Adhyaya 272

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तमीशानस्य महीपतेः । ईश्वरेण पुरा दत्तमायुर्यावत्स्ववासरम्

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်— «သင်က ဣရှာန (အရှင်မဟာမင်း) အကြောင်း ပြောခဲ့သမျှ၊ အတိတ်က ဣရှ္ဝရက သူ့၏ ‘နေ့’ အတိုင်းအတာအထိ ပေးအပ်ခဲ့သော အသက်တမ်းအကြောင်းကို… ဆက်လက်ဟောပြပါ»။

Verse 2

किंप्रमाणं भवेत्तस्य दिवसस्य ब्रवीहि नः । सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि प्रमाणं दिवसस्य तु

“ထို ‘နေ့’ ၏ အတိုင်းအတာသည် မည်မျှနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။” ဟု မေးကြ၏။ စူတက “နေ့၏ အမှန်တကယ် အတိုင်းအတာကို သင်တို့အား ကြေညာမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 3

माहेश्वरस्य विप्रेन्द्राः श्रूयतां गदतः स्फुटम् । निमेषस्य चतुर्भागस्त्रुटिः स्यात्तद्द्वयं लवः

အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ မဟေရှဝရ၏ အချိန်မတ်တမ်းကို ကျွန်ုပ် ရှင်းလင်းစွာ ပြောသည့်အတိုင်း နားထောင်ကြလော့။ truṭi သည် nimeṣa ၏ လေးပုံတစ်ပုံ ဖြစ်၍ truṭi နှစ်ခုသည် lava တစ်ခု ဖြစ်၏။

Verse 4

लवद्वयं यवः प्रोक्तः काष्ठा ते दश पंच च । त्रिंशत्काष्ठाः कलामाहुः क्षणस्त्रिंशत्कलो मतः

lava နှစ်ခုကို yava တစ်ခုဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို yava ဆယ့်ငါးခုသည် kāṣṭhā တစ်ခု ဖြစ်၏။ kāṣṭhā သုံးဆယ်ကို kalā ဟု ခေါ်ကြပြီး kṣaṇa သည် kalā သုံးဆယ်ဟု သတ်မှတ်ကြ၏။

Verse 5

क्षणैः षष्ट्या पलं प्रोक्तं षष्ट्या तेषां च नाडिका । नाडिकाद्वितयेनैव मुहूर्तं परिकीर्तितम्

kṣaṇa ခြောက်ဆယ်ကို pala တစ်ခုဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို pala ခြောက်ဆယ်သည် nāḍikā တစ်ခု ဖြစ်၏။ nāḍikā နှစ်ခုဖြင့် muhūrta တစ်ခုဟု သတ်မှတ်ကြ၏။

Verse 6

त्रिंशन्मुहूर्त्तमुद्दिष्टमहोरात्रं मनीषिभिः । मासस्त्रिंशदहोरात्रैद्वौ द्वौ मासावृतुं विदुः

ပညာရှိတို့က အဟောရာတြ (နေ့နှင့်ည) သည် muhūrta သုံးဆယ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု ကြေညာကြ၏။ လတစ်လသည် ထိုအဟောရာတြ သုံးဆယ်ဖြင့် ရေတွက်ပြီး လနှစ်လကို ရာသီ (ṛtu) တစ်ခုဟု သိကြ၏။

Verse 7

ऋतुत्रयं चाप्ययनमयने द्वे तु वत्सरम् । मानुषाणां हि सर्वेषां स एव परिकीर्तितः

ရာသီသုံးခုသည် အယန (နှစ်ဝက်) ဖြစ်ပြီး၊ အယနနှစ်ခုသည် တစ်နှစ် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူသားအားလုံးအတွက် ကြေညာထားသော အချိန်ရေတွက်ပုံ ဖြစ်၏။

Verse 8

स देवानामहोरात्रं पुराणज्ञाः प्रचक्षते । अयनं चोत्तरं शुक्लं यद्देवानां दिनं च तत् । यद्दक्षिणं तु सा रात्रिः शुभकर्मविगर्हिता

