Adhyaya 243

Verse 1

। ब्रह्मोवाच । शूद्रः पैजवनोनाम गार्हस्थ्याच्छुद्धिमाप्तवान् । धर्ममार्गाविरोधेन तन्निबोध महामते

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—ပိုင်ဇဝန အမည်ရှိသော သုဒ္ဒရ တစ်ဦးသည် ဂೃಹස්ථဘဝအားဖြင့် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိခဲ့၏၊ ဓမ္မမဂ္ဂကို မဆန့်ကျင်ဘဲ။ ဤအကြောင်းကို သိမှတ်လော့၊ မဟာမတိ။

Verse 2

आसीत्पैजवनः शूद्रः पुरा त्रेतायुगे किल । स्वधर्मनिरतः ख्यातो विष्णुब्राह्मणपूजकः

ရှေးကာလ တ్రေတားယုဂ၌ အမှန်တကယ် ပိုင်ဇဝန အမည်ရှိသော သုဒ္ဒရ တစ်ဦး ရှိခဲ့၏။ သူသည် မိမိ၏ သဝဓမ္မကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာသူဟု ကျော်ကြားပြီး၊ ဗိဿနုကို ပူဇော်ကာ ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း ဂုဏ်ပြုသူ ဖြစ်၏။

Verse 3

न्यायागतधनो नित्यं शांतः सर्वजनप्रियः । सत्यवादी विवेकज्ञस्तस्य भार्या च सुन्दरी

သူ၏ ဥစ္စာသည် တရားမျှတသော လမ်းဖြင့် ရရှိလာသောအရာ ဖြစ်၍၊ အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းကာ လူအပေါင်းတို့ ချစ်ခင်သူ ဖြစ်၏။ သစ္စာကိုသာ ပြောသူ၊ ခွဲခြားသိမြင်မှုရှိသူ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ဇနီးလည်း လှပ၏။

Verse 4

धर्मोढा वेदविधिना समानकुलजा शुभा । पतिव्रता महाभागा देवद्विजहिते रता

သူမသည် ဓမ္မနှင့် ဝေဒပညာအမိန့်အတိုင်း လက်ထပ်ထားသော၊ မျိုးရိုးတူညီသင့်တော်၍ မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမကောင်း ဖြစ်၏။ ပတိဗြတားအဖြစ် ခင်ပွန်းကို သစ္စာရှိကာ ကံကောင်းကြီးသူ ဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတားနှင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များ၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရန် စိတ်အားထက်သန်သူ ဖြစ်၏။

Verse 5

काश्यां संबंधिता बाला वैजयंत्यां विवाहिता । सा धर्माचरणे दक्षा वैष्णवव्रतचारिणी

ထိုမိန်းကလေးသည် ကာရှီ၌ စေ့စပ်ချိတ်ဆက်ထားပြီး၊ ဝိုင်ဇယန္တီ၌ လက်ထပ်ခဲ့၏။ သူမသည် ဓမ္မကျင့်စဉ်၌ ကျွမ်းကျင်ကာ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဝရတများကို လိုက်နာကျင့်သုံးသူ ဖြစ်၏။

Verse 6

भर्त्रा सह तथा सम्यक्चिक्रीडे सुविनीतवत् । सोऽपि रेमे तया काले हस्तिन्येव महागजः

သူမသည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ သဟဇာတစွာ နေထိုင်၍ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ သင့်တင့်လျောက်ပတ်အောင် ပျော်ရွှင်ကစားလေ၏။ သူလည်း ထိုကာလ၌ သူမနှင့်အတူ မဟာဆင်ကြီးက ဆင်မနှင့် ပျော်မြူးသကဲ့သို့ ရွှင်လန်းလေ၏။

Verse 7

अर्थाप्तिः पूर्वपुण्येन जाता तस्य महात्मनः । वाणिज्यं स्वजनैर्नित्यं स्वदेशपरदेशजम्

အတိတ်က ကုသိုလ်ကံကြောင့် ထိုမဟာသတ္တဝါအတွက် စီးပွားတိုးတက်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သူ၏လူမျိုးတို့သည် မိမိတိုင်းပြည်အတွင်းနှင့် ပြည်ပဒေသများတွင်လည်း အမြဲတမ်း ကုန်သွယ်ရေး ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 8

कारयत्यर्थजातैश्च परकीयस्वकीयजैः । एवमर्थश्च बहुधा संजातो धर्मदर्शिनः

အခြားသူတို့ထံမှလည်းကောင်း မိမိထံမှလည်းကောင်း ရရှိသော ငွေကြေးအရင်းအမြစ်များဖြင့် သူသည် လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်စေ၏။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မကိုမြင်သိသော ထိုသူအတွက် ဥစ္စာဓနသည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် တိုးပွားလာ၏။

