Adhyaya 277
Nagara KhandaTirtha MahatmyaAdhyaya 277

Adhyaya 277

ဤအধ্যာယသည် မေးခွန်း–ဖြေကြားပုံစံဖြင့် သာသနာရေးဆွေးနွေးချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ရှင်တော်များက ကာသီ (ဝါရာဏသီ) တွင် ရုဒြနှင့်ဆက်နွယ်သော ဗြာဟ္မဏဆိုင်ရာ အမည်သတ်မှတ်ချက် ၁၁ မျိုးကို မည်သည်တို့နည်းဟု မေးမြန်းကြသည်။ ပြောကြားသူက မೃဂဗျာဓ၊ သရဝဇ్ఞ၊ နိန္ဒိတ၊ မဟာယသ၊ အဇာဣကပါဒ၊ အဟိရ္ဗုဓ္နျ၊ ပိနာကီ၊ ပရံတပ၊ ဒဟန၊ ဣရှ္ဝရ၊ ကပါလီ ဟူသော အမည်များကို ရွတ်ဆိုပြီး၊ ဟရိ၏ အမိန့်တော်အရ ရုဒြရုပ်သဏ္ဍာန်များဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ရှင်တော်များက သင့်လျော်သော ဒါန (လှူဒါန်းမှု) နှင့် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော ဇပ (မန္တရရွတ်) အကြောင်း လမ်းညွှန်တောင်းကြသည်။ ပြောကြားသူက စနစ်တကျ ဒါနပုံစံကို သတ်မှတ်ပြီး၊ မြင်သာထင်ရှားသော အမှန်တကယ် နွား (pratyakṣā dhenu) များကို အစဉ်လိုက် လှူရမည်ဟု ဆိုသည်။ နွားတစ်ကောင်စီသည် သကြားတုံး/ဂျဂ္ဂရီ၊ ထောပတ်၊ ဂီ၊ ရွှေ၊ ဆား၊ ရသာ/အရည်ချို၊ အစားအစာ၊ ရေ စသည့် အရင်းအမြစ်ပစ္စည်းများနှင့် ဆက်စပ်ထားသည်။ အဆုံးတွင် ဤဒါနများကို ပြုသူသည် စကြဝတိန် (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ မင်း) ဖြစ်မည်ဟု ဖလသရုတိပြောပြီး၊ သန့်ရှင်းသော နေရာအနီးတွင် လှူသောအခါ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုမိုကြီးမားကြောင်း အထူးပြောသည်။ မပြည့်စုံလှူနိုင်လျှင်လည်း ရုဒြအားလုံးအတွက် ရည်ရွယ်၍ ကြိုးစားကာ နွားတစ်ကောင်ကို အနည်းဆုံး လှူရန် တိုက်တွန်းသည်။

Shlokas

Verse 1

ऋषय ऊचुः । कि नामानो द्विजास्ते च वाराणस्याः समागताः । एकादशप्रकारोऽसौ येषां रुद्रः प्रभक्तितः । तत्संज्ञाश्च समाचक्ष्व विस्तरेण महामुने

ရိရှီတို့က ဆိုကြ၏—«ဝါရာဏသီ (Vārāṇasī) သို့ စုဝေးလာသော ဒွိဇ (twice-born) တို့၏ အမည်များသည် အဘယ်နည်း။ ရုဒြ (Rudra) နှင့် ဆက်နွယ်မှုသည် အမျိုးအစား ၁၁ မျိုးရှိသော သူတို့၏ သင်္ကေတအမည်များကို၊ အို မဟာမုနိ၊ အသေးစိတ် ပြောကြားပေးပါ»။

Verse 2

सूत उवाच । एकस्तेषां मृगव्याधो विख्यातो भुवनत्रये । द्वितीयः सर्वसंज्ञश्च निंदितश्च तृतीयकः

သုတက ပြော၏ — «သူတို့အနက် တစ်ဦးမှာ မೃဂဗျာဓ (Mṛgavyādha) ဟူ၍ သုံးလောကလုံး၌ ထင်ရှား၏။ ဒုတိယမှာ သರ್ವသံဇ್ಞ (Sarvasaṃjña) ဟူ၍ ခေါ်ကြပြီး၊ တတိယမှာ နින්ဒိတ (Nindita) ဟူ၍ သိကြ၏»။

Verse 3

महायशाश्चतुर्थस्तु कथ्यते मुनिसत्तमाः । अजैकपाद इत्युक्तः पंचमो मुनि सत्तमाः

«အို မုနိမြတ်တို့၊ စတုတ္ထမှာ မဟာယသ (Mahāyaśas) ဟူ၍ ဆိုကြ၏။ ပဉ္စမမှာ အို မုနိအမြတ်ဆုံး၊ အဇೈကပါဒ (Ajaikapāda) ဟူ၍ ခေါ်၏»။

Verse 4

अहिर्बुध्न्यस्तथा षष्ठः पिनाकी सप्तमस्तथा । परं तपस्तथान्यस्तु दहनो नवमस्तथा

«ဆဋ္ဌမမှာ အဟိရ္ဗုဓ္နျ (Ahirbudhnya) ဖြစ်၏။ သတ္တမမှာ ပိနာကီ (Pinākī) ဖြစ်၏။ အခြားတစ်ဦးကို ပရံတပ (Paraṃtapas) ဟူ၍ ခေါ်ပြီး၊ နဝမမှာ ဒဟန (Dahana) ဖြစ်၏»။

Verse 5

ईश्वरो दशमः प्रोक्तः कपाली चांति मस्तथा । तेषामेतानि नामानि स्थितान्येव हि यानि च । रुद्राणामपि तान्येव विहितानि हरेण तु

