Adhyaya 216

Verse 1

आनर्त उवाच । अन्येऽपि विविधाः कालाः सन्ति पुण्यतमा द्विज । कस्माच्चेंदुक्षये श्राद्धं विशेषा त्समुदाहृतम्

အာနရတက ပြော၏—“အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ)၊ အလွန်ကောင်းမြတ်သော ကာလများ အမျိုးမျိုးလည်း ရှိပါသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် လမင်းလျော့ကာလ (အင်ဒုခ္ရှယ) တွင် ဆရာဒ္ဓပြုခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် အထူးသဖြင့် ချီးမွမ်းကြသနည်း?”

Verse 2

एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामुने

“မဟာမုနိရေ၊ ဤအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား အသေးစိတ် ရှင်းလင်းပြောကြားပါ။”

Verse 3

भर्तृयज्ञ उवाच । सत्यमेतन्महाराज श्राद्धार्हाः संति भूरिशः । कालाः पितृगणानां च तृप्तिदास्तुष्टिदाश्च ये

ဘရ္တෘယဇ္ဉ က ပြောသည်။ «အမှန်ပင်ဖြစ်၏ မဟာမင်းကြီး။ ပိတೃများအတွက် Śrāddha ပြုရန် သင့်တော်သော အခါအလျောက်များ များစွာရှိပြီး၊ ထိုအခါများသည် ဘိုးဘွားပိတೃအဖွဲ့ကို ကျေနပ်မှုနှင့် ပီတိကို ပေးတတ်သည်»။

Verse 4

मन्वाद्या वा युगाद्याश्च तेषां संक्रांतयोऽपराः । व्यतीपातो गजच्छाया ग्रहणं सोम सूर्ययोः

«မနုအစများ၊ ယုဂအစများ၊ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ နေကူးပြောင်းချိန်များ (saṅkrānti) အမျိုးမျိုး၊ Vyatīpāta၊ Gaja-chāyā နှင့် လ၊ နေ ဂြိုဟ်ကွယ်ခြင်းများ ပါဝင်သည်»။

Verse 5

एतेषु युज्यते श्राद्धं प्रकर्तुं पितृतृप्तये । तथा तीर्थे विशेषेण पुण्य आयतने शुभे

«ဤအခါများတွင် ပိတೃတို့ ကျေနပ်စေရန် Śrāddha ပြုလုပ်ခြင်းသည် သင့်တော်၏။ ထို့ပြင် tīrtha ဟူသော သန့်ရှင်းသော ပုဏ္ဏအာယတန မင်္ဂလာနေရာ၌ အထူးသဖြင့် ပြုလုပ်သင့်၏»။

Verse 6

श्राद्धार्हैर्ब्राह्मणैः प्राप्तैर्द्रव्यैर्वा पितृवल्लभैः । अपर्वण्यपि कर्तव्यं सदा श्राद्धं विचक्षणैः

«Śrāddha လုပ်ရန် ထိုက်တန်သော ဘြာဟ္မဏများ ရရှိလာသော်လည်းကောင်း၊ ပိတೃတို့ နှစ်သက်သော ပစ္စည်းများ ရှိသော်လည်းကောင်း၊ ပွဲတော်တိထိ မဟုတ်သည့်နေ့တွင်ပင် ပညာရှိတို့သည် အမြဲ Śrāddha ပြုလုပ်သင့်၏။ အခွင့်ရှိသမျှ အချိန်တိုင်း ပြုလုပ်သင့်သည်»။

Verse 7

सोमक्षये विशेषेण शृणुष्वैकमना नृप । अमा नाम रवे रश्मिसहस्रप्रमुखः स्थितः

«ယခု တစ်စိတ်တစ်မနာ နားထောင်ပါ မင်းကြီး။ လ၏ လျော့ကျခြင်းအကြောင်း အထူးသင်ခန်းစာကို ပြောမည်။ နေထဲတွင် ‘အမာ’ (Amā) ဟူသော အင်အားတစ်ရပ် ရှိနေပြီး၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ရောင်ခြည်တို့အနက် အဓိကအဖြစ် တည်ရှိသည်»။

Verse 8

यस्य स्वतेजसा सूर्यः प्रोक्तस्त्रैलोक्यदीपकः । तस्मिन्वसति येनेन्दुरमावस्या ततः स्मृता

မိမိ၏တောက်ပမှုကြောင့် နေကို «လောကသုံးပါး၏ မီးအိမ်» ဟု ခေါ်ကြ၏။ လသည် ထိုတောက်ပမှု/အာနုဘော်အတွင်း နေထိုင်သည့်နေ့ကို အမဝါသျာ ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 9

अक्षया धर्मकृत्ये सा पितृकृत्ये विशेषतः । अग्निष्वात्ता बर्हिषद आज्यपाः सोमपास्तथा

ထိုအမဝါသျာသည် ဓမ္မကိစ္စများတွင် ကုသိုလ်မကုန်ခန်းသောနေ့ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ (ပိတೃကိစ္စ) အတွက် အလွန်ထူးခြား၏။ ထိုအခါ ပိတೃအုပ်စုများဖြစ်သော အဂ္နိသွာတ္တ၊ ဘရ္ဟိသဒ်၊ အာဇျပ၊ ဆိုမပ တို့နှင့် ဆက်နွယ်ကြသည်။

Verse 10

रश्मिपा उपहूताश्च तथैवायंतुनाः परे । तथा श्राद्धभुजश्चान्ये स्मृता नान्दीमुखा नृप

အို မင်းကြီး၊ ရရှ္မိပါ ဟုခေါ်သော ပိတೃများ၊ ဥပဟူတများ၊ အာယံတုနာများနှင့် အခြားသော ရှရဒ္ဓဘုဇ ဟုခေါ်သူတို့ကို နန္ဒီမုခ ပိတೃများဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 11

एते पितृगणाः ख्याता नव देवसमुद्भवाः । आदित्या वसवो रुद्रा नासत्यावश्विनावपि

ဤပိတೃအုပ်စုများသည် နာမည်ကြီးသော ကိုးပါးဖြစ်၍ ဒေဝတို့မှ မွေးဖွားလာကြသည်ဟု ဆိုကြသည်—အာဒိတျယများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒ္ဒရများနှင့် နာသတ္ယ (အရှ္ဝင်) တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 12

सन्तर्पयन्ति ते चैतान्मुक्त्वा नान्दीमुखान्पितॄन् । ब्रह्मणा ते समादिष्टाः पितरो नृपसत्तम

အို မင်းတို့ထဲက အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီး၊ နန္ဒီမုခ ပိတೃများကို ချန်ထားပြီးနောက် အခြားပိတೃများကို ပူဇော်အာဟာရ/ရေဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကြသည်။ ထိုပိတೃများကို ဗြဟ္မာက ဤကိစ္စအတွက် ခန့်အပ်ထားသည်။

Verse 13

तान्संतर्प्य ततः सृष्टिं कुरुते पद्मसंभवः

သူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသော ပဒ္မသಂಭဝ (ဗြဟ္မာ) သည် စကြဝဠာဖန်ဆင်းခြင်းကို ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။

Verse 14

पितरो अन्येऽपि मर्त्या निवसन्ति त्रिविष्टपे । द्विविधास्ते प्रदृश्यंते सुखिनोऽसुखिनः परे

အခြားသော ပိတೃများလည်း ယခင်က လူသားဖြစ်ခဲ့ကြပြီး တ్రိဝိṣṭပ (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် နေထိုင်ကြသည်။ သူတို့သည် နှစ်မျိုးမြင်ရသည်—ပျော်ရွှင်သူနှင့် မပျော်ရွှင်သူ။

Verse 15

येभ्यः श्राद्धानि यच्छंति मर्त्य लोके स्ववंशजाः । ते सर्वे तत्र संहृष्टा देववन्मुदिताः स्थिताः

လူ့လောက၌ မိမိမျိုးဆက်သားမြေးများက śrāddha ပူဇော်ပေးသော ပိတೃများအားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်ကာ နတ်တော်များကဲ့သို့ ကြည်နူးစွာ တည်နေကြသည်။

Verse 16

येषां यच्छन्ति ते नैव किंचित्किञ्चित्स्ववंशजाः । क्षुत्पिपासाकुला स्ते च दृश्यन्ते बहुदुःखिताः

သို့ရာတွင် မိမိမျိုးဆက်သားမြေးများက အလုံးစုံ မပူဇော်မပေးသောသူတို့ကိုတော့ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းကျပ်တည်းကာ အလွန်ဒုက္ခရောက်နေသည်ဟု မြင်ရသည်။

Verse 17

कस्यचित्त्वथ कालस्य पितरः सुरपूजिताः । अग्निष्वात्तादयः सर्वे त्रिदशेन्द्रमुपस्थिताः

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် နတ်များက ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသော ပိတೃများ—အဂ္နိṣvāတ္တများကို အစပြု၍ အားလုံးသည် သုံးဆယ်နတ်တို့၏ အရှင် အိန္ဒြာထံ သွားရောက်တက်ရောက်ကြသည်။

Verse 18

भक्त्या दृष्टा महाराज सहस्राक्षेण पूजिताः । तथान्यैर्विबुधैः सर्वैः प्रस्थिताः स्वे निकेतने

