Adhyaya 31

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति नागतीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातस्य सर्पाणां न भयं जायते क्वचित्

စူတက ပြော၏— «ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ အထူးမြတ်ဆုံးသော နာဂတီရ္ထ တစ်ခုလည်း ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူအတွက် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို မြွေတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မပေါ်ပေါက်တော့»။

Verse 2

तत्र श्रावणपञ्चम्यां यो नरः स्नानमाचरेत् । कृष्णायां न भयं तस्य कुलेऽपि स्यादहेः क्वचित्

ထိုနေရာ၌ ရှရဝဏပဉ္စမီနေ့တွင် လူတစ်ယောက် ရေချိုးကာ သန့်စင်ပူဇော်မှု ပြုလျှင်၊ ကృష్ణာ (လဆုတ်ကာလ) တွင်ပင် သူနှင့် သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း မည်သည့်အခါမျှ မြွေကြောက်ရွံ့မှု မပေါ်ပေါက်။

Verse 3

तत्र पूर्वं तपस्तप्तं मातुः शापप्रपीडितैः । शेष प्रभृतिनागैस्तु मुक्तिहेतोर्हुताशनात्

ထိုနေရာ၌ ရှေးကာလတွင် မိခင်၏ ကျိန်စာကြောင့် ဖိစီးခံရသော ရှေရှ (Śeṣa) ဦးဆောင်သည့် နာဂများသည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရှာဖွေရန် ဟုတားသန (အဂ္နိ—မီး) ကို သာသနာတော်ဆိုင်ရာ အထောက်အကူအဖြစ် ယူကာ တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်) ကို ကျင့်ခဲ့ကြသည်။

Verse 4

कम्बलाश्वतरौ नागौ तथा ख्यातौ धरातले । तत्र तप्त्वा तपस्तीव्रं संसिद्धिं परमां गतौ

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကမ္ဗလ (Kambala) နှင့် အရှွတရ (Aśvatara) ဟူသော နာဂနှစ်ပါးသည် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ပြင်းထန်သော တပသကို ကျင့်ပြီးနောက် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိ (အထွတ်အထိပ် ပြည့်စုံမှု) ကို ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

Verse 5

अनंतो वासुकिश्चैव तक्षकश्च महावलः । कर्कोटश्चैव नागेन्द्रो मणिकण्ठस्तथापरः

အနန္တ (Ananta) နှင့် ဝါဆုကိ (Vāsuki) တို့၊ ထို့ပြင် အင်အားကြီးမားသော တက္ခက (Takṣaka)၊ နာဂအရှင် ကရ္ကောဋ (Karkoṭa) နှင့် မဏိကဏ္ဌ (Maṇikaṇṭha) ဟူသော နာဂတစ်ပါးလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 6

ऐरावतस्तथा शंखः पुण्डरीको महाविषः । शेषपूर्वाः स्मृता नागा एतेऽत्र नव नायकाः

အဲရာဝတ (Airāvata)၊ သင်္ခ (Śaṅkha)၊ ပုဏ္ဍရိက (Puṇḍarīka) နှင့် မဟာဝိသ (Mahāviṣa) တို့လည်း ရှိသည်။ ရှေရှ (Śeṣa) ကို ဦးတည်၍ မှတ်သားရသော ဤနေရာရှိ နာဂခေါင်းဆောင် ကိုးပါးဟူသည် ဤတို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 7

एतेषां पुत्रपौत्राश्च तेषामपि विभूतिभिः । असंख्याभिरिदं व्याप्तं समस्तं धरणीतलम्

သူတို့၏ သားမြေးများလည်း အနန္တအာနုဘော်တို့ဖြင့် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးကို ပျံ့နှံ့လွှမ်းမိုးလာကြ၏။

Verse 8

अथ ते कुटिला दुष्टा भक्षयंति सदा जनान् । बहुत्वादपि संस्पर्शादपराधं विनापि च

ထို့နောက် ကောက်ကျစ်၍ ဆိုးယုတ်သောသူတို့သည် လူတို့ကို အမြဲတမ်း ကိုက်စားကြ၏။ အရေအတွက်များလွန်းခြင်းနှင့် ထိတွေ့ရုံသာဖြင့်ပင် လူဘက်မှ အပြစ်မရှိသော်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 9

ततः प्रजा इमाः सर्वा ब्रह्माणं शरणं गताः । पीडिताः स्म सुरश्रेष्ठ सर्पेभ्यो रक्ष सत्वरम्

ထို့ကြောင့် ဤလူအပေါင်းတို့သည် ဘြဟ္မာထံသို့ ခိုလှုံသွား၍—“အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံးရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒုက္ခရောက်နေပါသည်။ မြွေတို့မှ အမြန်ကာကွယ်ပေးပါ” ဟု လျှောက်ကြ၏။

Verse 10

यावन्न शून्यतां याति सकलं वसुधातलम् । व्याप्तं सर्वैस्ततः सर्पैर्विषाढ्यैरतिभीषणैः

မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံး လူကင်းမဲ့သွားမီ—အကြောင်းမူကား အဆိပ်ပြည့်နှက်၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်သော မြွေတို့က အားလုံးလွှမ်းခြုံပြည့်နှံ့နေသောကြောင့်—

Verse 11

अथ तानब्रवीद्ब्रह्मा शेषाद्यान्नवनायकान् । स्वसंततेः प्ररक्षध्वं भक्ष्यमाणा इमाः प्रजाः

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ရှေရှာမှ စ၍ ခေါင်းဆောင်ကိုးပါးတို့အား မိန့်ကြားတော်မူ၏—“သင်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်မျိုးနွယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ကာကွယ်ကြလော့။ ဤပြည်သူတို့ကို ကိုက်စားနေကြသည်!”

Verse 13

अथ तेषां बहुत्वाच्च नैव रक्षा प्रजायते । वारिता अपि ते यस्मात्प्रकुर्वंति प्रजाक्षयम्

သို့သော် သူတို့အရေအတွက်အလွန်များသောကြောင့် အမှန်တကယ်ကာကွယ်နိုင်ခြင်း မဖြစ်နိုင်ခဲ့သည်။ တားဆီးထားသော်လည်း သူတို့သည် လူထု၏ပျက်စီးခြင်းကို ဆက်လက်ဖြစ်စေ하였다။

Verse 14

ततः कोपपरीतात्मा तानाहूय कुलाधिपान् । तानुवाच स्वयं ब्रह्मा सर्वदेवसमागमे

ထို့နောက် တရားသဖြင့်ဖြစ်သော ဒေါသက စိတ်ကိုလွှမ်းမိုးသဖြင့် ဘြဟ္မာသည် မျိုးနွယ်အုပ်ချုပ်သူများကို ခေါ်ယူကာ၊ နတ်အားလုံး စုဝေးသည့် မဟာအစည်းအဝေး၌ ဘြဟ္မာကိုယ်တိုင် သူတို့အား မိန့်ကြား하였다။

Verse 15

भक्षयंति यतः सर्पा अपराधं विना प्रजाः । वारिता अपि ते तस्मात्तान्निगृह्णामि सांप्रतम्

«အပြစ်မရှိသော သတ္တဝါများကိုပင် မြွေတို့က စားသောက်ကြသဖြင့်၊ ထို့ပြင် တားဆီးထားသော်လည်း မရပ်တန့်ကြသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ယခု ငါသည် သူတို့ကို အပြစ်ပေး၍ ထိန်းချုပ်မည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 18

