Adhyaya 258

Verse 1

गालव उवाच । प्रवृत्तायां शैलपुत्र्यां महत्तपसि दारुणे । कन्दर्पेण पराभूतो विचचार महीं हरः

ဂါလဝက ပြောသည်— တောင်သမီး ရှိုင်လပုတြီ (ပါర్వတီ) သည် ကြီးမား၍ ကြမ်းတမ်းသော တပသကို စတင်ကျင့်သုံးသောအခါ၊ ကာမ (ဆန္ဒ) ကြောင့် အနိုင်ယူခံရသော ဟရ (ရှီဝ) သည် မြေပြင်တစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။

Verse 2

वृक्षच्छायासु तीर्थेषु नदीषु च नदेषु च । जलेन सिंचत्स्ववपुः सर्वत्रापि महेश्वरः

သစ်ပင်အရိပ်အောက်၌၊ တီရ္ထများ၌၊ မြစ်ကြီးများနှင့် ချောင်းငယ်များ၌လည်း— မဟေရှဝရသည် နေရာတိုင်း၌ မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းလျက်နေ၏။

Verse 3

तथापि कामाकुलितो न लेभे शर्म कर्हिचित् । एकदा यमुनां दृष्ट्वा जलकल्लोलमालिनीम्

သို့ရာတွင် ကာမကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ ငြိမ်းချမ်းမှု မရခဲ့။ တစ်နေ့တွင် လှိုင်းလှုပ်ရေကလ္လောလများဖြင့် ပန်းကုံးကဲ့သို့ တန်ဆာဆင်ထားသော ယမုနာမြစ်ကို မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 4

विगाहितुं मनश्चक्रे तापार्तिं शमयन्निव । कृष्णं बभूव तन्नीरं हरकायाग्निवह्निना

သူသည် ပူလောင်သောဒုက္ခကို သက်သာစေလိုသကဲ့သို့ ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်하였다။ ဟရ၏ ကိုယ်တော်အင်အားမှ မီးတောက်ကြောင့် ထိုရေသည် အမည်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွား하였다။

Verse 5

साऽपि दिव्यवपुः पूर्वं श्यामा भूत्वा हराद्यतः

သူမလည်း—ဒေဝီရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ—အရင်ဆုံး အမည်းရောင် (ရှျာမာ) ဖြစ်လာပြီးနောက် ဟရ၏ သက်ရောက်မှုမှ စတင်၍ ပြောင်းလဲသွား하였다။

Verse 6

स्तुत्वा नत्वा महेशानमुवाच पुनरेव सा । प्रसादं कुरु देवेश वशगास्मि सदा तव

သူမသည် မဟေရှာနကို ချီးမွမ်းကာ ဦးချပြီးနောက် ထပ်မံပြော하였다—“ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျေးဇူးတော် ပြုပါ။ ကျွန်မသည် အစဉ်အမြဲ သင်၏ အမိန့်အောက်တွင် ရှိပါသည်။”

Verse 7

ईश्वर उवाच । अस्मिंस्तीर्थवरेपुण्ये यः स्नास्यति नरो भुवि । तस्य पापसहस्राणि यास्यंति विलयं ध्रुवम् १

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ဤအလွန်မြတ်သော ပုဏ္ဏတီရ္ထ၌ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူမည်သူမဆို ရေချိုးလျှင်၊ သူ၏ အပြစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် မလွဲမသွေ ပျော်ဝင်ပျက်စီးသွားမည်။”

Verse 8

हरतीर्थमिति ख्यातं पुण्यं लोके भविष्यति । इत्युक्त्वा तां प्रणम्याथ तत्रैवांतरधीयत

“ဤနေရာသည် လောက၌ ‘ဟရ-တီရ္ထ’ ဟု ကျော်ကြားလာမည်၊ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော သန့်ရှင်းရာဌာန ဖြစ်လိမ့်မည်။” ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် သူမအား ဦးချကာ ထိုနေရာတင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 9

तस्यास्तीरे महेशोऽपि कृत्वा रूपं मनोहरम् । कामालयं वाद्यहस्तं कृतपुंड्रं जटाधरम्

သူမ၏ကမ်းနားတွင် မဟေရှာလည်း စွဲမက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်၍—ကာမစိတ်ဖြင့် နေထိုင်ကာ လက်တွင် တေးဂီတကိရိယာကို ကိုင်ပြီး နဖူးတွင် တီလကအမှတ်ရှိ၍ ဇဋာဆံပင်ကို ဆောင်ထား၏။

