Adhyaya 273

Verse 1

सूत उवाच । एतेषां तु सहस्रेण भवेद्ग्राह्यं दिनं द्विजाः । चतुर्दश सहस्राक्षा जायंते तत्र वासरे

စူတက ပြော၏—အို ဒွိဇာတို့၊ ဤအရာတို့ကို တစ်ထောင်ဖြင့် တစ်နေ့ဟု သတ်မှတ်ရမည်။ ထိုနေ့၌ «အက္ရှ» တစ်သောင်းလေးထောင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 2

सप्तमस्तु सहस्राक्षः सांप्रतं वर्ततेऽत्र यः । एकसप्ततिसंवर्तचतुर्दशदिने विधेः

ဤနေရာ၌ ယခုလည်ပတ်နေသော စက်ဝန်းတွင် သတ္တမ အိန္ဒြာဖြစ်သော သဟသ္ရာက္ရှ (မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ) သည် အုပ်စိုးလျက်ရှိ၏။ အို ဘြဟ္မာ၊ သူ၏ကာလကို «သံဝရ္တ» တစ်ခုအတွင်း ၁၄ ရက်ဟု ရေတွက်ကြပြီး၊ ထို «သံဝရ္တ» သည် ၇၁ အရေအတွက်ဖြင့် တိုင်းတာထား၏။

Verse 3

युगानां कुरुते राज्यं मनवश्च तथा परे । स्वायंभुवप्रभृतयो यथा शक्रास्तथा स्थिताः

ယုဂတို့အနှံ့ မနုတို့လည်း အာဏာတော်ကို ဆောင်ရွက်ကြသကဲ့သို့ အခြားသူတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။ စွာယံဘူဝမှ စ၍ သူတို့သည် တည်မြဲစွာ ချထားခံရကြပြီး၊ အိန္ဒြာများ (ရှကရ) လည်း မိမိတို့အလှည့်အပြောင်းအတိုင်း ထိုသို့တည်ရှိကြ၏။

Verse 4

जायन्तो नाम शक्रोऽयं सांप्रतं वर्तते तु यः । वैवस्वतो मनुश्चैव अष्टाविंशत्प्रमाणकः

ယခု အုပ်စိုးနေသော အိန္ဒြာ၏ အမည်မှာ «ဇာယန္တ» ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် «ဝိုင်ဝස්ဝတ မနု» လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်လျက်ရှိပြီး၊ သူ၏အတိုင်းအတာကို ထိုရေတွက်ချက်အရ ၂၈ မြောက်ဟု သတ်မှတ်၏။

Verse 5

चतुर्युगस्य संजातो गतेस्मिञ्छेषमात्रके । भविष्यति बलिः शक्रो वासुदेवप्रसादतः

ဤစတုရ်ယုဂ၏ ကျန်ရှိသည့် အပိုင်းက ကုန်လွန်သွားသောအခါ ဝါစုဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဘလိသည် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ဖြစ်လာမည်။

Verse 6

तेन तस्य प्रतिज्ञातं राज्यं चैवाष्टमे मनौ

ထို့ကြောင့် ဘလိအတွက် အာဏာပိုင်နိုင်ငံတော်ကို ကတိပြုထားသည်—အဋ္ဌမ မနွန္တရ၌ အမှန်တကယ်ပင်။

Verse 7

एवं सर्वे सुराश्चान्ये त्रयस्त्रिंशत्प्रमाणतः । कोटयः प्रभविष्यंति यथा चैव तथा पुरा

ဤသို့ပင် အခြားသော ဒေဝတားအားလုံးလည်း သုံးဆယ့်သုံးပါးအတိုင်း ရေတွက်၍ မရနိုင်သော ကိုဋိများစွာဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာမည်၊ ယခင်ကကဲ့သို့ပင်။

Verse 8

योऽयं ब्रह्मा स्थितो विप्राः सांप्रतं सृष्टिकारकः । तस्यानेन प्रमाणेन जातं संवत्सराष्टकम्

ဗြာဟ္မဏတို့အို၊ ယခု စೃಷ್ಟိကို ပြုလုပ်သူအဖြစ် တည်ရှိနေသော ဗြဟ္မာတော်အတွက် ဤအတိုင်းအတာဖြင့် ရေတွက်လျှင် နှစ်ရှစ်နှစ် ကုန်လွန်ပြီးပြီ။

Verse 9

षण्मासाश्च दिनार्धं च प्रथमं शुक्लपूर्वकम् । सौरसावनचंद्रार्क्षैर्मानैरेभिश्चतुर्विधैः

ခြောက်လနှင့် နေ့တစ်ဝက်—ပထမဦးစွာ ရွှင်လင်းပက္ခ (śukla) မှ စတင်၍—ဤအတိုင်းအတာ လေးမျိုးဖြစ်သော နေမန် (solar), စာဝန (sāvana), လမန် (lunar), နှင့် နက္ခတ်မန် (nākṣatra) တို့ဖြင့် တွက်ချက်ကြသည်။