तच्छ्रुत्वा वेपमानास्ते सर्पाणां नवनायकाः । प्रोचुः प्रांजलयः सद्यः प्रणिपत्य पितामहम्

ထိုစကားကို ကြားသော် မြွေတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကိုးဦးသည် တုန်လှုပ်ကြ၏။ လက်အုပ်ချီကာ ချက်ချင်း ပိတာမဟာ (ဘြဟ္မာ) ထံ ဦးချ၍ ပြောကြ하였다။

Verse 19

भगवन्कुटिला ज्ञातिरस्माकं भवता कृता । तत्कस्मात्कुरुषे कोपं जातिधर्मानुवर्तिनाम्

«အရှင်ဘုရားမြတ်၊ အကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကွေ့ကောက်သော မျိုးရိုးဆက်စပ်မှုကို သင်က ဖန်ဆင်းပေးခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် မိမိမျိုး၏ ဓမ္မကိုသာ လိုက်နာသူတို့အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဒေါသထွက်သနည်း»

Verse 20

ब्रह्मोवाच । यदि नाम मया सृष्टा यूयं दिष्ट्या विषोल्बणाः । अपराधं विना कस्माद्भक्षयध्व इमाः प्रजाः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ «ငါက သင်တို့ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟုမှန်ကန်သော်လည်း ကံကြမ္မာကြောင့် သင်တို့သည် အဆိပ်ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းလာကြ၏—အပြစ်မရှိသော သတ္တဝါတို့ကို အဘယ်ကြောင့် စားသောက်ဖျက်ဆီးကြသနည်း»

Verse 21

नागा ऊचुः । मर्यादां कुरु देवेश अस्माकं मानवैः सह । अथवा संप्रयच्छस्व स्थानं मानुषवर्जितम्

နာဂါတို့ မိန့်ကြသည်။ «ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ လူတို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့အကြား သင့်လျော်သော စည်းကမ်းနယ်နိမိတ်ကို ချမှတ်ပေးပါ။ သို့မဟုတ် လူမရှိသော နေရာတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသနားပါ»

Verse 22

पारिक्षितमखे तस्मिन्सर्पाणां चित्रभानुना । समंताद्दह्यमानानां रक्षोपायं प्रचिंतय

«ပါရိက္ခစ်၏ ယဇ်ပူဇော်ပွဲ၌ စိတြဘာနုကြောင့် မြွေတို့သည် အရပ်ရပ်မှ မီးလောင်နေကြသော်၊ ကာကွယ်ရာနည်းလမ်းကို စဉ်းစားတော်မူပါ»

Verse 23

यथा न संततिच्छेदो जायते प्रपितामह । अस्माकं सर्वलोकेषु तथा त्वं कर्तुमर्हसि

«အို မဟာအဘိုးတော်၊ လောကအားလုံး၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက် မပြတ်တောက်စေရန် ထိုသို့ ပြုလုပ်ပေးတော်မူပါ»

Verse 24

ब्रह्मोवाच । जरत्कारुरिति ख्यातो भविष्यति क्वचिद्द्विजः । स संतानकृते भार्यां भूमावन्वेषयिष्यति

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ «တစ်နေရာရာတွင် ဇရာတ်ကာရုဟု ကျော်ကြားမည့် ဒွိဇတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာမည်။ မျိုးဆက်ရရန်အတွက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဇနီးကို ရှာဖွေမည်»

Verse 25

भाविनी च भवद्वंशे जरत्कन्या सुशोभना । सा देया चादरात्तस्मै पुत्रार्थं वरवर्णिनी

သင်၏မျိုးရိုးအတွင်း၌ “ဇရတ်ကန်ညာ” ဟူသော တောက်ပလှပသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းမည်။ အရောင်အဆင်းကောင်းမြတ်သော ထိုမိန်းကလေးကို သားရရန်အတွက် ထိုသူအား လေးစားစွာ ပေးအပ်ရမည်။

Verse 26

ताभ्यां यो भविता पुत्रः स शेषान्रक्षयिष्यति । सर्पाञ्छुद्धसमाचारान्मर्यादासु व्यवस्थितान्

ထိုနှစ်ဦးမှ မွေးဖွားလာမည့် သားတော်သည် ကျန်ရှိသော မြွေတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်—အကျင့်အကြံ သန့်ရှင်း၍ စည်းကမ်းကန့်သတ်အတွင်း တည်ရှိသူများကို။

Verse 27

सुतलं नितलं चैव तथैव वितलं च यत् । तस्याधस्ताच्चतुर्थे च वसतिर्वो धरातले

သုတလ၊ နိတလ၊ ထို့အတူ ဝိတလ တို့၏ အောက်ဘက်တွင်၊ ထိုတို့အောက်သို့ စတုတ္ထဒေသ၌ သင်တို့၏ နေရာတည်ရာသည် မြေပြင်အောက်၌ တည်ထောင်လိမ့်မည်။

Verse 28

मया दत्तेऽतिरम्ये च सर्वभोगसमन्विते । तस्माद्व्रजत तत्रैव परित्यज्य महीतलम्

ထိုနေရာကို ငါက ပေးအပ်ထားသည်—အလွန်ပင် သာယာလှပ၍ အပျော်အပါးအကျိုးခံစားမှု အစုံအလင် ပြည့်စုံသောနေရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်လောကကို စွန့်၍ ထိုနေရာသို့သာ သွားကြလော့။

Verse 29

तत्र भुंजथ सद्भोगा न्गत्वाऽशु मम शासनात् । पुत्रपौत्रसमोपेतांस्त्रिदशैरपि दुर्लभान्

ငါ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာ၍ ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ပြီးနောက်၊ သားနှင့် မြေးတို့နှင့်အတူ မြတ်သော အပျော်အပါးများကို ခံစားကြလော့—ထိုကောင်းချီးများသည် နတ်တို့အတွက်တောင် ရခဲလှ၏။

Verse 30

नागा ऊचुः । भोगानपि प्रभुंजाना न वयं तत्र पद्मज । शक्नुमो वस्तुमुर्व्यां नस्तस्मात्स्थानं प्रदर्शय । मर्यादया वर्तयामो यत्रस्था मानवैः समम्

နာဂတို့က ဆိုကြသည်။ «အို ကြာပန်းမွေးဖွားသော ဘုရားဘ्रह्मာရေ၊ ထိုနေရာ၌ အပျော်အပါးများကို ခံစားသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မနေထိုင်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် စည်းကမ်းကန့်သတ်အတွင်း နေထိုင်၍ လူသားတို့နှင့်အတူ နေနိုင်မည့် သင့်လျော်သော နေရာကို ပြသပါ»။

Verse 31

ब्रह्मोवाच । एषा तिथिर्मया दत्ता युष्माकं धरणीतले । पंचमी शेषकालस्तु नेयस्तत्रं रसातले

ဘ्रह्मာက မိန့်တော်မူသည်။ «ဤတိထိနေ့ကို မြေပြင်ပေါ်၌ သင်တို့အတွက် ငါပေးအပ်ခဲ့သည်။ ပဉ္စမီနေ့တွင် ကျန်သောအချိန်ကို ရသာတလ (Rasātala) တွင် ကုန်ဆုံးရမည်»။

