Adhyaya 217

Verse 1

आनर्त उवाच । विधिना येन कर्तव्यं श्राद्धं सर्वं मुनीश्वर । तमाचक्ष्वाऽद्य कार्त्स्न्येन श्रद्धा मे महती स्थिता

အာနရတက ပြောသည်။ မုနိတို့အကြား အရှင်မြတ်ကြီး၊ ယနေ့ ကျွန်ုပ်အား Śrāddha အားလုံးကို ပြုလုပ်ရမည့် မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို အပြည့်အစုံ ဟောကြားပါ။ ကျွန်ုပ်၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါကြီးမားစွာ ပေါ်ထွန်း၍ ခိုင်မြဲနေပါသည်။

Verse 2

भर्तृयज्ञ उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि श्राद्धस्य विधिमुत्तमम् । पितॄणां तुष्टिदं नित्यं सर्वकामप्रदं नृणाम्

ဘဟတ္တရိယဇ္ဉက ပြောသည်။ နားထောင်ပါ၊ အို မင်းကြီး။ ပိတೃများကို အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်စေပြီး လူတို့အတွက် တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသော Śrāddha ၏ အမြတ်ဆုံး နည်းစနစ်ကို ငါဟောပြမည်။

Verse 4

स्वकर्मोपार्जितैर्वित्तैः श्राद्धकार्याणि चाहरेत् । मायादिभिर्न चौर्येण न च्छलाप्तैर्न वंचनैः । स्ववृत्त्योपार्जितैर्वित्तैः श्राद्धद्रव्यं समाहरेत् । सुप्रतिग्रहजैर्द्रव्यैर्ब्राह्मणानां विशिष्यते

Śrāddha အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ကိုယ်တိုင်၏ တရားသဖြင့် လုပ်ကိုင်ရယူသော ငွေကြေးဖြင့်သာ စုဆောင်းရမည်။ လှည့်ဖြားမှု၊ ခိုးယူမှု၊ လိမ်လည်လှည့်ကွက်ဖြင့် ရသော အကျိုးအမြတ်၊ သို့မဟုတ် လှည့်စား၍ ရသော ငွေကြေးဖြင့် မဟုတ်ရ။ ကိုယ်ပိုင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှ သန့်ရှင်းစွာ ရရှိသော ငွေကြေးဖြင့် Śrāddha ပစ္စည်းကို စုဆောင်းရမည်။ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက်တော့ အပြစ်ကင်းသော သင့်လျော်သည့် လက်ခံယူခြင်း (supratigraha) မှ ရသော ပစ္စည်းသည် အထူးချီးမွမ်းထိုက်သည်။

Verse 5

रक्षणाप्तैर्नरेन्द्रस्य वैश्यस्य क्षेत्र संभवैः । शूद्रस्य पण्यलब्धैश्च श्राद्धं कर्तुं प्रयुज्यते

မင်းကြီးအတွက်တော့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းဟူသော အုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်မှ ရသော ငွေကြေးကို Śrāddha အတွက် အသုံးချရမည်။ ဝိုင်ရှျအတွက် လယ်ယာမြေမှ ပေါက်ဖွားသော ဝင်ငွေကို၊ ရှူဒြအတွက်တော့ ကုန်သွယ်ရောင်းဝယ်ခြင်းမှ ရသော ဝင်ငွေကို သုံး၍ Śrāddha ပြုလုပ်ခြင်းသည် သင့်လျော်သည်။

Verse 6

एवं शुद्धिसमोपेते द्रव्ये प्राप्ते गृहांतिकम् । पूर्वेद्युः सायमासाद्य श्राद्धार्हाणां द्विजन्मनाम्

ဤသို့ သန့်ရှင်း၍ သင့်လျော်သော ပစ္စည်းများကို အိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ မနေ့ညနေတွင် သြရာဒ္ဓ လက်ခံထိုက်သော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များထံ သွားရောက် စီစဉ်ရမည်။

Verse 7

गृहं गत्वा शुचिर्भूत्वा कामक्रोधविवर्जितः । आमंत्रयेद्यतीन्पश्चात्स्नातकान्ब्रह्मकर्मिणः

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ လိုချင်တပ်မက်မှုနှင့် ဒေါသကို ပယ်ဖျက်၍၊ ထို့နောက် ယတီ (သီလရှင်/တပသီ) များကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး၊ ထို့ပြီးမှ ဗြဟ္မကမ္မ၌ တည်ကြည်သော စနာတက (snātaka) များကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 8

तदभावे गृहस्थांश्च । ब्रह्मज्ञानपरायणान् अग्निहोत्रपरान्विप्रान्वेदविद्याविचक्षणान्

ထိုသူတို့ (ယတီနှင့် စနာတက) မရှိလျှင်၊ ဗြဟ္မဇ္ဈာနကို အားထားသော အိမ်ထောင်ရှင်များကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်—အဂ္နိဟောတရကို အလေးထား၍ ဝေဒဗေဒပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများကို ဖြစ်သည်။

Verse 9

श्रोत्रियांश्च तथा वृद्धान्षट्कर्मनिरतान्सदा । बहुभृत्यकुटुम्बांश्च दरिद्रा्न्संयुतान्गुणैः

