Adhyaya 233

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूत सूत महाभाग श्रोतुमिच्छामहे वयम् । चातुर्मास्यव्रतानां हि त्वत्तो माहात्म्यविस्तरम्

ရိရှီတို့က ပြောကြားသည်—အို စူတ၊ အို မဟာကံကောင်းသူ၊ ချာတုರ್ಮာသျယ ဝရတများ၏ မဟာတ္မ्यကို သင်ထံမှ အသေးစိတ်ကျယ်ပြန့်စွာ ကြားနာလိုပါသည်။

Verse 2

तदस्माकं महाभाग कृपां कृत्वाऽधुना वद । त्वद्वचोऽमृतपानेन भूयः श्रद्धाभिवर्धते

ထို့ကြောင့် မဟာကံကောင်းသူရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကရုဏာပြု၍ ယခု ပြောကြားပါ။ သင်၏စကားအမృతကို သောက်သုံးခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ သဒ္ဓါသည် ပိုမိုတိုးပွားလာသည်။

Verse 3

सूत उवाच । शृणुध्वं मुनयः सर्वे चातुर्मास्यव्रतोद्भवम् । माहात्म्यं विस्तरेणैव कथयिष्यामि वोऽग्रतः

စူတက ပြောသည်။ မုနိတို့အားလုံး၊ စာတုർമាស்ய ဝရတ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို နားထောင်ကြလော့။ ၎င်း၏ မဟာတန်ခိုးကို သင်တို့ရှေ့တွင် အသေးစိတ်ပြည့်စုံစွာ ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 4

पुरा ब्रह्ममुखाच्छ्रुत्वा नानाव्रतविधानकम् । नारदः परिपप्रच्छ भूयो ब्रह्माणमादरात्

ရှေးကာလ၌ နာရဒသည် ဘြဟ္မာ၏ မျက်နှာတော်မှ ဝရတအမျိုးမျိုး၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်းများကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ထပ်မံ၍ လေးစားစွာဖြင့် ဘြဟ္မာကို မေးမြန်း하였다။

Verse 5

नारद उवाच । देवदेव महाभाग व्रतानि सुबहून्यपि । श्रुतानि त्वन्मुखाद्ब्रह्मन्न तृप्तिमधिगच्छति

နာရဒက ပြောသည်။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်၊ မဟာကံကောင်းသော ဘြဟ္မာရှင်၊ သင်၏ မျက်နှာတော်မှ ဝရတများစွာကို ကြားနာခဲ့သော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံးသည် မပြည့်ဝသေးပါ။

Verse 6

अधुना श्रोतुमिच्छामि चातुर्मास्यव्रतं शुभम्

ယခုအခါ မင်္ဂလာရှိသော စာတုർമាស្យ ဝရတကို ကြားနာလိုပါသည်။

Verse 7

ब्रह्मोवाच । शृणु देवमुने मत्तश्चातुर्मास्यव्रतं शुभम् । यच्छ्रुत्वा भारते खंडे नृणां मुक्तिर्न दुर्लभा

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ အို နတ်မုနိ၊ ငါထံမှ မင်္ဂလာရှိသော စာတုർമាសျ ဝရတကို နားထောင်လော့။ ဘာရတဒေသ၌ ထိုကို ကြားနာလျှင် လူတို့အတွက် မုတ်ခ္ခ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် မခက်ခဲ။

Verse 8

मुक्तिप्रदोऽयं भगवान्संसारोत्तारकारणम् । यस्य स्मरणमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

ဤဘဂဝန်သည် မုတ်ခ္ခကို ပေးသနားသူ၊ သံသာရကို ကျော်လွန်စေသော အကြောင်းတရားဖြစ်သည်။ ထိုသခင်ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 9

