Adhyaya 264

Verse 1

ब्रह्मोवाच । कार्तिकेयश्च पार्वत्याः प्राणेभ्यश्चातिवल्लभः । संक्रीडति समीपस्थो नानाचेष्टाभिरुद्यतः

ဘြဟ္မာက ပြောတော်မူသည်။ ကာရ္တိကေယသည် ပါရဝတီအတွက် အသက်ရှူသက်တမ်းထက်ပင် ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်၏။ သူသည် အနီး၌ ကစားလျက် အမျိုးမျိုးသော လှုပ်ရှားဟန်ပန်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များဖြင့် တက်ကြွနေ၏။

Verse 2

रक्तकांतिर्महातेजाः षण्मुखोऽद्भुत विक्रमः । क्वचिद्गायति चात्यर्थं क्वचिन्नृत्यति स्वेच्छया

နီရောင်တောက်ပ၍ မဟာတေဇာရှိသော မျက်နှာခြောက်ပါး ကုမာရ (စကန္ဒ) သည် အံ့ဖွယ်သတ္တိရှိ၏။ တခါတရံ အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ သီချင်းဆိုပြီး တခါတရံ မိမိစိတ်တိုင်းကျ လွတ်လပ်စွာ ကပြ၏။

Verse 3

मातरं पितरं दृष्ट्वा विनयावनतः क्वचित् । क्वचिच्च गंगापुलिने सिकतालेपनाकृतिः

တခါတရံ မိခင်နှင့် ဖခင်ကို မြင်လျှင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ဦးညွှတ်ကန်တော့၏။ တခါတရံ ဂင်္ဂါ (ဇာဟ္နဝီ) မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် သဲကိုလိမ်းကာ ပုံသဏ္ဍာန်ဖန်တီး၍ ကစား၏။

Verse 4

गणैः सह विचिन्वानो विविधान्वनभूरुहान् । एवं प्रक्रीडितस्तस्य दिवसाः पंच जज्ञिरे

မိမိ၏ ဂဏများနှင့်အတူ သစ်တောအတွင်းရှိ သစ်ပင်နှင့် အပင်မျိုးစုံကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုကာ သွားလာ၏။ ထိုသို့ ကစားပျော်ရွှင်နေစဉ် ငါးရက်တာ ကုန်လွန်သွား၏။

Verse 5

ततो देवा महेन्द्राद्यास्तारकत्रासविद्रुताः । स्तुवन्तः शंकरं सर्वे तारकस्य जिघृक्षया

ထို့နောက် တာရကကို ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးလာသော မဟာဣန္ဒြာတို့အစရှိသည့် နတ်တို့သည် အားလုံးပင် တာရကကို ဖမ်းဆီးနှိမ်နင်းလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ရှင်ကရ (ရှီဝ) ကို ချီးမွမ်းကန်တော့ကြ၏။

Verse 6

चक्रुः कुमारं सेनान्यं जाह्नव्यां स्वगणैः सुराः । सस्वनुर्देववाद्यानि पुष्पवर्षं पपात ह

ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) မြစ်ပေါ်တွင် နတ်တို့သည် မိမိတို့၏ အဖွဲ့အပါအဝင် ကုမာရ (စကန္ဒ) ကို စစ်တပ်အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်ကြ၏။ နတ်တီးဝိုင်းသံများ မြည်ဟည်းကာ ပန်းမိုးသည်လည်း ကျဆင်းလာ၏။

Verse 7

वह्निस्तु स्वां ददौ शक्तिं हिमवान्वाहनं ददौ । सर्वदेवसमुद्भूतगणकोटिसमावृतः

အဂ္နိသည် မိမိ၏ သက္တိ (လှံတန်ခိုး) ကို ပေးအပ်၍ ဟိမဝန်သည် စီးနင်းယာဉ်ကို ပေးအပ်하였다။ တေဝတားအားလုံးမှ ပေါ်ထွန်းသော ဂဏများ ကောဋိများဖြင့် ဝန်းရံလျက် သူသည် စစ်တန်းစီ၍ ရပ်တည်하였다။

Verse 8

प्रणम्य मुनिसंघेभ्यः प्रययौ रिपुविग्रहे । ताम्रवत्यां नगर्यां च शंखं दध्मौ प्रतापवान्

မုနိအစုအဝေးတို့အား ဦးချ၍ နမಸ್ಕာရပြုကာ၊ ရန်သူနှင့် စစ်ပွဲသို့ ထွက်ခွာ하였다။ ထို့နောက် တာမ်ရဝတီ မြို့၌ တန်ခိုးကြီးသူသည် သင်္ခကို မှုတ်하였다။

