Adhyaya 259

Verse 1

गालव उवाच । तस्मिंस्तु पतिते लिंगे योजनायामविस्तृते । विषादार्त्ता ऋषिगणास्तत्राजग्मुः सहस्रशः

ဂါလဝက ပြော၏—ထို လိင်္ဂ သည် ကျသွား၍ ယောဇနာတစ်လျှောက် ကျယ်ပြန့်လျက် ရှိနေစဉ်၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးကြသော ရှိသီအစုအဝေးတို့သည် ထောင်ချီ၍ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 2

व्यलोकयन्त सर्वत्र दृष्ट्वा तत्र महेश्वरम् । नासौ दृष्टिपथे तेषां बभूव भयविह्वलः

သူတို့သည် နေရာအနှံ့ လှည့်လည်ကြည့်ရှု၍ ထိုနေရာ၌ မဟေရှွရကို ရှာဖွေကြသော်လည်း၊ အရှင်သည် သူတို့၏ မျက်စိမြင်ကွင်းအတွင်း မပေါ်လာသဖြင့်၊ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

Verse 3

वीर्यं वर्षसहस्राणि बहून्यपि सुसंचितम् । पृथिवीं सकलां व्याप्य स्थितं ददृशिरे द्विजाः

ဒွိဇတို့သည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း စုဆောင်းထားသော မဟာဗလဝီရိယတန်ခိုးကို မြင်ကြ၏—ထိုတန်ခိုးသည် ကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို လွှမ်းခြုံလျက် ထင်ရှားစွာ တည်ရှိနေ၏။

Verse 4

तद्दृष्ट्वा सुमहल्लिंगं रुधिराक्तं जलैः प्लुतम् । ब्राह्मणाः संशयगता दह्यमाना वसुन्धरा

ထိုအလွန်ကြီးမားသော လိင်္ဂကို သွေးလိမ်းကပ်၍ ရေများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်ကို မြင်သော် ဗြာဟ္မဏတို့သည် သံသယဝင်ကာ မြေကြီးပင် မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ하였다။

Verse 5

तल्लिंगं तत्र संस्थाप्य चक्रुस्तां नर्मदां नदीम् । तज्जलं नर्मदारूपं ल्लिंगं चामरकण्टकम्

ထိုလိင်္ဂကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ပြီး နာရမဒါမြစ်ကို ပေါ်ထွန်းစေ하였다။ ထိုရေသည် နာရမဒါ၏ ရূপသဏ္ဌာန် ဖြစ်လာပြီး ထိုလိင်္ဂသည် အမရကန္တက ဟု ခေါ်တွင်လာ하였다။

Verse 6

नरकं वारयत्येतत्सेवितं नरकापहम् । भूतग्रहाश्च सर्वेऽपि यास्यंति विलयं ध्रुवम्

ဤတီရ္ထ/သဒ္ဓါကျင့်စဉ်ကို အားကိုးဆောင်ရွက်လျှင် နရကကို တားဆီး၍ နရက၏အကျိုးဆက်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထို့ပြင် ဘူတဂြဟာတို့ အားလုံးလည်း မလွဲမသွေ ပျက်ကွယ်သွားမည်။

Verse 7

तत्र स्नात्वा जलं पीत्वा संतर्प्य च पितॄंस्तथा । सर्वान्कामानवाप्नोति मनुष्यो भुवि दुर्लभान्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုး၍ ထိုရေကို သောက်ကာ ပိတೃတို့ကိုလည်း ဆန်တರ್ಪန ပြုသော် လူသည် ဤလောက၌ ရခဲသော ဆန္ဒအလုံးစုံကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 9

लिंगानि नार्मदेयानि पूजयिष्यंति ये नराः । तेषां रुद्रमयो देहो भविष्यति न संशयः । चातुर्मास्ये विशेषेण लिंगपूजा महाफला । चातुर्मास्ये रुद्रजपं हरपूजा शिवे रतिः

နာရမဒါဒေသရှိ လိင်္ဂတို့ကို ပူဇော်မည့်သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရုဒြာမယ ဖြစ်လာမည်မှာ သံသယမရှိ။ အထူးသဖြင့် စာတုർമာသျ၌ လိင်္ဂပူဇာသည် အကျိုးကြီးမားသည်။ စာတုർമာသျ၌ ရုဒြာဇပ၊ ဟရပူဇာနှင့် ရှိဝ၌ သဒ္ဓါရတိကို ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 10

पंचामृतेन स्नपनं न तेषांगर्भवेदना । ये करिष्यंति मधुना सेचनं लिंगमस्तके

လင်္ဂကို ပဉ္စာမృతဖြင့် ရေချိုးပူဇော်သူတို့၌ ကိုယ်ဝန်နှင့်ဆိုင်သော ဝမ်းဗိုက်နာကျင်မှု မရှိတော့မည်။ ထို့ပြင် လင်္ဂ၏ထိပ်ပေါ်သို့ ပျားရည်လောင်းပူဇော်သူတို့လည်း မင်္ဂလာကောင်းကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 11

तेषां दुःखसहस्राणि यास्यंति विलयं ध्रुवम् । दीपदानं कृतं येन चातु र्मास्ये शिवाग्रतः

သူတို့၏ ဒုက္ခတစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားမည်။ စာတုရ္မာသျ၌ ရှိဝ၏ရှေ့တော်တွင် မီးအလှူ (ဒီပဒါန) ပြုသူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 12

