Adhyaya 77

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तत्र तौ परमेश्वरौ । उमामहेश्वरौ सूत हरिश्चन्द्रेण भूभुजा

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ သင်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ထိုနေရာရှိ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်နှစ်ပါး—အုမာနှင့် မဟေရှဝရ—အို စူတ၊ ဘုရင် ဟရိရှ္ချန္ဒြာနှင့် မည်သို့ ဆက်နွယ်ခဲ့သနည်း ဟောပြပါ။

Verse 2

कृतौ कथयसीत्येवं वेदिमध्यं समाश्रितौ । उतान्यौ स्थापितौ तत्र चमत्कारपुरांतिकम्

သူတို့က “ဘယ်လို ပြုလုပ်တည်ထောင်ခဲ့သနည်း” ဟု မေးကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျက် အရှင်နှစ်ပါးသည် ယဇ်ပလ္လင်အလယ်၌ နေရာယူကြပြီး၊ ထို့ပြင် “ချမတ်ကာရ” ဟုခေါ်သော မြို့အနီး၌ အခြားနှစ်ပါးကိုလည်း ထိုနေရာတွင် တည်ထားခဲ့ကြသည်ဟု ကြားရသည်။

Verse 3

वेदिमध्यगतौ नित्यं पार्वतीपरमेश्वरौ । एतत्संश्रूयते सूत विवाहः प्रागभूत्तयोः । ओषधिप्रस्थमासाद्य पुरं हिम वतः प्रियम्

ပါရဝတီနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် (ရှီဝ) သည် ယဇ်ပလ္လင်အလယ်၌ အမြဲတမ်း တည်ရှိကြသည်။ အို စူတ၊ သူတို့၏ မင်္ဂလာပွဲသည် တစ်ခါက အိုသဓိပရသ္ထသို့ ရောက်ပြီးနောက်—ဟိမဝတ်အတွက် ချစ်မြတ်နိုးသော မြို့၌—ကျင်းပခဲ့သည်ဟု ကြားရသည်။

Verse 4

अत्र नः संशयो जातः श्रद्धेयमपि ते वचः । श्रुत्वा किं वा भ्रमस्तेऽयं किं वाऽस्माकं प्रकीर्तय

ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း သံသယ ပေါ်ပေါက်လာသည်၊ သင်၏စကားသည် ယုံကြည်ထိုက်သော်လည်း။ ဤသို့ ကြားပြီးနောက် ဤရှုပ်ထွေးမှုသည် သင်ဘက်ကလား၊ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်ကလား။ ကျေးဇူးပြု၍ ရှင်းလင်းစွာ ဟောပြပါ။

Verse 5

सूत उवाच । नास्माकं विभ्रमो जातो युष्माकं तु द्विजोत्तमाः । परं यत्कारणं कृत्स्नं तद्ब्रवीमि निबोध्यताम्

စူတက ဆိုသည်။ ကျွန်ုပ်၌ ရှုပ်ထွေးမှု မဖြစ်ပေါ်ပါ; အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ သံသယသည် သင်တို့၌သာ ဖြစ်ပေါ်သည်။ အကြောင်းရင်း အပြည့်အစုံနှင့် အမှန်တရားကို ကျွန်ုပ် ဟောပြမည်—နားထောင်၍ နားလည်ကြပါစေ။

Verse 6

य एष ओषधिप्रस्थे विवाहः प्रागभू त्तयोः । उमात्रिनेत्रयो रम्यः सर्वदेवप्रमोदकृत्

အိုသဓိပြဿ၌ ယခင်က ထိုနှစ်ပါး၏ မင်္ဂလာပွဲ—အုမာနှင့် မျက်စိသုံးပါးရှင်—သည် အလွန်လှပ၍ နတ်တို့အားလုံးကို ပျော်ရွှင်စေ၏။

Verse 7

वैवस्वतेऽन्तरे पूर्वं संजातो द्विजसत्तमाः । सप्तमस्य तु विख्यातो युष्माकं विदितोऽत्र यः

ဝိုင်ဝသ္ဝတ မနွန္တရ၌ အရင်ကပင် ထိုအကြောင်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့၏၊ အို ဒွိဇသတ္တမတို့။ ထို့ပြင် သတ္တမ မနွန္တရ၌လည်း ထင်ရှားကျော်ကြား၍ ဤနေရာ၌ သင်တို့ သိရှိနေသော အရာပင် ဖြစ်၏။

Verse 8

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यश्चोद्वाहस्तयोरभूत् । स्वायंभुवमनोराद्ये स संजातः सुविस्तरः

ဟာဋကေရှွရ နယ်မြေသန့်၌ ထိုနှစ်ပါး၏ မင်္ဂလာပွဲသည် ဖြစ်ပွားခဲ့၏။ စွာယံဘုဝ မနု၏ အစဉ်အလာကာလ အစောဆုံး၌ စတင်ပေါ်ပေါက်ကာ၊ သာသနာတော်အတွင်း ကျယ်ပြန့်စွာ ထင်ရှားလာ၏။

Verse 9

ऋषय ऊचुः । विवाह ओषधिप्रस्थे यः पुरा समभूत्तयोः । पार्वतीहरयोः सूत सोऽस्माभिर्विस्तराच्छ्रुतः

