Adhyaya 51

Verse 1

। सूत उवाच । अथ ताच्छपथाञ्छ्रुत्वा स व्याघ्रो विस्मयान्वितः । सत्यं मत्वा पुनः प्राह नन्दिनीं पुत्रवत्सलाम्

စူတက ပြောသည်—ထိုကျိန်ဆိုချက်များကို ကြားသော် ကျားသည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်၏။ အမှန်ဟု ယုံကြည်ကာ ကလေးကို မိခင်မေတ္တာဖြင့် ချစ်မြတ်နိုးသော နန္ဒိနီအား ထပ်မံ ပြောကြားလေ၏။

Verse 2

यद्येवं तद्गृहं गच्छ वीक्षयस्व निजात्मजम् । सखीनामर्पयित्वाथ भूय आगमनं कुरु

“အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သင်၏အိမ်သို့ သွား၍ မိမိကလေးကို ကြည့်ရှုလော့။ ထို့နောက် မိတ်ဆွေများထံ အပ်နှံပြီးလျှင် ဤနေရာသို့ ပြန်လာလော့။”

Verse 3

सूत उवाच । इति व्याघ्रवचः श्रुत्वा सुशीला नन्दिनी तदा । गतालयं समुद्दिश्य यत्र बालः सुतः स्थितः

စူတက ပြောသည်—ကျား၏စကားကို ကြားသော် သီလကောင်းသော နန္ဒိနီသည် ထိုအခါ မိမိနေအိမ်သို့ ထွက်ခွာလေ၏၊ ထိုနေရာမှာ သူမ၏ကလေးသား တည်ရှိနေ၏။

Verse 4

अथाकालागतां दृष्ट्वा मातरं त्रस्तचेतसम् । रंभमाणां समालोक्य वत्सः प्रोवाच विस्मयात्

ထို့နောက် အချိန်မတော်ဘဲ ရောက်လာသော မိခင်ကို မြင်၍ ကြောက်လန့်စိတ်ဖြင့် တုန်လှုပ်နေသကဲ့သို့၊ ငိုကြွေးသံကိုလည်း တွေ့မြင်ကာ ကလေးသည် အံ့ဩ၍ ပြောလေ၏။

Verse 5

कस्मात् प्राप्तास्यकाले तु कस्मादुद्भ्रांतमानसा । वाष्पक्लिन्नमुखी कस्माद्वद मातर्द्रुतंमम

«ဤအချိန်၌ အဘယ်ကြောင့် လာသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် စိတ်နှလုံး မငြိမ်မသက် ဖြစ်သနည်း။ အဘယ်ကြောင့် မျက်နှာသည် မျက်ရည်စိုနေသနည်း။ မိခင်ရေ၊ မြန်မြန် ပြောပါ»

Verse 6

नंदिन्युवाच । यदि पृच्छसि मां पुत्र स्तनपानं समाचर । येन तृप्तस्य ते सर्वं वृत्तांतं तद्वदाम्यहम्

နန္ဒိနီက ပြောသည်– «သားရေ၊ မေးလိုပါက အရင်ဆုံး နို့စို့ပါ။ သင် တင်းတိမ်သွားသောအခါ အကြောင်းအရာ အစုံအလင်ကို ငါ ပြောမည်»

Verse 7

सूत उवाच । सोऽपि तद्वचनं श्रुत्वा पीत्वा क्षीरं यथोचितम् । आघ्रातश्च तया मूर्ध्नि ततः प्रोवाच सत्वरम्

စူတာက ပြောသည်– «သူလည်း ထိုစကားကို ကြားပြီး သင့်တော်သလို နို့ကို သောက်လေ၏။ ထို့နောက် မိခင်က ခေါင်းပေါ်ကို ချစ်ခင်စွာ နမ်းရှိုက်ပြီး၊ သူက ချက်ချင်း ပြောလေ၏»

Verse 8

सर्वं कीर्तय वृत्तांतमद्यारण्यसमुद्भवम् । येन मे जायते स्वास्थ्यं श्रुत्वा मातस्तवास्यतः

«မိခင်ရေ၊ ယနေ့ တောထဲ၌ ဖြစ်ပွားသမျှ အကြောင်းအရာ အစုံအလင်ကို ပြောပြပါ။ မိခင်၏ ကိုယ်တိုင်သော နှုတ်မှ ကြားရလျှင် ငါ့အတွက် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ကျန်းမာခြင်း ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်မည်»

Verse 9

नंदिन्युवाच । अहं गता महारण्ये ह्यद्य पुत्र यथेच्छया । व्याघ्रेणासादिता तत्र भ्रममाणा इतस्ततः

နန္ဒိနီက ပြောသည်– «သားရေ၊ ယနေ့ ငါသည် စိတ်ကြိုက်အလိုအလျောက် တောကြီးထဲသို့ သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ငါ ဟိုဒီ လှည့်လည်နေစဉ် ကျားတစ်ကောင်က ငါ့ကို ရင်ဆိုင်လာသည်»

Verse 10

स मया प्रार्थितः पुत्र भक्षमाणो नखायुधः । शपथैरागमिष्यामि गोकुले वीक्ष्य चात्मजम्

သားရေ၊ လက်သည်းကို လက်နက်ကဲ့သို့ထား၍ ငါ့ကိုစားမည်ဟု ပြင်ဆင်နေသူကို ငါက တောင်းပန်ခဲ့၏။ ငါသည် ကျိန်ဆိုကတိများဖြင့် «ဂိုကုလာသို့ သွား၍ ငါ့သားကို မြင်ပြီးနောက် ပြန်လာမည်» ဟု ဆိုခဲ့၏။

Verse 11

साहं तेन विनिर्मुक्ता शपथैर्बहुभिः कृतैः । भूयस्तत्रैव यास्यामि दृष्टः संभाषितो भवान्

ထို့ကြောင့် ကျိန်ဆိုကတိများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ငါသည် သူ့ထံမှ လွတ်မြောက်ခဲ့၏။ ယခု သင်ကို မြင်၍ စကားပြောပြီးပြီဖြစ်သဖြင့် ငါသည် ထိုနေရာတစ်ခုတည်းသို့ ပြန်သွားမည်။