कुलकोटिं समुद्धृत्य स्वेच्छया शिवलोकभाक् । चन्दनागुरुधूपैश्च सुश्वेतकुसुमैरपि

မိမိအလိုဆန္ဒအတိုင်း ကုလတစ်ကုဋိကို ကယ်တင်မြှောက်တင်၍ ရှိဝလောကကို ရရှိသူ ဖြစ်လာမည်။ အထူးသဖြင့် စန္ဒန်၊ အဂရုအမွှေးတိုင်နှင့် ဖြူစင်သော အဖြူရောင်ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 13

नर्मदाजललिंगं ये ह्यर्च यिष्यंति ते शिवाः । शिला हरत्वमापन्नाः प्राणिनामपि का कथा

နရ္မဒါရေမှ ဖြစ်သော လင်္ဂကို ပူဇော်ကြသူတို့သည် အမှန်တကယ် ရှိဝသဘောတူ ဖြစ်လာကြသည်။ ကျောက်တုံးတောင် ဟရီ၏အခြေအနေ (မောက္ခ/ဒေဝသဘော) ကို ရောက်နိုင်သော်၊ အသက်ရှိသတ္တဝါတို့အကြောင်း မည်သို့ မပြောနိုင်မည်နည်း။

Verse 14

तत्संभूतं महालिंगं जलधारणसंयुतम् । पूजयित्वा विधानेन चातुर्मास्ये शिवो भवेत्

ဤသို့ ပေါ်ပေါက်လာသော မဟာလင်္ဂသည် ရေကို ထိန်းသိမ်းစီးဆင်းစေသော အင်္ဂါရပ်နှင့် ပြည့်စုံ၏။ စာတုရ္မာသျ၌ စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်လျှင် ရှိဝသဘောသို့ ရောက်လာမည်။

Verse 15

चातुर्मास्ये ये मनुजा नर्मदाऽमरकण्टके । तीर्थे स्नास्यंति नियतास्तेषां वासस्त्रिविष्टपे

စည်းကမ်းတကျ၊ သတိပြု၍ ချာတုർമាសျာကာလအတွင်း နර්မဒာမြစ်၏ အမရကဏ္ဍက တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်သူ မနုဇတို့၏ နေရာသည် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) ဖြစ်၏။

Verse 16

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा ते द्विजास्तत्र स्थाप्य लिंगं यथाविधि । अमरकण्टकतीर्थे नर्मदां च महानदीम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ထိုဒွိဇတို့သည် ထုံးတမ်းအတိုင်း လိင်္ဂကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ကြ၏။ နර්မဒာ မဟာမြစ်ပေါ်ရှိ အမရကဏ္ဍက တီရ္ထ၌ ဖြစ်၏။

Verse 17

पुनश्चिन्तापरा जाता विश्वस्य क्षोभकारणे । पद्मासनगता भूत्वा प्राणायामपरायणाः

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ သူတို့သည် လောက၏ လှုပ်ရှားပျက်ပြားမှု၏ အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားသုံးသပ်ရာ၌ စိတ်အပြည့်အဝ တည်ကြည်လာကြ၏။ ပဒ္မာသနထိုင်၍ ပရာဏာယာမကို အဓိကထားကြ၏။

Verse 18

चिन्तयामासुरव्यग्रं हृदयस्थं महे श्वरम् । ततो देवा महेंद्राद्याः संप्राप्यामरकण्टकम्

စိတ်မလှုပ်မရှားဖြင့် သူတို့သည် နှလုံးအတွင်း တည်ရှိသော မဟေရှ္ဝရကို သမาธိပြုကြ၏။ ထို့နောက် မဟာအိန္ဒြာစသော ဒေဝတို့သည် အမရကဏ္ဍကသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 19

ब्राह्मणानां स्तुतिं चक्रुर्विनयानतकन्धराः । नमोऽस्तु वो द्विजातिभ्यो ब्रह्मविद्भ्यो महेश्वराः

လည်ပင်းကို နှိမ့်ချ၍ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ချီးမွမ်းကြ၏။ “ဗြဟ္မကို သိမြင်သူ ဒွိဇတို့အပေါ် နမസ്കာရပါ၏—အို မဟာအရှင်တို့” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 20

भूसुरेभ्यो गुरुभ्यश्च विमुक्तेभ्यश्च वंधनात् । यूयं गुणत्रयातीता गुणरूपा गुणाकराः

မြေမွေးနတ်တော်များဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏများ၊ ဂုရုများနှင့် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သူများအား နမස්ကာရ။ သင်တို့သည် ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်သော်လည်း ဂုဏ်၏ရုပ်သဘောဖြစ်၍ ကုသိုလ်ဂုဏ်တို့၏ သိုက်တော်ဖြစ်ကြသည်။

Verse 21

गुणत्रयमयैर्भावैः सततं प्राणबुद्बुदाः । येषां वाक्यजलेनैव पापिष्ठा अपि शुद्धताम् । प्रयांति पापपुंजाश्च भस्मसाद्यांति पापिनाम्