ရိရှီတို့က ဆိုကြ၏—အို စူတ၊ အိုသဓိပြဿ၌ ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပါရဝတီနှင့် ဟရ၏ မင်္ဂလာပွဲကို ကျွန်ုပ်တို့သည် အသေးစိတ် ကြားနာပြီးပြီ။

Verse 10

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे दक्षयज्ञे मनोहरे । विवाहो वृषयानस्य मनौ स्वायंभुवे पुरा

ဟာဋကေရှွရ နယ်မြေသန့်၌—ဒက္ခ၏ စိတ်မောဟရ ယဇ్ఞပွဲ၌—ရှေးအခါ စွာယံဘုဝ မနု၏ ကာလတွင် ဝೃṣယာန၏ မင်္ဂလာပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့၏။

Verse 11

सोऽस्माकं कीर्तनीयश्च त्वया सूतकुलोद्वह । विस्तरेण यथा वृत्तः एतन्न कौतुकं परम्

ထို့ကြောင့် အို စူတမျိုးရိုး၏ အထွတ်အမြတ်ရေ၊ သင်သည် ငါတို့အတွက် အပြည့်အစုံဖြင့် မည်သို့ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို ပြောကြားပါလော့။ ဤသည်မှာ အလွန်အံ့ဩဖွယ် အကြီးမားဆုံးသော အကြောင်းအရာတည်း။

Verse 12

सूत उवाच । अत्र वः कीर्तयिष्यामि सर्वपातकनाशनम् । विवाहसमयं सम्यग्देवदेवस्य शूलिनः

စူတက ပြောသည်—ဤနေရာ၌ ငါသည် သင်တို့အား အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော အကြောင်းကို၊ စနစ်တကျ မှန်ကန်စွာ၊ သုံးမြှားကိုင်သော နတ်တို့၏နတ် သီဝ၏ မင်္ဂလာအခါကို ရွတ်ဆိုပြောကြားမည်။

Verse 13

ब्रह्मणो दक्षिणांगुष्ठाद्दक्षः प्राचेतसोऽभवत् । शतानि पञ्च कन्यानां तस्य जातानि च द्विजाः

ဗြဟ္မာ၏ ညာလက်မမှ ဒက္ခ ပရာစေတသ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အို ဒွိဇပညာရှိတို့၊ ထိုသူ၌ သမီးငါးရာ မွေးဖွားလာကြ၏။

Verse 14

तासां ज्येष्ठतमा साध्वी सतीनाम शुचिस्मिता । बभूव कन्यका सर्वैर्गुणैर्युक्ताऽयतेक्षणा

ထိုသမီးတို့အနက် အကြီးဆုံးမှာ သီလရှင်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော အပြုံးရှိသည့် စတီ အမည်ရှိ ကညာတော်ဖြစ်၏။ သူမသည် ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ၍ မျက်လုံးရှည်လျား လှပသိမ်မွေ့၏။

Verse 15

न देवी न च गंधर्वी नासुरी न च नागजा । तादृग्रूपाऽभवच्चान्या यादृशी सा सुमध्यमा

နတ်သမီးတို့အနက်လည်း မဟုတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗကညာတို့အနက်လည်း မဟုတ်၊ အသူရီတို့အနက်လည်း မဟုတ်၊ နာဂမျိုးဖွား မိန်းမတို့အနက်လည်း မဟုတ်—အလယ်ခါးသိမ်မွေ့သော စတီကဲ့သို့ အလှတရားရှိသူ အခြားမရှိခဲ့။

Verse 17

ततः पुण्यतमं क्षेत्रं कन्यादानस्य स क्षमम् । संध्याय ससुतामात्यः सभृत्यः समुपस्थितः

ထို့နောက် သမီးပေးလှူပွဲ (ကနျာဒါန) အတွက် သင့်တော်သော အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်하였다။ ညနေဆည်းဆာအချိန်တွင် သမီးနှင့် အမတ်များ၊ အမှုထမ်းများနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 18

ततश्चोद्वाहयोग्यानि वसुनि विविधान्यपि । आनयामास भूरीणि मांगल्यानि विशेषतः

ထို့နောက် မင်္ဂလာအခမ်းအနားအတွက် သင့်တော်သော ဥစ္စာပစ္စည်းမျိုးစုံကိုလည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် မင်္ဂလာသင်္ကေတပစ္စည်းများကို များစွာ သယ်ဆောင်လာ하였다။

Verse 19

अथ चैत्रस्य शुक्लस्य नक्षत्रे भगदैवते । त्रयोदश्यां दिने भानोः समायातो महेश्वरः

ထို့နောက် ချိုင်တြလ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ (သုက္လပက္ခ) တွင်၊ ဘဂါဒေဝတား အုပ်စိုးသော နက္ခတ်တော် အချိန်၌၊ တစ်ဆယ့်သုံးရက်နေ့၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် မဟေရှွရ (ရှီဝ) သည် ရောက်လာ하였다။

Verse 20

सर्वैः सुरगणैः सार्धं देवविष्णुपुरःसरैः । आदित्यैर्वसुभी रुद्रैरश्विभ्यां च तथाऽपरैः

ဒေဝဗိဿနုကို ရှေ့တန်းဦးဆောင်စေ၍၊ နတ်အစုအဝေးအားလုံးနှင့်အတူ၊ အာဒိတျများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒ္ဒရများ၊ အရှွင်နှစ်ပါးနှင့် အခြားသော ဒိဗ္ဗသတ္တဝါများလည်း ပေါင်းစည်းလာ하였다။