Verse 12

वत्स उवाच । अहं तत्रैव यास्यामि यत्र त्वं हि प्रगच्छसि । श्लाघ्यं हि मरणं सम्यङ्मातुरग्रे ममाधुना

ဝတ္စက ပြော၏— «မိခင် သင်သွားရာ ထိုနေရာတစ်ခုတည်းသို့ ငါလည်း သွားမည်။ ယခု ငါ့အတွက် မိခင်၏ရှေ့တွင် မှန်ကန်စွာ သေခြင်းသည် ဂုဏ်ထူးထိုက်သော သေခြင်းပင် ဖြစ်၏»။

Verse 13

एकाकिनापि मर्तव्यं त्वया हीनेन वै मया । विनापि क्षीरपानेन स्वल्पेन समयेन तु

သင်မရှိသော ငါသည် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်စေ သေမည်သာ။ နို့မသောက်ရသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အသက်ဆုံးမည်။

Verse 14

यदि मातस्त्वया सार्धं व्याघ्रो मां सूदयिष्यति । या गतिर्मातृभक्तानां सा मे नूनं भविष्यति

အမေ၊ သင်နှင့်အတူ ကျားက ငါ့ကို သတ်မည်ဆိုလျှင် မိခင်ကို ရိုသေချစ်ခင်သောသူတို့ ရောက်သော ကံကြမ္မာအလားတူသည် ငါ့အတွက် မလွဲမသွေ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 16

नास्ति मातृसमो बन्धुर्बालानां क्षीरजीविनाम् । नास्ति मातृसमो नाथो नास्ति मातृसमा गतिः

နို့ကိုအာဟာရအဖြစ်အသက်ရှင်သောကလေးတို့အတွက် မိခင်ကဲ့သို့သောဆွေမျိုးမရှိ၊ မိခင်ကဲ့သို့သောကာကွယ်ရှင်မရှိ၊ မိခင်ကဲ့သို့သောခိုလှုံရာနှင့်ကံကြမ္မာမရှိ။

Verse 17

नास्ति मातृसमः पूज्यो नास्ति मातृसमः सखा । नास्ति मातृसमो देव इह लोके परत्र च

မိခင်ကဲ့သို့ပူဇော်ထိုက်သူမရှိ၊ မိခင်ကဲ့သို့မိတ်ဆွေမရှိ၊ မိခင်ကဲ့သို့သောဘုရားမရှိ—ဤလောက၌လည်း၊ နောက်လောက၌လည်း။

Verse 18

एवं मत्वा सदा मातुः कर्तव्या भक्तिरुत्तमैः । तमेनं परमं धर्मं प्रजापतिविनिर्मितम् । अनुतिष्ठंति ये पुत्रास्ते यांति परमां गतिम्

ဤသို့နားလည်ပြီးနောက် မြတ်နိုးသူတို့သည် မိခင်အပေါ် အမြင့်မြတ်ဆုံးသောဘက်တိကို အမြဲကျင့်သုံးရမည်။ ဤသည်မှာ ပရဇာပတိက ဖန်ဆင်းထားသော အမြတ်ဆုံးသောဓမ္မဖြစ်သည်။ ထိုဓမ္မကို လိုက်နာသောသားတို့သည် အမြင့်ဆုံးသောဂတိသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 19

तस्मादहं गमिष्यामि त्वं च तिष्ठात्र गोकुले । आत्मप्राणैस्तव प्राणान्रक्षयिष्याम्यसंशयम्

“ထို့ကြောင့် ငါသွားမည်၊ သင်သည် ဤနေရာ ဂိုကူလ၌ နေပါ။ ငါ၏အသက်ရှူသက်တမ်းတို့ဖြင့် သင်၏အသက်ကို မသံသယဘဲ ကာကွယ်မည်” ဟုဆို၏။

Verse 20

नंदिन्युवाच । ममैव विहितो मृत्युर्न ते पुत्राद्य वासरे । तत्कथं मम जीवं त्वं रक्षस्यसुभिरात्मनः

နန္ဒိနီက ပြောသည်—“ယနေ့နေ့၌ သေခြင်းသည် ငါ့အတွက်သာ သတ်မှတ်ထားသည်၊ သားရေ၊ သင်အတွက်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် သင်၏အသက်ရှူသက်တမ်းတို့ဖြင့် ငါ့အသက်ကို မည်သို့ကာကွယ်မည်နည်း?”

Verse 21

अपश्चिममिदं पुत्र मातृसंदिष्टमुत्तमम् । त्वया कार्यं प्रयत्नेन मद्वाक्यमनुतिष्ठता

သားရေ၊ ဤသည်မှာ အမေ၏ နောက်ဆုံးသော အမြတ်ဆုံး အမိန့်တော်ဖြစ်သည်။ ငါ၏စကားကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ တည်ကြည်စွာ လိုက်နာဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 22

भ्रममाणो वने पुत्र मा प्रमादं करिष्यसि । लोभात्संजायते नाश इहलोके परत्र च

သားရေ၊ တောထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာစဉ် ပေါ့ပျက်မနေပါနှင့်။ လောဘမှ ပျက်စီးခြင်းသည် ဤလောက၌လည်းကောင်း နောက်လောက၌လည်းကောင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 23

समुद्रमटवीं युद्धं विशंते लोभमोहिताः । इह तन्नास्ति लोभेन यत्र कुर्वंति मानवाः

လောဘကြောင့် မောဟဖြစ်သူတို့သည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့သော တောအုပ်ထဲသို့လည်းကောင်း စစ်ပွဲထဲသို့လည်းကောင်း ခုန်ဝင်ကြသည်။ ဤလောက၌ လူသားတို့ပြုသမျှ အလုပ်အကိုင်တို့သည် လောဘမပါဘဲ မရှိသကဲ့သို့ပင်။

Verse 24

लोभात्प्रमादाद्विश्रंभात्पुरुषो वध्यते त्रिभिः । तस्माल्लोभो न कर्तव्यो न प्रमादो न विश्वसेत्