Verse 9

पुत्रत्रयं च संजातं पितुः शुश्रूषणे रतम् । तस्य पुत्राः पितुर्भक्ता द्रव्यादिमदवर्जिताः

သားသုံးယောက် မွေးဖွားလာ၍ ဖခင်ကို ပြုစုဝန်ဆောင်ရာ၌ စိတ်ပါဝင်စားကြ၏။ ထိုသားတို့သည် ဖခင်အပေါ် သစ္စာရှိပြီး ငွေကြေးစသည်တို့ကြောင့် ဖြစ်သော မာနကို ကင်းလွတ်ကြ၏။

Verse 10

पितृवाक्यरताः श्रेष्ठाः स्वधर्माचारशोभनाः । पित्रोः शुश्रूषणादन्यन्नाभिनंदंति किंचन

သူတို့သည် အထူးကောင်းမြတ်သူများဖြစ်၍ ဖခင်၏စကားကို နှစ်သက်ကြပြီး မိမိတို့၏ ဓမ္မအကျင့်ဖြင့် တင့်တယ်လှပကြ၏။ မိဘနှစ်ပါးကို ပြုစုဝန်ဆောင်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားအရာတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မနှစ်သက်ကြ။

Verse 11

ते सम्बन्धैः सुसंबद्धाः पित्रा धर्मार्थदर्शिना । तत्पत्न्यो मातृपित्रर्चां कारयंत्यनिवारितम्

ဓမ္မနှင့် အတ္ထကို သိမြင်သော ဖခင်က သင့်လျော်သော ဆက်ဆံရေးများဖြင့် ကောင်းစွာ ချိတ်ဆက်ပေးသဖြင့်၊ သူတို့၏ ဇနီးများသည် မိဘနှစ်ပါးအား ပူဇော်ကန်တော့၍ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို မပြတ်မတောက် ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 12

ऋद्धिमद्भवनं तस्य धनधान्यसमन्वितम् । सोऽपि धर्मरतो नित्यं देवतातिथिपूजकः

သူ၏အိမ်တော်သည် စည်းစိမ်ပြည့်ဝ၍ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံများ ပေါများ၏။ သို့ရာတွင် သူသည် အမြဲတမ်း ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးကာ နတ်ဘုရားတို့ကို ပူဇော်၍ ဧည့်သည်တို့ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုလေ၏။

Verse 13

गृहागतो न विमुखो यस्य जातु कदाचन । शीतकाले धनं प्रादादुष्णकाले जलान्नदः

သူ၏အိမ်သို့ လာရောက်သူ မည်သူမဆို အချိန်မရွေး မပြန်လှန်ခံရဘဲ။ အအေးရာသီတွင် ငွေကြေးကို ပေးကမ်း၍ အပူရာသီတွင် ရေနှင့် အစာကို လှူဒါန်းလေ၏။

Verse 14

वर्षा काले वस्त्रदश्च बभूवान्नप्रदः सदा । वापीकूपतडागादिप्रपादेवगृहाणि च

မိုးရာသီတွင် အဝတ်အထည်ကို လှူဒါန်းသူ ဖြစ်လာပြီး၊ အစာကိုလည်း အမြဲပေးကမ်းသူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ရေကန်၊ ရေတွင်း၊ တာလားကန်တို့နှင့် ရေဖြန့်စခန်းများ၊ ဘုရားကျောင်းနှင့် အနားယူအိမ်များကိုလည်း ဆောက်လုပ်စေခဲ့၏။

Verse 15

कारयत्युचिते काले शिवविष्णुव्रतस्थितः । इष्टधर्मस्तु वर्णानां समाचीर्णो महाफलः

သင့်လျော်သောအချိန်များတွင် သူသည် ပူဇော်ပွဲများကို ဆောင်ရွက်စေပြီး၊ ရှိဝနှင့် ဝိෂ္ဏုအား အပ်နှံထားသော ဝရတများ၌ တည်ကြည်နေ၏။ အမှန်အားဖြင့် လူမှုအလွှာတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးသည့် ဓမ္မကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးလျှင် မဟာအကျိုးကို ပေးတတ်၏။

Verse 16

अन्येषां पूर्तधर्माणां तेषां पूर्तकरः सदा । स बभूव धनाढ्योपि व्यसनैर्न समाश्रितः

သူသည် အခြားသူတို့၏ အများပြည်သူအကျိုးပြု ကုသိုလ်လုပ်ငန်းများကို အမြဲတမ်း ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ပေးသူ ဖြစ်하였다။ ငွေကြေးကြွယ်ဝသော်လည်း ဒုစရိုက်နှင့် ဘေးအန္တရာယ်တို့က မလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့။

