Adhyaya 224

Verse 1

आनर्तौवाच । श्रुता मया महाभाग श्राद्धार्हा ब्राह्मणाश्च ये । ये च त्याज्यास्तथा पुत्रा बहवश्चैव सुव्रत

အာနရ္တာက ပြောသည်—“အို မဟာဂုဏ်ရှိသူ၊ ရှရဒ္ဓ လက်ခံသင့်သော ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် ရှောင်ကြဉ်သင့်သူတို့ကို ကျွန်မ ကြားသိပြီးပါပြီ။ ထို့အတူ အမျိုးမျိုးသော သားတော်များအကြောင်းလည်း ကြားသိခဲ့ပါသည်—အို သီလကောင်းသောသူ။”

Verse 2

सांप्रतं कथयाऽस्माकं मन्त्रपूर्वश्च यो विधिः । गृहस्थेन सदा कार्यः पितॄणां परितुष्टये

“ယခု မန္တရဖြင့် အစပြုသော နည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။ အိမ်ထောင်ရှင်သည် ပိတೃများ အပြည့်အဝ ကျေနပ်စေရန် အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်သင့်သော အခမ်းအနားဖြစ်ပါသည်။”

Verse 3

भर्तृयज्ञ उवाच । प्रणम्यामंत्रिता ये च श्राद्रार्थं ब्राह्मणोत्तमाः । आनीय कुतपे काले तान्सर्वान्प्रार्थयेदि दम्

ဘဟတ္တရိယဇ္ဉာက မိန့်တော်မူသည်– «ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ ရှရဒ္ဓအတွက် ဖိတ်ကြားထားသော ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့ကို သင့်တော်သော ကုတပကာလ၌ ခေါ်ဆောင်လာပြီး၊ အားလုံးကို ဂုဏ်ပြုလေးစားစွာ ဤသို့ တောင်းပန်ရမည်»။

Verse 4

आगच्छंतु महाभागा विश्वेदेवा महाबलाः । ये यत्र विहिताः श्राद्धे सावधाना भवंतु ते

«အို မဟာဂုဏ်ရှိသူတို့၊ အင်အားကြီးမားသော ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့ လာကြပါစေ။ ရှရဒ္ဓအတွင်း၌ မိမိတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာနှင့် တာဝန်အတိုင်း တစ်ပါးချင်းစီ သတိပြု၍ တည်ကြပါစေ»။

Verse 5

एवमभ्यर्च्य तान्सर्वांस्ततः कृत्वा प्रदक्षिणाम् । जानुनी भूतले न्यस्य ततश्चार्घं प्रदापयेत्

«ဤသို့ ပူဇော်ကာ အားလုံးကို အဘိဝါဒပြုပြီးနောက်၊ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်ကာ၊ ဒူးကို မြေပြင်ပေါ် ချ၍ နှိမ့်ချစွာ နေပြီး၊ ထို့နောက် အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်»။

Verse 6

मंत्रेणानेन राजेंद्र सपुष्पाक्षतचंदनैः । अर्घमेनं प्रगृह्णंतु मया दत्तं द्विजोत्तमाः । पादप्रक्षालनार्थाय प्रकुर्वंतु मम प्रियम्

«အို မင်းကြီး၊ ဤမန္တရဖြင့် ပန်း၊ အက္ခတ (မကွဲစပါး) နှင့် စန္ဒနတို့နှင့်အတူ၊ ဒွိဇအထူးမြတ်တို့သည် ငါပေးအပ်သော အရ္ဃျကို လက်ခံကြပါစေ။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ခြေကို ဆေးကြောရန်အတွက် ငါနှစ်သက်ရာကို ပြုလုပ်ပေးကြပါစေ»။

Verse 7

एवमुक्त्वा महीपृष्ठे अनुलिप्ते ततः परम् । साक्षतान्प्रक्षिपेद्दर्भान्विश्वेदेवान्प्रकीर्तयन्