လူသည် သုံးပါးကြောင့် ပျက်စီးရသည်—လောဘ၊ ပေါ့ပျက်မှု၊ နှင့် မျက်ကန်းယုံကြည်မှု။ ထို့ကြောင့် လောဘမပြုရ၊ ပေါ့ပျက်မနေရ၊ ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းမရှိဘဲ မယုံကြည်ရ။

Verse 25

आत्मा पुत्र त्वया रक्ष्यः सर्वदैव प्रय त्नतः । सर्वेभ्यः श्वापदेभ्यश्च भ्रमता गहने वने

သားရေ၊ မိမိကိုယ်ကို အမြဲတမ်း ကြိုးစားအားထုတ်၍ ကာကွယ်ရမည်။ အထူးသဖြင့် တောနက်ထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာစဉ် အမျိုးမျိုးသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့မှ သတိထားကာကွယ်လော့။

Verse 26

विषमस्थं तृणान्नाद्यं कथंचित्पुत्रक त्वया । नैकाकिना प्रगंतव्यं यूथं त्यक्त्वा निजं क्वचित्

ချစ်သောကလေးရေ၊ အန္တရာယ်ရှိသောနေရာ၌ရှိသည့် မြက်ကို မစားမိစေနှင့်။ ထို့ပြင် မိမိအုပ်စုကို ချန်ထား၍ တစ်ယောက်တည်း မသွားပါနှင့်။

Verse 27

एवं संभाष्य तं वत्समवलिह्य मुहुर्मुहुः । शोकेन महताविष्टा बाष्पव्याकुललोचना

ဤသို့ပြောပြီးနောက် မိခင်နွားမသည် မိမိနွားကလေးကို အကြိမ်ကြိမ် လျှာဖြင့်လိမ်းလျက်ရှိ၏။ ကြီးမားသောဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် ဖိစီးခံရ၍ မျက်လုံးများသည် မျက်ရည်ဖြင့် မရှင်းမလင်း ဖြစ်နေ၏။

Verse 28

ततः सखीजनं सर्वं गता द्रष्टुं द्विजोत्तमाः । नन्दिनीं पुत्रशोकेन पीडितांगी सुविह्वला

ထို့နောက် သူမ၏မိတ်ဆွေတို့အားလုံးသည် နန္ဒိနီကို သွားရောက်ကြည့်ရှုကြ၏။ သားအတွက် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာနာကျင်၍ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားကာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေ၏။

Verse 29

ततः प्रोवाच ताः सर्वा गत्वाऽरण्यं द्विजोत्तमाः । चरंतीः स्वेच्छया हृष्टा वांछितानि तृणानि ताः

ထို့နောက်၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ သူမသည် တောထဲသို့ သွားပြီး ပျော်ရွှင်စွာ မိမိစိတ်ကြိုက် လှည့်လည်ကာ လိုချင်သည့် မြက်များကို စားနေသော နွားမတို့အားလုံးကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 30

बहुले चंपके दामे वसुधारे घटस्रवे । हंसनादि प्रियानंदे शुभक्षीरे महोदये

“ဗဟုလာ၊ စမ္ပက၊ ဒာမာ၊ ဝသုဓာရာ၊ ဃဋသ္ရဝ တွင်လည်းကောင်း၊ ဟံသနာဒ၊ ပရိယာနန္ဒ၊ သုဘက္ခီရ၊ မဟောဒယ တွင်လည်းကောင်း (သွား၍ မြက်စားကြလော့)။”

Verse 31

तथान्या धेनवो याश्च संस्थिता गोकुलांतिके । शृण्वंतु वचनं मह्यं कुर्वंतु च ततः परम् । अद्याहं निजयूथस्य भ्रमंती नातिदूरतः

ထိုနည်းတူပင်၊ နွားတောရွာအနီး၌ နေထိုင်သော အခြားနွားများလည်း ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြ၍ ထို့နောက် အတိုင်းအတာအရ ပြုလုပ်ကြပါစေ။ ယနေ့ ငါသည် ကိုယ့်အုပ်စုမှ မဝေးလှစွာ လှည့်လည်မည်။

Verse 32

ततश्च गहनं प्राप्ता वनं मानुषवर्जितम् । व्याघ्रेणासादिता तत्र भ्रमंती तृणवांछया

ထို့နောက် သူမသည် လူမရှိသော ထူထပ်သည့် တောအုပ်သို့ ရောက်လေ၏။ ထိုနေရာ၌ မြက်ကို ရှာဖွေရန် လှည့်လည်နေစဉ် ကျားတစ်ကောင်က မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်မိလာ၏။

Verse 33

युष्माकं दर्शनार्थाय सुतसंभाषणाय च । संप्राप्ता शपथैः कृच्छ्रात्तं विश्वास्य नखायुधम्

“သင်တို့ကို တွေ့မြင်ရန်နှင့် ငါ့သားနှင့် စကားပြောရန်သာ—အလွန်ခက်ခဲစွာဖြင့်—ငါ ရောက်လာခဲ့သည်။ သစ္စာကတိများဖြင့် ရန်သူကို ချုပ်နှောင်ကာ ယုံကြည်စေပြီး၊ လက်သည်းလက်နက်ရှိသူထံ ငါ နီးကပ်သွားခဲ့သည်။”

Verse 34

दृष्टः संभाषितः पुत्रः शासितश्च मया हि सः । अधुना भवतीनां च प्रदत्तः पुत्रको यथा

“အမှန်တကယ် ငါသည် ငါ့သားကို တွေ့မြင်ပြီး စကားပြောကာ သင်ကြားညွှန်ကြားလည်း ပြုခဲ့ပြီ။ ယခု ငါသည် ဤကလေးကို သင်တို့အား အပ်နှံ၏—သင်တို့ထံ အပ်နှံထားသော သားကလေးကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်ကြပါ။”

Verse 35

अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि भवतीनां मया कृतम् । यत्किंचिद्दुष्कृतं भद्रास्तत्क्षंतव्यं प्रसादतः