Verse 10

स्वेच्छया मुनिगेहेषु दर्शयत्यंगचापलम् । क्वचिद्गायति गीतानि क्वचिन्नृत्यति छन्दतः

မိမိစိတ်ကြိုက် မုနိတို့၏ အာရှရမ်များတွင် ကိုယ်ခန္ဓာလှုပ်ရှားမှုကစားကွက်များကို ပြသ၍၊ တခါတရံ သီချင်းများကို သီဆိုကာ တခါတရံ လှုပ်ရှားသံစဉ်အတိုင်း ကပြ၏။

Verse 11

स च क्रुद्ध्यति हसति स्त्रीणां मध्यगतः क्वचित् । एवं विचरतस्तस्य ऋषिपत्न्यः समंततः

ထို့ပြင် တခါတရံ မိန်းမများအလယ်တွင် လှုပ်ရှားသွားလာရင်း ဒေါသထွက်ကာ နောက်တခါ ရယ်မော၏။ ထိုသို့ လှည့်လည်နေစဉ် ရှိသမျှ ရှိရှီတို့၏ ဇနီးများက အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံလာကြ၏။

Verse 12

पत्युः शुश्रूषणं गेहे त्यक्त्वा कार्याण्यपि क्षणात् । तमेव मनसा चक्रुः पतिरूपेण मोहिताः

အိမ်တွင်းတာဝန်များနှင့် ခင်ပွန်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်းကိုပင် ခဏချင်း စွန့်ပစ်ကာ၊ ခင်ပွန်း၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဟု ထင်မှတ်မောဟဖြစ်၍ သူ့တစ်ဦးတည်းကိုသာ စိတ်ဖြင့် တည်စေကြ၏။

Verse 13

भ्रमंत्यश्चैव हास्यानि चक्रुस्ता अपि योषितः । ततस्तु मुनयो दृष्ट्वा तासां दुःशीलभावनाम्

ထိုမိန်းမများသည် လှည့်လည်သွားလာရင်း ရယ်မောကစားကွက်များကိုလည်း ပြုကြ၏။ ထို့နောက် မုနိတို့သည် သူတို့၏ အကျင့်မကောင်းသဘောနှင့် အပြုအမူကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 14

चुक्रुधुर्मुनयः सर्वे रूपं तस्य मनोहरम् । गृह्यतां हन्यतामेष कोऽयं दुष्ट उपागतः

ရုပ်သွင်လှပစွာရှိသော်လည်း မုနိတို့အားလုံး ဒေါသထွက်ကာ «ဖမ်းယူကြ! ထိုးနှက်ကြ! ဒီနေရာသို့ ရောက်လာသော မကောင်းသူက ဘယ်သူနည်း?» ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 15

इति ते गृह्य काष्ठानि यदोपस्थे ययुस्तदा । पलायितः स बहुधा भयात्तेषां महात्मनाम्

ထိုသို့ဆိုကာ သူတို့သည် တုတ်များကို ကိုင်ယူ၍ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ ထိုမဟာစိတ်ရှိသော မုနိတို့ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူသည် အရပ်မျိုးစုံသို့ ထွက်ပြေးလေ၏။

Verse 16

यो जीवकलया विश्वं व्याप्य तिष्ठति देहिनाम् । न ज्ञायते न च ग्राह्यो न भेद्यश्चापि जायते

အသက်တန်ခိုး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် စကြဝဠာကို လွှမ်းမိုး၍ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့အတွင်း တည်ရှိနေသူကို အပြည့်အဝ မသိနိုင်၊ ဖမ်းမယူနိုင်၊ ထိုးဖောက်၍ ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်းလည်း မရှိ။

Verse 17

न शेकुस्ते यदा सर्वे ग्रहीतुं तं महेश्वरम् । तदा शिवं प्रकुपिता शेपुरित्थं द्विजातयः

သူတို့အားလုံးသည် ထိုမဟေဿဝရကို ဖမ်းမယူနိုင်ကြသဖြင့် ဒေါသထွက်နေသော ဒွိဇာတ မုနိတို့သည် ရှိဝအား ဤသို့ ကျိန်စာချကြ၏။

Verse 18

यस्माल्लिंगार्थमागत्य ह्याश्रमांश्चोरवत्कृतम् । परदारापहरणं तल्लिङ्गं पततां भुवि

«လင်္ဂအတွက်ဟု လာရောက်ပြီး ငါတို့အာရှရမ်များတွင် ခိုးသူကဲ့သို့ ပြုမူကာ အခြားသူတို့၏ ဇနီးများကို ခေါ်ယူသွားသဖြင့် ထိုလင်္ဂသည် မြေပြင်သို့ ကျရောက်ပါစေ!»