«ဤသို့ ပြောပြီးနောက်၊ သန့်စင်လိမ်းကျံ၍ ပြင်ဆင်ထားသော မြေပြင်ပေါ်တွင်၊ ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့၏ နာမကို ရွတ်ဆိုကာ၊ အက္ခတနှင့်အတူ ဒರ್ಭမြက်ကို ချထားရမည်»။

Verse 8

अपसव्यं ततः कृत्वा दर्भांस्तिलसमन्वितान् । द्विगुणान्प्रक्षिपेद्भूमौ पितॄनुद्दिश्य चात्मनः

ထို့နောက် အပသဗျ (သန့်ကြိုးကို ညာဘက်သို့) အနေအထားဖြင့် ဒರ್ಭမြက်ကို နှမ်းစေ့နှင့်ရော၍ နှစ်ဆအရေအတွက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ချထားကာ မိမိ၏ ပိတೃများအား ရည်ညွှန်း၍ အပ်နှံရမည်။

Verse 9

एवं सर्वाः क्रियाः कार्या दैविका सव्यपूर्विकाः । पैतृकाश्चापसव्येन मुक्त्वा नांदीमुखान्पितॄन्

ဤသို့ပင် ဒေဝရေးရာ ကုသိုလ်ကိစ္စများအားလုံးကို စဗျ (savya) အနေအထားဖြင့် စတင်ဆောင်ရွက်ရမည်။ ပိတೃရေးရာ ကိစ္စများကိုမူ အပသဗျဖြင့် ဆောင်ရွက်ရပြီး နန္ဒီမုခ ပိတೃများကိုသာ ချန်လှပ်ရမည်။

Verse 10

सर्वे पूर्वामुखाः स्थाप्या युग्माश्च शक्तितो नृप । पितरो मातृपक्षीयाः स्थाप्याश्चोदङ्मुखास्तथा

အို မင်းကြီး၊ အားလုံးကို အရှေ့ဘက်မျက်နှာမူအောင် စီစဉ်ထားရမည်၊ တတ်နိုင်သမျှ အတွဲလိုက်လည်း ထားရမည်။ သို့ရာတွင် မိခင်ဘက်မျိုးရိုး၏ ပိတೃများကိုမူ မြောက်ဘက်မျက်နှာမူအောင် ထားရမည်။

Verse 11

एकैकं वा त्रयो वाऽपि स्युरेकैकं वा पृथक्पृथक । पैतृकान्स्थाप्प चक्रेण पितॄणां परितुष्टये

တစ်ဦးချင်းစီထားစေကာမူ၊ သုံးဦးတစ်စုထားစေကာမူ၊ သို့မဟုတ် တစ်ဦးချင်းခွဲ၍ထားစေကာမူ—ဖခင်ဘက် ပိတೃများကို ဝိုင်းပတ်အစီအစဉ်ဖြင့် စီစဉ်ထားရမည်၊ ပိတೃတို့ အပြည့်အဝ ကျေနပ်စေရန်။

Verse 12

षष्ठ्या विभक्त्या तु तेषामासनं च प्रदापयेत् । ऋजुभिः साक्षतैर्दर्भैः सोदकैर्दक्षिणांगतः

ဆဋ္ဌမဝိဘတ္တိ (ပိုင်ဆိုင်မှု/Genitive) မန္တရဖြင့် သူတို့၏ အာသနကို ပေးအပ်ရမည်။ တည့်တည့်သော ဒರ್ಭမြက်၊ မကွဲသော ဆန်စေ့ (အက္ခတ) နှင့် ရေတို့ပါ၍ တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်သွားရမည်။

Verse 13

विषमौ द्विगुणैर्दर्भैः सतिलैर्वामपार्श्वतः । पाणौ तोयं परिक्षिप्य न दर्भांस्तु कथं चन

