Adhyaya 205

Verse 1

विष्णुरुवाच । एवं ज्ञात्वा सहस्राक्ष मम वाक्यं समाचर । यदि ते वल्लभास्ते च ये हता रणमूर्धनि

ဝိෂ္ဏု မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ သိမြင်ပြီးနောက်၊ အို သဟသ္ရာက္ခ (အင်ဒြာ)၊ ငါ၏ မိန့်ခွန်းကို လိုက်နာ၍ ဆောင်ရွက်လော့။ သင်ချစ်ခင်သူတို့သည် စစ်မြေပြင်၏ ရှေ့တန်း၌ သတ်ဖြတ်ခံရလျှင်…

Verse 2

युध्यमानास्तवाग्रे च गयाश्राद्धेन तर्पय । तान्सर्वान्प्रेतभावाच्च येन मुक्तिं भजंति ते

သင်၏ရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သူ အားလုံးကို ဂယာ-ရှရဒ္ဓဖြင့် တရပဏ (ရေဓာတ်ပူဇော်) ပြု၍ ကျေနပ်စေပါ။ ထိုကြောင့် သူတို့သည် ပရေတအဖြစ်မှ လွတ်ကင်းကာ မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိကြ၏။

Verse 3

पलायनपरा ये च पृष्ठदेशे हता मृताः

ထို့ပြင် ထွက်ပြေးရန်သာ အာရုံထားသူတို့လည်း နောက်ကျောဘက်၌ ထိခိုက်ဒဏ်ရာဖြင့် ထိုးနှက်ခံကာ သေဆုံးသွားသူများ…

Verse 4

इन्द्र उवाच । वर्षेवर्षे तदा श्राद्धं प्रकरोति पितामहः । गयां गत्वा दिने तस्मिन्पितॄणां दिव्यरूपिणाम्

အင်ဒြာ မိန့်ဆိုသည်—ထိုသို့ပင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်တော်မူ၏။ ထိုနေ့၌ ဂယာသို့ သွားရောက်ကာ ဒိဗ္ဗရူပရှိသော ပိတೃများအတွက် ပူဇော်တော်မူ၏။

Verse 5

तत्कथं देव गच्छामि तत्राहं श्राद्धसिद्धये । तस्मात्कथय मे तेषां किंचिच्छ्राद्धाय भूतले । मुक्तिदं येन गच्छामि तव वाक्याज्जनार्दन

အို ဘုရားသခင်၊ သြရဒ္ဓ (śrāddha) အောင်မြင်စေရန် အဲဒီနေရာသို့ ကျွန်ုပ် ဘယ်လိုသွားရမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် သူတို့အတွက် သြရဒ္ဓ ပြုလုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်စုံတစ်ရာ—မောက္ခပေးနိုင်သော အရာ—ကို မိန့်ကြားပါ၊ အို ဇနာရဒန၊ သင်၏ ဝါစကားအတိုင်း ကျွန်ုပ် လိုက်နာနိုင်ရန်။

Verse 6

विश्वामित्र उवाच । ततः स सुचिरं ध्यात्वा तमुवाच जनार्दनः । अस्ति तीर्थं महत्पुण्यं तस्मादप्यधिकं च यत्

ဗိශ්ဝာမိတ္တရ မိန့်ဆိုသည်။ ထို့နောက် သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တရားဓာတ်ဖြင့် စဉ်းစားပြီးနောက် ဇနာရဒနက သူ့အား မိန့်တော်မူသည်—“အလွန်ကြီးမြတ်၍ အထူးကောင်းကျိုးပေးသော တီရ္ထ (tīrtha) တစ်ခု ရှိသည်၊ ထိုအရာထက်ပင် ပိုမိုမြတ်သော အရာလည်း ရှိ၏။”

Verse 7

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे कूपिकामध्यसंस्थितम् । अमावास्यादिने तत्र चतुर्दश्याश्च देवप । गया संक्रमते सम्यक्सर्वतीर्थसमन्विता

ဟာဋကေရှ್ವರ ဒေသ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌၊ ကူပိကာ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသော နေရာ၌၊ အမావာသျာနေ့နှင့် တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့ (চতুর্দশী) တို့တွင်လည်း၊ အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ ဂယာသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ မှန်ကန်စွာ ကူးပြောင်းလာသည်။

Verse 8

कन्यासंस्थे रवौ तत्र यः श्राद्धं कुरुते नरः । अष्टवंशोद्भवैर्विप्रैः स पितॄंस्तारयेन्निजान्