အို မဟာရာဇာ၊ သူတို့ကို သဒ္ဓါဖြင့် မြင်တွေ့ကြပြီး သဟသ္ရာက္ခ (အိန္ဒြ) က ပူဇော်ကန်တော့하였다။ ထို့အတူ အခြားဒေဝတားအားလုံးကလည်း ဂုဏ်ပြုကန်တော့ပြီး သူတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာတော်သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 19

पितृलोकं महाराज दुर्लभं त्रिदशैरपि । तान्दृष्ट्वा प्रस्थितान्राजन्पितरो मर्त्यसंभवाः

အို မဟာရာဇာ၊ ပိတೃလောကသည် ဒေဝတားတို့အတွက်တောင် ရောက်ရန်ခက်ခဲ၏။ အရှင်ဘုရင်၊ သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လူသားအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သော ပိတೃတို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှား၍ အာရုံပြောင်းကြ၏။

Verse 20

क्षुत्पिपासार्दिता ये च त ऊचुर्दैन्यमाश्रिताः । स्तुत्वाऽथ सुस्तवैर्दिव्यैः पितृसूक्तैश्च पार्थिव

အို ဘုရင်၊ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေသူတို့သည် နှိမ့်ချသောစိတ်ဖြင့် ပြောကြ၏။ ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီယ သီချင်းတော်များနှင့် ပိတೃဆုက္တ သန့်ရှင်းသော မန္တရများဖြင့် ချီးမွမ်းကာ အလျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 21

वेदोक्तैरपरैश्चैव पितृतुष्टिकरैः परैः । ततः प्रोचुश्च संहृष्टाः पितरस्तान्सुरोद्भवाः

ဝေဒအညွှန်းအတိုင်းဖြစ်သော အခြားမန္တရများနှင့်လည်း၊ ပိတೃတို့ကို ကျေနပ်စေသော အထူးကောင်းမွန်သည့် သီချင်းတော်များဖြင့် ဆက်လက်ရွတ်ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝတားမှ ပေါက်ဖွားသော ပိတೃတို့သည် ဝမ်းမြောက်၍ သူတို့အား ပြောကြ၏။

Verse 22

प्रसन्नाः स्मो वयं सर्वे युष्माकं शंसितव्रताः । तस्माद्ब्रूत वयं येन यच्छामो वो हृदि स्थितम्

“ငါတို့အားလုံး စိတ်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြ၏၊ သင်တို့၏ ဝရတ (သစ္စာကတိ) သည် ချီးမွမ်းထိုက်၏။ ထို့ကြောင့် ပြောကြလော့—မည်သို့ဖြင့် သင်တို့၏ နှလုံး၌ တည်ရှိသော ဆန္ဒကို ငါတို့ ပေးအပ်နိုင်မည်နည်း” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 23

पितर ऊचुः । वयं हि पितरः ख्याता मनुष्याणामिहागताः । स्वर्गे स्वकर्मणा नित्यं निवसाम सुरैः सह

ပိတೃတို့က ဆိုကြသည်။ “အမှန်ပင် ငါတို့သည် ပိတೃဟု လူတို့အကြားတွင် ထင်ရှားကြ၏။ လူသားတို့အကျိုးအတွက် ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ မိမိတို့၏ ကုသိုလ်ကံအာနုဘော်ကြောင့် နတ်တို့နှင့်အတူ အစဉ်တည်နေကြ၏။”

Verse 24

विमानेषु विचित्रेषु संस्थिताः सर्वतोदिशम् । वांछितेषु च लोकेषु यामो ध्वजपताकिषु

“အံ့ဖွယ်ကောင်းကင်ယာဉ်များပေါ်၌ အရပ်ရပ်တွင် တည်နေကြပြီး၊ အလိုရှိသည့် လောကများသို့ သွားလာကြသည်—အလံတော်နှင့် ပတ္တကာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်။”

Verse 25

हंसबर्हिण जुष्टेषु संसेव्येष्वप्सरोगणैः । गन्धर्वैर्गीयमानाश्च स्तूयमानाश्च गुह्यकैः

“ဟင်္သာနှင့် မယုရတို့ လာရောက်နေထိုင်လေ့ရှိသော နေရာများတွင်၊ အပ္ဆရာအုပ်စုများက ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြပြီး၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့က သီချင်းဖြင့် ချီးမွမ်းကြကာ၊ ဂုဟျကတို့ကလည်း ဂုဏ်ပြုတင်မြှောက်ကြသဖြင့် ငါတို့သည် ဂုဏ်သရေဖြင့် နေထိုင်ကြ၏။”

Verse 26

परं सन्तिष्ठमानानामस्माकं त्रिदशैः सह । अत्यर्थं जायते तीव्रा क्षुत्पिपासा सुदारुणा

“သို့သော်လည်း သုံးဆယ်သော နတ်တို့နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ တည်နေကြသော်လည်း၊ ငါတို့အတွင်း၌ အလွန်ပြင်းထန်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။”

Verse 27

यस्या मन्यामहे चित्ते वह्निमध्यगता वयम् । भक्षयामः किमेतान्हि पक्षिणो विविधानपि । हंसादीन्मधुरालापान्किं वा चाप्सरसां गणान्

“ထိုဆာလောင်မှုသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် စိတ်ထဲ၌ မီးအလယ်၌ ရောက်နေသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရ၏။ ငါတို့ ဘာကို စားနိုင်မည်နည်း—ဤအမျိုးမျိုးသော ငှက်တို့ကိုပင်လော၊ ချိုမြိန်သံရှိသော ဟင်္သာတို့နှင့် အခြားတို့ကိုလော၊ သို့မဟုတ် အပ္ဆရာအုပ်စုတို့ကိုပင်လော?”

Verse 28

यदि कश्चित्क्षुधाविष्टः कञ्चिदादाय पक्षिणम् । गुप्तो गृह्णाति भक्षार्थं हन्तुं शक्तोऽपि सोऽपि न

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် လျှို့ဝှက်စွာ ငှက်တစ်ကောင်ကို အစာအတွက် ဖမ်းယူလျှင်—သတ်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း သူတောင် မသတ်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 29

अजराश्चामराश्चैव स्वर्गे ये स्वर्गगाः खगाः । तथा मनोरमा वृक्षा नन्दनादि वनेषु च

ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ လှုပ်ရှားသွားလာသော ငှက်တို့သည် အိုမင်းခြင်းမရှိ၊ သေဆုံးခြင်းမရှိ။ ထိုနည်းတူ နန္ဒနာ စသည့် တောအုပ်များ၌ သာယာလှပသော သစ်ပင်တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 30

फलिता ये प्रदृश्यंते प्राप्यांश्चापि मनोरमाः । तत्फलानि वयं सर्वे गृह्णीमः पितरो यदि

ထိုအသီးတို့သည် အပြည့်အဝရင့်မှည့်၍ မြင်ရသကဲ့သို့ပင် လှပ၍ လိုချင်ဖွယ်ကောင်း၏။ အကယ်၍ ငါတို့ ပိတရ်တို့သည် ထိုအသီးများကို ကိုယ်တိုင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင်ကောင်းမည်။

Verse 31

न त्रुटंत्यपि यत्नेन समाकृष्टानि तान्यपि । एतल्लेखापगातोयं तृषार्त्ता यदि यत्नतः । प्रपिबामो न हस्तेषु तच्च तोयं पुनः स्पृशेत्

ကြိုးစား၍ ဆွဲယူသော်လည်း ထိုအသီးတို့သည် မပြတ်ကျ။ ထို့ပြင် ရေငတ်နာကျင်၍ လေခါမြစ်၏ ရေကို အားထုတ်သောက်လိုသော်လည်း ရေသည် လက်ထဲမတည်၊ လျှောကျသွားပြီး ထပ်မံထိတွေ့ရုံသာ ဖြစ်၏။

Verse 32

भुंजानश्च न कोऽप्यत्र दृश्यतेऽत्र पिबन्नपि । तस्मात्त्रिविष्टपावासो ह्यस्माकं घोरदारुणः

ဤနေရာ၌ စားနေသူတစ်ယောက်မျှ မမြင်ရ၊ သောက်နေသူတစ်ယောက်မျှလည်း မမြင်ရ။ ထို့ကြောင့် ငါတို့၏ တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) နေထိုင်မှုသည်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကြမ်းတမ်းလှ၏။

Verse 33

एते सुरगणाः सर्वे ये चान्ये गुह्यकादयः । दृश्यंतेऽत्र विमानस्था सर्वे संहृष्टमानसाः

ဤနေရာ၌ နတ်အစုအဝေးတို့အားလုံးနှင့် ဂုဟျကာတို့ကဲ့သို့ အခြားသူတို့ကိုလည်း ကောင်းကင်ယာဉ် (ဝိမာန) ပေါ်၌ ထိုင်နေကြသည်ကို မြင်ရပြီး အားလုံး၏ စိတ်သည် ဝမ်းမြောက်လှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။

Verse 34

क्षुत्पिपासापरित्यक्ता नानाभोगसमाश्रयाः । कदाचिच्च वयं सर्वे भवामस्तादृशा इव

ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ကာ အမျိုးမျိုးသော အာနန္ဒဘောဂတို့ကို အားထားလျက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးလည်း သူတို့ (နတ်များ) ကဲ့သို့ ဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 35

