Adhyaya 266

Verse 1

ऋषय ऊचुः । श्रुतानि मुख्यतीर्थानि तत्क्षेत्रप्रोद्भवानि च । येषु स्नातो नरः स्म्यक्सर्व तीर्थफलं लभेत्

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသအတွင်း ပေါ်ထွန်းလာသော အဓိက တီရ္ထများကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတို့၌ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးသူသည် တီရ္ထအားလုံး၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။

Verse 2

लिंगानि च महाभाग तत्र मुख्यानि यानि च । यैर्दृष्टैर्लभ्यते श्रेयः सर्वेषां तानि नो वद

ထို့ပြင် မဟာဘဂါတော်၊ ထိုနေရာ၌ ရှိသော အဓိက လင်္ဂများကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားပါ။ ထိုလင်္ဂတို့ကို ဒർശန (သန့်ရှင်းသော မြင်ခြင်း) ပြုလျှင် လူအားလုံး အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ရရှိကြသည်။

Verse 3

सूत उवाच । तत्र च मंकणाख्यं तु लिंगमस्ति सुशोभनम् । तथा सिद्धेश्वरं नाम गौतमेश्वरसंयुतम्

စူတက ဆိုသည်။ ထိုနေရာ၌ မင်္ကဏ ဟု အမည်ရသော လင်္ဂတစ်ပါးသည် အလွန်လှပစွာ တောက်ပနေသည်။ ထို့အပြင် ဂေါတမေရှ္ဝရနှင့် ဆက်စပ်သော စိဒ္ဓေရှ္ဝရ ဟု အမည်ရသော လင်္ဂတစ်ပါးလည်း ရှိသည်။

Verse 4

कपालेश्वमन्यच्च चतुर्थं परिकीर्तितम् । एकैकं सर्वलिंगानां फलं यच्छत्यसंशयम् । यथोक्तविधिना सम्यग्यथोक्तं द्विजसत्तमाः

ထို့ပြင် ကပာလေရှ္ဝရ ဟု အမည်ရသော အခြားလင်္ဂတစ်ပါးကို စတုတ္ထအဖြစ် ချီးကျူးကြေညာထားသည်။ ထိုလင်္ဂတစ်ပါးချင်းစီသည် လင်္ဂအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို မသံသယဘဲ ပေးတတ်သည်—ဖော်ပြထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လျှင်၊ အို ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်တို့။

Verse 5

तत्र तावत्प्रवक्ष्यामि मंकणेश्वरजं फलम् । मकाराक्षरयुक्तस्य लिंगस्यात्र द्विजोत्तमाः

ယခု ထိုနေရာ၌ မင်္ကဏေရှ္ဝရမှ ပေါ်ထွန်းသော အကျိုးဖလကို ကျွန်ုပ် ပြောကြားမည်။ ဤနေရာရှိ မ-အက္ခရာနှင့် ဆက်စပ်သော လင်္ဂအကြောင်းကိုပင် ဖြစ်သည်၊ အို ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်တို့။

Verse 6

शिवरात्रिं समासाद्य यस्तस्य पुरुषो द्विजाः । कुर्याज्जागरणं रात्रौ निराहारः स्थितः शुचिः

အို ဒွိဇာတို့၊ သီဝရာထရီ ရောက်လာသောအခါ၊ သူ၏ ဘက္တိရှိသူ မည်သူမဆို ညလုံးပတ်လုံး နိုးကြားစောင့်ကြပ်၍ အစာရှောင်ကာ စိတ်တည်ငြိမ်၊ ကိုယ်စင်ကြယ်စွာ နေထိုင်လျှင် ကတိပြုထားသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 7

सर्वलिंगोद्भवं चैव फलं दर्शनसंभवम् । जायते नात्र संदेह इत्युवाच हरः स्वयम्

ဒർശန (မြင်တွေ့ပူဇော်ခြင်း) မှ ပေါ်လာသော အကျိုးသည် လိင်္ဂအားလုံးမှ မွေးဖွားသော အကျိုးတည်းဟူ၏။ ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ—ဟရ (သီဝ) ကိုယ်တိုင် ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 8

ऋषय ऊचुः । शिवरात्रिर्महाभाग कस्मिन्काले तु सा भवेत् । विध्यानं चैव माहात्म्यं सर्वं नो विस्तराद्वद

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—“အို မဟာဘဂ္ဂ၊ သီဝရာထရီသည် မည်သည့်အချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်သနည်း။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ မှန်ကန်သော ကျင့်ထုံးနှင့် မဟာတန်ခိုးကို အားလုံးကို ကျယ်ပြန့်စွာ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။”

Verse 9

सूत उवाच माघस्य कृष्णपक्षे या तिथिश्चैव चतुर्दशी । तस्या रात्रिः समाख्याता शिवरात्रिसमुद्भवा

စူတက ဆိုသည်—“မာဃလ၏ ကృష్ణပက္ခ၌ ရှိသော တိထိ တစ်ရက်၊ အထူးသဖြင့် စတုရဒသီ (လဆန်းလကွယ်ဘက် ၁၄ ရက်) ၏ ညကို သီဝရာထရီဟု ခေါ်ကြ၏—သီဝရာထရီဟူ၍ ထင်ရှားလာသော ညတည်း။”

Verse 10

तस्यां सर्वेषु लिंगेषु सदा संक्रमते हरः । विशेषात्सर्वपुण्येषु ख्यातेयं मंकणेश्वरे

ထိုည (သီဝရာထရီ) တွင် ဟရ (သီဝ) သည် လိင်္ဂအားလုံးအတွင်းသို့ အစဉ်ဝင်ရောက်တည်ရှိတော်မူ၏။ သို့သော် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော သန့်ရှင်းရာနေရာများအနက် ဤသီဝရာထရီကျင့်စဉ်သည် မင်္ကဏေရှွရ (Maṃkaṇeśvara) တွင် အထူးသဖြင့် နာမည်ကြီးလှ၏။

