Adhyaya 23

Verse 2

। सूत उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे मृगतीर्थमनुत्तमम् । अस्ति पुण्यतमं ख्यातं समस्ते धरणीतले । तत्र ये मानवास्तीर्थे सम्यक्छ्रद्धासमन्विताः । चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां स्नानं कुर्वंतिभास्करे

စူတက ပြော၏—ထိုဒေသ၏ အနောက်ဘက်၌ မೃဂတီရ္ထ ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်သည့် တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၍ မြေတစ်လွှား အလွန်ပုဏ္ဏသတ္တိရှိသည်ဟု ကျော်ကြား၏။ ယုံကြည်ခြင်းတည်ကြည်သော လူတို့သည် ချိုင်တရ မာသ၏ သုက္လပက္ခ စတုဒဿီနေ့၊ နေထွက်ချိန်၌ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် မဟာပုဏ္ဏကို ရရှိကြ၏။

Verse 3

मध्ये स्थिते न ते यांति तिर्यग्योनौ कथंचन । अपि पापसमोपेता दोषैः सर्वैः समन्विताः

ထိုသန့်ရှင်းသော အဝန်းအဝိုင်းအတွင်း တည်ရှိသူတို့သည် မည်သို့မျှ တိရစ္ဆာန်ယောနိသို့ မသွားကြ။ အပြစ်များဖြင့် ထူထပ်၍ အ दोष အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံနေသော်လည်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 4

कृतघ्ना नास्तिकाश्चौरा मर्यादाभेदकास्तथा । स्नाता ये तत्र सत्तीर्थे ते यांति परमां गतिम् । विमानवरमारूढाः स्तूयमानाश्च किंनरैः

ကျေးဇူးမသိသူ၊ ယုံကြည်မရှိသူ၊ ခိုးသူနှင့် သီလစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်သူတို့ပင်—အဲဒီ သတ္တိဋ္ဌာန်တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင်—အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြပြီး ကောင်းမြတ်သော ဒေဝဗိမာန်ယာဉ်များကို စီးကာ ကိန္နရတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရသည်။

Verse 5

ऋषय ऊचुः । मृगतीर्थं कथं तत्र संजातं सूतनंदन । किं प्रभावं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ရိရှီတို့က မေးလျက်—“ဟေ စူတ၏သားရေ၊ အဲဒီနေရာမှာ မೃဂတီရ္ထ ဘယ်လို ပေါ်ပေါက်လာသလဲ။ ၎င်း၏ အာနုဘော်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် အလွန်ကြီးမားပါသည်။”

Verse 6

सूत उवाच । पूर्वं तत्र महारण्ये नानामृगगणावृते । नानाविहंगसंघुष्टे नानावृक्षसमाकुले

စူတက ပြောသည်—“အရင်က အဲဒီနေရာမှာ မဟာတောကြီးတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး မျိုးစုံသော သမင်အုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ ငှက်မျိုးစုံ၏ အသံများဖြင့် မြည်ဟည်း၍၊ သစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် ထူထပ်နေ하였다။”

Verse 7

समायाता महारौद्रा लुब्ध काश्चापपाणयः । कृष्णांगा भ्रममाणास्ते यमदूता इवाऽपरे

ထို့နောက် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော မုဆိုးများသည် လက်တွင် မြားလေးကိုင်ကာ ရောက်လာကြသည်။ ကိုယ်အင်္ဂါမဲမှောင်၍ လှည့်လည်နေကြသဖြင့် အခြားသော ယမဒူတများကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 8

एतस्मिन्नंतरे दृष्टं मृगयूथं तरोरधः । उपविष्टं सुविश्रब्धं तैस्तदा द्विज सत्तमाः

အဲဒီအချိန်တွင်၊ ဟေ ဒွိဇအမြတ်တို့၊ သူတို့(မုဆိုးများ)သည် သစ်ပင်အောက်တွင် သမင်အုပ်တစ်အုပ်ကို တွေ့မြင်ကြသည်။ ထိုသမင်များသည် စိတ်ချလက်ချ ထိုင်နေလျက် အလွန်အေးချမ်းနေ하였다။

Verse 9

अथ तांल्लुब्धकान्दृष्ट्वा दूरतोऽपि भयातुराः । पलायनपराः सर्वे मृगा जग्मुर्द्रुतं ततः

ထို့နောက် အဝေးကပင် မုဆိုးတို့ကို မြင်လျှင် ကြောက်ရွံ့လှသော သမင်တို့အားလုံး ထွက်ပြေးရန်သာ စိတ်ထားကာ ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားကြ၏။

Verse 10

अथ ते सन्निधौ दृष्ट्वा गंभीरं सलिलाशयम् । प्रविष्टा हरिणाः सर्वे भयार्ताः शरपीडिताः

ထို့နောက် အနီးတွင် နက်ရှိုင်းသော ရေကန်တစ်ခုကို မြင်လျှင် ကြောက်ရွံ့နာကျင်၍ မုဆိုးတို့၏ မြားဒဏ်ခံထားရသော သမင်တို့အားလုံး ထိုရေထဲသို့ ဝင်သွားကြ၏။