मानुष्ये दुर्लभं लोके तत्राऽपि च कुलीनता । तत्रापि सदयत्वं च तत्र सत्संगमः शुभः

ဤလောက၌ လူဖြစ်ခြင်းသည် ရခဲ၏။ ထို့အပြင် ကုလီနသဘော၊ သမာဓိသီလက ပို၍ ရခဲသည်။ ထို့ထက်ပင် ကရုဏာစိတ် ရခဲ၏—ထိုကရုဏာအတွင်း၌ သတ္တပုရုသတို့၏ မင်္ဂလာရှိသော ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှု (သတ္စင်္ဂ) သည် အမြင့်ဆုံးကောင်းချီးဖြစ်သည်။

Verse 10

सत्संगमो न यत्रास्ति विष्णुभक्तिर्व्रतानि च । चातुर्मास्ये विशेषेण विष्णुव्रतकरः शुभः

သတ္တပုရုသတို့၏ ပေါင်းသင်းမှု (သတ္စင်္ဂ) မရှိရာ၌ ဗိဿဏုဘက္တိနှင့် ဝရတကျင့်ခြင်းတို့သည် အမှန်တကယ် မပေါ်ပေါက်။ အထူးသဖြင့် စာတုർമាសျကာလ၌ ဗိဿဏုဝရတကို ဆောင်ရွက်သူသည် မင်္ဂလာနှင့် ကောင်းချီးကို ရရှိသည်။

Verse 11

चातुर्मास्येऽव्रती यस्तु तस्य पुण्यं निरर्थकम् । सर्वतीर्थानि दानानि पुण्यान्यायतनानि च

စာတုർമាសျကာလ၌ ဝရတမဆောင်သူ၏ ကုသိုလ်သည် အဓိပ္ပါယ်မဲ့သွားသည်။ အကြောင်းမူကား တီရ္ထအားလုံး၊ ဒါနများနှင့် ကုသိုလ်တည်ရာအမျိုးမျိုး၏ အကျိုးပင် ထိုစည်းကမ်းမရှိလျှင် သူ့အတွက် မထိရောက်။

Verse 12

विष्णुमाश्रित्य तिष्ठंति चातुर्मास्ये समागते । सुपुष्टेनापि देहेन जीवितं तस्य शोभनम्

ချာတုർമាសျာ ရောက်လာသောအခါ ဗိဿနုကို အားကိုး၍ တည်နေသူတို့၏ အသက်တာသာ အမှန်တကယ် လှပမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်သည်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ အာဟာရပြည့်ဝ၍ ခိုင်မာသော်လည်း။

Verse 13

चातुर्मास्ये समायाते हरिं यः प्रणमेद्बुधः । कृतार्थास्तस्य विबुधा यावज्जीवं वरप्रदाः

ချာတုർമាសျာ ရောက်လာသောအခါ ဟရိကို ဉာဏ်ရှိသူက ဦးညွှတ်ပူဇော်လျှင်၊ ဒေဝတားတို့သည် သူ့အပေါ် ရည်ရွယ်ချက်ပြည့်စုံကာ အသက်တစ်လျှောက် အမင်္ဂလာမဟုတ်သော မဟာကောင်းချီးများကို ပေးသနားကြသည်။

Verse 14

संप्राप्य मानुषं जन्म चातुर्मास्यपराङ्मुखः । तस्य पापशतान्याहुर्देहस्थानि न संशयः

လူ့ဘဝကို ရရှိပြီးနောက် ချာတုർമាសျာ အကျင့်ကို မျက်နှာလွှဲသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ အပြစ်ရာချီ တည်နေကြသည်ဟု ဆိုကြ၏—သံသယမရှိ။

Verse 15

मानुष्यं दुर्लभं लोके हरिभक्तिश्च दुर्लभा । चातुर्मास्ये विशेषेण सुप्ते देवे जनार्दने

ဤလောက၌ လူ့ဘဝရခြင်းသည် ရှားပါးသကဲ့သို့ ဟရိအပေါ် ဘက္တိလည်း ရှားပါး၏—အထူးသဖြင့် ချာတုർമាសျာကာလတွင်၊ ဂျနာရ္ဒန သခင်သည် ဒေဝနိဒ္ဒရာ၌ အိပ်စက်နေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 16

