Adhyaya 244

Verse 1

पैजवन उवाच । एतान्भेदान्मम ब्रूहि विस्तरेण तपोधन । त्वद्वाक्यामृतपानेन तृषा नैव प्रशाम्यति

ပိုင်ဇဝနက ပြောသည်—“အို တပသ၏ ဓနတော်၊ ဤကွဲပြားမှုတို့ကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ။ သင်၏စကားအမృతကို သောက်သုံးလျက်ပင် ကျွန်ုပ်၏ ဆာလောင်ခြင်း မငြိမ်းသေးပါ”။

Verse 2

गालव उवाच । शृणु विस्तरतो भेदान्पुराणोक्तान्वदामि ते । याञ्छ्रुत्वा मुच्यतेऽवश्यं मनुजः सर्वकिल्बिषात्

ဂါလဝက ပြောသည်—“နားထောင်ပါ။ ပုရာဏများတွင် ဆိုထားသော ကွဲပြားမှုတို့ကို သင့်အား အသေးစိတ် ပြောမည်။ ထိုအရာတို့ကို ကြားနာသူသည် လူဖြစ်စေကာမူ အပြစ်အကုန်မှ မလွဲမသွေ လွတ်မြောက်၏”။

Verse 3

पूर्वं तु केशवः पूज्यो द्वितीयो मधुसूदनः । संकर्षणस्तृतीयस्तु ततो दामोदरः स्मृतः

ပထမဦးစွာ ကေရှဝကို ပူဇော်ရမည်။ ဒုတိယမှာ မဓုသူဒန၊ တတိယမှာ သံကර්ရှဏ၊ ထို့နောက် ဒာမောဒရဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 4

पंचमो वासुदेवाख्यः षष्ठः प्रद्युम्नसंज्ञकः । सप्तमो विष्णुरुक्तश्चाष्टमो माधव एव च

ပဉ္စမမြောက်သည် ဝါသုဒေဝ ဟုခေါ်၏။ ဆဋ္ဌမမြောက်သည် ပရဒျုမ္န ဟုအမည်ရ၏။ သတ္တမမြောက်ကို ဗိဿဏု ဟုဆိုကြ၏။ အဋ္ဌမမြောက်သည် မာဓဝ ဟူသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်၏။

Verse 5

नवमोऽनंतमूर्त्तिश्च दशमः पुरुषोत्तमः । अधोक्षजस्ततः पश्चाद्द्वादशस्तु जनार्दनः

နဝမမြောက်သည် အနန္တမူရ္တိ ဖြစ်၏။ ဒသမမြောက်သည် ပုရုရှောတ္တမ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် အဓောက္ရှဇ ဖြစ်လာပြီး၊ ဒွါဒသမမြောက်သည် ဇနာရ္ဒန ဖြစ်၏။

Verse 6

त्रयोदशस्तु गोविंदश्चतुर्दशस्त्रिविक्रमः । श्रीधरश्च पंचदशो हृषीकेशस्तु षोडशः

တရိုဒသမမြောက်သည် ဂోవိန္ဒ ဖြစ်၏။ စတုရ္ဒသမမြောက်သည် တြိဝိက్రమ ဖြစ်၏။ ပဉ္စဒသမမြောက်သည် ශ්ရီဓရ ဖြစ်ပြီး၊ ষိုဒသမမြောက်သည် ဟೃષီကေရှ ဖြစ်၏။

Verse 7

नृसिंहस्तु सप्तदशो विश्वयोनिस्ततः परम् । वामनश्च ततः प्रोक्त स्ततो नारायणः स्मृतः

ဆယ့်ခုနစ်မြောက်သည် နೃසිංဟ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဗိශ්ဝယောနိ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် ဝာမန ဟုကြေညာပြီး၊ ထို့အပြီး နာရာယဏ ဟုမှတ်ယူကြ၏။

Verse 9

पुंडरीकाक्ष उक्तस्तु ह्युपेंद्रश्च ततः परम् । हरिस्त्रयोविंशतिमः कृष्णश्चांत्य उदाहृतः