Verse 32

तत्रागतैर्न हंतव्या मानवा दोषवर्जिताः । मंत्रसंरक्षितांगाश्च तथौषधिकृतादराः

ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသော အပြစ်ကင်းသော လူသားတို့ကို မထိခိုက်ရ။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မန္တရားများဖြင့် ကာကွယ်ထားပြီး ဆေးဝါးအကူအညီဖြင့်လည်း သင့်တင့်စွာ စောင့်ရှောက်ခံရသည်။

Verse 33

चमत्कारपुरे क्षेत्रे मया दत्ता स्थितिः सदा । पृथिव्यां कुलमुख्यानां नागानां नागसत्तमाः

ဘုရားဘ्रह्मာက မိန့်တော်မူသည်။ «ချမတ်ကာရပုရ (Cāmatkārapura) ဟူသော သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်ရာကို ငါပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မျိုးရိုးခေါင်းဆောင် နာဂအထွတ်အမြတ်တို့အတွက် ဖြစ်သည်—အို နာဂတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ»။

Verse 34

सूत उवाच । एवमुक्ताश्च ते नागा ब्रह्मणा सत्वरं ययुः । पातालं कुलमुख्याश्च तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताः

စူတက ဆိုသည်။ «ဘ्रह्मာ၏ မိန့်တော်မူချက်ကို ကြားပြီးနောက် ထိုနာဂတို့သည် အလျင်အမြန် ပာတာလ (Pātāla) သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မျိုးရိုးခေါင်းဆောင်တို့လည်း ထိုသန့်ရှင်းသော က్షेत्र၌ တည်နေရာယူကြသည်»။

Verse 35

तत्र श्रावणपंचम्यां यस्तान्पूजयते नरः । स प्राप्नोति नरोऽभीष्टं तेषामेव प्रसादतः

ထိုနေရာ၌ «ရှရဝဏ ပဉ္စမီ» နေ့တွင် နာဂများကို ပူဇော်ကန်တော့သောသူသည် နာဂတို့၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် မိမိလိုရာဆန္ဒကို ပြည့်စုံရရှိ၏။

Verse 36

तस्य वंशेऽपि सर्पाणां न भयं स्यान्न किल्बिषम् । न रोगो नोपसर्गश्च न च भूतभयं क्वचित्

ထိုဘက်တော်သား၏ မျိုးဆက်အတွင်း၌ပင် မြွေတို့ကို ကြောက်ရွံ့ရခြင်းမရှိ၊ အပြစ်မရှိ၊ ရောဂါမရှိ၊ အနာတရမရှိ၊ မည်သည့်နေရာ၌မဆို ဝိညာဉ်ဘေးကိုလည်း မကြောက်ရ။

Verse 37

अपुत्रस्तत्र यः श्राद्धं करोति सुतवांछया । पुत्रं विशिष्टमासाद्य पितॄणामनृणो हि सः

ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၌ သားမရှိသူက သားလိုချင်စိတ်ဖြင့် «ရှရဒ္ဓ» ကို ပြုလုပ်လျှင် ထူးမြတ်သောသားကို ရရှိပြီး ထို့ကြောင့် ပိတೃများ (ဘိုးဘွား) အပေါ်ရှိ အကြွေးမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်၏။

Verse 38

तथा वंध्या च या नारी पंचम्यां भास्करोदये । श्रावणे कुरुते स्नानं कृष्णपक्षे विशेषतः । सा सद्यो लभते पुत्रं स्ववंशोद्धरणक्षमम्

ထို့အတူ သားမရနိုင်သော မိန်းမတစ်ဦးသည် ပဉ္စမီနေ့ နေထွက်ချိန်၌—အထူးသဖြင့် ရှရဝဏလ၏ ကృష్ణပက္ခ (အမှောင်ဖက်) တွင်—ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် မကြာခင် မိမိမျိုးရိုးကို ထောက်ပံ့မြှင့်တင်နိုင်သော သားကို ရရှိ၏။

Verse 39

सर्वरोगविनिर्मुक्तं सुरूपं विनयान्वितम् । भ्रष्टराज्यो नरो यो वा तत्र स्नानं समाचरेत्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို ရောဂါအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ရုပ်ရည်လှပကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် သဘောထားယဉ်ကျေးမှုကို ရရှိ၏; အာဏာပျက်ကျသွားသော မင်းအဖြစ်မှ ကျဆုံးသူတောင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ကံကောင်းခြင်း ပြန်လည်ရ၏။

Verse 40

ततः पूजयते नागाञ्छ्रावणे पंचमीदिने । स हत्वाऽरिगणा न्सर्वान्भूयोराज्यमवाप्नुयात्

ထို့နောက် Shravana လ၏ ပဉ္စမမြောက်နေ့တွင် နဂါးများကို ကိုးကွယ်သင့်သည်။ ရန်သူအပေါင်းကို နှိမ်နင်းပြီးလျှင် တိုင်းပြည်ကို ပြန်လည်ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 41

येषां मृत्युर्मनुष्याणां जायते सर्पभक्षणात् । न तेषां जायते मुक्तिः प्रेतभावात्कथंचन

မြွေကိုက်ခံရ၍ သေဆုံးသော လူတို့သည် လွတ်မြောက်ခြင်း မရနိုင်ဘဲ ပြိတ္တာဘဝသို့ ရောက်ရှိကြရသည်။

Verse 42

यावन्न क्रियते श्राद्धं तस्मिंस्तीर्थे द्विजोत्तमाः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मृतस्याहिप्रदंक्षणात् । श्राद्धं कार्यं प्रयत्नेन तस्मिंस्तीर्थेऽहिसंभवे

အို ဒွိဇတို့တွင် အမြတ်ဆုံးသောသူတို့၊ ထိုမြတ်သောနေရာ၌ Shraddha ပွဲကို မပြုလုပ်သမျှ ကာလပတ်လုံး လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုမြွေမှဖြစ်သော တီရထ၌ Shraddha ပွဲကို ဝီရိယစိုက်ထုတ်၍ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 43

अत्र वः कीर्तयिष्यामि पुरावृत्तां कथां शुभाम् । इन्द्रसेनस्य राजर्षेः सर्वपातकनाशिनीम्

ဤနေရာတွင် အပြစ်ခပ်သိမ်းကို ပယ်ဖျက်နိုင်သော ဘုရင်ရသေ့ Indrasena ၏ မင်္ဂလာရှိသော ရှေးဟောင်းပုံပြင်ကို သင်တို့အား ပြောပြပါမည်။

Verse 44

इन्द्रसेनो महीपालः पुरासीद्रिपुदर्पहा । अश्वमेधसहस्रेण इष्टं तेन महात्मना

Indrasena သည် ရန်သူတို့၏ မာန်မာနကို ချိုးနှိမ်သော ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုမဟာဝိညာဉ်သည် အဿမေဓယဇ်ပွဲပေါင်း တစ်ထောင်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 45

ततः स दैवयोगेन प्रसुप्तः शयने शुभे । दष्टः सर्पेण मुक्तश्च इन्द्रसेनो महीपतिः । वियुक्तश्चैव सहसा जीवितव्येन तत्क्षणात्

ထို့နောက် ကံကြမ္မာ၏အင်အားကြောင့် မင်းဣန္ဒြစေနသည် မင်္ဂလာအိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေစဉ် မြွေကိုက်ခံရ၍ အသက်မှ လွတ်ကင်းသွား၏။ ထိုခဏတည်းမှာပင် အသက်တမ်းနှင့် ရုတ်တရက် ခွဲကွာသွားလေသည်။

