Adhyaya 83

Verse 1

सूत उवाच । तत्राश्चर्यमभूत्पूर्वं यत्तद्ब्राह्मणसत्तमाः । अहं वः कीर्तयिष्यामि पुराणे यदुदाहृतम्

သုတက ပြော၏။ ထိုနေရာ၌ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ယခင်က အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ပုရာဏ၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ငါသည် သင်တို့အား ပြန်လည်ကြားပြမည်။

Verse 2

वेणुर्नाम महीपालः पुरासीत्सूर्यवंशजः । सदैव पापसंयुक्तो दुर्मेधाः कामपीडितः

ယခင်က ဝေဏုဟု အမည်ရသော မဟီပါလ (ဘုရင်) တစ်ပါး ရှိခဲ့၍ နေမင်းမျိုးဆက်မှ မွေးဖွားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း အပြစ်နှင့်ပတ်သက်နေကာ ဉာဏ်နည်း၍ ကာမတဏှာကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ခဲ့သည်။

Verse 3

शासनानि प्रदत्तानि ब्राह्मणानां महात्मनाम् । अन्यैः पार्थिवशार्दूलैस्तेन तानि हृतान्यलम्

အခြားသော မင်းကြီးများ (ခြင်္သေ့ကဲ့သို့သော ဘုရင်များ) က မဟာတ္မာ ဗြာဟ္မဏတို့အား ပေးအပ်ထားသော ရာဇသနာဒာနများကို သူက မရှက်မကြောက် အလွန်အကျွံ သိမ်းယူခဲ့သည်။

Verse 4

विध्वंसिताः स्त्रियो नैका विधवाश्च विशेषतः

မိန်းမများ အများအပြား ပျက်စီးနစ်နာခဲ့ကြပြီး အထူးသဖြင့် မုဆိုးမများသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဒုက္ခခံစားခဲ့ရသည်။

Verse 5

देवताराधनं पूजां कर्तुं नैव ददाति सः । न च यज्ञं न होमं च स्वाध्यायं न च पापकृत्

သူသည် ဒေဝတာတို့ကို အာရాధနာပြု၍ ပူဇော်ခြင်းကို မခွင့်ပြုခဲ့။ ထိုအပြစ်ပြုသူသည် ယဇ္ဉ မပြု၊ ဟောမ မပြု၊ သွာဓျာယ (ဝေဒသင်ကြားဖတ်ရှု) လည်း မပြုခဲ့။

Verse 6

प्रोवाचाथ जनान्सर्वान्मां पूजयत सर्वदा । न मामभ्यधिकोऽन्योऽस्ति देवो वा ब्राह्मणोऽपि वा

ထို့နောက် သူသည် လူအပေါင်းတို့အား ပြောကြားသည်မှာ "ငါ့ကို အမြဲ ကိုးကွယ်ကြလော့။ နတ်ဘုရား ဖြစ်စေ၊ ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်စေ ငါ့ထက် မြင့်မြတ်သူ မရှိပေ။"

Verse 7

मया तुष्टेन सर्वेषां संपत्स्यति हृदि स्थितम् । इह लोकेष्वसंदिग्धं शुभं वा यदि वाऽशुभम्

"ငါနှစ်သက်သဘောကျလျှင် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ လူတစ်ဦး၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ အရာမှန်သမျှသည် ဤလောက၌ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။"

Verse 9

तेन शस्त्रविहीनानां विश्वस्तानां वधः कृतः । संत्यक्ताः शरणं प्राप्ताः पुरुषा भयविह्वलाः

လက်နက်မဲ့၍ ယုံကြည်သူများကို သူသတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ ကြောက်လန့်တကြားနှင့် တွေဝေနေသော သူတို့သည် ခိုလှုံခွင့် တောင်းခံပြီးနောက်တွင်ပင် စွန့်ပစ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

Verse 10

अचौराः प्रगृहीताश्च चौराः संरक्षिताः सदा । साधवः क्लेशिता नित्यं तेषां संहरता धनम्