Verse 11

ऋषय ऊचुः । शिवरात्रिः कथं जाता केनैषा च विनिर्मिता । कस्माद्बहुफला जाता सर्वं नो विस्तराद्वद

ရသီများက ဆိုကြသည်– «ရှီဝရာထရီသည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း၊ မည်သူက တည်ထောင်သနည်း။ အဘယ်ကြောင့် အကျိုးပွားများစွာ ဖြစ်လာသနည်း။ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ»။

Verse 12

सूत उवाच । अत्र वः कीर्तयिष्यामि पूर्ववृत्तं कथानकम् । भर्तृयज्ञस्य संवादमश्वसेनस्य भूपतेः

စူတာက ဆိုသည်– «ဤနေရာတွင် သင်တို့အား ရှေးဟောင်းအကြောင်းအရာတစ်ပုဒ်ကို ငါ ပြန်လည်ဖော်ပြမည်။ အရှင်ဘတ်ထြယဇ္ဉနှင့် ဘုရင် အရှဝစေန၏ ဆွေးနွေးပွဲပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 13

आनर्ताधिपतिः पूर्वमश्वसेन इति स्मृतः । आसीद्धर्मपरो नित्यं वेदवेदागंपारगः

ရှေးကာလ၌ အာနရတ၏ အုပ်ချုပ်သူကို အရှဝစေနဟု ခေါ်ကြသည်။ သူသည် အမြဲတမ်း ဓမ္မကို လိုက်နာသူဖြစ်၍ ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂများကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ ဖြစ်하였다။

Verse 14

भर्तृयज्ञः पुरा तेन इदं पृष्टः कुतूहलात् । कलिकालं समुद्वीक्ष्य वर्धमानं दिनेदिने

စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့် သူသည် တစ်ခါတစ်ရံ ဤအကြောင်းကို ဘတ်ထြယဇ္ဉအား မေးမြန်းခဲ့သည်။ ကလိယုဂသည် နေ့စဉ် နေ့စဉ် တိုးပွားလာသည်ကို မြင်တွေ့၍ ဖြစ်သည်။

Verse 15

अश्वसेन उवाच । कलिकालकृते किंचिद्व्रतं मे वद सन्मुने । स्वल्पायासं महत्पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्

အရှဝစေနက ဆိုသည်– «အို သီလဝါဒ ရသီမြတ်၊ ကလိယုဂအတွက် သင့်လျော်သော ဝရတတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ အားထုတ်မှုနည်းသော်လည်း ကုသိုလ်ကြီးမား၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ဝရတဖြစ်ပါစေ»။

Verse 16

स्वल्पायुषः सदा मर्त्या ब्रह्मन्कृतयुगे पुरा । त्रेतायां द्वापरे चैव किमु प्राप्ते कलौ युगे

အို ဗြာဟ္မဏ၊ လူသေမျိုးတို့၏ အသက်တာသည် အမြဲတိုတောင်း၏။ ရှေးက ကෘတယုဂ၌ပင်၊ ထရေတာနှင့် ဒွာပရယုဂ၌လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။ ကလိယုဂ ရောက်လာသော ယခုကာလ၌ မည်မျှ ပို၍တိုတောင်းမည်နည်း။

Verse 17

तस्माद्वर्षव्रतं त्यक्त्वा किंचिदेकाह्निकं वद

ထို့ကြောင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဆောင်ရွက်သော ဝရတကို ခဏထား၍ တစ်နေ့တည်း ဆောင်ရွက်ရသော အကျင့်ဝတ်တစ်ရပ်ကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 18

श्वः कार्यमद्य कुर्वीत पूर्वाह्णे चापराह्णिकम् । न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतं वास्य न वा कृतम्

မနက်ဖြန် လုပ်ရမည့်အရာကို ယနေ့ပင် လုပ်ပါ။ နေ့လယ်နောက်ပိုင်း လုပ်ရမည့်အရာကို မနက်ပိုင်း၌ပင် လုပ်ပါ။ အကြောင်းမူကား သေမင်းသည် အလုပ်ပြီးသလား မပြီးသလားကို စောင့်မနေတတ်။

Verse 19

तस्य तद्वचं श्रुत्वा भर्तृयज्ञ उदारधीः । अब्रवीत्सुचिरं ध्यात्वा ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

သူ၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဉာဏ်ကျယ်သည့် ဘဟာတൃယဇ္ဉ သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ သမาธိပြုကာ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့် မြင်သိပြီးမှ ပြောကြားလေ၏။

Verse 20

अस्ति राजन्व्रतं पुण्यं शिवरात्रीतिसंज्ञितम् । एकाह्निकं महाराज सर्वपातकनाशनम्

အို မဟာရာဇာ၊ «ရှီဝရာထရီ» ဟု ခေါ်သော ပုဏ္ဏဝရတတစ်ရပ် ရှိ၏။ ၎င်းသည် တစ်နေ့တည်း ဆောင်ရွက်ရသော ဝရတဖြစ်ပြီး၊ မဟာရာဇာ၊ အပြစ်ကြီးအလုံးစုံကို ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 21

तत्र यद्दीयते दानं हुतं जप्तं तथैव च । सर्वमक्षयतां याति रात्रि जागरणे कृते

ထိုအခါ၌ ပေးလှူသည့် ဒါန၊ ပူဇော်သည့် ဟုတ၊ ရွတ်ဆိုသည့် မန္တရ—အားလုံးသည် ညလုံးပတ် နိုးကြားစောင့်ရှောက်သော ဝိဂ္ဂဟာပြုလျှင် မပျက်မယွင်း အကျိုးတည်မြဲသွားသည်။

Verse 22

अपुत्रो लभते पुत्रानधनो धनमाप्नुयात् । स्वल्पायुर्दीर्घमायु्ष्यं शत्रूणां चैव संक्षयम्