Verse 46

ततस्तस्य सुतोऽभीष्टस्तस्योद्देशेन कृत्स्नशः । चकार प्रेतकार्याणि स्मृत्युक्तानि च भक्तितः

ထို့နောက် သူ၏ချစ်မြတ်နိုးသောသားသည် ဖခင်အတွက် အပ်နှံရည်ညွှန်းကာ စမృతိကျမ်းများတွင် ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ပရేతကာရျများကို အပြည့်အစုံ ဆောင်ရွက်၍ ဘက်တိဖြင့် ပြုလုပ်လေသည်။

Verse 47

गंगायामस्थिपातं च कृत्वा श्राद्धानि षोडश । गयां गत्वा ततश्चक्रे श्राद्धं श्रद्धासमन्वितः

ဂင်္ဂါမြစ်တွင် အရိုးအဆစ်များကို ချထားပြီးနောက်၊ သူသည် ရှရဒ္ဓာပွဲ ဆယ့်ခြောက်ကြိမ်ကို ဆောင်ရွက်လေသည်။ ထို့နောက် ဂယာသို့ သွားရောက်ကာ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ထိုနေရာတွင်လည်း ရှရဒ္ဓာကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 48

अथ स्वप्नांतरे प्राप्तः पिता तस्य स भूपतिः । प्रोवाच दुःखितः पुत्रं बाष्पव्याकुललोचनम्

ထို့နောက် အိပ်မက်အတွင်း၌ သူ၏ဖခင်ဖြစ်သော မင်းကြီးသည် ပေါ်လာ၍ မျက်ရည်ကြောင့် မျက်လုံးများလှုပ်ရှားနေသော သားကို ဝမ်းနည်းစွာ ပြောဆိုလေသည်။

Verse 49

सर्पमृत्योः सकाशान्मे प्रेतत्वं पुत्र संस्थितम् । तेन मे भवता दत्तं न किञ्चिदुपतिष्ठते

«သားရေ၊ မြွေကြောင့် သေဆုံးရသဖြင့် ငါသည် ပရేతအဖြစ်သို့ ကျရောက်နေပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်က ငါ့အတွက် ပူဇော်ပေးသမျှသည် ငါ့ထံသို့ မရောက်လာပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 50

चमत्कारपुरं क्षेत्रं तस्मात्त्वं गच्छ सत्वरम् । तत्र तीर्थे कुरु श्राद्धं सर्पाणां मत्कृते सुत

ထို့ကြောင့် သင်သည် ချက်ချင်း စာမတ်ကာရပူရ အမည်ရှိ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသို့ သွားလော့။ ထို တီရ္ထ၌ ငါ့အတွက် သားရေ၊ မြွေတို့အား ရည်ညွှန်း၍ ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်လော့။

Verse 51

येन संजायते मोक्षः प्रेतत्वा द्दारुणान्मम । स ततः प्रातरुत्थाय तत्स्मृत्वा नृपतेर्वचः

ထိုပူဇာနှင့် ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ပရေတအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်၍ မောက္ခကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် သူသည် မနက်စောစော ထ၍ မင်း၏စကားကို သတိရလေ၏။

Verse 52

प्रेतरूपस्य दुःखार्तस्तत्तीर्थं सत्वरं गतः । चकार च ततः श्राद्धं श्रावणे पंच मीदिने

ဖခင်သည် ပရေတရုပ်ဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသဖြင့် သူသည် ထိုတီရ္ထသို့ အလျင်အမြန် သွားလေ၏။ ထို့နောက် ရှရဝဏလ၏ ပဉ္စမနေ့တွင် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 53

स्नात्वा श्रद्धासमोपेतः संनिवेश्य पुरोधसम् । ततः स दर्शनं प्राप्तो भूयोऽपि च यथा पुरा

ရေချိုးပြီး ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်ဝလျက် မိသားစု ပုရောဟိတ်ကို ထိုင်စေ하였다။ ထို့နောက် ယခင်ကကဲ့သို့ ထပ်မံ၍ ဒർശနကို ရရှိလေ၏။

Verse 55

फलं श्राद्धस्य चात्र त्वं कारणं शृणु पुत्रक । श्राद्धार्हा ब्राह्मणाश्चात्र चमत्कारपुरोद्भवाः

ယခု သားချစ်ရေ၊ ဤနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ၏ အကျိုးဖြစ်ပေါ်ရခြင်း အကြောင်းကို နားထောင်လော့။ ဤအရပ်၌ရှိသော ဘြာဟ္မဏများသည် စာမတ်ကာရပူရမှ မွေးဖွားလာသူများဖြစ်၍ ရှရဒ္ဓခံယူရန် အမှန်တကယ် သင့်တော်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 56

क्षेत्रेऽपि गर्हिताः श्राद्धे येऽन्यत्र व्यंगकादयः । अत्र यत्क्रियते किञ्चिद्दानं वा व्रतमेव च

အခြားနေရာများတွင် śrāddha အမှုနှင့်ပတ်သက်၍ အပြစ်တင်ခံရသူများ—ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းသူတို့ကဲ့သို့—ဤကṣetra တွင်တော့ လှူဒါန်းခြင်းဖြစ်စေ၊ ဝ్రတ (သီလကတိ) ဖြစ်စေ၊ ပြုလုပ်သမျှသည် အဓိပ္ပါယ်ရှိ၍ အကျိုးပေးတတ်၏။

Verse 57

तथान्यदपि विप्रार्हं कर्म यज्ञसमुद्भवम् । तत्तेषां वचनात्सर्वं पूर्णं स्यादपि खंडितम् । परोक्षे वापि संपूर्णं वृथा संजायते स्फुटम्

ထို့အတူ ပုရောဟိတ်ဘရဟ္မဏတို့နှင့်ထိုက်တန်၍ ယဇ္ဉကာရိယမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အခြားကောင်းမှုများလည်းရှိ၏။ သူတို့၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် အရာအားလုံးသည် ချို့ယွင်းစွာ ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ပြည့်စုံသွားတတ်၏။ သို့ရာတွင် သူတို့မရှိလျှင် ပြည့်စုံသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသော်လည်း ထင်ရှားစွာ အကျိုးမဲ့သွား၏။

Verse 58

तस्मादस्मात्पुराद्विप्रान्समानीय ततः परम् । मम नाम्ना कुरु श्राद्धं येन मुक्तिः प्रजायते

ထို့ကြောင့် ဤမြို့တော်မှ ပညာရှိ ဘရဟ္မဏတို့ကို စုဝေးစေပြီး၊ ထို့နောက် ငါ၏နာမဖြင့် śrāddha ကို ပြုလုပ်လော့။ ထိုအကြောင်းကြောင့် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။

Verse 59

अथासौ प्रातरुत्थाय स्मरमाणः पितुर्वचः । दुःखेन महताविष्टः प्रविवेश पुरोत्तमे

ထို့နောက် သူသည် မိုးလင်းအာရုံတွင် ထ၍ ဖခင်၏စကားကို သတိရလျက်၊ ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ဖိစီးခံကာ အထူးမြတ်သော မြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 60