Verse 11

ततस्तत्सलिलस्यांतस्ते मृगाः सर्व एव हि । मानुषत्वमनुप्राप्तास्तत्प्रभावा द्द्विजोत्तमाः

ထို့နောက် ထိုသန့်ရှင်းသော ရေထဲတွင် သမင်တို့အားလုံးသည် လူဖြစ်ခြင်းကို ရရှိလာကြ၏—အို ဒွိဇအထက်မြတ်ရေ—ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်နှင့် မဟိမကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

Verse 12

अथ तान्मानुषीभूतान्पप्रच्छुर्लुब्धका मृगान् । मृगयूथं समायातं मार्गेणानेन सांप्रतम् । केन मार्गेण निर्यातं तस्माद्वदत मा चिरम्

ထို့နောက် မုဆိုးတို့သည် လူဖြစ်သွားသော သမင်တို့ကို မေးမြန်းကြ၏—“ယခုလမ်းဤလမ်းဖြင့် သမင်အုပ်တစ်အုပ် လာခဲ့သည်။ ဘယ်လမ်းဖြင့် ထွက်သွားသနည်း။ မကြာမီ ပြောကြလော့၊ မနှောင့်နှေးကြနှင့်။”

Verse 13

मानुषा ऊचुः । वयं ते हरिणाः सर्वे मानुषत्वं सुदुर्लभम् । तीर्थस्याऽस्य प्रभावेन प्राप्ताः सत्यं न संशयः

လူဖြစ်လာသူတို့က ပြောကြ၏—“ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ထိုသမင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အလွန်ရှားပါးသော လူဖြစ်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်၍ သံသယမရှိ။”

Verse 15

स्नानमात्रात्ततः सर्वे दिव्यमाल्यानुलेपनाः । दिव्यगात्रधरा सर्वे संजाताः पार्थिवोत्तमाः

ထို့နောက် ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပဲဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် ဒေဝဂုဏ်ရနံ့ဆီနှင့် ဒေဝပန်းကုံးတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ခံရကြ၏။ အားလုံးသည် တောက်ပသန့်ရှင်းသော ဒေဝကာယကို ဆောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်၌ အထူးကောင်းမြတ်သော လူကောင်းများအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 16

ऋषय ऊचुः । अत्याश्चर्यमिदं सूत यत्त्वया परिकीर्तितम् । स्नानमात्रेण ते प्राप्ता लुब्धकास्तादृशं वपुः

ရဟန္တာဋ္ဌာန ရှင်တော်များက မိန့်ကြားကြသည်– “အလွန်အံ့ဩဖွယ်ပါ၏၊ အို စူတာ၊ သင်ပြောကြားသကဲ့သို့ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပဲဖြင့် ထိုမုဆိုးတို့သည် ထိုသို့သော ရုပ်ကာယကို ရရှိကြသည်ဟူသည်”။

Verse 17

तथा मानुष्यमापन्ना मृगास्तोयावगाहनात् । तत्कथं मेदिनीपृष्ठे तत्तीर्थं संबभूव ह

“ထိုနည်းတူပင် မုဆိုးမဟုတ်သော မိဂါတို့လည်း ရေထဲသို့ ဝင်မြုပ်ခြင်းကြောင့် လူဖြစ်လာကြ၏။ ထို့ကြောင့် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ထိုတီရ္ထသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း”။

Verse 18

सूत उवाच । लिंगभेदोद्भवं तोयं यत्पुरा वः प्रकीर्तितम् । आच्छन्नं पांसुभिः कृत्स्नं वायुना शक्रशासनात्

စူတာက မိန့်ကြားသည်– “လိင်္ဂ ပွဲကွဲခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ထိုရေကို—ယခင်က သင်တို့အား ငါပြောခဲ့သကဲ့သို့—အင်ဒြာ၏ အမိန့်အောက်၌ လေက ဖုန်မှုန့်ဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သည်”။

Verse 19

वल्मीकरंध्रमासाद्य तन्निष्क्रांतं पुनर्द्विजाः । कालेन महता तत्र प्रदेशे स्वल्पमेव हि

“အို ဒွိဇာတို့၊ ပုရွက်ဆိတ်တောင်၏ အပေါက်တစ်ခုသို့ ရောက်သဖြင့် ထိုရေသည် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာ၏။ အချိန်အလွန်ကြာပြီးနောက် ထိုဒေသ၌ အနည်းငယ်သာ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်”။

Verse 20

यत्र स्नातः पुरा सद्यस्त्रिशंकुः पृथिवीपतिः । दिव्यं वपुः पुनः प्राप्त श्चंडालत्वेन संस्थितः

ထိုနေရာ၌ ရှေးက မင်းတရိရှင်ကူသည် ရေချိုးသော် ချက်ချင်းပင် ဒေဝတရားမြတ်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်၊ ချန်ဒာလာအဖြစ် တည်ရှိနေသော်လည်း။

Verse 21

एतस्मात्कारणात्तत्र स्नाताः सारंगलुब्धकाः । सर्वे पापविनिर्मुक्ताः संप्राप्ताः परमं वपुः

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သမင်လိုက်သော မုဆိုးတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကြပြီး၊ အားလုံး ပ罪မှ လွတ်ကင်းကာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကိုယ်ရုပ်ကို ရရှိကြ၏။