သတ္တဝါတို့သည် အမြဲတမ်း အသက်ရှူ၏ ပူဖောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဂုဏ်သုံးပါးမှ ပေါက်ဖွားသော အခြေအနေများက လှုပ်ရှားစေသည်။ သို့သော် သင်တို့၏ ဝါကျရေတော်တစ်ခုတည်းကြောင့်ပင် အပြစ်အကြီးဆုံးသူတို့လည်း သန့်စင်လာကြပြီး၊ အပြစ်စုတောင်များသည် ပြာဖြစ်သွားကြသည်။

Verse 22

शस्त्रं लोहमयं येषां वागेव तत्समन्विताः । पापैः पराभिभूतानां तेषां लोकोत्तरं बलम्

လက်နက်သည် သံဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး၊ သူတို့၏ စကားလည်း ထိုလက်နက်ကဲ့သို့ လက်နက်တပ်ဆင်ထားသူတို့အတွက်—အပြစ်များက တိုက်ခိုက်၍ ဖိနှိပ်လွှမ်းမိုးသော်လည်း—လောကထက်လွန်သော အင်အားတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 23

क्षमया पृथिवीतुल्याः कोपे वैश्वानरप्रभाः । पातनेऽनेकशक्तीनां समर्था यूयमेव हि

ခွင့်လွှတ်ခြင်း၌ သင်တို့သည် မြေကြီးကဲ့သို့တည်ငြိမ်ကြပြီး၊ ဒေါသ၌ သင်တို့သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ မီး (ဝိုင်ရှ္ဝာနရ) ကဲ့သို့ တောက်လောင်ကြသည်။ အမှန်တကယ် သင်တို့သာလျှင် အမျိုးမျိုးသော အင်အားများကို ချိုးဖျက်ကျစေနိုင်ကြသည်။

Verse 24

स्वर्गादीनां तथा याने भवन्तो गतयो ध्रुवम्

ထို့ပြင် ကောင်းကင်နှင့် အခြားမြင့်မြတ်သော လောကများသို့ သွားရာခရီးတွင် သင်တို့သည် အမှန်တကယ် သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းများဖြစ်ကြသည်။

Verse 25

सत्कर्मकारकाश्चैव सत्कर्मनिरताः सदा । सत्कर्मफलदातारः सत्कर्मेभ्यो मुमुक्षवः

သင်တို့သည် ကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်သူများ၊ အမြဲတမ်း ကုသိုလ်ကံ၌ စိတ်နှလုံးတည်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးကို ပေးသူများလည်း ဖြစ်၍၊ ကုသိုလ်ကံအားဖြင့် မောက္ခကို ရှာဖွေသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 26

सावित्रीमंत्रनिरता ये भवंतोऽघनाशनाः । आत्मानं यजमानं च तारयंति न संशयः

သင်တို့အနက် စာဝိတြီမန္တရ၌ အလွန်သက်ဝင်ယုံကြည်၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူတို့သည်၊ ကိုယ်တိုင်နှင့် ယဇ္ဉပြုသူကိုပါ ကယ်တင်မြောက်စေကြ၏—သံသယမရှိ။

Verse 27

वह्नयश्च तथा विप्रास्तर्पिताः कार्यसाधकाः । चातुर्मास्ये विशेषेण तेषां पूजा महाफला

သန့်ရှင်းသော မီးတော်များနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို သင့်တော်စွာ တာပိတ (ကျေနပ်အောင်) ပြုလျှင်၊ အလိုတော်များကို ပြည့်စုံစေကြ၏။ အထူးသဖြင့် စာတုర్మာသျ (Cāturmāsya) ကာလ၌ သူတို့အား ပူဇော်ခြင်းသည် အကျိုးကြီးမား၏။

Verse 28

तावन्न वज्रमिंद्रस्य शूलं नैव पिनाकिनः

ထိုအင်အား တည်ရှိနေသမျှ၊ အိန္ဒြ၏ ဝဇ္ရ (မိုးကြိုးလက်နက်) သည် မထိတ်လန့်စရာ မဟုတ်သကဲ့သို့၊ ပိနာကင် (ရှီဝ) ၏ သုံးခွ (ตรีశూల) ပင် မထိတ်လန့်စရာ မဟုတ်။

Verse 29

दण्डो यमस्य तावन्नो यावच्छापो द्विजोद्भवः । अग्निना ज्वाल्यते दृश्यं शापोद्दिष्टानपि स्वयम्

ဗြာဟ္မဏမှ ပေါက်ဖွားသော ကျိန်စာ ရှိနေသမျှ၊ ယမ၏ ဒဏ္ဍ (အပြစ်ဒဏ်တံ) သည် ထိုမျှ မနီးကပ်လှ။ ထိုကျိန်စာသည် မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်း၍၊ ထိုကျိန်စာက ညွှန်ပြထားသူတို့ကိုပင် ကိုယ်တိုင် လောင်ကျွမ်းစေသည်ကို မြင်ရ၏။

Verse 30

हंति जातानजातांश्च तस्माद्विप्रं न कोपयेत् । विप्रकोपाग्निना दग्धो नरकान्नैव मुच्यते

မွေးဖွားပြီးသူနှင့် မမွေးဖွားသေးသူတို့ကိုပါ ဖျက်ဆီးတတ်သဖြင့်၊ ဗြာဟ္မဏကို အမျက်မထွက်အောင် မနှိုးဆော်သင့်။ ဗြာဟ္မဏ၏ အမျက်မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသူသည် နရကများမှ မလွတ်မြောက်နိုင်။