အပြစ်မဲ့သူများကို ဖမ်းဆီးပြီး သူခိုးများကိုမူ အမြဲ ကာကွယ်ပေးထား၏။ သူတော်ကောင်းတို့၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို သိမ်းယူကာ ၎င်းတို့ကို အမြဲ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းလေ့ရှိသည်။

Verse 11

न कृतं च व्रतं तेन श्रद्धापूतेन चेतसा । न दत्तं ब्राह्मणेभ्यश्च न च यष्टं कदाचन

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မသန့်စင်သော စိတ်နှလုံးရှိသဖြင့် သူသည် မည်သည့် အဓိဋ္ဌာန်ကိုမျှ မပြုခဲ့ပေ။ ဗြာဟ္မဏတို့အား မည်သည့်အရာကိုမျှ မလှူဒါန်းခဲ့သလို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

Verse 12

एवं तस्य नरेन्द्रस्य पापासक्तस्य नित्यशः । कुष्ठव्याधिरभूदुग्रो वंशोच्छेदश्च सद्द्विजाः

ထို့ကြောင့် အပြစ်၌ အမြဲတမ်း စွဲလမ်းနေသော ထိုမင်းကြီး၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ကုဋ္ဌရောဂါ ပေါ်ပေါက်လာ၍၊ အို သဒ္ဒွိဇာ (ဗြာဟ္မဏ) များ၊ သူ၏ မျိုးရိုးလည်း ပြတ်တောက်သွား၏။

Verse 13

ततस्तं व्याधिना ग्रस्तं पुत्रपौत्रविवर्जितम् । दायादाः सहसोपेता राज्यं जह्रुस्ततः परम्

ထို့နောက် ရောဂါက ဖမ်းဆီးထား၍ သားမြေးမရှိသည့်အခါ၊ ဆွေမျိုးဒေယာဒများသည် ချက်ချင်း စုဝေးလာကာ ထိုမင်းထံမှ နိုင်ငံတော်ကို လုယူသွားကြ၏။

Verse 14

तं च निर्वासयामासुस्तस्माद्देशात्पदातिकम् । एकाकिनं परित्यक्तं सर्वैरपि सुहृद्गणैः

သူတို့သည် ထိုပြည်မှ သူ့ကို ခြေလျင်ဖြင့် နှင်ထုတ်ကြ၍၊ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ကာ မိတ်ဆွေကောင်းများအပါအဝင် အားလုံးကပင် စွန့်ပစ်သွားကြ၏။

Verse 15

सोऽपि सर्वैः परित्यक्तस्तेन पापेन कर्मणा । कलत्रैरपि चात्मीयैः स्मृत्वा पूर्वविचेष्टितम्

ထိုအပြစ်ကံကြောင့် သူလည်း လူအားလုံးက စွန့်ပစ်ခံရ၏။ အတိတ်က မကောင်းသော အပြုအမူများကို သတိရသဖြင့် ဇနီးနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဆွေမျိုးများပင် သူ့ကို စွန့်ခွာကြ၏။

Verse 16

एकाकी भ्रममाणोऽथ सोऽपि कष्टवशं गतः । क्षुत्तृष्णासुपरिश्रांतः क्षेत्रेऽत्रैव समागतः

ထို့နောက် တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်သွားလာရင်း သူလည်း ဒုက္ခ၏ ချုပ်ကိုင်မှုအောက်သို့ ကျရောက်၏။ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ဤပူဇော်ထိုက်သော က္ṣetra သို့ ရောက်လာ၏။

Verse 17

ततः प्रासादमासाद्य सुपर्णाख्यसमुद्भवम् । यावत्प्राप्तः परित्यक्तस्ताव त्प्राणैरुपोषितः