Verse 19

सद्य एव हि शापं त्वं दुष्टं प्राप्नुहि तापस । एवमुक्ते स शापाग्निर्वज्ररूपधरो महान्

«ချက်ချင်းပင်၊ အကျင့်ဆိုးသော တပသ၊ ဤကျိန်စာကို ခံယူစေ!» ဟုဆိုသော်၊ ကျိန်စာ၏ မဟာမီးသည် ဗဇ္ဇရပုံသဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ကာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 20

तल्लिगं धूर्जटेश्छित्त्वा पातयामास भूतले । रुधिरौघपरिव्याप्तो मुमोह भगवान्विभुः

ဓူရ္ဇဋိ (ရှီဝ) ၏ လင်္ဂကို ဖြတ်တောက်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ သွေးလှိုင်းကြီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသော အလုံးစုံအာဏာရှင် ဘုရားသည် မောဟဖြစ်သွား၏။

Verse 21

वेदनार्त्तोज्ज्वलवपुर्महाशापाभिभूतधीः । तं तथा पतितं दृष्ट्वा त आजग्मुर्महर्षयः

နာကျင်မှုကြောင့် ကိုယ်တော်သည် တောက်လောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ မဟာကျိန်စာကြောင့် စိတ်ဓာတ်လည်း ဖိနှိပ်ခံရ၏။ ထိုသို့ လဲကျနေသည်ကို မြင်သော် မဟာရိသီတို့သည် အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 22

आकाशे सर्वभूतानि त्रेसुर्विश्वं चचाल ह । देवाश्च व्याकुला जाता महाभयमुपागताः

ကောင်းကင်၌ သတ္တဝါအပေါင်းတို့ တုန်လှုပ်ကြ၍ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံး လှုပ်ခတ်သွား၏။ ဒေဝတော်များပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးကာ မဟာကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားကြ၏။

Verse 23

ज्ञात्वा विप्रा महेशानं पीडिता हृदयेऽभवन् । शुशुचुर्भृशदुःखार्ता दैवं हि बलवत्तरम्

မဟေရှာန ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်သော် ဗြာဟ္မဏများ၏ နှလုံးသားသည် ဖိစီးခံရ၏။ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲကာ ငိုကြွေးကြပြီး—အမှန်တကယ် ကံကြမ္မာသည် ပိုမိုအားကောင်း၏။

Verse 24

किं कृतं भगवानेष देवैरपि स सेव्यते । साक्षी सर्वस्य जगतोऽस्माभिर्नैवोपलक्षितः

အဘယ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုခဲ့သနည်း။ နတ်တို့ကပင် ဝတ်ပြုဆည်းကပ်သော ဗဂဝန်တော်သည် လောကအားလုံး၏ သက်သေဖြစ်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ မသိမမြင်ခဲ့ကြ။

Verse 25

वयं मूढधियः पापाः परमज्ञानदुर्बलाः । कथमस्माभिर्यस्यात्मा श्रुतश्च न निवेदितः

ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ရှိသူများ၊ ဉာဏ်မိုက်သူများ၊ အမြင့်ဆုံးသော ဉာဏ်ပညာ၌ အားနည်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကြားသိထားလျက်နှင့်ပင် ထိုအရှင်၏ အမှန်တရားကို အဘယ်ကြောင့် မဖော်ပြမိခဲ့သနည်း။

Verse 26

मयेदृशो गृहस्थाय ह्यात्माऽयं न निवेदितः । निर्विकारो निर्विषयो निरीहो निरुपद्रवः

ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ အိမ်ထောင်ရှင်တစ်ဦးအတွက် ဤအတ္တမကို မဖော်ပြခဲ့ကြ။ ဤအတ္တမသည် ပြောင်းလဲမှုမရှိ၊ အာရုံခံအရာများကို ကျော်လွန်၍၊ ဆန္ဒမရှိ၊ အနှောင့်အယှက်ကင်းစင်သည်။