ထို့ပြင် ရှရောတရိယ (śrotriya) များ၊ အသက်ကြီးသူများနှင့် ခြောက်ကမ္မ (ṣaṭkarma) ကို အမြဲလုပ်ဆောင်သူများကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထို့အတူ အိမ်ထောင်သားသမီးနှင့် အလုပ်သမားများ များစွာကို ထောက်ပံ့ရသူများကိုလည်း—ဆင်းရဲသော်လည်း ဂုဏ်သတ္တိရှိလျှင်—ဖိတ်ခေါ်သင့်သည်။

Verse 10

अव्यंगान्रोगनिर्मुक्ताञ्जिताहारांस्तथा शुचीन् । एते स्युर्ब्राह्मणा राजञ्छ्राद्धार्हाः परिकीर्तिताः

ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းမှုမရှိ၊ ရောဂါကင်းစင်၊ အစားအစာကို ထိန်းချုပ်တတ်၍ သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏများ—အို မင်းကြီး၊ ထိုသူတို့ကို သြရာဒ္ဓ လက်ခံထိုက်သူများဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 11

अनर्हा ये च निर्दिष्टाः शृणु तानपि वच्मि ते । हीनांगानधिकांगांश्च सर्वभाक्षन्निराकृतीन्

မသင့်လျော်သူများအကြောင်းကိုလည်း နားထောင်လော့ - သင့်အား ငါပြောပြမည်။ ခြေလက်အင်္ဂါ ချို့တဲ့သူများ၊ ပိုနေသူများ၊ အရာရာကို ဆင်ခြင်မှုမရှိဘဲ စားသောက်သူများနှင့် စက်ဆုပ်ဖွယ် စိတ်နေသဘောထားရှိသူများကို ပယ်နယ်ရမည်။

Verse 12

श्यावदन्तान्वृथादन्तान्वेदविक्रयकारकान् । वेदविप्लवकान्वापि वेदशास्त्रविवर्जितान्

သွားမည်းသူများ၊ သွားရောဂါရှိသူများ သို့မဟုတ် အသုံးမဝင်သော သွားရှိသူများ၊ ဗေဒကျမ်းများကို ရောင်းစားသူများ၊ ဗေဒကျမ်းများကို ဖျက်ဆီးသူများနှင့် ဗေဒနှင့် ကျမ်းဂန်ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းကင်းမဲ့သူများကို (ပယ်နယ်ပါ)။

Verse 13

कुनखान्रोगसंयुक्तान्द्विर्नग्नान्परहिंसकान् । जनापवादसंयुक्तान्नास्तिकानृतकानपि

ဘိုးဘေးတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းလိုသူသည် လက်သည်းရောဂါရှိသူများ၊ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အဝတ်မပါဘဲ နေသူများ၊ သူတစ်ပါးကို ညှဉ်းဆဲသူများ၊ အသရေဖျက်မှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သူများ၊ ဘာသာမဲ့များနှင့် မုသားပြောသူများကို ဖယ်ရှားသင့်သည်။

Verse 14

वार्धुषिकान्विकर्मस्थाञ्छौचाचारविवर्जि तान् । अतिदीर्घान्कृशान्वापि स्थूलानपि च लोमशान्

အတိုးကြီးစားခြင်းဖြင့် အသက်မွေးသူများ၊ တားမြစ်ထားသော အလုပ်များ လုပ်ကိုင်သူများ၊ မသန့်ရှင်းသူများကို ශြာဒ္ဓ (ကွယ်လွန်သူများအတွက် ရည်စူးသောပွဲ) မှ ဖယ်ရှားပါ။ ထို့အတူ အရပ်ရှည်လွန်းသူ၊ ပိန်လွန်းသူ၊ ဝလွန်းသူ သို့မဟုတ် အမွေးအမျှင် ထူလွန်းသူများကိုလည်း ဖယ်ရှားပါ။

Verse 15

निर्लोमान्वर्जयेच्छ्राद्धे य इच्छेत्पितृगौरवम् । परदाररता ये च तथा यो वृषली पतिः

ဘိုးဘေးတို့၏ စစ်မှန်သော ဂုဏ်သိက္ခာကို လိုလားပါက အမွေးအမျှင်မရှိသူများ၊ သူတစ်ပါးမယားကို တပ်မက်သူများနှင့် ဇာတ်နိမ့်အမျိုးသမီး၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူတို့ကို ශြာဒ္ဓပွဲမှ ဖယ်ရှားသင့်သည်။

Verse 16

वंध्या वै वृषली प्रोक्ता वृषली च मृतप्रजा । अपरा वृषली प्रोक्ता कुमारी या रजस्वला

ကလေးမမွေးနိုင်သော မိန်းမကို «ဝೃṣလီ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ကလေးများ သေဆုံးသွားသော မိန်းမကိုလည်း «ဝೃṣလီ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာမဆောင်ရသေးဘဲ ရာသီလာစတင်သော မိန်းကလေးကိုလည်း «ဝೃṣလီ» ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 17

