Adhyaya 222

Verse 1

भर्तृयज्ञ उवाच । येषां च शस्त्रमृत्युः स्यादपमृत्युरथापि वा । उपसर्गान्मृतानां च विषमृत्युमुपेयुषाम्

ဘတ်ထြိယဇ္ဈနာ မိန့်တော်မူသည်– «လက်နက်ကြောင့် သေဆုံးသူများ၊ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးသူများ၊ ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် ပျက်စီးသေဆုံးသူများ၊ အဆိပ်ကြောင့် မရဏကို ရောက်သူများအတွက်—»

Verse 2

वह्निना च प्रदग्धानां जलमृत्युमुपेयुषाम् । सर्पव्याघ्रहतानां च शृंगैरुद्बन्धनैरपि

«မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသေဆုံးသူများ၊ ရေထဲ၌ သေဆုံးသူများ၊ မြွေ သို့မဟုတ် ကျားကြောင့် သတ်ခံရသူများ၊ ထို့ပြင် ချိုဖြင့် ထိုးသတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ကြိုးဆွဲသေခြင်းဖြင့် သေဆုံးသူများအတွက်လည်း—»

Verse 3

श्राद्धं तेषां प्रकर्तव्यं चतुर्दश्यां नराधिप । तेषां तस्मिन्कृते तृप्तिस्ततस्तत्पक्षजा भवेत्

«အို မင်းမြတ်၊ ထိုကွယ်လွန်သူတို့အတွက် စတုတ္ထဒသီ (လပြည့်မတိုင်မီ ၁၄ ရက်မြောက်) တွင် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေ့၌ ပြုလုပ်လျှင် သူတို့၏ တೃပ్తိ (စိတ်ကျေနပ်မှု) သည် ထိုပက္ခ၏ အကျိုးအာနိသင်နှင့် ကိုက်ညီစွာ ဖြစ်ပေါ်လာမည်»

Verse 4

आनर्त उवाच । कस्माच्छस्त्रहतानां च प्रोक्ता श्राद्धे चतुर्दशी । नान्येषां दिवसे तत्र संशयोऽयं वदस्व मे

အာနရတ မေးလျှောက်သည်– «လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူတို့၏ ရှရဒ္ဓအတွက် အဘယ်ကြောင့် စတုတ္ထဒသီကို သတ်မှတ်ထားသနည်း။ ထိုနေ့ကို အခြားသူတို့အတွက် မသတ်မှတ်ရခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဤသံသယကို ဖြေကြားပါ»

Verse 5

एकोद्दिष्टं न शंसंति सपिण्डीकरणं परम् । कस्मात्तत्र प्रकर्तव्यं वदैतन्मम विस्त रात्

«အချို့က ekoddiṣṭa ပူဇော်ပွဲကို မချီးမွမ်းကြ၊ အချို့ကတော့ sapiṇḍīkaraṇa ဟူသော အမြင့်မားသော ရိတုကို ဆိုကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်ရသနည်း။ ကျွန်ုပ်အား အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ»

Verse 6

कस्मान्न पार्वणं तत्र क्रियते दिवसे स्थिते । प्रेतपक्षे विशेषेण कृते श्राद्धेऽखिलेऽपि च

နေ့ရက်ရှိနေသော်လည်း အဲဒီနေရာမှာ ပာရ္ဝဏ-ရှရဒ္ဓ မပြုလုပ်ကြသည့်အကြောင်းက ဘာနည်း။ အထူးသဖြင့် ပရေတပက္ခ တစ်လျှောက်လုံး ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်နေချိန်တွင်ပင်။

Verse 7

भर्तृयज्ञौवाच । बृहत्कल्पे पुरा राजन्हिरण्याक्षो महासुरः । बभूव बलवाञ्छूरः सर्वदेवभयंकरः

ဘရ္တೃယဇ္ဉ ကဆိုသည်—အို မင်းကြီး၊ ရှေးကာလ၌ မဟာကလ္ပကြီး «ဗృဟတ်ကလ္ပ» တွင် ဟိရဏ္ယာක්ෂ ဟူသော မဟာအဆုရ တစ်ဦးရှိခဲ့၏။ သူသည် အင်အားကြီး၊ သူရဲကောင်း၊ နတ်တို့အားလုံးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 8

ब्रह्मा प्रतोषितस्तेन विधाय विविधं तपः । कृष्णपक्षे विशेषेण नभस्ये मासि संस्थिते

တပဿာမျိုးစုံကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူသည် ဘြဟ္မာကို ပီတိတော်မူစေ하였다—အထူးသဖြင့် နဘသျ မာသ၏ ကృష్ణပက္ခ (အမှောင်ဖက်) အတွင်း၌။