Verse 17

एकदा गालवमुनिः शिष्यैर्बहुभिरावृतः

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဂာလဝ မုနိသည် တပည့်အများအပြား ဝိုင်းရံလျက် ရောက်လာ하였다။

Verse 18

विष्णुभक्तिरतो नित्यं चातुर्मास्ये विशेषतः

သူသည် အမြဲတမ်း ဗိဿဏုဘုရားအား ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်လျက်ရှိပြီး၊ အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းသော ချာတုർമាសျာ ကာလတွင် ပိုမိုတင်းကြပ်하였다။

Verse 19

स वाग्भिर्मधुभिस्तस्य अभ्युत्थानासनादिभिः । उपचारैः पुनर्युक्तः कृतार्थ इव मानयन्

သူသည် မိမိအလိုဆန္ဒ ပြည့်စုံသကဲ့သို့ ထင်မြင်ကာ ထိုမုနိကို ဂုဏ်ပြုလေးစား하였다—ချိုမြိန်သောစကားများဖြင့် ကြိုဆို၍ ထရပ်ကာ အာသန ပေးပြီး ထုံးတမ်းအတိုင်း ဝန်ဆောင်မှုများကို ထပ်တလဲလဲ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 20

अद्य मे सफलं जन्म जातं जीवितमुत्तमम् । अद्य मे सफलो धर्मः कुशलश्चोद्धृतस्त्वया

ယနေ့ ငါ၏မွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးသီးပွင့်လာပြီ၊ ငါ၏အသက်တာသည် မြင့်မြတ်လှပြီ။ ယနေ့ ငါ၏ဓမ္မသည် အကျိုးဖြစ်ထွန်း၍ ငါ၏ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို သင်က မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

Verse 21

मम पापसहस्राणि दृष्ट्या दग्धानि ते मुने । गृहं मम गृहस्थस्य सकलं पावितं त्वया

အို မုနိရေ၊ သင်၏ မျက်စိတစ်ချက်ကြည့်ခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ မီးလောင်ပျောက်ကင်းသွားပါပြီ။ အိမ်ထောင်ရှင်ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်၏ အိမ်တစ်လုံးလုံးကိုလည်း သင်က သန့်စင်ပေးခဲ့ပါသည်။

Verse 22

तस्य भक्त्या प्रसन्नोऽभूद्गतमार्गपरिश्रमः । उवाच मुनिशार्दूलः सच्छूद्रं तं कृतांजलिम्

သူ၏ ဘက္တိကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ လမ်းခရီးပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုလည်း ပျောက်ကင်းသွားသော မုနိတို့အထဲက ကျားတော်ကဲ့သို့သော မုနိမြတ်သည် လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ရပ်နေသော သီလရှိသည့် ရှူဒြာထံသို့ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 23

कच्चित्ते कुशलं सौम्य मनो धर्मे प्रवर्तते । अर्थानुबंधाः सततं बन्धुदारसुतादयः

အို နူးညံ့သဘောရှိသူရေ၊ သင် အဆင်ပြေပါသလား။ သင်၏ စိတ်သည် ဓမ္မ၌ ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေပါသလား။ ထို့ပြင် ဆွေမျိုး၊ ဇနီး၊ သားသမီး စသည်တို့သော လောကီချည်နှောင်မှုများကလည်း အမြဲတမ်း စွဲလမ်းမှုဖြင့် သင့်ကို ချည်နှောင်နေသလား။

Verse 24

गोविन्दे सततं भक्तिस्तथा दाने प्रवर्तते । धर्मार्थकाम कार्येषु सप्रभावं मनस्तव

သင်၌ ဂోవိန္ဒအပေါ် အမြဲတမ်း ဘက္တိရှိပါသလား၊ ထို့အတူ ဒါနပြုလိုသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုလည်း ဆက်လက်ရှိပါသလား။ ဓမ္မ၊ အರ್ಥ၊ ကာမတို့၏ လုပ်ငန်းများတွင် သင်၏ စိတ်သည် ကောင်းသော အာနုဘော်နှင့် မှန်ကန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါစေ။

Verse 25

विष्णुपादोदकं नित्यं शिरसा धार्यते न वा । पादोद्भवं च गंगोदं द्वादशाब्दफलप्रदम्

သင်သည် ဗိෂ္ဏု၏ ခြေတော်ဆေးရေကို နေ့စဉ် ခေါင်းပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်ထားသလား၊ မထားသလား။ အရှင်၏ ခြေတော်မှ ပေါက်ဖွားလာသော ဂင်္ဂါရေသည် ကုသိုလ်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်၏ အကျိုးကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 26

चातुर्मास्ये विशेषेण तत्फलं द्विगुणं भवेत् । हरिभक्तिर्हरिकथा हरिस्तोत्रं हरेर्नतिः