षण्ढो मलिम्लुचो दम्भी राजपै शुन्यवृत्तयः । सगोत्रायाश्च संभूतस्तथैकप्रवरासुतः

ဖယ်ရှားရမည့်သူများမှာ—လိင်အင်အားမရှိသူ၊ «မလိမ်လုက» (အောက်တန်းကျ/အပြင်ဝန်န)၊ ဟန်ဆောင်သူ၊ မင်းရေးရာ စုံထောက်လုပ်ငန်းဖြင့် အသက်မွေးသူတို့ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့အပြင် ဂိုတြာတူ မိန်းမမှ မွေးဖွားသူနှင့် ပရဝရ တစ်ခုတည်းအတွင်း ပေါင်းစည်းမှုမှ မွေးဖွားသူကိုလည်း ဖယ်ရှားရ၏။

Verse 18

कनिष्ठः प्राक्कृताधानः कृतोद्वाहश्च प्राक्तु यः । तथा प्राग्दीक्षितो यश्च स त्याज्यो गृहसंयुतः

ထို့အပြင် ဖယ်ရှားရမည့်သူမှာ—အစ်ကိုမတိုင်မီ မီးယဇ်အဓာန (ādhāna) ကို ပြုလုပ်သွားသော ညီ၊ အစ်ကိုမတိုင်မီ မင်္ဂလာဆောင်သွားသောသူ၊ ထို့ပြင် အစ်ကိုမတိုင်မီ ဒိက္ခာ (dīkṣā) ခံယူသွားသောသူ ဖြစ်၏။ ထိုသို့သော ဂೃಹಸ್ಥကို ရှရဒ္ဓ၌ ရှောင်ကြဉ်ရ၏။

Verse 19

पितृमातृपरित्यागी तथाच गुरुतल्पगः । निर्द्दोषां यस्त्यजेत्पत्नीं कृतघ्नो यश्च कर्षुकः

ဖယ်ရှားရမည့်သူမှာ—မိဘကို စွန့်ပစ်သူ၊ ထို့အပြင် ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူ (gurutaḷpaga)၊ အပြစ်မရှိသော ဇနီးကို စွန့်ပစ်သူ၊ ကျေးဇူးမသိသူ၊ နှင့် «ကရ္ရှုက» (ဤပူဇော်ပွဲ၌ မသင့်ဟု ရှုတ်ချခံရသူ) တို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 20

शिल्पजीवी प्रमादी च पण्य जीवी कृतायुधः । एतान्विवर्जयेच्छ्राद्धे येषां नो ज्ञायते कुलम्

ရှရဒ္ဓ၌ လက်မှုလုပ်ငန်းဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ ပေါ့ပျက်သူ၊ ကုန်သွယ်ရောင်းဝယ်ဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ လက်နက်ပြုလုပ်သူတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရ၏။ ထို့ပြင် မိမိတို့၏ မျိုးရိုးကူလ မသိရသူတို့ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရ၏။

Verse 21

अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि ये शस्ताः श्राद्धकर्मणि । ये ब्राह्मणाः पुरा ख्याताः पापानां पंक्तिपावनाः

ယခုမှစ၍ သြာဒ္ဓကမ္မ၌ ချီးမွမ်းထိုက်သူတို့ကို ငါထပ်မံကြေညာမည်။ အတိတ်ကာလမှ «ထမင်းတန်းကို သန့်စင်သူ» ဟု နာမည်ကြီးသော ဘရာဟ္မဏများသည် မိမိတို့၏ ရှိနေခြင်းသာဖြင့်ပင် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားကြသည်။

Verse 22

त्रिणाचिकेतस्त्रिमधुस्त्रिसुपर्णः षडंगवित् । यश्च विद्याव्रतस्नातो धर्मद्रोणस्य पाठकः

သြာဒ္ဓအတွက် ချီးမွမ်းထိုက်သူမှာ တြိဏာစိကေတ၊ တြိမဓု၊ တြိသုပဏ္ဏ စည်းကမ်းများကို ကျွမ်းကျင်သူ၊ ဝေဒအင်္ဂ ခြောက်ပါးကို သိသူ၊ ဗိဒ္ယာဝြတ အဆုံးသတ်၍ သန့်စင်ရေချိုးပြီးသူ၊ ထို့ပြင် ဓမ္မဒြောဏကို ရွတ်ဖတ်သင်ကြားသူ ဖြစ်သည်။

Verse 23

पुराणज्ञस्तथा ज्ञानी विज्ञेयो ज्येष्ठसामवित् । अथर्वशिरसो वेत्ता क्रतुगामी सुकर्मकृत्

သူသည် သန့်ရှင်းသော ကర్మများအတွက် သင့်တော်သော ဘရာဟ္မဏ အစစ်ဟု သိမှတ်ရမည်။ ပုရာဏများကို သိသူ၊ ပညာရှိသူ၊ ဇျေဋ္ဌသာမန် သီချင်းများကို နားလည်သူ၊ အထရ္ဝရှီရသကို သိသူ၊ ယဇ္ဉာလုပ်ထုံးလုပ်နည်း၌ ကျွမ်းကျင်သူ၊ နှင့် ဓမ္မကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 25

मृष्टान्नादो मृष्टवाक्यः सदा जपपरायणः । एते ब्राह्मणा ज्ञेया निःशेषाः पंक्तिपावनाः