Verse 9

ब्रह्मोवाच । परितुष्टोस्मि ते वत्स प्रार्थयस्व यथेप्सितम् । अदेयमपि दास्यामि तस्मात्प्रार्थय मा चिरम्

ဘြဟ္မာက ဆိုသည်—ချစ်သား၊ သင်ကို ငါနှစ်သက်ပြီ။ သင်လိုချင်သမျှကို တောင်းလော့။ မပေးသင့်သော်လည်း ငါပေးမည်၊ ထို့ကြောင့် မနှောင့်နှေးဘဲ တောင်းလော့။

Verse 10

हिरण्याक्ष उवाच । भूताः प्रेताः पिशाचाश्च राक्षसा दैत्यदानवाः । बुभुक्षिताः प्रयाचंते मां नित्यं पद्मसंभव

ဟိရဏ္ယာක්ෂက ဆိုသည်—အို ပဒ္မသမ္ဘဝ (ဘြဟ္မာ)၊ ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချ၊ ရာက္ခသ၊ ဒೈတျ၊ ဒာနဝ တို့ကဲ့သို့ သတ္တဝါများသည် အမြဲဆာလောင်၍ နေ့စဉ် ငါ့ထံ လာရောက် တောင်းခံကြ၏။

Verse 11

प्रेतपक्षे कृते श्राद्धे कन्यासंस्थे दिवाकरे । एकस्मिन्नहनि प्रायस्तृप्तिः स्याद्वर्षसंभवा

ပရေတပက္ခ၌ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရာတွင် နေမင်းသည် ကညာရာသီ (Virgo) တွင် တည်နေသော်၊ တစ်နေ့တည်းဖြင့်ပင် တစ်နှစ်ပတ်လုံးတည်တံ့သကဲ့သို့ အာဟာရတရား၏ ကျေနပ်မှု ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 12

तत्त्वमद्य दिनं देहि तेभ्यः कमलसम्भव । तेन तृप्तिं गताः सर्वे स्थास्यंत्यब्दं पितामह

ထို့ကြောင့် ကမလသမ္ဘဝ (ဗြဟ္မာ) အရှင်၊ ယနေ့ကို သူတို့အတွက် ထူးမြတ်သောနေ့အဖြစ် ပေးသနားပါ။ ထိုအကျိုးကြောင့် သူတို့အားလုံး ကျေနပ်မှုရရှိကာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ထိုသို့တည်မြဲမည်၊ အို ပိတာမဟ (အဘိုးကြီး)။

Verse 13

श्रीब्रह्मोवाच । यः कश्चिन्मानवः श्राद्धं स्वपितृभ्यः प्रदास्यति । प्रेतपक्षे चतुर्दश्यां नभस्ये मा सि संस्थिते

သီရိဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်— ပရေတပက္ခ၏ အမှောင်ပက္ခ ၁၄ ရက်မြောက် (စတုရဒသီ) တွင်၊ နဘသ (ဘဟာဒြပဒ) လ၌ ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါ၊ မိမိ၏ ပိတೃများအတွက် ရှရဒ္ဓကို ပူဇော်မည့် မည်သည့် လူသားမဆို—

Verse 14

प्रेतानां राक्षसानां च भूतादीनां भविष्यति । मम वाक्यादसंदिग्धं ये चान्ये कीर्तितास्त्वया

—ထိုကောင်းမှုသည် ပရေတများ၊ ရာက္ခသများ၊ ဘူတများနှင့် အခြားတူညီသည့် အစိတ်အပိုင်းတို့အတွက်လည်း အမှန်တကယ် အကျိုးသက်ရောက်မည်။ ငါ၏စကားအရ သံသယမရှိ၊ သင်က ဖော်ပြခဲ့သော အခြားသူတို့အတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်မည်။

Verse 15

दुर्मृत्युना मृता ये च संग्रामेषु हताश्च ये । एकोद्दिष्टे सुतैर्दत्ते तेषां तृप्तिर्भविष्यति

ဒုర్మృတျု (မကောင်းသော/အချိန်မတိုင်မီ သေခြင်း) ဖြင့် သေဆုံးသူများနှင့် စစ်ပွဲများတွင် သတ်ဖြတ်ခံရသူများ— သားများက Ekoddiṣṭa Śrāddha ကို ပူဇော်ပေးသော်၊ သူတို့အတွက် ကျေနပ်မှုနှင့် သက်သာငြိမ်းချမ်းမှု ပေါ်ပေါက်မည်။

Verse 16

एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा ततश्चादर्शनं गतः । हिरण्याक्षोऽपि संहृष्टः स्वमेव भवनं ययौ