क्षुत्पिपासापरित्यक्ताः सतोषं परमं गताः । तत्किं कारणमेतद्यत्क्षुत्पि पासा प्रजायते

ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး အမြင့်ဆုံးသော စိတ်ကျေနပ်မှုသို့ ရောက်ခဲ့သော်လည်း—အဘယ်ကြောင့် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းသည် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။

Verse 36

आकस्मिकी च बाधा नः कदाचिन्न प्रणश्यति । तथा कुरुत भद्रं वो यथा तुष्टिः प्रजायते

ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အနှောင့်အယှက်သည် တစ်ခါတစ်ရံလည်း အမှန်တကယ် မပျောက်ကွယ်ပါ။ ထို့ကြောင့်—သင်တို့အား ကောင်းကျိုးဖြစ်ပါစေ—ကျွန်ုပ်တို့အတွက် စိတ်ကျေနပ်မှု ပေါ်ပေါက်လာအောင် ထိုသို့ ပြုလုပ်ကြပါ။

Verse 37

शाश्वती नो यथाऽन्येषां देवानां स्वर्गवासिनाम् । यूयं हि पितरो यस्माद्देवानां भावितात्मनाम्

ကျွန်ုပ်တို့၏ အခြေအနေသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်သော အခြားနတ်များကဲ့သို့ အမြဲတည်တံ့ပါစေ။ အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် စိတ်ဝိညာဉ် ပြည့်စုံသည့် နတ်များ၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များ အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 38

वयं चैव मनुष्याणां तेन वः शरणं गताः । पितर ऊचुः । अस्माकमपि चैवैषा कष्टावस्था प्रजायते

ကျွန်ုပ်တို့သည် လူသားတို့၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) ဖြစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် သင်တို့ထံ အားကိုးခိုလှုံလာကြသည်။ ပိတೃတို့က ဆိုသည်– «ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း ဤနာကျင်သောအခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လာသည်»။

Verse 39

शक्राद्या विबुधा व्यग्राः श्राद्धं यच्छंति नो यदा । ततश्चागत्य तान्सर्वे देवान्संप्रार्थयामहे

အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့အလုပ်အကိုင်များကြောင့် အလွန်အလုပ်များနေစဉ် ကျွန်ုပ်တို့အား śrāddha ပူဇော်ပေးသောအခါ၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် သွားရောက်၍ ဒေဝတားအားလုံးကို စိတ်ထက်သန်စွာ ဆုတောင်းပန်ကြသည်။

Verse 40

ततस्तृप्तिं प्रगच्छामस्तैर्देवैस्तर्पिता वयम् । युष्माकं वंशजा ये च प्रयच्छंति समाहिताः

ထို့နောက် ထိုဒေဝတားတို့က တರ್ಪဏ (tarpana) ဖြင့် သင့်လျော်စွာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကျေနပ်စေသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြည့်စုံသောကျေနပ်မှုသို့ ရောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် သင်တို့၏ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူတို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ သင့်တော်သော ပူဇော်သက္ကာကို ပေးအပ်ကြသဖြင့်—ထိုသူတို့ကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ချမ်းသာကြသည်။

Verse 41

कथं न तृप्तिमायातास्ते सर्वे तैः प्रतर्पिताः । यत्र प्रमादिभिर्वंश्यैर्न तर्प्यंते कथंचन

သူတို့က သင့်လျော်စွာ တರ್ಪဏ ပြုလုပ်ပေးထားသဖြင့် ထိုသူအားလုံး မည်သို့ မကျေနပ်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော် မျိုးရိုးဝင်တို့ထဲမှ ပေါ့လျော့သူများက မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ မတರ್ಪဏပေးသောနေရာတွင် အဘိုးဘွားတို့သည် လုံးဝ မကျေနပ်နိုင်။

Verse 42

क्षुत्पिपासाकुलाः सर्वे ते तदा स्युर्न संशयः । किं पुनर्नरकस्था ये धर्मराजनिवेशने

ထိုအခါ သူတို့အားလုံးသည် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ဒုက္ခရောက်မည်မှာ သံသယမရှိ။ ထို့ထက်ပို၍ မည်မျှနည်း၊ ဓမ္မရာဇ (Dharmarāja) ၏ နေရာတော်အတွင်း နရက၌ နေထိုင်သူတို့အတွက်!

Verse 43

एतद्धि कारणं प्रोक्तं युष्माकं च कथंचन । क्षुत्पिपासोद्भवं रौद्रं युष्माभिर्यदुदीरितम्

ဤအရာသည် သင်တို့အတွက်လည်း အကြောင်းရင်းဟု ကြေညာထားသည်။ သင်တို့ပြောခဲ့သော ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းမှ ပေါ်လာသော ကြမ်းတမ်းသောအခြေအနေသည် သင့်လျော်သော ပူဇော်သကာ မပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 44

तदस्माकं विभागं चेद्यूयं यच्छत सत्तमाः । सर्वे कव्यस्य दत्तस्य तत्कुर्मो वै हितं शुभम्

ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးသောသူတို့ရေ၊ သင်တို့က ကျွန်ုပ်တို့၏ သင့်တော်သော အစိတ်အပိုင်းကို ပေးအပ်ပါက၊ ပေးအပ်ထားသော ကဗျ (သေသူအတွက် ပူဇော်သကာ) အတွက် ပြန်လည်၍ အကျိုးရှိ၍ မင်္ဂလာဖြစ်စေသော အရာကို ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 45

ब्रह्माणं प्रार्थयित्वा च स्वयं गत्वा तदंतिकम् । बाढमित्येव तैरुक्ते तत आदाय तानपि

ဗြဟ္မာကို တောင်းပန်ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏အနီးသို့ သွားရာ၊ သူတို့က “ကောင်းပြီ” ဟု ပြန်ဆိုသည့်အခါ (သူ) သည် သူတို့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 46

दिव्याः पितृगणाः प्राप्ता विधेः सदनमुत्तमम् । नांदीमुखान्पुरस्कृत्य पितॄन्यांस्तर्पयेद्विधिः

ဒေဝတားပိတೃအစုအဖွဲ့တို့သည် ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) ၏ အထူးမြတ်သော နန်းတော်သို့ ရောက်လာကြသည်။ နန္ဒီမုခ ပိတೃတို့ကို ရှေ့တန်းတင်၍ ဝိဓိသည် အခြားပိတೃတို့အား တර්ပဏ (စိတ်ကျေနပ်စေသော ရေဓာတ်ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 47

सृष्टिकाले तु संप्राप्ते वृद्धिकामः सुरेश्वरः । अथ तैः सह ते सर्वे स्तुत्वा तं कमलासनम् । प्रणिपत्य स्थिताः सर्वे पितरो विनयान्विताः

ဖန်ဆင်းခြင်းကာလ ရောက်လာသောအခါ၊ ကြီးပွားချမ်းသာမှုကို လိုလားသော ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ကမလအာသန (ကြာပန်းထိုင်) ဗြဟ္မာကို ချီးမွမ်း하였다။ အနိမ့်ချမှုဖြင့် ပြည့်စုံသော ပိတೃတို့အားလုံးသည် ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်ကာ ရိုသေစွာ ရပ်နေကြသည်။

Verse 48

पितॄंस्तान्विनयोपेतान्प्रणिपातपुरःसरान् । विधिः प्रोवाच राजेंद्र सांत्वयञ्श्लक्ष्णया गिरा

အို မင်းကြီး၊ နှိမ့်ချမှုဖြင့်ပြည့်စုံ၍ ဦးချကန်တော့ခြင်းကို ရှေ့တန်းထားလာသော ပိတೃတို့ကို မြင်လျှင် ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် နူးညံ့သောစကားဖြင့် သူတို့ကို နှစ်သိမ့်၍ မိန့်ကြား하였다။

Verse 49

ब्रह्मोवाच । किमर्थं पितरः सर्वे समायाता ममांतिकम् । देवतानां मया सार्धं संपूज्याः सर्वदा स्थिताः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— “အဘယ်ကြောင့် ပိတೃတို့အားလုံး ငါ့အနီးသို့ လာရသနည်း။ သင်တို့သည် ငါ့အားဖြင့် နတ်တို့နှင့်အတူ အမြဲတမ်း ပူဇော်ထိုက်သူများအဖြစ် တည်ရှိနေကြသည်။”

Verse 50

तथान्येऽपि च दृश्यंते युष्माभिः सह संगताः । य एते मानवा काराः स्वल्पतेजोन्विताः स्थिताः

ထို့ပြင် သင်တို့နှင့်အတူ စုဝေးလာသော အခြားသူများလည်း မြင်ရသည်—ဤနေရာ၌ ရပ်နေသော လူသားတို့သည် တောက်ပမှုနည်းပါးသာ ရှိကြ၏။

Verse 51

पितर ऊचुः । पितरो मानवा ह्येते स्वर्गं प्राप्ताः स्वकर्मभिः । देवानां मध्यसंस्थाश्च पीड्यंते क्षुत्पिपासया