Verse 31

शस्त्रक्षतोऽपि नरकान्मुच्यते नात्र संशयः । देवानां मधुधान्यानां सामर्थ्यं भेदनेन हि

လက်နက်ဒဏ်ရာရသူတောင် နရကမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ အကြောင်းမှာ နတ်တို့အား ပျားရည်နှင့် စပါးသီးနှံတို့ကဲ့သို့ ပူဇော်သက္ကာ၏ အာနုဘော်သည် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း မှန်ကန်စွာ ခွဲဝေခြင်း၌ တည်၏။

Verse 32

वाङ्मात्रेण हि विप्रस्य भिद्यते सकलं जगत् । ते यूयं गुरवोऽस्माकं विश्वकारणकारकाः । प्रसादपरमा नित्यं भवंतु भुवनेश्वराः

ဗြာဟ္မဏ၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့်ပင် လောကတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲလှုပ်ရှားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဂုရုများ၊ စကြဝဠာကို ပုံဖော်သည့် အကြောင်းရင်းတို့၏ ဖန်တီးရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ လောကအရှင်တို့သည် အမြဲကရုဏာတရားကို အမြတ်ဆုံးထား၍ အစဉ်အမြဲ ကောင်းချီးပေးကြပါစေ။

Verse 33

ईश्वरेण विना सर्वे वयं लोकाश्च दुःखिताः । तत्कथ्यतां स भगवान्कुत्रास्ते परमेश्वरः

အရှင်မရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးနှင့် လောကများပါ ဒုက္ခရောက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပြောပြပါ—ထို ဘဂဝန်၊ ပရမေရှ္ဝရသည် ယခု ဘယ်မှာ တည်ရှိနေသနည်း။

Verse 34

गालव उवाच । ज्ञात्वा मुनिभयत्रस्तं देवेशं शूलपाणिनम्

ဂါလဝက ပြောသည်—မုနိတို့ကြောင့် ကြောက်ရွံ့၍ လှုပ်ရှားသွားသော နတ်အရှင်၊ သုံးချွန်လက်ကိုင် ရှိဝကို သူတို့ သိမြင်ပြီးနောက် (ထို့အတိုင်း ဆက်လက်ပြုလုပ်ကြ၏)။

Verse 35

सुरभीगर्भसंभूतं देवानूचुर्महर्षयः । स्वागतं देवदेवेभ्यो ज्ञातो वै स महेश्वरः

သုရဘီ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားလာသူအကြောင်းကို မဟာရ္ဓိရှိတို့က ဒေဝတို့အား ဆိုကြသည်– «ဒေဝတို့အထက် ဒေဝတို့ရေ၊ ကြိုဆိုပါ၏။ ထို မဟေရှ್ವರကို အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိပြီးသားဖြစ်သည်»။

Verse 36

तत्र गच्छंतु देवेशा यत्र देवः सनातनः । इत्युक्त्वा ते महात्मानः सह देवैर्ययुस्तदा

«ဒေဝတို့၏ အရှင်တို့သည် ထာဝရဒေဝတည်ရှိရာ ထိုနေရာသို့ သွားကြပါစေ» ဟုဆိုပြီးနောက်၊ ထိုမဟာတမားတို့သည် ဒေဝတို့နှင့်အတူ ထိုခဏ၌ ထွက်ခွာကြသည်။

Verse 37

गोलोकं देवमार्गेण यत्र पायसकर्दमाः । घृतनद्योमधु ह्रदा नदीनां यत्र संघशः

ဒေဝတို့၏ ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းဖြင့် သူတို့သည် ဂိုလိုကသို့ ရောက်ကြသည်—အဲဒီမှာ ရွံ့က ပယာသ (နို့ဆန်ချို) ကဲ့သို့ချိုမြိန်၍၊ မြစ်များသည် ဂျီ (ထောပတ်သန့်) ဖြင့် စီးဆင်းကာ၊ ရေကန်များသည် ပျားရည်ဖြစ်ပြီး၊ မြစ်အစုအဝေးများလည်း တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးနေသည်။

Verse 38

पूर्वजानां गणाः सर्वे दधिपीयूषपाणयः । मरीचिपाः सोमपाश्च सिद्धसंघास्तथा परे

အဲဒီမှာ ပထမဦးဆုံးကာလ၏ သတ္တဝါအစုအဝေးအားလုံး ရှိကြပြီး၊ လက်ထဲတွင် ဒဓိ (နို့ချဉ်) နှင့် အမရတရည်ကဲ့သို့ ပီယူးရှကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ ထို့ပြင် မရီချိကို သောက်သူများ၊ ဆိုမကို သောက်သူများနှင့် အခြားသော သိဒ္ဓအဖွဲ့အစည်းများလည်း ရှိသည်။

Verse 39

घृतपाश्चैव साध्याश्च यत्र देवाः सनातनाः । ते तत्र गत्वा मुनयो ददृशुः सुरभीसुतम्

အဲဒီမှာ ဂျီကို သောက်သူများနှင့် စာဓျာတို့လည်း ရှိကြသည်—ထာဝရဒေဝတို့ တည်ရှိရာနေရာ၌ပင်။ မုနိတို့သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် သုရဘီ၏ သားကို မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 40