Verse 10

कलौ निर्याति सर्वेषां भूतानां क्षितिमण्डले । पंचषष्ट्याऽधिकैश्चैव दिनानां च शतैस्त्रिभिः । भवेत्संवत्सरं सौरं पञ्चोनैस्तैश्च सावनम्

ကလိယုဂ၌ မြေကမ္ဘာဝိုင်းပေါ်ရှိ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွက် နေစွမ်းအတိုင်းအတာဖြင့် တစ်နှစ်သည် ရက် ၃၀၀ နှင့် ၆၅ ပေါင်းဖြစ်၏။ ထိုမှ ရက် ၅ လျော့သည့်အရာသည် စာဝန (နေ့ရေတွက်) နှစ် ဖြစ်၏။

Verse 11

चांद्र एकादशोनस्तु त्रिंशद्धीन उडूद्भवः । शीतातपौ तथा वृष्टिः सौरमानेन जायते

လနှစ်သည် ရက် ၁၁ လျော့သော်လည်း၊ နက္ခတ်နှစ် (ကြယ်အခြေပြု) သည် ရက် ၃၀ လျော့၏။ အအေးအပူနှင့် မိုးရွာခြင်းတို့သည် နေစွမ်းအတိုင်းအတာအရ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 12

वृक्षाणां फलनिष्पत्तिः सस्यानां च तथा परा । अग्निष्टोमादयो यज्ञा वर्तंते ये धरातले

မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ သစ်ပင်တို့၏ အသီးအနှံ ရင့်မှည့်ခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးသီးနှံတို့၏ ပြည့်စုံရင့်ကျက်ခြင်းတို့လည်း ဖြစ်ပေါ်၏။ ထို့ပြင် အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ్ఞများလည်း ဤလောက၌ ဆက်လက်ကျင့်သုံးကြ၏။

Verse 13

उत्साहाश्च विवाहाश्च सावनेन भवंति च । कुसीदाद्याश्च ये केचिद्व्यवहाराश्च वृत्तिजाः

ပွဲတော်ဆောင်ရွက်မှုများနှင့် အားထုတ်စတင်မှုများ၊ ထို့ပြင် မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေးတို့သည် စာဝနရေတွက်ပုံအတိုင်း စီစဉ်ကြ၏။ အတိုးပါချေးငွေ စသည့် အရောင်းအဝယ်နှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းဆောင်တာများလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်၏။

Verse 14

अधिमासप्रयुक्तेन ते स्युश्चांद्रेण निर्मिताः । नाक्षत्रेण तु मानेन सिध्यंते ग्रहचारिकाः

ဤအရာတို့သည် အဓိမాస (ထပ်လ) ကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုသောအခါ လနှစ်စနစ် (ချန္ဒြ) ဖြင့် စီမံတည်ဆောက်ထား၏။ သို့ရာတွင် နက္ခတ်အတိုင်းအတာဖြင့်သာ ဂြိုဟ်တို့၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှုကို မှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်နိုင်၏။

Verse 15

नान्यत्किंचिद्धरापृष्ठ एतन्मानचतुष्टयात् । एतेन तु प्रमाणेन देवदैत्याश्च मानवाः

အို နားထောင်သူရေ၊ မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ဤလေးမျိုးသော တိုင်းတာစံနှုန်းမှတပါး အခြားမရှိ။ ဤတွက်ချက်စံနှုန်းအတိုင်းပင် နတ်တို့၊ အသူရတို့နှင့် လူသားတို့သည် မိမိတို့ကိစ္စများကို စီမံကြသည်။

Verse 16

वर्त्तंते ब्राह्मणश्रेष्ठाः श्रुतिरेषा पुरातनी । एतद्युगप्रमाणं तु यः पठेद्भक्तिसंयुतः

ထို့ကြောင့်ပင် အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်း သာသနာတော်၏ သဒ္ဒါတရားဖြစ်၏။ ယုဂတို့၏ အတိုင်းအတာကို ဖော်ပြသော ဤအကြောင်းကို သဒ္ဓါနှင့်တကွ ရွတ်ဖတ်သူသည် ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 17

एतेषामेव लिंगानां सप्तानां ब्राह्मणोत्तमाः । नापमृत्यु भयं तस्य कथंचित्संभविष्यति

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဤအမှတ်အသား ခုနစ်ပါးပေါ်၌ အခြေတည်တည်ကြည်သူအတွက် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် မည်သို့မျှ မပေါ်ပေါက်နိုင်။

Verse 273

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये युगप्रमाणवर्णनंनाम त्रिसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌ (၈၁,၀၀၀ သ్లోက စုစည်းမှု) ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍအတွင်း ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «ယုဂတို့၏ အတိုင်းအတာ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၇၃ ပြီးဆုံး၏။