ကလေးမရှိသူသည် သားသမီးရရှိမည်၊ ဆင်းရဲသူသည် ဥစ္စာရရှိမည်။ အသက်တိုသူသည် အသက်ရှည်ခြင်းရရှိပြီး ရန်သူတို့လည်း လျော့နည်းပျက်စီးသွားမည်။

Verse 23

यंयं काममभिध्यायन्व्रतमेतत्समाचरेत् । तंतं समाप्नुयान्मर्त्यो निष्कामो मोक्षमाप्नुयात्

လူသားသည် မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို စိတ်၌တည်စေ၍ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဤဝရတကို ကျင့်လျှင်—ထိုအရာကိုပင် ရရှိမည်။ သို့ရာတွင် ဆန္ဒမဲ့စွာ ကျင့်သူသည် မောက္ခကို ရရှိမည်။

Verse 24

कार्पण्येनाथ वित्तेन यदि कुर्यात्प्रजागरम् । तथा वर्षकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

ဆင်းရဲနိမ့်ကျစွာဖြစ်စေ ဥစ္စာကြွယ်ဝစွာဖြစ်စေ ညလုံးပတ် နိုးကြားစောင့်ရှောက်လျှင်—တစ်နှစ်ပတ်လုံး စုဆောင်းလာသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်မည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 25

यानि कान्यत्र लिंगानि स्थावराणि चराणि च । तेषु संक्रमते देवस्तस्यां रात्रौ यतो हरः

ဤနေရာ၌ရှိသော လင်္ဂများ—တည်ငြိမ်သောအရာများနှင့် ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သောအရာများ—ထိုည၌ နတ်တော်သည် ထိုလင်္ဂတို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တည်နေသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုည၌ ဟရ (ရှီဝ) သည် သန့်ရှင်းစွာ ဆင်းသက်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 26

शिवरात्रिस्ततः प्रोक्ता तेन सा हरवल्लभा । प्रार्थितः स सुरैः सर्वैर्लोकानुग्रहकाम्यया

ထို့ကြောင့် ထိုညကို «ရှီဝရာထရီ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုညသည် ဟရ (ရှီဝ) အရှင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာည ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ကမ္ဘာလောကတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် အလိုရှိသဖြင့် နတ်အားလုံးက ပန်ကြားတောင်းပန်ကြ၏။

Verse 27

भगवन्कलिकालेऽस्मिन्सर्वपापसमन्विते । वर्षपापविशुद्ध्यर्थं दिनमेकं क्षितौ व्रज । येन त्वत्पूजया पूता मर्त्याः शुद्धिमवाप्नुयुः

အို ဘုရားသခင်မြတ်၊ အပြစ်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်သော ကလိယုဂ၌ တစ်နှစ်စာအပြစ်များကို သန့်စင်စေရန် မြေပြင်သို့ တစ်ရက်တည်း ဆင်းသက်ပါ။ သင့်အား ပူဇော်ခြင်းကြောင့် လူသားတို့ သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိကြပါစေ။

Verse 28

ततो दत्तं हुतं तेषामस्माकमुपतिष्ठति । यदुच्छिष्टं नरैर्दत्तं तद्वृथा जायतेऽखिलम्

ထို့နောက် သူတို့က ပေးလှူသမျှနှင့် မီးပူဇော်သမျှသည် အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့ (နတ်များ) ထံသို့ ရောက်လာ၏။ သို့သော် လူတို့က မသန့်ရှင်းဘဲ ပူဇော်လှူဒါန်းသမျှသည် အကုန်လုံး အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 29

कलिकाले न चास्माकं किंचिदेवोपतिष्ठति । अशुद्धैर्मानवैर्दत्तं प्रभूतमपि शंकर

ကလိယုဂ၌ မသန့်ရှင်းသော လူသားတို့က ပေးလှူသမျှသည် မည်မျှများပြားစေကာမူ ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ အလုံးစုံ မရောက်နိုင်ပါ၊ အို ရှင်ကရာ (ရှီဝ)။

Verse 30

श्रीभगवानुवाच । माघमासस्य कृष्णायां चतुर्दश्यां सुरेश्वर । अहं यास्यामि भूपृष्ठे रात्रौ नैव दिवा कलौ

ဘုရားမြတ်က မိန့်တော်မူသည်– အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ မာဃလ၏ ကృష్ణပက္ခ စတုဒ္ဒသီ (လဆန်းမဟုတ် လဆုတ် ၁၄ ရက်) တွင် ကလိယုဂ၌ နေ့ခင်းမဟုတ်ဘဲ ညအချိန်၌ မြေပြင်သို့ ငါ ဆင်းသက်မည်။

Verse 31

लिंगेषु च समस्तेषु चलेषु स्थावरेषु च । संक्रमिष्याम्यसंदिग्धं वर्षपापविशुद्धये

တစ်နှစ်တာအပြစ်များကို သန့်စင်ရန်အတွက် မရွေ့နိုင်သောလင်္ဂနှင့် ရွေ့နိုင်သောလင်္ဂ အားလုံးထဲသို့ မသံသယဘဲ ငါဝင်ရောက်မည်။

Verse 32

तस्यां रात्रौ हि मे पूजां यः करिष्यति मानवः । मंत्रैरेतैः सुरश्रेष्ठ विपाप्मा स भविष्यति

အဲဒီညမှာ ဤမန္တရားများဖြင့် ငါ့ကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို၊ အို နတ်တို့အထဲက အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုသူသည် အပြစ်ကင်းစင်လာမည်။