ဘယ်ဘက်၌ သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ မညီမညာစီစဉ်၍ ဒರ್ಭမြက်ကို နှစ်ဆထားကာ နှမ်းနှင့်အတူ ထားရမည်။ လက်ပေါ်သို့ ရေဖျန်းပြီးနောက် ဒರ್ಭမြက်ကို မည်သည့်အခါမျှ မမှန်ကန်စွာ မကိုင်မထားရ။

Verse 14

यो हस्ते चासनं दद्याच्चेद्दार्भं बुद्धिवर्जितः । पितरो नासने तत्र प्रकुर्वंति निवेशनम्

အသိဉာဏ်မပြည့်စုံသူက ဒರ್ಭအာသနကို လက်ထဲသို့ မမှန်ကန်စွာ ပေးလျှင် ထိုနေရာ၌ ပိတೃများသည် ထိုအာသနပေါ် မထိုင်မနေကြ။

Verse 15

आवाहनं प्रकर्तव्यं विभक्त्या च द्वितीयया । येनागच्छंति ते सर्वे समाहूताः पृथक्पृथक्

အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) ကို ဒုတိယဝိဘတ္တိ (အက္ကူဇတိဗ်) ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ဖိတ်ခေါ်ထားသောသူတို့အားလုံးသည် တစ်ဦးချင်းစီ သီးသန့်စွာ အမှန်တကယ် ရောက်လာကြသည်။

Verse 16

अन्यया च विभक्त्या चेत्पितॄनावाहयेत्क्वचित् । नागच्छंति महाभागा यद्यपि स्युर्बुभुक्षिताः

သို့သော် အခြားဝိဘတ္တိတစ်မျိုးဖြင့် ပိတೃများကို မည်သည့်အခါမဆို အာဝါဟနပြုလျှင် ထိုမဟာဂုဏ်ရှိသူတို့သည် မလာကြ၊ ပူဇော်အဟာရကို ဆာလောင်နေကြသော်လည်းပင်။

Verse 17

विश्वेदेवास आगत मंत्रेणानेन पार्थिव । तेषामावाहनं कार्यमक्षतैश्च शिरोंऽतिकात्

အို မင်းကြီး၊ «Viśvedevāsa āgata» ဟူသော မန္တရဖြင့် ဝိශ්ဝေဒေဝများကို အာဝါဟနပြုရမည်။ သူတို့၏ အာဝါဟနကို ခေါင်းအပေါ်မှ အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်) ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 18

उशंतस्त्वेति च तिलैः पितॄनावाहयेत्ततः । आयंतु न इति जपेत्ततः पार्थिवसत्तम

ထို့နောက် နှမ်းစေ့များနှင့် «uśantas tv…» ဟူသော မန္တရအစဖြင့် ပိတೃများ (Pitṛs) ကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထို့နောက် အရှင်မင်းမြတ်၊ «āyaṃtu na» — «ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ လာကြပါစေ» ဟု ဂျပ်ဆိုရမည်။

Verse 19

शन्नो देवीति मंत्रेण स्वाहाकारसमन्वितम् । पितॄणामर्घपात्रेषु तथैव च जलं क्षिपेत्

«śanno devī…» မန္တရကို «svāhā» ဟူသော အသံထွက်နှင့်အတူ ရွတ်ဆိုကာ ပိတೃများအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အဃ္ဃ (argha) ခွက်များထဲသို့လည်း ရေကို လောင်းချရမည်။

Verse 20

यवोऽसि यवयास्मद्द्वेत्यक्षतांस्तत्र निक्षिपेत् । चंदनं गंधपुष्पाणि धूपं दद्याद्यथाक्रमम् । सपवित्रेषु हस्तेषु दद्यादर्घ्यं समाहितः