तेजसा भास्करं चैव नीलनामेति विश्रुतम् । इतस्ततोऽभिधावंतं गवां संघातमध्यगम्

နေကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍ «နီလာ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသူကို၊ နွားအုပ်ကြီးအလယ်တွင် ဒီဘက်ဟိုဘက် ပြေးလွှားနေသည်ကို မြင်ရသည်။

Verse 41

नंदा सुमनसा चैव सुरूपा च सुशीलका । कामिनी नंदिनी चैव मेध्या चैव हिरण्यदा

နန္ဒာနှင့် စုမနသာ၊ စုရူပါနှင့် စုသီလကာ၊ ကာမိနီနှင့် နန္ဒိနီတို့အပြင် မေဓျာနှင့် ဟိရဏ္ယဒါ ဟူသော နွားများလည်း ရှိ하였다။

Verse 42

धनदा धर्मदा चैव नर्मदा सकलप्रिया । वामनालंबिका कृष्णा दीर्घशृंगा सुपिच्छिका

သူတို့ကို ဓနဒါ (ဥစ္စာပေးသူ)၊ ဓမ္မဒါ (ဓမ္မပေးသူ)၊ နರ್ಮဒါ (ပျော်ရွှင်မှု ပေးသူ)၊ စကလပရိယာ (အားလုံးချစ်ခင်သူ) ဟု ခေါ်ကြသကဲ့သို့၊ ဝာမနာလံဘိကာ၊ ကృష్ణာ (အမဲရောင်)၊ ဒီဃ္ဃသೃင်္ဂာ (ချိုရှည်)၊ စုပိစ္စိကာ (လှပသော ခေါင်းအလှ) ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။

Verse 43

तारा तरेयिका शांता दुर्विषह्या मनोरमा । सुनासा दीर्घनासा च गौरा गौरमुखीह या

သူတို့ကို တာရာနှင့် တရေယိကာ၊ ရှာန္တာ (ငြိမ်းချမ်းသူ)၊ ဒုర్వိသဟျာ (မတားဆီးနိုင်သူ)၊ မနောရမာ (နှစ်သက်ဖွယ်) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထို့ပြင် စုနာသာ (နှာတံလှ)၊ ဒီဃ္ဃနာသာ (နှာတံရှည်)၊ ဂေါရာ (ဖြူဝင်း) နှင့် ဂေါရမုခီ (မျက်နှာဖြူဝင်း) ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။

Verse 44

हरिद्रवर्णा नीला च शंखिनी पंचवर्णका । विनताभिनताचैव भिन्नवर्णा सुपत्रिका

တစ်ကောင်မှာ နနွင်းရောင်၊ တစ်ကောင်မှာ အပြာရောင်; တစ်ကောင်ကို သင်္ခိနီ ဟု ခေါ်ပြီး တစ်ကောင်မှာ အရောင်ငါးမျိုးရှိသည်; ထို့ပြင် ဝိနတာနှင့် အဘိနတာ၊ တစ်ကောင်မှာ အရောင်စုံလင်ကွဲပြား၍ တစ်ကောင်မှာ လှပသော အမှတ်အသားများရှိသော စုပတ္ရိကာ လည်း ရှိသည်။

Verse 45

जयाऽरुणा च कुण्डोध्नी सुदती चारुचंपका । एतासां मध्यगं नीलं दृष्ट्वा ता मुनिदेवताः

ထို့အပြင် ဇယာ၊ အရုဏာ၊ ကုဏ္ဍောဓ္နီ၊ စုဒတီ နှင့် စာရုစမ္ပကာ တို့လည်း ရှိ၏။ သူတို့အလယ်၌ နီလ ကို မြင်သော် မုနိကဲ့သို့သော ဒေဝတားတို့သည် လေးစားကြည်ညိုစွာ ကြည့်ရှုကြ၏။

Verse 46

विचरंति सुरूपं तं संजातविस्मयोन्मुखाः । मुनीश्वराः कृपाविष्टा इन्द्राद्या हृष्टमानसाः । स्तुतिमारेभिरे कर्त्तुं तेजसा तस्य तोषिताः

အလှအပပြည့်စုံသော ထိုသူသည် လှည့်လည်သွားလာသော် မဟာမုနိတို့သည် အံ့ဩမှုဖြင့် မျက်နှာမြှောက်ကာ ကရုဏာပြည့်ဝလာကြ၏။ အိန္ဒြာတို့လည်း စိတ်ရွှင်လန်း၍ သူ၏ တေဇောဓာတ်ကြောင့် ကျေနပ်သဖြင့် စတုတိဂါထာများကို စတင်ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 47

शूद्र उवाच । कथं नीलेति नामासौ जातोयमद्भुताकृतिः । किमस्तुवन्प्रसन्नास्ते ब्राह्मणा विश्वकारणम्

ရှုဒြက ပြောသည်—“ဤအံ့ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူကို ‘နီလ’ ဟု အမည်ပေးရခြင်း မည်သို့နည်း။ ထို့ပြင် ပျော်ရွှင်သည့် ဗြာဟ္မဏတို့သည် စကြဝဠာ၏ အကြောင်းရင်းတော်ကို မည်သို့ ချီးမွမ်းသီဆိုကြသနည်း။”

Verse 48

गालव उवाच । लोहितो यस्तु वर्णेन मुखे पुच्छे च पांडुरः

ဂါလဝက ပြောသည်—“အရောင်အားဖြင့် နီမြန်းသော်လည်း မျက်နှာနှင့် အမြီးမှာ ဖြူဖျော့သူ…”