Verse 33

ॐ सद्योजाताय नमः । ॐ वामदेवाय नमः । ॐ घोराय नमः । ॐ तत्पुरुषाय नमः । ॐ ईशानाय नमः । एवं वक्त्राणि संपूज्य गन्धपुष्पानुलेपनैः । वस्त्रैर्दीपैश्च नैवेद्यैस्ततोऽर्घं संप्रदापयेत् । मंत्रेणानेन संपूज्य मां ध्यात्वा मनसि स्थितम्

“အိုံ သဒ္ယောဇာတာယ နမಃ။ အိုံ ဝာမဒေဝာယ နမಃ။ အိုံ ဂ္ဃောရာယ နမಃ။ အိုံ တတ္ပုရုရှာယ နမಃ။ အိုံ ဣရှာနာယ နမಃ။” ဟူ၍ မျက်နှာငါးပါးကို နံ့သာ၊ ပန်း၊ လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ အဝတ်အစား၊ မီးအလင်း၊ နေဝေဒျ (အာဟာရပူဇာ) တို့နှင့်လည်း ပြည့်စုံစေပြီး၊ ထို့နောက် အရ္ဃျကို သင့်တင့်စွာ ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤမန္တရားဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက် စိတ်အတွင်းတည်နေသော ငါ့ကို ဓ്യာနပြုရမည်။

Verse 34

गौरीवल्लभ देवेश सर्वाद्य शशिशेखर । वर्षपापविशुद्ध्यर्थमर्घो मे प्रतिगृह्यताम्

အို ဂေါရီ၏ ချစ်သူ၊ အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ အို အစဉ်အလာ၏ အရင်းမြစ်၊ လမောက်တော်ဆောင် ရှီဝရေ—တစ်နှစ်တာအပြစ်သန့်စင်ရန် ငါဆက်ကပ်သော အရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 35

ततः संपूजयेद्विप्रं भोजनाच्छादनादिभिः । दत्त्वाथ दक्षिणां तस्मै वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏကို အစားအစာ၊ အဝတ်အစား စသဖြင့် ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထို့ပြင် ဒက္ခိဏာကို ပေးပြီးလျှင် ငွေကြေးအပေါ် ကပ်စေးနှဲခြင်း သို့မဟုတ် လိမ်လည်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 36

धर्माख्यानकथाभिश्च सलास्यैस्तांडवैस्तथा

ထို့အပြင် ဓမ္မကထာများကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းနှင့် လှပနူးညံ့သော အကများ၊ ထို့တူ တာဏ္ဍဝ အကပြသမှုများဖြင့်လည်း ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 37

एवं करिष्यते योऽत्र व्रतमेतत्सुरेश्वर । वर्षपापविशुद्ध्यर्थं प्रायश्चित्तं भविष्यति

အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ဤနေရာ၌ ဤပုံစံအတိုင်း ဤဝရတကို ကျင့်သူမည်သူမဆို၊ တစ်နှစ်တာ အပြစ်များကို သန့်စင်ရန် ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်လျော်) ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 38

तच्छ्रुत्वा त्रिदशाः सर्वे प्रणम्य शशिशेखरम् । संप्रहृष्टा नरश्रेष्ठ स्वानि स्थानानि भेजिरे

ထိုစကားကို ကြားသော် တိဒသနတ်တို့အားလုံးသည် ရှရှိရှေခရ (ရှီဝ) ကို ဦးချ၍ ပူဇော်ကြ၏။ အလွန်ဝမ်းမြောက်လျက်၊ အို လူတို့အထက်မြတ်သူ၊ မိမိတို့၏ နေရာများသို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 39

प्रेषयामासुरुर्व्यां च नारदं मुनिसत्तमम् । प्रबोधनाय लोकानां शिवरात्रिकृते सदा

ထို့နောက် သူတို့သည် မုနိတို့အထက်မြတ်ဆုံး နာရဒကို မြေပြင်သို့ စေလွှတ်ကြ၏—ရှီဝရာထရီအတွက် လူလောကကို အမြဲနှိုးဆော်ရန် ဖြစ်သည်။

Verse 40

सोऽपि गत्वा धरापृष्ठं श्रावयामास सर्वतः । शिवरात्रेस्तु माहात्म्यं यदुक्तं शूलपाणिना

သူလည်း မြေမျက်နှာပြင်သို့ သွားရောက်ကာ နေရာအနှံ့တွင် ရှီဝရာထရီ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြေညာဟောပြော၏—သုံးချွန်ကိုင်ရှင် (ရှီဝ) ပြောကြားခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 41

ततः प्रभृति संजाता शिवरात्रिर्धरातले । सर्वकामप्रदा पुण्या सर्वपातकनाशिनी

ထိုအချိန်မှစ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် «ရှီဝရာထရီ» ပွဲတော်သည် တည်ထောင်လာခဲ့သည်—သန့်ရှင်းမြတ်စွာ၊ ဆန္ဒအလိုအားလုံးကို ပြည့်စုံစေပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 42

अत्र वः कीर्तयिष्यामि पुरावृत्तं कथानकम् । यद्वृत्तं नैमिषारण्ये लुब्धकस्यात्र कस्यचित्

ယခု သင်တို့အား ရှေးဟောင်းဖြစ်ရပ်တစ်ပုဒ်ကို ငါဖော်ပြမည်—နိမိရှာရဏ္ယာ တောအတွင်း၌ ထိုနေရာရှိ မုဆိုးတစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှကိုပင်။

Verse 43

तत्रासील्लुब्धकः कश्चिज्जातिमात्रान्न कर्मतः । व्यसेनानाभिभूतात्मा परवित्तापहारकः

ထိုနေရာ၌ မုဆိုးတစ်ဦးရှိခဲ့သည်—မွေးရာပါအမျိုးအနွယ်သာကောင်း၍ အကျင့်အကြံမကောင်း—အကျင့်ဆိုးများက စိတ်ကို လွှမ်းမိုးထားပြီး အခြားသူတို့၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူကာ အသက်မွေးခဲ့သည်။