အစားအစာ သန့်ရှင်းသူ၊ စကားပြော သန့်ရှင်းသိမ်မွေ့သူ၊ အမြဲတမ်း ဂျပ (japa) ကို အားထားသူ—ဤသို့သော ဘရာဟ္မဏများကို အပြည့်အဝ «ထမင်းတန်းကို သန့်စင်သူ» ဟု သိမှတ်ရမည်၊ ပူဇော်စားသောက်ပွဲ၌ အစုအဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို သန့်စင်စေသည်။

Verse 26

एतैर्विमिश्रिताः सर्वे गर्हिता अपि ये द्विजाः । पितॄणां तेऽपि कुर्वंति तृप्तिं भुक्त्वा कुलोद्भवाः

အခြားသဘောတရားအရ အပြစ်တင်ခံရနိုင်သော ဒွိဇများပင်—ဤကဲ့သို့သော ထိုက်တန်သူများနှင့် အတူ ထိုင်၍ ရောနှောနေပါက—သူတို့သည် စားသောက်ပြီးနောက် မိသားစုမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူများဖြစ်သဖြင့် ပိတೃများကိုပါ တင်းတိမ်စေကြသည်။

Verse 27

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कुलं ज्ञेयं द्बिजन्मनाम् । शीलं पश्चाद्वयो नाम कन्यादानं ततः परम्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ပထမဦးစွာ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၏ မျိုးရိုးကို စိစစ်သိမြင်ရမည်။ ထို့နောက် အကျင့်သီလ၊ ထို့နောက် အသက်နှင့် အမည်ကို သိရမည်။ ထို့နောက်မှသာ သမီးပေးလက်ထပ်ခြင်းကဲ့သို့ မိသားစုချိတ်ဆက်ရေးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 28

श्रुतशीलविहीनाय धर्मज्ञायापि मानवः । श्राद्धं ददाति कन्यां च यस्तेनाग्निं विना हुतम्

အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် သင်ကြားသိမြင်မှုနှင့် သီလအကျင့်မရှိသူထံသို့—ဒharma ကို ပြောဆိုတတ်သော်လည်း—Śrāddha ကို ပူဇော်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် သမီးကို လက်ထပ်ပေးခြင်း ပြုလျှင်၊ ထိုကိစ္စသည် မီးမရှိဘဲ ဟောမ (ပူဇော်) လုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 29

ऊषरे वापि तं सस्यं तुषाणां कण्डनं कृतम् । कुलाचारसमोपेतांस्तस्माच्छ्राद्धे नियोजयेत्

မြေညံ့သော ဥရှရေမြေတွင် ပေါက်သော စပါးသည် အခွံကိုသာ ထောင်းသကဲ့သို့ အနှစ်မရှိသကာလ၊ ထိုနည်းတူ စံနှုန်းမပြည့်စုံလျှင် ပူဇော်ပွဲလည်း အလွတ်အပျက် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် Śrāddha တွင် မျိုးရိုးဓလေ့ကောင်းနှင့် ပြည့်စုံသူတို့ကိုသာ ခန့်အပ်သင့်၏။

Verse 30

ब्राह्मणान्नृपशार्दूल मन्दविद्याधरानपि । एवं विज्ञाय तान्विप्रान्गृहीत्वा चरणौ ततः

အို မင်းတို့ထဲက ကျားသဖွယ်သော မင်းမြတ်၊ ဗြာဟ္မဏတို့အတွင်း၌ပင် ပညာနည်းသူတို့လည်း ရှိတတ်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုဗိပရ (ပုရောဟိတ်) တို့ကို စိစစ်သိမြင်ပြီးနောက်၊ သူတို့ကို လက်ခံကာ ခြေတော်ကို ကိုင်၍ ရိုသေပြုရမည်။

Verse 31

प्रयत्नेन तु सव्येन पाणिना दक्षिणेन तु । युग्मानथ यथाशक्त्या नमस्कृत्य पुनःपुनः

သတိထား၍ ဘယ်လက်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့နောက် ညာလက်ဖြင့်လည်းကောင်း (ရိုသေစွာ လက်ခံ၍) အတွဲအဖက်တို့ကို တတ်နိုင်သမျှ စီစဉ်ကာ၊ ထပ်ထပ်မံမံ နမസ്കာရ ပြုရမည်။

Verse 32

दक्षिणं जान्वथालभ्य मन्त्रमेनमुदीरयेत् । आगच्छंतु महाभागा विश्वेदेवा महाबलाः

ညာဒူးကို ထိကာ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်– «ကံကောင်းမြတ်သော အင်အားကြီး ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့ လာကြပါစေ»။

Verse 33

भक्त्याहूता मया चैव त्वं चापि व्रतभाग्भव । एवं युग्मा न्समामंत्र्य विश्वेदेवकृते द्विजान्

«ဘက္တိဖြင့် ငါက ဖိတ်ခေါ်ပြီးပြီ; သင်လည်း ဤဝရတ၌ အစုရှယ်သူ ဖြစ်ပါစေ»။ ထို့ကြောင့် အတွဲအတွဲကို သင့်တင့်စွာ ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် ဝိශ්ဝေဒေဝါတို့အတွက် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 34