ततश्चान्वेषयामास श्राद्धार्हान्ब्राह्मणान्नृपः । यत्नतोऽपि न लेभे स धनाढ्या ब्राह्मणा यतः

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် śrāddha လက်ခံရန် ထိုက်တန်သော ဘရဟ္မဏတို့ကို ရှာဖွေ၏။ သို့သော် ကြိုးစားသော်လည်း မတွေ့ရ၊ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာရှိ ဘရဟ္မဏတို့သည် ငွေကြေးချမ်းသာသူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်။

Verse 61

न तत्र दुःखितः कश्चिद्दरिद्रोऽपि न दुःखितः । नाकर्मनिरतो वापि पाखण्डनिरतोऽथवा

ထိုနေရာ၌ မည်သူမျှ ဝမ်းနည်းသူ မရှိ၊ ဆင်းရဲသူတောင် ဝမ်းနည်းမနေ။ အလုပ်မလုပ်ဘဲ နေခြင်း၌ မကပ်လှုပ်၊ ပာခဏ္ဍကဲ့သို့ မုသာသရုပ်ဆောင်ခြင်း၌လည်း မစွဲလမ်းကြ။

Verse 62

स्थानेस्थाने महानादा उत्सवाश्च गृहेगृहे । वेदविद्याविनोदाश्च स्मृति वादास्तथैव च

နေရာတိုင်း၌ ပွဲတော်အောင်ပွဲ၏ အသံကြီးများ ကြားရပြီး၊ အိမ်တိုင်း၌လည်း ပွဲတော်များရှိသည်။ ဝေဒဗေဒပညာ၌ ပျော်ရွှင်ခြင်းများရှိကာ၊ စမෘတိအခြေပြု ဆွေးနွေးဝါဒများလည်း ထိုနည်းတူရှိသည်။

Verse 63

श्रूयंते याज्ञिकानां च यज्ञकर्मसमुद्भवाः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम् । न मृत्युः कस्यचित्तत्र पुरे ब्राह्मण सेविते

ယဇ္ဉပုရောဟိတ်တို့ ဆောင်ရွက်သော ယဇ္ဉကర్మမှ ပေါ်ပေါက်သည့် အသံများကို ကြားရသည်။ အစာခေါင်းပါးမှုမရှိ၊ ရောဂါမရှိ၊ လူတို့အတွက် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်းလည်း မရှိ။ ဗြာဟ္မဏတို့က စောင့်ရှောက်ထောက်ပံ့သော ထိုမြို့၌ မည်သူမျှ သေခြင်းမကြုံရ။

Verse 64

यथर्तुवर्षी पर्जन्यः सस्यानि गुणवन्ति च । भूरिक्षीरस्रवा गावः क्षीराण्याजाविकानि च

မိုးသည် ရာသီတော်တော်အတိုင်း ကျလာပြီး၊ စပါးသီးနှံတို့လည်း အရည်အသွေးကောင်းမွန်သည်။ နွားတို့က နို့အလွန်ပေါများစွာ ထွက်ကာ၊ ဆိတ်နှင့် သိုးတို့၏ နို့လည်း ထိုနည်းတူ ပေါများသည်။

Verse 65

यंयं प्रार्थयते विप्रं स श्राद्धार्थं महीपतिः । स स तं भर्त्सयामास दुरुक्तैः कोपसंयुतः

ဘုရင်သည် ရှရဒ္ဓအတွက် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးဦးကို တောင်းဆိုသော်၊ ထိုဗြာဟ္မဏက ဒေါသနှင့်ပြည့်၍ ကြမ်းတမ်းသောစကားများဖြင့် ဘုရင်ကို ဆူပူတားမြစ်လေ၏။

Verse 66

धिग्धिक्पापसमाचार क्षत्रियापसदात्मक । किं कश्चिद्ब्राह्मणोऽश्नाति प्रेतश्राद्धे विशेषतः

«ဟယ် ဟယ်—သင်၏အကျင့်သည် အပြစ်ပြည့်ဝ၏၊ က္ෂတ္တရိယတို့၏ အနိမ့်ဆုံးအကျန်အဆန်ပင်! အထူးသဖြင့် ပရေတ-ရှရဒ္ဓတွင် သင်၏ပူဇော်အဟာရကို ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးက စားမည်လော?»

Verse 67

तस्माद्गच्छ द्रुतं यावन्न कश्चिच्छपते द्विजः । निहन्ति वा प्रकोपेन स्वर्गमार्गनिरोधकम्

«ထို့ကြောင့် မြန်မြန်သွားလော့—ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးက သင့်ကို ကျိန်စာမချမီ; သို့မဟုတ် ဒေါသဖြင့် သင့်ကို သတ်ဖြတ်ကာ သင်၏ ကောင်းကင်လမ်းကို တားဆီးလိမ့်မည်။»

Verse 68

सूत उवाच । ततः स दुःखितो राजा निश्चक्राम भयार्दितः । चमत्कारपुरात्तस्माद्वैलक्ष्यं परमं गतः

စူတက ပြော၏—ထို့နောက် ထိုဘုရင်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်းက ဖိစီးသဖြင့် ကမတ်ကာရပုရ နာမည်ရှိသော မြို့မှ ထွက်ခွာကာ အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းနှင့် မအေးချမ်းခြင်းသို့ ကျရောက်လေ၏။

Verse 69

चिन्तयामास राजेंद्र स्मृत्वावस्थां पितुश्च ताम् । किं करोमि क्व गच्छामि कथं मे स्यात्पितुर्गतिः

ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ဖခင်၏အခြေအနေကို သတိရကာ စဉ်းစားလေ၏—«ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ဘယ်သို့ သွားရမလဲ။ ငါ့ဖခင်၏ နောက်ဘဝဂတိသည် မည်သို့ ကောင်းမြတ်စေမည်နည်း?»

Verse 70

ततः स सचिवान्सर्वान्प्रेषयित्वा गृहं प्रति । एकाकी भिक्षुरूपेण स्थितस्तत्रैव सत्पुरे

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် အမတ်အားလုံးကို အိမ်သို့ ပြန်ပို့ပြီး၊ ထိုမြို့မြတ်၌ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်လျက်၊ ဘိက္ခုရုပ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်နေ하였다။

Verse 71

स ज्ञात्वा नगरे तत्र ब्राह्मणं शंसितव्रतम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां मध्ये दाक्षिण्यभाजनम्

ထိုမြို့၌ သစ္စာဝတ္တရားဖြင့် ကျော်ကြားသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးရှိကြောင်း သူသိလာ၏။ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့အလယ်၌ ထိုသူသည် ရိုသေမှုနှင့် ဒါနကို ခံယူရန် သင့်တော်သူဖြစ်၏။

Verse 72

देवशर्माभिधानं तु शरणागतवत्सलम् । आहिताग्निं चतुर्वेदं स्मृतिमार्गानुयायिनम्

သူ၏အမည်မှာ ဒေဝရှာမာ ဖြစ်၍ ခိုလှုံလာသူတို့ကို မေတ္တာဖြင့် ချစ်ခင်ကာကွယ်သူဖြစ်၏။ သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ကို တည်ထောင်ထားပြီး ဝေဒလေးပါးကို သိမြင်ကာ စမృతိက သတ်မှတ်သည့် လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာသူဖြစ်၏။