ထို့နောက် သူသည် “သုပဏ္ဏာချာ” ဟုခေါ်သောနေရာ၌ ပေါ်ထွန်းလာသည့် ဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်ရှိ하였다။ စွန့်ပစ်ခံရသော်လည်း အသက်ရှူသက်သာသာကျန်သကဲ့သို့ အစာရှောင်၍ ခံနိုင်ရည်ပြုကာ ရောက်သည့်အထိ တည်တံ့ခဲ့သည်။

Verse 18

ततो दिव्यवपुर्भूत्वाविमानवरमाश्रितः । जगामशिवलोकं स दुर्लभं धार्मिकैरपि

ထို့နောက် သူသည် ဒေဝရုပ်ကာယကို ခံယူ၍ အထူးမြတ်သော ကောင်းကင်ယာဉ် (ဝိမာန) ကို တက်စီးကာ၊ သာသနာတရားရှိသူတို့တောင် ရခဲသော ရှိဝလောကသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 19

सेव्यमानोप्सरोभिश्च स्तूयमानश्च किन्नरैः । गीयमानश्च गन्धर्वैः शिवपार्श्वे व्यवस्थितः

အပ္စရာတို့က ဝန်းရံပြုစုကြပြီး၊ ကိန္နရတို့က ချီးမွမ်းကြကာ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့က သီဆိုကာဂုဏ်ပြုကြသဖြင့်၊ သူသည် ရှိဝ၏ အနီး၌ တည်နေ하였다။

Verse 20

अथ तं संनिधौ दृष्ट्वा गौरी पप्रच्छ सादरम् । कोऽयं देव समायातः सुकृती तव मन्दिरे । अनेन किं कृतं कर्म यत्प्राप्तोऽत्र विभूतिधृक्

ထို့နောက် အနီး၌ သူကို မြင်သော ဂေါရီသည် လေးစားစွာ မေးလျက်— “အို သခင်ဘုရား၊ သင်၏ မန္ဒိရသို့ ရောက်လာသော ဤကံကောင်းသူသည် မည်သူနည်း။ ဤနေရာ၌ ဒေဝတေဇကို ဆောင်လျက် ရောက်လာစေသော အလုပ်ကံသည် အဘယ်နည်း” ဟု ဆို하였다။

Verse 21

श्रीभगवानुवाच । एष पापसमाचारः सदाऽसीत्पृथिवीपतिः । वेणुसंज्ञो धरापृष्ठे कुष्ठव्याधिसमाकुलः

သီရိဘဂဝန်က မိန့်တော်မူသည်— “ဤသူသည် အပြစ်လုပ်ရပ်၌ အမြဲတမ်း လိုက်လံနေသူဖြစ်၍ မြေပြင်ပေါ်၌ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ‘ဝေဏု’ ဟု အမည်ရပြီး ကုဋ္ဌရောဂါ (လက်ပရိုစီ) ကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေ하였다” ဟု။

Verse 22

स संत्यक्तो निजैर्दारैः शत्रुवर्गेण धर्षितः । भ्रममाणः समायातः सुपर्णाख्यस्य मन्दिरे

မိမိ၏ဇနီးက စွန့်ပစ်၍ ရန်သူအုပ်စုတို့က နှိပ်စက်သဖြင့် သူသည် လှည့်လည်သွားလာကာ နောက်ဆုံးတွင် “သုပဏ္ဏာခ္ယာ” ဟူသော ဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 23

उपवासपरिश्रांतः सांनिध्यं मम यत्र च । सर्वप्राणैः परित्यक्तस्तस्मिन्नायतने शुभे

အစာရှောင်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ မိမိ၏ သာသနာတော်တည်ရှိရာ သန့်ရှင်းသော အာယတနသို့ ရောက်လာသည်။ ထိုမင်္ဂလာအိမ်တော်၌ သူသည် အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ အသက်ရှူသံအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 24

तत्प्रभावादिह प्राप्तः सत्यमेतन्म योदितम् । अन्योऽप्यनशनं कृत्वा प्राणान्यस्तत्र संत्यजेत्