ထိုနှစ်စက်ဝိုင်းကို ပုရာဏသိသူတို့က နတ်တို့၏ နေ့နှင့်ည ဟု ခေါ်ကြသည်။ အလင်းရောင်ရှိသော ဥတ္တရာယန (မြောက်ဘက်သွားလမ်း) သည် နတ်တို့၏ နေ့ ဖြစ်ပြီး၊ ဒက္ခိဏာယန (တောင်ဘက်သွားလမ်း) သည် နတ်တို့၏ ည ဖြစ်ကာ မင်္ဂလာကိစ္စများအတွက် မသင့်လျော်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 9

यथा सुप्तो न गृह्णाति किंचिद्भोगादिकं नरः । तथा देवाश्च यज्ञांशान्न गृह्णन्ति कथं चन

အိပ်ပျော်နေသော လူသည် အပျော်အပါး သို့မဟုတ် အာရုံခံအရာတစ်စုံတစ်ရာကို အမှန်တကယ် မခံစားနိုင်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူပင် သင့်လျော်သော အခြေအနေ မရှိလျှင် နတ်တို့သည် ယဇ္ဉာအပိုင်းများကို မည်သို့မျှ မလက်ခံကြ။

Verse 10

अनेनैव तु मानेन मानवेन द्विजोत्तमाः । लक्षैः सप्तदशाख्यैस्तु वत्सराणां प्रकीर्तितम्

ဤလူသားအချိန်တိုင်းတာပုံအတိုင်းပင်၊ အို ဒွိဇိုတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေး အမြတ်ဆုံး) တို့၊ နှစ်ပေါင်းအရေအတွက်ကို ဆယ့်ခုနှစ် လက္ခ ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 11

अष्टाविंशत्सहस्रैस्तु वत्सराणां कृतं युगम् । तस्मिञ्छ्वेतोऽभवद्विष्णुर्भगवान्यो जगद्गुरुः

ကృతယုဂသည် နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းရှစ်ထောင် ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထိုခေတ်တွင် ဗိဿဏု ဘဂဝန်—လောက၏ ဂုရု—သည် အဖြူရောင် တောက်ပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။

Verse 12

लोकाः पापविनिर्मुक्ताः शांता दांता जितेन्द्रियाः । दीर्घायुषस्तथा सर्वे सदैव तपसि स्थिताः

လူအပေါင်းတို့သည် အပြစ်မှ လွတ်ကင်း၍ ငြိမ်းချမ်းသက်သာ၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ အာရုံအင်္ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အားလုံးသည် အသက်ရှည်၍ တပဿ (တပ) တွင် အမြဲတည်နေကြသည်။

Verse 13

यो यथा जन्म चाप्नोति तथा स म्रियते नरः । न पुत्रसंभवो मृत्युर्वीक्ष्यते जनकैः क्वचित्

လူသည် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း ထိုသို့ပင် သေဆုံးသွားသည်။ မိဘတို့ မြင်တွေ့သကဲ့သို့ ကလေးမွေးဖွားခြင်းကြောင့် သေဆုံးမှုကို မည်သည့်အခါမျှ မတွေ့ရ။

Verse 14

कामः क्रोधस्तथा लोभो दंभो मत्सर एव च । न जायते नृणां तत्र युगे तु द्विजसत्तमाः

အလိုဆန္ဒ၊ ဒေါသ၊ လောဘ၊ ဟန်ဆောင်မှုနှင့် မနာလိုမှုတို့သည် ထိုယုဂ၌ လူတို့အကြား မပေါ်ပေါက်ကြ၊ အို ဒွိဇအမြတ်တော်တို့။

Verse 15

ततस्त्रेतायुगं भावि द्वितीयं मुनिसत्तमाः । पादेनैकेन पापं तु रौद्रं धर्मे तदाविशत्

ထို့နောက် ဒုတိယခေတ်ဖြစ်သော တ్రေတားယုဂ သည် ရောက်လာ၏၊ အို မုနိအမြတ်တော်တို့။ ထိုအခါ ဓမ္မအတွင်းသို့ အပြစ်၏ ကြမ်းတမ်းမှုသည် လေးပုံတစ်ပုံဖြင့် ဝင်ရောက်လာ하였다။