“မသိမသာဖြစ်စေ သိသိသာသာဖြစ်စေ သင်တို့အပေါ် ငါပြုမိသော အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာရှိလျှင်၊ ကောင်းမြတ်သူတို့ရေ၊ ကရုဏာတရားဖြင့် ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။”

Verse 36

अनाथो ह्यबलो दीनः क्षीरपो मम बालकः । मातृशोकाभिसंतप्तः पाल्यः सर्वाभिरेव सः

«ငါ့ကလေးငယ်သည် အားမရှိ၊ အားနည်း၊ ဆင်းရဲ—နို့သာသောက်၍ အသက်ရှင်နေသည်။ မိခင်အပေါ် ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ပူလောင်နေသဖြင့် သင်တို့အားလုံးက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည်»။

Verse 37

भ्रममाणोऽसमे स्थाने व्रजमानोऽन्यगोकुले । अकार्येषु च संसक्तो निवार्यः सर्वदाऽदरात्

«မညီမညာနေရာများသို့ လှည့်လည်သွားလျှင်၊ အခြားနွားအုပ်ထဲသို့ လွဲဝင်သွားလျှင်၊ မသင့်လျော်သော အလုပ်များတွင် စွဲလမ်းလျှင်—အမြဲတမ်း သတိထား၍ တားဆီးထိန်းချုပ်ရမည်»။

Verse 38

अहं तत्र गमिष्यामि स व्याघ्रो यत्र संस्थितः । अपश्चिमप्रणामोऽयं सर्वासां विहितो मया

«ငါသည် ထိုနေရာသို့ သွားမည်—ထိုကျားကြီး ရပ်နေရာသို့။ သင်တို့အားလုံးအပေါ် ငါပြုသော နောက်ဆုံး ဂါရဝပြုနမസ്കာရ ဖြစ်သည်၊ ငါနှုတ်ဆက်ထွက်ခွာရာတွင် ပူဇော်အပ်၏»။

Verse 39

धेनव ऊचुः । न गंतव्यं त्वया तत्र कथंचिदपि नंदिनि । आपद्धर्मं न वेत्सि त्वं नूनं येन प्रगच्छसि

နွားများက ပြောကြသည်– «နန္ဒိနီရေ၊ မည်သို့မျှ ထိုနေရာသို့ မသွားရ။ အကျပ်အတည်းကာလ၏ ဓမ္မကို သင်မသိသေးသည်မှာ သေချာသည်၊ ထို့ကြောင့်ပင် သင် ထွက်ခွာသွားနေသည်»။

Verse 40

न नर्मयुक्तं वचनं हिनस्ति न स्त्रीषु जातिर्न विवाहकाले । प्राणात्यये सर्वधनापहारे पंचानृतान्याहुरपातकानि

«ဟာသဖြင့် ပြောသောစကားသည် အပြစ်မဖြစ်စေ; မိန်းမတို့နှင့်ပတ်သက်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ မင်္ဂလာဆောင်ချိန်တွင်လည်းကောင်း (မမှန်စကား) မထိခိုက်။ အသက်အန္တရာယ်ကြုံရာ၊ ဥစ္စာအားလုံး ဆုံးရှုံးရာတွင်—ဤ ‘မမှန်စကား’ ငါးပါးကို အပြစ်မဟုတ်ဟု ဆိုကြသည်»။

Verse 41

तस्मात्तत्र न गंतव्यं दोषो नास्त्यत्र ते शुभे । पालयस्व निजं पुत्रं व्रजास्माभिर्निजं गृहम्

ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့ မသွားသင့်ပါ; အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ သင်အတွက် ဤအမှု၌ အပြစ်မရှိပါ။ သင်၏သားကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ—ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့အိမ်သို့ ပြန်သွားကြမည်။

Verse 42

नंदिन्युवाच । परेषां प्राणयात्रार्थं तत्कर्तुं युज्यते शुभाः । आत्मप्राणहितार्थाय न साधूनां प्रशस्यते

နန္ဒိနီက ပြောသည်– “အခြားသူတို့၏ အသက်ရှင်ရေးအတွက် ထိုသို့ပြုခြင်းသည် သင့်လျော်ပါသည်၊ အို ကောင်းမြတ်သူတို့။ သို့သော် ကိုယ့်အသက်အကျိုးအတွက်သာ လုပ်ခြင်းကို သာဓုသူတော်ကောင်းတို့အကြား မချီးမွမ်းကြပါ။”

Verse 43

सत्ये प्रतिष्ठितो लोको धर्मः सत्ये प्रतिष्ठितः । उदधिः सत्यवाक्येन मर्यादां न विलंघयेत्

လောကသည် သစ္စာပေါ်တွင် တည်မြဲနေပြီး၊ ဓမ္မလည်း သစ္စာပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ သစ္စာစကား၏ အာနုဘော်ကြောင့် ပင်လယ်တောင်မှ သတ်မှတ်ထားသော နယ်နိမိတ်ကို မကျော်လွန်နိုင်။

Verse 44

विष्णवे पृथिवीं दत्त्वा बलिः पातालमाश्रितः । सत्यवाक्यं समाश्रित्य न निष्क्रामति दैत्यपः

ဗိဿနုအား မြေပြင်ကို ပေးအပ်ပြီးနောက် ဘလိသည် ပါတාලသို့ ခိုလှုံ하였다။ မိမိ၏ သစ္စာစကားကို အခြေခံထားသဖြင့် ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်သည် ထိုကတိမှ မထွက်ခွာ။

Verse 45

यः स्वं वाक्यं प्रतिज्ञाय न करोति यथोदितम् । किं तेन न कृतं पापं चौरेणाकृत बुद्धिना

မိမိစကားဖြင့် ကတိပြုပြီး ထိုကတိအတိုင်း မလုပ်သူ—အသိဉာဏ်မဲ့သူ ထိုသူသည် ခိုးသူကဲ့သို့ မပြုမိသော အပြစ်ရှိသေးသလော။

Verse 46

सख्य ऊचुः । त्वं नंदिनि नमस्कार्या सर्वेरपि सुरासुरैः । या त्वं सत्यप्रतिष्ठार्थं प्राणांस्त्यजसि दुस्त्यजान्