चातुर्मास्ये नरः स्नानं प्रातरेव समाचरेत् । सर्वक्रतुफलं प्राप्य देववद्दिवि मोदते

ချာတုർമាសျာကာလတွင် လူသည် မနက်စောစော ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ယဇ္ဉာအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိကာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဒေဝတားကဲ့သို့ ပျော်မြူးလေသည်။

Verse 17

चातुर्मास्ये तु यः स्नानं कुर्यात्सिद्धिमवाप्नुयात् । तथा निर्झरणे स्नाति तडागे कूपिकासु च

ချာတုർമាសျာကာလ၌ ရေချိုးသူသည် သာသနာရေးအောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) ကို ရရှိမည်။ ထို့အတူ ရေတံခွန်စီးရေ၊ ကန်၊ သို့မဟုတ် ရေတွင်းတို့တွင် ရေချိုးခြင်းလည်း ထိုအကျိုးကို ပေးသည်။

Verse 18

तस्य पापसहस्राणि विलयं यांति तत्क्षणात् । पुष्करे च प्रयागे वा यत्र क्वापि महाजले । चातुर्मास्येषु यः स्नाति पुण्यसंख्या न विद्यते

သူ၏ အပြစ်တစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ထိုခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပုရှ္ကရ၌ဖြစ်စေ၊ ပရယာဂ၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရေကြီးမားသည့် မည်သည့်နေရာ၌မဆို—ချာတုർമាសျာကာလ၌ ရေချိုးသူ၏ ကုသိုလ်သည် ရေတွက်မရ။

Verse 19

रेवायां भास्करक्षेत्रे प्राच्यां सागरसंगमे । एकाहमपि यः स्नातश्चातुर्मास्ये न दोषभाक्

ချာတုർമាសျာကာလ၌ ရေဝါ (နർമဒါ) မြစ်၌—ဘ္ဟာස්ကရ-ခ္ရှೇತ್ರ၌၊ အရှေ့ဘက် ပင်လယ်နှင့် ဆုံရာ၌—တစ်ရက်တည်းပင် ရေချိုးသူသည် အပြစ်အနာမခံရ။

Verse 20

दिनत्रयं च यः स्नाति नर्मदायां समाहितः । सुप्ते देवे जगन्नाथे पापं याति सहस्रधा

လောက၏အရှင် ဂျဂန္နာထ (Jagannātha) သာယာနိဒ္ဒရာ၌ ရှိစဉ်၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နർമဒါမြစ်၌ သုံးရက် ရေချိုးသူ၏ အပြစ်သည် တစ်ထောင်ဆတိုး ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 21

पक्षमेकं तु यः स्नाति गोदावर्यां दिनोदये । स भित्त्वा कर्मजं देहं याति विष्णोः सलोकताम्

သို့သော် နေထွက်ချိန်၌ ဂోదာဝရီမြစ်၌ တစ်ပတ်နှစ်ပတ် (ပက္ခ) ပြည့်အောင် ရေချိုးသူသည် ကမ္မကြောင့် ဖြစ်လာသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ချိုးဖောက်ကျော်လွှား၍ ဗိဿနု၏ လောက၌ နေထိုင်ခွင့် (သလောကတာ) ကို ရောက်သည်။

Verse 22

तिलोदकेन यः स्नाति तथा चैवामलोदकैः । बिल्वपत्रोदकैश्चैव चातुर्मास्ये न दोषभाक्

နှမ်းရေဖြင့် ရေချိုးသူသည် အာမလကရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘိလွာရွက်ရေဖြင့်လည်းကောင်း ချာတုർമាសျာကာလ၌ အပြစ်မခံရ။