Verse 44

न कदाचिद्व्रतं तेन न दत्तं न जपः कृतः । केवलं च हृतं वित्तं लोकानां छलसंश्रयात्

သူသည် မည်သည့်အခါမျှ ဝရတကို မစောင့်ထိန်း၊ ဒါနမပေး၊ မန္တရားမရွတ်ဖူး။ လှည့်စားမှုကို အားကိုးကာ လူတို့၏ ဥစ္စာကိုသာ လုယူခဲ့သည်။

Verse 45

कस्यचित्त्वथ कालस्य शिवरात्रिः समागता । माघमासेऽसितेपक्षे सर्वपातकनाशिनी

ထို့နောက် အချိန်ကာလတစ်ခုကြာသော် «ရှီဝရာထရီ» ရောက်လာသည်—မာဃလ၏ အမှောင်ပက္ခ၌ ဖြစ်ပွားသော၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည့်နေ့ဖြစ်သည်။

Verse 46

तत्रास्त्यायतनं पुण्यं देवदेवस्य शूलिनः । तत्र जागरणं रात्रौ प्रारब्धं बहुभिर्ज्जनैः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ရှူလင် (သုံးမြှားကိုင်) ၏ ပုဏ္ဏသန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတစ်ဆောင် ရှိ၏။ ထိုနေရာတွင် လူအများက ညလုံးပတ်လုံး အိပ်မပျော်စောင့်ကြည့်ပူဇော်ခြင်းကို စတင်ခဲ့ကြ၏။

Verse 47

नारीभिर्नरशार्दूल भूषिताभिः सुभूषणैः । अथासौ चिंतयामास चोरो दृष्ट्वाथ जागरम्

အို လူတို့အတွင်း ကျားတော်သဖွယ်သူရဲကောင်းရေ၊ အလှပဆုံး အလင်္ကာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော မိန်းမများပါဝင်သည့် ညလုံးပတ်လုံး စောင့်ကြည့်ပူဇော်ခြင်းကို မြင်သော် ထိုသူခိုးသည် လှည့်ကွက်စဉ်းစားလာ၏။

Verse 48

गच्छामि यदि कांचित्स्त्रीं भूषणैः परिभूषिताम् । निष्क्रांतां बाह्यतश्चास्य प्रासादस्याप्नुयामहम्

“အလင်္ကာများဖြင့် အလွန်အမင်း အလှဆင်ထားသော မိန်းမတစ်ယောက်ကို ငါ နီးကပ်နိုင်လျှင်၊ သူမက ဤဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာချိန်တွင် ငါ့အခွင့်အရေး ရမည်” ဟု (သူ) ဆို၏။

Verse 49

ततो हत्वा समादाय भूषणानि व्रजाम्यहम्

“ထို့နောက် သူမကို သတ်ပြီး အလင်္ကာများကို ယူဆောင်ကာ ငါ ထွက်ခွာမည်” ဟု (သူ) ဆို၏။

Verse 50

एवं निश्चित्य मनसा गतस्तस्य समीपतः । कर्णिकारं समारुह्य स्थितो गुप्तस्ततो हि सः

ဤသို့ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာအနီးသို့ သွား၏။ ကဏ္ဏိကာရ သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ထိုနေရာတွင် လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 51

वीक्षमाणो दिशः सर्वा नारीनिष्क्रामणोद्भवाः । चौरकर्मप्रवृत्तस्य शीतार्तस्य विशेषतः

သူသည် အရပ်အနှံ့ကို စူးစမ်းကြည့်နေ၍ အဝင်းအဝိုင်းမှ ထွက်လာမည့် မိန်းမများကို စောင့်ကြည့်၏။ ခိုးမှုအလုပ်၌ လှုပ်ရှားနေသူဖြစ်၍ အထူးသဖြင့် အအေးဒဏ်ကြောင့် နာကျင်သော်လည်း သတိမလျော့။

Verse 52

अल्पापि निद्रा नायाता न च नारी विनिर्गता । तस्याधस्तात्ततो लिंगमभवत्तु धरोद्भवम् । गत्वा च पत्राण्यादाय प्रचिक्षेपास्य चोपरि

အနည်းငယ်မျှ အိပ်ငိုက်ခြင်းတောင် မလာ၊ မိန်းမတစ်ယောက်မျှလည်း မထွက်လာ။ ထိုအခါ သူ့အောက်ဘက်၌ မြေမှ ပေါက်ထွက်လာသော လိင်္ဂတော် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် သူသွား၍ ရွက်များယူကာ ထိုလိင်္ဂတော်ပေါ်သို့ ဖြန့်ချလိုက်၏။

Verse 53

एतस्मिन्नेव काले तु प्रोद्गतस्तीक्ष्णदीधितिः । असतीनां च चौराणां कामिनामसुखावहः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ရောင်ခြည်စူးရှသော နေရောင်တော် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုနေရောင်သည် အကျင့်မကောင်းသူများ၊ ခိုးသူများနှင့် ကာမတဏှာလိုက်သူများအတွက် ဒုက္ခကို ဆောင်လာ၏။

Verse 54

ततो नराश्च नार्यश्च जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् । उपचारपराः शांताः प्रणिपत्य महेश्वरम्

ထို့နောက် ယောက်ျားများနှင့် မိန်းမများသည် ကိုယ့်ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။ စိတ်ငြိမ်သက်၍ ပူဇော်ဝတ်ပြုမှု၌ အလေးထားကာ မဟေရှဝရ (မဟာဣශ්ဝရ) ကို ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် ဖြစ်၏။

Verse 55

सोऽपि चौरो निराशश्च क्षुत्क्षामः शीतविह्वलः । अवतीर्य द्रुमात्तस्मादुपायं कंचिदाश्रितः