ချာတုర్మာသျာကာလ၌ အထူးသဖြင့် ထိုကုသိုလ်အကျိုးသည် နှစ်ဆတိုးပွား၏။ ဟရီဘုရားကို သဒ္ဓါဖြင့်ကိုးကွယ်ခြင်း၊ ဟရီအကြောင်း တရားစကားပြောခြင်း၊ ဟရီကို ချီးမွမ်းသီချင်းဆိုခြင်း၊ ဟရီအား ဦးချခြင်း—ဤတို့သည် မြတ်နိုးရာ ကုသိုလ်ကိစ္စများဖြစ်၏။

Verse 27

हरिध्यानं हरेः पूजा सुप्ते देवे च मोक्षकृत् । एवं ब्रुवाणं स मुनिं पुनराह नतिं गतः

ဟရီကို သတိစိုက်ဓ്യာနပြုခြင်းနှင့် ဟရီကို ပူဇော်ခြင်းသည်—ဘုရားရှင်သည် သန့်ရှင်းသော အိပ်စက်ခြင်း၌ ရှိနေသော်လည်း—မောက္ခကို ဖြစ်စေ၏။ မုနိသည် ထိုသို့ဆိုလျက်ရှိစဉ်၊ ဦးချပြီးသူက ထပ်မံ၍ မေးမြန်းပြောဆို၏။

Verse 28

भवद्दृष्ट्याश्रमफलमेतज्जातं न संशयः । तथापि श्रोतुमिच्छामि तव वाणीमनामयीम्

သင်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အာရှရမဘဝ၏ အကျိုးဖလသည် ဖြစ်ပေါ်လာပြီဟု သံသယမရှိ။ သို့သော်လည်း အနာမယီ—ဒုက္ခကင်း၍ အမှားကင်းသော သင်၏ ဝဏ္ဏီကို နားထောင်လိုပါသည်။

Verse 29

भवादृशानां गमनं सर्वार्थेषु प्रकल्पते । ततस्तौ सुमुदा युक्तौ संजातौ हृष्टचेतसौ

သင်ကဲ့သို့သောသူ၏ လာရောက်ခြင်းသည် အရာရာအတွက် အောင်မြင်မှုကို စီမံပေးတတ်၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ စိတ်နှလုံးလန်းဆန်းကာ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 30

मुनिं पैजवनोनाम सच्छूद्रः प्राह संमतः । किमागमनकृत्यं ते कथयस्व प्रसादतः

ပိုင်ဇဝန အမည်ရှိသော ကောင်းမြတ်၍ လေးစားထိုက်သော သုဒ္ဒရတစ်ဦးက မုနိအား ပြော၏—“သင်၏ လာရောက်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အဘယ်နည်း။ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပြောပြပါ။”

Verse 31

को वा तीर्थप्रसंगश्च चातुर्मास्ये समीपगे । गालवः प्राह सच्छूद्रं धार्मिकं सत्यवादिनम्

“ချာတုർമាស്യာ နီးကပ်လာသဖြင့်၊ တီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းသော အခမ်းအနား မည်သည် နီးလာသနည်း” ဟု ဂာလဝ မဟာမုနိက သာသနာတရားရှိ၍ အမှန်စကားပြောသော သုဒ္ဒရကောင်းသူအား မေးမြန်းပြောဆို하였다။

Verse 32

मम तीर्थावसिक्तस्य मासा बहुतरा गताः । इदानीमाश्रमं यास्ये चातुर्मास्ये समागते

“တီရ္ထများတွင် ရေချိုးသန့်စင်နေစဉ် လများစွာ ကျော်လွန်ခဲ့ပြီ။ ယခု ချာတုർമাস്യာ ရောက်လာသဖြင့် ငါသည် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ သွားမည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 33

आषाढशुक्लैकादश्यां करिष्ये नियमं गृहे । नारायणस्य प्रीत्यर्थं श्रेयोऽर्थं चात्मनस्तथा । प्रत्युवाच मुनिर्धर्मान्विनयानतकन्धरम्

“အာသာဍ္ဍ လဆန်း၏ ဧကာဒသီနေ့တွင် ငါသည် အိမ်၌ နိယမဝတ္တကို ထမ်းဆောင်မည်။ နာရာယဏ၏ ပီတိအတွက်လည်းကောင်း၊ မိမိအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးအတွက်လည်းကောင်း” ဟု မုနိက မိန့်ကြား၍၊ လည်ပင်းငုံ့ကာ ရိုသေသောသူအား ဓမ္မသင်ခန်းစာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 34

पैजवन उवाच । मामनुग्रहजां बुद्धिं ब्रूहि त्वं द्विजपुंगव । वेदेऽधिकारो नैवास्ति वेदसारजपस्य वा