Verse 21

सिद्धैः साध्यगणैर्भूतैः प्रेतैर्वैनायकैस्तथा । गन्धर्वैश्चारणौघैश्च गुह्यकैर्यक्षराक्षसैः

စိဒ္ဓများ၊ သာဓျအဖွဲ့များ၊ ဘူတများနှင့် ပရေတာများ၊ ထို့ပြင် ဝိုင်နာယကများနှင့်အတူ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ချာရဏအစုအဝေးများ၊ ဂုဟျကများ၊ ယက္ခများနှင့် ရာက္ခသများလည်း ပါဝင်လာ하였다။

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे दक्षः संप्रहृष्टतनूरुहः । प्रययौ संमुखस्तस्य युक्तः सर्वैः सुहृद्गणैः

ထိုအချိန်တွင် ဒက္ခသည် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ ကိုယ်ခန္ဓာအမွှေးများ ထောင်ထလာကာ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြိုဆိုရန် မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းအဖွဲ့အစည်းအားလုံးနှင့်အတူ ထွက်သွား၏။

Verse 23

वाद्यमानैर्महावाद्यैः सूतमागधबन्दिभिः । पठद्भिः सर्वतोऽनेकैर्गायद्भिर्गायनैस्तथा

မဟာတူရိယာများ တီးမှုတ်နေစဉ်၊ စူတ၊ မာဂဓ နှင့် ဘန်ဒီတို့က အရပ်ရပ်မှ စာတော်ဖတ်၍ ချီးမွမ်းကြကာ၊ ဂါယနတို့လည်း သီချင်းသံဖြင့် သီဆိုကြ၏။

Verse 24

ततः सर्वे सुरास्तत्र स्वयं दक्षेण पूजिताः । यथाश्रेष्ठं यथाज्येष्ठमुपविष्टा यथाक्रमम् । परिवार्याखिलां वेदिं मंडपांतरवर्तिनीम्

ထို့နောက် ထိုနေရာရှိ ဒေဝတားအားလုံးကို ဒက္ခက ကိုယ်တိုင်ပူဇော်ကာ၊ အဆင့်အတန်းနှင့် အကြီးအကဲအလိုက် အစဉ်လိုက် ထိုင်ရာယူကြပြီး၊ မဏ္ဍပအတွင်းရှိ ယဇ္ဉဝေဒိတစ်လုံးလုံးကို ဝိုင်းရံနေကြ၏။

Verse 25

ततः पितामहं प्राह दक्षः प्रीतिपुरःसरम् । प्रणिपत्य त्वया कर्म कार्यं वैवाहिकं विभोः

ထို့နောက် ဒက္ခသည် ချစ်ခင်ပီတိဖြင့် ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ကို မိန့်ကြား၏။ ဦးချ၍ နမಸ್ಕာရပြုကာ—“အရှင်ဘုရား၊ ဤမင်္ဂလာကိစ္စ၏ ကర్మကိရိယာကို သင်ပင် ဆောင်ရွက်ပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 26

स्वयमेव सुताऽस्माकं येन स्यात्सुभगा सती । पुत्र पौत्रवती नित्यं सुशीला पतिवल्लभा

“ဤသို့ပြုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏သမီး စတီသည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိကာ၊ အမြဲတမ်း သားမြေးပေါများ၍၊ အကျင့်သီလကောင်းမွန်ပြီး ခင်ပွန်းချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 27

बाढमित्येव सोऽप्युक्त्वा प्रहृष्टेनांतरात्मना । समुत्थाय ततश्चक्रे कृत्यमर्हणपूर्वकम्

သူလည်း «အဲဒီအတိုင်းပဲ» ဟုဆိုကာ၊ အတွင်းစိတ်ပျော်ရွှင်လန်းဆန်း၍ ထရပ်ပြီးနောက်၊ ထိုကိစ္စကို လိုအပ်သလို ဆောင်ရွက်ကာ၊ သင့်တော်သော ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခြင်းမှ စတင်하였다။

Verse 28

संप्रदानक्रियां कृत्वा तत्रैव विधिपूर्वकम् । ततो हस्तग्रहं ताभ्यां मिथश्चक्रे यथाक्रमम् । मातॄणां पुरतो वेधाः सतीशाभ्यां यथोचितम्

ထိုနေရာတွင်ပင် စည်းကမ်းတကျ ကနျာဒာန (သမီးပေးအပ်ခြင်း) အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ နှစ်ဦးအကြား လက်ကိုင်ခြင်းကို အစဉ်အလာအတိုင်း အဆင့်လိုက် စီစဉ်ပေး하였다။ ထို့ပြင် မာတೃများ၏ ရှေ့တွင် ဝေဓာ (ဗြဟ္မာ) သည် သတီနှင့် ဣရှာတို့အတွက် သင့်တော်သလို အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 29

अथ वेदिं समासाद्य गृह्योक्तविधिनाऽखिलम् । अग्निकार्यं यथोद्दिष्टं चकाराथ सुविस्तरम्

ထို့နောက် ယဇ္ဇဝေဒိသို့ ချဉ်းကပ်ကာ၊ ဂೃಹ്യပညာရပ်တွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း၊ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ မီးပူဇော်ပွဲ (အဂ္နိကာရျ) ကို အပြည့်အစုံ၊ အသေးစိတ်ကျကျ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 30