Verse 9

ततस्तारकसैन्यस्य दैत्यदानवकोटयः । समाजग्मुस्तस्य पुराच्छंखनादभयातुराः

ထို့နောက် ထိုမြို့မှ တာရက၏ စစ်တပ်တွင် ပါဝင်သော ဒೈတျနှင့် ဒာနဝတို့ ကောဋိများသည် သင်္ခသံကြောင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ စုဝေးလာကြ하였다။

Verse 10

स्ववाहनसमारूढाः संयता बलदर्पिताः । देवाः सर्वेऽपि युयुधुः स्कन्दतेजोपबृंहिताः

တေဝတားအားလုံးသည် မိမိတို့၏ ယာဉ်များပေါ် စီးနင်းကာ စည်းကမ်းတကျ၊ အင်အားကို ယုံကြည်မောက်မာလျက် တိုက်ခိုက်ကြ하였다။ စကန္ဒ၏ တေဇောရောင်ခြည်ကြောင့် သူတို့သည် ပိုမိုအားတက်ကာ စစ်ဆင်နွှဲကြ하였다။

Verse 11

तदा दानवसैन्यानि निजघान च सर्वशः । विष्णुचक्रेण ते छिन्नाः पेतुरुर्व्यां सहस्रशः

ထိုအခါ ဒာနဝ စစ်တပ်များကို အရပ်ရပ်မှ ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်하였다။ ဗိෂ္ဏု၏ စက်ရ (ချကရ) ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံရ၍ သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထောင်ချီကျလဲကြ하였다။

Verse 12

ततो भग्नाश्च शतशो दानवा निहतास्तदा । नद्यः शोणितसंभूता जाता बहुविधामुने

ထို့နောက် ဒာနဝများ ရာချီတို့သည် အနိုင်ကျပြီး သတ်ဖြတ်ခံရ၏။ အို မုနိ၊ သွေးမှ ပေါက်ဖွားသော မြစ်များ အမျိုးမျိုး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 13

तद्भग्नं दानवबलं दृष्ट्वा स युयुधे रणे । बभंज सद्यो देवेशो बाणजालैरनेकधा

ဒာနဝတပ်ဖွဲ့ ပျက်စီးပြီးသားကို မြင်၍ သူသည် စစ်မြေပြင်၌ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်၏။ နတ်တို့၏ အရှင်သည် မြားကွန်ယက်များဖြင့် ချက်ချင်း အမျိုးမျိုးပုံစံဖြင့် ချေမှုန်း၏။

Verse 14

शक्तिनायुध्य गंगिन्याश्चिक्षेप कृष्णप्रेरिताः । सरथं च सयंतारं चक्रे तं भस्मसात्क्षणात्

ကృష్ణ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် နတ်ဘုရားတပ်များသည် သက္တိနှင့် လက်နက်များကို ပစ်ချ၏။ ခဏချင်းပင် သူ့ကို ရထားနှင့် ရထားမောင်းသူနှင့်တကွ ပြာဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်၏။

Verse 15

शेषाः पातालमगमन्हतं दृष्ट्वाऽथ तारकम् । ततो देवगणाः सर्वे शसंसुस्तस्य विक्रमम्

တာရက သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို မြင်၍ ကျန်သော ရန်သူတို့သည် ပာတားလသို့ ဆင်းပြေးကြ၏။ ထို့နောက် နတ်တပ်စုအားလုံးသည် သူ၏ ရဲရင့်သတ္တိကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 16

देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिस्तथाऽभवत् । ते लब्धविजयाः सर्वे महेश्वरपुरोगमाः

ကောင်းကင်ဒုန္ဒုဘီများ မြည်ဟည်း၍ ပန်းမိုးလည်း ရွာသွန်း၏။ မဟေရှဝရ ဦးဆောင်သဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် အောင်ပွဲရပြီး ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 17

सिषिचुः सर्वदेवानां सेनापत्ये षडाननम् । ततः स्कंदं समालिंग्य पार्वती हर्षगद्गदा

နတ်အားလုံးသည် မျက်နှာခြောက်ပါးသော ရှဒာနနကို နတ်တပ်မဟာဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် အဘိသေကပြု၍ ခန့်အပ်ကြသည်။ ထို့နောက် ပာရဝတီသည် ဝမ်းမြောက်လှုပ်ရှားသံဖြင့် စကန္ဒကို ဖက်လှုပ်ကာ အလွန်ချစ်ခင်စွာ ပွေ့ဖက်하였다။