Verse 49

श्वेतः खुरविषाणेषु स नीलो वृषभः स्मृतः । चतुष्पादो धर्मरूपो नील लोहितचिह्नकः

“…ခွာနှင့် ချိုတို့တွင် ဖြူစင်၏။ ထိုသူကို ‘နီလ’ ဟု ခေါ်သော နွားထီးဟု မှတ်ယူကြသည်။ လေးခြေရှိ၍ ဓမ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တည်းဟူ၍ နီနှင့် အနီရောင် အမှတ်လက္ခဏာများ ပါရှိ၏။”

Verse 50

कपिलः खुरचिह्नेषु स नीलो वृषभः स्मृतः । योऽसौ महेश्वरो देवो वृषश्चापि स एव हि

ခွာအမှတ်များသည် အဝါညိုရောင်ဖြစ်လျှင် ထိုသူကိုလည်း “နီလာ” နွားတော်ဟု မှတ်ယူကြ၏။ အမှန်တကယ် ထိုမဟေရှဝရဘုရားသည်ပင် “ဝೃષ” နွားတော်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 51

चतुष्पादो धर्मरूपो नीलः पंचमुखो हरः । यस्य संदर्शनादेव वाजपेयफलं लभेत्

နီလာသည် ခြေလေးချောင်းရှိ၍ ဓမ္မ၏ရုပ်သဘောတရားဖြစ်သည်—မျက်နှာငါးပါးရှိသော ဟရ (ရှီဝ) ဖြစ်တော်မူ၏။ သူ့ကို ဒർശနသာဖြင့်ပင် ဝာဇပေယ ယဇ္ဈ၏ အကျိုးကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 52

नीले च पूजिते यस्मिन्पूजितं सकलं जगत् । स्निग्धग्रासप्रदानेन जगदाप्यायितं भवेत्

နီလာကို ပူဇော်လျှင် ကမ္ဘာလောကအလုံးစုံကို ပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အာဟာရပြည့်ဝ၍ ဆီနှစ်ပါသော အစာတစ်လုတ်များကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် လောကသည် ပြန်လည်အားဖြည့်ကာ ကောင်းကျိုးရ၏။

Verse 53

यस्य देहे सदा श्रीमान्विश्वव्यापी जनार्दनः । नित्यमर्चयते योऽसौ वेदमन्त्रैः सनातनैः

သူ၏ကိုယ်တော်အတွင်း၌ ဂုဏ်တော်ပြည့်ဝ၍ ကမ္ဘာလောကအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) သည် အစဉ်တည်ရှိ၏။ ထိုသူသည် ဝေဒမန်တရားအနန္တဖြင့် အမြဲတမ်း ဘုရားကို ပူဇော်သူ ဖြစ်၏။

Verse 54

ऋषय ऊचुः । त्वं देवः सर्वगोप्तॄणां विश्वगोप्ता सनातनः । विघ्नहर्ता ज्ञानदश्च धर्मरूपश्च मोक्षदः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– သင်သည် ကာကွယ်သူအားလုံး၏ ဘုရား၊ စကြဝဠာ၏ အနန္တကာလ အုပ်ထိန်းရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ အတားအဆီးဖျက်ရှင်းသူ၊ ဉာဏ်ပညာပေးသူ၊ ဓမ္မ၏ရုပ်သဘောတရား၊ မောက္ခပေးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 55

त्वमेव धनदः श्रीदः सर्वव्याधिनिषूदनः । जगतां शर्मकरणे प्रवृत्तः कनकप्रदः

သင်တော်တည်းသာ ငွေကြေးနှင့် ကံကောင်းခြင်းကို ပေးသနားသူ၊ ရောဂါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။ သတ္တဝါတို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် လှုပ်ရှားကာ ရွှေတောင်ကိုပါ ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 56

तेजसां धाम सर्वेषां सौरभेय महाबल । शृंगाग्रे धृतकैलासः पार्वतीसहितस्त्वया

အို စော်ရဘေယ မဟာဗလ၊ တောက်ပမှုအားလုံး၏ နေရာတော်မူသူ။ သင်၏ ချိုထိပ်ပေါ်တွင် ကైలాసတောင်ကို ထမ်းဆောင်၍ ပါရဝတီနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။

Verse 57

३३ स्तुत्यो वेदमयो वेदात्मा वेदवित्तमः । वेदवेद्यो वेदयानो वेदरूपो गुणाकरः

သုံးဆယ့်သုံးပါးသော ဒေဝတားတို့က ချီးမွမ်းထိုက်သူ၊ ဝေဒဖြစ်တော်မူသူ၊ ဝေဒ၏ အတ္တမဖြစ်သူ၊ ဝေဒကို အမြင့်ဆုံး သိမြင်သူ—ဝေဒဖြင့် သိနိုင်သူ၊ ဝေဒက ဆောင်ယူသူ၊ ဝေဒရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သူ၊ ဂုဏ်သတ္တိတို့၏ သိုလှောင်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 58

गुणत्रयेभ्योऽपि परो याथात्म्यं वेद कस्तव । वृषस्त्वं भगवान्देव यस्तुभ्यं कुरुते त्वघम्