ပိုင်ဇဝန က ပြောသည်– “အို ဒွိဇပုင်္ဂဝ၊ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အကောင်းဆုံး၊ သင်၏ ကရုဏာမှ ပေါက်ဖွားသော ဉာဏ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို သင်ကြားပါ။ ကျွန်ုပ်၌ ဝေဒကို လေ့လာခွင့် မရှိသကဲ့သို့ ဝေဒ၏ အနှစ်သာရကို ဇပ်ရွတ်ခွင့်လည်း မရှိပါ။”

Verse 35

पुराणस्मृतिपाठस्य तस्मात्किंचिद्वदस्व मे । तत्त्वात्मसदृशं किंचिद्भाति रूपं महाफलम्

“ထို့ကြောင့် ပုရာဏနှင့် စမృతိတို့ကို ဖတ်ရွတ်ခြင်းမှ အနည်းငယ်ကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။ တတ္တဝနှင့် အတ္တမနှင့် ကိုက်ညီသော အလေ့အကျင့်တစ်ခု—ကြီးမားသော အကျိုးဖလကို ထွန်းလင်းစေသော အရာတစ်ခုကို” ဟု ဆို하였다။

Verse 36

चातुर्मास्ये विशेषेण मुक्तिसंसाधकं वद

အထူးသဖြင့် စာတုမ္မာသျာ ကာလတွင် မောက္ခကို ပြည့်စုံစေသော သာဓနာတစ်ရပ်ကို ပြောပြပါ။

Verse 37

गालव उवाच । शालिग्रामगतं विष्णुं चक्रांकित पुटं सदा । येऽर्चयन्ति नरा नित्यं तेषां भुक्तिस्त्वदूरतः

ဂါလဝက ပြောသည်။ စကြာအမှတ်တံဆိပ်ပါသော ရှာလိဂြာမ၌ တည်ရှိသည့် ဗိဿဏုကို နေ့စဉ် အမြဲပူဇော်သော လူတို့အတွက် လောကီအာရုံပျော်ရွှင်မှုသည် ဝေးကွာသွားသည်။

Verse 38

शालिग्रामे मनो यस्य यत्किंचित्क्रियते शुभम् । अक्षय्यं तद्भवेन्नित्यं चातुर्मास्ये विशेषतः

ရှာလိဂြာမ၌ စိတ်တည်သောသူအတွက် ကုသိုလ်ကောင်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်သမျှသည် မပျက်မယွင်း အမြဲတည်မြဲလာပြီး၊ အထူးသဖြင့် စာတုမ္မာသျာကာလတွင် ပိုမိုထင်ရှားသည်။

Verse 39

शालिग्रामशिला यत्र यत्र द्वारावती शिला । उभयोः संगमः प्राप्तो मुक्तिस्तस्य न दुर्लभा

ရှာလိဂြာမကျောက်ရှိရာ နေရာတိုင်း၊ ဒွာရာဝတီကျောက်ရှိရာ နေရာတိုင်း—နှစ်ခုလုံး၏ ဆုံစည်းမှု ရရှိသော် ထိုသူအတွက် မောက္ခသည် မခက်ခဲတော့။

Verse 40

शालिग्रामशिला यस्यां भूमौ संपूज्यते नृभिः । पञ्चक्रोशं पुनात्येषा अपि पापशतान्वितैः

လူတို့က ရှာလိဂြာမကျောက်ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်သည့် မြေပြင်၌ ဤသန့်ရှင်းသော ကျောက်သည် ပဉ္စကရိုးရှ (ငါးကရိုးရှ) အကွာအဝေးအထိ သန့်စင်ပေးပြီး၊ အပြစ်ရာချီ ထမ်းပိုးထားသူများရှိသော်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 41

तैजसं पिंडमेतद्धि ब्रह्मरूपमिदं शुभम् । यस्याः संदर्शनादेव सद्यः कल्मषनाशनम्

ဤအရာသည် တောက်ပသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ပိဏ္ဍဖြစ်၍ မင်္ဂလာရှိသော ဗြဟ္မန်၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တည်း။ ၎င်းကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အညစ်အကြေးတို့ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 42

सर्वतीर्थानि पुण्यानि देवतायतनानि च । नद्यः सर्वा महाशूद्र तीर्थत्वं प्राप्नुवंति हि

ပုဏ္ဏတိရ္ထများအားလုံး၊ ဒေဝတားတို့၏ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းများအားလုံးနှင့် မြစ်များအားလုံး—အို မဟာရှူဒြ—ဤသန့်ရှင်းမှုနှင့် ဆက်နွယ်၍ တိရ္ထအဖြစ် အမှန်တကယ် ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 43