Verse 18

मांगल्यानि तदा चक्रे स्वसखीभिः समावृता । एवं च तारकं हत्वा सप्तमेऽहनि बालकः

မိမိ၏ မိတ်သဟာယမိန်းကလေးများ ဝိုင်းရံလျက်၊ ထိုအခါ မင်္ဂလာအခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်하였다။ ထို့ကြောင့် တာရကကို သတ်ပြီးနောက်၊ သာသနာတော်ကလေးသည် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် အမှုကို ပြီးစီးစေ하였다။

Verse 19

मंदराचलमासाद्य पितरौ संप्रहर्षयन् । उवाच सकलं स्कन्दः परमानंदनिर्भरः

မန်ဒရာတောင်သို့ ရောက်ရှိကာ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေပြီး၊ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော စကန္ဒသည် အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောကြား하였다။

Verse 20

काले दारक्रियां तस्य चिन्तयामास शंकरः । स उवाच प्रसन्नात्मा गांगेयममितद्युतिम्

အချိန်တန်လာသောအခါ ရှင်ကရသည် သားတော်၏ မင်္ဂလာအခမ်းအနားကို စဉ်းစားတော်မူ하였다။ စိတ်နှလုံးကြည်နူးတည်ငြိမ်လျက်၊ အလင်းရောင်မတိုင်းမတာရှိသော ဂင်္ဂါဖွားတော်ကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 21

प्राप्तः कालस्तव विभो पाणिग्रहणसंमतः । कुरु दारान्समासाद्य धर्मस्ते पुंससंमतः

“အရှင်မဟာဘုရား၊ သင်၏ လက်ထပ်ပွဲ (ပာဏိဂ္ရဟဏ) ကို လက်ခံရန် သင့်တော်သော အချိန်ရောက်ပြီ။ ဇနီးကို ရယူ၍ အိမ်ထောင်တည်ထောင်ပါ—ဤသည်မှာ သင်၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ကိုက်ညီသော ဓမ္မဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 23

क्रीडस्व विविधैर्भोगैर्विमानैः सह कामिकैः । तच्छ्रुत्वा भगवान्स्कन्दः पितरं वाक्यमब्रवीत् । अहमेव हि सर्वत्र दृश्यः सर्वगणेषु च । दृश्यादृश्यपदार्थेषु किं गृह्णामि त्यजामि किम्

«နတ်ဗိမာန်များနှင့် ချစ်သူအဖော်များနှင့်အတူ အမျိုးမျိုးသော အာရုံခံစားမှုများဖြင့် ကစားပျော်ပါ» ဟုကြားသော်၊ ဘုရား စကန္ဒသည် ဖခင်ထံ ပြန်လည်မိန့်တော်မူသည်— «ငါတစ်ပါးတည်းသည် နေရာတိုင်း၌ ရှိ၏၊ အဖွဲ့အစည်းအားလုံးအတွင်း မြင်ရ၏။ မြင်ရသည့်အရာနှင့် မမြင်ရသည့်အရာတို့တွင် ငါယူစရာ ဘာရှိသနည်း၊ စွန့်ပစ်စရာ ဘာရှိသနည်း»

Verse 24

याः स्त्रियः सकला विश्वे पार्वत्या ताः समा हि मे । नराः सर्वेऽपि देवेश भवद्वत्तान्विलोकये

«လောကရှိ မိန်းမအားလုံးသည် ငါ့အတွက် ပါရဝတီနှင့်တူညီ၏။ ယောက်ျားအားလုံးကိုလည်း၊ နတ်တို့၏အရှင်၊ သင်နှင့်တူညီသကဲ့သို့ ငါမြင်၏»

Verse 25

त्वं गुरुर्मां च रक्षस्व पुनर्नरकमज्जनात् । येन ज्ञातमिदं ज्ञानं त्वत्प्रसादादखंडितम्

«သင်သည် ငါ၏ ဂုရုဖြစ်၏—နတ်ဆိုးနรกထဲသို့ ပြန်လည်နစ်မြုပ်ခြင်းမှ ငါ့ကို ကာကွယ်ပါ။ သင်၏ကရုဏာကြောင့် မပြတ်မတောက်သော ဤဉာဏ်ကို ငါသိမြင်ခဲ့၏; မပျောက်ကွယ်ပါစေနှင့်»

Verse 26

पुनरेव महाघोरसंसाराब्धौ निमज्जये । दीपहस्तो यथा वस्तु दृष्ट्वा तत्करणं त्यजेत्

«ကြောက်မက်ဖွယ် ကြီးမားသော သံသရာပင်လယ်ထဲသို့ ငါ ပြန်လည်မနစ်မြုပ်ပါစေနှင့်။ မီးအိမ်ကိုင်သူသည် အရာဝတ္ထုကို မြင်ပြီးနောက် ရှာဖွေရေးကို စွန့်လွှတ်သကဲ့သို့»