Verse 16

ततो रक्तत्वमभ्येति भगवान्मधुसूदनः । पापांशेऽपि च संप्राप्ते सस्पर्द्धो जायते जनः

ထို့နောက် ဘဂဝန် မဓုသူဒန သည် အနီရောင်တောက်ပသော အရောင်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူတော်မူ၏။ အပြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပင် ပေါ်လာသော် လူတို့တွင် ပြိုင်ဆိုင်ရန်လိုမှု ပေါက်ဖွားလာသည်။

Verse 17

स्वर्गमार्गकृते सर्वे चक्रुर्यज्ञांस्ततः परम् । अग्निष्टोमादिकांस्तत्र बहुहोमादिकांस्तथा

ထို့နောက် ကောင်းကင်သို့သွားရာ မာဂ်ကို ရှာဖွေရန် အားလုံးသည် ယဇ္ဈာများကို ဆောင်ရွက်ကြ၏—အဂ္နိဋ္ဌောမနှင့် အခြားပူဇော်ပွဲများကို ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်ကြပြီး မီးပူဇော်အများအပြားပါသော ဟောမများကိုလည်း ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 19

देवलोकांस्ततो यांति मूलाद्यावच्चतुर्दश । ब्रह्मलोकस्य पर्यंतं स्वकीयैर्य ज्ञकर्मभिः

မိမိတို့၏ ယဇ္ဈာကမ္မများ၏ အကျိုးကြောင့် ထို့နောက် သူတို့သည် ဒေဝလောကများသို့ သွားရောက်ကြ၏—အောက်ခြေမူလမှ အထက်သို့ တက်ကာ လောက ၁၄ ထပ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ဘြဟ္မာလောကအထိပင် ရောက်ကြ၏။

Verse 20

जनके विद्यमाने च स्व ल्पदोषाः प्रकीर्तिताः । कामक्रोधादयो ये च भवंति न भवंति च

ထိုကဲ့သို့သော “ပြည်သူတို့၏ ဖခင်” ဖြစ်သည့် အုပ်ချုပ်သူ ရှိနေသော် မပြည့်စုံမှုအသေးအဖွဲများသာ ပြောဆိုကြ၏။ ကာမနှင့် ကရောဓတို့မှ စသော အကျင့်ဆိုးများသည် ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ် မတည်မြဲ မကပ်ငြိကြ။

Verse 21

एकया वेलया तत्र वापितं सस्यमुत्तमम् । सप्तवारान्प्रगृह्णंति वैश्याः कृषिपरायणाः

ထိုနေရာတွင် ရာသီတစ်ရာသီတည်း၌ စိုက်ပျိုးထားသော အကောင်းဆုံး သီးနှံများကို ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရိတ်သိမ်းနိုင်ကြ၏။ လယ်ယာလုပ်ငန်းကို အလေးထားသော ဝိုင်ရှျယများသည် ထပ်ခါထပ်ခါ စုဆောင်းရယူကြ၏။

Verse 22

सर्वा घटस्रवा गावो महिष्यश्च चतुर्गुणाः । प्रयच्छंति तथा क्षीरमुष्ट्र्यस्तासां चतुर्गुणम्

နွားအားလုံးသည် အိုးတစ်အိုးပြည့်အောင် နို့ထွက်ကြ၏။ ကျွဲများသည် ထိုထက် လေးဆ ပိုထွက်ကြပြီး၊ အမကင်မယ် (အမကုလားအုတ်) များသည် ကျွဲနို့ထက်တောင် လေးဆ ပို၍ နို့ထွက်ကြ၏။

Verse 23

अजाविकास्तथा पादं नार्यः सर्वास्तथैव च । वेदाध्ययनसंपन्नाः प्रतिग्रहविवर्जिताः । शापानुग्रहकृत्येषु समर्थाः संभवंति च

ထို့အတူ ဆိတ်နှင့် သိုးတို့သည်လည်း အပြည့်အဝ အကျိုးထွက်ပေးကြ၏၊ မိန်းမအပေါင်းတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ဝေဒပညာကို လေ့လာကျက်မှတ်ပြီး လက်ခံလှူဒါန်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သူတို့သည် ကျိန်စာနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းတို့၌လည်း စွမ်းဆောင်နိုင်ကြ၏။