«သင်သည် ယဝ (barley) ဖြစ်၏; ယဝဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ မကောင်းမှုကို နှင်ထုတ်ပါ» ဟူသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ အက္ခတ (မကွဲသေးသော စပါးစေ့) များကို ထိုနေရာ၌ ထည့်ထားရမည်။ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် စန္ဒနကပ်၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းများနှင့် အမွှေးတိုင်ကို ပူဇော်ရမည်။ ပဝိတ္တရ (pavitra) လက်စွပ်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော လက်များနှင့် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အဃ္ဃ (arghya) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 21

या दिव्या इति मन्त्रेण स्वाहाकारसमन्वितम् । पितॄणामर्घपात्रेषु तथैव च जलं क्षिपेत्

«yā divyā…» ဟူသော မန္တရအစကို «svāhā» နှင့်အတူ ရွတ်ဆိုကာ ပိတೃများအတွက် အဃ္ဃ (argha) ခွက်များထဲသို့လည်း ရေကို လောင်းချရမည်။

Verse 22

तिलोऽसि सोमदैवत्यो गोसवे देवनिर्मितः । प्रत्नवद्भिः पृक्तः स्वधया पितॄनिमांल्लोकान्प्रीणाहि नः स्वधेति प्रक्षिपेत्तिलान्

«သင်သည် နှမ်းဖြစ်၏၊ သင်၏ ဒေဝတာမှာ သောမ (Soma) ဖြစ်၏; နတ်တို့က ဂိုဆဝ (gosava) ပူဇော်ပွဲအတွက် ဖန်ဆင်းထား၏; စွဝဓာ (svadhā) ဖြင့် ရှေးဘိုးဘွားတို့နှင့် ရောနှောထား၏—အို စွဝဓာ၊ ဤလောကများ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပိတೃများကို ကျေနပ်စေပါ» ဟု ရွတ်ဆိုပြီးနောက် နှမ်းစေ့များကို ပူဇော်ရာထဲသို့ ချလိုက်ရမည်။

Verse 23

यादिव्येति च मन्त्रेण ततो ह्यर्घ्यं प्रदापयेत् । पितृपात्रे समादाय अर्घ्यपात्राणि कृत्स्नशः

ထို့နောက် «yā divyā…» မန္တရဖြင့် အရ္ဃျ (arghya) ကို ပူဇော်စေရာ၊ ပိတೃပാത്ര (Pitṛ-vessel) ကို ကိုင်ယူ၍ အရ္ဃျပാത്രများအားလုံးကို စနစ်တကျ အပြည့်အစုံ စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 24

अधोमुखं च तत्पात्रं मन्त्रवत्स्थापयेत्ततः । आयुष्कामस्तु तत्तोयं लोचनाभ्यां न वीक्षयेत्

ထို့နောက် မန္တရနှင့်အတူ ထိုပാത്രကို ပါးစပ်အောက်ဘက်သို့ မျက်နှာချထား၍ တည်ထားရမည်။ သို့ရာတွင် အသက်ရှည်လိုသူသည် ထိုရေကို မျက်စိဖြင့် မကြည့်ရ။

Verse 25

ततस्तु चन्दनादीनि दीपांतानि समाददेत् । ततः पाकं समादाय पृच्छेद्विप्रान्द्विजो त्तमान्

ထို့နောက် စန္ဒန (နံ့သာ) မှ စ၍ မီးအလင်း (ဒီပ) အဆုံးထိ ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ယူရမည်။ ထို့နောက် သြရာဒ္ဓအတွက် ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာကို ယူကာ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် အထူးကောင်းမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများထံ ဂုဏ်ပြုစွာ မေးမြန်းရမည် (ခွင့်ပြုချက်နှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း)။

Verse 26

अहमग्नौ करिष्यामि होमं पितृसमुद्भवम् । अनुज्ञा दीयतां मह्यमपसव्याश्रितस्य भोः

«ပိတೃများအတွက် ဖြစ်ပေါ်သော ဟೋမကို မီးထဲ၌ ကျွန်ုပ် ပြုလုပ်မည်။ အို အလေးအမြတ်ရှိသူတို့၊ အပသဗျ (apasavya) အနေအထား၌ ရပ်တည်နေသော ကျွန်ုပ်အား ခွင့်ပြုပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 27