Verse 27

तथा ज्ञानमधिप्राप्य योगी त्यजति संसृतिम् । ज्ञात्वा सर्वगतं ब्रह्म सर्वज्ञ परमेश्वर

«ထိုနည်းတူ ဉာဏ်ကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိသော ယောဂီသည် သံသရာကို စွန့်လွှတ်၏။ အရာအားလုံးတွင် ပြန့်နှံ့နေသော ဘြဟ္မကို သိမြင်ပြီးနောက်—အရာအားလုံးကို သိတော်မူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်—(လွတ်မြောက်၏)»

Verse 28

निवर्त्तंते क्रियाः सर्वा यस्य तं योगिनं विदुः । विषये लुब्धचित्तानां वनेऽपि जायते रतिः

အကြင်သူ၌ အလိုလိုဖြစ်သော လုပ်ရပ်အားလုံး ရပ်တန့်ငြိမ်းသက်သွား၏—ထိုသူကို ယောဂီဟု သိကြ၏။ သို့ရာတွင် အာရုံဝတ္ထုတို့ကို လောဘကြီးသော စိတ်ရှိသူတို့အတွက် တောထဲ၌ပင် ချစ်ခင်စွဲလမ်းမှု ပေါ်ပေါက်၏။

Verse 29

सर्वत्र समदृष्टीनां गेहे मुक्तिर्हि शाश्वती । ज्ञानमेव महेशान मनुष्याणां सुदुर्लभम्

နေရာတိုင်း၌ တူညီစွာမြင်သူတို့အတွက် အိမ်၌နေထိုင်သော်လည်း မုတ်တိသည် အမြဲတမ်းတည်၏။ အို မဟေရှာနာ၊ လူသားတို့အတွက် အလွန်ရှားပါးသည်မှာ ဉာဏ်ပညာတစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 30

लब्धं ज्ञानं कथमपि पंडितो नैव पातयेत् । नाहमस्मि न माता मे न पिता न च बांधवः

မည်သို့ပင် ရရှိလာသော ဉာဏ်ပညာကို ပညာရှိသည် မည်သည့်အခါမျှ မကျဆင်းစေသင့်။ «ငါသည် ကိုယ်ခန္ဓာမဟုတ်၊ ‘ငါ့မိခင်’ မဟုတ်၊ ‘ငါ့ဖခင်’ မဟုတ်၊ ‘ဆွေမျိုး’ ဟူသမျှလည်း ငါကို မသတ်မှတ်နိုင်» ဟူ၏။

Verse 31

ज्ञानं प्राप्य पृथक्भावमापन्नो भुवनेष्वहम् । प्राप्यं भागमिदं दैवात्प्रभावात्तव नार्हसि

ဉာဏ်ပညာကို ရရှိပြီးနောက် ဤလောကများအတွင်း၌ ငါသည် (လောကီအတ္တမှ) ခွဲခြားသီးခြားသော အခြေအနေသို့ ရောက်လာ၏။ ဤအပိုင်းအခွဲသည် ကံကြမ္မာကြောင့် ရောက်လာသော်လည်း၊ သင်၏အာနုဘော်ဖြင့် ထိုသို့ မပြောင်းလဲစေပါနှင့် (ငါ့ကို မကျစေပါနှင့်)။

Verse 32

वक्तुमेवंविधं वाक्यं मुमुक्षोर्मे न संशयः । यदाग्रहपरा देवी पुनःपुनरभाषत

ဤသို့သော စကားသည် မုတ်တိကို ရှာဖွေသူအတွက် သင့်လျော်ကြောင်း ငါ၌ သံသယမရှိ။ ထို့နောက် ဆုံးဖြတ်ချက်၌ တင်းမာသော ဒေဝီသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 33

तदा तौ पितरौ नत्वा गतोऽसौ क्रौञ्चपर्वतम् । तत्राश्रमे महापुण्ये चचार परमं तपः

ထို့နောက် သူသည် မိဘနှစ်ပါးကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး ကရောဉ္စတောင်သို့ သွားလေ၏။ ထိုအလွန်ပုဏ္ဏိယကြီးသော အာရှရမ်၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿကို ကျင့်ဆောင်လေ၏။

Verse 34

जजाप परमं ब्रह्म द्वादशाक्षरबीजकम् । पूर्वं ध्यानेन सर्वाणि वशीकृत्येन्द्रियाणि च

