Adhyaya 269

Verse 1

सूत उवाच । कपालेशस्य माहात्म्यं श्रूयतामधुना द्विजाः । चतुर्थस्य महाभागास्तत्र क्षेत्रे स्थितस्य च

စူတက ပြော၏—ယခုအခါ ဒွိဇ ရှင်ပညာရှိတို့၊ ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသ၌ တည်ထားသော လေးမြောက်သော အလွန်မြတ်မြတ်သော လိင်္ဂ/ဒေဝတား ကပာလေရှ (Kapāleśa) ၏ မဟိမကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 2

श्रुतमात्रेण येनात्र नरः पापात्प्रमुच्यते

ဤနေရာ၌ ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

ऋषय ऊचुः । त्रयाणां चैव लिंगानां पूर्वोक्तानां महामते । श्रुतास्माभिः समुत्पत्तिःकपालेश्वरवर्जिता । केनायं स्थापितो देवः कपालेश्वरसंज्ञितः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်။ “အလွန်ဉာဏ်ကြီးရှင်၊ အရင်က ဖော်ပြခဲ့သော လိင်္ဂ သုံးပါး၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိပြီးပြီ၊ ကပာလေရှ္ဝရကိုသာ မပါသေးပါ။ ‘ကပာလေရှ္ဝရ’ ဟု ခေါ်သော ဤဒေဝကို မည်သူက တည်ထောင်ခဲ့သနည်း?”

Verse 4

तस्मिन्दृष्टे फलं किं स्यात्पूजिते च वदस्व नः

ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။ ထို (ဒေဝ/တီရ္ထ) ကို မြင်ရုံမျှဖြင့် မည်သို့သော အကျိုးရလဒ် ဖြစ်သနည်း၊ ထို့ကို ပူဇော်လျှင် မည်သို့သော အကျိုးရလဒ် ဖြစ်သနည်း။

Verse 5

सूत उवाच । इंद्रेण स्थापितः पूर्वमेष देवो द्विजोत्तमाः । कपालेश्वसंज्ञस्तु ब्रह्महत्या विमुक्तये

စူတက ဆိုသည်။ “ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဤဒေဝကို အရင်က အိန္ဒြာက တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ‘ကပာလေရှ္ဝရ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး ဘြာဟ္မဏသတ်မှု (ဗြဟ္မဟတ္ယာ) အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ရန် အလေးအနက် ပူဇော်ကြသည်။”

Verse 7

तत्प्रभावत्सुरश्रेष्ठ स्तया मुक्ते द्विजोत्तमाः । पापं पूरुषदानेन इत्येषा वैदिकी श्रुतिः । अन्योऽपि यो नरस्तं च पूजयित्वा प्रभक्तितः । प्रयच्छेद्ब्राह्मणेन्द्राय शुद्धये पापपूरुषम् । स मुच्येत्पातकाद्घोराद्ब्रह्महत्यासमुद्भवात्

ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထို ကပာလေရှ္ဝရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် သူမ (ဗြဟ္မဟတ္ယာ) ထံမှ လွတ်မြောက်ခဲ့၏။ “အပြစ်သည် ‘ပာပပူရုရှ’ (အပြစ်-လူ) ကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ဖယ်ရှားနိုင်သည်” ဟူသည်မှာ ဝေဒသရုတိ၏ သင်ကြားချက်ဖြစ်၏။ အခြားမည်သူမဆို ထိုဒေဝကို အလွန်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက် သန့်စင်ရန်အတွက် ဘြာဟ္မဏတို့၏ အထွတ်အမြတ်ထံသို့ ပာပပူရုရှကို ပေးလှူရမည်။ ထိုသူသည် ဘြာဟ္မဏသတ်မှုမှ ပေါက်ဖွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။

Verse 8

दक्षिणामूर्तिमासाद्य प्रोवाचेदं बृहस्पतिः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे गत्वा तं वीक्ष्य शंकरम्

ဒက္ခိဏာမူရတိ (Dakṣiṇāmūrti) ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဗြဟ္စပတိ (Bṛhaspati) က ဤသို့ မိန့်ကြား၏— «ဟာဋကေရှဝရ (Hāṭakeśvara) သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ သို့ သွား၍ ထိုနေရာတွင် ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ကို ဖူးမြင်လော့»။

Verse 9

यो ददाति शरीरं च कृत्वा हेममयं ततः । मुच्यते नात्र संदेहः पातकैः पूर्वसंयुतैः

ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံကို ဒါနပြုသူသည်—သံသယမရှိ—ယခင်က စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 10

ऋषय ऊचुः । ब्रह्महत्या कथं जाता सुरेन्द्रस्य हि सूतज । एतन्नः सर्वमाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ရသီတို့က ဆိုကြ၏— «စူတ၏သားရေ၊ အိန္ဒြ (Indra) ထံသို့ ဗြဟ္မဟတ္ယာ (brahmahatyā) သည် မည်သို့ ရောက်လာသနည်း။ ငါတို့အား အကုန်အစင် ပြောပြပါ; ငါတို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ် ကြီးမားလှ၏»။

Verse 11

कपालेश्वरसंज्ञस्तु कथं देवोऽत्र संस्थितः । ब्रह्महत्या कथं नष्टा तत्प्रभावाद्दिवस्पतेः

ဤနေရာ၌ ဘုရားသည် ကာပါလေရှဝရ (Kāpāleśvara) ဟူသော နာမဖြင့် မည်သို့ တည်ရှိသနည်း။ ထိုသန့်ရှင်းရာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အိန္ဒြ၏ brahmahatyā သည် မည်သို့ ပျက်ကွယ်သနည်း။

Verse 12

स पापपूरुषो देयो विधिना केन सूतज । कैर्मंत्रैः स हि देयः कैश्चैव ह्युपस्करैः

စူတ၏သားရေ၊ ထို “ပာပပူရုရှ” (pāpa-pūruṣa) ကို မည်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် ပေးအပ်ရမည်နည်း။ မည်သည့် မန္တရများဖြင့် ပေးအပ်ရမည်နည်း၊ ထို့ပြင် မည်သည့် ကိရိယာနှင့် ပစ္စည်းများဖြင့် လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။

Verse 13

दर्शनात्पूजनाच्चापि किं फलं जायते नृणाम् । अदत्त्वा स्वशरीरं वा पूजया केवलं वद

ဒർശနာ (မြင်ဖူးခြင်း) နှင့် ပူဇော်ခြင်းတို့မှ လူတို့အတွက် အကျိုးဖလ ဘာပေါ်ထွက်သနည်း။ မိမိကိုယ်ကို (ဒာနအဖြစ် သင်္ကေတတင်၍) မအပ်နှံဘဲ ပူဇော်ခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ဘာရသနည်း ဟောပြပါ။

Verse 14

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि कथामेतां पुरातनीम् । यां श्रुत्वापि महाभागा नरः पापात्प्रमुच्यते

စူတာက ပြောသည်— “ငါသည် သင်တို့အား ဤပုရాతနီကထာကို ကီർത്തနာပြု၍ ပြောကြားမည်။ အို ကံကောင်းသူတို့၊ ၎င်းကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။”

Verse 15

अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि विहितैरन्यजन्मजैः । दृष्टमात्रेण येनात्र पातकात्तद्दिनोद्भवात् । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्

အဝိဇ္ဇာဖြင့်လာသည်ဖြစ်စေ၊ သိမြင်မှုအပြည့်ဖြင့်လာသည်ဖြစ်စေ—အခြားဘဝများ၌ ပြုခဲ့သော ကမ္မများကြောင့် စုဆောင်းလာသည့် အပြစ်များကို ထမ်းဆောင်နေရသူသည် ဤသန့်ရှင်းရာဌာနကို မြင်ရုံသာဖြင့် ထိုနေ့၌ပင် အကျိုးပေါ်လာသော အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။ သံသယမရှိ; ဤသည်မှာ ငါကြေညာသော သစ္စာတရားဖြစ်သည်။

Verse 16

पुरा त्वष्टुः सुतो जज्ञे वृत्रो हि द्विजसत्तमाः । पुलोमदुहितुः पार्श्वाद्विभावर्याः सुवीर्यवान्

ရှေးကာလ၌၊ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ဝృထ္ရသည် တ்வஷ္ဋೃ၏ သားအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့၏။ ပူလိုမန်၏ သမီး ဝိဘ္ဟာဝရီ၏ ဘေးဘက် (ဂರ್ಭ) မှ ထွက်ပေါ်လာ၍ သတ္တိဗလ ကြီးမားသူဖြစ်၏။

Verse 17

स बाल एव धर्मात्मा आसीत्सर्वजनप्रियः । दानवं भावमुत्सृज्य द्विजभक्तिपरायणः

သူသည် ကလေးဘဝတည်းကပင် ဓမ္မတရားရှိ၍ လူအပေါင်းတို့ချစ်ခင်သူဖြစ်၏။ ဒာနဝ၏ သဘောထားကို စွန့်ပစ်ကာ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ဘက္တိဖြင့် အပြည့်အဝ အားထားသူဖြစ်လာ၏။

Verse 18

स गत्वा पुष्करारण्यं परमेण समाधिना । तोषयामास देवेशं पद्मजं तपसि स्थितः

သူသည် ပုရှ္ကရ အရဏ္ယသို့ သွားရောက်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး သမာဓိဖြင့် တပသ်၌ တည်နေ၍ ဒေဝတို့၏ အရှင်—ပဒ္မဇ ဘြဟ္မာကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 19

तस्य तुष्टः स्वयं ब्रह्मा दृष्टिगोचरमागतः । प्रोवाच वरदोऽस्मीति किं ते कृत्यं करोम्यहम्

