Adhyaya 75

Verse 1

। सूत उवाच । पुरा कल्पे भगवता एतत्क्षेत्रमनुत्तमम् । रुद्रेण ब्रह्मणे दत्तं तुष्टेन द्विजसत्तमाः

စူတက ပြော၏—အို ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့၊ ရှေးက ကလ္ပတစ်ခေတ်၌ ဤအထွတ်အမြတ်သော က္ෂೇತ್ರကို ပျော်ရွှင်တော်မူသော ရုဒြက ဘြဟ္မာအား ပေးအပ်တော်မူခဲ့၏။

Verse 2

यदा तु स्थापितं लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । देवैः प्रीतेन रुद्रेण प्रदत्तं ब्रह्मणे पुनः

ထို့နောက် ဟာဋကေရှွရ ဟူသော အမည်ရှိ လိင်္ဂကို တည်ထောင်သောအခါ၊ ဒေဝတို့ကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသော ရုဒြက ထိုအရာကို ဘြဟ္မာအား ထပ်မံ ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 3

एतत्क्षेत्रं तदा दत्तं शंभुना षण्मुखस्य ह । रक्षणार्थं हि विप्राणां कलिकालादिदोषतः

ထိုအခါ သမ္ဘုက ဤက္ෂೇತ್ರကို ဩ သဏ္မုခအား ပေးအပ်တော်မူ၏—ကလိယုဂ စသည့် ကာလဒုက္ခဒोषများကြောင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 4

ब्रह्मणा प्रार्थितेनेदं स्वयमादिममुत्तमम् । पित्रादिष्टस्तु गांगेयस्तत्र वासमथाकरोत्

ဗြဟ္မာ၏ ပန်ကြားတောင်းဆိုမှုကြောင့် ဤရှေးဦးအထွတ်အမြတ် က္ෂೇತ್ರသည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် ဖခင်၏ အမိန့်အတိုင်း ဂါင်္ဂေယသည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ရာတည်၏။

Verse 5

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यः कुर्यात्स्वामिदर्शनम् । सप्तजन्म भवेद्विप्रो धनाढ्यो वेदपारगः

ကာတ္တိကလတွင် ကృတ္တိကာယောဂ်အောက်၌ ဤနေရာ၌ သခင်ဘုရားကို ဖူးမြင်သူသည် ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင် ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်၍ ငွေကြေးပြည့်စုံကာ ဝေဒတို့ကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 6

महासेनस्य देवस्य प्रासादं सुमनोहरम् । उच्चैः स्थितं सर्वलोके पातुकाममिवांबरम्

မဟာစေန နတ်ဘုရား၏ အလွန်လှပသော ပရသာဒ်နန်းတော်သည် မြင့်မားစွာ တည်ရှိ၍ မိုးကောင်းကင်ကဲ့သို့ ကမ္ဘာလောကအားလုံးကို ကာကွယ်လိုသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 7

तच्छ्रुत्वा विबुधाः सर्वे कौतुकादेत्य सत्वरम् । वीक्षांचक्रुस्ततो गत्वा दृष्ट्वा मेध्यतमं पुरम्

ထိုသတင်းကို ကြားသော် နတ်တို့အားလုံးသည် စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့် အလျင်အမြန် လာရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် ဝင်ရောက်၍ အလွန်သန့်စင်စေသော သန့်မြတ်မြို့ကို မြင်ကြည့် စူးစမ်းကြ၏။

Verse 8

प्रासादस्योत्तरे देशे प्राच्ये देशे तथा द्विजाः । यज्ञक्रियासमारंभांश्चकुर्विप्रैर्यथोदितान्

ဘုရားကျောင်း၏ မြောက်ဘက်နှင့် အရှေ့ဘက်တွင်လည်း ဒွိဇတို့သည် ဗြာဟ္မဏတို့ ပြောကြားသတ်မှတ်သကဲ့သို့ ယဇ္ဉကိစ္စများကို စတင်ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 9

इष्ट्वा च विबुधाः सर्वे दत्त्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् । जग्मुस्त्रिविष्टपं हृष्टा लब्ध्वा तत्स्थानजं फलम्

ပူဇော်ကန်တော့ပြီး သင့်တော်သော ဒက္ခိဏာကိုလည်း ပေးလှူကာ၊ နတ်ဒေဝအားလုံးသည် ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနမှ ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးကို ရရှိ၍ ဝမ်းမြောက်စွာ သုဝဏ္ဏဘုံသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 10

ततस्तु देवयजनंनाम तस्य बभूव ह । यदन्यत्र शतं कृत्वा क्रतूनां फलमाप्नुयात् । तदत्रैकेन लभते क्रतुना दक्षिणावता

ထို့ကြောင့် ထိုနေရာကို “ဒေဝယဇန” ဟု ခေါ်လာကြသည်။ အခြားနေရာတွင် ယဇ္ဉ်တစ်ရာ ပြုလုပ်မှ ရနိုင်သော အကျိုးကို ဤနေရာတွင် ဒက္ခိဏာပါဝင်သည့် ယဇ္ဉ်တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။