အဖော်တို့က ပြောကြသည်– «အို နန္ဒိနီ၊ သင်သည် ဒေဝတားနှင့် အသူရတို့အပါအဝင် အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်၏။ သင်သည် သစ္စာ၏ အခြေခံကို ထိန်းသိမ်းရန် စွန့်လွှတ်ရခက်သော အသက်ရှူသက်တမ်းကိုတောင် စွန့်နိုင်သူ ဖြစ်၏»။

Verse 47

किं त्वां कल्याणि वक्ष्यामः स्वयं धर्मार्थवादिनीम् । सवरेंपि गुणैर्युक्ता नित्यं सत्ये प्रतिष्ठिताम्

«အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင့်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ဘာကိုပင် ပြောနိုင်မည်နည်း။ သင်သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဓမ္မနှင့် အကျိုးအမြတ်ကို ပြောဆိုသူ၊ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသူ၊ သစ္စာ၌ အမြဲတည်မြဲသူ ဖြစ်၏»။

Verse 48

तस्माद्गच्छ महाभागे न शोच्यः पुत्रकस्तव । भवत्या यद्वयं प्रोक्तास्तत्करिष्याम एव हि

«ထို့ကြောင့် မဟာကံကောင်းသူမ၊ သွားပါ။ သင်၏သားကို မငိုကြွေးသင့်။ သင်က ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောထားသမျှကို အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်မည်»။

Verse 49

एतत्पुनर्वयं विद्मः सदा सत्यवतां नृणाम् । न निष्फलः क्रियारंभः कथंचिदपि जायते

«ဤအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ သေချာသိသည်– သစ္စာကို အမြဲလိုက်နာသူတို့အတွက် ဓမ္မကောင်းမှုကို စတင်လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကျိုးမဲ့ မဖြစ်နိုင်»။

Verse 50

सूत उवाच । एवं संभाष्य तं सर्वं नंदिनी स्वसखीजनम् । प्रस्थिता व्याघ्रमुद्दिश्य पुत्रशोकेन पीडिता

စူတက ပြောသည်– ထိုသို့ နန္ဒိနီသည် မိမိ၏ မိတ်သဟာယအစုအဝေးအားလုံးနှင့် စကားပြောပြီးနောက်၊ သားအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းကြောင့် နှိပ်စက်ခံနေရသော်လည်း ကျားရှိရာသို့ ဦးတည်ကာ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 51

शोकाग्निनापि संतप्ता निराशा पुत्रदर्शने । वियुक्ता चक्रवाकीव लतेव पतिता तरोः

ဝမ်းနည်းခြင်း၏မီးဖြင့်လောင်ကျွမ်းကာ သားကိုမြင်ရမည်ဟူသောမျှော်လင့်ချက်မရှိတော့သဖြင့်၊ သူမသည် အဖော်နှင့်ကွဲကွာသည့် စက္ကရဝါကီငှက်ကဲ့သို့—သစ်ပင်မှကျသွားသော လျားပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။

Verse 52

अंधेव दृष्टिनिर्मुक्ता प्रस्खलंती पदेपदे । वनाधिदेवताः सर्वाः प्राऽर्थयच्च सुतार्थतः

မျက်စိမမြင်သူကဲ့သို့ မြင်နိုင်စွမ်းကင်းမဲ့၍ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင်လဲကျလုလဲကျဖြစ်ကာ၊ သားအတွက်သာ ရည်ရွယ်၍ တော၏အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတာအားလုံးထံ ဆုတောင်းလေ၏။

Verse 53

प्रसुप्तं भ्रममाणं वा मम पुत्रं सुबालकम् । वनाधिदेवताः सर्वा रक्षंतु वचनान्मम

ငါ့သားငယ်ကောင်းသည် အိပ်နေသည်ဖြစ်စေ လှည့်လည်နေသည်ဖြစ်စေ၊ တော၏အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတာအားလုံးက ငါ့စကား၏အာနုဘော်ဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြပါစေ။

Verse 54

एवं प्रलप्य मनसा संप्राप्ता तत्र यत्र सः । आस्ते विस्फूर्जितास्यश्च तीक्ष्णदंष्ट्रो भयावहः

ဤသို့ စိတ်ထဲတွင် ငိုကြွေးညည်းတွားကာ သူရှိရာနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် ရပ်နေ၏—ပါးစပ်ဟာလျက် တုန်ခါနေပြီး၊ သွားစွယ်များစူးရှ၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လေ၏။

Verse 55

व्याघ्रः क्षुत्क्षामकण्ठश्च तस्या मार्गावलोककः । संरंभाटोपसंयुक्तः सृक्किणी परिलेहयन्

ဆာလောင်၍ လည်ချောင်းပိန်ပါးနေသော ကျားသည် သူမလာမည့်လမ်းကို စောင့်ကြည့်လျက်၊ ရက်စက်မှုနှင့် မာန်မာနပြည့်ဝကာ ပါးစပ်ထောင့်များကို လျှာဖြင့် လိမ်းလေ၏။

Verse 56

नंदिन्युवाच । आगताहं महाव्याघ्र सत्ये च शपथे स्थिता । कुरु तृप्तिं यथाकामं मम मांसेन सांप्रतम्

နန္ဒိနီက ပြောသည်။ «အို မဟာကျားရေ၊ ငါသည် သစ္စာနှင့် ကတိသစ္စာကို တည်မြဲစွာ ထိန်းထား၍ လာရောက်ခဲ့ပြီ။ ယခု ငါ့အသားဖြင့် သင်လိုသလို ဆာလောင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းလော့»။

Verse 57

तां दृष्ट्वा सोऽपि दुष्टात्मा वैराग्यं परमं गतः । सत्याशया पुनः प्राप्ता संत्यज्य प्राणजं भयम्