ထိုခိုးသူလည်း မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့၍ ဆာလောင်မှုကြောင့် ပိန်လှီကာ အအေးကြောင့် တုန်လှုပ်နေ၏။ ထိုသစ်ပင်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် နည်းလမ်းတစ်ခုကို အားကိုးလိုက်၏။

Verse 56

ततः कालेन महता पंचत्वं समपद्यत । जातो जातिस्मरः सोऽथ दशार्णाधिपतेर्गृहे

အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူသည် «ပဉ္စတ္ဝ» (သေခြင်း) သို့ ရောက်လေ၏။ ထို့နောက် ဒဿာဏာ၏ အုပ်စိုးရှင်အိမ်၌ အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိသူအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာ၏။

Verse 57

उपवासप्रभावेन बलादपि प्रजागरात् । शिवरात्रेस्तथा तस्य लिङ्गस्यापि प्रपूजया

အစာရှောင်ခြင်း၏ အာနုဘော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ (အတင်းအကျပ်ဖြစ်စေကာမူ) ညလုံးပေါက် နိုးကြားစောင့်နေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ သီဝရာထရီနေ့၌ ထိုလိင်္ဂကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း—

Verse 58

ततो राज्यं समासाद्य पितृपैतामहं महत् । कारयामास लिंगस्य प्रासादं तस्य शोभनम्

ထို့နောက် အဖေဘိုးဘွားမှ ဆက်ခံလာသော ကြီးမားသည့် နန်းတော်နိုင်ငံကို ရရှိပြီး၊ ထိုလိင်္ဂအတွက် လှပသည့် ပရသာဒ (ဗိမာန်) ကို ဆောက်လုပ်စေ하였다။

Verse 59

वर्षेवर्षे समाश्रित्य शिवरात्रौ प्रजागरात् । उपवासपरोभूत्वा गीतवादित्रनिःस्वनैः

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သီဝရာထရီနေ့၌ သူသည် ညလုံးပေါက် နိုးကြားစောင့်နေကာ အစာရှောင်ခြင်းကို အဓိကထား၍ သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံများ လှုပ်ရှားလှုပ်ရှား ကြားရလေ၏။

Verse 60

धर्माख्यानकथाभिश्च गीतध्वनिभिरेव च । पूर्वोक्तमंत्रैः संपूज्य अर्घं दत्त्वा विधानतः । संतर्प्य ब्राह्मणान्कामैर्जगाम निलयं निजम्

ဓမ္မအကြောင်းအရာ ပုံပြင်တရားများကို ရွတ်ဆိုခြင်းနှင့် ဘုရားသီချင်းသံများဖြင့်လည်းကောင်း၊ အရင်က ဖော်ပြထားသော မန္တရများကို သုံး၍ ထိုလိင်္ဂကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လေ၏။ ထို့နောက် စည်းကမ်းအတိုင်း အရ္ဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်ပြီး၊ ဘြာဟ္မဏများကို လိုအင်တော်မူသမျှ ပစ္စည်းများဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကာ မိမိအိမ်ရာသို့ ပြန်သွားလေ၏။

Verse 61

कस्यचित्त्वथ कालस्य शिवरात्रौ समागताः । प्रासादे तत्र मुनयः प्राप्ता शाण्डिल्यपूर्वकाः

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် «ရှီဝရాత్రီ» ပွဲတော်ည၌ ထိုဘုရားကျောင်းသို့ မုနိများ ရောက်လာကြပြီး၊ အဓိကမှာ ရှာဏ္ဍိလျ ဖြစ်၏။

Verse 62

शांडिल्योऽथ भरद्वाजो यवक्रीतोऽथ गालवः । पुलस्त्यः पुलहो गार्ग्यस्तथान्ये बहवो नृप

ရှာဏ္ဍိလျ၊ ဘရဒ္ဝါဇ၊ ယဝကရိတ၊ ဂာလဝ၊ ထို့ပြင် ပုလஸ္တျ၊ ပုလဟ၊ ဂါရ္ဂျ—နှင့် အခြား မုနိများစွာလည်း ရှိကြ၏၊ အို မင်းကြီး။

Verse 63

सोऽपि राजा बृहत्सेनो दशार्णाधिपतेः सुतः । संप्राप्तो जागरं कर्तुं तस्य लिंगस्य चाग्रतः

ထိုဘုရင် ဘృဟတ်စေန (Bṛhatsena) သည် ဒဿာရ္ဏ အရှင်၏ သားဖြစ်၍ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကာ ထိုရှီဝလင်္ဂ၏ ရှေ့တွင် သန့်ရှင်းသော ညကင်းစောင့် (jāgaraṇa) ပြုရန် ရည်ရွယ်하였다။

Verse 64

पूजयित्वा ततो देवं प्रणिपत्य मुनीश्वरान् । उपविष्टस्तस्य चाग्रे ह्यनुज्ञातो द्विजोत्तमैः

ထို့နောက် ဘုရားကို ပူဇော်ကာ မုနိအရှင်များအား ဦးချကန်တော့ပြီး၊ ထိုအမြတ်ဆုံး ဒွိဇများ၏ ခွင့်ပြုချက်ရသဖြင့် ထိုဘုရားရှေ့၌ ထိုင်နေ하였다။

Verse 65

ततस्तस्याग्रतश्चक्रुः कथास्ते बहुधा नृप । राजर्षीणामतीतानां ब्रह्मर्षीणां विशेषतः

ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ထိုမုနိများသည် သူ၏ရှေ့တွင် ဓမ္မကထာများကို မျိုးစုံပြောဆိုကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် ရာဇရ္ဓိများ၏ ရှေးကာလအကြောင်းနှင့် ထူးခြားစွာ ဘြဟ္မရ္ဓိကြီးများအကြောင်းကို ဆွေးနွေးကြ၏။

Verse 66

अथ कस्मिन्कथांते स तैः पृष्टो ब्रह्मवादिभिः । कौतुकाविष्टचित्तैश्च विस्मयोत्फुल्ललोचनैः

