Adhyaya 227

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । नरकाणां स्वरूपं च श्रुत्वा मे भयमागतम् । कथं मुक्तिर्भवेत्तेषां पापानामपि पार्थिव । व्रतैर्वा नियमैर्वापि होमैर्वा तीर्थसंश्रयैः

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်။ နရကတို့၏သဘောသဏ္ဌာန်ကို ကြားသိပြီးနောက် ငါ့ထံ၌ ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်လာ၏။ အို မင်းကြီး၊ အပြစ်ရှိသူတို့တောင် လွတ်မြောက်ခြင်းကို မည်သို့ရနိုင်သနည်း—ဝရတ (vrata) များဖြင့်လား၊ နိယမ (niyama) စည်းကမ်းများဖြင့်လား၊ ဟောမ (homa) မီးပူဇော်ဖြင့်လား၊ သို့မဟုတ် တီရ္ထ (tīrtha) သန့်ရှင်းရာသို့ အားကိုးခြင်းဖြင့်လား။

Verse 2

भीष्म उवाच । गंगायामस्थिपातोऽत्र येषां संजायते नृणाम् । न तेषां नारको वह्निः प्रभवेन्मध्यवर्तिनाम्

ဘီရှ္မက ပြောသည်။ ဤနေရာ၌ ဂင်္ဂါမြစ်ထဲသို့ အရိုးများကို ချထားပေးခြင်း ဖြစ်ပေါ်သော လူတို့အပေါ်တွင် နရကမီးသည် မအုပ်စိုးနိုင်—မူလက အလယ်ပိုင်းဒုက္ခသို့ သွားရမည့်သူများဖြစ်စေကာမူ။

Verse 3

गंगायां क्रियते श्राद्धं येषां नाम्ना स्वकैः सुतैः । ते विमानं समाश्रित्य प्रयांति नरकोपरि

မိမိတို့၏ သားများက ဂင်္ဂါမြစ်၌ မိမိတို့၏ နာမည်ဖြင့် śrāddha ကို ပြုလုပ်ပေးသောသူတို့သည်၊ ကောင်းကင်ယာဉ်ကို အားကိုးကာ နရကအပေါ်သို့ ကျော်လွန်၍ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 4

पापं कृत्वा प्रकुर्वंति प्रायश्चित्तं यथोदितम् । हेम यच्छंति वा भूप न तेषां नरको भवेत्

အပြစ်ကို ကျူးလွန်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ပရాయရှ္စိတ္တ (prāyaścitta) ကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်သူများ၊ သို့မဟုတ် အို မင်းကြီး၊ ရွှေကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူသူများအတွက် နရကသို့ ကျရောက်ခြင်း မရှိနိုင်။

Verse 5

शेषाः स्वकर्मणः प्राप्त्या सेवंते च यथोचितम् । स्वर्ग वा नरकं वापि सेवन्ते ते नराधिप

ကျန်သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကံအကျိုးအရ သင့်လျော်သကဲ့သို့ ခံစားကြ၏—ကောင်းကင်ဘုံ သို့မဟုတ် ငရဲဘုံကို၊ အို လူတို့၏ အရှင်။

Verse 6

धारातीर्थे म्रियंते ये स्वामिनः पुरतः स्थिताः । ते गच्छंति परं स्थानं नरकाणां सुदूरतः

ဓာရာတီရ္ထ၌ မိမိအရှင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လျက် သေဆုံးသူတို့သည် အမြင့်မြတ်သော အဘိုဒ်သို့ သွားကြပြီး ငရဲများမှ အလွန်ဝေးကွာကြ၏။

Verse 7

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नैमिषे नागरे पुरे । प्रयागे वा प्रभासे वा यस्त्यजेत्तनुमा त्मनः । महापातकयुक्तोऽपि नरकं न स पश्यति

ဗာရာဏသီ၌၊ ကုရုက္ခေတ္တ၌၊ နိုင်မိရှ၌၊ နာဂရပုရ၌၊ သို့မဟုတ် ပရယာဂ၌၊ ပရဘာသ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူသည်—ကြီးမားသော အပြစ်များနှင့်ပင်—ငရဲကို မမြင်ရ။

Verse 8

नीलो वा वृषभो यस्य विवाहे संनियुज्यते । स्वपुत्रेण न संपश्येन्नरकं ब्रह्महाऽपि सः

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူတောင်မှ၊ မိမိ၏ မင်္ဂလာပွဲတွင် မိမိသားက အပြာ/မှောင်ရောင် နွားထီးကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ခန့်အပ်ပေးလျှင် ငရဲကို မမြင်ရ။

Verse 9

प्रायोपवेशनं कृत्वा हृदयस्थे जनार्दने । यस्त्यजेत्पुरुषः प्राणान्नरकं न स पश्यति

ပရာယောပဝေသန (သေသည်အထိ အစာရှောင်ကတိ) ကို ပြုလုပ်၍ နှလုံးအတွင်း၌ ဇနာရ္ဒန တည်ရှိနေသဖြင့် အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်သော ယောက်ျားသည် ငရဲကို မမြင်ရ။