Verse 73

ततस्तु प्रातरुत्थाय कृत्वांत्यजमयं वपुः । शोधयामास कृच्छ्रेण मलोत्सर्गनिकेतनम्

ထို့နောက် မနက်စောစော ထ၍ အနိမ့်တန်းသူကဲ့သို့ ရုပ်ခန္ဓာကို ဆောင်ယူကာ အညစ်အကြေး စွန့်ပစ်ရာနေရာကို အခက်အခဲများစွာဖြင့် သန့်စင်စတင်လေ၏။

Verse 74

अथ यः कुरुते कर्म तत्र विष्ठाप्रशोधनम् । सोऽभ्येत्य तमुवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः

ထိုအခါ ထိုနေရာ၌ အညစ်အကြေးကို သန့်စင်ရသော တာဝန်ရှိသူက လာရောက်၍ မျက်လုံးများ က怒ဖြင့် နီရဲလျက် ဤစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 75

कुतस्त्वमिह संप्राप्तो मद्वृत्तेरुपघातकृत् । तस्माद्गच्छ द्रुतं नो चेन्नयिष्ये यमसादनम्

“မင်း ဘယ်ကနေ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ၊ ငါ့အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးမယ့်သူရယ်။ ဒါကြောင့် အမြန်သွားစမ်း—မဟုတ်ရင် မင်းကို ယမ၏ နေရာသို့ ပို့မယ်!”

Verse 76

तस्यैवं वदतोऽप्याशु बलात्स पृथिवीपतिः । शोधयामास तत्स्थानं देवशर्मसमुद्भवम्

ဤသို့ပြောနေစဉ်တည်းကပင် မြေကြီး၏အရှင်သည် မိမိ၏အ दृঢ়သန္နိဋ္ဌာန်အားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဒေဝရှర్మာနှင့် ဆက်နွယ်သော ထိုနေရာကို ဆက်လက်သန့်စင်လေ၏။

Verse 77

ततः संवत्सरस्यांते चंडालेन द्विजोत्तमाः । स प्रोक्त उचिते काले प्रणिपत्य च दूरतः

ထို့နောက် တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင်၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ သင့်တော်သောအချိန်၌ ချဏ္ဍာလက သူ့အား စကားဆိုလေ၏၊ ထို့ပြင် သူသည် အဝေးမှပင် ဦးညွှတ်ပူဇော်လေ၏။

Verse 78

स्वामिंस्तव कुलेप्येवं गूथाशोधनकर्मकृत् । तदस्माकं न चान्यस्य तत्किमन्यः प्रवेशितः

“အရှင်၊ သင်၏မျိုးရိုးအတွင်း၌ပင် အညစ်အကြေးသန့်စင်သည့် အလုပ်ကို လုပ်သူတစ်ဦးရှိပါသည်။ ထိုတာဝန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အလုပ်သာ ဖြစ်၍ အခြားသူ၏မဟုတ်—ထို့ကြောင့် အခြားသူကို အဘယ်ကြောင့် ဝင်ရောက်လုပ်စေသနည်း?”

Verse 79

अथ श्रुत्वा च तद्वाक्यं स प्राह द्विजसत्तमः । न मया कश्चिदन्योऽत्र निर्दिष्टो गोप्यकर्मणि । अधिकारस्त्वयात्मीयस्तथा कार्यो यथा पुरा

ထိုစကားကိုကြားသော် ဒွိဇအထွတ်အမြတ်က ပြောလေ၏—“ဤနေရာ၌ ဤလျှို့ဝှက်သောတာဝန်အတွက် အခြားသူတစ်ဦးကို မိမိက မခန့်အပ်ခဲ့။ အခွင့်အာဏာသည် သင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုတည်း—ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်လော့။”

Verse 80

तदान्यदिवसे प्राप्ते सोंऽत्यजः कोपसंयुतः । शस्त्रमादाय संप्राप्तो वधार्थं तस्य भूपतेः

အခြားတစ်နေ့တွင် ထိုအန္တျဇသည် ဒေါသဖြင့်ပြည့်နှက်ကာ လက်နက်ကိုယူ၍ ထိုဘုရင်ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်လျက် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာလေ၏။

Verse 81

शस्त्रोद्यतकरं दृष्ट्वा प्रहारेकृतनिश्चयम् । ततस्तं लीलया भूयो मुष्टिना मूर्ध्न्यताडयत्

လက်နက်ကို မြှောက်ထား၍ ထိုးနှက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်ကို မြင်သော်၊ ထိုသူသည် လွယ်ကူသကဲ့သို့ ထပ်မံ၍ လက်သီးဖြင့် ခေါင်းပေါ်ကို ထိုးနှက်하였다။

Verse 82

ततस्तस्य विनिष्क्रांते लोचने तत्क्षणाद्द्विजाः । सुस्राव रुधिरं पश्चात्पपात गतजीवितः

ထိုအခါ ထိုသူ၏ မျက်လုံးတို့သည် ချက်ချင်းပင် ထွက်လာသဖြင့်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သွေးသည် စီးထွက်လာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် အသက်မဲ့လျက် လဲကျ하였다။

Verse 83

तं श्रुत्वा निहतं तेन चंडालं निजकिंकरम् । देवशर्मातिकोपेन तद्वधार्थमुपागतः

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျွန်ဖြစ်သော ချဏ္ဍာလကို ထိုသူက သတ်လိုက်ကြောင်း ကြားသော်၊ ဒေဝရှർമာသည် ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ ထိုသူကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်၍ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 84

ततः पुत्रैश्च पौत्रैश्च सहितोऽन्यैश्च बन्धुभिः । लोष्टैस्तं ताडयामास भर्त्समानो मुहुर्मुहुः

ထို့နောက် သားများ၊ မြေးများနှင့် အခြား ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ လာကာ မြေခဲများဖြင့် ထိုသူကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရိုက်နှက်၍ မကြာခဏ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်း하였다။

Verse 85

सोऽपि संताड्यमानस्तु प्रहारैर्जर्जरीकृतः । वेदोच्चारं ततश्चक्रे दर्शयित्वोपवीतकम्

သူလည်း ထိုးနှက်ခံရ၍ ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း၊ ထို့နောက် ဥပဝီတကို ပြသကာ ဝေဒကို ရွတ်ဆိုခြင်းကို စတင်하였다။

Verse 86

अथ ते विस्मिताः सर्वे देवशर्मपुरःसराः । ब्राह्मणास्तं समुद्वीक्ष्य वेदोच्चारपरायणम्

ထို့နောက် ဒေဝရှർമား ဦးဆောင်သော အားလုံးသည် အံ့ဩသွားကြ၏။ ဗြာဟ္မဏတို့သည် သူ့ကို မြင်လျှင် ဝေဒသုတ်တမ်း ရွတ်ဖတ်ခြင်း၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေသည်ကို သိမြင်ကြ၏။

Verse 87

पृष्टश्च किमिदं कर्म तवांत्यजजनोचितम् । एषा वेदात्मिका वाणी स्पष्टाक्षरकलस्वना । तत्किं शापपरिभ्रष्टस्त्वं कश्चिद्ब्राह्मणोत्तमः

ထို့နောက် သူ့ကို မေးကြ၏—“အန္တျဇာတို့နှင့် သင့်တော်သော ဤအလုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် လုပ်သနည်း။ သို့ရာတွင် သင်၏အသံသည် ဝေဒသဘောရှိ၍ အက္ခရာများ ပြတ်သားကာ သံလွင်ချိုမြိန်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ကျိန်စာကြောင့် အဆင့်ကျသွားသော ဗြာဟ္မဏအထူးတစ်ဦးလော?”