यथायथा स रम्याणि वीक्षतेंऽगानि कौतुकात् । सत्याः पितामहो हृष्टः कामार्तोऽभूत्तथातथा

သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သူမ၏ လှပသော ကိုယ်အင်္ဂါများကို မကြာခဏ ကြည့်ရှုသလို၊ သတျာ၏ အဘိုးကြီးလည်း ပို၍ ပို၍ ဝမ်းမြောက်လာပြီး၊ ထိုအတိုင်းပင် ကာမတဏှာကြောင့် ပူပန်နာကျင်လာ하였다။

Verse 31

तेनैकं वदनं मुक्त्वा तस्या वस्त्रावगुंठितम् । वीक्षिताऽतिस्मरार्तेन यथा कश्चिन्न बुद्ध्यते

ထိုရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုတည်းကိုသာ ဖွင့်ထားပြီး ကျန်အပိုင်းများကို အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလျက်၊ အလွန်ပြင်းထန်သော ကာမစိတ်ကြောင့် နာကျင်လွန်းသဖြင့် စိတ်မရှင်းနိုင်သလို စိုက်ကြည့်နေ하였다။

Verse 32

न शंभोर्लज्जया वक्त्रं प्रत्यक्षं स व्यलोकयत् । न च सा लज्जयाविष्टा करोति प्रकटं मुखम्

သမ္ဘု (Śambhu) အပေါ် လေးစားရှက်ကြောက်သဖြင့် သူမ၏မျက်နှာကို တိုက်ရိုက်မကြည့်နိုင်ခဲ့။ သူမလည်း ရှက်ကြောက်မှုလွှမ်းမိုးကာ မျက်နှာကို ပွင့်လင်းစွာ မဖော်ပြခဲ့။

Verse 33

ततस्तद्दर्शनार्थाय स उपायं व्यलो कयत् । धूमद्वारेण कामार्तश्चकार च ततः परम्

ထို့နောက် သူမကို မြင်ရရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားတီထွင်하였다။ ကာမဆန္ဒကြောင့် ပူလောင်နေသဖြင့် မီးခိုးကို အကြောင်းပြုကာ ကိရိယာအဖြစ်သုံး၍ ဆက်လက်ပြုလုပ်သွားသည်။

Verse 34

आर्द्रेंधनानि भूरीणि क्षिप्त्वाक्षित्वा विभावसौ । स्वल्पाज्याहुतिविन्यासादार्द्रद्रव्योद्भव स्तथा

စိုစွတ်သော ထင်းများကို မီး (Vibhāvasu) ထဲသို့ များစွာ ပစ်ထည့်ပြီး၊ ဂီ (ghee) အနည်းငယ်သာ ပူဇော်အပ်နှံစီစဉ်ကာ၊ ရည်ရွယ်သကဲ့သို့ စိုစွတ်သောပစ္စည်းများမှ မီးခိုး ထွက်ပေါ်လာစေ하였다။

Verse 35

एतस्मिन्नंतरे धूमः प्रादुर्भूतः समंततः । तादृग्येन तमोभूतं वेदिमूलं विनिर्मितम्

အဲဒီအချိန်အတွင်း မီးခိုးသည် အရပ်ရပ်မှ ပေါ်ထွက်လာ하였다။ ထိုမီးခိုး၏ ထူထပ်မှုကြောင့် ပူဇော်ပလက်ဖောင်း (vedi) ၏ အောက်ခြေသည် အမှောင်ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 36

ततो धूमाकुलेनेत्रे भगवांस्त्रिपु रान्तकः । हस्ताभ्यां छादयामास येऽन्ये तत्र व्यवस्थिताः

ထို့နောက် မီးခိုးကြောင့် မျက်စိမသာမယာဖြစ်သော ဘုရားသခင် တြိပုရာန္တက (Tripurāntaka) သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မျက်စိကို ဖုံးကာကွယ်하였다။ ထိုနေရာရှိ အခြားသူများလည်း ထိုနည်းတူ ပြုကြသည်။

Verse 37

ततो वस्त्रं समुत्क्षिप्य सतीवक्त्रं पितामहः । वीक्षयामास कामार्तः प्रहृष्टेनांतरात्मना

ထို့နောက် အဝတ်ကို မြှောက်တင်၍ အဘိုးကြီးသည် ကာမတဏှာကြောင့် ပူပန်လျက် သတီ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရှုကာ အတွင်းစိတ်၌ ဝမ်းမြောက်တုန်လှုပ်နေ၏။

Verse 38

तस्य रेतः प्रचस्कन्द ततस्तद्वीक्षणाद्द्रुतम् । पतितं च धरापृष्ठे तुषारचयसंनिभम्

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ သုတ်ရည်သည် ချက်ချင်း စီးကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကျသွားကာ နှင်းခဲတောင်ပုံကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 39

ततश्च सिकतौघेना तत्क्षणात्पद्मसंभवः । छादयामास तद्रेतो यथा कश्चिन्न बुद्ध्यते

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပဒ္မသမ္ဘဝ (ဗြဟ္မာ) သည် သဲအလုံးအရင်းဖြင့် ထိုသုတ်ရည်ကို ဖုံးအုပ်ကာ မည်သူမျှ မသိစေရန် ပြု၏။

Verse 40

अथ तद्भगवाञ्च्छंभुर्ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा । रेतोऽवस्कन्दनात्तस्य कोपादेतदुवाच ह