Verse 24

क्षत्रियाः क्षात्रधर्मेण पालयंति वसुंधराम् । न तत्र दृश्यते चौरो न च जारः कथंचन । स्वधर्मनिरताः सर्वे वर्णाश्चैव व्यवस्थिताः

ခတ္တရိယတို့သည် စစ်သူရဲ၏ ဓမ္မအတိုင်း မြေကြီးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ခိုးသူကို မမြင်ရ၊ အိမ်ထောင်ဖောက်ပြန်သူလည်း မရှိချေ။ အားလုံးသည် ကိုယ့်ဓမ္မကို စွဲမြဲ၍ ဝဏ္ဏအဆင့်များလည်း သင့်တင့်စွာ တည်ရှိကြ၏။

Verse 25

तच्च द्वादशभिर्लक्षैर्वत्सराणां प्रकीर्तितम् । षण्णवत्या सहस्रैस्तु द्वितीयं युगमुत्तमम्

ထိုပထမယုဂကို နှစ်ပေါင်း လက္ခ ၁၂ လုံးဟု ကြေညာထား၏။ ထို့ပြင် နှစ်ပေါင်း ၉၆,၀၀၀ ထပ်ပေါင်း၍ ဒုတိယ အထူးမြတ်သော ယုဂကို ဖော်ပြထား၏။

Verse 26

ततश्च द्वापरं भावि तृतीयं द्विजसत्तमाः । द्वौ पादौ तत्र पापस्य द्वौ च धर्मस्य संस्थितौ । भगवान्वासुदेवश्च कपिलस्तत्र जायते

ထို့နောက် ဒွာပရယုဂဟူသော တတိယယုဂသည် လာမည်၊ အို ဒွိဇသတ္တမတို့။ ထိုယုဂ၌ အပြစ်၏ အစိတ်အပိုင်း နှစ်ပုံနှင့် ဓမ္မ၏ အစိတ်အပိုင်း နှစ်ပုံ တည်ရှိ၏။ ထိုခေတ်၌ ဘုရား ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) မွေးဖွားလာပြီး ကပိလလည်း ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 27

तच्चाष्टलक्षमानेन वत्सराणां प्रकीर्तितम् । चतुःषष्टिभिरन्यैस्तु सहस्राणां द्विजोत्तमाः

ထိုဒွာပရယုဂကို နှစ်ပေါင်း လက္ခ ၈ လုံးဟု ကြေညာထား၏။ ထို့ပြင် နှစ်ပေါင်း ၆၄,၀၀၀ ထပ်ပေါင်း၍ အို ဒွိဇိုတ္တမတို့။

Verse 28

कामः क्रोधस्तथा लोभो दंभो मत्सर एव च । षडेते तत्र जायंते ईर्ष्या चैव तु सप्तमी

ကာမ၊ ဒေါသ၊ လောဘ၊ ဟန်ဆောင်မှုနှင့် မစ္ဆရ (မနာလိုမှု) — ဤခြောက်ပါးသည် ထိုနေရာ၌ ပေါ်ပေါက်လာ၏; ထို့ပြင် အီရ္ရှျာ (အ嫉) သည် ခုနစ်မြောက် ဖြစ်၏။

Verse 29

अथ संसेवितास्तैस्तु मानवाश्च परस्परम् । विरुद्धांश्च प्रकुर्वंति नाप्नुवंति यथा दिवम्

ထို့နောက် ထိုအပြစ်အနာဂတ်တို့၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် လူသားတို့သည် အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ကာ ပဋိပက္ခများကို ဖန်တီးကြ၏; ထို့ကြောင့် သင့်တော်သကဲ့သို့ ကောင်းကင် (သုခလောက) ကို မရောက်နိုင်ကြ။

Verse 30

केचित्तत्रापि जायंते शांता दांता जितेंद्रियाः । न सर्वेऽपि द्विजश्रेष्ठा यतोऽर्द्धं पातकस्य तु