Verse 23

गंगां स्मरति यो नित्यमुदपात्रसमीपतः । तद्गांगेयं जलं जातं तेन स्नानं समाचरेत्

ရေခွက်အနီး၌ နေစဉ် ဂင်္ဂါကို သတိရသူ၏ ရေသည် ‘ဂင်္ဂါရေ’ ဖြစ်လာ၏။ ထိုရေဖြင့် သင့်တော်စွာ ရေချိုးကျင့်ရမည်။

Verse 24

गंगाऽपि देवदेवस्य चरणांगुष्ठवाहिनी । पापघ्नी सा सदा प्रोक्ता चातुर्मास्ये विशेषतः

ဂင်္ဂါသည်လည်း ဒေဝဒေဝ၏ ခြေမကြီးမှ စီးဆင်းလာသော စီးကြောင်းဖြစ်၏။ အပြစ်ဖျက်သမားဟု အမြဲဆိုကြပြီး ချာတုർമాసျာကာလ၌ အထူးသဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 25

यतः पापसहस्राणि विष्णुर्दहति संस्मृतः । तस्मात्पादोदकं शीर्षे चातुर्मास्ये धृतं शिवम्

ဗိဿဏုကို သတိရသော် အပြစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကို လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီး၏။ ထို့ကြောင့် ချာတုർമាសျာကာလ၌ သူ၏ ခြေတော်ရေကို ခေါင်းပေါ်တင်ခြင်းသည် မင်္ဂလာနှင့် ကောင်းကျိုးဖြစ်၏။

Verse 26

चातुर्मास्ये जलगतो देवो नारायणो भवेत् । सर्वतीर्थाधिकं स्नानं विष्णुतेजोंशसंगतम्

ချာတုർമাসျာကာလ၌ နာရာယဏဘုရားသည် ရေထဲ၌ တည်ရှိတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုကာလ၌ ရေချိုးခြင်းသည် တီရ္ထအားလုံးထက် မြင့်မြတ်ပြီး ဗိဿဏု၏ တေဇောအংশနှင့် ဆက်စပ်၏။

Verse 27

स्नानं दशविधं कार्यं विष्णुनाम महाफलम् । सुप्ते देवे विशेषेण नरो देवत्वमाप्नुयात्

ဗိဿဏု၏ နာမတော်များကို ရွတ်ဆိုကာ သတ်မှတ်ထားသော ရေချိုးခြင်း ဆယ်မျိုးကို ပြုလုပ်သင့်၏၊ အကျိုးကြီးမားလှ၏။ အထူးသဖြင့် ဘုရားရှင်သည် ဒေဝနိဒ္ဒရာ၌ ရှိစဉ် လူသည် ဒေဝတားသဘောသို့ ရောက်နိုင်၏။

Verse 28

विना स्नानं तु यत्कर्म पुण्यकार्यमयं शुभम् । क्रियते निष्फलं ब्रह्मंस्तत्प्रगृह्णंति राक्षसाः

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်စေသော မင်္ဂလာကောင်းမှု မည်သည့်အလုပ်မဆို ရေချိုးခြင်းမရှိဘဲ ပြုလုပ်လျှင် အကျိုးမရှိသွား၏။ ထိုကုသိုလ်ကို ရာක්ෂသတို့က လုယူသွားကြ၏။

Verse 29

स्नानेन सत्यमाप्नोति स्नानं धर्मः सनातनः । धर्मान्मोक्षफलं प्राप्य पुनर्नैवावसीदति

သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်းဖြင့် သစ္စာတရားကို ရရှိ၏။ ရေချိုးခြင်းသည် အနန္တဓမ္မ (sanātana-dharma) ဖြစ်၏။ ထိုဓမ္မမှ မောက္ခဖလကို ရပြီးနောက် ထပ်မံကျဆင်းခြင်း မရှိတော့။

