Adhyaya 223

Verse 1

भर्तृयज्ञ उवाच । श्राद्धार्हैर्ब्राह्मणैः कार्यं श्राद्धं दर्शे तु पार्वणम् । विपरीतं न कर्तव्यं श्राद्धमेकं कथंचन

ဘရ္တෘယဇ္ဉာက မိန့်ကြားသည်– သြရဒ္ဓကို လက်ခံထိုက်သော ဗြာဟ္မဏများနှင့် ပြုလုပ်ရမည်။ လကွယ်နေ့တွင် ပာရ္ဝဏ သြရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို မမှန်ကန်သောနည်းဖြင့် သြရဒ္ဓတစ်ခုပင် မပြုလုပ်သင့်။

Verse 2

जारजातापविद्धाद्यैर्यो नरः श्राद्धमाचरेत् । ब्राह्मणैस्तु न संदेहस्तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

ဖောက်ပြန်မှုမှ မွေးဖွားသူတို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သောသူများအားဖြင့် လူတစ်ယောက်က śrāddha ကို ပြုလုပ်လျှင်—ဗြာဟ္မဏများ ပါဝင်နေသော်လည်း သံသယမရှိဘဲ—ထို śrāddha သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 3

आनर्त उवाच । भयं मे सुमहज्जातमत्र यत्परिकीर्तितम् । जारजातापविद्धैस्तु यच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

အာနရတ (Ānarta) က ပြောသည်—ဤနေရာ၌ ကြေညာထားသကဲ့သို့ ဖောက်ပြန်မှုမှ မွေးဖွားသူ၊ ပယ်ချခံရသူတို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သောသူများအားဖြင့် ပြုသော śrāddha သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားမည်ဟူသောကြောင့် ငါ့အတွင်း၌ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 4

मनुना द्वादश प्रोक्ताः किल पुत्रा महामते । अपुत्राणां च पुत्रत्वं ये कुर्वंति सदैव हि

အို ပညာရှိရေ၊ မနု (Manu) သည် သားအမျိုးအစား တစ်ဆယ့်နှစ် မျိုးကို ဖော်ပြခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်—သားမရှိသူတို့အတွက်ပင် “သား” ဟူသော အဆင့်အတန်းနှင့် တာဝန်ကို အမြဲတမ်း ဖြည့်ဆည်းပေးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 5

औरसः क्षेत्रजश्चैव क्रयक्रीतश्च पालितः । प्रतिपन्नः सहोढश्च कानीनश्चापि सत्तम

တရားဝင်သား (aurasa)၊ မယားအတွက် မွေးဖွားစေသော kṣetraja သား၊ ဝယ်ယူထားသောသား၊ မွေးစားထိန်းသိမ်းသောသား၊ လက်ခံယူသောသား၊ မင်္ဂလာသတို့သမီးနှင့်အတူ ပါလာသောသား (sahoḍha)၊ မိန်းကလေးမင်္ဂလာမဆောင်မီ မွေးဖွားသောသား (kānīna)—အို လူကောင်းတို့အထဲမှ အကောင်းဆုံးရေ—(ဤတို့သည် ရေတွက်ထားသည့်အထဲတွင် ပါဝင်သည်)။

Verse 6

तथान्यौ कुण्डगोलौ च पुत्रावपि प्रकीर्तितौ

ထို့အပြင် အခြားနှစ်မျိုး—kuṇḍa နှင့် gola—ကိုလည်း သားအမျိုးအစားများအဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 7

शिष्यश्च रक्षितो मृत्योस्तथाश्वत्थो वनांतिगः । किमेते नैव कथिता यत्त्वमेवं प्रजल्पसि

ထို့ပြင် သေဘေးမှ ကယ်တင်ခံရသော တပည့်၊ သားအစားထိုးဟု ခေါ်သော အရှဝတ္ထ၊ နှင့် တောအစွန်း၌ နေထိုင်သူတို့ကို—သင်ဤသို့ ပြောလျှင် အဘယ်ကြောင့် မဖော်ပြခဲ့သနည်း?

Verse 8

भर्तृयज्ञ उवाच । सत्यमेतन्महाभाग सर्वे ते धर्मतः सुताः । परं युगत्रये प्रोक्ता न कलौ कलुषापहाः

ဘရ္ထြယဇ္ဉာက ပြောသည်– အမှန်ပင်ဖြစ်၏၊ ကံကောင်းသူရေ—ဓမ္မအရ သူတို့အားလုံးကို သားဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် ယုဂသုံးခေတ်အတွက်သာ ဆိုထားပြီး၊ ကလိယုဂ၌ အညစ်အကြေးကို မဖယ်ရှားနိုင်ကြ။

Verse 9

तदर्थं तेषु सन्तानं तावन्मात्रं युगेयुगे । सत्त्वाढ्यानां च लोकानां न कलौ चाल्पमेधसाम्

ထိုအကြောင်းကြောင့် ယုဂဟောင်းဟောင်းတို့၌ သားဆက်အရေးကို ခွင့်ပြုခြင်းသည် ထိုမျှသာ ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား လောကသည် သတ္တဝါဂုဏ်ဖြင့် ပြည့်ဝခဲ့သည်။ သို့သော် ကလိယုဂ၌ ဉာဏ်နည်းသူတို့အကြား ထိုကန့်သတ်မှု မတည်မြဲလေ။