ထိုခေတ်၌ပင် တချို့သည် စိတ်ငြိမ်သက်၍ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်ကာ အင်္ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူသူများအဖြစ် မွေးဖွားလာကြ၏။ သို့သော် နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက်၌ပင် အားလုံးမဟုတ်ကြ; အပြစ်သည် တစ်ဝက်အထိ ကျန်နေသေး၏။

Verse 31

ततः कलियुगं प्रोक्तं चतुर्थं च सुदारुणम् । एकपादो वृषो यत्र पापं पादैस्त्रिभिः स्थितम्

ထို့နောက် ကလိယုဂဟု ခေါ်သော စတုတ္ထယုဂ—အလွန်ကြမ်းတမ်းသောခေတ်—ကို ကြေညာ၏။ ထိုခေတ်၌ ဓမ္မ၏ နွား (ဝೃಷ) သည် ခြေတစ်ချောင်းပေါ်သာ ရပ်တည်ပြီး အပြစ်သည် ခြေသုံးချောင်းပေါ်တွင် တည်၏။

Verse 32

कृष्णत्वं याति देवोऽपि तत्र चैव चतुर्भुजः । एक पादोऽपि धर्मस्य यावत्तावत्प्रवर्तते

ထိုနေရာ၌ လေးလက်ရှိတော်မူသော ဘုရားရှင်တော်ပင် အမှောင်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲတော်မူ၏။ ဓမ္မ၏ ကျန်ရှိသည့် ခြေတစ်ချောင်းတည်းပင်လည်း တတ်နိုင်သမျှ အချိန်အတိုင်းအတာအထိသာ ဆက်လက် လည်ပတ်၏။

Verse 33

पश्चान्नाशं समभ्येति यावत्तावच्छनैःशनैः । प्रमाणं तस्य निर्दिष्टं लक्षाश्चत्वार एव हि

ထို့နောက် ၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ ရွေ့လျားသွားသည်၊ အနည်းအနည်းဖြင့်။ ၎င်း၏ အတိုင်းအတာကို လက္ခာ လေးလက္ခာ (၄၀၀,၀၀၀) ဟု တိတိကျကျ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 34

द्वात्रिंशच्च सहस्राणि युगस्यैवांतिमस्य च । कलिना तत्र संपृष्टा मर्त्याः सर्वे परस्परम्

ထို့အပြင် ယုဂအဆုံးတစ်ခုအတွက်လည်း သုံးသောင်းနှစ်ထောင် ထပ်မံပါဝင်သည်။ ထိုနေရာ၌ လူသားအားလုံးသည် ကလိ၏ ထိတွေ့နှိပ်စက်မှုကြောင့် အချင်းချင်း ပင်ပန်းနာကျင်ကြသည်။

Verse 36

विबुधैस्ते प्रवर्तंते रागद्वेषपरायणाः । यस्ययस्य गृहे वित्तं तथा नार्यो मनोरमाः

သူတို့သည် ပညာရှိဟုခေါ်သူများကြောင့်ပင် လှုပ်ရှားစေခံရပြီး၊ ရာဂနှင့် ဒွေသကို အားထားကြသည်။ မည်သည့်အိမ်၌ ငွေကြေးရှိသနည်း၊ ထိုနေရာ၌ပင် စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် မိန်းမလှများကို ရှာဖွေကြသည်။

Verse 37

लोकद्वयविनाशः स्याद्यतश्चेतो न शुध्यति । प्रावृट्कालेऽपि संप्राप्ते दुर्भिक्षेण प्रपीडिताः

စိတ်မသန့်ရှင်းသဖြင့် ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်လောကလုံး ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်မည်။ မိုးရာသီ ရောက်လာသော်လည်း အစာခေါင်ပါးမှုကြောင့် လူတို့ ဖိနှိပ်ခံရသည်။

Verse 38

भ्रमंति च कलौ लोका गगनासक्तदृष्टयः । जानाति चापि तनयः पिता चेन्निधनं व्रजेत्

ကလိယုဂ၌ လူတို့သည် ကောင်းကင်ကိုသာ မျက်စိကပ်ထား၍ လှည့်လည်ဝေဝါးကြသည်။ ဖခင် သေဆုံးသို့ သွားရမည်ဆိုလျှင်ပင် သားသည် စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင်တွက်ဆနေတတ်သည်။