ပုဏ္ဍရိကာက္ษ ဟုဆိုကြပြီး၊ ထို့နောက် ဥပေန္ဒြ ဖြစ်၏။ ဟရိ သည် နှစ်ဆယ့်သုံးမြောက် ဖြစ်ပြီး၊ ကృష్ణ သည် နောက်ဆုံးဟု ကြေညာ၏။

Verse 10

मूर्त्तयस्तिथिनान्म्यः स्युरेकादश्यः सदैव हि । संवत्सरेण पूज्यंते चतुर्विंश तिमूर्तयः

ဤရုပ်သဏ္ဍာန်တို့သည် လ၏ တိထိနေ့ရက်များနှင့် ကိုက်ညီကြ၏။ အကာဒသီနေ့များသည် အမြဲတမ်း အထူးသတ်မှတ်သော အခါကာလဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရုပ်သဏ္ဍာန် ၂၄ ပါးကို ဘုရားပူဇော်ကြ၏။

Verse 11

देवावताराश्च तथा चतुर्विंशतिसंख्यकाः । मासा मार्गशिराद्याश्च मासार्द्धाः पक्षसंज्ञकाः

ထို့အတူပင် ဘုရားသခင်၏ အဝတားများလည်း ၂၄ ပါးဟု ရေတွက်ကြ၏။ မာဂရှီရ္ရှမှ စတင်သော လများနှင့် «ပက္ခ» ဟု ခေါ်သော လဝက်ကာလများလည်း ဤသန့်ရှင်းသော အစီအစဉ်အတွင်း ရေတွက်ထားကြ၏။

Verse 12

अधीशसहितान्नित्यं पूजयन्भक्तिमान्भवेत् । चतुर्विंशतिसंज्ञं च चतुष्टयमुदाहृतम्

အုပ်စိုးရှင်ဘုရားနှင့်အတူ ထိုတို့ကို နေ့စဉ် ပူဇော်လျှင် စိတ်နှလုံး၌ ဘက္တိတရား ပြည့်ဝသူ ဖြစ်လာ၏။ «နှစ်ဆယ်လေး» ဟု ခေါ်သော ဤလေးမျိုးစုကို ကြေညာထား၏။

Verse 13

एतच्चतुष्टयं नृणां धर्मकामार्थमोक्षदम् । यः शृणोति नरो भक्त्तया पठेद्वापि समाहितः

ဤလေးမျိုးစုသည် လူတို့အား ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အဓ္ဓ၊ မောက္ခ ကို ပေးစွမ်း၏။ ယောကျ်ားတစ်ဦးသည် ဘက္တိဖြင့် နားထောင်လျှင် သို့မဟုတ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရွတ်ဆိုလျှင် ထိုအကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 14

भूतसर्गस्य गोप्ताऽसौ हरिस्तस्य प्रसीदति

သတ္တဝါဖန်ဆင်းခြင်း၏ ကာကွယ်ရှင် ဟရီသည် ထိုသူအပေါ် ကရုဏာတော် ပွားလျက် သနားကြင်နာတော်မူ၏။

Verse 244

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्य शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये शालिग्रामशिलासुमूर्त्त्युत्पत्तिवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरद्वि शततमोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) သ్లోက စုစည်းသည့် သံဟိတာအတွင်း—ခြောက်မြောက် နာဂရခဏ္ဍ၌—ဟာဋကေရှွရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌၊ ရှေရှရှာယီ ဥပాఖ్యာန၌၊ ဘြဟ္မာနှင့် နာရဒ သံဝါဒ၌၊ စာတုရ္မာသျ မာဟာတ္မ્ય၌—«ရှာလိဂြာမ ကျောက်တုံး၏ မင်္ဂလာရုပ်ပုံများ ပေါ်ပေါက်လာပုံ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း၊ အခန်း ၂၄၄ သည် ပြီးဆုံး၏။