अपसव्यं ततः कृत्वा पित्रर्थं चाभिमंत्रयेत् । ब्राह्मणांस्त्रीन्यथाशक्त्या एकैकस्य पृथक्पृथक्

ထို့နောက် ယဇ္ဉောပဝီတကို အပစဗျ (ပြန်လှန်ပုံ) ဖြင့် ဝတ်ကာ ပိတೃများအတွက် အဘိမန္တရ (ဖိတ်ခေါ်/အာဝါဟန) ပြုရမည်။ ကိုယ့်စွမ်းအားအလိုက် ဘြာဟ္မဏ သုံးဦးကို တစ်ဦးချင်း သီးသန့် ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 35

एकैकं वा त्रयाणां वा एकमेवं निमंत्रयेत् । ब्राह्मणान्मातृपक्षे च एष एव विधिः स्मृतः

တစ်ဦးချင်းဖိတ်ခေါ်နိုင်သကဲ့သို့ သုံးဦးကို တစ်ပြိုင်နက်ဖိတ်ခေါ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဤနည်းအတိုင်း ဘြာဟ္မဏ တစ်ဦးတည်းကိုပင် ဖိတ်ခေါ်နိုင်သည်။ မိခင်ဘက် (မာတೃပက္ခ) အတွက်လည်း ဤနည်းတူပင် စည်းကမ်းဟု မှတ်သားထားသည်။

Verse 36

ततः पादौ परिस्पृष्ट्वा द्विजस्येदमुदीरयेत् । श्रद्धा पूतेन मनसा पितृभक्तिपरायणः

ထို့နောက် ဒွိဇ (ဘြာဟ္မဏ) ၏ ခြေဖဝါးကို လေးစားစွာ ထိကာ ဤအရာကို ရွတ်ဆိုရမည်—ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စိတ်သန့်စင်ပြီး ပိတೃဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်သူအဖြစ်။

Verse 37

पिता मे तव कायेस्मिंस्तथा चैव पितामहः । स्वपित्रा सहितो ह्येतु त्वं च व्रतपरो भव

«ငါ့အဖေ၊ ထို့အတူ ငါ့အဘိုးလည်း သင်၏ကိုယ်တိုင်အတွင်းသို့ ဤနေရာ၌ လာရောက်ပါစေ—သူတို့၏အဖေများနှင့်အတူ။ သင်လည်း ဤဝရတကို တည်ကြည်စွာ စောင့်ထိန်းပါ»။

Verse 38

एवं पितॄन्समाहूय तथा मातामहानथ । संमंत्रिताश्च ते विप्राः संयमात्मान एव ते

ထို့ကြောင့် ပိတೃများကို ခေါ်ဖိတ်ပြီးနောက် မိခင်ဘက် အဘိုးများကိုလည်း ခေါ်ဖိတ်လျက်၊ ထိုဗြာဟ္မဏများသည် မန္တရဖြင့် စနစ်တကျ ဖိတ်ကြားခံရပြီး ကိုယ်စိတ်ထိန်းသိမ်းကာ စည်းကမ်းတကျ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 39

यजमानः शांतमना ब्रह्मचर्यसमन्वितः । तां रात्रिं समतिक्रम्य प्रातरुत्थाय मानवः

ယဇမာနသည် စိတ်ငြိမ်သက်၍ ဗြဟ္မစရိယာကို ထိန်းသိမ်းကာ ထိုညကို ထိုသို့ပင် ဖြတ်သန်းရမည်။ နံနက်ရောက်သော် လူသည် ထ၍ အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 40

तदह्नि वर्जयेत्कोपं स्वाध्यायं कर्म कुत्सितम् । तैलाभ्यंगं श्रमं यानं वाहनं चाथ दूरतः

ထိုနေ့တွင် ဒေါသ၊ (သာမန်) စွာဓျာယ (စာဖတ်/ရွတ်ဆိုခြင်း) နှင့် အပြစ်တင်ထိုက်သော အလုပ်များကို ရှောင်ရမည်။ ထို့ပြင် ဆီလိမ်းနှိပ်နယ်ခြင်း၊ ပင်ပန်းအလုပ်လုပ်ခြင်း၊ ခရီးသွားခြင်းနှင့် ယာဉ်စီးခြင်းတို့ကိုလည်း ဝေးဝေးထား၍ ရှောင်ရမည်။

Verse 41

ततो मध्यं गते सूर्ये काले कुतपसंज्ञिते । स्नातः शुक्लांबरधरः सन्तर्प्य पितृदेवताः । सन्तुष्टांश्च समाहूतांस्तान्विप्राञ्छ्राद्धमाचरेत्

ထို့နောက် နေမင်းသည် မွန်းတည့်သို့ ရောက်သောအခါ—ကူတပ (Kutapa) ဟု ခေါ်သော အချိန်၌—ရေချိုးပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်လျက် ပိတೃဒေဝတားများကို ပူဇော်အနုမောဒနာဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေရာ၏။ ထို့ပြင် ဖိတ်ကြားထားသော ဗြာဟ္မဏများ ပျော်ရွှင်စွာ စုဝေးလာသောအခါ သြရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 42

विविक्ते गृहमध्यस्थे मनोज्ञे दक्षिणाप्लवे । न यत्र जायते दृष्टिः पापानां क्रूरकर्मिणाम्