ထို့နောက် ဟောပြောချက်တစ်ခု၏ အဆုံးတွင်၊ ဗြဟ္မတရားကို ရှင်းလင်းဟောကြားသူတို့က သူ့ကို မေးမြန်းကြ၏။ သူတို့၏စိတ်သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရပြီး မျက်လုံးများသည် အံ့ဩမှုကြောင့် ကျယ်ပြန့်နေ၏။

Verse 67

राजन्पृच्छामहे सर्वे वयं कौतूहलान्विताः । यदि ब्रवीषि नः सत्यं देवतायतने स्थितः

အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး စူးစမ်းလိုစိတ်ပြည့်ဝစွာ မေးမြန်းပါသည်။ သင်သည် နတ်ဘုရား၏ အာရုံတော်အတွင်း ရပ်နေစဉ်၊ အမှန်တရားကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောမည်ဆိုလျှင်—

Verse 68

राजोवाच । यदि ज्ञास्यामि विप्रेंद्राः कथयिष्याम्यसंशयम् । देवस्याग्रे च संपृष्टः सत्येनात्मानमालभे

မင်းကြီးက ဆို၏—“ကျွန်ုပ် သိရှိပါက၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ သံသယမရှိဘဲ ပြောပါမည်။ ထို့ပြင် ဘုရားရှင်၏ ရှေ့တော်၌ မေးမြန်းခံရသဖြင့်၊ အမှန်တရားဖြင့် ကိုယ်ကို ကတိတည်ပါ၏။”

Verse 69

ऋषय ऊचुः । पुष्कलानि परित्यज्य कस्माद्दानान्यनेकशः । जागरं कर्तुकामोऽत्र स्वदेशादुपतिष्ठसि

ရသီတို့က ဆို၏—“အလွန်များသော လှူဒါန်းမှုများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ဒါနများကို ဘေးဖယ်ထားပြီး၊ မင်းကြီးသည် မိမိနိုင်ငံမှ ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် လာရောက်ကာ ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလိုသနည်း?”

Verse 70

वर्षेवर्षे सदा प्राप्ते नूनं त्वं वेत्सि कारणम् । रहस्यं यदि ते न स्यात्तद्ब्रवीहि नराधिप

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း မလွဲမသွေ ရောက်လာသောကြောင့်၊ မင်းကြီးသည် အကြောင်းရင်းကို သေချာသိနေမည်။ သင်အတွက် လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပါက၊ လူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်အို၊ ပြောပြပါ။

Verse 71

सूत उवाच । सवैलक्ष्यं स्मितं कृत्वा ततः प्राह स दुर्मनाः । रहस्यं परमं ह्येतदवाच्यं हि द्विजोत्तमाः

သုတက ပြော၏။ အရှက်ရယ်သေးသေးဖြင့် ပြုံးကာ စိတ်ညှိုးနွမ်းနေသော မင်းသည် ထို့နောက် ပြောလေ၏— «ဤသည်မှာ အလွန်မြင့်မြတ်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်၍၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ပြောရန်ခက်ခဲ၏»

Verse 72

तथापि च वदिष्यामि पृष्टो देवाग्रतो यतः

«သို့သော်လည်း ဤနေရာ၌ ဘုရားရှင်၏ မျက်နှာတော်ရှေ့တွင် မေးမြန်းခံရသဖြင့် ငါ ပြောမည်»

Verse 73

ततः स कथयामास पूर्वदेहसमुद्भवम् । मलिम्लुचस्ततो नूनं शिवरात्रिसमुद्भवम्

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ ယခင်ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါ်ပေါက်လာသမျှကို ရှင်းပြလေ၏—အမှန်တကယ် မလိမ္လုချ (အပြင်တန်း) အဖြစ်သို့ ကျရောက်ခြင်းသည် ရှိဝရာထရီ ဝတ္ထုကိစ္စနှင့် ဆက်နွယ်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု။

Verse 74

चौर्यभावेन देवस्य पूजनं जागरस्तथा । उपवासं विना तेन शिवरात्रौ पुरा कृतम्

ယခင်က ရှိဝရာထရီညတွင် သူသည် ဘုရားကို ပူဇော်ကာ ညလုံးနိုးကြားခြင်းကိုလည်း ပြုခဲ့သော်လည်း—ခိုးယူလိုသော စိတ်ဖြင့် ပြု၍ အစာရှောင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

Verse 75

जातिस्मरणसंयुक्तं जन्मजातं यथातथम् । ततस्ते मुनयः सर्वे साधुवादान्पृथग्विधान्

သူသည် ဇာတိမှတ်ဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံ၍ မွေးဖွားချိန်မှစ၍ ဖြစ်ပျက်သမျှကို အတိုင်းအတာမလွဲ ပြောပြလေ၏။ ထို့နောက် မုနိတို့အားလုံးသည် အမျိုးမျိုးသော ချီးမွမ်းစကားနှင့် မင်္ဂလာကောင်းချီးများကို ပေးကြလေ၏။

Verse 76

नृपोत्तमस्य राजर्षेर्दत्त्वाशीर्भिः समन्वितान् । रात्रौ जागरणं कृत्वा प्रजग्मुस्ते निजाश्रमान्

ထိုမင်းမြတ်—ရာဇဣသီအထွတ်အမြတ်—အား ကောင်းချီးပေးပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ညလုံးပူဇော်စောင့်ကြပ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် မိမိတို့၏ အာရှရမ်များသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 77

सोऽपि राजासमभ्यर्च्य तं देवं तान्द्विजोत्तमान् । जगाम स्वपुरं पश्चात्कृत्वा रात्रौ प्रजागरम्

ထိုမင်းလည်း ထိုဘုရားသခင်နှင့် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ၊ ညလုံးစောင့်ကြပ်ပြီးနောက် မိမိမြို့တော်သို့ ပြန်သွား၏။