Verse 27

निर्ममो निरहंकारो यः शंभुर्नोपलक्षितः । यस्य लोका इमे सर्वे देहे तिष्ठंति मध्यगाः

မိမိပိုင်ဆိုင်မှုမရှိ၊ အဟင်္ကာရမရှိသော ရှမ္ဘူကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိမမြင်ခဲ့ကြ။ သူ၏ ကိုယ်တော်အတွင်း၌ ဤလောကအားလုံးသည် အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိနေကြသည်။

Verse 28

स एष जगतां स्वामी हरोऽस्माभिर्न वीक्षितः । इत्युक्त्वा ते ह्युपविष्टा यावत्तत्र समागताः

“သူသည် လောကတို့၏ အရှင်—ဟရ—ဖြစ်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ မမြင်မတွေ့ခဲ့ကြ” ဟုဆိုပြီး သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ထိုင်နေကာ အခြားသူများ ရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကြသည်။

Verse 29

तान्दृष्ट्वा सहसा त्रस्तः पुनरेव महेश्वरः । विप्रशापभयान्नष्टस्त्रिपुरारिर्दिवं ययौ

သူတို့ကိုမြင်လျှင် မဟေရှွရသည် ချက်ချင်းပင် ထပ်မံကြောက်ရွံ့သွား၏။ ဗြာဟ္မဏတို့၏ အပျက်သဘောကျိန်စာကို ကြောက်၍ ပျောက်ကွယ်သွားကာ တ్రိပုရ၏ ရန်သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 30

सृष्टिस्थिति विनाशानां कर्त्र्यै मात्रे नमोनमः

ဖန်ဆင်းခြင်း၊ တည်တံ့ခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်သော မိခင်တော်အား နမස්ကာရ၊ နမස්ကာရ ထပ်မံပူဇော်ပါ၏။

Verse 32

सर्वै र्ज्ञाता रसाभिज्ञैर्मधुरास्वाददायिनी । त्वया विश्वमिदं सर्वं बलस्नेहसमन्वितम्

ရသကိုသိမြင်သော ပညာရှိအပေါင်းတို့က သင်ကို ချိုမြိန်သော အရသာပေးသူဟု သိကြ၏။ သင်ကြောင့် ဤကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးသည် ပျံ့နှံ့လျက် ထောက်ပံ့ခံရပြီး အင်အားနှင့် ချစ်ခင်နှောင်ဖွဲ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 33

त्वं माता सर्वरुद्राणां वसूनां दुहिता तथा । आदित्यानां स्वसा चैव तुष्टा वांच्छितसिद्धिदा

သင်သည် ရုဒြာအပေါင်းတို့၏ မိခင်တော်ဖြစ်ပြီး၊ ဝသုတို့၏ သမီးတော်လည်း ဖြစ်၏။ အာဒိတျယတို့၏ အစ်မတော်လည်း ဖြစ်၏။ သင်နှစ်သက်တော်မူလျှင် လိုအင်ဆန္ဒတို့၏ ပြည့်စုံမှုကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 34

त्वं धृतिस्त्वं तथा पुष्टिस्त्वं स्वाहा त्वं स्वधा तथा । ऋद्धिः सिद्धिस्तथा लक्ष्मीर्धृतिः कीर्ति स्तथा मतिः

သင်သည် တည်ကြည်မှုလည်းဖြစ်၊ အာဟာရပွားစေမှုလည်းဖြစ်၏။ သင်သည် စွာဟာလည်းဖြစ်၊ စွဓာလည်းဖြစ်၏။ သင်သည် ဥစ္စာတိုးပွားခြင်းနှင့် အောင်မြင်မှုလည်းဖြစ်၏။ သင်သည် လက္ရှ္မီ—ခံနိုင်ရည်၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် မှန်ကန်သော ဉာဏ်မြင်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 35

कांतिर्लज्जा महामाया श्रद्धा सर्वार्थसाधिनी । त्वया विरहितं किंचिन्नास्ति त्रिभुवनेष्वपि

သင်သည် တောက်ပမှု၊ ရှက်ကြောက်မှု၊ မဟာမာယာနှင့် ကောင်းမြတ်သော ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော သဒ္ဓါဖြစ်၏။ သုံးလောကလုံးတွင် သင်မပါဘဲ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိ။

Verse 36

वह्नेस्तृप्तिप्रदात्री च देवादीनाम् च तृप्तिदा । त्वया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजंगमम्