ထို့နောက် ဘဂဝန် ရှမ္ဘု (ရှီဝ) သည် ဒိဗ္ဗမျက်စိဖြင့် သိမြင်ကာ ထိုသုတ်ရည်ကျစေသော အမှုကြောင့် ဒေါသထွက်၍ အောက်ပါအတိုင်း ပြော၏။

Verse 41

किमेतद्विहितं पाप त्वया कर्म विगर्हितम् । नैवार्हा मम कान्ताया वक्त्रवीक्षाऽनुरागतः

“ဤအရာက ဘာလဲ၊ အပြစ်သားရေ—သင်ပြုသော အပြစ်တင်ဖွယ် အမှုက ဘာနည်း? ငါ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒေဝီ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရန် သင်မထိုက်တန်၊ ထိုကဲ့သို့သော အကျင့်၌ စွဲလမ်းနေသောကြောင့်ပင်” ဟု ဆို၏။

Verse 43

त्वं वेत्सि शंकरेणैतत्कर्मजालं न विंदितम् । त्रैलोक्येऽपि मयाऽप्यस्ति गूढं तत्स्यात्कथं विधे । यत्किञ्चित्त्रिषु लोकेषु जंगमं स्थावरं तथा । तस्याहं मध्यगो मूढ तैलं यद्वत्तिलांतगम्

«သင်က ဤအရာကို သိတယ်ထင်သော်လည်း၊ ရှင်ကရာ (Śaṅkara) တောင် ကမ္မကွန်ယက်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်သေး။ သုံးလောကအတွင်း၌ပင် ငါ့အတွက်လည်း လျှို့ဝှက်သောအရာများ ရှိသည်—ထို့ကြောင့် ငါက အားလုံးကို ဘယ်လိုသိနိုင်မည်နည်း၊ ဗိဓာတရ (Vidhātṛ) ရေ။ သုံးလောကရှိ လှုပ်ရှားသောအရာ၊ မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးအတွင်း ငါသည် အလယ်၌ တည်ရှိသည်—နှမ်းစေ့အတွင်း လျှို့ဝှက်နေသော ဆီကဲ့သို့၊ မိုက်မဲသူရေ။»

Verse 44

तस्मात्स्पृश निजं शीर्षं ब्रह्मन्नेतदसंशयम् । यावदेवं गते ब्रह्मा शिरः स्पृशति पाणिना । तावत्तत्र स्थितः साक्षात्तद्रूपो वृषवाहनः

«ထို့ကြောင့်၊ ဗြဟ္မန် (Brahman) ရေ၊ ကိုယ့်ခေါင်းကို ကိုယ်ထိပါ—ဤအရာမှာ သံသယမရှိ။» ဗြဟ္မာသည် ထိုသို့သွား၍ လက်ဖြင့် ခေါင်းကို ထိလိုက်သည့်အခါ၊ ထိုခဏတည်းကပင် ဝೃಷဝာဟန (Vṛṣavāhana) —နွားတံဆိပ်တော်ရှင် ရှီဝ (Śiva)—သည် ထိုနေရာ၌ တကယ်တမ်း ပေါ်ထွန်း၍ ထိုပုံသဏ္ဍာန်တည်းဟူသော ရုပ်ကို ဆောင်လျက် ရပ်တည်하였다။

Verse 45

ततो लज्जापरीतांगः स्थितश्चाधोमुखो द्विजाः । इन्द्राद्यैरमरैः सर्वैः सहितः सर्वतः स्थितैः

ထို့နောက် အရှက်တရားက လွှမ်းမိုးသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာတုန်လှုပ်ကာ မျက်နှာကို အောက်သို့ချ၍ ရပ်နေ၏၊ အို နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) တို့။ အင်္ဒြာနှင့် အခြားသော အမရဒေဝတား အားလုံးလည်း အရပ်ရပ်၌ ဝန်းရံကာ ရှိနေကြ၏။

Verse 46

अथाऽसौ लज्जयाविष्टः प्रणिपत्य महेश्वरम् । प्रोवाच च स्तुतिं कृत्वा क्षम्यतां क्षम्यतामिति

ထို့နောက် အရှက်တရားက ဝင်ရောက်လွှမ်းမိုးသဖြင့် မဟေရှဝရ (Maheśvara) —ရှီဝ (Śiva)—အား ပျပ်ဝပ်ကန်တော့၍၊ စတုတိ (ချီးမွမ်း) ပြုကာ «ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ခွင့်လွှတ်ပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 47

अस्य पापस्य शुद्ध्यर्थं प्राय श्चित्तं वद प्रभो । निग्रहं च यथान्यायं येन पापं प्रयाति मे

«ဤအပြစ်ကို သန့်စင်ရန်အတွက်၊ အရှင်ဘုရား၊ သင့်လျော်သော ပရాయရှ္စိတ္တ (prāyaścitta) ကို မိန့်ကြားပါ။ ထို့ပြင် ငါ့အပြစ် ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် တရားသင့်သော စည်းကမ်းနှင့် ထိန်းသိမ်းမှုကိုလည်း သတ်မှတ်ပေးပါ။»

Verse 48

श्रीभगवानुवाच । अनेनैव तु रूपेण मस्तकस्थेन वै ततः । तपः कुरु समाधिस्थो ममाराधनतत्परः