सन्निधानेन वै तस्याः क्रिया सर्वत्रशोभनाः । व्रजंति हि क्रियात्वं च चातुर्मास्ये विशेषतः

၎င်း၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကြောင့် အခမ်းအနားနှင့် ကုသိုလ်ကိစ္စများသည် နေရာတိုင်းတွင် မင်္ဂလာရှိ၍ လှပသွားသည်။ အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းသော ချာတုർമាសျာ ကာလ၌ ၎င်းတို့သည် အပြည့်အဝ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 44

पूज्यते भवने यस्य शालिग्राम शिला शुभा । कोमलैस्तुलसीपत्रैर्विमुखस्तत्र वै यमः

အိမ်တစ်အိမ်တွင် မင်္ဂလာရှိသော ရှာလိဂြာမ-ရှီလာကို နူးညံ့သော တုလစီရွက်များဖြင့် ပူဇော်ကိုးကွယ်လျှင် ယမမင်းသည် ထိုနေရာမှ အမှန်တကယ် မျက်နှာလွှဲသွားသည်။

Verse 45

ब्राह्मणक्षत्रियविशां सच्छूद्राणामथापि वा । शालिग्रामाधिकारोऽस्ति न चान्येषां कदाचन

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ရှတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ထို့ပြင် သီလကောင်းသော ရှူဒြတို့သည် ရှာလိဂြာမကို ပူဇော်ရန် အခွင့်အရေးရှိကြသည်။ အခြားသူတို့တွင်တော့ မည်သည့်အခါမျှ မရှိ။

Verse 46

सच्छूद्र उवाच । ब्रह्मन्वेदविदां श्रेष्ठ सर्वशास्त्रविशारद । स्त्रीशूद्रादिनिषेधोऽयं शालिग्रामे हि श्रूयते

သီလရှိသော ရှုဒြာက ပြောသည်– «ဗြာဟ္မဏာ၊ ဝေဒကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သာသနာစာတမ်း(ရှာစတြ) အားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်သူ၊ မိန်းမ၊ ရှုဒြာ စသည့်သူတို့အပေါ် တားမြစ်ချက်သည် ရှာလိဂြာမနှင့် ဆက်စပ်၍ ကြားရပါသည်»။

Verse 47

मादृशस्त्वं कथं शालिग्रामपूजाविधिं वद

«ဒါဆို ကျွန်ုပ်လိုသူက ဘယ်လို သင့်တော်နိုင်မလဲ။ ရှာလိဂြာမကို ပူဇော်ရာ အကျင့်နည်း(ဝိဓိ) ကို မိန့်ကြားပါ»။

Verse 48

गालव उवाच । असच्छूद्रगतं दास निषेधं विद्धि मानद । स्त्रीणामपि च साध्वीनां नैवाभावः प्रकीर्तितः

ဂါလဝက ပြောသည်– «လူကောင်းရေ၊ ဒါသရေ၊ ဤတားမြစ်ချက်သည် သီလမရှိသော ရှုဒြာအပေါ်သာ သက်ရောက်သည်ဟု သိလော့။ မိန်းမတို့အတွက်လည်း—အထူးသဖြင့် သီလရှင်၊ ဘာဝနာရှိသူတို့အတွက်—မသင့်တော်ခြင်းဟူသော အပြစ်မကြေညာထား»။

Verse 49

मा भूत्संशयस्तेनात्र नाऽप्नुषे संशयात्फलम् । शालिग्रामार्चनपराः शुद्धदेहा विवेकिनः

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ သံသယ မဖြစ်စေပါနှင့်။ သံသယကြောင့် အကျိုးဖလ မရနိုင်ပါ။ ရှာလိဂြာမကို အာရ္ချနာပြုရန် အလေးထားသူတို့သည် ကိုယ်ကာယ သန့်စင်၍ စိတ်ဉာဏ် ခွဲခြားသိမြင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 50

न ते यमपुरं यांति चातुर्मास्ये च पूजकाः । शालिग्रामार्पितं माल्यं शिरसा धारयंति ये

ချာတုർമာသျာကာလ၌ ပူဇော်သူတို့သည် ယမပုရ(ယမ၏ မြို့) သို့ မသွားကြ။ ရှာလိဂြာမထံ အပ်နှံပူဇော်ထားသော ပန်းကုံးကို ခေါင်းပေါ်၌ ဆောင်ထားသူ မည်သူမဆို ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 51

तेषां पापसहस्राणि विलयं यांति तत्क्षणात् । शालिग्राम शिलाग्रे तु ये प्रयच्छंति दीपकम्

သူတို့အတွက် အပြစ်တစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်—Śāligrāma ကျောက်တုံးရှေ့၌ မီးခွက်ကို ပူဇော်တင်လှူသူတို့အတွက်။

