Adhyaya 225

Verse 1

आनर्त उवाच । एकोद्दिष्टविधिं ब्रूहि मम त्वं वदतां वर । पार्वणं तु यथा प्रोक्तं विस्तरेण महामते

အာနရတ က ပြောသည်။ အို စကားပြောသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ငါ့အား Ekoddiṣṭa (တစ်ဦးတည်းကို ရည်ရွယ်သော) Śrāddha ၏ နည်းလမ်းကို ပြောကြားပါ။ မဟာမတိ၊ သင်က Pārvaṇa ပူဇော်ပွဲကို အသေးစိတ်ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

Verse 2

भर्तृयज्ञ उवाच । त्रीणि संचयनादर्वाक्तानि त्वं शृणु सांप्रतम् । यस्मिन्स्थाने भवेन्मृत्युस्तत्र श्राद्धं तु कारयेत्

ဘဟတ္တရိယဇ္ဉ က ပြောသည်။ ယခု ငါထံမှ saṃcayana (အရိုးအကျန် စုဆောင်းခြင်း) မတိုင်မီ ပြုလုပ်ရမည့် Śrāddha သုံးမျိုးကို နားထောင်လော့။ သေဆုံးမှု ဖြစ်ပွားရာ နေရာ၌ပင် Śrāddha ကို ဆောင်ရွက်စေသင့်၏။

Verse 3

एकोद्दिष्टं ततो मार्गे विश्रामो यत्र कारितः । ततः संचयनस्थाने तृतीयं श्राद्धमिष्यते

ထို့နောက် လမ်းခရီးတွင် အနားယူရသော နေရာ၌ Ekoddiṣṭa Śrāddha ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် saṃcayana (အကျန်အရိုး စုဆောင်းရာ) နေရာ၌ တတိယ Śrāddha ကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 4

प्रथमेऽह्नि द्वितीयेह्नि पञ्चमे सप्तमे तथा । नवमे दशमे चैव नव श्राद्धानि तानि च

ပထမနေ့၊ ဒုတိယနေ့၊ ပဉ္စမနေ့၊ သတ္တမနေ့၊ နဝမနေ့နှင့် ဒသမနေ့တို့၌လည်းကောင်း—ဤတို့သည် Śrāddha ကိုးကြိမ်အနက် ပါဝင်ကြသည်ဟု ရေတွက်ကြ၏။

Verse 5

वैतरिण्याश्च संप्राप्तौ प्रेतस्तृप्तिमवाप्नुयात् । एकोद्दिष्टं दैवहीनमेकार्घैकपवित्रकम्

ဝိုင်တရဏီမြစ်သို့ ရောက်လျှင် ကွယ်လွန်သူ၏ ပရేతဝိညာဉ်သည် တင်းတိမ်မှုကို ရရှိ၏။ ဧကောဒ္ဒိဋ္ဌ (ရှရဒ္ဓ) ကို ဒေဝတားပူဇာမပါဘဲ အရ္ဃျတစ်ခွက်နှင့် ကုရှပဝိတ္တရ တစ်ခုတည်းဖြင့် ပြုလုပ်ရ၏။

Verse 6

आवाहनपरित्यक्तं कार्यं पार्थिवसत्तम । तृप्तिप्रश्नस्तथा कार्यः स्वदितं च सकृत्ततः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဤကိစ္စကို အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ပူဇာ) ကို စွန့်လွှတ်၍ ပြုလုပ်ရ၏။ ထို့ပြင် တೃပ్తိ (တင်းတိမ်မှု) ကို မေးမြန်းရမည်၊ ထို့နောက် အလှူအစာကို မြည်းစမ်းခြင်းကို တစ်ကြိမ်သာ ပြုရ၏။

Verse 7

अभिरम्यतामिति मन्त्रेण ब्राह्मणस्य विसर्जनम् । अच्छिन्नाग्रमभिन्नाग्रं कुर्याद्दर्भतृणद्वयम् । पवित्रं तद्विजानीयादेकोद्दिष्टे विधीयते

«အဘိရမ್ಯတမ်» မန္တရဖြင့် ဘြာဟ္မဏကို လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရ၏။ ထိပ်ဖျားမဖြတ်၊ မကွဲသော ဒರ್ಭ (ကုရှ) မြက်တံ နှစ်တံကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုအရာကို ပဝိတ္တရ (သန့်စင်မြက်ကွင်း) ဟု သိမှတ်ရ၏။ ဤသည်မှာ ဧကောဒ္ဒိဋ္ဌ ပူဇာတွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းဖြစ်၏။

