Adhyaya 60

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । माहित्थेयं त्वयाख्याता या पुरा सूतनन्दन । केन संस्थापिता तत्र वद सर्वमशेषतः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– “အို စူတာ၏သားရေ၊ ယခင်က သင်သည် ဤ မာဟိတ္ထီကို ဖော်ပြခဲ့ပြီ။ ထိုနေရာ၌ မည်သူက တည်ထောင်ခဲ့သနည်း။ ကျန်မထားဘဲ အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောပြပါ”။

Verse 2

सूत उवाच । शोषणीनाम या विद्या पुरागस्त्येन साधिता । आथर्वणेन मन्त्रेण स्वयं च परमेश्वरी

စူတာက ဆိုသည်– “ရှိုရှဏီ ဟုခေါ်သော ဝိဒ္ယာကို အဂஸ္တျာက ရှေးကာလတွင် ကျွမ်းကျင်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အာထರ್ವဏ မန္တရနှင့်အတူ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီတော် ကိုယ်တိုင်လည်း ပါဝင်တော်မူ၏”။

Verse 3

ततः संशोषितस्तेन स समुद्रो महात्मना । मित्रावरुणपुत्रेण सा प्रोक्ता पुरतः स्थिता

ထို့နောက် မိတ္တရနှင့် ဝရုဏ၏ မဟာအတ္မသားတော်က ထိုအရာဖြင့် ပင်လယ်ကိုပင် ခြောက်သွေ့စေခဲ့သည်။ ထို (ရှိုရှဏီ) ဝိဒ္ယာသည် ခေါ်ယူသည့်အခါ သူ့ရှေ့၌ ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်လာလေ၏။

Verse 4

माहित्थं साधितं यस्मात्त्वया मे सकलं शुभम् । माहित्थानाम तस्मात्त्वं देवता संभविष्यसि

“သင်ကြောင့် ဤ မာဟိတ္ထကို ပြီးမြောက်စေ၍ ငါ့အတွက် ကောင်းမြတ်ခြင်း အလုံးစုံကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ‘မာဟိတ္ထ’ ဟူသော နာမဖြင့် သိကြမည့် ဒေဝတာတစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မည်”။

Verse 5

चमत्कारपुरक्षेत्रे पूजां प्राप्स्यस्यनुत्तमाम् । यस्त्वामाथर्वणैर्मन्त्रैस्तत्रस्थां भक्तिसंयुतः

အံ့ဖွယ်ပူရ က္ෂೇತ್ರတော်၌ သင်သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပူဇော်ကန်တော့မှုကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ သဒ္ဓါဖြင့် အထာဗဏ မန္တရများဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်သူမည်သူမဆို…

Verse 6

पूजयिष्यति वृद्धिं च सर्वकालमवाप्स्यति । तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ मया सार्द्धं पुरोत्तमे

…သင့်ကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီး အချိန်တိုင်း၌ တိုးတက်ကြွယ်ဝမှုကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် မြို့အကောင်းဆုံးအို၊ ငါနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ အမြန်သွားလော့။

Verse 7

द्विजानां रक्षणार्थाय नित्यं संनिहिता भव । एवं सा तत्र संभूता माहित्था वरदेवता

နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း နီးကပ်တည်ရှိလော့။ ထိုသို့ဖြင့် ထိုနေရာ၌ ပေးကမ်းကောင်းချီးတော်မူသော မဟိဋ္ဌာ ဒေဝီသည် ပေါ်ထွန်း၍ အစဉ်တည်နေရာယူခဲ့သည်။

Verse 9

ययाऽयं चलितः शैलः स्वशक्त्या निश्चलीकृतः । स्कन्देनेह द्विजश्रेष्ठाः शक्त्या विद्धस्तदग्रतः । नरादित्यस्ततश्चान्यो यो नरेण प्रतिष्ठितः । षष्ठ्यां तं सूर्यवारेण दृष्ट्वा पापात्प्रमुच्यते

သူမ၏ အင်အားဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သော ဤတောင်ကို တည်ငြိမ်၍ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ ဒွိဇအမြတ်တို့၊ စကန္ဒသည် မိမိ၏ လှံတော်ဖြင့် ၎င်း၏ရှေ့၌ ထိုးနှက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူတစ်ဦးက တည်ထောင်ထားသော «နရာဒိတျယ» ဟူသော နေဘုရားရုပ်တော် တည်ရှိ၏။ လဆဋ္ဌမနေ့က တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သည့်အခါ ထိုရုပ်တော်ကို ဖူးမြင်လျှင် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 10