Verse 52

तेषां सौरपुरे वासः कदाचिन्नैव हीयते । शालिग्रामगतं विष्णुं सुमनोभिर्मनोहरैः । येऽर्चयंति महाशूद्र सुप्ते देवे हरौ तथा

သူတို့အတွက် Saurapura တွင် နေထိုင်ခွင့်သည် မည်သည့်အခါမျှ မလျော့နည်း။ အို မဟာ Śūdra၊ Śāligrāma အတွင်းတည်ရှိသော Viṣṇu ကို စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် ပန်းလှလှများဖြင့် ပူဇော်သူတို့သည်—သခင် Hari သည် သန့်ရှင်းသော အိပ်စက်ခြင်း၌ ရှိနေသော်လည်း—ထိုမလျော့မနည်းသော အကျိုးကို ရရှိကြသည်။

Verse 53

पंचामृतेन स्नपनं ये कुर्वंति सदा नराः । शालिग्रामशिलायां च न ते संसारिणो नराः

လူတို့သည် Śāligrāma ကျောက်တုံးကို ပဉ္စအမృత (ငါးမျိုးသော နက်တာ) ဖြင့် အမြဲတမ်း သန့်စင်ရေချိုးပူဇော် (အဘိသေက) ပြုလုပ်ကြလျှင်၊ ထိုသူတို့သည် သံသရာ၌ မချည်နှောင်ခံရသူများ ဖြစ်ကြပြီး သံသရာလှည့်လည်သူ မဟုတ်ကြ။

Verse 54

मुक्तेर्निदानममलं शालिग्रामगतं हरिम् । हृदि न्यस्य सदा भक्त्या यो ध्यायति स मुक्तिभाक्

အမြဲတမ်း ဘက္တိဖြင့် Śāligrāma အတွင်းတည်ရှိသော Hari ကို—သန့်ရှင်း၍ မုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်တော်မူသော—နှလုံးထဲ၌ ထားကာ သတိစူးစိုက် ဓ్యာနပြုသူသည် မုက္ခကို ခံစားရသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 55

तुलसीदलजां मालां शालिग्रामोपरि न्यसेत् । चातुर्मास्ये विशेषेण सर्वकामानवाप्नुयात्

Tulasi ရွက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပန်းကုံးကို Śāligrāma ပေါ်၌ တင်လှူသင့်သည်။ အထူးသဖြင့် Cāturmāsya ကာလ၌ ထိုသို့ပြုလျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိမည်။

Verse 56

न तावत्पुष्पजा माला शालिग्रामस्य वल्लभा । सर्वदा तुलसी देवी विष्णोर्नित्यं शुभा प्रिया

ပန်းကုံးသည် Śāligrāma အတွက် အလွန်မချစ်ခင်သကဲ့သို့ မဟုတ်။ တူလစီဒေဝီသည် အမြဲမင်္ဂလာရှိ၍ ဗိဿဏု၏ အနန္တချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။

Verse 57

तुलसी वल्लभा नित्यं चातुर्मास्ये विशेषतः । शालिग्रामो महाविष्णुस्तुलसी श्रीर्न संशयः

တူလစီသည် အမြဲချစ်ခင်ရာ ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် Cāturmāsya ကာလတွင် ပို၍ ထူးခြားသည်။ Śāligrāma သည် မဟာဗိဿဏု ဖြစ်၍ တူလစီသည် Śrī (လက္ခမီ) အမှန်ပင်—သံသယမရှိ။

Verse 58

अतो वासितपानीयैः स्नाप्यं चंदनचर्चितैः । मंजरीभिर्युतं देवं शालग्रामशिलाहरिम्

ထို့ကြောင့် Śāligrāma ကျောက်တုံးအဖြစ် တည်ရှိသော ဟရီကို အနံ့သာရေဖြင့် ရေချိုးပေး၍ စန္ဒနာလိမ်းကာ၊ တူလစီပန်းမဉ္ဇရီတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသော ထိုဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 59

तुलसीसंभवाभिश्च कृत्वा कामानवाप्नुयात् । पत्रे तु प्रथमे ब्रह्मा द्वितीये भगवाञ्छिवः

တူလစီမှ ပေါက်ဖွားသော အရာများဖြင့် ပူဇော်ကာ ဆုတောင်းလျှင် လိုရာဆန္ဒများ ရရှိမည်။ ပထမရွက်တွင် ဘြဟ္မာရှိ၍ ဒုတိယရွက်တွင် ဘဂဝန် ရှိဝရှိသည်။