သူ့အပေါ် စိတ်တော်ကျသဖြင့် ဘြဟ္မာတော်မူသည် ကိုယ်တိုင် မြင်နိုင်ရာသို့ ရောက်လာကာ “ငါသည် အပေးအလှူ (ဗရ) ပေးသူ ဖြစ်၏။ သင်အတွက် ငါ ဘာကိစ္စ ဆောင်ရွက်ပေးရမည်နည်း” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 20

वृत्र उवाच । यदि तुष्टोसि मे देव ब्राह्मणत्वं प्रयच्छ मे । ब्राह्मणत्वं समासाद्य साधयामि परं पदम्

ဝෘတြက ပြောသည်—“အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် စိတ်တော်ကျလျှင် ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ။ ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းကို ရရှိလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေကို ကျွန်ုပ် ဆောင်မြောက်မည်” ဟု။

Verse 21

तेन किंचिदसाध्यं न ब्राह्मण्येन भवेन्मम । ब्राह्मणेन समं चान्यन्न किंचित्प्रतिभाति मे

ထို ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်အတွက် မအောင်မြင်နိုင်သော အရာ မရှိတော့မည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏနှင့် တူညီသည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာကိုလည်း ကျွန်ုပ် မမြင်မိပါ။

Verse 22

परमं दैवतं किंचिन्न विप्राद्विद्यते परम् । तस्मान्मे हृत्स्थितं नान्यदपि राज्यं त्रिविष्टपे

ဗြာဟ္မဏ (ဝိပရ) ထက် မြင့်မြတ်သော အထွတ်အမြတ် ဒေဝတော် မရှိဟု သိရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံး၌ အခြားအရာ မတည်—သုဝဏ္ဏဘုံ (ထရီဝိဋ္ဌပ) ၌ အာဏာပိုင်ခြင်းတောင် မပါဝင်။

Verse 23

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तुष्टस्तस्य पितामहः । ब्राह्मणत्वं स्वयं दत्त्वा ततः प्रोवाच सादरम्

သုတက ပြောသည်။ သူ၏စကားကို ကြားသော် အဘိုးတော် (ဗြဟ္မာ) သည် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်၍ မိမိလက်ဖြင့်ပင် ဗြာဟ္မဏအဖြစ်ကို ပေးအပ်ကာ ထို့နောက် လေးစားစွာ ပြောကြား하였다။

Verse 24

मया त्वं विहितो विप्र पुत्र प्रकुरु वांछितम् । प्रसादयस्व सततं ब्राह्मणान्ब्रह्मवित्तमान्

“သားရေ၊ ငါက မင်းကို ဗြာဟ္မဏအဖြစ် သင့်တော်စွာ တည်ထောင်ပေးပြီးပြီ။ ယခု မင်းလိုချင်သမျှကို ပြုစေ; ထို့ပြင် ဗြဟ္မန်ကို သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏတို့၏ ကရုဏာတော်ကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 25

ब्राह्मणैः सुप्रसन्नैश्च प्रीयंते सर्वदेवताः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूजनीया द्विजोत्तमाः

ဗြာဟ္မဏတို့ အလွန်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လျှင် နတ်တော်အားလုံးလည်း ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်း၍ နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသော အထွတ်အမြတ်တို့ကို ဂုဏ်ပြုကာ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 26

सूत उवाच । एवमुक्तस्तदा तेन वृत्रोऽभूद्ब्राह्मणस्ततः । ब्राह्म्या लक्ष्म्या समोपेतो ब्रह्मचर्यपरायणः

သုတက ပြောသည်။ ထိုအခါ ထိုသူ၏ မိန့်တော်ကို ခံယူပြီးနောက် ဝෘတြသည် ဗြာဟ္မဏဖြစ်လာ၏။ ဗြာဟ္မဏသရဖူတော်၏ တောက်ပမှုနှင့် ပြည့်စုံကာ ဗြဟ္မစရိယာ အကျင့်သီလကို အထူးအလေးထားသူ ဖြစ်၏။

Verse 27

तस्मिंस्तपसि संस्थे तु हता इंद्रेण दानवाः । वंशोच्छेदे समापन्ने दानवानां महात्मनाम्

သူသည် ထိုတပသ် (အာသီသ) တွင် တည်နေစဉ် အိန္ဒြာက ဒာနဝတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၍ မဟာစိတ်ရှိသော ဒာနဝမျိုးရိုးသည် ပျက်သုဉ်းမည့် အစွန်းသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 28

ततस्ते दानवाः सर्वे पराभूताः सुरैस्ततः । स्वं स्थानं संपरित्यज्य दुःखशोकसमन्विताः

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့၏ အနိုင်ယူခြင်းကြောင့် ဒာနဝတို့အားလုံး ရှုံးနိမ့်ကာ မိမိတို့၏ နေရာကို စွန့်ခွာ၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏။

Verse 29

तन्मातरं पुरस्कृत्वा तत्सकाशमुपागताः । स च तां मातरं दृष्ट्वा वृतां तैश्च समन्वितः

မိခင်ကို ရှေ့တန်းတင်၍ သူ၏ ရှေ့တော်သို့ ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ ထိုသူသည် မိခင်ကို သူတို့က ဝိုင်းရံကာ အတူလိုက်ပါလာသည်ကို မြင်လျှင် သတိပြုလေ၏။

Verse 30

दानवैश्च पराभूतैस्तथाभूतां च मातरम् । किमागमनकृत्यं च दुःखितानां ममांतिके

ဒာနဝတို့ ရှုံးနိမ့်နေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိခင်သည် ထိုသို့သောအခြေအနေဖြစ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်လျှင် သူက မေးလေ၏— “ဒုက္ခပူဆွေးနေသော သင်တို့သည် ငါ့အနီးသို့ လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း?”

Verse 31

दानवा ऊचुः । वयं देवैः पराभूता भवंतं शरणागताः । क्व यामोऽन्यत्र चाऽस्माकं त्वां विना नास्ति संश्रयः

ဒာနဝတို့က ပြောကြ၏— “ဒေဝတားတို့ကြောင့် ရှုံးနိမ့်သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ထံသို့ ခိုလှုံလာပါသည်။ အခြားဘယ်သို့ သွားနိုင်မည်နည်း။ သင်မရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ခိုလှုံရာ မရှိပါ။”

Verse 32

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा वृत्रः प्रोवाच सादरम् । देवानहं हनिष्यामि गम्यतां तत्र मा चिरम्

သူတို့၏ စကားကို ကြားသော် ဝෘတြသည် လေးစားစွာ ပြန်ဆိုလေ၏— “ဒေဝတားတို့ကို ငါ သတ်မည်။ ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားကြလော့၊ မနှောင့်နှေးကြနှင့်။”

Verse 33

तवागमनकृत्यं च मातः कथय सांप्रतम्

ယခု မိခင်ရေ၊ မိခင်လာရောက်သည့် အကြောင်းရင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြပါ။

Verse 34

मातोवाच । तथा कुरु महाभाग शीघ्रं दारपरिग्रहम् । वंशवृद्धौ प्रमाणं चेद्वाक्यं तव ममोद्भवम्

မိခင်က ပြောသည်။ «အို ကံကောင်းသူကြီး၊ ထိုသို့ပင် လုပ်ပါ။ မြန်မြန် ဇနီးယူ၍ အိမ်ထောင်ပြုပါ။ မျိုးဆက်တိုးပွားခြင်းကို သက်သေထားမည်ဆိုလျှင်၊ ငါ့မှ ပေါက်ဖွားလာသော မျိုးရိုးမှတစ်ဆင့် သင်၏ဤစကား ပြည့်စုံပါစေ»။

Verse 35

एष एव परो धर्म एष एव परो नयः । पुत्रस्य जननीवाक्यं यत्करोति समाहितः

ဤတစ်ခုတည်းပင် အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မ ဖြစ်၏။ ဤတစ်ခုတည်းပင် အမြတ်ဆုံးသော အကျင့်တရား ဖြစ်၏။ စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သားက မိခင်၏ စကားကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 36

तथा स्त्रीणां पतिं मुक्त्वा नान्यास्ति भुवि देवता । जनन्यां जीवमानायां तथैव च सुतस्य च

ထိုနည်းတူ မိန်းမတို့အတွက်လည်း ခင်ပွန်းကို မလွဲ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် အခြားသော နတ်ဘုရား မရှိ။ ထိုအတိုင်းပင် မိခင် အသက်ရှင်နေသရွေ့ သားအတွက်လည်း မိခင်သည် အမြင့်ဆုံးသော အာဏာတော် ဖြစ်သည်။

Verse 37

अतिक्रम्य च या नारी पतिं धर्मपरा भवेत् । तत्सर्वं विफलं तस्या जायते नात्र संशयः

မိန်းမတစ်ဦးသည် ခင်ပွန်းကို လွန်ကျူး၍ ‘ဓမ္မကို အလွန်သစ္စာရှိ’ ဟု ဖြစ်လာလျှင်၊ ထိုအရာအားလုံးသည် သူမအတွက် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားမည်—ဤအပေါ် သံသယ မရှိ။

Verse 38

पुत्रः स्वजननीवाक्यं योऽतिक्रम्य यथारुचि । करोति धर्मकृत्यानि तानि सर्वाणि तस्य च

မိခင်၏စကားကို မလေးစားဘဲ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် သာသနာရေးကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်သော သား၏ ကောင်းမှုတို့သည် အားလုံးပင် အကျိုးမဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 39

भवंति च तथा नूनं वृथा भस्महुतं यथा । अरण्ये रुदितानीव ऊषरे वापितानि च

အမှန်ပင် အကျိုးမဲ့သွားသည်—ပြာပေါ်သို့ ဟုတပူဇာချသကဲ့သို့၊ တောထဲတွင် ငိုကြွေးသကဲ့သို့၊ မိုးခေါင်မြေတွင် မျိုးစေ့ချသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 40