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဟိရဏ္ယာက္ṣ သည်လည်း ဝမ်းမြောက်၍ မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်သွား၏။

Verse 17

यच्च शस्त्रहतानां च तस्मिन्नहनि दीयते । एकोद्दिष्टं नरैः श्राद्धं तत्ते वक्ष्यामि कारणम्

ထို့ပြင် လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူတို့အတွက် ထိုနေ့တည်းက လူတို့ ပူဇော်ပြုလုပ်သော “ဧကောဒ္ဒိṣṭ သြာဒ္ဓ” အကြောင်းရင်းကို သင်အား ငါရှင်းပြမည်။

Verse 18

संख्ये शस्त्रहता ये च निर्विकल्पेन चेतसा । युध्यमाना न ते मर्त्ये जायते मनुजाः पुनः

စစ်မြေပြင်၌ တိုက်ခိုက်နေစဉ် စိတ်မလှုပ်ရှား မယိမ်းယိုင်ဘဲ လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူတို့သည် ဤလောက၌ လူအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိကြ။

Verse 19

पराङ्मुखाश्च हन्यंते पलायनपरायणाः । ते भवंति नराः प्रेता एतदाह पितामहः

နောက်ပြန်လှည့်၍ ထွက်ပြေးရန်သာ အားထားကာ သတ်ခံရသူတို့သည် ပရေတ (preta) ဖြစ်ကြသည်ဟု ပိတာမဟ (ဘြဟ္မာ) မိန့်တော်မူ၏။

Verse 20

सम्मुखा अपि ये दैन्यं हन्यमाना वदंति च । पश्चात्तापं च वा कुर्युः प्रहारैर्जर्जरीकृताः

ရန်သူကို မျက်နှာချင်းဆိုင်နေသူတို့ပင်၊ ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ခံရစဉ် စိတ်ပျက်အားငယ်သော စကားများ ပြောကြားသော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် နောက်တစ်ဖန် နောင်တရသော်လည်းကောင်း၊ ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးကွဲကြေသော်လည်း—

Verse 21

तेऽपि प्रेता भवन्तीह मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् । कदाचिच्चित्तचलनं शूराणामपि जायते

သူတို့လည်း ဤနေရာ၌ ပရေတ ဖြစ်ကြသည်ဟု စွာယမ္ဘုဝ မနုက ကြေညာခဲ့သည်။ အခါအားလျော်စွာ သတ္တိရှိသူတို့၏ စိတ်ပင် လှုပ်ရှားယိမ်းယိုင်တတ်သည်။

Verse 22

तेषां भ्रांत्या दिने तत्र श्राद्धं देयं निजैः सुतैः । अपमृत्युमृतानां च सर्वेषामपि देहिनाम्

ထို့ကြောင့် စိတ်မောဟကြောင့် ထိုနေ့၌ ထိုအခမ်းအနားတွင် မိမိတို့၏ သားများက Śrāddha ကို ပူဇော်ပေးရမည်။ အပမৃত्युဖြင့် သေဆုံးသူများနှင့် ကာယရှိသတ္တဝါ အားလုံးအတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 23

प्रेतत्वं जायते यस्मात्तस्माच्छ्राद्धस्य तद्दिनम् । श्राद्धार्हं पार्थिवश्रेष्ठ विशेषेण प्रकीर्तितम्

ထိုနေ့၌ ပရေတအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ထိုနေ့ကိုပင်—အို မင်းမြတ်တို့အထွဋ်အမြတ်—Śrāddha ပူဇော်ရန် အထူးသင့်တော်သောနေ့ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 24

एकोद्दिष्टं प्रकर्तव्यं यस्मात्तत्र दिने नरैः । सपिंडीकरणादूर्ध्वं तत्ते वक्ष्याभि कारणम्

ထို့ကြောင့် ထိုနေ့၌ လူတို့သည် ekoddiṣṭa Śrāddha ကို ပြုလုပ်ရမည်။ sapiṇḍīkaraṇa ပြီးနောက် ဘာကို ဆက်လက်ပြုရမည်ကို အကြောင်းရင်းနှင့်တကွ သင့်အား ငါရှင်းပြမည်။

Verse 25

यदि प्रेतत्वमापन्नः कदाचित्स्वपिता भवेत् । तृप्त्यर्थं तस्य कर्तव्यं श्राद्धं तत्र दिने नृप

အကယ်၍ အခါတစ်ခါ မိမိ၏ဖခင်သည် ပရေတအခြေအနေသို့ ရောက်သွားခဲ့လျှင်—အို မင်းကြီး—ထိုနေ့၌ သူ၏တೃप्तိအတွက် Śrāddha ကို ပြုလုပ်ပေးရမည်။