သင်သည် အဂ္နိ (Agni) ကို တೃप्तိ ပေးသူဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတားတို့နှင့် သတ္တဝါအားလုံးကိုလည်း တೃप्तိ ပေးတော်မူ၏။ သင်ကြောင့် ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် တည်ငြိမ်သောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေ၏။

Verse 37

पादास्ते वेदाश्चत्वारः समुद्राः स्तनतां ययुः । चंद्रार्कौ लोचने यस्या रोमाग्रेषु च देवताः

သင်၏ ခြေတော်တို့သည် ဝေဒလေးပါးဖြစ်ကြ၏၊ သမုဒ္ဒရာတို့သည် သင်၏ နို့အုံများဖြစ်လာကြ၏။ လနှင့် နေသည် သူမ၏ မျက်စိများဖြစ်၍၊ ဒေဝတားတို့သည် သူမ၏ ဆံပင်အဖျားများတွင် တည်နေကြ၏။

Verse 38

शृङ्गयोः पर्वताः सर्वे कर्णयोर्वायवस्तथा । नाभौ चैवामृतं देवि पातालानि खुरास्तथा

တောင်တန်းအားလုံးသည် သင်၏ ချိုများဖြစ်ကြ၏၊ လေများသည် သင်၏ နားများဖြစ်ကြ၏။ အို ဒေဝီ၊ သင်၏ ဗိုက်ခေါင်း၌ အမృత—မသေမရှင်ရည်—ရှိ၏၊ ပာတාලလောကများသည် သင်၏ ခြေခွာများလည်း ဖြစ်ကြ၏။

Verse 39

स्कन्धे च भगवान्ब्रह्मा मस्तकस्थः सदाशिवः । हृद्देशे च स्थितो विष्णुः पुच्छाग्रे पन्नगास्तथा

သင်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ဘဂဝန် ဗြဟ္မာ တည်ရှိ၏၊ သင်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် စဒါရှီဝ တည်နေ၏။ သင်၏ နှလုံးဒေသ၌ ဗိဿနု နေထိုင်၍၊ သင်၏ အမြီးအဖျား၌ နာဂသတ္တဝါတို့ ရှိကြ၏။

Verse 40

शकृत्स्था वसवः सर्वे साध्या मूत्रस्थितास्तव । सर्वे यज्ञा ह्यस्थिदेशे किन्नरा गुह्यसंस्थिताः

ဝါစုတို့အားလုံးသည် သင်၏အညစ်အကြေး၌ နေထိုင်ကြပြီး၊ သာဓျာတို့သည် သင်၏ဆီး၌ တည်ရှိကြ၏။ ယဇ္ဉာအားလုံးသည် သင်၏အရိုးတို့၌ ရှိကြပြီး၊ ကိန္နရတို့သည် သင်၏လျှို့ဝှက်အင်္ဂါများ၌ နေရာယူကြ၏။

Verse 41

पितॄणां च गणाः सर्वे पुरःस्था भांति सर्वदा । सर्वे यक्षा भालदेशे किन्नराश्च कपोलयोः

ပိတೃတို့၏အဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် သင်၏ရှေ့တွင် အမြဲတမ်း တောက်ပလင်းလက်နေကြ၏။ ယက္ခတို့အားလုံးသည် သင်၏နဖူးဒေသ၌ ရှိကြပြီး၊ ကိန္နရတို့သည် သင်၏ပါးနှစ်ဖက်ပေါ်၌ တည်ရှိကြ၏။

Verse 42

सर्वदेवमयी त्वं हि सर्वभूतविवृद्धिदा । सर्वलोकहिता नित्यं मम देहहिता भव

သင်သည် အမှန်တကယ် နတ်ဘုရားအားလုံး၏ အရုပ်သဘောဖြစ်၍ သတ္တဝါအားလုံးကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်၏။ လောကအားလုံး၏ အကျိုးကို အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်သူဖြစ်သကဲ့သို့၊ ယခု ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာအကျိုးကိုလည်း ပြုပါစေ။

Verse 43

प्रणतस्तव देवेशि पूजये त्वां सदाऽनघे । स्तौमि विश्वार्तिहन्त्रीं त्वां प्रसन्ना वरदा भव