कुरुष्वेति च तैः प्रोक्ते गत्वाग्नि शरणं ततः । अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहेति प्रथमाहुतिः

သူတို့က «လုပ်ပါ» ဟု ပြောသောအခါ၊ ထိုသူသည် မီး (အဂ္နိ) ကို အားကိုးရာအဖြစ် ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ပထမအာဟုတိမှာ—«ကဗျဝါဟန အဂ္နိအား ဆွာဟာ» ဟူ၍ ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 28

सोमाय पितृमते स्वधेति च ततः परम् । हुतमन्नं च शेषं च श्राद्धार्हेभ्यः प्रदीयते

ထို့နောက် «ပိတೃတို့ကို နှစ်သက်စေသော ဆိုမသို့—စွဝဓာ» ဟုဆို၍ ပူဇော်ရမည်။ မီးထဲသို့ ဟုတမန်နံ ပူဇော်ပြီးသော အစာနှင့် ကျန်သောအရာတို့ကိုလည်း ရှရဒ္ဓာအရဟ်သူများထံ ပေးလှူရမည်။

Verse 29

इष्टमन्नं ततो दत्त्वा पात्रमालभ्य संजपेत् । विप्रांगुष्ठं समादाय पाकमध्ये निधाय च

ထို့နောက် နှစ်သက်ရာ အစာကို ပေးလှူပြီးလျှင် ပန်းကန်ကို ထိကာ မန္တရားကို တိတ်တိတ်လေး ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏ၏ လက်မကို ယူ၍ ချက်ပြီးသော အစာအလယ်၌ ထားရမည်။

Verse 30

पृथिवी ते पात्रमादाय वैष्ण व्या च ऋचा तथा । स्वहस्तेन न वै दद्यात्प्रत्यक्षं लवणं तथा

မြေကိုပင် ပူဇော်ပန်းကန်အဖြစ် ယူကာ ဝိုင်ෂ္ဏဝီ ဣဋ္စကို ရွတ်ဆိုလျက်၊ ရှရဒ္ဓာတွင် ဆားကို ကိုယ့်လက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် မပေးအပ်ရ။

Verse 31

स्वहस्तेन च यद्दत्तं प्रत्यक्षलवणं नृप । तच्छ्राद्धं व्यर्थतां याति धृते दत्तेर्द्धभुक्तके । तृप्ताञ्ज्ञात्वा ततो विप्रानग्रे त्वन्नं परिक्षिपेत्

အို မင်းကြီး၊ ဆားကို ကိုယ့်လက်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ပေးလျှင် ထိုရှရဒ္ဓာသည် အကျိုးမဲ့သွားသည်။ အစာကို ချထားပြီး တစ်ဝက်စားပြီးသောအခါ ဗြာဟ္မဏတို့ ပြည့်ဝတိမ်းတိမ်း ဖြစ်ကြောင်း သိလျက်၊ ထို့နောက် သတ်မှတ်သကဲ့သို့ အစာကျန်ကို ရှေ့၌ ထပ်မံချထားရမည်။

Verse 32

अग्निदग्धाश्च ये जीवा येप्यदग्धाः कुले मम । भूमौ दत्तेन तृप्यंतु तृप्ता यांतु परां गतिम्

ကျွန်ုပ်၏ မျိုးရိုးအတွင်းရှိ သတ္တဝါတို့—မီးဖြင့် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခံရသူများလည်းကောင်း မခံရသူများလည်းကောင်း—မြေပေါ်၌ ပေးလှူသောအရာကြောင့် စိတ်ကျေနပ်ကြပါစေ။ ကျေနပ်ပြီးလျှင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြပါစေ။

Verse 33

सकृत्सकृज्जलं दत्त्वा गायत्रीत्रितयं जपेत् । मधुवातेति संकीर्त्य ततः पृच्छेद्द्विजोत्तमान्