ပိတೃတို့က ပြောကြသည်— “ဤသူတို့သည် အမှန်ပင် လူသားတို့၏ ဘိုးဘွားများ ဖြစ်ကြသည်။ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ကြသော်လည်း၊ နတ်တို့အလယ်၌ နေထိုင်ရင်း ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ကြသည်။”

Verse 52

यदा यच्छंति नो वंश्याः कव्यं चैव प्रमादतः । तदा गच्छंति नो तृप्तिं यानैर्यांति यथा सुराः

“ငါတို့၏ မျိုးဆက်များက ကဗျ (kavya) ကို မေ့လျော့မှုကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံသာ ပူဇော်ပေးသော်လည်း၊ ထိုအခါ ငါတို့သည် တိတိကျကျ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိပြီး နတ်တို့ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယာဉ်များဖြင့် သွားလာနိုင်ကြသည်။”

Verse 53

तदैतैः प्रार्थनाऽस्माकं कृता शाश्वततृप्तये । न च शक्ता वयं दातुं तेन त्वां समुपस्थिताः

ထို့ကြောင့် ဤသူတို့သည် အမြဲတမ်းတည်မြဲသော စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ထံ တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ မပေးနိုင်သဖြင့် သင့်ထံသို့ လာရောက်ခိုလှုံပါသည်။

Verse 54

यथा स्युर्देवता व्यग्रास्तदाऽस्माकमपि प्रभो कव्यं विना भवेदेषा दशा कष्टा सुरेश्वर

နတ်တို့ စိတ်ပူပန်သကဲ့သို့ပင်၊ အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်ပါသည်။ ကဗျ (ကဝျ) မရှိလျှင် ဤဒုက္ခဆင်းရဲသော အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လာသည်၊ နတ်တို့၏ အရှင်တော်။

Verse 55

तस्मात्कुरु प्रसादं नः समेमेतैः सुरेश्वर । यथा स्याच्छाश्वती तृप्तिः स्वस्थानस्थायिनामपि

ထို့ကြောင့် နတ်တို့၏ အရှင်တော်၊ ဤသူတို့နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့အား ကရုဏာတော် ပြပါ။ မိမိတို့၏ နေရာ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက်တောင် အမြဲတမ်းတည်မြဲသော စိတ်ကျေနပ်မှု ဖြစ်စေပါစေ။

Verse 56

एतेऽस्माकं प्रदास्यंति कव्यं यन्निजवंशजैः । प्रदत्तं तेन संप्राप्ता वयं देव त्वदन्तिकम्

ဤသူတို့သည် မိမိတို့၏ မျိုးဆက်သားများက ပူဇော်သည့် ကဗျ (ကဝျ) ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးလှူကြမည်။ ထိုလှူဒါန်းမှုကြောင့်ပင်၊ အရှင်တော်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်အနီးတော်သို့ ရောက်လာပါသည်။

Verse 57

देवानां चैव यत्कव्यं तन्नास्माकं प्रतृ प्तये । यतः क्रियाविहीनं तन्न तेषां विद्यते क्रिया

နတ်တို့အတွက် ရည်ရွယ်သော ကဗျ (ကဝျ) သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ကျေနပ်မှု မဖြစ်စေပါ။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ထိုဟာသည် ထုံးတမ်းကိစ္စ မပြည့်စုံသဖြင့်၊ ထိုပူဇော်ကိစ္စသည် သူတို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့အကြား မသက်ဆိုင်ပါ။

Verse 58

पितॄनुद्दिश्य यत्कव्यं ब्राह्मणेभ्यः प्रदीयते । स्नातैर्धौतांबरैर्मर्त्यैस्तद्भवेत्तृप्तिदं महत्

ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပြီး သန့်ဝတ်စုံဝတ်သော လူသားတို့က ဗြာဟ္မဏတို့ထံ ပူဇော်ပေးသော ကဗျ (śrāddha အာဟာရ) သည် ပိတೃတို့ကို အလွန်တရာ ကျေနပ်စေသော မဟာအလှူ ဖြစ်၏။

Verse 59

पितॄणां सर्वदेवेश इत्येषा वैदिकी श्रुतिः । न स्नातस्याधिकारोऽस्ति देवानां च द्विजातिवत्

«ပိတೃတို့အတွက် လုပ်ဆောင်ရမည်၊ အို နတ်အားလုံး၏ အရှင်» ဟူသည်ကား ဝေဒသဒ္ဓာန်၏ သင်ကြားချက်ဖြစ်၏။ မရေချိုးသေးသူသည် အခွင့်အာဏာ (အဓိကာရ) မရှိ၊ နတ်တို့အတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်၊ အို ဒွိဇ။

Verse 60

पीयूषमपि तैर्दत्तं तेन नः स्यान्न तृप्तये

မသင့်လျော်သူတို့က နတ်ရည် (ပီယုသ) ကိုပင် ပူဇော်ပေးလာသော်လည်း၊ ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့—ပိတೃတို့—အတွက် ကျေနပ်မှု မဖြစ်စေနိုင်။

Verse 61

तस्मान्मानुषदत्तैर्नो यथा कव्ये प्रजायते । स्वर्गस्थानां परा तृप्तिः सममेतैस्तथा कुरु

ထို့ကြောင့် လူသားတို့က ပေးအပ်သော အလှူများကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကဗျ (śrāddha အာဟာရ) ထဲတွင် သင့်တော်သော အစိတ်အပိုင်း ပေါ်ပေါက်လာအောင် စီမံပါ။ ထိုတူညီသော ကర్మ/ပူဇာများဖြင့်ပင် ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့၏ အမြင့်ဆုံး ကျေနပ်မှုကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပြုစုပေးပါ။

Verse 62

भर्तृयज्ञ उवाच । तच्छ्रुत्वा सुचिरं ध्यात्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । तानुवाच ततः सर्वान्पितॄन्पार्थिवसत्तम

ဘဟတ္တရိယဇ္ဉက ပြောသည်– ထိုစကားကို ကြားပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားတော်မူကာ၊ လောကပိတာမဟ ဘြဟ္မာသည် ထိုပိတೃအားလုံးကို နောက်တစ်ဖန် မိန့်ကြားတော်မူ၏၊ အို မင်းမြတ်။

Verse 63

ब्रह्मोवाच । अस्मिंस्त्रेतायुगे संज्ञा हव्यकव्यसमुद्भवा । संप्रयाता युगे युग्मे कलौ न प्रभविष्यति

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ဤထရေတာယုဂ၌ နတ်တို့အတွက် ဟဗျ (havya) နှင့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ကဗျ (kavya) ပူဇော်အလှူဆိုင်ရာ စည်းကမ်းတရား ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ယုဂနှစ်ခေတ်တို့ ကူးပြောင်းသွားသော် ကလိယုဂ၌ မဖွံ့ဖြိုးနိုင်တော့။

Verse 64

यथायथा युगानां च ह्रास एष भविष्यति । तथातथा जना दुष्टा भविष्यंत्यन्यभक्तिकाः

ယုဂတို့ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ လူတို့လည်း ပိုမိုဆိုးယုတ်လာမည်၊ မသင့်လျော်သော အခြားလမ်းကြောင်းများနှင့် အခြားသစ္စာခံမှုများကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြမည်။

Verse 65

न दास्यंति यथोक्तानि ते कव्यानि कथंचन । ततः कष्टतराऽवस्था पितॄणां संभविष्यति

သူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ကဗျ (kavya) ပူဇော်အလှူကို မည်သို့မျှ မပေးကြတော့။ ထို့ကြောင့် ပိတೃတို့အတွက် ပိုမိုခက်ခဲသော အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 66

तस्मादहं करिष्यामि सुखोपायं शरीरिणाम् । येन सन्तर्पिता यूयं परां तृप्तिमवाप्स्यथ

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့အတွက် လွယ်ကူသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို ငါ စီမံတည်ထောင်မည်။ ထိုနည်းဖြင့် သင်တို့ ပိတೃတို့သည် သင့်လျော်စွာ စိတ်ကျေနပ်အောင် ပြည့်ဝပြီး အမြင့်ဆုံးသော တೃप्तိကို ရရှိကြမည်။

Verse 67

पितुः पितामहस्यैव तत्पितुश्च ततः परम् । समुद्देशेन दत्तेन ब्राह्मणेभ्यः प्रभक्तितः

မိမိ၏ ဖခင်၊ အဖိုး၊ ထို့အဖိုး၏ ဖခင်နှင့် ထို့ထက်အထက်တိုင်အောင်—အလှူကို ဘရားမဏများထံ သဒ္ဓာစစ်ဖြင့် ပေးကာ၊ ဥဒ္ဒေသနာဖြင့် (ရည်ညွှန်းအမည်တပ်၍) အဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို သီးသန့် ရည်စူးလျှင် ထိုအလှူသည် သူတို့ထံ ရောက်၏။

Verse 68

सर्वेषां स्यात्परा तृप्तिर्यावन्मां पितरोऽधुना । तथा मातामहानां च पक्षे नास्त्यत्र संशयः