न शत्रूणां पराभूतिं प्रयास्यति यथार्जुनः । रोगी विमुच्यते रोगाद्दरिद्रो धनमाप्नुयात्

သူသည် အာဂျုနကဲ့သို့ ရန်သူတို့၏ လက်၌ အရှုံးမခံရလိမ့်မည်။ နာမကျန်းသူသည် ရောဂါမှ လွတ်မြောက်ပြီး ဆင်းရဲသူသည် ငွေကြေးဥစ္စာကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 11

तथा गोवर्धनधरं तत्र देवं जनार्दनम् । यः पश्येत्कार्तिके शुक्ले संप्राप्ते प्रथमे दिने । तस्य गावः प्रभूताः स्युर्नीरोगा द्विसत्तमाः

ထိုနည်းတူ ကာတ္တိကလ၏ အလင်းပိုင်း ပထမနေ့တွင် ဂోవර්ဓနတောင်ကို မြှောက်တင်ခဲ့သော သခင် ဇနာရ္ဒနကို ထိုနေရာ၌ မြင်သူ၏ နွားများသည် များပြားလာ၍ ရောဂါကင်းစင်မည်၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်။

Verse 12

नरसिंहवपुः साक्षात्तथा देवो हरिः स्वयम् । तथा विनायकस्तत्र सर्वकामप्रदायकः । सर्वविघ्नहरश्चैव स्थापितश्चार्जुनेन हि

ထိုနေရာ၌လည်း ဟရိသည် နရစിംဟရုပ်ဖြင့် တကယ်တမ်း ထင်ရှားတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဗိနာယကသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတော်မူသူ၊ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖယ်ရှားတော်မူသူဖြစ်၍—အာర్జုနက တည်ထောင်ထားသည်ဟု ဆို၏။

Verse 14

यस्तमाथर्वणैर्मंत्रैः पूजयेद्द्वादशीदिने । कार्तिकस्य सिते पक्षे स याति परमां गतिम्

ကာတ္တိကလ၏ အလင်းပိုင်း ဒွာဒသီနေ့တွင် အထာဗန်မန်တရများဖြင့် ထိုသခင်ကို ပူဇော်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်မည်။

Verse 15

तथा तत्र द्विजश्रेष्ठा नरनारायणावुभौ । देवौ परमतेजस्वी यस्तौ पश्यति भक्तितः

ထိုနေရာ၌လည်း အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ တေဇောဓာတ်အလွန်တောက်ပသော နရနှင့် နာရာယဏ တို့ဟူသော နတ်နှစ်ပါး ရှိ၏။ သူတို့ကို ဘက္တိဖြင့် မြင်သူသည်…

Verse 16

पूजयेच्च द्विजश्रेष्ठा द्वादश्या दिवसे स्वयम् । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ထို့ပြင် အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ဒွာဒသီနေ့တွင် ကိုယ်တိုင် ပူဇော်ကာရိယာ ပြုလုပ်သူသည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကင်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်မည်။

Verse 17

तीर्थयात्राकृतारंभः कुन्तीपुत्रो धनंजयः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे समायातो द्विजोत्तमाः

တီရ္ထယာတရာကို စတင်ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကုန္တီ၏သား ဓနဉ္ဇယ (အာర్జုန) သည် ဟာဋကေရှွရ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာ၏၊ အမြင့်မြတ်သော ဒွိဇတို့အို။

Verse 18

दृष्ट्वा तत्पावनं क्षेत्रं तीर्थपूगप्रपूरितम् । आदित्यं स्थापयामास प्रासादे सुमनोहरे

အပြစ်ကင်းစင်စေသော ထိုသန့်ရှင်းရာ က్షેત્રကို မြင်၍ တီရ္ထများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အလွန်လှပသော ပရသာဒ၌ အာဒိတျ (နေဘုရား) ကို တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 19