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်– «ဤပုံသဏ္ဍာန်တည်းဟူသောအတိုင်း၊ ဦးခေါင်းပေါ်၌ ထားလျက် တပဿာကျင့်ပါ။ သမာဓိ၌ တည်မြဲ၍ ငါ့အား ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ပါ»။

Verse 49

ख्यातिं यास्यति सर्वत्र नाम्ना रुद्रशिरः क्षितौ । साधकः सर्वकृत्यानां तेजोभाजां द्विजन्म नाम्

«ဤအရာသည် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံး၌ ‘ရုဒ္ရရှီရ’ ဟူသောနာမဖြင့် ကျော်ကြားလာမည်။ ထို့ပြင် တေဇောပြည့်ဝသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့အတွက် ကုသိုလ်ကိစ္စ အားလုံးကို ပြီးမြောက်စေမည်»။

Verse 50

मानुषाणामिदं कृत्यं यस्माच्चीर्णं त्वयाऽधुना । तस्मात्त्वं मानुषो भूत्वा विचरिष्यसि भूतले

ယခု သင်က လူသားတို့အတွက် သင့်လျော်သော ဤကိစ္စကို ပြုလုပ်ပြီးသောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် လူသားဖြစ်လာကာ မြေပြင်ပေါ်၌ လှည့်လည်သွားလာရမည်။

Verse 51

यस्त्वां चानेन रूपेण दृष्ट्वा पृच्छां करिष्यति । किमेतद्ब्रह्मणो मूर्ध्नि भगवांस्त्रिपुरांतकः

ထို့ပြင် ဤပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် သင့်ကို မြင်ပြီး မေးမြန်းသူ မည်သူမဆို– «ဤအရာသည် ဘြဟ္မာ၏ ဦးခေါင်းပေါ်၌ အဘယ်နည်း၊ အရှင် တ్రိပုရာန္တက (ရှီဝ) ဘုရားရှင်?» ဟူ၍—

Verse 52

ततस्ते चेष्टितं सर्वं कौतुकाच्च शृणोति यः । परदारकृतात्पापात्ततो मुक्तिं प्रयास्यति

ထို့နောက် သင့်၏ လုပ်ရပ်အကြောင်း အစုံလင်ကို ကြည်ညိုသည့် စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် နားထောင်သူ မည်သူမဆို၊ အခြားသူ၏ ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်မှ လွတ်ကင်းကာ မောက္ခသို့ ချဉ်းကပ်သွားမည်။

Verse 53

यथायथा जनस्त्वेतत्कृत्यं ते कीर्तयिष्यति । तथातथा विशुद्धिस्ते पापस्यास्य भविष्यति

လူတို့က သင်၏ဤလုပ်ရပ်ကို မည်မျှအတိုင်းအတာဖြင့် ချီးမွမ်းကြေညာမည်နည်း၊ ထိုအတိုင်းအတာတည်းဟူ၍ ဤအပြစ်မှ သင်၏သန့်စင်ခြင်းသည် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

Verse 54

एतदेव हि ते ब्रह्मन्प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम् । जनहास्यकरं लोके तव गर्हाकरं परम्

ဤအရာပင်၊ အို ဘြဟ္မဏာ၊ သင်၏ ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေခြင်း) ဟု ကြေညာထားသည်။ ၎င်းသည် လောက၌ လူအများရယ်မောစရာ ဖြစ်စေပြီး သင်အပေါ် အမြင့်ဆုံး အပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုကို ယူဆောင်လာသည်။

Verse 55

एतच्च तव वीर्यं तु पतितं वेदिमध्यगम् । कामार्तस्य मया दृष्टं नैतद्व्यर्थं भविष्यति

ထို့ပြင် သင်၏ ဗီရိယ/မျိုးစေ့သည် ယဇ္ဇပလ္လင် (ဝေဒီ) အလယ်၌ ကျသွားပြီ။ သင်သည် ကာမတဏှာကြောင့် ပူပန်နေစဉ်၌ ငါမြင်ခဲ့သည်; ၎င်းသည် အလဟသ မဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 56

यावन्मात्रैः परिस्पृष्टमेतत्सैकतरेणुभिः । तावन्मात्रा भविष्यंति मुनयः संशितव्रताः

ဤအရာကို သဲမှုန်အမှုန်များက မည်မျှအတိုင်းအတာဖြင့် ထိတွေ့ခဲ့သနည်း၊ ထိုအတိုင်းအတာတည်းဟူ၍ သစ္စာဝတ (ဝတ်ပြုကတိ) ခိုင်မာသော မုနိများ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။

Verse 57

वालखिल्या इति ख्याताः सर्वेंऽगुष्ठप्रमाणकाः । तपोवीर्यसमोपेताः शापानुग्रहकारकाः

သူတို့ကို “ဝါလခိလျာ” ဟု ကျော်ကြားကြပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီသည် လက်မအရွယ်သာ ရှိသည်။ တပဿ (အာစရိယ) မှ ပေါက်ဖွားသော အင်အားနှင့် ပြည့်စုံ၍ ကျိန်စာပေးခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်း နှစ်မျိုးလုံး ပြုနိုင်ကြသည်။

Verse 58

एतस्मिन्नंतरे तस्माद्वेदिमध्याच्च तत्क्षणात् । अष्टाशीतिसहस्राणि मुनीनां भावितात्मनाम् । अंगुष्ठकप्रमाणानि निष्क्रान्तानि द्विजोत्तमाः

