Adhyaya 39

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धुन्धुमारेश्वरस्य च । ययातिना नरेंद्रेण स्थापितं लिंगमुत्तमम्

စူတက ပြောသည်—ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်အပိုင်း၌၊ ဓုန္ဓုမာရေးရှွရ အနီးတွင်၊ မင်းယယာတိသည် အထူးမြတ်သော ရှိဝလိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့၏။

Verse 2

देवयान्या तथान्यच्च तथा शर्मिष्ठया द्विजाः । भार्यया भूपतेस्तस्य सर्वकामफलप्रदम्

အို ဒွိဇတို့၊ ထိုလိင်္ဂသည် ဒေဝယာနီနှင့် ထို့အတူ ရှර්မိဋ္ဌာတို့—မင်းကြီး၏ မဟာမိဖုရားများ—ကလည်း တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးစွမ်း၏။

Verse 3

स यदा सर्वभोगानां तृप्तिं प्राप्तो द्विजोत्तमाः । तदा पुत्रस्य राज्यं स्वं वपुश्चैव न्यवेदयत्

အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ အပျော်အပါး အားလုံး၌ ပြည့်စုံတင်းတိမ်လာသောအခါ၊ သူသည် မိမိ၏ နိုင်ငံတော်ကို သားတော်ထံ အပ်နှံ၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာကိုပါ စွန့်လွှတ်ကာ သံန്യാസ၏ လမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့၏။

Verse 4

जरामादाय तद्गात्राद्भार्याभ्यां सहितस्तदा । पप्रच्छ विनयोपेतो मार्कंडं मुनिसत्तमम्

ထို့နောက် မိမိ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်သို့ အိုမင်းခြင်းကို ခံယူကာ မိဖုရားနှစ်ပါးနှင့်အတူ၊ ယဉ်ကျေးလေးစားစွာဖြင့် မာရ္ကဏ္ဍေယ မုနိမြတ်ကို မေးမြန်းလေ၏။

Verse 5

भगवन्सर्वतीर्थानां क्षेत्राणां च वदस्व मे । यत्प्रधानं पवित्रं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय

အို ဘုရားမြတ်ရှင်၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများနှင့် က္ရှೇತ್ರများ အားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။ ထိုတို့အနက် အဓိကအမြတ်ဆုံး၊ အလွန်သန့်စင်စေသော အရာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ကြေညာပါ။

Verse 6

श्रीमार्कंडेय उवाच । क्षेत्राणामिह सर्वेषां तीर्थैः सर्वैरलंकृतम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं सांप्रतं प्रतिभाति नः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—ဤနေရာရှိ က္ရှೇತ್ರအားလုံးအနက် တီရ္ထအားလုံးဖြင့် အလှဆင်ထားသော ‘စမတ်ကာရပုရ’ ဟူသော သန့်ရှင်းရာ က္ရှೇತ್ರသည် ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အထူးထင်ရှားလျက်ရှိ၏။

Verse 7

यत्र विष्णुपदी गंगा जंतूनां पापनाशिनी । स्वयं स्थिता नृपश्रेष्ठ तथा देवा हरादयः

အို မင်းမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ ဗိဿနု၏ ခြေတော်မှ ပေါ်ထွန်းသော ဂင်္ဂါ (ဗိဿနုပဒီ) သည် သတ္တဝါတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးကာ ကိုယ်တိုင်တည်ရှိနေ၏။ ထို့အပြင် ဟရ (ရှီဝ) ကို အစပြုသော ဒေဝတားတို့လည်း ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 8

तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तेषां यत्र च सांनिध्यं सर्वदा नृपसत्तम

အို မင်းမြတ်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားသော တီရ္ထများ အားလုံးလည်း ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေကြ၏။

Verse 9

शिला यत्र द्विपञ्चाशद्धस्तानां परिसंख्यया । पितामहेन निर्मुक्ता प्रमोदाय द्विजन्मनाम्

ထိုနေရာ၌ လက်တံငါးဆယ်နှစ်အတိုင်းအတာရှိသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး ရှိ၏။ ပိတామဟာ (ဗြဟ္မာ) က ဒွိဇတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ထုတ်လွှတ်ထား၏။

Verse 10

यदन्यत्र शुभं कर्म वर्षेणैकेन सिध्यति । तत्तत्र दिवसेनापि सिद्धिं याति क्षितीश्वर

အို မြေဩဇာရှင်၊ အခြားနေရာ၌ တစ်နှစ်တည်းဖြင့် ပြီးမြောက်သော ကုသိုလ်ကံသည် ထိုနေရာ၌ တစ်နေ့တည်းဖြင့်ပင် အောင်မြင်စေ၏။

Verse 11

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा तपः कुरु महीपते । येन प्राप्स्यसि चित्तस्थांल्लोकान्भार्यासमन्वितः

ထို့ကြောင့် အို မဟီပတေ၊ ထိုနေရာသို့ အမြန်သွား၍ တပသ (အာသီသ) ကို ပြုလော့။ ထိုကြောင့် သင်၏နှလုံး၌ တည်နေသော လောကများကို ဇနီးနှင့်အတူ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजा नहुषात्मजः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे भार्याभ्यां सहितो ययौ

ထိုစကားကို ကြားသော် နဟုရှ၏သားဖြစ်သော ထိုမင်းသည် ဇနီးနှစ်ပါးနှင့်အတူ စမတ်ကာရပူရရှိ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 13

ततः संस्थाप्य तल्लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । सम्यगाराधयामास श्रद्धया परया युतः

ထို့နောက် ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ရှူလင်၏ လင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် စနစ်တကျ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလေ၏။

Verse 14

ततस्तस्य प्रभावेन भार्याभ्यां सहितो नृपः । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदिवालयम्

ထိုပူဇာကံ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မင်းကြီးသည် မိဖုရားနှစ်ပါးနှင့်အတူ ကောင်းကင်ရထားမြတ်ပေါ် တက်စီးကာ နတ်ပြည်အိမ်ရာသို့ သွားရောက်လေ၏။

Verse 15

किन्नरैर्गीयमानश्च स्तूयमानश्च चारणैः । स्पर्द्धमानः समं देवैर्द्वादशार्कसमप्रभः

ကိန္နရာတို့က သီဆိုကာ ချာရဏာတို့က စတုတိပြုသဖြင့် သူသည် နေတစ်ဆယ်နှစ်လုံးတူသော တောက်ပမှုဖြင့် ထွန်းလင်း၍ နတ်တို့နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လေ၏။