သူမကို မြင်သော် ထိုမကောင်းစိတ်ရှိသူတောင် အမြင့်ဆုံး ဝိရာဂျ (လောကကင်းခြင်း) ကို ရောက်လေ၏။ သစ္စာကို ယုံကြည်၍ သူမသည် အသက်နှင့်ကပ်လျက်ရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်ပစ်ကာ ပြန်လည်လာရောက်하였다။

Verse 58

व्याघ्र उवाच । स्वागतं तव कल्याणि सुधेनो सत्यवादिनि । न हि सत्यवतां किंचिदशुभं विद्यते क्वचित्

ကျားက ပြောသည်။ «မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ—သုဓေနု၊ သစ္စာပြောသူရေ—သင့်ကို ကြိုဆိုပါ၏။ သစ္စာရှိသူတို့အတွက် မကောင်းမှုဟူသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မပေါ်ပေါက်တတ်»။

Verse 59

त्वयोक्तं शपथैर्भद्रे आगमिष्याम्यहं पुनः । तेन मे कौतुकं जातं किमेषा प्रकरिष्यति

«အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် ကတိသစ္စာများဖြင့် ‘ငါ ပြန်လာမည်’ ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငါ့တွင် စိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်—သူမ တကယ် ဘာလုပ်မလဲ»။

Verse 60

सोऽहं भद्रे दुराचारो नृशंसो जीवघातकः । यास्यामि नरकं घोरं कर्मणानेन सर्वदा

«အို မိန်းမကောင်းရေ၊ ငါသည် အကျင့်ဆိုးသူ၊ ရက်စက်သူ၊ သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်၏။ ဤကမ္မကြောင့် ငါသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ မလွဲမသွေ သွားရမည်»။

Verse 61

तस्मात्त्वं मे महाभागे पापास्यातिदुरात्मनः । उपदेशप्रदानेन प्रसादं कर्तुमर्हसि

ထို့ကြောင့် မဟာကံကောင်းသော မိန်းမမြတ်ရေ၊ အပြစ်များ၍ စိတ်ဆိုးယုတ်သော ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးခြင်းဖြင့် ကရုဏာတော်ကို ပြပါ။

Verse 62

येन मे स्यात्परं श्रेय इह लोके परत्र च । न तेऽस्त्यविदितं किंचित्सत्याचारान्मतिर्मम

ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို ရစေမည့် နည်းကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပါ။ သင်အတွက် မသိသောအရာ မရှိပါ; ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် သစ္စာတရား၏ အကျင့်သို့ လှည့်လာပြီ။

Verse 63

तस्मात्त्वं धर्मसर्वस्वं संक्षेपान्मम कीर्तय । सत्संगमफलं येन मम संजायतेऽखिलम्

ထို့ကြောင့် ဓမ္မ၏ အနှစ်သာရကို အကျဉ်းချုပ်၍ ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ။ ထိုအရာကြောင့် သတ္တုသင်္ဂ (သူတော်ကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း) ၏ အကျိုးအပြည့်အစုံသည် ကျွန်ုပ်၌ ပေါ်ပေါက်လာပါစေ။

Verse 64

नंदिन्युवाच । तपः कृते प्रशंसंति त्रेतायां ध्यानमेव च । द्वापरे यज्ञयोगं च दानमेकं कलौ युगे । सर्वेषामेव दानानां नास्ति दानमतः परम्

နန္ဒိနီက ပြောသည်—ကృతယုဂ၌ တပ (အတုန့်အရှည်) ကို ချီးမွမ်းကြ၏၊ တ్రေတာယုဂ၌ သာမန်မဟုတ်သော ဓျာန (သမာဓိ) ကိုသာ ချီးမြှောက်ကြ၏၊ ဒွာပရယုဂ၌ ယဇ္ဉယောဂ (ယဇ္ဉပူဇာ၏ စည်းကမ်း) ကိုလည်းကောင်း။ သို့သော် ကလိယုဂ၌ တာန (လှူဒါန်းခြင်း) သာ အမြင့်ဆုံးလမ်းဖြစ်၏—လှူဒါန်းမှုအားလုံးထဲတွင် ဤထက်မြင့်သော တာန မရှိ။

Verse 65

चराचराणां भूतानामभयं यः प्रयच्छति । स सर्वभयनिर्मुक्तः परं ब्रह्मा धिगच्छति

လှုပ်ရှားသော သတ္တဝါများနှင့် မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါများအားလုံးကို အဘယ (ကြောက်ရွံ့မှုကင်းခြင်း) ပေးနိုင်သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 66

व्याघ्र उवाच । अन्येषां चैव भूतानां तद्दानं युज्यते शुभे । अहिंसया भवेद्येषां प्राणयात्रान्नपूर्वकम्

ကျားက ပြောသည်။ အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ကြောက်မက်ခြင်းကင်းစေသော ထိုဒါနသည် အခြားသတ္တဝါတို့အတွက် သင့်တော်၏—အဟിംသာဖြင့် အစာကို အခြေခံကာ အသက်မွေးနိုင်သူတို့အတွက် ဖြစ်၏။

Verse 67

न हिंसया विनाऽस्माकं यतः स्यात्प्राणधारणम् । तस्माद्ब्रूहि महाभागे किञ्चिन्मम सुखावहम् । उपदेशं सुधर्माय हिंसकस्यापि देहिनाम्

အဟിംသာမရှိဘဲ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်ရှင်ရေးကို မထိန်းနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် အို မဟာကံကောင်းသော မိန်းမရေ၊ ကျွန်ုပ်အား ချမ်းသာစေမည့် အရာတစ်ခုကို ပြောပါ—ဟింసပြုသူ သတ္တဝါတို့အတွက်တောင် သဒ္ဓမ္မသို့ ညွှန်ပြသော အကြံဉာဏ်တစ်ရပ်ကို။

Verse 68

नन्दिन्युवाच । अत्रास्ति सुमहल्लिंगं पुरा बाणप्रतिष्ठितम् । गहने यत्प्रभावेन त्वया मुक्तास्म्यहं ध्रुवम्