यथैव बधिरस्याग्रे गीतं नृत्यमचक्षुषः । तद्वन्मातृमतादन्यकृतं पुत्रस्य धर्मजम्

နားမကြားသူရှေ့တွင် သီချင်းဆိုသကဲ့သို့၊ မျက်မမြင်သူအတွက် အကကသကဲ့သို့—မိခင်၏အလိုနှင့် ဆန့်ကျင်၍ သားက ပြုသော ဓမ္မကောင်းမှုတို့သည် အမှန်တကယ် အကျိုးမပေး။

Verse 41

सर्वं कर्म न संदेहस्तेनाहं त्वामुपागता । बंधूनां वचनात्पुत्र दुःखार्ता च विशेषतः

ထို့ကြောင့် ဤအမှုအရာ၌ သံသယမရှိဘဲ ငါသည် သင်ထံသို့ လာရောက်ခဲ့သည်။ ဆွေမျိုးတို့၏ စကားအရ၊ အို သားရေ၊ အထူးသဖြင့် ဝမ်းနည်းဒုက္ခကြောင့် ငါသည် ပင်ပန်းနာကျင်လျက်ရှိသည်။

Verse 42

किं वा ते बहुनोक्तेन भूयो भूयश्च पुत्रक । आनृण्यं जायते यद्वत्पितॄणां तत्तथा शृणु

သားချစ်ရေ၊ ထပ်ထပ်ပြောစရာ ဘာလိုသေးသနည်း။ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အပေါ်ရှိ အကြွေးကင်းလွတ်ခြင်း မည်သို့ ဖြစ်လာသည်ကို နားထောင်လော့။

Verse 43

तव वत्स प्रमाणं चेत्कुरुष्व च वचो मम । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा वृत्रः संचिंत्य चेतसि

“ချစ်သား၊ ငါ့ကို အာဏာပိုင်အဖြစ် ယုံကြည်လျှင် ငါ့စကားကို လိုက်နာပါ” ဟုဆို၏။ ထိုမိန်းမ၏စကားကို ကြားသော် ဝෘတြသည် စိတ်အတွင်း၌ ဆင်ခြင်တော်မူ၏။

Verse 44

श्रुतिस्मृत्युक्तमार्गेण न मातुर्विद्यते परम् । स तथेति प्रतिज्ञाय आनिनाय परिग्रहम्

श्रुतिနှင့် स्मृति တို့၌ ဆိုထားသော မာဂ်အတိုင်း မိခင်ထက် မြင့်မြတ်သောအရာ မရှိ။ သူက “အဲဒီလိုပဲ” ဟု ကတိပြုကာ တာဝန်ကို လက်ခံယူ၏။

Verse 45

त्वष्टा तस्मै ददौ प्रीतस्ततो रत्नान्यनेकशः । संख्याहीनानि तस्यैव कुप्याकुप्यमनंतकम्

ထို့နောက် သူ့အပေါ် ပီတိဖြစ်သော တ்வஷ္ဋೃ သည် ရတနာမျိုးစုံကို အရေအတွက်မကန့်သတ်ဘဲ ပေးသနား၍ တန်ဖိုးကြီးသည့်ပစ္စည်းနှင့် သာမန်ပစ္စည်းတို့၏ မကုန်ခန်းသော သိုလှောင်မှုကိုပါ ချီးမြှင့်၏။

Verse 46

हस्त्यश्वयानकोशाढ्यं सोऽभिषिक्तः पदे निजे । दानवानां महावीर्यो ब्राह्मण्येन समन्वितः

ဆင်၊ မြင်း၊ ယာဉ်များနှင့် خز خز خز (ဘဏ္ဍာတိုက်) ကြွယ်ဝလျက် သူသည် မိမိ၏ ရာဇပဒေ၌ အဘိသေက ခံရ၏။ ဒာနဝတို့အနက် မဟာဝီရ ဖြစ်ပြီး ဘြာဟ္မဏ္ယ (ဗြာဟ္မဏဂုဏ်) ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 47

अभिषिक्तं तदा वृत्रं स्वराज्ये तेऽसुरादयः । श्रुत्वाभिषेकं संहृष्टास्तस्य वृत्रस्य बांधवाः

ထိုအခါ ဝෘတြသည် မိမိ၏ အာဏာပိုင်ရာဇ్యంలో အဘိသေက ခံရသော်၊ အဆုရတို့နှင့် အခြားသူများဖြစ်သော သူ၏ ဆွေမျိုးများသည် ထိုအဘိသေကသတင်းကို ကြား၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 48

दानवाश्च समाजग्मुर्ये तत्रासन्पुरोगताः । पातालाद्गिरिदुर्गाच्च स्थलदुर्गेभ्य एव च । कृतवैराः समं देवैः कोपेन महता वृताः

ထို့နောက် ဒာနဝတို့သည် စုဝေးလာကြ၏—ထိုနေရာ၌ ရှေ့တန်းရှိသူတို့သည် ပာတာလာမှ၊ တောင်တန်းခံတပ်များမှ၊ မြေပြန့်ခံတပ်များမှ လာကြ၏။ ဒေဝတို့နှင့် ရန်ညှိုးကို ကြာရှည်စွာ ထိန်းထားခဲ့သဖြင့် မဟာဒေါသဖြင့် လွှမ်းမိုးနေကြ၏။

Verse 49

ततः प्रोत्साहितः सर्वैर्दानवैः स महाबलः । प्रस्थितः शत्रुनाशाय महेन्द्रभवनं प्रति

ထို့နောက် ဒာနဝအားလုံး၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ထိုမဟာဗလရှိသူသည် ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ထွက်ခွာကာ မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) ၏ နန်းတော်သို့ ချီတက်သွား၏။

Verse 50

शक्रोऽपि वृत्रमाकर्ण्य समायांतं युयुत्सया । सन्मुखः प्रययौ हृष्टः सर्वदेवसमन्वितः

ရှကရ (အိန္ဒြ) လည်း ဗြတ္တရားသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် နီးကပ်လာသည်ကို ကြားသိ၍ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရန် ထွက်ခွာသွား၏—ပျော်ရွှင်လျက် ဒေဝအားလုံးနှင့်အတူ။

Verse 51

ततः समभवद्युद्धं देवानां दानवैः सह । मेरुपृष्ठे सुविस्तीर्णे नित्यमेव दिवानिशम्

ထို့နောက် ဒေဝတို့နှင့် ဒာနဝတို့အကြား စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားလာ၏။ မေရုတောင်၏ လျှောစောင်းများပေါ်တွင် ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့ကာ နေ့ည မပြတ်မတောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပွား၏။

Verse 52

नित्यं पराजयो जज्ञे देवानां दानवैः सह । तत्रोवाच गुरुः शक्र मा युद्धं कुरु देवप

အမြဲတမ်း ဒေဝတို့သည် ဒာနဝတို့နှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်မှုကိုသာ ခံရ၏။ ထိုအခါ ဂုရုက ရှကရအား «ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဤစစ်ကို မပြုလော့» ဟု မိန့်ကြား၏။

Verse 53

वृत्रोऽयं दारुणो युद्धे बलद्वयसमन्वितः । चत्वारश्चाग्रतो वेदाः पृष्ठतः सशरं धनुः

ဤဝရိတ်တြာသည် စစ်မြေပြင်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး အင်အားနှစ်မျိုးနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ရှေ့တွင် ဗေဒကျမ်းလေးစောင်ရှိပြီး နောက်တွင် မြှားနှင့်လေး ရှိလေသည်။

Verse 54

तेन जेयतमो दैत्यस्तवैव च महाहवे । तस्मात्संधानमेतेन त्वं कुरुष्व शचीपते

ထို့ကြောင့် ဤဒေတျာသည် ကြီးမားသောစစ်ပွဲတွင် သင်အနိုင်ယူရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ သို့ဖြစ်၍ အို သာစည်၏သခင်၊ သင်သည် သူနှင့် မဟာမိတ်ပြုသင့်ပေသည်။

Verse 55

ततो विश्वासमाया तं जहि वज्रेण दानवम् । षडुपायै रिपुर्वध्य इति शास्त्रनिदर्शनम्

ထို့ကြောင့် သူ၏ယုံကြည်မှုကို ရယူသော ပရိယာယ်ဖြင့် ထိုဒါနဝါကို ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် ခွင်းပါလော့။ ရန်သူကို နည်းလမ်းခြောက်သွယ်ဖြင့် နှိမ်နင်းရမည်ဟု ကျမ်းဂန်များက ဆိုထားသည်။

Verse 56

भुंजानश्च शयानश्च दत्त्वा कन्यामपि स्वकाम् । विप्रदानेन संयोज्य कृत्वापि शपथं गुरुम् । मायाप्रपंचमासाद्य तस्मादेवं समाचर

စားသောက်နေစဉ်ဖြစ်စေ၊ အနားယူနေစဉ်ဖြစ်စေ၊ မိမိသမီးကညာကို ပေးအပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျမ်းကျိန်ဆိုသည်ဖြစ်စေ၊ ဤမာယာပရိယာယ်ကို သုံး၍ ဤနည်းအတိုင်း ပြုကျင့်ပါလော့။

Verse 57

इन्द्र उवाच । यद्येवं च स्वयं गत्वा त्वं विश्वासे नियोजय । तव वाक्येन विश्वासं नूनं यास्यति दानवः

သိကြားမင်းက ဆို၏ - အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သင်ကိုယ်တိုင်သွား၍ သူ့ကို ယုံကြည်မှုသွင်းလော့။ သင်၏စကားကြောင့် ထိုဒါနဝါသည် ဧကန်မုချ ယုံကြည်လာလိမ့်မည်။

Verse 58

सूत उवाच । शक्रस्य मतमाज्ञाय प्रतस्थे च बृहस्पतिः । यत्र वृत्रः स्थितो दैत्यो युद्धार्थं कृतनिश्चयः

