Adhyaya 50

Verse 1

। एवं तस्य नरेन्द्रस्य व्याघ्ररूपस्य कानने । जगाम सुमहान्कालो निघ्नतो विविधान्द्विज

ဤသို့ဖြင့် ထိုနရေန္ဒသည် ကျားရုပ်ဖြင့် တောအတွင်း နေထိုင်စဉ်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါတို့ကို သတ်ဖြတ်လျက် အလွန်ရှည်လျားသော ကာလကြာမြင့်သွားလေ၏။

Verse 2

कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्मिन्देशे द्विजोत्तमाः । आ यातं गोकुलं रम्यं गोपगोपीसमाकुलम्

ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ်ကြာသော်၊ အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုဒေသသို့ ဂိုကူလ ဟူသော သာယာလှပသည့် နွားထိန်းရွာတစ်ရွာ ရောက်လာ၍ နွားထိန်းယောက်ျားနှင့် နွားထိန်းမိန်းမတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 3

तत्रास्ति नन्दिनीनाम धेनुः पीनपयोधरा । विस्तीर्णजघनाभोगा हंसवर्णा घटस्रवा

ထိုနေရာ၌ နန္ဒိနီ ဟူသော နွားမတစ်ကောင်ရှိ၏။ နို့အုံပြည့်ဝ၍ နောက်ပိုင်းကျယ်ဝန်းခိုင်မာ၊ ဟင်္သာကဲ့သို့ဖြူစင်ကာ အိုးမှလောင်းသကဲ့သို့ နို့စီးဆင်း၏။

Verse 4

अथ सा निजयूथस्य सदाग्रे तृणवांछया । भ्रममाणा निकुञ्जांते लिंगं देवस्य शूलिनः

ထို့နောက် နွားမသည် မိမိအုပ်စု၏ ရှေ့ဆုံး၌ မြက်ရှာလို၍ လှည့်လည်သွားကာ တောအုပ်အစွန်းသို့ ရောက်သဖြင့် တ్రిశူလကိုင်သော သုလိန်ရှင် (ရှီဝ) ၏ လင်္ဂကို တွေ့မြင်၏။

Verse 5

अपश्यत्तेजसा युक्तं स्वयमेव व्यवस्थितम् । द्वादशार्कप्रतीकाशं चित्ताह्लादकरं परम्

နွားမသည် ထိုလင်္ဂကို တေဇောဓာတ်ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ကိုယ်တိုင်တည်ရှိနေသည်ကို မြင်၏။ နေတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ စိတ်ကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေသော အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 6

ततस्तस्योपरि स्थित्वा सुस्राव सुमहत्पयः । श्रद्धया परया युक्ता तस्य स्नानकृते द्विजाः

ထို့နောက် နွားမသည် ထိုလင်္ဂအပေါ်၌ ရပ်ကာ နို့ကို အလွန်များစွာ စီးဆင်းစေ၏။ အမြင့်ဆုံးသော श्रद्धာဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ အို ဒွိဇာ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ ထိုအရာကို ရေချိုးပူဇော်ရန် ဖြစ်၏။

Verse 7

एवं तां स्नपनं तस्य सदा लिंगस्य कुर्वतीम् । न जानाति जनः कश्चिद्वने वृक्षसमाकुले

ဤသို့ နွားမသည် လင်္ဂကို အမြဲတမ်း स्नပန (ရေချိုးပူဇော်) ပြုလုပ်နေသော်လည်း သစ်ပင်များထူထပ်သော တောအတွင်း၌ မည်သူမျှ မသိကြ၏။

Verse 8

अन्यस्मिन्दिवसे तत्र स्थाने व्याघ्रः समागतः । तीक्ष्णदंष्ट्रो महाकायः सर्वजन्तुभयावहः

အခြားတစ်နေ့တွင် ထိုနေရာသို့ ကျားတစ်ကောင် ရောက်လာ၏—သွားစူးစူး၊ ကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို ကြောက်လန့်စေ၏။

Verse 9

अथ सा तत्र आयाता पतिता दृष्टिगोचरे । नन्दिनी द्वीपिनस्तस्य दैवयोगाद्द्विजोत्तमाः

ထို့နောက် နန္ဒိနီသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍ ကံတရား၏ဆုံဆည်းမှုကြောင့် ကျား၏မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ကျရောက်သွား၏၊ အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့။

Verse 10

ततः सा गोकुले बद्धं स्मृत्वा स्वं लघुवत्सकम् । अतृणादं पयोवृत्तिं करुणं पर्यदेवयत्