ထို့ကြောင့် ယခုအခါပင် ငါ၏ဖခင်ဘက် အဘိုးအဘွားအဆက်အနွယ်အထိ ဘိုးဘွားပိတೃများအားလုံးသည် အမြင့်ဆုံးသော ကျေနပ်မှုကို ရရှိကြမည်။ မိခင်ဘက် မဟာဘိုးဘွားတို့အတွက်လည်း ထိုသို့ပင်—သံသယမရှိ။

Verse 69

त्रिभिः सन्तर्पितास्तेऽपि तर्पिताः स्युर्ममावधि । युष्माकं तृप्तये यश्च सुखोपायो भविष्यति

အဆက်တစ်လိုင်းစီ၌ သုံးပါးကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီးလျှင် ငါ၏အဆုံးသတ်အထိ ကျန်သူတို့လည်း စိတ်ကျေနပ်ကြမည်။ ထို့ပြင် သင်တို့၏ကျေနပ်မှုအတွက် လွယ်ကူသောနည်းလမ်းကို ဤသို့ ကြေညာမည်။

Verse 70

तं शृणुध्वं महाभागा गदतो मम सांप्रतम् । पितॄनन्नेन येनैव समुद्दिश्य द्विजोत्तमान्

အခု ငါပြောမည့်အရာကို နားထောင်ကြလော့၊ ကံကောင်းသူတို့။ ပိတೃများကို ရည်ညွှန်း၍ အမြတ်ဆုံးသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ပူဇော်အပ်နှံကာ ထိုအစားအစာပူဇော်ခြင်းဖြင့်ပင် ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 71

तर्पयिष्यंति तेनैव पिण्डान्दास्यंति भक्तितः । तन्नाम्ना तेन वस्तृप्तिः शाश्वती संभविष्यति

ထိုနည်းတူပင် သူတို့သည် ပိတೃများကို စိတ်ကျေနပ်စေကြမည်၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) များကိုလည်း ပူဇော်ကြမည်။ ထိုနာမနှင့် ထိုကర్మကြောင့် သင်တို့၏ကျေနပ်မှုသည် ထာဝရ ဖြစ်လာမည်။

Verse 72

तस्माद्गच्छत सन्तुष्टाः स्वानि स्थानानि पूर्वजाः

ထို့ကြောင့် စိတ်ကျေနပ်လျက် မိမိတို့၏ နေရာအိမ်ရာများသို့ ထွက်ခွာကြလော့၊ အဘိုးအဘွားဘိုးဘွားတို့။

Verse 73

ततस्ते सहितास्तैस्तु स्वानि स्थानानि भेजिरे । विमानैः सूर्यसंकाशैर्गत्वा पार्थिवसत्तम

ထို့နောက် သူတို့သည် ထိုသူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါကာ မိမိတို့၏ နေရာအိမ်ရာသို့ ရောက်ကြ၏။ နေကဲ့သို့ တောက်ပသော ဝိမာနယာဉ်များဖြင့် သွားကြ၍၊ အို မင်းမြတ်အကြီးအကဲ။

Verse 74

अथ संगच्छता राजन्कालेन महता ततः । तच्चापि न ददुः श्राद्धं मर्त्यास्त्रिपुरुषं च यत्

သို့သော် အို မင်းကြီး၊ အချိန်ကြာမြင့်လာသော်လည်း လူသားတို့သည် သုံးမျိုးဆက်အတွက် ရည်စူးသော ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကိုတောင် မပူဇော်မပေးကြတော့။

Verse 75

नित्यं पितॄन्समुद्दिश्य बहवोऽत्र नराधिप । कव्यभागान्पुनस्तेषां तथा पूर्वं यथा नृप

ဤနေရာ၌ လူအများသည် အို လူတို့၏အရှင်၊ ပိတೃ (Pitṛ) များကို ရည်စူး၍ အမြဲပူဇော်ကြ၏။ သို့သော် အို မင်းကြီး၊ သူတို့၏ ကဗျဘဂ (kavya-bhāga) အဘိုးဘွားအပိုင်းများကို ယခင်ကကဲ့သို့ မရရှိကြတော့။

Verse 76

क्षुत्पिपासोद्भवापीडा महती समजायत । तेषां च दैविकानां च पितॄणां नृपसत्तम

အို မင်းမြတ်အကြီးအကဲ၊ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော ဒုက္ခကြီးသည် ထိုဘုရားသဘောရှိ ပိတೃများအပေါ်၌ပင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 77

समेत्याथ पुनः सर्वे ब्रह्माणं शरणं गताः । प्रोचुश्च प्रणिपत्योच्चैः सुदीनाः प्रपितामहम्

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး ပြန်လည်စုဝေးကာ ဘြဟ္မာကို အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံကြ၏။ အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်လျက် ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်ကာ ပရပိတామဟ (Prāpitāmaha) ထံသို့ အသံမြင့်မြင့် ငိုကြွေးလျက် ပြောကြ၏။

Verse 78

भगवन्न प्रयच्छंति नित्यं नो वंशसंभवाः । श्राद्धानि दौःस्थ्यमापन्नास्तेन सीदामहे विभो

အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူတို့သည် အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်တို့အတွက် Śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ကို မပူဇော်ကြပါ။ ထိုကြောင့် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုသို့ ကျရောက်ကာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗိုလ်တော်ကြီးအရှင်၊ ညှိုးနွမ်းနေကြပါသည်။

Verse 79

यथा पूर्वं तथा देव तदुपायं प्रचिन्तय । कंचिद्येन दरिद्रा वै प्रीणयंति च ते पितॄन्

အတိတ်ကကဲ့သို့ ဖြစ်စေရန်၊ အို ဒေဝါ၊ နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားပေးပါ။ ဆင်းရဲသူတောင်မှ မိမိ၏ Pitṛs (ပိတೃ) များကို ပျော်ရွှင်စေ၍ ကျေနပ်စေနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပါစေ။

Verse 80

भर्तृयज्ञ उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा तानाह प्रपितामहः । कृपाविष्टो महाराज सर्वान्पितृगणांस्तथा

Bhartṛyajña က ပြောသည်။ သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ကရုဏာစိတ်ဝင်ရောက်သော Prāpitāmaha (အကြီးမားဆုံး ဘိုးဘွား) သည် မဟာမင်းကြီး၊ Pitṛs အဖွဲ့အစည်းအားလုံးကို ထိုသို့ မိန့်ကြား하였다။

Verse 81

सत्यमेतन्महाभागा दौःस्थ्यं यांति दिनेदिने । जना यथायथा याति युगं श्रेष्ठं च पृष्ठतः

ဤသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်၊ ကံကောင်းသူတို့ရေ။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သတ္တဝါတို့သည် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုသို့ ကျရောက်ကြသည်။ လူတို့၏ အကျင့်အကြံအတိုင်း သွားလာသမျှ၊ မြတ်သော ယုဂ (ခေတ်) သည် နောက်သို့ ဆုတ်ယုတ်သွားသည်။

Verse 82

तथापि च करिष्यामि युष्मदर्थमसंशयम् । उपायं लघु सन्तृप्तिर्येन वोऽत्र भवि ष्यति

သို့သော်လည်း သင်တို့အကျိုးအတွက် မသံသယဘဲ ငါပြုလုပ်မည်။ ဤနေရာ၌ပင် သင်တို့၏ ကျေနပ်မှုကို လွယ်ကူစွာ ရရှိစေမည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါပေးမည်။

Verse 83

अमानाम रवे रश्मिसहस्रप्रमुखः स्थितः । तस्मिन्वसति येनेन्दुरमावास्या ततः स्मृता

«အမာ» ဟုခေါ်သောနေ့၌ နေမင်းသည် အဓိကသော ရောင်ခြည်တစ်ထောင်ဖြင့် ထင်ရှားစွာတည်ရှိ၏။ ထိုအခါ လမင်းသည် နေမင်းအတွင်း၌ နေထိုင်သည်ဟု ဆိုကြသဖြင့် ထိုနေ့ကို «အမావာသျာ» ဟု မှတ်မိကြ၏။

Verse 84

तस्मिन्नहनि ये श्राद्धं पितॄनुद्दिश्य चात्मनः । करिष्यंति नरा भक्त्या ते भविष्यंति सुस्थिताः

ထိုနေ့၌ စိတ်ကြည်ညိုသဒ္ဓါဖြင့် ပိတೃတို့ကို ဥဒ္ဒိသ၍ မိမိ၏ အကျိုးဝိညာဉ်အတွက်လည်း ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူ လူတို့သည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်ကြလိမ့်မည်။

Verse 85

धनधान्यसमोपेता सर्वशत्रुविवर्जिताः । अपमृत्युपरित्यक्ता मम वाक्याद संशयम्

သူတို့သည် ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပြည့်စုံကာ ရန်သူအားလုံးကင်းလွတ်၍ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်းမှလည်း ကင်းလွတ်ကြလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ငါ၏စကားဖြစ်၍ သံသယမရှိ။

Verse 86

भर्तृयज्ञ उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा बभूवुर्हृष्टमानसाः । पितरः कव्यमासाद्य प्रहष्टेनांतरात्मना

ဘဟတ္တೃယဇ္ဉာ ပြောသည်—သူ၏စကားကို ကြားသော် ပိတೃတို့သည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်ကြ၏။ မိမိတို့အတွက် သင့်တော်သော ကဗျ (kavya) အပူဇာကို ရရှိပြီး အတွင်းစိတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 87