Verse 88

येनैवं कुरुषे कर्म गर्हितं चांत्यजैरपि । ततः स प्रहसन्नाह क्षत्रियोऽहं महीपतिः । विष्णुसेन इति ख्यातो हैहयान्वयसंभवः

“အနိမ့်ဆုံးသူတို့တောင် ရှုတ်ချသော ဤအမှုကို အဘယ်ကြောင့် လုပ်သနည်း” ဟူ၍ ကြားသော် သူသည် ပြုံး၍ ပြန်ဆို၏—“ငါသည် က္ṣatriya၊ မဟီပတိ (ဘုရင်) ဖြစ်၏။ ဗိṣṇုစေန ဟူ၍ ကျော်ကြားပြီး ဟိုင်းဟယ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူ ဖြစ်၏။”

Verse 89

सोहमाराधनार्थाय त्वस्मिन्स्थान उपागतः । अद्य संवत्सरो जातः कर्मण्यस्मिन्रतस्य च

“ပူဇော်အာရాధနာနှင့် ပရသာဒရရှိစေရန် ဤနေရာသို့ ငါလာခဲ့၏။ ယနေ့တွင် ဤဝတ္တကို စွဲမြဲစွာ ကျင့်သုံးလာသည်မှာ တစ်နှစ်ပြည့်လေပြီ။”

Verse 90

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स विप्रः कृपयान्वितः । कृतांजलिपुटो भूत्वा तमुवाच महीपतिम्

စူတက ပြော၏—သူ၏စကားကို ကြားသော် ထိုဗြာဟ္မဏသည် ကရုဏာဖြင့် ပြည့်ဝလာ၍ လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ဘုရင်အား ပြောလေ၏။

Verse 92

नास्ति मे किञ्चिदप्राप्तं तथाऽसाध्यं महीपते । तस्मात्तव करिष्यामि कृत्यं यद्यपि दुर्लभम्

အို မဟာမင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်အတွက် မရနိုင်သောအရာ မရှိ၊ မဖြစ်နိုင်သောအရာလည်း မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် ရှာရခက်သော်လည်း သင်လိုအပ်သော ကိစ္စနှင့် ပူဇော်ပွဲကို ကျွန်ုပ် ပြီးမြောက်စေမည်။

Verse 93

राजोवाच । पिता ममाहिना दष्टः प्रेतत्वं समुपागतः । सोऽत्र नागह्रदे श्राद्धे कृते मुक्तिमवाप्नुयात्

မင်းကြီးက ပြောသည်– “ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်ကို မြွေကိုက်၍ ပရေတအဖြစ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ဤနေရာ နာဂဟ္ရဒ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်ပါက သူသည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရနိုင်မည်”။

Verse 94

तस्मात्तत्तारणार्थाय विप्रकृत्यं समाचर । एतदर्थं मयैतत्ते कृतं कर्म विगर्हितम्

“ထို့ကြောင့် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ဗြာဟ္မဏနှင့် သင့်တော်သော ကိစ္စကရိယာကို ဆောင်ရွက်ပါ။ ဤရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်ပင် သင့်အပေါ် ကျွန်ုပ်က အပြစ်တင်ခံရမည့် အပြုအမူကို ပြုခဲ့ရသည်”။

Verse 95

देवशर्मोवाच । एवं कुरु नृपश्रेष्ठ श्राद्धेऽहं ते पितुः स्वयम् । ब्राह्मणः संभविष्यामि तस्माच्छ्राद्धं समाचर

ဒေဝရှර්မာန်က ပြောသည်– “အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုသို့ပင် ပြုပါ။ သင်၏ ဖခင်အတွက် ရှရဒ္ဓတွင် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ဗြာဟ္မဏ (လက်ခံသူ/အုပ်ချုပ်သူ) အဖြစ် ဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ပါ”။

Verse 96

सूत उवाच । अथ ते सुहृदस्तस्य पुत्राः पौत्राश्च बांधवाः । प्रोचुर्नैतत्प्रयुक्तं ते श्राद्धं भोक्तुं विगर्हितम्

စူတက ပြောသည်– ထို့နောက် သူ၏ မိတ်ဆွေများနှင့် သူတို့၏ သားများ၊ မြေးများ၊ ဆွေမျိုးများက “သင်စီစဉ်ထားသော ရှရဒ္ဓကို စားသုံးခြင်းသည် မသင့်လျော်၊ အပြစ်တင်စရာ ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာ하였다။

Verse 97

तस्माद्यदि भवानस्य श्राद्धे भोक्ता ततः स्वयम् । सर्वे भवन्तं त्यक्षामस्तथान्येऽपि द्विजोत्तमाः

ထို့ကြောင့် သင်ကိုယ်တိုင် သူ၏ ရှရဒ္ဓတွင် စားသောက်သူ ဖြစ်လာလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သင့်ကို စွန့်ခွာမည်၊ အခြား အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏများလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 98

देवशर्मोवाच । कामं त्यजत मां सर्वे यूयमन्येऽपि ये द्विजाः । मयैवास्य प्रतिज्ञातं भोक्तुं श्राद्धे महीपतेः

ဒေဝရှർമန်က ပြောသည်— “သင်တို့အားလုံးက ကျွန်ုပ်ကို စွန့်ခွာချင်လျှင် စွန့်ခွာကြပါစေ၊ အခြား ဗြာဟ္မဏတို့လည်း ထိုသို့ပင်။ မဟီပတိ မင်း၏ ရှရဒ္ဓတွင် စားသောက်မည်ဟု ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ကတိပြုထားသည်။”

Verse 99

एवमुक्त्वा स विप्रेंद्रस्तेनैव सहितस्तदा । नागह्रदं समासाद्य श्राद्धे वै भुक्तवानथ

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထက်မြတ်သူသည် ထိုသူနှင့်အတူ ထိုအခါ နာဂဟ္ရဒ (Nāgahrada) သို့ ရောက်ကာ၊ ရှရဒ္ဓပွဲ၌ အစာကို စားသောက်လေ၏။

Verse 100

भुक्तमात्रे ततस्तस्मिन्वागुवाचाशरीरिणी । नादयंती जगत्सर्वं हर्षयंती महीपतिम्

အစာစားပြီးချင်း ထိုအခါ ကိုယ်မဲ့အသံတစ်ခုက ပြောလေရာ၊ ကမ္ဘာလောကတစ်လျှောက်လုံးတွင် ထွက်ဟန့်ကာ မင်းကို ပျော်ရွှင်စေ၏။

Verse 101

प्रेतभावाद्विनिर्मुक्तः पुत्राहं त्वत्प्रभावतः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं त्रिदिवालयम्

“သင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်—သင်၏ သား—သည် ပရေတအဖြစ်မှ လွတ်မြောက်ပြီ။ သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ ယခု ငါသည် နတ်တို့၏ နေရာသို့ သွားမည်။”

Verse 102

तत्कृत्वा नृपतिर्हृष्टस्तं प्रणम्य द्विजोत्तमम् । प्रोवाच कुरु मे वाक्यं यद्ब्रवीमि द्विजोत्तम