ရေကို တစ်ကြိမ်နှင့် ထပ်မံတစ်ကြိမ် လှူဒါန်းပြီးနောက် ဂါယတြီ သုံးပုဒ်ကို ဂျပ်တော်မူရမည်။ ထို့နောက် «မဓုဝါတာ» ဟူသော ဝေဒဝါကျကို ရွတ်ဆိုကာ အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏတို့ထံ ကျေနပ်မှုကို မေးမြန်းရမည်။

Verse 34

तृप्ताः स्थ इति राजेन्द्र अनुज्ञां प्रार्थयेत्ततः । बन्धूनां भोजनार्थाय शेषस्यान्नस्य भक्तिमान्

«ကျေနပ်ကြပြီလား» ဟု မေးမြန်းပြီးနောက်၊ အို မင်းမြတ်၊ ထို့နောက် ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံရမည်။ ထို့ပြင် ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ကျန်ရှိသော အစာကို ဆွေမျိုးများကို ကျွေးမွေးရန် အသုံးပြုရမည်။

Verse 35

उच्छिष्टसन्निधौ पश्चात्पितृवेदिं समाचरेत् । पितृविप्रासनस्थानां नोच्छिष्टं द्विजसन्निधौ

ထို့နောက် အစာကျန်အနီးအနား၌ ပိတೃဝေဒီ (ဘိုးဘွားပူဇော်ရာ ဝေဒီ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ သို့ရာတွင် ဗြာဟ္မဏတို့ ရှေ့မှောက်၌ ပိတೃနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ထိုင်ရာနေရာအနီးတွင် အစာကျန်ကို မထားရ။

Verse 36

ततो वेदिं समाधाय पैतृकीं दक्षिणाप्लवाम् । तस्यां दर्भान्समाधाय कुर्याच्चैवावनेजनम्

ထို့နောက် တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်စေသော ဘိုးဘွားပူဇော်ရာ ဝေဒီကို စနစ်တကျ တည်ဆောက်၍ ထိုဝေဒီပေါ်တွင် ဒರ್ಭမြက်ကို ခင်းထားကာ သန့်စင်ဆေးကြောခြင်း အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 37

विभक्त्या पूर्वया पश्चात्पिंडान्दद्याद्यथाक्रमम् । भूयोऽप्यत्र जलं दद्यात्पितृतीर्थेन पार्थिव । सूत्रं च प्रतिपिण्डे वै दयात्तेषु पृथक्पृथक्

သတ်မှတ်ထားသော ခွဲခြားနည်းအတိုင်း အစဉ်လိုက် ပိဏ္ဍများကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် အို မင်းမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ ပိတೃတီရ္ထ (ဘိုးဘွားအတွက် ရေလောင်းပူဇော်နည်း) ဖြင့် ရေကို ထပ်မံ လှူရမည်။ ပိဏ္ဍတစ်လုံးစီပေါ်တွင် သီးခြားသီးခြား သုတ်ကြိုးကို တင်ပေးရမည်။

Verse 38

यः सूत्रं पूर्वपिण्डेषु सततं विनियोजयेत् । स विरोधं चरेत्तेषां त्रोटनाच्च परस्परम्

အရင်ပိဏ္ဍများပေါ်သို့ သာသနာရေးကြိုး (သုတ္တ) ကို အမြဲတမ်း ဆက်တိုက်ချည်နှောင်နေသူသည် ထိုပိဏ္ဍများအကြား အပြန်အလှန် ပဋိပက္ခ ဖြစ်စေပြီး ခွဲကွာပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

Verse 39

ततः संपूजयेत्सर्वान्पिंडान्यद्वद्द्विजोत्तमान् । आचम्य प्रक्षाल्य तथा हस्तौ पादौ च पार्थिव