နေမင်းသည် ကနျာရာသီ (Virgo) တွင် တည်နေချိန်၌၊ ထိုနေရာတွင် အရှစ်မျိုးသော မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသော ဗြာဟ္မဏများနှင့်အတူ သြရဒ္ဓ ပြုလုပ်သူ မည်သူမဆို၊ မိမိ၏ ပိတೃများကို ကယ်တင်ကာ ကောင်းမြတ်ရာသို့ ကူးမြောက်စေသည်။

Verse 9

अपि प्रेतत्वमापन्नान्किं पुनः स्वर्गसंस्थितान् । तत्क्षेत्रप्रभवा विप्रा अष्टवंशसमुद्भवाः

ပရိတ်အဖြစ်သို့ ကျရောက်သူများကိုတောင် ကူညီနိုင်လျှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်နေသူများကိုတော့ မပြောလိုတော့ပါ။ ထိုကွင်းမြေမှ ပေါက်ဖွားသော ဗြာဟ္မဏများသည် အရှစ်မျိုးသော မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 10

तप उग्रं समास्थाय वर्तंते हिमपर्वते । आनर्ताधिपतेर्दानाद्भीतास्तत्र समागताः

ပြင်းထန်သော တပဿာကို ခံယူကာ ဟိမဝန္တတောင်ပေါ်၌ နေထိုင်ကြ၏။ အာနရတ၏ အရှင်၏ ဒါနနှင့် အာဏာကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 11

तान्गृहीत्वा द्रुतं गच्छ तत्र संबोध्य गौरवात् । सामपूर्वैरुपायैस्तैस्तेषामग्रे समाचर

သူတို့ကို ခေါ်ယူ၍ အလျင်အမြန် သွားလော့။ ထိုနေရာတွင် ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် လေးစားစွာ ပြောဆိုနားလည်အောင် လုပ်လော့။ ထို့နောက် စာမ (ညှိနှိုင်းသိမ်မွေ့) ကို အရင်သုံးကာ သူတို့ရှေ့၌ သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်လော့။

Verse 12

श्राद्धं चैव यथान्यायं ततः प्राप्स्यसि वांछितम् । ते चाऽपि सुखिनः सर्वे भविष्यंति समागताः

ထို့ပြင် ဓမ္မနည်းအတိုင်း သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်လျှင် သင်လိုလားသမျှကို ရရှိမည်။ သူတို့လည်း အားလုံးပင် စုဝေး၍ သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုခံရသဖြင့် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကြမည်။

Verse 13

त्वया सह प्रपूज्याश्च ह्यस्माभिः श्राद्धकारणात् । तच्छ्रुत्वा सहसा शक्रः सन्तोषं परमं गतः

«သင်နှင့်အတူ သူတို့ကိုလည်း သြရာဒ္ဓ (śrāddha) အတွက် ကျွန်ုပ်တို့က သင့်တော်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်» ဟုဆိုသည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် သက္ကရာ (အိန္ဒြ) သည် ချက်ချင်း အမြင့်ဆုံး စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိ하였다။

Verse 14

हिमवंतं समुद्दिश्य प्रस्थितस्त्वरयाऽन्वितः । वासुदेवोऽपि राजेंद्र क्षीराब्धिमगमत्तदा

ဟိမဝန္တ (Himavān) ကို ရည်မှန်း၍ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုအချိန်၌ပင်၊ အို မင်းကြီး၊ ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) လည်း နို့ပင်လယ် (Kṣīrābdhi) သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 15

हिमवन्तं समाश्रित्य शक्रोऽपि ददृशे द्विजान् । अष्टवंशसमुद्भूतान्विष्णुना समुदाहृतान्

ဟိမဝန္တတောင်အနီး၌ ခိုလှုံနေစဉ်၊ သက္ကရလည်း ဒွိဇပညာရှိတို့ကို မြင်တွေ့၏—မျိုးရိုးရှစ်ဆက်မှ ပေါက်ဖွားလာသူများကို ဗိဿဏုက ခေါ်ယူစေခဲ့သည်။

Verse 205

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शक्रविष्णुसंवादे गयाश्राद्धफलमाहात्म्य वर्णनंनाम पञ्चोत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ဂယာ-ရှရဒ္ဓ၏ အကျိုးမဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါသော အခန်း ၂၀၅ သည်၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌၊ သက္ကရ–ဗိဿဏု ဆွေးနွေးခန်းအတွင်း၊ သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ «ဧကာရှီတိ-သာဟသ္ရီ» သံဟိတာတွင် ပြီးဆုံး၏။