Verse 39

ततोहं गृहपो भूयां बांधवो ह्यपि बांधवम् । स्नुषापि वेत्ति चित्तेन यदि श्वश्रूः क्षयं व्रजेत्

ထို့နောက် လူသည် «ငါသည် အိမ်ထောင်၏ အရှင် ဖြစ်ပါစေ» ဟု စိတ်ကူးတတ်၏။ ဆွေမျိုးတစ်ဦးကလည်း ဆွေမျိုးတစ်ဦးကိုပင် လှည့်ကွက်ချတတ်၏။ သမီးမက်သည်လည်း မိမိနှလုံးထဲတွင် မိခင်မက် ကွယ်လွန်သွားလျှင်ဟု စီမံကြံစည်တတ်၏။

Verse 40

मम स्याद्गृह ऐश्वर्यं तत्सर्वं नान्यथा व्रजेत् । काव्यैरुपहता वेदाः पुत्रा जामातृकैस्तथा

«အိမ်ထောင်၏ စည်းစိမ်အာဏာသည် ငါ့အတွက် ဖြစ်ပါစေ၊ အားလုံးသည် အခြားလမ်းမသွားဘဲ ဤသို့သာ ဖြစ်ပါစေ» ဟု ဆိုတတ်၏။ ကဗျာအလှပြခြင်းကြောင့်ပင် ဝေဒများသည် ထိခိုက်နာကျင်လာပြီး၊ သားများလည်း သမီးမက်နှင့် လောကီချည်နှောင်မှုတို့ကြောင့် လှည့်ယွင်းတတ်၏။

Verse 41

शालकैर्बांधवाश्चैव ह्यसतीभिः कुलस्त्रियः । शूद्रास्तपस्विनश्चैव शूद्रा धर्मस्य सूचकाः

ကလိယုဂ၌ မျိုးရိုးမြင့် အိမ်ထောင်သမီးတို့သည် ခင်ပွန်းဘက် ဆွေမျိုးများနှင့် ဆက်နွယ်သူများက ဝိုင်းရံထားကြပြီး၊ အကျင့်မသန့်သူများလည်း ရောနှောလာ၏။ သုဒ္ဒရတို့သည် တပသီပုံစံကို ဆောင်ယူလာကြပြီး၊ သုဒ္ဒရတို့ကပင် ဓမ္မဟု ခေါ်သောအရာကို ညွှန်ပြသတ်မှတ်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 42

ब्राह्मणानां ततः शूद्रा उपदेशं वदंति च । अल्पोदकास्तथा मेघा अल्पसस्या च मेदिनी

ထို့နောက် သုဒ္ဒရတို့သည် ဘြာဟ္မဏတို့ကိုပင် သင်ကြားညွှန်ပြမည်။ မိုးတိမ်တို့တွင် ရေဓာတ်နည်းလာပြီး မြေကြီးသည်လည်း သီးနှံအထွက် နည်းပါးမည်။

Verse 43

अल्पक्षीरास्तथा गावः क्षीरे सर्पिस्तथाऽल्पकम् । सर्वभक्षास्तथा विप्रा नृपा निष्करुणास्ततः । कृष्या लज्जंति वैश्याश्च शूद्रा ब्राह्मणप्रेषकाः

နွားတို့သည် နို့နည်းလာမည်၊ နို့ထဲမှ ဆီကြည်(ဂျီ)လည်း နည်းပါးမည်။ ဘြာဟ္မဏတို့သည် အစားအစာမရွေး စားသောက်သူ ဖြစ်လာမည်၊ မင်းတို့သည် ကရုဏာမဲ့လာမည်။ ဝိုင်ရှျတို့သည် လယ်ယာလုပ်ငန်းကို ရှက်ကြမည်၊ သုဒ္ဒရတို့သည် ဘြာဟ္မဏတို့ကို အမိန့်ပေး၍ စေလွှတ်ကြမည်။