သင်သည် သုံးဂုဏ်တရားကိုပါ ကျော်လွန်တော်မူ၏—သင်၏ အမှန်တရားကို မည်သူက တကယ်သိနိုင်မည်နည်း။ အို ဘဂဝန် ဒေဝ၊ သင့်အပေါ် အပြစ်ပြုသူကို ‘ဝೃෂ’ ဟူသော ကျူးလွန်သူဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 59

वृषलः स तु विज्ञेयो रौरवादिषु पच्यते । यदा स्पृष्टः स तु नरो नरकादिषु यातनाः

ထိုသူကို ‘ဝೃෂလ’ ဟု သိမှတ်ရမည်။ ရောရဝ စသည့် နရကများတွင် မီးဖြင့် ချက်ပြုတ်ခံရ၏။ အကျိုးကံ ထိတွေ့လာသောအခါ ထိုလူသည် နရကတို့၌ အမျိုးမျိုးသော ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံရ၏။

Verse 60

सेवते पापनिचयैर्निगाढप्रायबन्धनैः । क्षुत्क्षामं च तृषाक्रांतं महाभारसमन्वितम्

သူသည် စုဆောင်းထားသော အပြစ်အစုအဝေးကြောင့် တင်းကျပ်လေးလံသော ချည်နှောင်မှုများဖြင့် ခိုင်ခိုင်မာမာ ချည်နှောင်ခံရ၏။ ဆာလောင်၍ ချို့ယွင်းကာ ရေငတ်ခြင်းက လွှမ်းမိုးပြီး မဟာဝန်ထုပ်ကို ထမ်းထားရ၏။

Verse 61

निर्दया ये प्रशोष्यंति मतिस्तेषां न शाश्वती । चतुर्भिः सहितं मर्त्या विवाहविधिना तु ये

ကြမ်းကြုတ်၍ အခြားသူတို့ကို ခြောက်သွေ့ပျက်စီးစေသူတို့၌ တည်ကြည်သော ဉာဏ်ပညာ မတည်မြဲ။ ထို့ပြင် အိမ်ထောင်ရေးစည်းကမ်းအတိုင်း လေးဦးနှင့်အတူ (ပေါင်းစည်း) လုပ်သော မရဏလူသားတို့သည်…

Verse 62

विवाहं नीलरूपस्य ये करिष्यंति मानवाः । पितॄनुद्दिश्य तेषां वै कुले नैवास्ति नारकी

နီလရူပ (Nīlarūpa) အတွက် သန့်ရှင်းသော မင်္ဂလာပွဲ (vivāha) ကို ပြုလုပ်ကြမည့် လူတို့သည်၊ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား ရည်ညွှန်း၍ အပ်နှံလျှင်၊ သူတို့၏ မျိုးရိုးအတွင်း နరకသို့ ကျရောက်သူ မရှိတော့ပေ။

Verse 63

त्वं गतिः सर्वलोकानां त्वपिता परमेश्वरः । त्वया विना जगत्सर्वं तत्क्षणादेव नश्यति

အလောကအားလုံး၏ အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးသွားရာသည် သင်ပင် ဖြစ်၏။ အို အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်၊ သင်သည် သူတို့၏ အဖ ဖြစ်၏။ သင်မရှိလျှင် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ထိုခဏချင်းပင် ပျက်စီးသွားမည်။

Verse 64

परा चैव तु पश्यंती मध्यमा वैखरी तथा । चतुर्विधानां वचसामीश्वरं त्वां विदुर्बुधाः

ပရာ (Parā)၊ ပရှျန္တီ (Paśyantī)၊ မဓျမာ (Madhyamā) နှင့် ဝိုင်ခရီ (Vaikharī) ဟူသော စကား၏ အဆင့်လေးပါးရှိ၏။ ပညာရှိတို့သည် သင်ကို ထိုစကားလေးပါး၏ အရှင်ဟု သိကြ၏။

Verse 65

चतुःशृंगं चतुष्पादं द्विशीर्षसप्तहस्तकम् । त्रिधा बद्धं धर्ममयं त्वामेव वृषभं विदुः

သင်တော်မူသည် ဝೃಷဘ—ချိုလေးချို၊ ခြေလေးချောင်း၊ ခေါင်းနှစ်ခေါင်း၊ လက်ခုနစ်လက်; သုံးမျိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထား၍ ဓမ္မတရားဖြင့် ပြည့်စုံသော အရှင်တော်တစ်ပါးတည်းဟု သိကြ၏။

Verse 66

तृप्तिदं सर्वभूतानां विश्वव्यापकमोजसा । ब्रह्म धर्ममयं नित्यं त्वामात्मानं विदुर्जनाः

သင်သည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ပြည့်စုံခြင်းကို ပေးတော်မူ၏; သင်၏ အိုဇာတန်ခိုးဖြင့် စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့တော်မူ၏။ လူတို့သည် သင်ကို အမြဲတမ်းသော အတ္တမန်—ဗြဟ္မန်တော်တည်းဟူ၍၊ ဓမ္မတရားဖြင့် ပြည့်စုံသော အဖြစ် သိကြ၏။

Verse 67

अच्छेद्यस्त्वमभेद्यस्त्वमप्रमेयोमहा यशाः । अशोच्यस्त्वमदाह्योऽसि विदुः पौराणिका जनाः