သူသည် ဒွါဒသအက္ခရာ ဘီဇမန်ထရဖြစ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘြဟ္မကို ဂျပ်တော်မူ၏။ အရင်ဆုံး သမาธိဖြင့် အင်ဒြိယာများအားလုံးကို ထိန်းချုပ်၍ အာဏာသိမ်းလေ၏။

Verse 35

ममतां संवियुज्याथ ज्ञानयोगमवाप्तवान् । सिद्धयस्तस्य निर्विघ्ना अणिमाद्या यदाऽगताः

ထို့နောက် “ငါ့ဟာ” ဟူသော မမတားနှင့် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကို ချွတ်လွှတ်ကာ ဉာဏယောဂကို ရရှိလေ၏။ ထိုအခါ အဏိမာစသည့် စိဒ္ဓိများသည် အတားအဆီးမရှိဘဲ လွယ်ကူစွာ သူ့ထံသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 36

तदा तासां गणा क्रुद्धो वाक्यमेतदुवाच ह । ममापि दु्ष्टभावेन यदि यूयमुपागताः

ထိုအခါ သူတို့အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်သည် ဒေါသထွက်၍ ဤစကားကို ပြောလေ၏— “မကောင်းသောစိတ်ဖြင့် ငါ့ထံသို့ပါ သင်တို့ လာရောက်ကြလျှင်…”

Verse 37

तदास्मत्समशांतानां नाभिभूतिं करिष्यथ । एवं ज्ञात्वा महेशोऽपि यतो ज्ञानमहोदयम्

“ထို့ကြောင့် ငါတို့ကဲ့သို့ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသူတို့ကို သင်တို့ မအနိုင်ယူနိုင်ကြ” ဟုဆို၏။ ထိုသို့ သိမြင်ပြီးနောက် မဟေရှာတော်လည်း ဉာဏမဟောဒယကြီးသို့ မျက်နှာမူလေ၏။

Verse 38

मत्तोऽपि ज्ञानयोगेनस्कन्दोऽप्यधिकभावभृत् । विस्मयाविष्टहृदयः पार्वतीमनुशिष्टवान्

ငါ့ထက်ပင် ကျော်လွန်၍ ဉာဏယောဂဖြင့် ဝိညာဉ်အင်အား ပိုမိုပြည့်ဝသော စကန္ဒသည် အံ့ဩမှုဖြင့် နှလုံးသားပြည့်ကာ ပါဝတီကို သင်ကြားတော်မူ၏။

Verse 39

पुत्रशोकपरां चोमां शुभैर्वाक्यामृतैर्हरः । चातुर्मासस्य माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम्

ဟရီသည် မင်္ဂလာရှိသော အမృతတူသော စကားများဖြင့် သားအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော ဥမာကို သက်သာစေကာ၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ချာတုရ္မာသျ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဟောကြားတော်မူ၏။

Verse 40

महेश्वरो वा मधुकैटभारिर्हृद्याश्रितो ध्यानमयोऽद्वितीयः । अभेदबुद्ध्या परमार्तिहंता रिपुः स एवातिप्रियो भवेत्ततः

မဟေရှဝရဖြစ်စေ မဓုနှင့် ကೈဋဘကို သတ်သောသူဖြစ်စေ—နှလုံးအတွင်း တည်နေ၍ သမာဓိဖြစ်တည်သော ဒုတိယမရှိ တစ်ပါးတည်း—အဘေဒဗုဒ္ဓိဖြင့် မြင်လျှင် အမြင့်ဆုံးဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ရန်သူတောင် အလွန်ချစ်ခင်ဖွယ် ဖြစ်လာသည်။

Verse 41

सूत उवाच । एतद्वः कथितं विप्राश्चातुर्मास्यसमुद्भवम् । माहात्म्यं विस्तरेणैव किमन्यच्छ्रोतुमिच्छथ

စူတက ပြော၏—“အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ချာတုရ္မာသျမှ ပေါ်ထွန်းသော မဟာတန်ခိုးကို သင်တို့အား အသေးစိတ် ဟောပြောပြီးပြီ။ နောက်ထပ် ဘာကို နားထောင်လိုသနည်း?”

Verse 264

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये तारकासुरवधो नाम चतुःषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် “တာရကာသုရ သတ်ခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၆၄ သည် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ ဧကာရှီတိသာဟသ္ရီ သံဟိတာ၌—ခြောက်မြောက် နာဂရခဏ္ဍ၊ ဟာဋကေရှဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ்ய၊ ရှေෂရှာယီ ဥပాఖ్యာန၊ ဗြဟ္မာ–နာရဒ သံဝါဒ၊ ချာတုရ္မာသျ မာဟာတ္မ்ய အတွင်း—ပြီးဆုံး၏။