နန္ဒိနီက ပြောသည်။ ဤနေရာ၌ ရှေးက ဘာဏာက တည်ထောင်ထားသော အလွန်ကြီးမြတ်သည့် လင်္ဂတော်တစ်ဆူ ရှိ၏။ ဤတောနက်ထဲတွင် ၎င်း၏ အာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် သင်ကြောင့် မလွဲမသွေ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 69

तस्य त्वं प्रातरुत्थाय कुरु नित्यं प्रदक्षिणाम् । प्रणामं च ततः सिद्धिं वांछितां समवाप्स्यसि

မနက်စောစော ထ၍ ထိုလင်္ဂတော်ကို နေ့စဉ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ပါ။ ထို့နောက် ဦးချ၍ နမസ്കာရပြုလျှင်၊ သင်လိုချင်သော စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။

Verse 70

नान्यस्य कर्मणः शक्तिर्विद्यते ते नखायुध । पूजादिकस्य हीनत्वाद्धस्ताभ्यामिति मे मतिः

အို လက်သည်းကို လက်နက်ကဲ့သို့ သုံးသူရေ၊ သင်သည် အခြားကర్మများကို လုပ်နိုင်သော အင်အားမရှိ။ ပူဇာစသည်တို့ကို ပြုရန် အစီအစဉ်မပြည့်စုံသဖြင့်၊ ငါ့အမြင်မှာ သင်၏ “လက်နှစ်ဖက်” ဖြင့်—ဆိုလိုသည်မှာ လှည့်ပတ်ခြင်းနှင့် ဦးချခြင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော အကျင့်များဖြင့်သာ—သဒ္ဓါပြုခြင်းသည် သင့်တော်၏။

Verse 71

एवमुक्त्वाथ सा धेनुर्व्याघ्रस्याथ वनांतिके । तल्लिंगं दर्शयामास पुरः स्थित्वा द्विजोत्तमाः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ နွားမသည် တောအစွန်း၌ ကျားအား သန့်ရှင်းသော လင်္ဂကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်ကာ ပြသလေ၏—အို၊ ဒွိဇအမြတ်တို့။

Verse 72

सोऽपि संदर्शनात्तस्य तत्क्षणान्मुक्तिमाप्तवान् । व्याघ्रत्वात्पार्थिवो भूयः स बभूव यथा पुरा

ထိုအရာကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် သူလည်း ထိုခဏချင်း မုက္ခကို ရလေ၏။ ကျားဘဝမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည် ဘုရင်ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 73

शापं दुर्वाससा दत्तं राज्यं स्वं सहितैः सुतैः । सस्मार स नृपश्रेष्ठस्ततः प्रोवाच नंदिनीम्

ဘုရင်အမြတ်သည် ဒုర్వာသာက ပေးအပ်ခဲ့သော ကျိန်စာကို သတိရလေ၏—သားများနှင့်အတူ မိမိနိုင်ငံကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သောအရာကို။ ထို့နောက် နန္ဒိနီအား မိန့်ဆိုလေ၏။

Verse 74

नृपः कलशनामाहं हैहयान्वयसंभवः । शप्तो दुर्वाससा पूर्वं कस्मिंश्चित्कारणांतरे

“ကျွန်ုပ်သည် ဟೈဟယ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော ကလသ အမည်ရှိ ဘုရင်ဖြစ်သည်။ ယခင်က အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဒုర్వာသာက ကျိန်စာချခဲ့သည်။”

Verse 75

ततः प्रसादितेनोक्तस्तेनाहं नंदिनी यदा । दर्शयिष्यति तल्लिंगं तदा मुक्तिर्भविष्यति

“ထို့နောက် သူကို ပျော်ရွှင်စေပြီးသောအခါ သူက ကျွန်ုပ်အား ဆိုခဲ့သည်—‘အို နန္ဒိနီ၊ သင်သည် ထိုလင်္ဂကို ပြသသောအခါ လွတ်မြောက်မှု ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်’ ဟု။”

Verse 76

सा नूनं नन्दिनी त्वं हि ज्ञाता शापान्ततो मया । तत्त्वं ब्रूहि प्रदेशोऽयं कतमो वरधेनुके

အမှန်ပင် သင်သည် နန္ဒိနီ ဖြစ်၏—ကျွန်ုပ်၏ ကျိန်စာ အဆုံးသတ်ခြင်းကြောင့် သင့်ကို သိမြင်လိုက်ပြီ။ အမှန်တရားကို ပြောပါ—ဤနေရာသည် မည်သည့်အရပ်နည်း၊ အကျိုးပေးသော နွားမတော်?

Verse 77

येन गच्छाम्यहं भूयः स्वगृहं प्रति सत्वरम् । मार्गं दृष्ट्वा महाभागे मानुषं प्राप्य कञ्चन

ကျွန်ုပ်သည် မိမိအိမ်သို့ ထပ်မံ အလျင်အမြန် ပြန်သွားရန် မည်သည့်လမ်းဖြင့် သွားရမည်နည်း။ ကံကောင်းသူမတော်—လမ်းကို မြင်ပြီးနောက် လူသားလမ်းညွှန်တစ်ဦးကိုလည်း ရရှိပါစေ။

Verse 78

नंदिन्युवाच । चमत्कारपुरक्षेत्रमेतत्पातकनाशनम् । सर्वतीर्थमयं राजन्सर्वकामप्रदायकम्

နန္ဒိနီက ပြောသည်—“ဤနေရာသည် ချမတ်ကာရပုရ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ ဖြစ်၍ အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဤသည်မှာ တီရ္ထ အားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတတ်၏။”

Verse 79

यदन्यत्र भवेच्छ्रेयो वत्सरेण तपस्विनाम् । दिनेनैवात्र तत्सम्यग्जायते नात्र संशयः

အခြားနေရာတွင် တပသ္ဝီတို့က တစ်နှစ်အတွင်း ရရှိသော ဓမ္မဂုဏ်မြင့်မားမှုသည် ဤနေရာတွင် တစ်နေ့တည်းဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်ပေါ်သည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 80