သင်သည် မဖြတ်နိုင်သူ၊ မခွဲနိုင်သူ၊ မတိုင်းတာနိုင်သော မဟာဂုဏ်ရည်ရှိသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ကျော်လွန်၍ မလောင်ကျွမ်းနိုင်သူဟု ပုရာဏသိသူတို့ နားလည်ကြ၏။

Verse 68

त्वदाधारमिदं सर्वं त्वदाधारमिदं जगत् । त्वदाधाराश्च देवाश्च त्वदाधारं तथा मृतम्

ဤအရာအားလုံးသည် သင်ပေါ်တွင် အခြေခံ၏; ဤလောကကြီးတစ်ခုလုံးသည် သင်ပေါ်တွင် အခြေခံ၏။ ဒေဝတားတို့လည်း သင်ပေါ်တွင် အခြေခံကြသကဲ့သို့ သေသူတို့၏ လောကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။

Verse 69

जीवरूपेण लोकांस्त्रीन्व्याप्य तिष्ठसि नित्यदा । एवं स संस्तुतो नीलो विप्रैस्तैः सोमपायिभिः

သင်သည် ဇီဝအတ္တမန်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် လောကသုံးပါးကို လွှမ်းမိုး၍ အစဉ်အမြဲ တည်ရှိတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် နီလာ (နီလာရူပ) ကို ယဇ္ဉာ၌ ဆိုမသောက်သူ ဗြာဟ္မဏတို့က ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 70

प्रसन्नवदनो भूत्वा विप्रा न्प्रणतितत्परः । पुनरेव वचः प्रोचुर्विप्राः कृतशिवागसः

မျက်နှာတည်ငြိမ်သန့်ရှင်း၍ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ဂါရဝပြုနမස්ကာရကို လက်ခံရန် စိတ်တည်ကြည်ကာ၊ ထို့နောက် ထပ်မံ၍ စကားဆိုကြ၏—ရှီဝဘုရားအား ပြစ်မှားခဲ့သော ဗြာဟ္မဏတို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 71

वरं ददुर्महेशस्य नीलरूपस्य धर्मतः । एकादशाहे प्रेतस्य यस्य नोत्सृज्यते वृषः

ဓမ္မအတိုင်း နီလရူပ (အပြာရောင်ရူပ) သဏ္ဍာန်ရှိသော မဟေရှဝရထံမှ ကောင်းချီးတစ်ပါးကို တောင်းလျှောက်ကြ၏—“တစ်ဆယ့်တစ်ရက်မြောက်နေ့၌ နွား (ဝೃಷ) ကို မလွှတ်ပေးရသော ထိုပရေတာအတွက်…”

Verse 72

प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्य दत्तैः श्राद्धशतैरपि । पुनरेव सुसर्पंतं दृष्ट्वा नीलं महावृषम्

သူ့အတွက် ရှရာဒ္ဓ ပူဇာကို ရာချီပြုလုပ်ပေးခဲ့သော်လည်း ပရေတာအဖြစ် အခြေအနေသည် တည်မြဲခိုင်မာနေဆဲဖြစ်၏။ ထို့နောက် အပြာရောင် မဟာဝೃಷ (ကြီးမားသော နွား) သည် လှုပ်ရှားသွားလာနေသည်ကို ထပ်မံမြင်ကြ၏။

Verse 73

स्वल्पक्रोधसमाविष्टं द्विजाश्चक्रुस्तमं कितम् । चक्रं च वामभागेषु शूलं पार्श्वे च दक्षिणे

အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာသဖြင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ဗြာဟ္မဏတို့သည် သူ့ကို အမှတ်အသားများဖြင့် မှတ်သားကြ၏—ဘယ်ဘက်၌ စက္ကရ (ဒစ္စက) ကို၊ ညာဘက်နံဘေး၌ သူလ (သုံးခွ) ကို ထားကြ၏။

Verse 74

उत्ससृजुर्गवां मध्ये तं देवैर्गोपितं तदा । ततो देवगणाः सर्वे महर्षीणां गणाः पुनः । स्वानि स्थानानि ते जग्मुर्मुनयो वीतमत्सराः

ထို့နောက် နတ်တို့က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေစဉ် သူ့ကို နွားအုပ်အလယ်သို့ လွှတ်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် နတ်အဖွဲ့အစည်းအားလုံးနှင့် မဟာရိရှီတို့၏ အဖွဲ့များသည် မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့ ပြန်သွားကြ၏—မုနိတို့သည် မနာလိုမုန်းတီးမှုကင်းစင်ကြသည်။

Verse 79

एवमृषीणां दयितासु सक्तः कामार्त्तचित्तो मुनिपुंगवानाम् । शापं समासाद्य शिवोऽपि भक्त्या रेवाजलेऽगात्सुशिलामयत्वम्

ဤသို့ ရှိသမျှ ရှိသီတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မိန်းမများအပေါ် စွဲလမ်း၍ ကာမကြောင့် စိတ်ပူပန်နေသဖြင့် မုနိအထွတ်အမြတ်တို့၏ ကျိန်စာကို ခံရ၏။ ထို့ပြင် သီဝတော်ပင်လျှင် ဘက္တိဖြင့် ရေဝါမြစ်ရေထဲ ဝင်ကာ မင်္ဂလာရှိသော ကျောက်တုံးအဖြစ်သို့ ရောက်လေ၏။