အိမ်အတွင်းရှိ တိတ်ဆိတ်၍ သာယာသော နေရာ၊ တောင်ဘက်သို့ လျောဆင်းသော မြေပြင်ပေါ်တွင်၊ အပြစ်ရှိ၍ ကြမ်းတမ်းသော အကျင့်ပြုသူတို့၏ မျက်စိမကျရောက်သည့် နေရာ၌ ပူဇော်ပွဲကို ကျင်းပရမည်။

Verse 43

यच्छ्राद्धं वीक्षते श्वा वा नारी वाऽथ रजस्वला । पतितो वा वराहो वा तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

ခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်စေ၊ ရာသီလာနေသော မိန်းမဖြစ်စေ၊ သီလပျက်ကျသူဖြစ်စေ၊ ဝက်တောဖြစ်စေ—Śrāddha ကို ကြည့်မြင်လျှင် ထို Śrāddha သည် အကျိုးမဲ့သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 44

अन्नं पर्युषितं यच्च तैलाक्तं वा प्रदीयते । सकेशं वा सनिंद्यं च तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

Śrāddha တွင် ပူဇော်သော အစာသည် အဟောင်းအနံ့ထွက်သည့် အစာဖြစ်စေ၊ ဆီလိမ်းထားသည့် အစာဖြစ်စေ၊ ဆံပင်ပါဝင်နေသည့် အစာဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အညစ်အကြေးနှင့် အပြစ်တင်ထိုက်သည့် အခြေအနေဖြစ်စေ—ထို Śrāddha သည် အကျိုးမဲ့သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 45

विभक्तिरहितं श्राद्धं तथा मौनविवर्जितम् । दक्षिणारहितं यच्च तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

အပိုင်းအခြားမှန်ကန်စွာ မခွဲဝေသော Śrāddha၊ သတ်မှတ်ထားသော တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ထိန်းသိမ်းမှု မရှိသော Śrāddha၊ ဒက္ခိဏာ မပူဇော်သော Śrāddha—ထိုကဲ့သို့သော Śrāddha သည် အကျိုးမဲ့သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 46

घरट्टोलूखलोत्थौ च यत्र शब्दौ व्यवस्थितौ । शूर्पस्य वा विशेषेण तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

ကြိတ်စက် (ကြိတ်ခွဲ) နှင့် ထောင်းအိုး (မော်တာ) တို့၏ အသံများ ရှိနေသော နေရာ၌၊ အထူးသဖြင့် စပါးရွေးသန့်စင်ရာ ခြင်းတောင်း (winnowing) ၏ အသံ ကြားရသော နေရာ၌—ထို Śrāddha သည် အကျိုးမဲ့သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 47

यत्र संस्क्रियमाणे च कलहः संप्रजायते । पंक्तिभेदो विशेषेण तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

ပြင်ဆင်နေစဉ် အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပေါ်လာရာ၌၊ အထူးသဖြင့် ထမင်းစားတန်းစဉ် ပျက်ကွက်၍ ခွဲကွာသွားရာ၌၊ ထိုနေရာ၌ ပြုသော śrāddha သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 48

पूर्वाह्णे क्रियते यच्च रात्रौ वा संध्ययोरपि । पर्याकाशे तथा देशे तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत

နံနက်ပိုင်းတွင်ဖြစ်စေ၊ ညအချိန်တွင်ဖြစ်စေ၊ မိုးလင်းဆည်းဆာနှစ်ချိန်တွင်ဖြစ်စေ၊ ထို့အပြင် အမိုးအကာမရှိသော ပွင့်လင်းရာနေရာ၌ ပြုသော śrāddha သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 49

ब्राह्मणो यजमानो वा ब्रह्मचर्यं विना यदि । भुंक्ते दद्याच्च यच्छ्राद्धं तद्राजन्व्यर्थतां व्रजेत्

အရှင်မင်းကြီး၊ ဘြာဟ္မဏ (လက်ခံ/ဆောင်ရွက်သူ) သို့မဟုတ် ယဇမာန (ပူဇော်သူ) တို့သည် brahmacarya (သန့်ရှင်းစည်းကမ်း) မရှိဘဲ śrāddha အတွင်း စားသောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပေးကမ်းခြင်း ပြုလျှင် ထို śrāddha သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 50

तुषधान्यं सनिष्पावं यच्चोच्छिष्टं च दीयते । अर्धभुक्तं घृतं क्षीरं तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

အခွံဖျက်မထားသော သီးနှံ၊ အညစ်အကြေးရောနှောသော အစာ၊ သို့မဟုတ် လက်ကျန်အစာကို ပူဇော်ပေးလျှင်၊ သို့တည်းမဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း စားပြီးသား ဂျီ (ghee) နှင့် နို့ကို ပေးလျှင်၊ ထို śrāddha သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 51

येषु कालेषु यद्दत्तं श्राद्धमक्षयतां व्रजेत् । तानहं संप्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप

အရှင်မင်းကြီး၊ မည်သည့်အချိန်များတွင် ပူဇော်သော śrāddha သည် မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ်သို့ ရောက်သည်ကို ယခု ငါ ပြောကြားမည်။ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။