အို နတ်တို့၏အရှင်မ၊ အပြစ်ကင်းရှင်းသူမ—ငါသည် သင်၏ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်၍ အမြဲတမ်း ပူဇော်ပါ၏။ လောက၏ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားသူအဖြစ် သင့်ကို ချီးမွမ်းပါ၏။ ကြည်နူးတော်မူ၍ ဆုတောင်းအကျိုးပေးသူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 44

विप्रशापाग्निना दग्धं शरीरं मम शोभने । स्वतेजसा पुनः कर्त्तुमर्हस्यमृतसंभवे

အို တောက်ပလှသူမ၊ ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဗြာဟ္မဏ၏ကျိန်စာမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းခဲ့၏။ အမရတရား၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သူမ၊ သင်၏ကိုယ်ပိုင် တေဇောဓာတ်ဖြင့် ထပ်မံ ပြန်လည်ဖန်ဆင်းပေးရန် သင့်တော်ပါ၏။

Verse 45

इत्युक्त्वा ता परिक्रम्य तस्या देहे लयं गतः । साऽपि गर्भे दधाराथ सुरभिस्तदनन्तरम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် မိမိအားဖြင့် သူမကို ပတ်လည်လှည့်ကာ၊ ထို့နောက် သူမ၏ ကိုယ်တော်အတွင်းသို့ လယ (ပျောက်ကွယ်ခြင်း) သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဆုရဘီသည်လည်း သူ့ကို မိမိဝမ်းအတွင်း၌ ကိုယ်ဝန်ဆောင်လေ၏။

Verse 46

कालातिक्रमयोगेन सर्वव्याकुलतां ययौ । यस्मिन्प्रनष्टे देवेशे विप्रशापभयावृते

အချိန်ကာလ ကျော်လွန်လာသဖြင့် သတ္တဝါအားလုံးသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားဝေဒနာတရားသို့ ကျရောက်ကြ၏။ အကြောင်းမှာ ဒေဝေရှ (အရှင်ဘုရား) သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ဗြာဟ္မဏ၏ ကျိန်စာကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 47

देवा महार्तिं प्रययुश्चचाल पृथिवी तथा । चंद्रार्कौ निष्प्रभौ चैव वायुरुच्चण्ड एव च

ဒေဝတားတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းကို ခံစားကြရ၏။ မြေကြီးလည်း တုန်လှုပ်သွား၏။ လနှင့် နေတို့သည် အလင်းရောင်မဲ့သွားပြီး လေသည်လည်း အလွန်ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်လာ၏။

Verse 48

समुद्राः क्षोभमग मंस्तस्मिन्काले द्विजोत्तम

ထိုအချိန်၌၊ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သောတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအို၊ သမုဒ္ဒရာတို့သည် လှုပ်ရှားကာ ရုန်းကန်သံထွက်၍ အလွန်အမင်း ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 49

यस्मिञ्जगत्स्थावरजंगमादिकं काले लयं प्राप्य पुनः प्ररोहति । तस्मिन्प्रनष्टे द्विजशापपीडिते जयद्धतप्राय मवर्तत क्षणात्

လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် လောကတစ်ခုလုံးသည် သတ်မှတ်ကာလ၌ သူ့အတွင်း၌ လယသို့ ဝင်ကာ နောက်တဖန် ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာတတ်၏။ ထိုသခင်သည် ဗြာဟ္မဏ၏ ကျိန်စာကြောင့် နှိပ်စက်ခံရကာ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ စကြဝဠာသည် ခဏချင်းပင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။

Verse 258

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये हरशापो नामाष्टपंचाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ «သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ရှလိုက ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၌၊ «ရှေရှရှာယျ» ပုံပြင်၌၊ ဘြဟ္မာ–နာရဒ သံဝါဒ၌၊ «ချာတုರ್ಮာသျ» ဝရတ၏ မဟိမအတွင်းရှိ «ဟရရှာပ» ဟူသော အခန်း ၂၅၈ ဖြစ်၏။

Verse 311

या त्वं रसमयैर्भावैराप्यायसि भूतलम् । देवानां च तथासंघान्पितॄणामपि वै गणान्

အို သင်သည် အနှစ်သာရပြည့်ဝသော သဘောဂုဏ်များဖြင့် မြေပြင်ကို ပျိုးထောင်အာဟာရပေးသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ နတ်တို့၏ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များ၏ အစုအဝေးတို့ကိုလည်း အာဟာရပေးတော်မူ၏။