သုတက ပြောသည်။ သက္ကရာ (အိန္ဒြ) ၏ အကြံကို သိမြင်ပြီးနောက် ဗြဟ္မစပတိသည် စစ်ပွဲအတွက် ဆုံးဖြတ်ထားသော ဒိုင်တျ ဝෘတြ ရပ်တည်နေရာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 59

वृत्रोऽपि तं समालोक्य स्वयं प्राप्तं बृहस्पतिम् । सदैव द्विजभक्तः स हृष्टात्मा समपद्यत । विशेषात्प्रणिपत्योच्चैर्वाक्यमेतदभाषत

ဝෘတြလည်း ကိုယ်တိုင် ရောက်လာသော ဗြဟ္မစပတိကို မြင်သော် စိတ်နှလုံး ရွှင်လန်း၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် အမြဲတမ်း ဗြာဟ္မဏများကို သဒ္ဓါဖြင့် ချစ်ခင်လေးစားသူ ဖြစ်၏။ ထူးခြားစွာ ဦးချကန်တော့ပြီး ဤစကားကို အသံမြင့်မြင့် ပြောလေ၏။

Verse 60

वृत्र उवाच । स्वागतं ते द्विजश्रेष्ठ किं करोमि प्रशाधि माम् । प्रिया मे ब्राह्मणा यस्मात्तस्मात्कीर्तय सांप्रतम्

ဝෘတြက ပြောသည်။ “ဒွိဇအထက်မြတ်ရှင်၊ သင့်ကို ကြိုဆိုပါ၏။ ကျွန်ုပ် ဘာကို လုပ်ရမည်နည်း၊ ကျွန်ုပ်ကို အမိန့်ပေးပါ။ ဗြာဟ္မဏများသည် ကျွန်ုပ်အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သဖြင့် ယခု လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာကို ပြောကြားပါ။”

Verse 61

बृहस्पतिरुवाच संदिग्धो विजयो युद्धे यस्माद्दैवेन सत्तम । तस्मात्कुरु महेंद्रेण व्यवस्थां वचनान्मम

ဗြဟ္မစပတိက ပြောသည်။ “အကောင်းဆုံးသူရေ၊ စစ်ပွဲ၌ အောင်မြင်မှုသည် မသေချာပါ၊ ကံတရားပေါ် မူတည်သောကြောင့်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ စကားအတိုင်း မဟာအိန္ဒြ (အိန္ဒြ) နှင့် သဘောတူညီချက် ချမှတ်လော့။”

Verse 62

त्वं भुंक्ष्व भूतलं कृत्स्नं शक्रश्चापि त्रिविष्टपम् । व्यवस्थयाऽनया नित्यं वर्तितव्यं परस्परम्

သင်သည် မြေပြင်လောက အလုံးစုံကို ခံစားအုပ်စိုးလော့၊ သက္ကရာ (အိန္ဒြ) သည်လည်း တြိဝိဋ္ဌပ—သုံးဆယ်ဒေဝတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံကို ခံစားအုပ်စိုးစေ။ ဤသဘောတူညီချက်အတိုင်း သင်တို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် အမြဲတမ်း ပြုမူနေထိုင်ရမည်။

Verse 63

वृत्र उवाच । अहं तव वचो ब्रह्मन्करिष्यामि सदैव हि । संगमं कुरु शक्रेण सांप्रतं मम सद्द्विज

ဝෘတြာက ပြောသည်။ အို ဘြဟ္မဏ၊ သင်၏စကားကို အမြဲတမ်း အမှန်တကယ် လိုက်နာမည်။ အို သဒ္ဒွိဇ၊ ယခု ချက်ချင်း သကရ (အိန္ဒြာ) နှင့် တွေ့ဆုံစေပါ။

Verse 64

सूत उवाच । अथ शक्रं समानीय बृहस्पतिरुदारधीः । वृत्रेण सह संधानं चक्रे चैव परस्परम्

စူတာက ပြောသည်။ ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော ဘృဟஸပတိသည် သကရကို ခေါ်ဆောင်လာ၍ ဝෘတြာနှင့် အပြန်အလှန် သဘောတူစာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုစေ하였다။

Verse 65

एकारिमित्रतां गत्वा तावुभौ दैत्यदेवपौ । प्रहृष्टौ गतवन्तौ तौ ततश्चैव निजं गृहम्

တူညီသော ရန်သူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်သည့် မိတ်ဖက်ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ ဒೈတျနှင့် ဒေဝတို့၏ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးဖြစ်သော သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာကာ နောက်တဖန် မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကြသည်။

Verse 66

अथ शक्रच्छलान्वेषी सदा वृत्रस्य वर्तते । न च्छिद्रं लभते क्वापि वीक्षमाणोपि यत्नतः

ထို့နောက် ဝෘတြာသည် သကရ၏ လှည့်ကွက်များကို အမြဲရှာဖွေကာ အစဉ်သတိထားနေ၏။ ကြိုးစား၍ စူးစမ်းကြည့်သော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အားနည်းချက်တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့နိုင်ခဲ့။

Verse 67

कथंचिदपि सोऽभ्येति तत्सकाशं पुरंदरः । किंचिच्छिद्रं समासाद्य तत्प्रतापेन दह्यते

သို့ရာတွင် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) သည် မည်သို့မည်ပုံဖြစ်စေ သူ့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။ သို့သော် အနည်းငယ်သော ချော်ဟာတစ်စုံတစ်ရာကို တွေ့သည့်အခါ ဝෘတြာ၏ အာနုဘော်တောက်ပမှုကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ရသည်။

Verse 68

इंद्र उवाच । न शक्नोमि च तं दैत्यं वीक्षितुं च कथंचन । तेजसा सर्वतो व्याप्तं तत्कथं सूदयाम्यहम्

အိန္ဒြာက "ထိုဒေတျာကို ငါအဘယ်သို့မျှ မကြည့်နိုင်ပါ။ သူသည် အရပ်ရပ်တို့၌ တောက်လောင်သော တန်ခိုးအရှိန်အဝါဖြင့် လွှမ်းခြုံထား၏။ သို့ဖြစ်၍ ငါသည် သူ့ကို အဘယ်သို့ သတ်နိုင်အံ့နည်း" ဟု ဆို၏။

Verse 69

तस्मात्कंचिदुपायं मे तद्वधार्थं प्रकीर्तय । यथा शक्नोमि तत्सोढुं तेजस्तस्य दुरात्मनः

"ထို့ကြောင့် ထိုယုတ်မာသော စိတ်ရှိသူ၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ငါခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် သူ့ကို ဖျက်ဆီးမည့် နည်းလမ်းအချို့ကို ငါ့အား မိန့်တော်မူပါ။"

Verse 70

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा बृहस्पतिः । ततः प्रोवाच तं शक्रं विनयावनतं स्थितम्

Sūta က "သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် Bṛhaspati သည် ကြာမြင့်စွာ တွေးတောဆင်ခြင်၏။ ထို့နောက် သူသည် မိမိရှေ့၌ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လျက် ရပ်နေသော Śakra အား မိန့်တော်မူ၏" ဟု ဆိုသည်။

Verse 71

बृहस्पतिरुवाच । तस्य ब्राह्म्यं स्थितं तेजः सम्यग्गात्रे पुरंदर । वीक्षितुं नैव शक्नोषि तेन त्वं त्रिदशाधिप

Bṛhaspati က "အို Purandara၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဗြဟ္မာ့ရောင်ခြည်တော်သည် အပြည့်အဝ တည်ရှိနေ၏။ ထို့ကြောင့် နတ်တို့၏အရှင်၊ သင်သည် သူ့ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှာပင် မစွမ်းနိုင်ပါ" ဟု ဆို၏။

Verse 72

तथा ते कीर्तयिष्यामि तस्योपायं वधोद्भवम् । वधयिष्यसि येनात्र तं त्वं दानवसत्तमम्

"ထို့ကြောင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သင့်အား ငါပြောပြမည်။ ဤနည်းဖြင့် သင်သည် ထိုအမြတ်ဆုံးသော Dānava ကို ဤနေရာ၌ပင် သတ်နိုင်လိမ့်မည်။"

Verse 73

प्राचीसरस्वतीतीरे पुष्करारण्यमाश्रितः । दधीचिर्नाम विप्रर्षिः शतयोजनमुच्छ्रितः

အရှေ့ဘက် သရஸဝတီမြစ်ကမ်း၌ ပုရှ္ကရတောကို အားထားနေသော ဒဓီစိ အမည်ရှိ ဗြာဟ္မဏ ရှင်မုနိတစ်ပါး ရှိ၏၊ အမြင့်အတက်သည် ယောဇနာတစ်ရာတိုင်အောင် ထင်ရှားလှ၏။

Verse 74

तत्र नित्यं तपः कुर्वन्स्तौति नित्यं पितामहम् । स निर्विण्णो मुनिश्रेष्ठः प्राणानां धारणे हरे

ထိုနေရာ၌ သူသည် နေ့စဉ် တပဿာကျင့်၍ နေ့စဉ် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ချီးမွမ်း၏။ အသက်ရှူသက်တမ်းကို ထိန်းထားရုံ၌ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသော မုနိအထွတ်အမြတ်သည် အို ဟရီ၊ အလွန်ကင်းလွတ်သွားပြီ။

Verse 75

चिरंतनो मुनिः स स्याज्जरयातिसमावृतः । तं प्रार्थय द्रुतं गत्वा तस्यास्थीनि गुरूणि च

ထိုမုနိသည် ရှေးဟောင်းအလွန်ဖြစ်၍ အိုမင်းခြင်း၏ အလေးအနက်ဖြင့် လုံးဝဖုံးလွှမ်းနေ၏။ မြန်မြန်သွား၍ သူ့ကို တောင်းပန်လော့၊ ထို့ပြင် သူ၏ အင်အားကြီးသော အရိုးများကိုလည်း တောင်းယူလော့။