Verse 44

हेतुवादरता ये च भंडंविद्यापराश्च ये । तेते स्युर्भूमिपालस्य सदाऽभीष्टाः कलौ युगे

အကြောင်းပြချက်အငြင်းပွားမှုကိုနှစ်သက်သူများနှင့် အပျော်အပါးအနုပညာ၊ အလှပြသပညာကိုသာလိုက်စားသူများ—ထိုသူတို့သည် ကလိယုဂ၌ အမြဲတမ်း မင်းများ၏အလိုတော်နှင့်ကိုက်ညီ၍ ချီးမြှောက်ခံရမည်။

Verse 45

श्वःश्वःपापीयदिवसाः पृथिवी गतयौवना । अतिक्रांत शुभाः कालाः पर्युपस्थितदारुणाः

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကာလသည် ပို၍အပြစ်များလာပြီး မြေကြီးသည် ယောဝနအင်အားကို ဆုံးရှုံးသွား၏။ မင်္ဂလာကာလများသည် လွန်ကဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကာလများသည် နီးကပ်လာ၏။

Verse 46

यथायथा युगं भावि वृद्धिं यांति स्त्रियो नराः । तथातथा प्रयांति स्म लघुतां जंतुभिः सह

လာမည့်ယုဂ်က တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသလို မိန်းမယောက်ျားတို့သည် လောကရေးရာတွင် ပို၍ကြီးထွားလာကြ၏။ သို့သော် ထိုနည်းတူပင် အခြားသတ္တဝါများနှင့်အတူ စိတ်ဓာတ်သေးငယ်၍ အရေးမကြီးသည့်အရာများသို့ ကျဆင်းသွားကြမည်။

Verse 47

द्वादशमे चैव कन्या स्याद्भर्तृसंयुता

အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ရောက်သော် မိန်းကလေးသည် ခင်ပွန်းနှင့်ပေါင်းဖက်ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 48

ततः षोडशमे वर्षे नराः पलितयौवनाः । शौचाचारपरित्यक्ता निजकार्यपरास्तथा

ထို့နောက် အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ရောက်သော် ယောက်ျားတို့သည် ယောဝနရှိသော်လည်း အိုမင်းသကဲ့သို့ ထင်ရလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းမှုနှင့် မှန်ကန်သောအကျင့်ကို စွန့်ပစ်ကာ ကိုယ့်အလုပ်အကိုင်အကျိုးသာ လိုက်စားကြမည်။

Verse 49

भविष्यंति युगस्यांते नराः अंगुष्ठमात्रकाः । गृहं च तेऽथ कुर्वंति बिलैराखुसमुद्भवैः

ယုဂအဆုံးတွင် လူတို့သည် လက်မတစ်လုံးအရွယ်သာ ဖြစ်လာမည်။ ထို့နောက် ကြွက်များထွက်ပေါက်က ပေါ်လာသော အပေါက်များကို အိမ်အဖြစ် ပြုလုပ်ကြမည်။

Verse 52

पश्चात्कृतयुगं भावि भूयोऽपि द्विजसत्तमाः

ထို့နောက်၊ အနှစ်နှစ်ဖွားတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့ရေ၊ ကృతယုဂ (Kṛta-yuga) သည် ထပ်မံ ပြန်လည် ရောက်လာမည်။

Verse 53

एवं युगसहस्रेण संप्राप्तेन ततः परम् । ब्रह्मणो दिवसं भावि रात्रिश्चैव ततः परम्

ဤသို့ ယုဂစက်ဝန်း တစ်ထောင် ပြည့်စုံလွန်သွားသောအခါ၊ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၏ နေ့တော် ပေါ်လာမည်။ ထို့နောက် အချိန်တန်လျှင် ဘြဟ္မာ၏ ညတော်လည်း ပေါ်လာမည်။

Verse 54

ततश्चानेन मानेन षष्ट्या युक्तैस्त्रिभिः शतैः । ब्रह्मणो वत्सरं भावि केशवस्य च तद्दिनम्