एवं मत्वा मया लिंगं स्नापितं पयसा सदा । एतद्यूथं परित्यज्य भक्त्या पूतेन चेतसा

ဤသို့ သိမြင်၍ ကျွန်ုပ်သည် လင်္ဂကို အမြဲ နို့ဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဤနွားအုပ်ကို စွန့်ခွာကာ၊ ဘက္တိကြောင့် စင်ကြယ်သွားသော စိတ်ဖြင့်…

Verse 81

राजोवाच । गच्छ नन्दिनि भद्रं ते निजं प्राप्नुहि बालकम् । गोकुलं च सखीः स्वाश्च तथान्यं च सुहृज्जनम्

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်—«နန္ဒိနီရေ၊ သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ သင်၏ နွားကလေးထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ပါ။ ဂိုကုလရွာ၊ မိတ်သဟာယများနှင့် သင်၏ အကျိုးလိုလားသူတို့ထံသို့လည်း ပြန်သွားပါ»။

Verse 82

एतत्क्षेत्रं मया पूर्वं ब्राह्मणानां मुखाच्छ्रुतम् । वांछितं च सदा प्रष्टुं न च द्रष्टुं प्रपारितम्

«အရင်က ငါသည် ဤပူဇော်ထိုက်သော က္ෂೇತ್ರကို ဗြာဟ္မဏတို့၏ ပါးစပ်မှ ကြားဖူးသည်။ အမြဲမေးမြန်းလိုခဲ့သော်လည်း မြင်တွေ့ခွင့် မရခဲ့ပေ»။

Verse 83

राज्यकर्मप्रसक्तेन भोगासक्तेन नंदिनि । स्वयमेवाधुना लब्धं नाहं सन्त्यक्तुमुत्सहे

«နန္ဒိနီရေ၊ နိုင်ငံရေးတာဝန်များတွင် ပတ်သက်နေ၍ လောကီအပျော်အပါးတို့ကိုလည်း စွဲလမ်းနေသဖြင့်၊ ယခုမှ ကိုယ်တိုင်ရရှိလာသော ဤအရာကို စွန့်လွှတ်ရန် ငါမရဲဝံ့»။

Verse 84

दिष्ट्या मे मुनिना तेन दत्तः शापो महात्मना । कथं स्यादन्यथा प्राप्तिः क्षेत्रस्यास्य सुशोभने

«ကံကောင်းစွာဖြင့် မဟာမုနိကြီးသည် ငါ့အပေါ် အပစ်ဒဏ်(ရှာပ) ချမှတ်ခဲ့သည်။ အလှတရားရှိသူမ၊ မဟုတ်လျှင် ဤတင့်တယ်သော က္ෂೇತ್ರကို ငါဘယ်လို ရောက်နိုင်မည်နည်း»။

Verse 85

सूत उवाच । एवमुक्त्वा महीपालो नन्दिनीं तां विसृज्य च । स्थितस्तत्रैव तल्लिंगं ध्यायमानो दिवानिशम्

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် မင်းကြီးသည် နန္ဒိနီကို လွှတ်လိုက်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်၍ ထိုလင်္ဂကို နေ့ညမပြတ် သမาธိဖြင့် စိတ်ကူးတရားထိုင်လျက် ရှိနေ하였다။

Verse 86

प्रासादं तत्कृते मुख्यं विधायाद्भुतदर्शनम् । कैलासशिखराकारं तपस्तेपे तदग्रतः

ထိုအတွက် အံ့ဩဖွယ်မြင်ကွင်းရှိသော အဓိကဘုရားကျောင်းကို တည်ဆောက်၍ ကိုင်လာသတောင်ထိပ်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်စေကာ ထို၏ရှေ့တွင် တပဿာကျင့်ခဲ့သည်။

Verse 87

ततस्तस्य प्रभावेन स्वल्पैरेव दिनैर्द्विजाः । संप्राप्तः परमां सिद्धिं दुर्लभां याज्ञिकैरपि

ထို့နောက် ထို၏သက္ကာရအာနုဘော်ကြောင့်၊ အို ဒွိဇတို့၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းပင် သူသည် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့သည်—ယဇ္ဉပူဇာကို အားထုတ်သူတို့အတွက်တောင် ရှားပါးသော အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်။

Verse 88

तत्र यः कार्तिके मासि दीपकं संप्रयच्छति । सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते

ထိုနေရာ၌ ကာတ္တိကလတွင် မီးအလင်း (ဒီပ) ကို ပူဇော်သူမည်သူမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ရှိဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 89

मार्गशीर्षे च सम्प्राप्ते गीतनृत्यादिकं नरः । तदग्रे कुरुते भक्त्या स गच्छति परां गतिम्

ထို့ပြင် မာရ္ဂရှီရ္ษလ ရောက်လာသောအခါ၊ လူတစ်ဦးသည် ဘက္တိဖြင့် ထို၏ရှေ့ (လိင်္ဂ) တွင် သီချင်းဆိုခြင်း၊ ကခြင်း စသဖြင့် ပြုလုပ်လျှင် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်သည်။

Verse 90

एतद्वः सर्वमाख्यातं सर्वपातकनाशनम् । कलशेश्वरमाहात्म्यं विस्तरेण द्विजोत्तमाः

ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ အပြစ်ကြီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော ကလသေရှ္ဝရ၏ မာဟာတ္မယကို သင်တို့အား အပြည့်အစုံ အသေးစိတ် ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 91

भक्त्या पठति यश्चैतच्छ्रद्धया परया युतः । सोऽपि पापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते

ဤဂါထာကို ဘက္တိဖြင့်၊ အမြင့်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ ရွတ်ဖတ်သူသည်လည်း အပြစ်မှ လွတ်ကင်းကာ ရှိဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။

Verse 151

अथवा ये त्वया तस्य विहिताः शपथाः शुभे । ते संतु मम तिष्ठ त्वं तस्मादत्रैव गोकुले

သို့မဟုတ် မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်က သူ့အပေါ် ချမှတ်ခဲ့သော ကတိသစ္စာများကို ငါ့အပေါ်၌ တည်စေပါ; ထို့ကြောင့် ဤနေရာတည်းက ဂိုကုလ (Gokula) တွင် နေပါ။