ययुः स्वानि निकेतानि प्रेषिताः पद्मयोनिना । अमावास्यादिनं प्राप्य श्राद्धं दत्तं स्ववंशजैः

ပဒ္မယောနိ (ဗြဟ္မာ) က ပို့လွှတ်သဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာအိမ်ရာသို့ သွားကြ၏။ အမாவာသျာနေ့ ရောက်လာသောအခါ မိမိတို့၏ မျိုးဆက်သားများက ရှရဒ္ဓကို ပူဇော်ဆက်ကပ်ကြ၏။

Verse 88

संतृप्ता मासमात्रं च तस्थुः संतुष्टमानसाः । गच्छता त्वथकालेन दौःस्थ्यं प्राप्य नरा भुवि । दर्शेऽस्मिन्नपि नो श्राद्धं प्रायः कुर्वंति केचन

စိတ်ကျေနပ်၍ အားရသဖြင့် သူတို့သည် တစ်လခန့် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသော် မြေကြီးပေါ်ရှိ လူတို့သည် ပြန်လည် ဒုက္ခခက်ခဲမှုကို ကြုံတွေ့ကြပြီး၊ ဒါရှ (လကွယ်နေ့) တွင်တောင် အချို့က ရှရဒ္ဓ ပူဇော်ပွဲကို မပြုလုပ်ကြတတ်သည်။

Verse 89

ततः पितृगणाः सर्वें ये दिव्या ये च मानुषाः । क्षुत्पिपासाकुला भूयो ब्रह्माणं शरणं गताः

ထို့နောက် ဒေဝတော်ပိတೃများနှင့် လူပိတೃများ အပါအဝင် ပိတೃအဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ထပ်မံပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ဘြဟ္မာထံသို့ ခိုလှုံရန် သွားကြသည်။

Verse 91

भगवन्निंदुक्षये श्राद्धं प्रोक्तं मासं त्वया विभो । अस्माकं प्रीणनार्थाय यत्करिष्यंति मानवाः

အို ဘုရားသခင် မဟာအင်အားရှင်၊ လသည် လျော့နည်းသည့်ကာလတွင် ရှရဒ္ဓ ပြုရန် တစ်လလုံး သင့်တော်ကြောင်း သင်ကြေညာခဲ့ပါသည်။ ထိုသည်မှာ လူသားတို့က ပိတೃတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသော ကုသိုလ်ကောင်းကင့်ကွက်များကို ပြုလုပ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကျေနပ်စေခြင်းအတွက် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 92

दौःस्थात्तदपि नो कुर्युः प्रायशस्तु पितामह । तेनास्माकं परा पीडा क्षुत्पिपासासमुद्भवा

သို့ရာတွင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကြောင့် သူတို့သည် အများအားဖြင့် ထိုအရာကိုတောင် မပြုလုပ်နိုင်ကြပါ၊ အို အဘိုးတော် (ပိတామဟ)။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု ရှိလာပါသည်။

Verse 93

तस्मात्कुरु प्रसादं नो यथा पूर्वं सुरेश्वर । तथापि दुःस्थताभाजस्तर्पयिष्यंति नोऽधुना

ထို့ကြောင့် ယခင်ကကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကရုဏာတော် ပြုပါ၊ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကို ထမ်းပိုးထားသူတို့တောင် ယခုအခါ ပူဇော်အပ်နှံခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို တာပဏ (tarpana) ဖြင့် ကျေနပ်စေနိုင်ကြပါလိမ့်မည်။

Verse 94

भर्तृयज्ञ उवाच । अथ ब्रह्मापि संचिन्त्य तानुवाच कृपान्वितः । युष्मदर्थं मयोपायश्चिंतितः पितरो लघुः

ဘရ္တෘယဇ္ဉ က ပြောသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာလည်း စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီး ကရုဏာဖြင့် သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်။ «အို ပိတೃတို့၊ သင်တို့အတွက် လွယ်ကူသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို ငါ စီမံစဉ်းစားထားပြီ»။

Verse 95

येन तृप्तिं परां यूयं गमिष्यथ पित्रीश्वराः । अमावास्योद्भवं श्राद्धमलब्ध्वापि च वत्सरम्

«ဤနည်းဖြင့်၊ အို ပိတೃတို့အကြား အရှင်တို့၊ သင်တို့သည် အမြင့်ဆုံးသော တృप्तိကို ရရှိမည်—အမဝါသျာ (လကွယ်နေ့) နှင့် ဆက်စပ်သော śrāddha ကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး မရရှိသော်လည်း»။

Verse 96

यथा मम प्रसादेन तच्छृणुध्वं समाहिताः । आषाढ्याः पंचमे पक्षे कन्यासंस्थे दिवाकरे

«ဤအရာသည် ငါ၏ အနုဂ्रहဖြင့် ဖြစ်စေရန်—စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်ကြလော့။ အာသာဍ္ဍ (Āṣāḍha) လတွင်၊ ပက္ခ ၅ ခုမြောက်၌၊ နေမင်းသည် ကညာ (Kanyā/ Virgo) တွင် တည်နေသည့်အခါ…»။

Verse 97

मृताहनि पुनर्यो वै श्राद्धं दास्यति मानवः । तस्य संवत्सरंयावतृप्ताः स्युः पितरो ध्रुवम्

«လူတို့အနက် မည်သူမဆို သေဆုံးသည့် နှစ်ပတ်လည်နေ့တွင် śrāddha ကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ပါက၊ သူ၏ ပိတೃတို့သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မလွဲမသွေ တృप्त ဖြစ်နေမည်»။

Verse 98

एवं ज्ञात्वा करिष्यंति प्रेतपक्षे नरा भुवि । श्राद्धं यूयं न संदेहो भविष्यथ सुतर्पिताः

«ဤသို့ သိရှိပြီးနောက်၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတို့သည် ပရေတပက္ခ (Pretapakṣa) — ကွယ်လွန်သူတို့၏ ပက္ခတွင် śrāddha ကို ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။ သံသယမရှိ၊ သင်တို့သည် ကောင်းစွာ တൃप्त ဖြစ်ကြလိမ့်မည်»။

Verse 99

यावत्संवत्सरं तेन एकेनापि तु सत्तमाः । तस्मिन्नपि च यः श्राद्धं युष्माकं न प्रदास्यति

«အမြတ်တန်သော ပိတೃတို့ရေ—အဲဒီတစ်ခါတည်းသော ရိတုအကျင့်ဖြင့်ပင် တစ်နှစ်လုံးအထိ… သို့ရာတွင် ထိုအခါ၌ပင် သင်တို့အတွက် śrāddha ကို မပူဇော်မပေးသူ မည်သူမဆို…»

Verse 100

शाकेनाऽपि दरिद्रोऽसावंत्यजत्वमुपेष्यति । आसनं शयनं भोज्यं स्पर्शं संभाषणं तथा

«ဆင်းရဲနေသော်လည်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်သာဖြင့်ပင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်; ထိုသူသည် အပြင်ပယ် (outcaste) အဖြစ်သို့ ကျရောက်မည်။ (လူတို့က) ထိုင်ခုံ၊ အိပ်ရာ၊ အစာအဟာရ၊ ထိတွေ့ခြင်းနှင့် စကားပြောခြင်းကိုပင် ငြင်းပယ်မည်။»

Verse 102

न सुखं धनधान्यं च तेषां भावि कथंचन । तस्माद्गच्छत चाव्यग्राः स्वस्थानं पितरो द्रुतम्

«သူတို့အတွက် မည်သို့မျှ ပျော်ရွှင်မှုမရှိ၊ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံလည်း မရှိလာမည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်မပူဘဲ သင်တို့၏ နေရာသို့ မြန်မြန်ပြန်သွားကြလော့—ပိတೃတို့ရေ။»

Verse 103

कलिकालेऽपि संप्राप्ते दारुणे निर्धेने जने । वर्षांते श्राद्धमेकं हि प्रकरिष्यंति मानवाः

«ကြမ်းတမ်းသော ကလိယုဂ် ရောက်လာပြီး လူတို့ ဆင်းရဲခက်ခဲသော်လည်း၊ လူသားတို့သည် နှစ်ကုန်တွင် śrāddha တစ်ကြိမ်တော့ အနည်းဆုံး ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။»

Verse 104

येनाखिलं भवेद्वर्षं युष्माकं प्रीतिरुत्तमा

«ထိုအရာကြောင့် တစ်နှစ်လုံးအတွင်း သင်တို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပီတိနှစ်သက်မှု ပေါ်ပေါက်လာစေမည်။»

Verse 105

भर्तृयज्ञ उवाच । तच्छ्रुत्वा पितरो हृष्टा जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् । वर्षांतेऽपि समासाद्य श्राद्धं न स्युर्बुभुक्षिताः

ဘဟရ္တၱြယဇ္ဉာ မိန့်တော်မူသည်—ဤစကားကို ကြားသော် ပိတೃတို့ ဝမ်းမြောက်၍ ကိုယ်ကိုယ်၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကြ၏။ နှစ်ကုန်သို့ ရောက်လာသော်လည်း ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သဖြင့် မငတ်မပြတ် ဖြစ်ကြမည်မဟုတ်။