Verse 60

मंजर्यां भगवान्विष्णुस्तदेकस्थत्रया सदा । मंजरी दलसंयुक्ता ग्राह्या बुधजनैः शुभा

မဉ္ဇရီ (ပန်းအုပ်) ထဲတွင် ဘဂဝန် ဗိဿဏုရှိသည်။ ထို့ကြောင့် တူလစီတစ်ပင်တည်း၌ သုံးပါးတော် (တ্ৰိမူရ್ತಿ) သည် အမြဲတကွ တည်ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ရွက်များနှင့်အတူ မင်္ဂလာရှိသော မဉ္ဇရီကို ပညာရှိတို့က ပူဇော်ရန် ယူဆောင်သင့်သည်။

Verse 61

तां निवेद्य गुरौ भक्त्या जन्मादिक्षयकारणम् । शालिग्रामे धूपराशिं निवेद्य हरितत्परः

ထို (တုလစီပူဇာ) ကို ဆရာဂုရုထံ သဒ္ဓါဖြင့် ဆက်ကပ်ပြီး—မွေးဖွားခြင်းနှင့် အခြားဒုက္ခတို့ကို ချုပ်ငြိမ်းစေသော အကျင့်ဖြစ်သကဲ့သို့—ဟရီကို အာရုံစိုက်သူသည် ရှာလိဂြာမသို့ နံ့သာမီးခိုး (ဓూప) ကို အစုအဝေးကြီး ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 62

चातुर्मास्ये विशेषेण मनुष्यो नैव नारकी । शालिग्रामं नरो दृष्ट्वा पूजितं कुसुमैः शुभैः

အထူးသဖြင့် ချာတုర్మာသျ (Cāturmāsya) ကာလတွင် လူသည် နရကသို့ မကျရောက်တော့ပေ။ ရှာလိဂြာမကို မင်္ဂလာပန်းများဖြင့် ပူဇာထားသည်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ထိုကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 63

सर्वपापविशुद्धात्मा याति तन्मयतां हरौ । य स्तौत्यश्मगतं विष्णुं गंडकीजलसंभवम्

ဂဏ္ဍကီရေမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ကျောက်တုံးအဖြစ် ထင်ရှားသည့် ဗိဿဏုကို ချီးမွမ်းသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်ကာ ဟရီနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်သည်။

Verse 64

श्रुतिस्मृतिपुराणैश्च सोऽपि विष्णुपदं व्रजेत् । शालिग्रामशिलायाश्च चतुर्विंशतिसंख्यकाः । भेदाः संति महाशूद्र ताञ्छृणुष्व महामते

ရှုတိ၊ စမൃတိနှင့် ပုရာဏတို့၏ သက်သေခံချက်အရ သူလည်း ဗိဿဏုပဒ (ဗိဿဏု၏ အဘိဓာန/အဘောဒ်) သို့ ရောက်မည်။ ထို့ပြင် အို မဟာရှူဒြာ၊ ရှာလိဂြာမကျောက်၏ အမျိုးအစား ၂၄ မျိုး ရှိသည်။ အို ပညာရှိ၊ ထိုအရာတို့ကို နားထောင်လော့။

Verse 65

इमाः पूज्याश्च लोकेऽत्र चतुर्विंशतिसंख्यकाः । तासां च दैवतं विष्णुं नामानि च वदाम्यहम्

ဤ ၂၄ မျိုးသည် ဤလောက၌ ပူဇာအတွက် အလွန်လေးစားထိုက်သည်။ ထိုတို့၏ အဓိဋ္ဌာနဒေဝတာမှာ ဗိဿဏု ဖြစ်သည်။ ယခု ငါသည် ၎င်းတို့၏ အမည်များကိုလည်း ကြေညာမည်။

Verse 66

स एव मूर्त्तश्चतुरुत्तरासिर्विंशद्भिरेको भगवान्यथाऽद्यः । स एव संवत्सरनामसंज्ञः स एव ग्रावागत आदिदेवः

ထိုပင် မူလဘုရားသည် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော်လည်း ရုပ်ပေါင်း ၂၄ မျိုးဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်တော်မူ၏။ ထိုဘုရားကို နှစ် ၂၄ ခု၏ အမည်များဖြင့်လည်း ခေါ်ကြပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ကျောက်တုံးအဖြစ် ဆင်းသက်လာသော အာဒိဒေဝတော်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 243

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये पैजवनोपाख्याने शालिग्रामपूजनमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အဲကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌—ဟာဋကေရှွရ သန့်ရှင်းဒေသ၏ မာဟာတ္မယ၌၊ ရှေရှရှာယီ အုပ်ခယာန၌၊ ဘြဟ္မာနှင့် နာရဒ သံဝါဒ၌၊ ခါတုർമាសျ မာဟာတ္မယ၌၊ ပိုင်ဇဝန အုပ်ခယာန၌—«ရှာလိဂြာမ ပူဇာ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၄၃ ပြီးဆုံး၏။