Verse 8

सर्वत्रैव पितः प्रोक्तं पिता तर्पणकर्मणि । पित्र्ये संकल्पकाले च पितुरक्षय्यदापने

နေရာတိုင်းတွင် «pitaḥ» ဟူသောပုံစံကို ဆိုထား၏။ သို့သော် တర్పဏ ကర్మ၌ «pitā» ကို သုံးရမည်။ ထို့အတူ ပိတೃ စင်ကల్ప အချိန်နှင့် အက္ရှယျယ-ဒါန ပေးအပ်ရာ၌ «pituḥ» ဟူသောပုံစံကို မှန်ကန်စွာ သုံးရ၏။

Verse 9

गोत्रं स्वरांतं सर्वत्र गोत्रे तर्पणकर्मणि । गोत्राय कल्पनविधौ गोत्रस्याक्षय्यदापने

ဂိုတြ အမည်ကို သင့်လျော်သော အသံအနိမ့်အမြင့်/အသံထွက်ဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် ဆိုရမည်။ တర్పဏ ကర్మ၌ «gotre» ကို သုံးရ၏။ စီစဉ်သတ်မှတ်နည်း (ကల్పန) တွင် «gotrāya» ကို သုံးရ၏။ အက္ရှယျယ-ဒါန ပေးအပ်ရာ၌ «gotrasya» ကို သုံးရ၏။

Verse 10

शर्मन्नर्घ्यादिकर्तव्ये शर्मा तर्पणकर्मणि । शर्मणे सस्यदाने च शर्मणोऽक्षय्यके विधौ

အရ္ဃျနှင့် ဆက်စပ်သော ပူဇော်ကမ်းလှမ်းမှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် «śarman» ဟူသော နာမရূপကို သုံးရမည်။ တർပဏ ကర్మတွင် «śarmā» ကို သုံးရမည်။ စပါးသီးနှံလှူဒါန်းခြင်း (sasya-dāna) တွင် «śarmaṇe» ကို သုံးရမည်။ အကṣayya (မကုန်ခန်း) ဒါန၏ विधि တွင် «śarmaṇaḥ/śarmaṇo» ကို သုံးရမည်။

Verse 11

मातर्मात्रे तथा मातुरासने कल्पनेऽक्षये । गोत्रे गोत्रायै गोत्रायाः प्रथमाद्या विभक्तयः

ထိုနည်းတူ မိခင်အတွက် ထိုင်ခုံချခြင်း၊ စီစဉ်ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် အကṣayya ပူဇော်ဒါန အခင်းအကျင်းများတွင် «mātar», «mātre», «mātuḥ» ဟူသော ရုပ်ပုံများကို ဆိုရမည်။ ဂိုত্রအတွက် «gotre», «gotrāyai», «gotrāyāḥ» ကို သုံးရပြီး၊ ဤတို့သည် ပထမဝိဘတ္တိ (နာမဝိဘတ္တိ) မှ စ၍ လိုအပ်သလို ဆက်လက်သုံးရသော ကိစ္စအဆုံးသတ်များ ဖြစ်သည်။

Verse 12

देवि देव्यै तथा देव्या एवं मातुश्च कीर्तयेत् । प्रथमा च चतुर्थी च षष्ठी स्याच्छ्राद्धसिद्धये

ထိုနည်းတူ «devi», «devyai», «devyā» ဟူ၍လည်း—မိခင်အတွက်လည်း ထိုသဘောတူ—ဆိုကြရမည်။ śrāddha အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးရန် ပထမဝိဘတ္တိ၊ စတုတ္ထဝိဘတ္တိ၊ ဆဋ္ဌဝိဘတ္တိ (၁၊ ၄၊ ၆) ကို သုံးရမည်။

Verse 13

विभक्तिरहितं श्राद्धं क्रियते वा विपर्ययात् । अकृतं तद्विजानीयात्पितृणां नोपतिष्ठति

သင့်လျော်သော ဝိဘတ္တိအဆုံးသတ်များ မပါဘဲ သို့မဟုတ် အမှားကြောင့် ပြောင်းပြန်သုံး၍ śrāddha ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ထိုကర్మကို မပြုသကဲ့သို့ဟု သိမှတ်ရမည်။ ၎င်းသည် ပိတೃများထံ မရောက်၊ မကျေနပ်စေ။

Verse 14

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ब्राह्मणेन विजानता । विभक्तिभिर्यथोक्ताभिः श्राद्धे कार्यो विधिः सदा

ထို့ကြောင့် သိမြင်နားလည်သော ဘြာဟ္မဏသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ śrāddha ၏ विधि ကို အမြဲတမ်း ပြုလုပ်ရာတွင် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ဝိဘတ္တိရုပ်များကို တိတိကျကျ သုံးရမည်။