Verse 76

स ते दास्यस्त्यसंदिग्धं त्यक्त्वा प्राणानतिप्रियान् । तस्यास्थिभिः प्रहरणं वज्राख्यं ते भविष्यति

သူသည် သံသယမရှိဘဲ သင့်အား ပေးလိမ့်မည်—အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော အသက်ရှူသက်တမ်းကိုပင် စွန့်လွှတ်၍။ သူ၏ အရိုးများမှ «ဝဇ္ရ» ဟုခေါ်သော လက်နက်သည် သင့်အတွက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 77

अमोघं ते ततो नूनं त्वं वृत्रं सूदयिष्यसि । तस्य वज्रस्य तत्तेजो ब्रह्मतेजोऽभिबृंहितम् । तेन वृत्रोद्भवं तेजः प्रशमं संप्रयास्यति

ထို့နောက် သင့်လက်နက်သည် မလွဲမသွေ မအောင်မမြင်မရှိ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ သင်သည် ဝြတ္တရကို သတ်မည်။ ထိုဝဇ္ရ၏ တေဇောသည် ဗြဟ္မတေဇောဖြင့် ပိုမိုတောက်ပခိုင်မာလာ၏။ ထိုအရာကြောင့် ဝြတ္တရမှ ပေါက်ဖွားသော မီးတောက်အင်အားသည် ငြိမ်းချမ်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 78

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा सत्वरं शक्रः सर्वैर्दैवगणैः सह । जगाम पुष्करारण्ये यत्र प्राची सरस्वती

သုတက ပြော၏—ဤသတင်းကို ကြားသဖြင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် နတ်အစုအဝေးအားလုံးနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ပုရှ္ကရတောသို့ သွားရာ၊ အရှေ့သို့ စီးဆင်းသော သရஸဝတီ မြစ်ရှိသည့်နေရာတည်း။

Verse 79

त्रयस्त्रिंशत्समोपेता तीर्थानां कोटिभिर्युता । दधीचेराश्रमं तत्र सोऽविशच्चित्रसंयुतम्

သုံးဆယ်သုံးပါးသော နတ်တို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာကာ၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာကူး) များကို ကုဋေကုဋေ ဝန်းရံထားသည့်အကြား၌၊ ထိုနေရာတွင် အံ့ဖွယ်အလှဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဒဓီချိ၏ အာရှရမ်သို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 80

क्रीडंते नकुलैः सर्पा यत्र तुष्टिं गता मिथः । मृगाः पंचाननैः सार्धं वृषदंशास्तथाऽखुभिः

ထိုနေရာ၌ မြွေတို့သည် နကူလ (mongoose) တို့နှင့် အပြန်အလှန် စိတ်ချမ်းသာစွာ ကစားကြ၏။ သမင်တို့သည် ခြင်္သေ့တို့နှင့်အတူ နေထိုင်ကြပြီး၊ ကြမ်းတမ်းသော ကိုက်ခဲသူတို့သည်လည်း ကြွက်တို့နှင့်အတူ ရှိကြ၏။

Verse 81

उलूक सहिताः काका मिथो द्वेषविवर्जिताः । प्रभावात्तस्य तपसो दधीचेः सुमहात्मनः

ကာကာ (ကျီး) တို့သည် ဥလူက (ညဉ့်ငှက်) တို့နှင့်အတူ အပြန်အလှန် မုန်းတီးမှုကင်းစင်ကြ၏—အကြောင်းမှာ မဟာအတ္တမ ဒဓီချိ၏ တပသ (တပဿ) အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 82

दधीचिरपि चालोक्य देवाञ्छक्रपुरोगमान् । समायातान्प्रहृष्टात्मा सत्वरं संमुखोभ्यगात्

ဒဓီချိလည်း သက္ကရာကို ခေါင်းဆောင်ထားသော နတ်တို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်၍ အလျင်အမြန် ထွက်သွားကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြိုဆိုလေ၏။

Verse 83

ततश्चार्घ्यं समादाय प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । शक्रमभ्यागतं प्राह किं ते कृत्यं करोम्यहम्

ထို့နောက် အာဃျ (arghya) ကိုယူ၍ မကြာခဏ ဦးချကန်တော့ပြီး အသစ်ရောက်လာသော သက္ကရ (Śakra) ထံသို့ «သင်အတွက် ငါ ဘာတာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း» ဟု မေးလေ၏။

Verse 84

गृहायातस्य देवेश तच्छीघ्रं मे निवेदय

အို နတ်တို့၏အရှင်တော်၊ ယခု ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာသဖြင့် သင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါ့အား အမြန် ပြောကြားပါ။

Verse 85

इंद्र उवाच । आतिथ्यं कुरु विप्रेंद्र गृहायातस्य सन्मुने । त्वदस्थीनि निजान्याशु मम देह्यविकल्पितम्

အိန္ဒြာက ပြောသည်— «ဗြာဟ္မဏတို့အထွဋ်အမြတ်၊ အလေးအမြတ်ရသော မုနိတော်၊ ငါသည် သင်၏အိမ်သို့ လာရောက်သောကြောင့် ဧည့်ဝတ်ပြုပါ။ ထို့နောက် မลังမလတ်ဘဲ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်အရိုးများကို ငါ့အား အမြန် ပေးအပ်ပါ»။

Verse 86

अतदर्थमहं प्राप्तस्त्वत्सकाशं मुनीश्वर । अस्थिभिस्ते परं कार्यं देवानां सिद्धिमेष्यति

«ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ငါသည် သင်ထံသို့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်၊ မုနိအရှင်။ သင်၏ အရိုးများကြောင့် အလွန်မြင့်မြတ်သော ကိစ္စတစ်ရပ် ပြီးမြောက်မည်၊ နတ်တို့သည်လည်း အောင်မြင်ခြင်းသို့ ရောက်မည်»။

Verse 87

सूत उवाच । इंद्रस्य तद्वचः श्रुत्वा दधीचिस्तोषसंयुतः । ततः प्राह सहस्राक्षं सर्वैर्देवैः समन्वितम्

စူတက ပြောသည်— အိန္ဒြာ၏ ထိုစကားကို ကြားသော် ဒဓီစိသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ နတ်အားလုံးနှင့်အတူရှိသော မျက်စိတစ်ထောင်ရှင် (Sahasrākṣa) ထံသို့ ထိုနောက် ပြောလေ၏။

Verse 88

अहो नास्ति मया तुल्यः सांप्रतं भुवि कश्चन । पुण्यवान्यस्य देवेशः स्वयमर्थी गृहागतः

အဟော! ယခုကာလ၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကံကောင်းခြင်း၌ ငါနှင့်တူသူ မရှိ။ ငါ၏ကုသိုလ်ကြီးလှသဖြင့် ဒေဝတို့၏အရှင်တော် ကိုယ်တိုင်ပင် တောင်းခံသူအဖြစ် ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာသည်။

Verse 89

धन्यानि च ममास्थीनि यानि देवेश ते हितम् । करिष्यंति सदा कार्यं रक्षार्थं त्रिदिवौकसाम्

ဒေဝတို့၏အရှင်တော်၊ ငါ၏အရိုးတို့သည်လည်း ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုအရိုးတို့သည် သုံးလောကကောင်းကင်နေသူတို့ကို ကာကွယ်ရန် သင်၏အကျိုးပြုလုပ်ငန်းကို အစဉ်ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 90

एषोऽहं संप्रदास्यामि प्रियान्प्राणान्कृते तव । गृहाण स्वेच्छयाऽस्थीनि स्वकार्यार्थं पुरंदर

ကြည့်ပါ! သင်၏အတွက် ငါသည် ချစ်မြတ်နိုးသော အသက်ရှုကို စွန့်လွှတ်မည်။ ပုရန္ဒရ၊ သင်အလိုရှိသကဲ့သို့ ငါ၏အရိုးတို့ကို လက်ခံ၍ သင်၏ဓမ္မကိစ္စ ပြည့်စုံစေပါ။

Verse 91

एवमुक्त्वा महर्षिः स ध्यानमाश्रित्य सत्वरम् । ब्रह्मरंध्रेण निःसार्य प्राणमात्मानमत्यजत्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မဟာရိရှီသည် အလျင်အမြန် သမာဓိသို့ ဝင်ရောက်하였다။ ထို့နောက် ဘြဟ္မရန္ဓြမှ အသက်ရှုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကိုယ်တိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအသက်ကို စွန့်လွှတ်သွားသည်။

Verse 93

तस्मिन्नेव काले तु तस्यास्थीनि शतक्रतुः । प्रगृह्य विश्वकर्माणं ततः प्रोवाच सादरम्

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် သတကရတု (အိန္ဒြာ) သည် သူ၏အရိုးတို့ကို ယူဆောင်ကာ၊ ထို့နောက် ဗိශ්ဝကರ್ಮာအား လေးစားစွာ ပြောကြား하였다။

Verse 94

एतैरस्थिभिः शीघ्रं मे कुरु त्वं वज्रमायुधम् । येन व्यापादयाम्याशु वृत्रं दानवसत्तमम्

ဤအရိုးတို့ဖြင့် ဝဇီရမည်သော လက်နက်ကို ငါ့အတွက် အမြန်ဖန်တီးလော့။ ၎င်းဖြင့် ဒါနဝအပေါင်းတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဝရိတ်တရာကို ငါလျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်မည်။

Verse 95

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वकर्मा त्वरान्वितः । यथायुधं तथा चक्रे वज्राख्यं दारुणाकृति

ထိုစကားကို ကြားလျှင် ဝိသကြုံနတ်သားသည် အလျင်အမြန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝဇီရလက်နက်ကို ဖန်ဆင်းလေ၏။