नरनारायणौ देवौ तस्याग्रे स्थापितौ ततः । तथा गोवर्धनधरस्तत्र देवः प्रतिष्ठितः

ထို့နောက် ထိုဘုရားရုံ၏ ရှေ့၌ နရနှင့် နာရာယဏ ဒေဝနှစ်ပါးကို တည်ထောင်၍၊ ထိုနေရာ၌ပင် ဂోవර්ဓနဓရ (ဂိုဝර්ဓနတောင်ကို မြှောက်တင်သော ကృష్ణ) ကိုလည်း သေချာစွာ ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြု၏။

Verse 20

नरसिंहं तथैवान्यं श्रद्धया परया युतः । एवं संस्थाप्य कौंतेयो देवगृहसुपंचकम्

ထို့ပြင် အမြင့်မြတ်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နရစിംဟကိုလည်းကောင်း၊ အခြား ဒေဝတစ်ပါးကိုလည်းကောင်း တည်ထောင်၏။ ထိုသို့ ကုန္တီ၏သားသည် ဒေဝဂೃಹ ငါးခုမြောက် အလွန်ကောင်းမြတ်သော အစုကို စီမံတည်ထောင်လေ၏။

Verse 21

ततो विप्रान्समाहूय सर्वांस्तान्पुरसंभवान् । प्रोवाच प्रणतो भक्त्या धनं दत्त्वा सुपुष्कलम्

ထို့နောက် မြို့သူမြို့သားဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏအားလုံးကို ခေါ်ယူ၍၊ ဘက္တိဖြင့် ဦးညွတ်ကာ မိန့်ကြားပြီး၊ အလွန်များပြားသော ဓနကို ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 22

मया संस्थापितः सूर्यः सर्वरोगक्षयावहः । तथार्पितश्च युष्माकं चिंतनीयं सदैव तु

ငါသည် နေဒေဝတာကို တည်ထောင်ထား၏၊ ရောဂါအားလုံးကို ပျက်စီးစေသူဖြစ်သည်။ ဤပူဇော်ဝတ်ပြုမှုကိုလည်း သင်တို့ထံ အပ်နှံထားသဖြင့် အမြဲတမ်း သတိရ၍ ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 23

विप्रा ऊचुः । गच्छ त्वं पांडवश्रेष्ठ सुविश्रब्धः स्वमालयम् । वयं सर्वे करिष्यामस्तवश्रेयोऽभिवर्धनम्

ဗြာဟ္မဏများက ပြောကြသည်– «ပாண்டဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ စိတ်ချမ်းသာစွာ မစိုးရိမ်ဘဲ ကိုယ့်အိမ်သို့ သွားလော့။ ငါတို့အားလုံးသည် သင်၏ ကောင်းကျိုးနှင့် မင်္ဂလာကိရိယာကို တိုးပွားစေရန် ဆောင်ရွက်မည်»။

Verse 24

ततोऽर्जुनः प्रहृष्टात्मा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु । तानामंत्र्य नमस्कृत्य जगाम स्वपुरं प्रति

ထို့နောက် အာర్జုနသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ သူတို့အား ငွေကြေးအလွန်များစွာ ပေးလှူ하였다။ ထို့ပြင် နှုတ်ဆက်ကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး ကိုယ့်မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 25

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं नरादित्यस्य संभवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः शृण्वतां पापनाशनम्

စူတက ပြောသည်– «နရာဒိတျယ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို သင်တို့အားလုံးထံ ငါ ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပြီးပြီ။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ဤမဟာတန်ခိုးကို နားထောင်သူတို့၏ အပြစ်များ ပျက်စီးသွားသည်»။

Verse 413

यस्तं पूजयते भक्त्या चतुर्थ्यां मोदकाशनैः । स सर्वविघ्ननिर्मुक्तो लभते वांछितं फलम् । तत्र स्थितो द्विजेंद्राणां हिताय द्विजसत्तमाः

လဆန်းလပြည့် စတုတ္ထနေ့ (Caturthī) တွင် မိုဒကာကို အာဟာရအဖြစ် ဆက်ကပ်၍ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် သူ့ကို ပူဇော်သူသည် အတားအဆီးအားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ လိုချင်သော အကျိုးကို ရရှိသည်။ အို အမြတ်ဆုံးဗြာဟ္မဏတို့၊ သူသည် ထိုနေရာ၌ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့၏ အကျိုးအတွက် တည်ရှိနေသည်။