ထိုအမှုကို ပြီးစီးပြီးနောက် မင်းကြီးသည် ဝမ်းမြောက်လျက် ထိုဗြာဟ္မဏအမြတ်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ပြော၏— «အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ငါပြောမည့်စကားအတိုင်း ငါ၏အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်ပါ»။

Verse 103

अस्ति माहिष्मतीनाम नगरी नर्मदातटे । सा चास्माकं राजधानी पितृपर्यागता विभो

«နರ್ಮဒါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် မာဟိષ္မတီ ဟုခေါ်သော မြို့တစ်မြို့ ရှိ၏။ အို အရှင်မြတ်၊ ထိုမြို့သည် ငါ၏ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ဘိုးဘွားစဉ်ဆက်မှ အမွေဆက်ခံလာသော မြို့တော်တည်း»။

Verse 104

अहं यच्छामि ते ब्रह्मन्समस्तविषयान्विताम् । मया भृत्येन तत्रस्थः कुरु राज्यमकंटकम्

«အို ဗြာဟ္မဏ၊ ငါသည် ထိုမြို့တော်ကို နယ်မြေအားလုံးနှင့်တကွ သင့်အား ပေးအပ်၏။ ငါကို သင့်ကျွန်အဖြစ်ထား၍ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ကာ အတားအဆီးမရှိဘဲ နိုင်ငံကို အုပ်စိုးပါ»။

Verse 106

सूत उवाच । एवं विसर्जितस्तेन जगाम स महापतिः । स्वं देशं हर्षसंयुक्तः कृतकृत्यो द्विजोत्तमाः

စူတက ပြော၏— «ထိုသို့ သူ၏ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ထိုမဟာအရှင်သည် ထွက်ခွာ၍ မိမိနိုင်ငံသို့ သွားလေ၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍ မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြီးမြောက်သွားပြီ၊ အို ဒွိဇောတ္တမ»။

Verse 107

सोऽपि सर्वैः परित्यक्तो ब्राह्मणैः पुरवासिभिः । देवशर्मा समुद्दिश्य दोषं श्राद्धसमुद्भवम्

သူလည်း—ဒေဝရှර්မာ—အားလုံးက စွန့်ပစ်ကြ၏။ ဗြာဟ္မဏများနှင့် မြို့နေပြည်သူတို့ကလည်း ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲမှ ပေါ်လာသော အပြစ်ကြောင့်ဟု သူ့ကို အပြစ်တင်ကြ၏။

Verse 108

ततो नागह्रदे तस्मिन्स कृत्वा निजमन्दिरम् । निवासमकरोत्तत्र स्वाध्यायनिरतः शुचिः

ထို့နောက် နာဂဟ္ရဒ၌ သူသည် မိမိအတွက် နေရာတော်တစ်ခု တည်ဆောက်၍ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လေ၏။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ စွာဓျာယ (ကိုယ်တိုင်သင်ယူခြင်း) ကို အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်လေ၏။

Verse 109

तत्रस्थस्य निरस्तस्य ये पुत्राः स्युर्द्विजोत्तमाः । तेषां संततयो ऽद्यापि ते प्रोक्ता बाह्यवासिनः

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်၍ နယ်နှင်ခံရသကဲ့သို့ရှိစဉ် မွေးဖွားလာသော သူ၏သားတို့၏ မျိုးဆက်များကို ယနေ့တိုင် «ဗာဟျဝာစင်» (အပြင်ဘက်နေထိုင်သူများ) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 110

एतद्वः सर्वमाख्यातं नागतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ နာဂတီရ္ထမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မဟာတ్మျ (ဂုဏ်သတ္တိတော်) ကို သင်တို့အား အပြည့်အစုံ ငါဖော်ပြပြီးပြီ။ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော သန့်ရှင်းသော အကြောင်းအရာဖြစ်၏။

Verse 111

यश्चैतत्पठते भक्त्या संप्राप्ते पंचमीदिने । शृणुयाद्वा न वंशेऽपि तस्य स्यात्सार्पजं भयम्

ပဉ္စမီနေ့ (လဆန်း/လဆုတ် ၅ ရက်) ရောက်လာသော် ဤအကြောင်းကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဖတ်ရွတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည် မိမိမျိုးရိုးအတွင်းတောင် မြွေမှ ဖြစ်သော အန္တရာယ်ကို မကြောက်ရ။

Verse 112

तथा विमुच्यते पापाद्भक्षजातान्न संशयः । कृतादज्ञानतो विप्राः सत्यमेतन्मयोदितम्

ထို့အတူ မသင့်လျော်သော အစာစားသောက်မှုမှ ပေါ်လာသော အပြစ်တို့မှလည်း လွတ်မြောက်ရ၏—သံသယမရှိ။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ မသိနားမလည်၍ ပြုမိသော်လည်း ငါပြောသောစကားသည် အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

Verse 113

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन नागतीर्थमनुत्तमम् । माहात्म्यं पठनीयं वा श्रोतव्यं वा समाहितैः

ထို့ကြောင့် အားထုတ်မှုအားလုံးဖြင့် မယှဉ်နိုင်သော နာဂတီရ္ထကို ဂုဏ်ပြုရမည်။ ၎င်း၏ မဟာတ္မယကို စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်သူတို့က ရွတ်ဖတ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး နားထောင်ရမည်။

Verse 114

श्राद्धकाले तु संप्राप्ते यश्चैतत्पठते द्विजः । स प्राप्नोति फलं कृत्स्नं गयाश्राद्धसमुद्भवम्

ရှ్రာဒ္ဓကာလ ရောက်လာသောအခါ ဤကို ရွတ်ဖတ်သော ဒွိဇသည် ဂယာ၌ ရှ్రာဒ္ဓ ပြုလုပ်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်သည်ဟု ဆိုသော အကျိုးတရား အပြည့်အဝကို ရရှိသည်။

Verse 115

तथा ये कीर्तिता दोषाः श्राद्धे द्रव्यसमुद्भवाः । व्रतवैक्लव्यजाश्चापि तथा ब्राह्मणसंभवाः

ထို့အတူ ရှ్రာဒ္ဓနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောထားသော အပြစ်အနာအဆာများ—ပူဇော်ပစ္စည်းများမှ ဖြစ်သောအရာများ၊ ဝရတ၌ ချို့ယွင်းမှုမှ ဖြစ်သောအရာများ၊ ထို့အပြင် ပွဲဆောင် ဘြာဟ္မဏများမှ ဖြစ်သောအရာများ—

Verse 116

ते सर्वे नाशमायांति कीर्त्यमाने समाहितैः । नागह्रदस्य माहात्म्ये श्राद्धकाल उपस्थिते

ရှ్రာဒ္ဓကာလ ရောက်ရှိလာသောအခါ စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်သူတို့က နာဂဟ္ရဒ၏ မဟာတ္မယကို ရွတ်ဆိုနေသော် ထိုအပြစ်အနာအဆာအားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 117

तथा विनिहता गोभिर्ब्राह्मणैः श्वापदैरपि । एतस्मिन्पठिते श्राद्धे गच्छंति परमां गतिम्

ထို့အတူ နွားတို့ကြောင့် သတ်ခံရသူများ၊ ဘြာဟ္မဏတို့ကြောင့် သတ်ခံရသူများ၊ သို့မဟုတ် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့ကြောင့်ပင် သတ်ခံရသူများလည်း ရှ్రာဒ္ဓကာလ၌ ဤကို ရွတ်ဖတ်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်ကြသည်။