ထို့နောက် ဤမိန့်တော်မူသော မာနအတိုင်း၊ ထိုကဲ့သို့သော နေ့ ၃၆၀ ရက်သည် ဘြဟ္မာ၏ တစ်နှစ် ဖြစ်လာမည်။ ထိုအချိန်အတိုင်းအတာတူညီသည့် အရာကို ကေရှဝ (Keśava) ၏ တစ်နေ့ဟုလည်း သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 55

आत्मीये जीविते ब्रह्म यावद्वर्षशतं स्थितः । केशवोऽपि स्वमानेन वर्षाणां जीविते शतम्

မိမိ၏ အသက်တာအတိုင်းအတာ၌ ဘြဟ္မာသည် နှစ်တစ်ရာ တည်ရှိနေသည်။ ကေရှဝ (Keśava) လည်း မိမိ၏ မာနအတိုင်းအတာဖြင့် နှစ်တစ်ရာသော အသက်တာ ရှိသည်။

Verse 56

वर्षेण वासुदेवस्य दिनं माहेश्वरं भवेत् । निजमानेन सोप्यत्र याव द्वर्षशतं स्थितः

ဝါသုဒေဝ၏ တစ်နှစ်ကြာမှုကြောင့် «မဟေရှွရနေ့» တစ်နေ့ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အတိုင်းအတာဖြင့် ဤနေရာ၌ နှစ်တစ်ရာ တည်နေ၏။

Verse 57

ततः शक्तिस्वरूपः स्यात्सोऽक्षयी कीर्त्यते यतः । सदाशिवस्य निःश्वासः शैवं वर्षशतं भवेत् । उच्छ्वासस्तु पुनस्तस्य शक्तिरूपेण संस्थितः

ထို့နောက် သူသည် ရှက္တိ၏ သဘာဝတရားအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ရှက္တိကို «မပျက်မယွင်းသော» ဟု ကြေညာကြ၏။ သဒါရှီဝ၏ ထွက်သက်တစ်ချက်သည် ရှိုင်ဝနှစ်တစ်ရာဟု ဆိုကြပြီး၊ သူ၏ ဝင်သက်သည်လည်း ရှက္တိရূপဖြင့် တည်မြဲနေ၏။

Verse 58

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं शिवशक्तिसमुद्भवम् । यावदायुः प्रमाणं च मानुषाढ्यं च यद्भवेत्

စူတက ပြော၏—ဤအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းတို့သည် ရှီဝနှင့် ရှက္တိမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အရာများဖြစ်၍ အသက်တာအတိုင်းအတာနှင့် လူသားတို့၏ စည်းစိမ်နှင့် အပိုင်းအခြားတို့ကိုလည်း ပါဝင်၏။

Verse 59

भवद्भिः शांकरं पृष्टो द्विजा अस्मि दिनं पुरा । मया पुनस्तु सर्वेषां मर्त्यादीनां तु कीर्तितम्

အို ဒွိဇတို့၊ သင်တို့သည် ယခင်က ရှင်ကရ၏ နေ့အကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့ကြ၏။ ယခုမူ ငါသည် မရဏသတ္တဝါတို့မှ စ၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ အချိန်တွက်ချက်မှုကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့ပြီ။

Verse 91

एवं जाते ततो लोके ब्राह्मणो हरिपिंगलः । कल्किगोत्रसमुत्पन्नस्तान्सर्वा न्सूदयेत्ततः

ဤသို့ လောက၌ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ကလ္ကိဝంశမှ မွေးဖွားသော ဟရိပင်္ဂလ အမည်ရှိ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ၍ ထို့နောက် သူသည် ထိုသူတို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်၏။

Verse 272

इति श्रीस्कांदे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये युगस्वरूपवर्णनंनाम द्विसप्तत्युत्तरद्विशततमोअध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ယုဂသ္ဝရူပ-ဝဏ္ဏန» (ယုဂတို့၏သဘောသဘာဝဖော်ပြချက်) ဟူသောအခန်းသည်၊ «ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်းရှိ «သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ ဆဋ္ဌမ «နာဂရခဏ္ဍ» ထဲက «ဟာဋကေရှ္ဝရ-က்னေတ္ရ-မာဟာတ်မျ» တွင် ပြီးဆုံး၏။