ထိုအာနုဘော်ကြောင့် ဤနေရာ၌ပင် အကျိုးကို ရရှိနိုင်သည်—ဤသည်မှာ ငါကြေညာသော အမှန်တရားဖြစ်သည်။ အခြားသူမည်သူမဆိုလည်း အနသန (အစာရှောင်) ပြု၍ ထိုနေရာ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပါက ထိုအမြင့်မြတ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 25

स सर्वाभ्यधिकां भूतिं प्राप्नुयाद्वरवर्णिनि । यानेतान्वीक्षसे देवि गणान्मे पार्श्वसंस्थितान्

အရောင်လှသော မိဖုရားရေ၊ ထိုသူသည် အားလုံးထက် မြင့်မားသော ဘုတိ (စည်းစိမ်တိုးတက်မှု) ကို ရရှိလိမ့်မည်။ ဒေဝီရေ၊ သင်ငါ့ဘေး၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်သော ငါ့၏ ဂဏ (gaṇa) အဖွဲ့ဝင်တို့သည် ထိုရရှိမှု၏ သက်သေများပင် ဖြစ်သည်။

Verse 26

एतैस्तत्र कृतं सर्वैर्देवि प्रायोपवेशनम् । अपि कीटपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः । प्रासादे तत्र निर्मुक्ताः प्राणैर्यांति ममांतिकम्

ဒေဝီရေ၊ ဤသူတို့အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ ပရాయောပဝေသန (prāyopaveśa—သေမင်းတိုင်အောင် အစာရှောင်သစ္စာ) ကို ပြုခဲ့ကြသည်။ ပိုးမွှားနှင့် ပျားပင်ပန်းများ၊ နွားတိရစ္ဆာန်များ၊ ငှက်များနှင့် တောတိရစ္ဆာန်များပင်—ထိုသန့်ရှင်းသော ပရాసာဒ၌ အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်လျှင်—ငါ့၏ အနီးတော်သို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 27

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा पार्वती वाक्यं प्रोक्तं देवेन शम्भुना । विस्मयाविष्टहृदया साधु साध्विति साऽब्रवीत्

သုတက ပြောသည်။ သမ္ဘူ (ရှီဝ) ဘုရား၏ မိန့်တော်ကို ကြားသော် ပါဝတီ၏ နှလုံးသည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်ဝ၍ “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏” ဟု ဆို၏။

Verse 28

ततःप्रभृति लोकेऽत्र पुरुषा मुक्तिमिच्छवः । दूरतोऽपि समभ्येत्य स्वान्प्राणांस्तत्र तत्यजुः

ထိုအချိန်မှစ၍ ဤလောက၌ မုက္ခကို လိုလားသူ ယောကျာ်းတို့သည် အဝေးမှပင် လာရောက်ကာ ထိုနေရာ၌ မိမိအသက်ကို စွန့်လွှတ်ကြ၏။

Verse 29

प्रायोपवेशनं कृत्वा श्रद्धया परया युताः । गच्छन्ति च परां सिद्धिमपि पापपरायणाः

အမြင့်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပရాయောပဝေသန (အစာရှောင်၍ သေခြင်းကို လက်ခံခြင်း) ကို ပြုလုပ်ကြပြီး၊ အပြစ်ကို လိုက်စားသူများပင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အောင်မြင်မှုသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 30

एतद्वः सर्वमाख्यातं सर्वपातकनाशनम् । सुपर्णाख्यस्य माहात्म्यं यन्मया स्वपितुः श्रुतम्

ဤအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ငါ ပြောပြပြီးပြီ—အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးနိုင်သော စုပရဏာချယ၏ မဟာတန်ခိုးကို၊ ငါ့အဖထံမှ ကြားသိခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 83

इति श्रीस्कन्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णाख्यमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိဟာဋကေရှဝရ က్షೇತ್ರမဟာတ္မယ» အတွင်းရှိ «စုပရဏာချယ မဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရ အခန်း (အဓျာယ) ၈၃ သည်၊ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ (ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာ) တွင် ပြီးဆုံး၏။