ထို့နောက် ပိဏ္ဍအားလုံးကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။ သန့်စင်ရန် ရေကို အာစမ (ācaman) လုပ်ပြီး ဆေးကြောကာ လက်နှင့် ခြေတို့ကိုလည်း ဆေးကြောပါ၊ အရှင်မင်း။

Verse 40

नमस्कृत्य पितॄन्पश्चात्सुप्रोक्षितं ततः परम् । कृत्वा सव्येन राजेन्द्र याचयित्वा वराशिषः

ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို ဦးညွှတ်နမസ്കာပြုပြီးနောက်၊ သန့်စင်ထားသောရေဖြင့် ပူဇော်ပစ္စည်းကို သင့်တော်စွာ ပက်ဖျန်းပါ။ အရှင်မင်းတို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ဘယ်ဘက် (savyena) ဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကာ မင်္ဂလာအာသီသကို တောင်းခံရမည်။

Verse 41

अक्षय्यसलिलं देयं षष्ठ्या चैव ततः परम् । पवित्राणि समादाय ऊर्ध्वं स्वधेति कीर्तयेत् । अस्तु स्वधेति तैरुक्ते पिंडोपरि परिक्षिपेत्

အက္ရှယျယ-ဆလိလ (မကုန်ခန်းသောရေ) ကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့နောက် ဆဋ္ဌ (ခြောက်မြောက်) အပိုင်းတွင်လည်း ထပ်မံပေးရမည်။ ပဝိတြ (ပူဇော်ရေးလက်စွပ်/ကြိုး) ကို ကိုင်ယူကာ “svadhā” ဟု အသံထွက်ရွတ်ဆိုပါ။ သူတို့က “astu svadhā” ဟု ပြန်ဆိုလျှင် ထိုရေကို ပိဏ္ဍပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းရမည်။

Verse 42

ततो मधु समादाय पायसं च तिलोदकम् । ऊर्जस्वेति च मन्त्रेण पितॄणामुपरिक्षिपेत् ओ

ထို့နောက် ပျားရည်၊ ပာယသ (နို့ဆန်ချို) နှင့် နှမ်းရေကို ယူကာ “ūrjasva” မန္တရဖြင့် ပိတೃများအတွက် ပက်ဖျန်းပူဇော်ရမည်၊ အဓိပ္ပါယ်မှာ “အားကောင်းပါစေ၊ သန်စွမ်းပါစေ” ဟူသည်။

Verse 43

उत्तानमर्घपात्रं तु कृत्वा दद्याच्च दक्षिणाम् । हिरण्यं देवतानां च पितॄणां रजतं तथा

အာရ္ဃျဗာဇန်ကို အပေါ်မူအောင် ထားပြီးနောက် ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကိုလည်း ပူဇော်ပေးရမည်။ ဒေဝတားတို့အတွက် ရွှေကို ပေး၍ ပိတೃ (Pitṛs) တို့အတွက်လည်း ငွေကို ပေးရမည်။

Verse 44

ततः स्वस्त्युदकं दद्यात्पितृपूर्वं च सव्यतः । न स्त्रीभिर्न च बालेन नान्ये नैव च केनचित्

ထို့နောက် ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် ဆွစတီရေ (svasti-udaka) ကို ပေးရမည်။ ပိတೃ (Pitṛs) တို့မှ စ၍ ဘယ်ဘက် (savyataḥ) မှ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤကိစ္စကို မိန်းမများ၊ ကလေးတစ်ဦး၊ သို့မဟုတ် အခြားမည်သူမျှ အစားထိုး၍ မလုပ်ရ။

Verse 45

श्राद्धीयविप्रपात्रं च स्वयमेव प्रचालयेत्

ထို့ပြင် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) တွင် လက်ခံမည့် ဗြာဟ္မဏ ပုဂ္ဂိုလ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ပန်းကန်/အစီအစဉ်ကို မိမိကိုယ်တိုင်ပဲ ကိုင်တွယ်စီမံရမည်။