Verse 78

भर्तृयज्ञ उवाच । शिवरात्रिः समुत्पन्ना एवं भूमितले नृप । एवंविधं च माहात्म्यं तस्यास्ते परिकीर्तितम्

ဘရ္တෘယဇ္ဉာက မိန့်ကြားသည်– “အို မင်းကြီး၊ ဤသို့ပင် မြေပြင်ပေါ်၌ ရှိဝရာထရီ (Śivarātri) ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထို၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း သင်အား ဤသို့ ကြေညာပြောကြားပြီးပြီ။”

Verse 79

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कार्या स नृपसत्तम । कलिकाले विशेषेण य इच्छेद्भूतिमात्मनः

ထို့ကြောင့် အို မင်းမြတ်အထွတ်အမြတ်၊ မိမိအကျိုးစီးပွားနှင့် ချမ်းသာသုခကို လိုလားသူ မည်သူမဆို—အထူးသဖြင့် ကလိယုဂခေတ်၌—အပြည့်အဝ ကြိုးစား၍ ထိုပွဲတော်ကို စောင့်ထိန်းကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 80

एषा कृता दिलीपेन नलेन नहुषेण च । मान्धात्रा धुंधुमारेण सगरेण युयुत्सुना

ဤ Śivarātri အကျင့်ကို ဒိလီပ၊ နလ၊ နဟူෂ တို့ကလည်းကောင်း၊ မာန်ဓာတೃ၊ ဓုန္ဓုမာရ၊ စဂရ၊ ယုယုತ್ಸု တို့ကလည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။

Verse 81

तथान्यैश्च विशेषेण सम्यक्छ्रद्धासमन्वितैः । प्राप्ताश्च हृद्गताः कामा ये दिव्या ये च मानुषाः

ထိုနည်းတူပင် အခြားသူများစွာကလည်း၊ အထူးသဖြင့် မှန်ကန်သော ယုံကြည်သဒ္ဓါနှင့် ပြည့်စုံသူတို့က၊ နှလုံးထဲ၌ ထားရှိသော ဆန္ဒများကို—ကောင်းကင်ဆိုင်ရာဖြစ်စေ လူ့လောကဆိုင်ရာဖြစ်စေ—ရရှိခဲ့ကြသည်။

Verse 82

तथा चैव तु सावित्र्या श्रिया देव्या तु सीतया । अरुंधत्या सरस्वत्या मेनया रंभया तथा

ထိုနည်းတူပင် စာဝိထရီ၊ သီရိဒေဝီနှင့် စီတာတို့ကလည်း ထိုအရာကို လိုက်နာကြ၏။ အရုန္ဓတီ၊ စရஸဝတီ၊ မေနာနှင့် ရမ္ဘါတို့လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 83

इंद्राण्याथ दृषद्वत्या स्वधया स्वाहया तथा । रत्या प्रीत्या प्रभावत्या गायत्र्या च नृपोत्तम । सर्वाः प्राप्ताः प्रियान्कामानतिसौभाग्यसंयुतान्

ထို့နောက် အိန္ဒြာဏီ၊ ဒೃષဒ္ဝတီ၊ စွဓာ၊ စွာဟာတို့လည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် ရတီ၊ ပရိတီ၊ ပရဘာဝတီနှင့် ဂါယတ္ရီတို့—အို မင်းမြတ်အကောင်းဆုံး—တစ်ဦးချင်းစီသည် အလွန်ထူးကဲသော ကံကောင်းခြင်းနှင့် ပြည့်စုံလျက် ချစ်မြတ်နိုးသော ဆန္ဒများကို ရရှိကြသည်။

Verse 84

यश्चैतां पठते व्युष्टिं भावेन शिवसंनिधौ । दिनजात्पातकात्सोऽपि मुच्यते नात्र संशयः

ထို့ပြင် မည်သူမဆို မိုးလင်းချိန်၌ ရှိဝ၏ အနီးတော်တွင် စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် ဤပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုပါက၊ တစ်နေ့တည်းအတွင်း ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်မှပင် လွတ်မြောက်ရသည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 85

नास्ति गंगासमं तीर्थं नास्ति देवो हरोपमः । शिवरात्रेः परं नास्ति तपः सत्यं मयोदितम्

ဂင်္ဂါနှင့် တူညီသော တီရ္ထမရှိ၊ ဟရ (ရှီဝ) နှင့် တူညီသော ဒေဝမရှိ။ ထို့ပြင် ရှီဝရာထရီထက် မြင့်မြတ်သော တပဿမရှိ—ဤသည်ကို ငါ အမှန်တရားအဖြစ် ကြေညာ၏။

Verse 86

सर्वरत्नमयो मेरुः सर्वाश्चर्यमयं तपः । सर्वधर्ममयी राजञ्छिवरात्रिः प्रकीर्तिताः

မေရုတောင်သည် ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ဟု ဆိုကြ၏။ တပသ (တပဿ) သည် အံ့ဩဖွယ်အရာအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုနည်းတူ မင်းကြီးရေ၊ ရှိဝရာထရီ (Śivarātri) သည် ဓမ္မအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 87

गरुडः पक्षिणां यद्वन्नदीनां सागरो यथा । प्रधानः सर्वधर्माणां शिवरात्रिस्तथोत्तमा

ဂရုဍသည် ငှက်တို့အနက် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ မြစ်တို့အနက် ပင်လယ်သည် အဓိကဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ရှိဝရာထရီ (Śivarātri) သည် ဓမ္မအားလုံးအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် အဓိကဖြစ်၏။

Verse 266

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शिवारात्रिमाहात्म्यवर्णनं नाम षट्षष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလောကပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှွရ က္ရှೇತ್ರ မာဟာတ္မ்யအတွင်းရှိ «ရှိဝရာထရီ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၂၆၆ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။