Verse 10

कलावेव समाख्यातो व्यवहारः प्रपा तदः । अल्पसत्त्वा यतो लोकास्तेन चैष विधिः स्मृतः

ထို့ကြောင့် ကလိယုဂ၌ အထူးသဖြင့် အကျင့်အကြံပြုသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ရပ်ကို ကြေညာထားသည်။ လူတို့၏ သတ္တဝါအားနည်းသဖြင့်၊ ထိုကြောင့် ဤဝိဓိကို မှတ်သားထားကြသည်။

Verse 11

अत्र यः संकरं कुर्याद्योनेस्तस्य फलं शृणु । ब्राह्मण्यां ब्राह्मणात्पुत्रो ब्रह्मघ्नः संप्रजायते

ဤနေရာ၌ မိခင်ဝမ်းမှတဆင့် မသင့်လျော်သော မျိုးရိုးရောနှောမှု (သင်္ကရ) ကို ပြုသူ၏ အကျိုးကို နားထောင်လော့။ ဗြာဟ္မဏမိန်းမနှင့် ဗြာဟ္မဏမှ မွေးသော သားတောင်ပင် ဗြာဟ္မဏသတ်သူ (ဗြဟ္မဃ္န) ဖြစ်လာသည်။

Verse 12

सर्वाधमानामधमो यो वारड इति स्मृतः

အကျင့်ပျက်သူတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးဟု အစဉ်အလာ၌ «ဝါရာဍ» ဟု ခေါ်သူကို ဆိုကြသည်။

Verse 13

क्षत्रियाच्च तथा सूतो वैश्यान्मागध एव च । शूद्रात्तथांत्यजः प्रोक्तस्तेनैते वर्जिताः सुताः

က்ஶတ္ရိယမှ «စူတ» မွေးဖွား၍၊ ဝိုင်ရှျယမှ «မာဂဓ» မွေးဖွားသည်။ ထို့အတူ ရှူဒြမှ «အန္တျဇ» ဟု ကြေညာထားသဖြင့်၊ ထိုကဲ့သို့သော သားများကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 14

एतेषामपि निर्दिष्टाः सप्त राजन्सुपुत्रकाः । पंच वंशविनाशाय पूर्वेषां पातनाय च

ဤတို့အနက်ပင် မင်းကြီးရေ၊ «ကောင်းသောသား» ဟု သတ်မှတ်ထားသည့် အမျိုးအစား ခုနစ်မျိုး ရှိသည်။ သို့သော် အခြား ငါးမျိုးသည် မျိုးရိုးပျက်စီးစေ၍ ဘိုးဘွားတို့ကိုလည်း ကျဆင်းစေသည်။

Verse 15

औरसः प्रतिपन्नश्च क्रीतः पालित एव च । शिष्यश्च दत्तजीवश्च तथाश्वत्थश्च सप्तमः

အတည်ပြုထားသော သား ခုနစ်မျိုးမှာ— သဘာဝမွေး (အော်ရသ)၊ လက်ခံအသိအမှတ်ပြု (ပရတိပန္န)၊ ဝယ်ယူထားသော (ကရိတ)၊ မွေးစားထိန်းသိမ်း (ပါလိတ)၊ တပည့်သား (ရှိရှျ)၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ပေးအပ်ထားသော (ဒတ္တဇီဝ) နှင့် «အာရှဝတ္ထ» ဟူသော ခုနစ်မြောက် ဖြစ်သည်။

Verse 16

पुंनाम्नो नरकाद्घोराद्रक्षंति च सदा हि ते । पतन्तं पुरुषं तत्र तेन ते शोभनाः स्मृताः

သူတို့သည် «ပုမ္နာမ်» ဟု ခေါ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် နရကမှ ဘိုးဘွားတို့ကို အစဉ်ကာကွယ်ကယ်တင်ကြပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ကျဆင်းနေသော လူကိုလည်း ကယ်တင်သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို မြတ်နိုးဖွယ် သားများဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 17

क्षेत्रजश्च सहोढश्च कानीनः कुण्डगोलकौ । पंचैते पातयंतिस्म पितॄन्स्वर्गगतानपि

က္ෂೇತ್ರဇ၊ သဟိုဍ၊ ကာနီန နှင့် ကုဏ္ဍ၊ ဂိုလက ဟူသော နှစ်ပါးတို့—ဤငါးမျိုးသည် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ပြီးသော ပိတೃများကိုပင် ကျဆင်းစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 18

एतस्मात्कारणाच्छ्राद्धं जारजातस्य तद्वृथा

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် မတရားဆက်ဆံမှုမှ မွေးဖွားသူ (ဇာရ-ဇာတ) ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓ (śrāddha) သည် အကျိုးမရှိ၊ အလဟသ ဖြစ်သည်။

Verse 223

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे श्राद्धार्हानर्हब्राह्मणादिवर्णनंनाम त्रयोविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပဒစုစည်း (saṃhitā) အတွင်း၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှွရ သန့်ရှင်းဒေသ၏ တီရ္ထမဟာတ္မ್ಯ၌၊ ရှရဒ္ဓကလ္ပ အခန်း၌၊ «ရှရဒ္ဓ လက်ခံသင့်/မသင့်သော ဗြာဟ္မဏနှင့် အခြားသူတို့၏ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၂၂၃ ပြီးဆုံး၏။