Verse 15

ततः सपिंडीकरणं वत्सरा दूर्ध्वतः स्थितम् । वृद्धिर्वाऽगामिनी चेत्स्यात्तदार्वागपि कारयेत्

ထို့နောက် စပိဏ္ဍီကရဏ (ကွယ်လွန်သူကို ဘိုးဘွားပိဏ္ဍလိုင်းနှင့် ပေါင်းစည်းသည့် အခမ်းအနား) ကို တစ်နှစ်ပြည့်ပြီးမှ ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့သော် မိသားစုမျိုးရိုးတွင် နောက်ထပ်သေဆုံးမှု နီးကပ်လာပါက အစောပိုင်းတွင်လည်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

Verse 16

पार्वणोक्तविधानेन त्रिदैवत्यमदैविकम् । प्रेतमुद्दिश्य कर्तव्यमेको द्दिष्टं च पार्थिव

ပာရ္ဝဏ-श्राद्ध အတွက် သင်ကြားထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း၊ သုံးပါးသော ဒေဝတားတို့အတွက် ပူဇော်ခြင်းကို အခြားဒေဝတားများ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ကွယ်လွန်သူကို ပရေတ (preta) ဟု ရည်ညွှန်းကာ ekoddiṣṭa အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်လော့၊ အို မင်းကြီး။

Verse 17

एकेनैव तु पाकेन मम चैतन्मतं स्मृतम् । अर्घपात्रं समादाय यत्प्रेतार्थं प्रकल्पितम्

ငါ၏ အယူအဆနှင့် သမ္မတအရ၊ ချက်ပြုတ်ခြင်းကို တစ်မျိုးတည်းသာ အသုံးပြုရမည်။ ပရေတအတွက် စီစဉ်ထားသော အာရ္ဂျ္ယပാത്ര (arghya-vessel) ကို ယူကာ ထိုသင်္ချိုင်းဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း ဆောင်ရွက်လော့။

Verse 18

पितृपात्रेषु त्रिष्वेव त्रिधा तच्च परिक्षिपेत् । एवं पिंडं त्रिधा कृत्वा पितृपिंडेषु च त्रिषु

ဘိုးဘွား (pitṛ) အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ပാത്ര သုံးလုံးထဲသို့ ထိုပူဇော်ပစ္စည်းကို သုံးပိုင်းခွဲ၍ ဖြန့်ချိရမည်။ ထို့အတူ ပိဏ္ဍကိုလည်း သုံးပိုင်းခွဲကာ ဘိုးဘွားပိဏ္ဍ သုံးခုအတွင်း ထည့်ထားရမည်။

Verse 19

ये समानेति मन्त्राभ्यां न स्यात्प्रेतस्ततः परम् । अवनेजनं ततः कृत्वा पितृपूर्वं यथाक्रमम्

«ye samāne…» ဟု စတင်သော မန္တရ နှစ်ပုဒ်အားဖြင့်၊ ထို့နောက် သူသည် ပရေတ မဟုတ်တော့ဟု သတ်မှတ်ရသည်။ ထို့နောက် သန့်စင်လျှော်ဖွတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီး ဘိုးဘွား (pitṛ) ကို အရင်ဦးစွာ အစဉ်လိုက် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 20

गन्धधूपादिकं सर्वं पुनरेव प्रदापयेत् । पितृपूर्वं समुच्चार्य वर्जयेच्च चतुर्थकम्

အနံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓూప) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းအားလုံးကို ထပ်မံပူဇော်ရမည်။ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို အစပြု၍ အစဉ်လိုက် ရွတ်ဆိုကာ စတုတ္ထအပိုင်းကို ချန်ထားရမည်။

Verse 21

केचिच्चतुर्थं कुर्वंति प्रेतं च स्वपितुस्ततः । पितुः पूर्वं भवेच्छ्राद्धं परं नैतन्मतं मम

အချို့က စတုတ္ထအပိုင်းကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မိမိအဖကို «ပရေတ» ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုနည်းအရ အဖအတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) သည် အရင်ကျရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဤအမြင်သည် ကျွန်ုပ်၏အယူမဟုတ်။

Verse 22

सपिण्डीकरणादूर्ध्वमेकोद्दिष्टं न कारयेत् । क्षयाहं च परित्यज्य शस्त्राहत चतुर्दशीम्