«ဒသမကို ဣශ්ဝရ (Īśvara) ဟူ၍ ကြေညာ၏၊ နောက်ဆုံးမှာ ကပါလီ (Kapālī) ဖြစ်၏။ ဤတို့သည် သူတို့၏ တည်မြဲသော အမည်များပင် ဖြစ်ကြ၏။ ထိုရုဒ္ရတို့၏ အမည်များကို ဟရိ (Hari) က သတ်မှတ်ပေးတော်မူ၏»။

Verse 6

ऋषय ऊचुः । कानि दानानि शस्यानि तदर्थं वद नो द्रुतम् । जपश्चैव पुरा प्रोक्तस्त्वया कार्यो यथैव च

ရိရှီတို့က ပြော၏ — «ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် ချီးမွမ်းထိုက်သော ဒါန (dāna) များသည် အဘယ်နည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့အား မြန်မြန် ပြောပါ။ ထို့ပြင် သင်က ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့၊ မည်သည့် ဇပ (japa) ကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း»။

Verse 7

सूत उवाच । तदुद्दिश्य प्रदातव्यमेकैकस्य पृथक्पृथक् । प्रत्यक्षाश्च महाभाग दातव्या धेनवः क्रमात्

သုတက ပြောသည်။ “ထိုသူတို့ကို မှတ်မိ၍ တစ်ဦးချင်းစီ သီးသန့်စီ လှူဒါန်းရမည်။ အို မဟာဘဂါ၊ မျက်မြင်ထင်ရှားသော နွားများကို အစဉ်လိုက် လှူပေးရမည်။”

Verse 8

मृगव्याधाय प्रत्यक्षा गौर्देया च गुडोद्भवा । कपालिने प्रदातव्या नवनीतसमुद्भवा

“မೃဂဗျာဓာ အတွက် ဂုဍ (သကြားတုံး) နှင့် ဆက်နွယ်သော မျက်မြင်နွားတစ်ကောင်ကို လှူရမည်။ ကပာလီ အတွက် နဗနီတ (ထောပတ်သစ်) နှင့် ဆက်နွယ်သော နွားတစ်ကောင်ကို ပူဇော်ရမည်။”

Verse 9

अजपादाय चाज्योत्था अहिर्बुध्न्याय हेमजा । पिनाकिने प्रदातव्या धेनुर्लवणसम्भवा

အဇပာဒာ အတွက် ဂျီ (ghee) မှ ပေါ်ထွန်းသော နွားကို လှူရမည်။ အဟိရ္ဗုဓ္နျာ အတွက် ရွှေမှ ပေါ်ထွန်းသော နွားကို လှူရမည်။ ပိနာကိန် (ပိနာက သံလွင်ကိုင်သော သီဝ) အတွက် ဆားမှ ပေါ်ထွန်းသော နွားကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 10

परंतपाय विप्रेन्द्रास्तथैव रसस म्भवा । अन्नजा दहनायोक्ता ईश्वराय जलोद्भवा

အို ဗြာဟ္မဏ အထွတ်အမြတ်တို့၊ ထို့အတူ ရသာ (ချိုမြိန်သော အနှစ်သာရ) မှ ပေါ်ထွန်းသော နွားကို ပရန္တပာ အတွက် လှူရမည်။ အစာသီးနှံမှ ပေါ်ထွန်းသော နွားကို ဒဟနာ အတွက် သတ်မှတ်ထားသည်။ ရေမှ ပေါ်ထွန်းသော နွားကို ဣශ්ဝရ အတွက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 11

एता ददाति यो विप्रा एतेषां च महात्मनाम् । चक्रवर्ती भवेन्नूनमेतदाह पितामहः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဤသတ်မှတ်ထားသော လှူဒါန်းမှုများကို ဤမဟာအတ္မာတို့အား လှူသူသည် မလွဲမသွေ စကြဝတီ (cakravartin) ဖြစ်လာမည်ဟု ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) က ကြေညာထားသည်။

Verse 12

अन्यत्रापि प्रदत्ताश्च किं पुनर्भवसंनिधौ । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन एता देयाः प्रयत्नतः

အခြားနေရာ၌ ပေးလှူထားသော်လည်း အကျိုးဖြစ်တတ်သည်—ဘဝ (ရှီဝ) ၏ ရှေ့မှောက်၌ဆိုလျှင် မည်မျှပို၍ အကျိုးကြီးမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဤအလှူတို့ကို သေချာစွာ ပေးလှူသင့်သည်။

Verse 13

धेनवो यो न शक्तः स्यादेका देया प्रयत्नतः । सर्वेषामेव रुद्राणां भर्तृयज्ञवचो यथा

နွားများစွာ ပေးလှူရန် မတတ်နိုင်သူရှိလျှင် ကြိုးပမ်း၍ နွားတစ်ကောင်ကို ပေးလှူသင့်သည်—ဘတ်ထြိယဇ္ဉ၏ မိန့်ခွန်းအတိုင်း ထိုအလှူသည် ရုဒြာအားလုံး၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် လက်ခံတော်မူသည်။

Verse 277

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये एकादशरुद्रसमीपे दानमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် “ရုဒြာတစ်ဆယ့်တစ်ပါးအနီး၌ ဒါန၏ မဟာဂုဏ်ကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိသော အခန်း ၂၇၇ သည်၊ နာဂရခဏ္ဍ အတွင်းရှိ ဆဋ္ဌမစာအုပ် ဟာဋကေရှ္ဝရက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌၊ ရှရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ (၈၁,၀၀၀ စလောက စံဟိတာ) တွင် အဆုံးသတ်သည်။