ထို့နောက် နန္ဒိနီသည် နွားခြံ၌ ချည်ထားသော မိမိ၏ နွားကလေးငယ်ကို သတိရကာ ကရုဏာဖြင့် ငိုကြွေးလေ၏—မြက်မစားနိုင်သေးဘဲ နို့သာဖြင့် အသက်ရှင်သော ကလေးသည် မိခင်မရှိလျှင် ဒုက္ခရောက်မည်ဟု။

Verse 11

अद्यैकाहं च संप्राप्ता कानने जनवर्जिते । पुत्रं बालं परित्यज्य गोपैर्गोष्ठे नियंत्रितम्

«ယနေ့ ငါသည် လူမရှိသော တောအုပ်ထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာပြီ၊ နွားထိန်းတို့က နွားခြံ၌ ထိန်းချုပ်ထားသော ငါ့ကလေးငယ်ကို ချန်ထားခဲ့ရသည်» ဟု။

Verse 12

येन सत्येन भक्त्याद्य स्नपनायाहमागता । शिवस्य तेन सत्येन भूयान्मे सुतसंगमः

«ယနေ့ ငါသည် ဘုရားရှီဝအား ပူဇော်သဒ္ဓါဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးရန် လာရောက်ခဲ့သော ထိုသစ္စာတရားကြောင့်—ထိုသစ္စာတရားတည်းဟူသော အာနုဘော်ဖြင့် ငါ့သားနှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံခွင့် ရပါစေ» ဟု။

Verse 13

एवं सा करुणं यावन्नन्दिनी विलपत्यलम् । तावद्व्याघ्रः स्मितं कृत्वा प्रोवाच परुषाक्षरम्

နန္ဒိနီသည် ကရုဏာအပြည့်ဖြင့် ငိုကြွေးနေစဉ်၊ ကျားသည် ပြုံးလျက် သူမအား ကြမ်းတမ်းသော စကားများကို ပြောဆို하였다။

Verse 14

व्याघ्र उवाच । प्रलापान्किं मुधा धेनो करोषि वशगा मम । तस्मादिष्टतमं देवं स्मर स्वर्गकृते शुभे

ကျားက ပြောသည်။ «အချည်းနှီး အော်ဟစ်ပြောဆိုနေတာ ဘာကြောင့်လဲ၊ နွားမရေ၊ သင်သည် ငါ၏ အာဏာအောက်တွင် ရှိနေပြီ။ ထို့ကြောင့် ကောင်းမြတ်သူမရေ၊ ကောင်းကင်ဘုံအတွက် သင်အချစ်ဆုံးသော ဒေဝတাকে သတိရလော့»။

Verse 15

धेनुरुवाच । नाहमात्मकृते व्याघ्र विलपामि सुदुः खिता । शिवार्चनकृते मृत्युर्मम जातः शुभावहः

နွားမက ပြောသည်။ «အို ကျားရေ၊ ငါသည် ကိုယ့်အတွက် မဟုတ်ဘဲ အလွန်စိတ်ဒုက္ခရောက်နေသော်လည်း မငိုကြွေးပါ။ ရှိဝကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်၍ ငါ့ထံ သေခြင်းရောက်လာလျှင် ထိုသည် မင်္ဂလာဖြစ်စေသော အရာပင်»။

Verse 16

वत्सो मे गोकुले बद्धः स्मरमाणो ममागमम् । सन्तिष्ठते पयोवृत्तिः कथं स्यात्स मया विना

«ငါ့နွားကလေးသည် နွားခြံတွင် ချည်ထားလျက် ငါပြန်လာမည်ကို သတိရကာ စောင့်နေသည်။ ၎င်းသည် နို့ပေါ်သာ အသက်မွေးသည်—ငါမရှိဘဲ ဘယ်လို အသက်ရှင်နိုင်မလဲ»။

Verse 17

एतस्मात्कारणाद्व्याघ्र विलपामि सुदुःखिता । न चात्मजीवनार्थाय सत्येनात्मानमालभे

«ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အို ကျားရေ၊ ငါသည် အလွန်ဒုက္ခကြီးစွာဖြင့် ငိုကြွေးနေသည်။ ထို့ပြင် ကိုယ့်အသက်ရှင်ရေးအတွက် သစ္စာကို ချိုးဖောက်ကာ မရိုးသားသဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ညှိနှိုင်းမည် မဟုတ်»။

Verse 18

तस्मान्मुंच महाव्याघ्र मां सद्यः सुतवत्सलाम् । सखीजनस्य तं दत्त्वा समागच्छामि तेंतिकम्

ထို့ကြောင့် အို မဟာကျားရိုင်း၊ ချက်ချင်းပင် ငါ့ကို လွှတ်ပါ—ငါသည် သားကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။ သားကို မိန်းမမိတ်ဆွေတို့ထံ အပ်နှံပြီးနောက် သင့်ထံ ပြန်လာမည်။