Verse 31

कृतस्नानस्य च हरिर्देहमाश्रित्य तिष्ठति । सर्वक्रियाकलापेषु संपूर्ण फलदो भवेत्

သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အခြေခံကာ ဟရီ (Hari) သည် တည်နေ၏။ ထို့ကြောင့် အခမ်းအနားနှင့် ကုသိုလ်ကိစ္စ အစုံအလင်တွင် ပြည့်စုံသော အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 32

सर्वपापविनाशाय देवता तोषणाय च । चातुर्मास्ये जलस्नानं सर्वपापक्षयावहम्

အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဒေဝတားတို့ကို ပျော်ရွှင်စေရန်၊ စာတုർമាសျ (Cāturmāsya) ကာလအတွင်း ရေဖြင့် အာဘိသေက/ရေချိုးခြင်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ကုန်ခမ်းစေ၏။

Verse 33

निशायां चैव न स्नायात्संध्यायां ग्रहणं विना । उष्णोदकेन न स्नानं रात्रौ शुद्धिर्न जायते

ညအချိန်၌ မရေချိုးရ၊ ဆန်ဓျာအချိန်၌လည်း (ဂြိုဟ်လွှမ်းမိုးမှု/နေကြတ်လကွယ်ကဲ့သို့) ဂြဟဏမရှိလျှင် မရေချိုးရ။ ရေနွေးဖြင့်လည်း မရေချိုးရ; ည၌ ထိုသို့ရေချိုးခြင်းမှ သန့်ရှင်းမှု မပေါ်ပေါက်။

Verse 34

भानुसंदर्शनाच्छुद्धिर्विहिता सर्वकर्मसु । चातुर्मास्ये विशेषेण जलशुद्धिस्तु भाविनी

ကర్మပူဇာ အစရှိသည့် အလုပ်အကိုင်ပူဇာ အားလုံးတွင် နေမင်းကို မြင်ကြည့်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်ခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ပြင် စာတုർമာသျာကာလ၌ အထူးသဖြင့် ရေဖြင့် သန့်စင်ခြင်းသည် အလွန်ထိရောက်၏။

Verse 36

नारायणाग्रतः स्नानं क्षेत्र तीर्थनदीषु च । यः करोति विशुद्धात्मा चातुर्मास्ये विशेषतः

စိတ်ဝိညာဉ်သန့်ရှင်းသူသည် နာရာယဏ၏ ရှေ့တော်၌၊ သန့်မြတ်သော က్షೇತ್ರ၊ တီရ္ထ၊ မြစ်တို့၌ ရေချိုးခြင်းကို ပြုလုပ်လျှင်—အထူးသဖြင့် စာတုർമာသျာကာလ၌—ထိုကောင်းမှုကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 233

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने चातुर्मास्यमाहात्म्ये ब्रह्मनारदसंवादे गंगोदकस्नानफलमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షેત્રမဟာတ္မ്യ၌၊ ရှေṣရှာယီ ဥပాఖ్యာန၌၊ စာတုർമာသျာ မဟာတ္မ്യ၌၊ ဘြဟ္မာနှင့် နာရဒ သံဝါဒ၌၊ «ဂင်္ဂါရေဖြင့် ရေချိုးခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော မဟာပုဏ္ဏဖလ မဟာတ္မ്യကို ချီးမွမ်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း၊ အခန်းနံပါတ် ၂၃၃ ပြီးဆုံး၏။

Verse 358

अशक्त्या तु शरीरस्य भस्मस्नानेन शुध्यति । मंत्रस्नानेन विप्रेंद्र विष्णुपादोदकेन वा

သို့သော် ကိုယ်ခန္ဓာမစွမ်းနိုင်လျှင် (ပြည့်စုံစွာ ရေချိုးမနိုင်လျှင်) ပြာဖြင့် ရေချိုးခြင်းဖြင့် သန့်စင်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် မန္တရဖြင့် ရေချိုးသကဲ့သို့ သန့်စင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်၊ သို့မဟုတ် ဗိṣ္ဏု၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောထားသော ရေဖြင့်လည်း သန့်စင်နိုင်၏။