Verse 52

मन्वादीरपि ते वच्मि ताः शृणुष्व नराधिप । पितॄणां वल्लभा नित्यं सर्वपापक्षयावहाः

မန်ဝ်-အာဒီ စသော သန့်ရှင်းသော အခါအခွင့်များကိုလည်း ငါပြောမည်—လူတို့၏ အရှင်မင်း၊ နားထောင်လော့။ ထိုနေ့များသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့အတွက် အမြဲချစ်ခင်ရာဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 53

यासु तोयमपि क्ष्मायां प्रदत्तं तिलमिश्रितम् । पितृभ्योऽक्षयतां याति श्रद्धापूतेन चेतसा

ထိုအခါအခွင့်များတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပူဇော်သည့် ရေတောင်မှ နှမ်းစေ့နှင့် ရောနှောထားလျှင် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ထံ မပျက်မယွင်းသော အကျိုးဖြင့် ရောက်သည်—ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စိတ်ကို သန့်စင်ထားလျှင်။

Verse 54

अश्वयुक्छुक्लनवमी द्वादशी कार्तिकस्य च । तृतीयापि च माघस्य तथा भाद्रपदस्य च

အာရှွယုဇ လဆန်း ကိုးရက်၊ ကာရ္တိက လဆန်း တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်၊ မာဃ လဆန်း သုံးရက်၊ ထို့အပြင် ဘာဒြပဒ လ၏ သင့်လျော်သောနေ့—ဤတို့ကို ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲအတွက် မင်္ဂလာအခါဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 55

अमावास्या तपस्यस्य पौषस्यैकादशी तथा । तथाऽषाढस्य दशमी माघमासस्य सप्तमी

တပသျ (ဖာလ္ဂုဏ) လကွယ်နေ့၊ ပေါုရှ လဆန်း တစ်ဆယ့်တစ်ရက်၊ အာသာဍ လဆန်း ဆယ်ရက်၊ မာဃ လ၏ ခုနစ်ရက်—ဤတို့လည်း ဘိုးဘွားအတွက် ကုသိုလ်ပြုရာ အခါဟု ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 56

श्रावणस्याष्टमी कृष्णा तथाऽषाढी व पूर्णिमा । तथा कार्तिकमासस्य या चान्या फाल्गुनस्य च

ရှရဝဏ လဆုတ် ရှစ်ရက်၊ အာသာဍ လပြည့်၊ ထို့အပြင် ကာရ္တိက လပြည့်—နှင့် ဖာလ္ဂုဏ လပြည့်လည်း—ဘိုးဘွားအတွက် အကျင့်အထုံးများတွင် ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 57

चैत्रस्य ज्येष्ठमासस्य पंचैताः पूर्णिमा नृप । मनूनामादयः प्रोक्तास्तिथयस्ते मया नृप

အို မင်းကြီး၊ ချိုင်တရနှင့် ဂျေဋ္ဌ မာသတို့၏ ပုဏ္ဏမီတို့အပါအဝင် ပုဏ္ဏမီငါးရက်ကို ငါသည် မနုတို့နှစ်သက်သော တိထိများမှ စ၍ အထွတ်အမြတ်တိထိများဟု ဆိုခဲ့၏။

Verse 58

आसु तोयमपि स्नात्वा तिल दर्भविमिश्रितम् । पितॄनुद्दिश्य यो दद्यात्स याति परमां गतिम्

ထိုရေတို့၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ နှမ်းနှင့် ဒರ್ಭမြက် ရောစပ်ထားသော တర్పဏ (ရေသွန်းပူဇော်) ကို ပိတೃများအား ရည်စူး၍ ပေးသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 59

इह लोके परे चैव पितॄणां च प्रसादतः । किं पुनर्विविधैरन्नै रसैर्वस्त्रैः सदक्षिणैः

ပိတೃများ၏ ကရုဏာကြောင့် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌လည်း ကောင်းကျိုးရရှိ၏။ ထို့ထက်မက အမျိုးမျိုးသော အစာအဟာရ၊ အရသာကောင်းများ၊ အဝတ်အထည်များနှင့် သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) တို့ဖြင့် ပြုလုပ်လျှင် မည်မျှပို၍ မင်္ဂလာဖြစ်မည်နည်း။

Verse 60

अधुना शृणु राजेन्द्र युगाद्याः पितृवल्लभाः । यासां संकीर्तनेनापि क्षीयते पापसंचयः

ယခု နားထောင်ပါ မင်းတို့အထွတ်အမြတ်၊ ပိတೃများနှစ်သက်သော ယုဂါဒီ (ခေတ်အစ) များကို။ ၎င်းတို့၏ အမည်ကိုသာ ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့်ပင် အပြစ်စုဆောင်းမှု လျော့နည်းသွား၏။