Verse 106

अथ येऽत्र दुरात्मानो निःशंकाः कृपणात्मकाः । कलिना मोहिताः श्राद्धं वत्सरांतेऽपि नो ददुः

သို့သော် ဤနေရာ၌ မကောင်းသောသူတို့သည်—အရှက်မရှိ၊ စိတ်ကပ်ကပ်နှင့် ကပ်စေးနည်းပါး—ကလိယုဂ၏ မောဟကြောင့် နှစ်ကုန်သော်လည်း ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို မပေးမလှူကြ။

Verse 107

तेषां तु पितरो भूयो दिव्यैःपितृभिरन्विताः । ब्रह्माणं शरणं जग्मुः प्रोचुस्ते दीनमानसाः

ထိုသူတို့၏ ပိတೃများသည် ထပ်မံ၍ ဒေဝပိတೃတို့နှင့်အတူ ဘြဟ္မာထံ သရဏံယူရန် သွားကြပြီး စိတ်နှလုံးညှိုးငယ်စွာဖြင့် ပြောကြ၏။

Verse 108

भगवन्वत्सरांतेऽपि कन्यासंस्थे दिवाकरे । नास्माकं वंशजाः श्राद्धं प्रयच्छंति दुरात्मकाः

«အရှင်ဘုရားမြတ်၊ နှစ်ကုန်ချိန်၌ပင် နေမင်းသည် ကညာရာသီ (Kanyā) တွင် တည်နေသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက်များ—မကောင်းစိတ်ရှိသူတို့—ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို မပူဇော်ကြပါ» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 109

तेन संपीडिता देव क्षुत्पिपासा समाकुलाः । वयं शरणमापन्नास्तत्प्रतीकारमाचर

ထိုကြောင့် အို ဘုရားသခင်၊ ငတ်မွတ်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့် ပင်ပန်းနှိပ်စက်ခံနေရပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ထံ သရဏံယူလာကြပါပြီ; ထို့ကြောင့် အပြစ်ပြေရာ ကုထုံးကို ဆောင်ရွက်ပေးပါ။

Verse 110

यथा पूर्वं महाभाग वदोपायं लघूत्तमम् । एकाहिकेन श्राद्धेन येनास्माकं हि शाश्वती । प्रीतिः संजायते देव त्वत्प्रसादात्सुरेश्वर

ယခင်ကကဲ့သို့ပင်၊ မဟာကံကောင်းရှင်၊ အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံးသောနည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပါ။ တစ်ရက်တည်းသော śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြဲတမ်းသော စိတ်ကျေနပ်မှုသည် ပေါ်ပေါက်စေပါစေ၊ အို ဘုရား၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 111

वंशक्षयेऽपि संजाते ह्यस्माकं पतनं भवेत्

မျိုးရိုးအဆုံးသတ်သွားသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကျဆုံးခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းသည် ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 112

भर्तृयज्ञ उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा पितामहः । कृपया परयाविष्टस्ततः प्रोवाच सादरम्

ဘရ္တೃယဇ్ఞ ကဆိုသည်—သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် အဘိုးအမ (ဗြဟ္မာ) သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားတော်မူ၏။ ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကရုဏာတော်ဖြင့် ပြည့်ဝလျက် သူတို့အား လေးစားစွာ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 113

ब्रह्मोवाच । अन्यो युष्मत्प्रतुष्ट्यर्थमुपायश्चिंतितो मया । स लघुर्येन वोऽत्यंतं तृप्तिर्भवति शाश्वती

ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်—သင်တို့၏ အပြည့်အဝ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါ စီမံစဉ်းစားထား၏။ ထိုနည်းလမ်းသည် လွယ်ကူပြီး၊ ထိုနည်းဖြင့် သင်တို့၏ တင်းတိမ်ပြည့်ဝမှုသည် အဆုံးမရှိ အမြဲတမ်း ဖြစ်လာမည်။

Verse 114

गयाशिरः समासाद्य श्राद्धं दास्यंति येऽत्र वः । अप्येकं तत्प्रभावेन दिव्यां गतिमवाप्स्यथ

ဂယာရှိရ (Gayāśiras) သို့ ရောက်ရှိ၍ ဤနေရာတွင် သင်တို့အတွက် śrāddha ကို ပြုလုပ်သူတို့ရှိလျှင်—တစ်ကြိမ်တည်းပင်ဖြစ်စေ—ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် သင်တို့သည် ဒိဗ္ဗဂတိ (သန့်ရှင်းသော အမြင့်မြတ်ရာ) ကို ရရှိမည်။

Verse 115

अपि पापात्मनः पुंसो ब्रह्मघ्नस्यापि देहिनः । अपि रौरवसंस्थस्य कुम्भीपाकगतस्य च

အပြစ်ကြီးသူတစ်ယောက်အတွက်ပင်—ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခဲ့သော ကိုယ်ရှိသူအတွက်ပင်—ရောရဝ နရက၌ နေသူ သို့မဟုတ် ကုမ္ဘီပါက နရက၌ ကျရောက်သူအတွက်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 116

प्रेतभावगतस्यापि यस्य श्राद्धं प्रदास्यति । गयाशिरसि वंशस्थस्तस्य मुक्तिर्भविष्यति

ပရေတအဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားသူပင် ဖြစ်စေ၊ သူ၏ မျိုးဆက်တစ်ဦးက ဂယာရှီရသ် (Gayāśiras) တွင် သူ့အတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပူဇော်ပေးလျှင်၊ သူ့အတွက် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ဖြစ်လာမည်။

Verse 117

एतन्मम वचः श्रुत्वा सांप्रतं भुवि मानवाः । निःस्वा अपि करिष्यंति श्रादमेकं हि तत्र च । गयाशिरसि सुव्यक्तं युष्माकं मुक्तिदायकम्

ဤငါ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ယခုကာလ၌ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားတို့သည်—ဆင်းရဲသူပင် ဖြစ်စေ—အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်တော့ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။ ဂယာရှီရသ် (Gayāśiras) တွင် ထင်ရှားစွာ သင်တို့၏ မုက္ခပေးသူဟူ၍ ပေါ်လွင်နေ၏။

Verse 118

भर्तृयज्ञ उवाच । तच्छ्रुत्वा पितरस्तस्य वचनं परमेष्ठिनः । अनुज्ञातास्ततस्तेन स्वानि स्थानानि भेजिरे

ဘဟတ္တရယဇ္ဉ (Bhartṛyajña) က ပြောသည်– ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) ၏ ထိုမိန့်တော်ကို ကြားပြီးနောက် ပိတೃများ (Pitṛs) သည် သူ့ထံမှ ခွင့်ပြုချက်ရကာ ထို့နောက် မိမိတို့၏ နေရာအိမ်ရာများသို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 119

ततःप्रभृति श्राद्धानि प्रवृत्तानि धरातले । पिंडदानसमे तानि यावदापुरुषत्रयम्

ထိုအချိန်မှစ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲများ စတင်ကျင့်သုံးလာကြ၏။ ထိုပူဇော်ပွဲတို့ကို ပိဏ္ဍဒာန (piṇḍa-ပူဇော်) နှင့် တူညီဟု သတ်မှတ်ကြပြီး မျိုးဆက် သုံးဆက်တိုင်အောင် အကျိုးသက်ရောက်၏။

Verse 120

पूर्वं ब्रह्मादितः कृत्वा ये केचित्पुरुषा गताः । परलोकं समुद्दिश्य तान्नराञ्छक्तितो नृप

အို မင်းကြီး၊ နောက်လောကသို့ ရည်ညွှန်း၍ ပူဇော်ပွဲကို ဦးတည်ကာ၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း၊ ပထမဆုံး ဘြဟ္မာမှ စ၍ အရင်က ကွယ်လွန်သွားသူ အားလုံးအတွက် ပြုလုပ်ပေးသင့်၏။

Verse 121

तत्संख्यानां द्विजेंद्राणां दत्तवंतोऽपि वांछितम् । अदैवत्यमिदं श्राद्धं दरिद्राणां सुखावहम्

အကောင်းဆုံး ဗြာဟ္မဏတို့ကို ထိုအရေအတွက်အတိုင်း ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင်ပင် လိုအင်ဆန္ဒကို ရရှိ၏။ ဤသည်မှာ အခြားဒေဝတားတို့အပေါ် မမှီခိုသော ရှရဒ္ဓဖြစ်၍ ဆင်းရဲသူတို့အတွက် ချမ်းသာသုခကို ဆောင်ကြဉ်း၏။

Verse 122

पितॄणां देवतानां च मनुष्याणां सुतृप्ति दम् । तस्माच्छ्राद्धं प्रकर्तव्यं पुरुषेण विजानता

ရှရဒ္ဓသည် ပိတೃတို့၊ ဒေဝတားတို့နှင့် လူသားတို့ကိုပင် ပြည့်ဝစွာ ကျေနပ်စေ၏။ ထို့ကြောင့် ဉာဏ်ရှိသူသည် ရှရဒ္ဓကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 123