Verse 26

पितामहाद्यास्तत्राह्नि श्राद्धं नार्हंति कुत्रचित् । अथ चेद्भ्रांतितो दद्याद्धियते राक्षसैस्तु तत्

ထိုနေ့၌ အဘိုးကြီးနှင့် အခြားဘိုးဘွားများသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ śrāddha ကို လက်ခံခွင့်မရှိကြ။ မသိမသာမှားယွင်း၍ ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် ထိုအလှူကို rākṣasa များက လုယူသွားသည်။

Verse 27

ब्रह्मणो वचनाद्राजन्भूतप्रेतैश्च दानवैः । तेनैकोद्दिष्टमेवात्र कर्तव्यं न तु पार्वणम्

ဗြဟ္မာ (Brahmā) ၏ အမိန့်တော်အရ၊ အို မင်းကြီး—bhūta၊ preta နှင့် dānava တို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍—ဤနေရာ၌ ekoddiṣṭa ပူဇော်ပွဲကိုသာ ပြုလုပ်ရမည်၊ pārvaṇa śrāddha ကို မပြုရ။

Verse 28

पितृपक्षे चतुर्दश्यां कन्यासंस्थे दिवाकरे । पितामहो न गृह्णाति पित्रा तेन समं तदा

Pitṛpakṣa အတွင်း လဆန်း/လဆုတ် ဆယ့်လေးရက်နေ့၌ နေမင်းသည် ကန်ယာရာသီ (Virgo) တွင် တည်နေသော် အဘိုးကြီးသည် အလှူကို မလက်ခံ၊ ထိုအချိန်၌ ဖခင်နှင့် တန်းတူဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 29

न च तस्य पिता राजंस्तथैव प्रपितामहः

ထို့အတူပင်၊ အို မင်းကြီး၊ သူ၏ဖခင်နှင့် အဘိုးကြီး၏အဘိုး (great-grandfather) တို့လည်း မလက်ခံကြ။

Verse 30

एतस्मात्कारणाद्राजन्पार्वणं न विधीयते । तस्मिन्नहनि संप्राप्ते व्यर्थं श्राद्धं भवेद्यतः

ထို့ကြောင့်၊ အို မင်းကြီး၊ pārvaṇa śrāddha ကို မသတ်မှတ်မညွှန်ကြားထား။ ထိုနေ့ရောက်လာသောအခါ śrāddha သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားမည်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 31

नान्यस्थानोद्भवैर्विप्रैः श्राद्धकर्मव्रतानि च । नागरो नागरैः कुर्यादन्यथा तद्वृथा भवेत्

အခြားဒေသမွ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏများဖြင့် သြရဒ္ဓကိစ္စနှင့် ဝရတအကျင့်များကို မပြုလုပ်သင့်။ နာဂရသူသည် နာဂရဗြာဟ္မဏများဖြင့်သာ ပြုစေရာ; မဟုတ်လျှင် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားမည်။

Verse 32

अन्यस्थानोद्भवैर्विप्रैर्यच्छ्राद्धं क्रियते ध्रुवम् । संपूर्णं व्यर्थतां याति नागराणां क्रियापरैः

အခြားဒေသမွ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏများက ပြုလုပ်သော သြရဒ္ဓသည်—ပြည့်စုံစွာ ပြီးစီးသော်လည်း—မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်မှုကို အလေးထားသော နာဂရတို့အတွက် သေချာပေါက် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 33

अथाचारपरिभ्रष्टाः श्राद्धार्हा एव नागराः । वलीवर्दसमानोऽपि ज्ञातीयो यदि लभ्यते । किमन्यैर्बहुभिर्विप्रैर्वेदवेदांगपारगैः

အကျင့်အကြံမှန်ကန်မှုမှ လွဲချော်သွားသော နာဂရများပင် သြရဒ္ဓတွင် လက်ခံထိုက်သူဟု သတ်မှတ်ရမည်။ ဆွေမျိုးတစ်ဦးကို ရနိုင်လျှင်—နွားဆွဲကဲ့သို့ နိမ့်ကျသည်ဟု ထင်ရသူပင်ဖြစ်စေ—ဝေဒနှင့် ဝေဒಾಂಗများကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများ အများအပြားကို ဘာလိုသေးသနည်း။

Verse 222

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्ध कल्पे चतुर्दशीशस्त्रहतश्राद्धनिर्णयवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒမဟာပုရာဏ၌—အပိုဒ် ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၌၊ သြရဒ္ဓကလ္ပ အပိုင်းတွင် «လဆန်းတစ်ဆယ့်လေးရက် (ចတုર્દશီ) တွင် လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူတို့အတွက် သြရဒ္ဓ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၂၂ ပြီးဆုံး၏။