Verse 10

प्रायोपवेशनं यो च चित्रेश्वरनिवेशने । कुर्वन्ति नरकं नैव ते गच्छंति कदाचन

စိတြေရှ్వర၏ နေရာတော်၌ ပရာယောပဝေသန ကို ကျင့်သူတို့သည် အချိန်မရွေး နရကသို့ မသွားရ။

Verse 11

दीनांधकृपणानां च पथिश्रममुपेयुषाम् । तीर्थयात्रापराणां च यो यच्छति सदाऽशनम् । काले वा यदि वाऽकाले नरकं न स पश्यति

ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ အကူအညီလိုသူတို့နှင့် လမ်းခရီးပင်ပန်းလာသူများ၊ တီရ္ထယာထရာကို အလေးထားသော ဘုရားဖူးများအား အချိန်တော်သော်လည်းကောင်း အချိန်မတော်သော်လည်းကောင်း အစာကို အမြဲပေးသူသည် နရကကို မမြင်ရ။

Verse 12

जलधेनुं च यो दद्याद्धृषसंस्थे दिवाकरे । तिलधेनुं मृगस्थे च नरकं न स पश्यति

နေမင်းသည် ဓြဿ၌ တည်သောအခါ «ရေဓေနု» ကို လှူ၍၊ မೃဂ၌ တည်သောအခါ «နှမ်းဓေနု» ကို လှူသူသည် နရကကို မမြင်ရ။

Verse 13

सोमे सोमग्रहे चैव सोमनाथस्य दर्शनात् । समुद्रे च सरस्वत्यां स्नात्वा न नरकं व्रजेत्

လပြည့်ကာလနှင့် လကြတ်ကာလတွင်လည်းကောင်း၊ စောမနာထ၏ ဒർശနကို ရ၍လည်းကောင်း၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် စရஸဝတီမြစ်၌ ရေချိုး၍လည်းကောင်း၊ နရကသို့ မသွားရ။

Verse 14

सन्निहित्यां कुरुक्षेत्रे राहुग्रस्ते दिवाकरे । सूर्यवारेण यः याति नरकं न स पश्यति

နေကြတ်၍ ရာဟုက နေမင်းကို ဖမ်းဆီးသောအခါ၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ကုရုက္ခေတ၌ရှိသော စန္နိဟိတီသို့ သွားသူသည် နရကကို မမြင်ရ။

Verse 15

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यः करोति प्रदक्षिणाम् । त्रिपुष्करस्य मौनेन नरकं न स पश्यति

ကာတ္တိကလတွင် ကృတ္တိကာယောဂ ဖြစ်သောအခါ ပရဒက္ခိဏာ ပြု၍ တြိပုෂ္ကရ၌ မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ထိန်းသိမ်းသူသည် နရကကို မမြင်ရ။

Verse 16

मृगसंक्रमणे ये तु सूर्यवारेण संस्थिते । चण्डीशं वीक्षयंति स्म न ते नरकगामिनः

မೃဂသင်္က్రమဏ အချိန်၌ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ရောက်ရှိနေပြီး ချဏ္ဍီရှ (Caṇḍīśa) ကို ဖူးမြင်သူတို့သည် နရကသို့ မသွားရ။

Verse 17

गां पंकाद्ब्राह्मणीं दास्यात्साधून्स्तेनाद्द्विजं वधात् । मोचयन्ति च ये राजन्न ते नरकगामिनः

အို မင်းကြီး၊ နွားကို ရွံ့ကန်ထဲမှ ကယ်တင်သူ၊ ဗြာဟ္မဏီမကို ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်စေသူ၊ သာဓုတို့ကို သူခိုးမှ ကယ်တင်သူ၊ ဒွိဇကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ကယ်တင်သူတို့သည် နရကသို့ မသွားရ။

Verse 18

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । यथा न नरकं याति पुरुषस्तु स्वकर्मणा । यथा च नरकं याति स्वल्पपापोऽपि मानवः

အို လူတို့၏အရှင်၊ မင်းမေးသမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြီးပြီ—မိမိကံကြောင့် လူသည် နရကသို့ မသွားရပုံနှင့် အပြစ်နည်းနည်းရှိသူတောင် နရကသို့ သွားနိုင်ပုံကိုလည်း။

Verse 227

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे भीष्मयुधिष्ठिरसंवादे नरकयातनानिरसनोपायवर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါ စံဟိတာအတွင်း—ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌၊ ရှရာဒ္ဓကလ္ပ၌၊ ဘီष္မ–ယုဓိષ્ઠိရ သံဝါဒ၌၊ «နရကယာတနာ ဖယ်ရှားရေးနည်းလမ်း ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၂၂၇ ပြီးဆုံး၏။