Verse 96

षडस्रि शतपर्वाख्यं मध्ये क्षामं विभीषणम् । प्रददौ च ततस्तस्मै सहस्राक्षाय धीमते

ထို့နောက် သူသည် ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော မျက်လုံးတစ်ထောင်ပိုင်ရှင် (သိကြားမင်း) အား အလယ်၌ သေးသွယ်ပြီး အနားခြောက်ဖက်ရှိသော "သတပဗ္ဗ" ဟုခေါ်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်လက်နက်ကို ပေးအပ်လေ၏။

Verse 97

अथ तं स समादाय द्वादशार्कसमप्रभम् । समाधिस्थं चरैर्ज्ञात्वा वृत्रं संध्यार्चने रतम्

နေမင်းတစ်ဆယ်နှစ်စင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ထိုလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ဝရိတ်တရာသည် သမာဓိဝင်စားကာ ညနေချမ်းကို ကိုးကွယ်ပူဇော်နေကြောင်း သူလျှိုများမှတစ်ဆင့် သိရှိလေ၏။

Verse 98

ततश्च पृष्ठभागं स समाश्रित्य त्रिलोकराट् । चिक्षेप वज्रमुद्दिश्य तद्वधार्थं समुत्सुकः

ထို့နောက် လောကသုံးပါးကို အစိုးရသော (သိကြားမင်း) သည် သူ့နောက်ဘက်မှ နေရာယူကာ၊ ထိုအသတ်အဖြတ်ကို ပြုလုပ်ရန် ဆန္ဒပြင်းပြလျက် ဝဇီရလက်နက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

Verse 99

स हतस्तेन वज्रेण दानवो भस्मसाद्गतः । शक्रोपि हतमज्ञात्वा भयात्तस्याथ दुद्रुवे

ထိုဝဇ္ဇရတံခွန်ဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသဖြင့် ဒာနဝသည် သေဆုံးကာ ပြာဖြစ်သွား၏။ သို့ရာတွင် သက္ကရာ (အိန္ဒြ) သေသွားသည်ကို မသိဘဲ ထိုသူကို ကြောက်၍ ထွက်ပြေးသွား၏။

Verse 100

मनुष्यरहिते देशे विषमे गुल्मसंवृते । लिल्ये शक्रस्तदा सर्वं मेने वृत्रमयं जगत्

လူမရှိသော အရပ်ဒေသ၊ ခက်ခဲကြမ်းတမ်း၍ တောပင်အုပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေရာ၌ သက္ကရာသည် နိမ့်ချစွာ ပုန်းကွယ်နေ၏။ ထိုအခါ ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးကို ဝෘတြာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ထင်မြင်၏။

Verse 101

एतस्मिन्नंतरे देवाः पश्यंतः सर्वतो दिशम् । सिद्धचारणगन्धर्वा आजग्मुश्च शतक्रतुम्

ထိုအချိန်အတွင်း၌ ဒေဝတော်များသည် အရပ်ရပ်သို့ ကြည့်ရှုလျက်၊ စိဒ္ဓ၊ ချာရဏ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်အတူ သတကရတု (အိန္ဒြ) ထံသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 102

ततः कृच्छ्राच्च तैर्दृष्टः शक्रोऽसौ गहने वने । निलीनो भयसंत्रस्तो गुल्ममध्ये व्यवस्थितः

ထို့နောက် အလွန်ခက်ခဲစွာဖြင့် ထူထပ်သောတောအတွင်း၌ သက္ကရာကို တွေ့မြင်ကြ၏။ သူသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ ပုန်းကွယ်နေပြီး တောပင်အုပ်အလယ်၌ တည်နေ၏။

Verse 103

देवा ऊचुः । किं त्वं भीतः सहस्राक्ष वृत्रोऽयं घातितस्त्वया । परिवारेण सर्वेण वीक्षितोऽस्माभिरेव च

ဒေဝတော်များက ဆိုကြ၏— “ဟေ သဟသ္ရက္ခ (မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ)၊ အဘယ်ကြောင့် ကြောက်နေရသနည်း။ ဤဝෘတြာကို သင်က သတ်ပြီးပြီ။ သင်၏ အဖွဲ့အစည်းအားလုံးနှင့်အတူ ငါတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မြင်ခဲ့ပြီးပြီ။”

Verse 104

अस्मादागच्छ गच्छामो गृहं प्रति पुरंदर । कुरु त्रैलोक्यराज्यं त्वं सांप्रतं हतकण्टकम्

«ဤနေရာမှ ထွက်ခွာကြစို့၊ အို ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ)၊ အိမ်သို့ ပြန်ကြစို့။ ယခု သုံးလောက၏ အာဏာကို ခံယူလော့—သင့်၏ ဆူးကဲ့သို့သော ရန်သူ/အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားပြီးပြီ»။

Verse 105

तच्छ्रुत्वाऽथ विनिष्क्रांतो गुल्ममध्याच्छतक्रतुः । हृष्टरोमा हतं श्रुत्वा वृत्रं दानवसत्तमम्

ထိုစကားကို ကြားသော် စတကရတု (အိန္ဒြ) သည် တောပင်အုပ်အလယ်မှ ထွက်လာ၏။ ဒါနဝတို့အထက်မြတ်ဆုံး ဗြတ္တရ သတ်ခံရကြောင်း ကြားသော် ဝမ်းမြောက်လွန်၍ ကိုယ်မွေးများ ထောင်တက်လေ၏။

Verse 106

अथ पश्यंति यावत्तं देवाः सर्वे शतक्रतुम् । तावत्तेजोविहीनं तद्गात्रं दुर्गंधितायुतम्

ထို့နောက် နတ်အားလုံးက စတကရတု (အိန္ဒြ) ကို ကြည့်ရာ၌၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် တေဇော (အလင်းရောင်) ကင်းမဲ့သွားပြီး အနံ့ဆိုးကြီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 107

दृष्ट्वा लोकगुरुर्ब्रह्मा देवान्सर्वानुवाच ह । शक्रोऽयं सांप्रतं व्याप्तः पापया ब्रह्महत्यया

ထိုအရာကို မြင်သော် လောကဂုရု ဗြဟ္မာသည် နတ်အားလုံးကို မိန့်ကြား၏—«ဤ သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် ယခု ပာပဖြစ်သော ဗြဟ္မဟတ္တျာ၏ အညစ်အကြေးကြောင့် ဖုံးလွှမ်းခံနေရသည်»။

Verse 108

यदनेन हतो वृत्रो ब्रह्मभूतश्छलेन सः । तस्मात्त्याज्यः सुदूरेण नो चेत्पापमवाप्स्यथ

ဗြတ္တရသည် ဗြဟ္မသဘော (ဗြဟ္မဏသင့်တော်သော) ဖြစ်လာသူကို သူသည် လှည့်ကွက်ဖြင့် သတ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ထိုသူကို အလွန်ဝေးဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် သင်တို့လည်း ပာပကို ရရှိကြလိမ့်မည်။

Verse 109

ब्रह्मघ्नेन समं स्पर्शः संभाषोऽथ विनिर्मितः । पापाय जायते पुंसां तस्मात्तं दूरतस्त्यजेत्

ဗြဟ္မဏကို သတ်သူနှင့် ထိတွေ့ခြင်း၊ ထိုသူနှင့် စကားပြောခြင်းတောင် လူတို့အတွက် အပြစ်၏ အကြောင်းဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသူကို အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 110

आस्तां संस्पर्शनं तस्य संभाषो वा विशेषतः । दर्शनं वापि तस्याहुः सर्वपापप्रदं नृणाम्

ထိုသူကို ထိတွေ့ခြင်းကို မဆိုထားနှင့်၊ အထူးသဖြင့် စကားပြောခြင်းပင် မလို။ ထိုသူကို မြင်ရုံသာလျှင်လည်း လူတို့အပေါ် အပြစ်အမျိုးမျိုးကို ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 111

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा ब्रह्मणो वाक्यं शक्रो दृष्ट्वाऽत्मनस्तनुम् । तेजसा संपरित्यक्तां दुर्गन्धेन समावृताम्

စူတက ပြောသည်။ ဗြဟ္မာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ သက္ကရာသည် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်လေ၏—တေဇောဓာတ်၏ တောက်ပမှုမှ စွန့်ပစ်ခံရကာ အနံ့ဆိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

Verse 112

ततः प्रोवाच लोकेशं दीनः प्रणतकन्धरः । तवाहं किंकरो देव त्वयेंद्रत्वे नियोजितः

ထို့နောက် စိတ်ညှိုးနွမ်း၍ ခေါင်းငုံ့ကာ လောက၏ အရှင်ထံ ပြောလေ၏—“အို ဒေဝါ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အစေခံဖြစ်ပြီး၊ သင်က အိန္ဒြာရာဇ်ရာထူး၌ ခန့်အပ်ထားသူ ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 113

तस्मात्कुरु प्रसादं मे ब्रह्महत्याविनाशनम् । प्रायश्चित्तं विभो ब्रूहि येन शुद्धिः प्रजायते

“ထို့ကြောင့် ဗြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးမည့် ကရုဏာတော်ကို ကျွန်ုပ်အပေါ် ပြုပါ။ အို အရှင်ကြီး၊ သန့်စင်မှု ပေါ်ပေါက်စေမည့် ပရాయရှ္စိတ္တကို မိန့်ကြားပါ။”

Verse 114

ब्रह्मोवाच । अष्टषष्टिषु तीर्थेषु त्वं स्नात्वा बलसूदन । आत्मानं हेमजं देहि पापपूरुषसंज्ञितम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူ၏— «အို ဘလကိုသတ်သူ၊ သင်သည် တီရ္ထသန့်ရှင်းရာ ၆၈ ခု၌ ရေချိုးလော့။ ထို့နောက် ‘ပါပပုရုရှ’ ဟု ခေါ်သော မိမိကိုယ်တိုင်၏ ရွှေရုပ်တုကို အစားထိုးပူဇော်လော့»။