Verse 19

व्याघ्र उवाच । कथं मृत्युमुखं प्राप्य निष्क्रम्य च कथञ्चन । भूयस्तत्रैव निर्यासि तस्मात्त्वां भक्षयाम्यहम्

ကျားရိုင်းက ပြောသည်—“မရဏ၏ ပါးစပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ပြီး ထိုနေရာသို့ ပြန်သွားနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင့်ကို စားမည်။”

Verse 20

नन्दिन्युवाच । शपथैरागमिष्यामि यैः पुनर्व्याघ्र तेंऽतिकम् । तानाकर्णय मे वक्त्रात्ततो युक्तं समाचर

နန္ဒိနီက ပြောသည်—“အို ကျားရိုင်း၊ ငါသည် သင်ထံသို့ ပြန်လာမည်ဟု သစ္စာကတိများဖြင့် ချည်နှောင်ထား၏။ ထိုကတိများကို ငါ့ပါးစပ်မှ နားထောင်ပါ; ထို့နောက် သင့်လျော်သင့်တော်သကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ပါ။”

Verse 21

यत्पापं ब्रह्महत्यायां मातापित्रोश्च वंचने । तेन पापेन लिप्येहं नागच्छामि पुनर्यदि

“ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း၌ ရှိသော အပြစ်နှင့် မိဘကို လှည့်စားခြင်း၌ ရှိသော အပြစ်တို့—ငါ ပြန်မလာပါက ထိုအပြစ်တို့ဖြင့် ဤနေရာ၌ ငါ အညစ်အကြေးကပ်ပါစေ။”

Verse 22

विवस्त्रं स्नानसक्तानां दिवामैथुनगामिनाम् । यत्पापं तेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

“အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရေချိုးခြင်းကို စွဲလမ်းသူတို့၏ အပြစ်နှင့် နေ့ခင်းဘက်တွင် မေထုန်ပြုသူတို့၏ အပြစ်—ငါ ပြန်မလာပါက ထိုအပြစ်ဖြင့် ငါ အညစ်အကြေးကပ်ပါစေ။”

Verse 23

रजस्वलानुसक्तानां यत्पापं नग्नशायिनाम् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

ရာသီလာနေသော မိန်းမနှင့် အတူနေသူတို့၏ အပြစ်နှင့် အဝတ်မဝတ်ဘဲ အိပ်သူတို့၏ အပြစ်တို့ကဲ့သို့—ငါ မပြန်လာလျှင် ထိုအပြစ်ဖြင့် ငါကိုယ်တိုင် စွန်းထင်ပါစေ။

Verse 24

विश्वासघातकानां च कृतघ्नानां च यद्भवेत् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူတို့၏ အပြစ်နှင့် ကျေးဇူးမသိသူတို့၏ အပြစ်တို့ကဲ့သို့—ငါ မပြန်လာလျှင် ထိုအပြစ်ဖြင့် ငါ စွန်းထင်ပါစေ။

Verse 25

गोकन्याब्राह्मणानां च दूषकानां च यद्भवेत् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

နွား၊ မိန်းကလေးနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဖောက်ပြန်၍ မသန့်စင်စေသူတို့၏ အပြစ်ကဲ့သို့—ငါ မပြန်လာလျှင် ထိုအပြစ်ဖြင့် ငါ စွန်းထင်ပါစေ။

Verse 26

वृथापाकप्रकर्तृणां वृथामांसाशिनां च यत् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

ဓမ္မအကျိုးမရှိဘဲ အစားအစာကို အလဟသ ချက်သူတို့၏ အပြစ်နှင့် အလဟသ အသားစားသူတို့၏ အပြစ်ကဲ့သို့—ငါ မပြန်လာလျှင် ထိုအပြစ်ဖြင့် ငါ စွန်းထင်ပါစေ။

Verse 27

व्रतभंगप्रकर्तृणामनृतौ गामिनां च यत् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

ဝရတကို ချိုးဖောက်သူတို့၏ အပြစ်နှင့် မုသားကို လိုက်နာသူတို့၏ အပြစ်ကဲ့သို့—ငါ မပြန်လာလျှင် ထိုအပြစ်ဖြင့် ငါ စွန်းထင်ပါစေ။

Verse 28

पैशुन्यसूचकानां च यत्पापं शस्त्रकर्मणाम् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

သူတစ်ပါးကိုအပြစ်တင်ပြောဆိုသူများနှင့် သတင်းပေးဖော်ထုတ်သူများ၏ အပြစ်၊ ထို့ပြင် လက်နက်အကြမ်းဖက်မှုဖြင့် အသက်မွေးသူများ၏ အပြစ်—ငါ မပြန်လာမည်ဆိုလျှင် ထိုအပြစ်ဖြင့် ငါ အညစ်အကြေးကပ်ပါစေ။