ထိုအခိုက်တန့်တွင်ပင် ယဇ္ဇဝေဒိအလယ်မှ မုနိ ၈၈,၀၀၀ ပါး—စိတ်ဝိညာဉ်ကို သင့်တော်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားသူတို့—လက်မအရွယ်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာကြ၏၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်။

Verse 59

ततस्ते प्रणिपत्योच्चैः प्रोचुर्देवं पितामहम् । स्थानं दर्शय नस्तात तपोऽर्थं कलिवर्जितम्

ထို့နောက် သူတို့သည် ဦးချ၍ အမြင့်သံဖြင့် ဘုရားပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ထံ ပြောကြသည်—“အဖေမြတ်၊ ကလိ၏အညစ်အကြေးကင်းသော တပဿာအတွက် နေရာတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြပါ။”

Verse 60

पितामह उवाच । अस्मिन्क्षेत्रे मया सार्धं कुरुध्वं पुत्रकास्तपः । गमिष्यथ परां सिद्धिं येन लोके सुदुर्लभाम्

ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) မိန့်တော်မူသည်—“သားတို့ရေ၊ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ငါနှင့်အတူ တပဿာကို ပြုကြလော့။ ထိုကြောင့် လောက၌ ရှားပါးလှသော အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို သင်တို့ ရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 61

ते तथेति प्रतिज्ञाय कृत्वा तत्राश्रमं शुभम् । वालखिल्यास्तपश्चक्रुः संसिद्धिं च परां गताः

သူတို့သည် “အဲဒီအတိုင်းပါ” ဟု ကတိပြု၍ ထိုနေရာတွင် မင်္ဂလာအာရှရမ်တစ်ခု တည်ဆောက်ကြသည်။ ထို့နောက် ဝါလခိလျာတို့သည် တပဿာကို ပြု၍ အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 62

अथ ब्रह्मापि तत्कर्म सर्वं वैवाहिकं क्रमात् । समाप्तिमनयत्प्रोक्तं यच्छ्रुतौ तेन च स्वयम्

ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည်လည်း ထိုမင်္ဂလာအခမ်းအနား (ဝိဝါဟ) အစဉ်အလာအားလုံးကို အစီအစဉ်တကျ အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်—Śruti တွင် အမိန့်တော်ထားသကဲ့သို့၊ ထိုသို့ပင် မိမိက သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့။

Verse 63

पतत्सु पुष्पवर्षेषु समन्ताद्गगनांगणात् । वाद्यमानेषु वाद्येषु गीय मानैश्चगीतकैः

ကောင်းကင်အဝန်းအဝိုင်းမှ ပန်းမိုးများ အရပ်ရပ်သို့ ကျလာစဉ်၊ တူရိယာသံများ မြည်ဟည်း၍ သီချင်းများလည်း သီဆိုနေကြ၏။

Verse 64

पठत्सु विप्रमुख्येषु नृत्यमानासु रागतः । रंभादिषु पुरन्ध्रीषु देवानां दृङ्मनोहरम्

အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများ မန္တရားများကို ရွတ်ဖတ်နေစဉ်၊ ရမ္ဘာတို့ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်မိန်းမများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကပြနေကြ၍ ထိုမြင်ကွင်းသည် နတ်တို့၏ မျက်စိနှင့် စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေ၏။

Verse 65

एवं महोत्सवो जज्ञे तत स्तुंबुरुपूर्वकैः । गीयमानेषु गीतेषु यथापूर्वं त्रिविष्टपे

ဤသို့ မဟာပွဲတော်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက် တုမ္ဘုရုနှင့် အခြားသူတို့ သီဆိုသော သီချင်းများကြောင့် ယခင်ကကဲ့သို့ တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်) ၏ ပွဲတော်ကို သတိရစေ၏။

Verse 66

अथ कर्मावसाने स भगवांस्त्रिपुरांतकः । प्रोवाच पद्मजं भक्त्या दक्षिणां ते ददामि किम्

ထို့နောက် ကర్మကိစ္စ ပြီးဆုံးသော်၊ ဘဂဝန် တြိပုရాంతက (ရှီဝ) သည် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ ဘက္တိဖြင့် ပြောကြား၏—“သင့်အား ဒက္ခိဏာ (ပူဇာခ) အဘယ်အရာ ပေးရမည်နည်း?”

Verse 67

वैवाहिकी सुरश्रेष्ठ यद्यपि स्यात्सुदुर्लभा । ब्रूहि शीघ्रं महाभाग नादेयं विद्यते मम

“နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံးအရှင်၊ မင်္ဂလာဒက္ခိဏာသည် အလွန်ရှားပါးသော်လည်း၊ မဟာဘဂါ၊ မြန်မြန် ပြောပါ။ ငါ့အတွက် မပေးနိုင်သော အရာ မရှိပါ” ဟုဆို၏။

Verse 68

पितामह उवाच । अनेनैव तु रूपेण वेद्यामस्यां सुरेश्वर । त्वया स्थेयं सदैवात्र नृणां पापविशुद्धये

ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) မိန့်တော်မူသည်။ «ဒေဝတို့၏အရှင်၊ ဤပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်းပင် ဤသန့်ရှင်းသောဝေဒီ၌ အမြဲတမ်းတည်ရှိနေပါစေ၊ လူတို့၏အပြစ်ကိုသန့်စင်ရန်အတွက်»။