Verse 61

नवमी कार्तिके शुक्ला तृतीया माधवे सिता । अमावास्या च तपसो नभस्यस्य त्रयोदशी

ကာရ္တိက မာသ၏ သုက္လ ပက္ခ နဝမီ (၉ ရက်)၊ မာဓဝ (ဝိုင်ရှာခ) မာသ၏ သုက္လ တṛတီယာ (၃ ရက်)၊ တပಸ್ಯ (ဖာလ္ဂုဏ) မာသ၏ အမావာಸ್ಯာ (လကွယ်)၊ နှင့် နဘস্য (ဘာဒြပဒ) မာသ၏ တြယောဒသီ (၁၃ ရက်) — ဤတို့သည် ပိတೃများနှစ်သက်သော ယုဂါဒီနေ့များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 62

त्रेताकृतकलीनां तु द्वापरस्यादयः क्रमात् । स्नाने दाने जपे होमे विशेषात्पितृतर्पणे

တရေတာ၊ ကృత နှင့် ကလိ ယုဂများအတွက်—ထို့အပြင် ဒွာပရအတွက်လည်း အစဉ်လိုက်—ဤအစပြုကာလများသည် ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ မန္တရရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဟောမမီးပူဇော်ခြင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ပိတೃတർပဏ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များအား ရေတင်ပူဇော်ခြင်း) အတွက် အလွန်အာနိသင်ကြီးသည်။

Verse 63

कृतस्याक्षयकारिण्यः सुकृतस्य महाफलाः । यदा स्यान्मेषगो भानुस्तुलां वाथ यदा व्रजेत्

ဤကာလများသည် ကုသိုလ်ကံကို မကုန်ခန်းစေပြီး ကောင်းမှုအတွက် အကျိုးကြီးမားစွာ ပေးတတ်သည်—အထူးသဖြင့် နေမင်းသည် မေဿ (Aries) သို့ ဝင်သည့်အခါ၊ သို့မဟုတ် ထပ်မံ၍ တူလာ (Libra) သို့ ဝင်သည့်အခါ ဖြစ်သည်။

Verse 64

तदा स्याद्विषुवाख्यस्तु कालश्चाक्षयकारकः । मकरे कर्कटे चैव यदा भानुर्व्रजेन्नृप

အို မင်းကြီး၊ ထိုကာလကို «ဝိသုဝ» (Viṣuva) ဟု ခေါ်ကြပြီး ညီမျှပြောင်းလဲသည့်အချိန်ဖြစ်ကာ မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ် (akṣaya) ကို ဖြစ်စေတတ်သည်။ အထူးသဖြင့် နေမင်းသည် မကရ (Capricorn) နှင့် ကရ္ကဋ (Cancer) သို့ ဝင်သည့်အခါ ဖြစ်သည်။

Verse 65

तदायनाभिधानस्तु विषुवोऽथ विशिष्यते । रवेः संक्रमणं राशौ संक्रांतिरिति कथ्यते

ထို Viṣuva ကို ထပ်မံ၍ «အာယန» (Āyana) ဟု ခွဲခြားခေါ်ဆိုကြသည်၊ အဲဒါက နေရာပြောင်းလဲသည့် ဆော်လ်စတစ်အလှည့်ဖြစ်သည်။ နေမင်း၏ ရာသီတစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းဝင်ရောက်ခြင်းကို «သင်္ကြာန္တိ» (Saṃkrānti) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 66

स्नानदानजपश्राद्धहोमादिषु महाफलाः । त्रेताद्याः क्रमशः प्रोक्ताः कालाः संक्रांतिपूर्वकाः । नैतेषु विद्यते विघ्नं दत्तस्याक्षयसंज्ञिताः

ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ မန္တရရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ခြင်း၊ ဟောမမီးပူဇော်ခြင်း စသည့်အရာများတွင်—သင်္ကြာန္တိ (Saṃkrānti) ကို အစပြု၍ အစဉ်လိုက် ဟောကြားထားသော တရေတာ စသည့်ကာလများသည် အကျိုးကြီးမားစွာ ပေးတတ်သည်။ ထိုကာလများတွင် အနှောင့်အယှက် မရှိ; ထိုအချိန်၌ ပေးလှူသမျှကို «အက္ရှယ» (akṣaya) မကုန်ခန်းဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 67

अश्रद्धयाऽपि यद्दत्तं कुपात्रेभ्योऽपि मानवैः । अकालेऽपि हि तत्सर्वं सद्यो ह्यक्षयतां व्रजेत्

ယုံကြည်မှုမရှိဘဲ ပေးလှူသော်လည်း၊ မထိုက်တန်သူတို့ထံသို့ပင်၊ မသင့်ကာလ၌ပင် ပေးလှူသော်လည်း၊ ထိုအရာအားလုံးသည် ချက်ချင်း မပျက်မယွင်းသော (အက္ခယ) အဖြစ်သို့ ရောက်သည်။

Verse 217

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे श्राद्धार्हपदार्थब्राह्मणकालनिर्णय वर्णनंनाम सप्तदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ရှ్రာဒ္ဓာအတွက် ထိုက်တန်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများ၊ သင့်လျော်သော ဗြာဟ္မဏများနှင့် သင့်လျော်သော အချိန်ကာလတို့ကို သတ်မှတ်ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ၂၁၇ မြောက် အခန်းသည်၊ ဂုဏ်ရည်မြင့် စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၏ ရှ్రာဒ္ဓကల్ప၌ ပါဝင်သော ဟာဋကေရှဝရ-က்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌ အဆုံးသတ်လေ၏။