पितॄणां वांछता तृप्तिं कालेष्वेतेषु यत्नतः । गयायां च विशेषेण लोकद्वयमभीप्सता

ပိတೃတို့၏ ကျေနပ်မှုကို လိုလားသူသည် ဤသင့်တော်သော အချိန်များတွင် ကြိုးစား၍ ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်သင့်၏။ အထူးသဖြင့် ဂယာ၌၊ ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်လောကလုံး၏ ကောင်းကျိုးကို လိုလားသူအတွက် ဖြစ်၏။

Verse 124

न ददाति नरः श्राद्धं पितॄणां चन्द्रसंक्षये । क्षुत्पिपासापरीतांगाः पितरस्तस्य दुःखिताः

လူတစ်ယောက်သည် လကွယ်ကာလ (လဆုတ်ချိန်) တွင် ပိတೃတို့အတွက် ရှရဒ္ဓကို မပူဇော်လျှင်၊ သူ၏ ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ ပင်ပန်းကာ ဒုက္ခရောက်ကြ၏။

Verse 125

प्रेतपक्षं प्रतीक्षंते गुरुवांछासमन्विताः । कर्षुका जलदं यद्वद्दिवानक्तमतंद्रिताः

ပြင်းပြသောဆန္ဒဖြင့် သူတို့သည် ပိတೃပက္ခ (Pitṛ-pakṣa) ကို စောင့်မျှော်ကြ၏။ လယ်သမားတို့က နေ့ညမပျင်းမနား မိုးတိမ်ကို စောင့်သကဲ့သို့။

Verse 126

प्रेतपक्षे व्यतिक्रांते यावत्कन्यां गतो रविः । तावच्छ्राद्धं च वांछंति दत्तं स्वैः पितरः सुतैः

ပိတೃပက္ခ (Pitṛ-pakṣa) က လွန်သွားပြီးနောက်တောင် နေမင်းက ကညာ (Virgo) သို့ ဝင်သည့်အထိ ပိတೃတို့သည် မိမိတို့သားများက ပူဇော်သော ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ဆန္ဒရှိနေကြ၏။

Verse 127

ततस्तुलागतेप्येके सूर्ये वांछंति पार्थिव । श्राद्धं स्ववंशजै र्दत्तं क्षुत्पिपासासमाकुलाः

ထို့ပြင် မင်းကြီးရေ၊ နေမင်းက တူလာ (Libra) သို့ ဝင်ပြီးနောက်တောင် ပိတೃအချို့သည် မိမိတို့မျိုးဆက်များက ပူဇော်သော ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ဆာလောင်ငတ်မွတ်၍ ရေငတ်ပင်ပန်းကာ ဆန္ဒရှိနေကြ၏။

Verse 128

तस्मिन्नपि व्यतिक्रांते काले चांलिं गते रवौ । निराशाः पितरो दीनास्ततो यांति निजालयम्

ထိုကာလတောင် လွန်သွား၍ နေမင်းလည်း ရှေ့သို့ ဆက်ရွှေ့သွားသောအခါ မျှော်လင့်ချက်ကင်း၍ စိတ်မောပန်းသော ပိတೃတို့သည် ထို့နောက် မိမိတို့၏ နေအိမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 129

मासद्वयं प्रतीक्षंते गृहद्वारं समाश्रिताः । वायुभूताः पिपासार्ताः क्षुत्क्षामाः पितरो नृणाम्

လူတို့၏ ပိတೃများသည် နှစ်လတိုင်တိုင် အိမ်တံခါးဝ၌ နေထိုင်စောင့်မျှော်ကြ၏။ လေကဲ့သို့ သေးသိမ်နူးညံ့လာကာ ရေငတ်ပင်ပန်း၍ ငတ်မွတ်ခြင်းကြောင့် အားနည်းကြ၏။

Verse 130

यावत्कन्यागतः सूर्यस्तुलास्थश्च महीपते । तथा दर्शदिने तद्वद्ब्रह्मणो वचनान्नृप

နေမင်းသည် ကညာရာသီသို့ ဝင်ပြီး တူလာရာသီ၌ တည်နေသမျှကာလ၊ မြေရှင်မင်းကြီးရေ—ဒါရှာ (လကွယ်) နေ့တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင်—ဤသည်မှာ ဘြဟ္မာ၏ မိန့်တော်အတိုင်း ဖြစ်၏၊ မင်းကြီးရေ။

Verse 131

तस्माच्छ्राद्धं सदा कार्यं पितॄणां तृप्तिमिच्छता । तिलोदकं विशेषेण यथा ब्रह्मवचो नृप

ထို့ကြောင့် ပိတೃ (Pitṛs) များ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုကို လိုလားသူသည် အမြဲတမ်း Śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ကို ပြုလုပ်ရမည်—အထူးသဖြင့် တီလိုဒက (နှမ်းရေ) ကို ပူဇော်ရမည်—ဤသည်မှာ ဘြဟ္မာ၏ မိန့်တော်ဖြစ်သည်၊ မင်းကြီးရေ။

Verse 132

वित्ताभावेऽपि दर्शायां श्राद्धं देयं विपश्चिता । तदभावे च कन्यायां संस्थिते दिवसाधिपे

ဥစ္စာမရှိသော်လည်း ဒါရှာ (လကွယ်) နေ့တွင် ပညာရှိသည် Śrāddha ကို ပူဇော်သင့်၏။ ထိုသို့မဖြစ်နိုင်လျှင် နေမင်း—နေ့၏ အရှင်—က ကညာရာသီ၌ တည်နေချိန်၌ ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 133

तदभावे गयायां च सकृच्छ्राद्धं हि निर्वपेत् । येन नित्यं प्रदत्तस्य श्राद्धस्य फलमश्नुते

ထိုသို့တောင် မဖြစ်နိုင်လျှင် ဂယာ၌ Śrāddha ကို တစ်ကြိမ်သာ ပြုလုပ်ပါစေ။ ထိုကြောင့် နေ့စဉ် ပူဇော်သကဲ့သို့ Śrāddha ၏ အကျိုးကို ခံစားရမည်။

Verse 134

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । येनैतत्क्रियते श्राद्धं जनैः पितृ परायणैः

လူတို့၏ အရှင်မင်းကြီးရေ၊ မင်းကြီး မေးမြန်းသမျှကို ကျွန်ုပ်သည် အကုန်လုံး ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ဤနည်းဖြင့်ပင် ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို အားထားကိုးကွယ်သူများက Śrāddha ကို ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 135

अमावास्यां विशेषेण प्रेतपक्षे च पार्थिव

အထူးသဖြင့် အမావာသျာ (လကွယ်နေ့) တွင်လည်းကောင်း၊ ပရေတပက္ခ (ကွယ်လွန်သူတို့၏ နှစ်ပတ်) အတွင်း၌လည်းကောင်း၊ အို မင်းကြီး။

Verse 136

यश्चैतां शृणुयात्पुण्यां श्राद्धोत्पत्तिं पठेच्च वा । स सर्वदोषनिर्मुक्तः श्राद्धदानफलं लभेत्

ဤပုဏ္ဏကထာ—ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ပေါ်ပေါက်လာပုံကို နားထောင်သူ သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်သူသည် အပြစ်အနာအဆာအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ရှရဒ္ဓပူဇာပေးလှူခြင်း၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 137

श्राद्धकाले पठेद्यस्तु श्राद्धोत्पत्तिमिमां नरः । अक्षयं तद्भवेच्छ्राद्धं सर्वच्छिद्रविवर्जितम्

သို့သော် ရှရဒ္ဓအချိန်၌ ဤရှရဒ္ဓပေါ်ပေါက်လာပုံကို ဖတ်ရွတ်သောသူ၏ ရှရဒ္ဓသည် မပျက်မယွင်း အခိုင်အမာဖြစ်၍ ချို့ယွင်းချက်အားလုံးကင်းစင်မည်။

Verse 138

असद्द्रव्येण वा चीर्णमनर्हैर्ब्राह्मणैरपि । अभुक्तं कामहीनं वा मन्त्रहीनमथापि वा

မသင့်လျော်သော ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်းကောင်း၊ မထိုက်တန်သော ဗြာဟ္မဏများဖြင့်ပင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်းကောင်း၊ မစားသုံးဘဲ ကျန်ခဲ့သော်လည်းကောင်း၊ စိတ်ရည်မှန်ကန်မှုမရှိဘဲ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်းကောင်း၊ မန္တရမပါဘဲ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်းကောင်း—

Verse 139

सर्वं संपूर्णतां याति कीर्तनात्पार्थिवोत्तम । अस्याः श्राद्धसमुत्पत्तेः कीर्तनाच्छ्रवणादपि

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုအရာအားလုံးသည် ရွတ်ဆိုကာ ကီရတနာပြုခြင်းကြောင့် ပြည့်စုံသွားမည်။ အမှန်တကယ် ဤရှရဒ္ဓပေါ်ပေါက်လာပုံကို ရွတ်ဆိုခြင်း သို့မဟုတ် နားထောင်ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 216

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटके श्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे श्राद्धोत्पत्तिवर्णनंनाम षोडशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၏ ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၌ ပါဝင်သော Śrāddha-kalpa ထဲရှိ «Śrāddha ၏ မူလဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၂၁၆ ကို အဆုံးသတ်သည်။