Verse 69

येन ते सन्निधौ कृत्वा स्वाश्रमं शशिशेखर । तपः करोमि नाशाय पापस्यास्य महत्तमम्

«ထို့ကြောင့်၊ လမောက်တော်ဆောင်ရှင် (Śaśiśekhara) အရှင်၊ သင်၏သန့်ရှင်းသောနီးကပ်တော်မူရာ၌ ကျွန်ုပ်၏အာရှရမ်ကိုတည်ထောင်ပြီး တပဿာကျင့်ကာ ဤကြီးမားသောအပြစ်ကို အဆုံးစွန်ဖျက်ဆီးလိုပါသည်»။

Verse 70

चैत्रशुक्लत्रयोदश्यां नक्षत्रे भगदैवते । सूर्यवारेण यो भक्त्या वीक्षयिष्यति मानवः । तदैव तस्य पापानि प्रयास्यन्ति च संक्षयम्

ချိုင်တရလ၏ လင်းပတ်သုံးဆယ်တစ်ရက်မဟုတ်သော သုံးဆယ်တစ်ရက်မတိုင်မီ တရယောဒသီနေ့၊ ဘဂါဒေဝတားအုပ်စိုးသော နက္ခတ်တော်ကျရောက်ချိန်၌၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် (ဤသန့်ရှင်းသောစန္နိဋ္ဌာန်ကို) ကြည့်မြင်သူသည် ထိုခဏတည်းက မိမိအပြစ်တို့ ပျောက်ကွယ်၍ ကုန်ခမ်းသွားမည်။

Verse 71

या नारी दुर्भगा वन्ध्या काणा रूपविवर्जिता । साऽपि त्वद्दर्शनादेव भविष्यति सुरूपधृक् । प्रजावती सुभोगाढ्या सुभगा नात्र संशयः

ကံမကောင်းသော၊ မီးမဖွားနိုင်သော၊ မျက်စိတစ်ဖက်သာရှိသော သို့မဟုတ် အလှမဲ့သော မိန်းမမည်သူမဆို—သင်၏ဒർശနတော်ကိုသာ မြင်ရုံဖြင့်ပင် သူမသည် အလှတင့်တယ်လာမည်၊ သားသမီးရမည်၊ စည်းစိမ်နှင့် သာယာချမ်းမြေ့မှု ပြည့်စုံလာမည်၊ ကံကောင်းသူဖြစ်လာမည်—သံသယမရှိ။

Verse 72

महेश्वर उवाच । हिताय सर्वलोकानां वेद्यामस्यां व्यवस्थितः । स्थास्यामि सहितः पत्न्या सत्यात्व द्वचनाद्विधे

မဟေရှဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «လောကအားလုံး၏အကျိုးအတွက် ဤဝေဒီပေါ်၌ တည်ရှိနေမည်၊ မိမိ၏ဇနီးနှင့်အတူ။ ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ရေ၊ သင်၏စကားတော်ဖြင့် ဤအရာကို အမှန်ဖြစ်စေပါစေ»။

Verse 73

सूत उवाच । एवं स भगवांस्तत्र सभार्यो वृषभध्वजः । विद्यते वेदिमध्यस्थो लोकानां पापनाशनः ०

သုတက ပြောသည်။ ထိုသို့ပင် ကောင်းမြတ်သောအရှင် ဝೃಷဘဓွဇ (ရှီဝ) သည် မဟေသီနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ယဇ္ဉဝေဒိအလယ်၌ တည်ရှိကာ လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 74

एतद्वः सर्वमाख्यातं यथा तस्य पुराऽभवत् । विवाहो वृषनाथस्य मनौ स्वायंभुवे द्विजाः

ဤအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ပြောပြပြီးပြီ၊ အို ဒွိဇတို့၊ ရှေးက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်—စွာယံဘုဝ မနု၏ ကာလ၌ ဝೃಷနာထ၏ မင်္ဂလာပွဲ ဖြစ်၏။

Verse 76

कन्या च सुखसौभाग्य शीलाचारगुणान्विता । तथा स्यात्पुत्रिणी साध्वी पतिव्रतपरायणा

ထိုကညာသည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကံကောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ သီလသဘောနှင့် အကျင့်အကြံကောင်းများကို ပိုင်ဆိုင်၏။ ထို့ပြင် သားသမီးရသော မိခင်ဖြစ်လာပြီး သန့်ရှင်းမြတ်သော မိန်းမတစ်ဦးအဖြစ် ခင်ပွန်းသစ္စာဝတ္တရားကို အထူးအလေးထား၏။

Verse 79

विवाहसमये प्राप्ते प्रारम्भे वा शृणोति यः । एतदाख्यानमव्यग्रं संपूज्य वृषभध्वजम् । तस्याऽविघ्नं भवेत्सर्वं कर्म वैवाहिकं च यत्

မင်္ဂလာအချိန် ရောက်လာသော်လည်းကောင်း၊ အစပြုချိန်၌ကောင်း၊ စိတ်မပျံ့လွင့်ဘဲ ဤအကြောင်းအရာကို နားထောင်သူသည် ဝೃಷဘဓွဇ (ရှီဝ) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ မင်္ဂလာဆိုင်ရာ ကర్మအားလုံးသည် အတားအဆီးမရှိ ဖြစ်လိမ့်မည်။