Verse 46

ततः कृतांजलिर्भूत्वा प्रार्थयेत्पार्थिवोत्तम । अघोराः पितरः सन्तु अस्मद्गोत्रं विवर्द्धताम्

ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆက်ကပ်၍ (ကృతাঞ္ဇလိ) အလွန်မြတ်သော မင်းကြီးရေ၊ ဤသို့ ဆုတောင်းရမည်– “ကျွန်ုပ်တို့၏ ပိတೃတို့သည် အဃောရ (မကြမ်းမက်) ဖြစ်၍ ငြိမ်းချမ်းပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဂိုတြ (gotra) သည် တိုးပွားပါစေ။”

Verse 47

दातारो नोऽभिवर्धंतां वेदाः सन्ततिरेव नः । श्रद्धा च नो मा व्यगमद्बहुधेयं च नोऽस्त्विति

“ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း အလှူရှင်များ တိုးပွားပါစေ။ ဝေဒ (Veda) နှင့် ဝေဒပညာသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ တည်မြဲပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက်သည် ဆက်လက်တည်တံ့ပါစေ။ သဒ္ဓါ (śraddhā) သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ မခွာပါစေ။ မျှဝေရန် အပေါများမှုလည်း ကျွန်ုပ်တို့၌ ရှိပါစေ။”

Verse 48

अन्नं च नो बहु भवेदतिथींश्च लभेमद्दि । याचितारश्च नः सन्तु मा च याचिष्म कश्चन

အစာအဟာရ များပြားစွာ ရရှိပါစေ၊ ဧည့်သည်များကိုလည်း ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံနိုင်ပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့ထံ တောင်းခံသူများ ရှိပါစေ (ပေးလှူရန်)၊ ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ မည်သူမျှ တောင်းစားရသည့် အခြေအနေသို့ မရောက်ပါစေနှင့်။

Verse 49

एता एवाशिषः सन्तु विश्वेदेवाः प्रीयंतां ततः । स्वस्त्यर्थमुदकं दद्यात्पितृपूर्वं च सव्यतः

ဤကောင်းချီးမင်္ဂလာများပင် ပြည့်စုံပါစေ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါစေ။ ထို့နောက် မင်္ဂလာအတွက် ရေကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်၊ ပိတೃများကို အရင်ဦးစွာ စ၍ ဘယ်ဘက် (စဗျ) မှ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 51

पादावमर्दनं कृत्वा आसीमांतमनुव्रजेत् । बलिं च निक्षिपेत्तस्माद्भोजनं च समाचरेत्

ခြေဖဝါးကို နှိပ်နယ်၍ ဝန်ဆောင်ပြီးနောက် သင့်တော်သော အကန့်အသတ်အထိ လေးစားစွာ လိုက်ပါစေ။ ထို့နောက် ဘလိ (ပူဇော်အနုဂ္ဂဟ) ကို ချထား၍၊ ထို့ပြီးမှ အစာစားခြင်းကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 52

मौनेन दृश्यते सूर्यो यावत्तावन्नराधिप

အို လူတို့၏ အရှင်၊ နေမင်းကို မြင်နိုင်သမျှ အချိန်အတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ နေရမည်။

Verse 53

यश्चैवास्तमिते सूर्ये भुंक्ते च श्राद्धकृन्नरः । व्यर्थतां याति तच्छ्राद्धं तस्माद्भुंजीत नो निशि

Śrāddha ကို ပြုလုပ်နေသော လူတစ်ဦးသည် နေဝင်ပြီးနောက် စားသောက်လျှင် ထို Śrāddha သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် ညအချိန်တွင် မစားသောက်သင့်။

Verse 224

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे श्राद्धविधिवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမပိုင်း နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မ్య၌၊ ရှရဒ္ဓ ကလ္ပ အခန်း၌ «ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်နည်း ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၂၂၄ သည် ပြီးဆုံး၏။