Verse 115

मंत्रवत्तं यथोक्तं च ब्राह्मणाय महात्मने । स्नात्वा पुण्यजले तीर्थे ब्रह्मघ्नोऽहमिति ब्रुवन्

«ထို့ကို မန္တရနှင့်အတူ သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ မဟာသတ္တိရှိသော ဗြာဟ္မဏအား ပေးလှူလော့။ တီရ္ထ၏ ပုဏ္ဏရေ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ‘ငါသည် ဗြဟ္မဏသတ်သူ’ ဟု ဝန်ခံ၍ ပြောလော့»။

Verse 116

स्नातमात्रस्य ते हस्ताद्यत्र तत्पतति क्षितौ । तेजः संजायतेगात्रे दुर्गंधश्च प्रणश्यति

သင် ရေချိုးပြီးချင်း၊ သင်၏လက်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသည့် နေရာတစ်ခုတည်း၌ပင် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ တေဇောရောင်ခြည် ပေါ်ထွန်းလာပြီး အနံ့ဆိုးသည် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

Verse 117

तस्मिंस्तीर्थे त्वया तच्च स्थाप्यं शक्र कपालकम् । महेश्वरस्य नाम्ना च पूजनीयं ततः परम्

ထိုတီရ္ထ၌ပင်၊ အို သက္ကရာ၊ ထို ခေါင်းခွံပန်းကန်ကို သင် တည်ထောင်ထားရမည်။ ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရ၏ နာမတော်ဖြင့် ထိုအရာကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 118

पंचभिर्वक्त्रमंत्रैश्च ततो देयाऽत्मतस्तनूः । हेमोद्भवा द्विजेन्द्राय ततः शुद्धिमवाप्स्यसि

ထို့နောက်၊ ပါးစပ်မှ ပေါ်ထွန်းသော မန္တရ ငါးပါးဖြင့်၊ မိမိကိုယ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ရွှေရုပ်တုကို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ် (ဒွိဇေန္ဒြ) ထံ ပူဇော်လှူဒါန်းလော့။ ထို့နောက် သင်သည် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 119

शक्रस्तु तद्वचः श्रुत्वा ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । कपालं वृत्रजं गृह्य तीर्थयात्रां ततो गतः

မမြင်နိုင်သော မွေးဖွားခြင်းရှိသည့် ဘြဟ္မာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ဝෘတြာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ခေါင်းခွံကို ယူဆောင်ကာ တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီး ထွက်ခွာ하였다။

Verse 120

अष्टषष्टिषु तीर्थेषु गच्छन्स च सुरेश्वरः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे समायातः क्रमेण च

ဒေဝတားတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော သူသည် တီရ္ထ ၆၈ ခုကို လှည့်လည်သွားရင်း၊ အစဉ်လိုက်ကာလအတိုင်း ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 121

विश्वामित्रह्रदे स्नात्वा यावत्तस्माद्विनिर्गतः । कपालं पतितं तस्मात्स्वयमेव हतात्मनः

ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၏ ရေကန်၌ ရေချိုးပြီး ထွက်လာချိန်တွင်၊ အတွင်းစိတ်၌ ပင်ပန်းနာကျင်နေသူ၏ ခေါင်းခွံသည် သူ့ထံမှ အလိုအလျောက် ကျသွား하였다။

Verse 122

ततस्तं पूजयामास मन्त्रैर्वक्त्रसमुद्भवैः । सर्वपापहरैः पुण्यैर्यथोक्तैर्ब्रह्मणा पुरा

ထို့နောက် သူသည် ပါးစပ်မှ ပေါ်ထွန်းသော မန္တရများဖြင့် ထိုအရာကို ပူဇော်ကာ၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော သန့်ရှင်းကောင်းမြတ်သည့် မန္တရများကို ဘြဟ္မာက ယခင်က ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ပြုလုပ်하였다။

Verse 123

एतस्मिन्नेव काले तु दुर्गन्धो नाशमाप्तवान् । तच्छरीराद्द्विजश्रेष्ठा महत्तेजो व्यजायत

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အနံ့ဆိုးသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ မဟာတေဇော အလင်းရောင်ကြီး ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 124

एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा सह देवैः समागतः । ब्रह्महत्याविमुक्तं तं ज्ञात्वा सर्वसुराधिपम्

ထိုအချိန်တွင် ဘြဟ္မာသည် ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ရောက်လာ၍ ဒေဝတို့၏အရှင်ကြီးသည် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ပြီးကြောင်း သိသဖြင့် ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။

Verse 125

श्रीब्रह्मोवाच । ब्रह्महत्याकृतो दोषो गतस्ते सुरसत्तम । शेषपापविशुद्ध्यर्थं स्वर्णदानं प्रयच्छ भोः

သီရိဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– «ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဗြာဟ္မဏသတ်မှုကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်အနာတရသည် သင်ထံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ကျန်ရှိသေးသော အပြစ်ကို သန့်စင်ရန် ရွှေဒါန ပြုလော့»။

Verse 126

कपालमेतद्देशेऽत्र यत्त्वया परिपूजितम् । वृत्रस्य पंचभिर्मंत्रैर्हरवक्त्रसमुद्भवैः

«ဤဒေသ၌ရှိသော ဤခေါင်းခွံကို သင်သည် ဟရ (ရှီဝ) ၏ ပါးစပ်မှ ပေါက်ဖွားသော မန္တရ ငါးပါးဖြင့် ဝෘတြနှင့် ဆက်စပ်သော ပရိဟာရအတွက် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ခဲ့၏—»

Verse 127

प्रदास्यसि ततो भक्त्या हेमजामात्मनस्तनुम् । विधिना मंत्रयुक्तेन तव पापं प्रयास्यति । यद्यत्पूर्वकृतं कृत्स्नं प्रदाय ब्राह्मणाय भोः

«ထို့နောက် သဒ္ဓါဖြင့် သင်၏ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံ ရွှေတန်ဆာကို ဒါနပြုလိမ့်မည်။ စည်းကမ်းတကျ မန္တရနှင့် တွဲဖက်၍ ပြုလုပ်လျှင် သင်၏အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားမည်။ ယခင်က ပြုခဲ့သမျှ အမှားအယွင်းအားလုံးကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ပေးလှူ၍—အို (ဣန္ဒြ) —»

Verse 128

एवमुक्तस्ततः शक्रो ब्रह्मणा सुरसंनिधौ । तथेत्युक्त्वा तु तत्कालं पापपिंडं निजं ददौ

ဘြဟ္မာက ဒေဝတော်များရှေ့၌ ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် သက္က (ဣန္ဒြ) သည် «အဲဒီအတိုင်းပဲ» ဟု ဆိုကာ ထိုခဏချင်း မိမိ၏ အပြစ်အစု (ပာပပိဏ္ဍ) ကို လွှဲပေးလိုက်၏။

Verse 129

कृत्वा हेममयं विप्रा ब्राह्मणाय महात्मने । गर्तातीर्थसमुत्थाय वाताख्यायाहिताग्नये

ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ဒါနကို ပြု၍၊ ဂရ္တာတီရ္ထနှင့် ဆက်နွယ်၍ ထွက်ပေါ်လာသော မဟာအတ္မ ဘြာဟ္မဏတစ်ပါး—ဗာတကဟု အမည်ရ၍ အာဟိတအဂ္နိ၊ သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ကို ထိန်းသိမ်းသော ဂೃಹಸ್ಥထံသို့ ပေးအပ်하였다။

Verse 130

एतस्मिन्नंतरे विप्रो गर्हितः सोऽथ नागरैः । धिग्धिक्पाप वृथा वेदा ये त्वया पारिताः पुरा

ထိုအချိန်တွင် ထိုဘြာဟ္မဏကို မြို့သူမြို့သားတို့က ဆဲဆိုကာ—“ဟေး၊ ဟေး! အပြစ်သားရေ၊ မင်းအရင်က သင်ယူခဲ့သော ဝေဒများသည် အလကားပင် ဖြစ်သွားပြီ!” ဟု ပြောကြသည်။

Verse 131

नास्माभिः सह संपर्कं कदाचित्त्वं करिष्यसि । गृहीतं यत्त्वया दानं पापपिंडसमुद्भवम्

“ယခုမှစ၍ မင်းသည် ငါတို့နှင့် ဘယ်တော့မှ မပေါင်းသင်းရတော့ဘူး။ အကြောင်းမူကား မင်းက အပြစ်၏အစုအပုံမှ ပေါက်ဖွားလာသော ‘ဒါန’ ကို လက်ခံယူခဲ့သောကြောင့်ပင်” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 132

ततः प्रोवाच विप्रः स उपमन्युकुलोद्भवः । विवर्णवदनो भूत्वा नाम्ना ख्यातः स वातकः

ထို့နောက် အုပမန်ယူ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော ထိုဘြာဟ္မဏက ပြောဆိုလေသည်။ မျက်နှာအရောင် ပျော့ဖျော့ဖြူဖျော့ ဖြစ်လာပြီး၊ ဗာတကဟု အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။

Verse 133

त्वया शक्र प्रदत्तो मे पापपिंडः स्वको यतः । मया प्रतिग्रहस्तेन दाक्षिण्येन कृतस्तव

“အို သက္ကရ (Śakra) ရေ၊ အပြစ်၏အစုအပုံဟူသည် မင်း၏ကိုယ်ပိုင်အရာဖြစ်သော်လည်း မင်းက ငါ့ထံ ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် မင်းအပေါ် ယဉ်ကျေးသနားကြင်နာမှုကြောင့်သာ လက်ခံယူခဲ့သည်” ဟု ဆို၏။