စပိဏ္ဍီကရဏ (sapiṇḍīkaraṇa) ပြီးနောက် အဲကောဒ္ဒိဋ္ဌ (ekoddiṣṭa) ကို မပြုလုပ်ရ။ ထို့ပြင် «က္ṣယာဟ» (ဆုံးရှုံးမှုမင်္ဂလာမကောင်းသောနေ့) နှင့် လက်နက်ထိခိုက်သေဆုံးမှုနှင့် ဆက်စပ်သော ဆယ့်လေးရက် (caturdaśī) ကို ရှောင်ကြဉ်၍ ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲအတွက် သင့်တော်သောအချိန်ကို ရွေးရမည်။

Verse 23

यः सपिण्डीकृतं प्रेतं पृथक्पिण्डे नियोजयेत् । अकृतं तद्विजानीयात्पितृहा चोपजायते

စပိဏ္ဍီကရဏ ပြုလုပ်ပြီးသား ပရေတကို သီးခြား ပိဏ္ဍ (piṇḍa) တစ်ခုတွင် ခွဲ၍ သတ်မှတ်သူသည် ထိုပူဇော်မှုသည် မပြုလုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း သိရမည်။ ထို့ပြင် ပိတృ (ဘိုးဘွား) များကို သစ္စာဖောက်သူဟူသော အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ခံယူရသည်။

Verse 24

पिता यस्य तु निर्वृत्तो जीवते च पितामहः । पितुः स नाम संकीर्त्य कीर्तयेत्प्रपितामहम्

လူတစ်ဦး၏ အဖက ကွယ်လွန်ပြီး အဖိုး (ပိတామဟ) သည် အသက်ရှင်နေသေးလျှင်၊ အဖ၏ အမည်ကို အရင် ရွတ်ဆိုပြီးနောက် အဘိုးကြီး (ပရပိတామဟ) ၏ အမည်ကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 25

पितामहस्तु प्रत्यक्षं भुक्त्वा गृह्णाति पिण्डकम् । पितामहक्षयाहे च पार्वणं श्राद्धमिष्यते

အဘိုး (ပိတামဟ) သည် မျက်မြင်တော်မူလျက် တိုက်ရိုက် စားသုံးကာ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို လက်ခံတော်မူ၏။ အဘိုးနှင့် ဆက်စပ်သော က္ෂယာဟ (kṣayāha) နေ့တွင် ပါර්ဝဏ-ရှရဒ္ဓ (pārvana śrāddha) ကို ပြုလုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 26

जनकं स्वं परित्यज्य कथंचिन्नास्य दीयते । तस्याकृतेन श्राद्धेन न स्वल्पं पितृतो भयम्

မိမိ၏ဖခင်ကို လျစ်လျူရှု၍ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ့အား မပေးမလှူပါက၊ ထိုမပြုလုပ်ခဲ့သော ရှရဒ္ဓကြောင့် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) ထံမှ အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် အကျိုးဆက်၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် မနည်းလှ။

Verse 27

अमावास्यासु सर्वासु मृते पितरि पार्वणम् । नभस्यापरपक्षस्य मध्ये चैतदुदाहृतम्

အမாவာস্যာ (လကွယ်နေ့) အားလုံးတွင် ဖခင်ကွယ်လွန်ပြီးပါက ပါර්ဝဏ-ရှရဒ္ဓ (Pārvaṇa-śrāddha) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် နဘသ (Nabhas/ဘဓ္ရပဒ) လ၏ မှောင်ဖက် (ကృష్ణပက္ခ) အလယ်တွင်လည်း ထိုသို့ပြုရန် ညွှန်ကြားထားသည်။

Verse 28

यावत्सपिंडता नैव न तावच्छ्राद्धमाचरेत्

စပိဏ္ဍတာ (sapiṇḍatā) ဟူသော အဘိုးဘွားလိုင်းသို့ ပေါင်းစည်းခြင်း မဖြစ်သေးသရွေ့ ရှရဒ္ဓကို မပြုလုပ်သင့်။

Verse 29

जनके मृत्युमापन्ने श्राद्धपक्षे समागते । पितामहादेः कर्तव्यं श्राद्धं यन्नैकपिंडता

ဖခင် သေဆုံးသွားပြီး ရှရဒ္ဓကာလ (śrāddha-pakṣa) ရောက်လာသောအခါ၊ တစ်ပိဏ္ဍတည်းဖြစ်ခြင်း (naika-piṇḍatā) မရှိသေးသဖြင့် အဘိုးနှင့် အခြားဘိုးဘွားများအတွက် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 225

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सपिंडीकरणविधिवर्णनंनाम पञ्चविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမပိုင်း နာဂရခဏ္ဍ၌ရှိသော ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «စပိဏ္ဍီကရဏ (Sapiṇḍīkaraṇa) လုပ်ထုံးလုပ်နည်း ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၂၂၅ သည် အဆုံးသတ်၏။