တို့ စိတ်ကျေနပ်၍ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာကြသည်။
Verse 15
तर्पिताः सलिलेनैव किं पुनः पिंडदानतः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत्
ရေဖြင့်သာ တర్పဏ ပြုလျှင်ပင် ဘိုးဘွားတို့ စိတ်ကျေနပ်ကြသည်ဆိုလျှင်၊ ပိဏ္ဍ (ပင်ဒ) ပူဇော်ခြင်းဖြင့် မည်မျှပို၍ စိတ်ကျေနပ်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုသန့်ရှင်းရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို သေချာစွာ ကျင့်သုံးသင့်သည်။