Verse 134

न लोभेन सुरश्रेष्ठ पश्यतस्ते विगर्हितः । अहं च ब्राह्मणैः सर्वैरेतैर्नगरवासिभिः

«အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရှင်၊ လောဘကြောင့် မဟုတ်ပါ—သင်ကြည့်နေစဉ်တိုင်အောင် ဤဗြာဟ္မဏတို့နှင့် မြို့နေသူတို့အားလုံးက ကျွန်ုပ်ကို ရှုတ်ချပြစ်တင်ကြ၏»

Verse 135

तस्मान्नाहं ग्रहीष्यामि एतं तव प्रतिग्रहम्

«ထို့ကြောင့် သင်ပေးသော ဤလှူဒါန်းမှုကို ကျွန်ုပ် မလက်ခံပါ»

Verse 136

भूयोऽपि तव दास्यामि न त्वं गृह्णासि चेत्पुनः ब्र । ह्मशापं प्रदास्यामि दारुणं च क्षयात्मकम्

«ထပ်မံ၍ သင့်အား ပေးမည်; သို့သော် သင်မလက်ခံသေးလျှင် အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဗြဟ္မာ၏ ကျိန်စာကို သင့်အပေါ် ချမည်—ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ပျက်စီးယုတ်လျော့စေသော ကျိန်စာပင်»

Verse 137

इंद्र उवाच । वेदागंपारगो विप्रो यदि कुर्यात्प्रतिग्रहम् । न स पापेन लिप्येत पद्मपत्रमिवांभसा

အိန္ဒြာက ပြောသည်– «ဝေဒတို့၏ အဆုံးကမ်းသို့ ရောက်ပြီးသော ဗြာဟ္မဏသည် လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို ယူလျှင်ပင် အပြစ်က မကပ်လိမ့်မည်—ရေကြောင့် မစိုသကဲ့သို့ ကြာရွက်ကဲ့သို့ပင်»

Verse 138

तस्मात्ते पातकं नास्ति शृणुष्वात्र वचो मम । एतैस्त्वं गर्हिते यस्माद्ब्राह्मणैर्नगरोद्भवैः

«ထို့ကြောင့် သင့်တွင် အပြစ်မရှိ။ ယခု ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်၏ စကားကို နားထောင်ပါ—မြို့တွင် မွေးဖွားသော ဤဗြာဟ္မဏတို့က သင့်ကို ရှုတ်ချပြစ်တင်ထားသောကြောင့်ပင်»

Verse 139

एतेषां सर्वकृत्येषु प्रधानस्त्वं भविष्यसि । एतेषां पुत्रपौत्रा ये भविष्यंति तथा तव

ဤသူတို့၏ အမှုကိစ္စ အားလုံးတွင် သင်သည် အဓိကဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သူတို့၌ ပေါ်ထွန်းမည့် သားမြေးများကဲ့သို့ သင်၌လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 140

ते सर्वे चाज्ञया तेषां वर्तयिष्यंत्यसंशयम् । युष्मद्वाक्यविहीनं यत्कृत्यं स्वल्पमपि द्विज

သူတို့အားလုံးသည် သံသယမရှိဘဲ သူတို့၏ အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာပြုမူကြလိမ့်မည်။ သင်၏ စကားအတည်ပြုချက်မပါဘဲ ပြုလုပ်သော အမှုတစ်စုံတစ်ရာ—even သေးငယ်သော်လည်း—အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) …

Verse 141

तेषां संपत्स्यते वन्ध्यं यथा भस्महुतं तथा । कपालमोचनं नाम ख्यातमेतद्भविष्यति

သူတို့အတွက် ထိုအမှုသည် အကျိုးမရှိဘဲ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ မီးခိုးပြာပေါ်သို့ ပူဇော်သကာ လောင်းသကဲ့သို့။ ထို့ပြင် ဤနေရာသည် “ကပါလမိုချန” (Kapālamocana) ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်။

Verse 142

ये तु संस्मृत्य मनुजाः कपालं मम सद्द्विज । तत्र श्राद्धं करिष्यंति ते नरा मुक्तिसंयुताः । श्राद्धपक्षे विशेषेण प्रयास्यंति परांगतिम्

သို့သော် ငါ၏ ခေါင်းခွံကို သတိရ၍ အို သဒ္ဒွိဇ (ကောင်းမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ)၊ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူတို့သည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှင့် ပြည့်စုံကြလိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် ပိတೃပက္ခ (śrāddha ရာသီ) တွင် သူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 143

स्थानबाह्यद्विजातीनां कुले दारपरिग्रहम् । कृत्वा त्वद्गोत्रसंभूता ब्राह्मणा मत्प्रसादतः

ဒေသပြင်ပမှ ဒွိဇာတိ (နှစ်ကြိမ်မွေး) မျိုးရိုးတို့၏ အိမ်ထောင်စုများတွင် မယားယူ၍ အိမ်ထောင်တည်ပြီးနောက်၊ ငါ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဗြာဟ္မဏတို့သည် သင်၏ ဂိုထရ (gotra) မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာကြလိမ့်မည်။

Verse 144

व्यवहार्या भविष्यंति नगरे सर्वकर्मसु । एवमुक्त्वा सहस्राक्षस्ततश्चादर्शनं गतः

“မြို့တွင်း အမှုကိစ္စ အားလုံးတွင် သူတို့သည် အသိအမှတ်ပြုခံရ၍ အာဏာရှိသူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။” ဟုဆိုပြီးနောက် သဟသ္ရာက္ရှ (အိန္ဒြာ) သည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 145

वातोपि तेन वित्तेन प्रतिग्रहकृतेन च । चकार तत्र प्रासादं देवदेवस्य शूलिनः

ထို့ပြင် ဝါတာသည်လည်း လက်ခံရရှိသော ဒါနမှ ရသော ငွေကြေးဖြင့် ထိုနေရာ၌ ဒေဝဒေဝဖြစ်သော သူလိန် (ရှီဝ) သုံးခွံကိုင်ရှင်အတွက် ပရាសာဒ (ဘုရားကျောင်းမဟာမဏ္ဍပ်) တစ်ခု တည်ဆောက်하였다။

Verse 146

ततः प्रोवाच शक्रस्तान्ब्राह्मणान्नगरोद्भवान् । कपालमोचने स्नात्वा यो देवं ह्यर्चयिष्यति

ထို့နောက် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) သည် ထိုမြို့၌ ပေါ်ပေါက်လာသော ဗြာဟ္မဏတို့အား မိန့်ကြား၏—“ကပာလမောစန၌ ရေချိုးပြီး ထိုနေရာ၌ သခင်ဘုရားကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်မည်သူမဆို…”

Verse 147

ब्रह्महत्योद्भवं पापं तस्य नश्यत्यसंशयम् । महापातकयुक्तो वा विपाप्मा संभविष्यति

…ဗြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) မှ ပေါ်ပေါက်သော အပြစ်သည် သူ့အတွက် သံသယမရှိဘဲ ပျက်ကွယ်သွားမည်။ မဟာပာတက အပြစ်ကြီးများနှင့် တွဲလျက်ရှိသူပင် အပြစ်ကင်းစင်သူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 148

स तथेति प्रतिज्ञाय ब्राह्मणान्नगरोद्भवान् । तत्रैव स्वाश्रमं कृत्वा पूजयामास शंकरम्

ထိုမြို့မှ ပေါ်ပေါက်လာသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် “အဲဒီအတိုင်းပါ” ဟု ကတိပြုကြ၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ပင် မိမိတို့၏ အာရှရမကို တည်ထောင်ကာ သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 149

ततःप्रभृति यत्किंचित्तेषां कृत्यं प्रजायते । तद्वाक्येन प्रकुर्वंति तत्र ये नागरः स्थिताः

ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့အတွက် ပေါ်ပေါက်လာသမျှ တာဝန်နှင့် အမှုကိစ္စတို့ကို ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သော နာဂရတို့သည် သူတို့၏ အာဏာရှိသော စကားအတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 150

एतस्मात्कारणाज्जातो मध्यगो द्वितीयस्त्विह

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဤနေရာ၌ ‘ဒုတိယ မဓျဂ’ ဟူသော အမည်တော်/ခေါ်ဝေါ်ချက် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 151

एतद्वः सर्वमाख्यातमाख्यानं पापनाशनम् । कपालेश्वरदेवस्य शृण्वतां पठतां नृणाम्

ဤအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ—အပြစ်ကိုဖျက်ဆီးသော သီလဝတ္ထု၊ သခင် ကပါလေရှ္ဝရ ဒေဝ၏ ပုဏ္ဏကထာကို နားထောင်သူတို့နှင့် ရွတ်ဖတ်သူတို့အတွက် ဖြစ်၏။

Verse 152

यथा देवेश्वरस्यात्र पापं नष्टं महात्मनः । ब्रह्महत्या यथा नष्टा तस्मिंस्तीर्थे द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ ဤနေရာ၌ မဟာအတ္မ ဒေဝေရှ္ဝရ၏ အပြစ် ပျက်စီးသကဲ့သို့ ထိုတီရ္ထ၌ပင် ‘ဗြဟ္မဟတ္ယာ’ ဟူသော မဟာအပြစ်လည်း ပျက်စီးခဲ့၏။

Verse 269

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये वातकेश्वरक्षेत्रकपालमोचनेश्वरोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စ္လောကပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ရှေတ్రమာဟာတ္မ്യအတွင်း၊ ‘ဝါဋကေရှ္ဝရ က္ရှေတ၌ ကပါလမောစနေရှ္ဝရ ပေါ်ပေါက်ခြင်း၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း’ ဟူသော အခန်းအမည်ရှိ အခန်း ၂၆၉ ပြီးဆုံး၏။