Adhyaya 195

Verse 1

ऋषय ऊचुः । शूद्री च ब्राह्मणी चापि ये त्वया परिकीर्तिते । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तीर्थद्वयमनुत्तमम्

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– «သင်က ချီးမြှောက်ဖော်ပြခဲ့သော သုဒ္ဒရီ တီရ္ထနှင့် ဗြာဟ္မဏီ တီရ္ထတို့—ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರအတွင်းရှိ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မြတ်စွာသော တီရ္ထ နှစ်ပါးပင်…»

Verse 2

तत्कथं तत्र संजातं केन वा तद्विनिर्मितम् । एतच्च सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामते

«အဲဒါ ဘယ်လို ထိုနေရာမှာ ပေါ်ပေါက်လာသလဲ၊ ဘယ်သူက တည်ထောင်ဖန်တီးခဲ့သလဲ။ ဤအရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ၊ မဟာမတိရေ»။

Verse 3

पादुकाभ्यां समुत्पत्तिः श्रुताऽस्माभिः पुरा तव । वद तच्चापि माहात्म्यं ताभ्यां चैव समुद्भवम्

«ပာဒုကာ နှစ်ပါးနှင့် ဆက်နွယ်သော အစပြုမှုတစ်ရပ်ကို သင်က အရင်က ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကြားခဲ့ပါသည်။ ထိုနှစ်ပါး၏ မဟိမကိုလည်း ပြောပါ၊ ထိုနှစ်ပါးမှ ပေါ်ထွန်းလာသမျှကိုလည်း ပြောပြပါ»။

Verse 4

सूत उवाच । पुरासीन्नागरो विप्रश्छांदोग्य इति विश्रुतः । यस्याऽन्वयेऽपि विप्रेन्द्राश्छान्दोग्या इति विश्रुताः

သုတက ပြော၏—ရှေးကာလ၌ နာဂရ ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးရှိ၍ «ချန်ဒောဂျျ» ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။ သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်းရှိ အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့ပင် «ချန်ဒောဂျျ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားကြ၏။

Verse 5

सामवेदविदस्तस्य गृहस्थाश्रमधर्मिणः । पश्चिमे वयसि प्राप्ते कन्या जाता सुशोभना

သူသည် သာမဝေဒကို သိကျွမ်းသူဖြစ်၍ ဂೃಹಸ್ಥအာရှ్రమ၏ တရားဓမ္မကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာ၏။ အသက်အရွယ် နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ လှပတင့်တယ်သော သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၏။

Verse 6

सर्वैरपि गुणैर्युक्ता सर्वलक्षण लक्षिता । सप्तरक्ता त्रिगंभीरा पञ्चसूक्ष्माऽबृहत्कटिः

သူမသည် ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာအလုံးစုံဖြင့် ထင်ရှား၏—အနီရောင်အလှ ၇ ပါး၊ ဂုဏ်မြင့်နက်ရှိုင်းမှု ၃ ပါး၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လက္ခဏာ ၅ ပါးနှင့် ခါးမကျယ်သော အင်္ဂါရပ်တို့ကို ပိုင်ဆိုင်၏။

Verse 7

पद्मपत्रविशालाक्षी लंबकेशी सुशोभना । बिंबोष्ठी ह्रस्वलोमा च पूर्णचन्द्रसमप्रभा

သူမ၏ မျက်လုံးသည် ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်း၍ ဆံပင်ရှည်လျားကာ တင့်တယ်လှပ၏—နှုတ်ခမ်းသည် ဘിംဗာသီးကဲ့သို့ နီမြန်း၍ ကိုယ်ပေါ်အမွှေးသည် နူးညံ့တိုတောင်းကာ အလင်းရောင်သည် လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပ၏။

Verse 8

तस्या नाम पिता चक्रे ब्राह्मणीति द्विजोत्तमाः । यस्मात्सा ब्राह्मणैर्दत्ता मण्डपान्ते सुपूजितैः

အို ဒွိဇအထက်မြတ်တို့၊ သူမ၏ ဖခင်သည် သူမကို «ဗြာဟ္မဏီ» ဟူ၍ အမည်ပေး၏။ အကြောင်းမှာ မဏ္ဍပအတွင်း၌ ကောင်းစွာ ပူဇော်ကာ ရိုသေလေးစားသော ဗြာဟ္မဏတို့က သူမကို ပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 9

पश्चिमे वयसि प्राप्ते अपत्यरहितस्य च । ववृधे सा च तन्वङ्गी चन्द्रलेखा यथा तथा

အသက်အရွယ်နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လာသော်လည်း သားသမီးမရှိသေးရာ၌၊ ကိုယ်အင်္ဂါသိမ်မွေ့သော သူမသည် လမင်းအလင်းရောင်သေးသေးလေးကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ထွန်းပေါ်ကြီးထွားလာ၏။

Verse 10

शुक्लपक्षे तु संप्राप्ते जनलोचनतुष्टिदा । यस्मिन्नहनि संजाता छान्दोग्यस्य महात्मनः । आनर्ताधिपतेस्तस्मिंस्तादृग्रूपा सुताऽभवत्

လပြည့်ဖက် (သုက္လပက္ခ) ရောက်လာသောအခါ၊ လူအပေါင်း၏ မျက်စိကို ပျော်ရွှင်စေသော သူမသည် ထိုနေ့တည်းက မဟာစိတ်ရှိသော ချာန္ဒောဂျယာထံ၌ မွေးဖွားလာ၏။ ထိုအာနရတ၏ အရှင်ထံ၌လည်း ထူးကဲလှပသော သမီးတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 11

यस्याः कायप्रभौघेण सर्वं तत्सूतिकागृहम् । निशागमेऽपि संजातं रत्नौघैरिव सुप्रभम् । ततस्तस्याः पिता नाम चक्रे रत्नवतीति च

သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွန်းလင်းသော အလင်းရောင်အစုကြီးကြောင့် မွေးဖွားခန်းတစ်ခန်းလုံးသည် ညရောက်လာသော်လည်း ရတနာအစုအဝေးများကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ဖခင်သည် ‘ရတနဝတီ’ ဟူသော အမည်ကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 12

अथ सख्यं समापन्ना ब्राह्मण्या सह सा शुभा । नैरन्तर्येण ताभ्यां च वियोगो नैव जायते

ထို့နောက် ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိသော ထိုမိန်းကလေးသည် ဘြာဟ္မဏီနှင့် မိတ်သဟာယဖြစ်လာ၏။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အမြဲတမ်း အတူတကွရှိနေသဖြင့် ခွဲခွာခြင်း မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ချေ။

Verse 13

एकाशनं तथा शय्या एकान्नेन च भोजनम् । अष्टमेऽब्दे च संजाते पिता तस्या द्विजोत्तमाः

သူတို့သည် ထိုင်ရာတစ်နေရာတည်း၊ အိပ်ရာတစ်ခင်းတည်းကို မျှဝေကြပြီး အစာတစ်မျိုးတည်းကိုလည်း အတူစားသုံးကြ၏။ ထို့နောက် သူမ၏ အသက်ရှစ်နှစ် ပြည့်လာသောအခါ၊ သူမ၏ ဖခင်သည်—အို၊ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့—သူမ၏ အနာဂတ်ကို စဉ်းစားလျက်ရှိ၏။

Verse 14

विवाहं चिन्तयामास प्रदानाय वरे तथा । सा ज्ञात्वा चेष्टितं तस्य पितुर्दुःखसमन्विता

ဖခင်သည် သူမ၏ မင်္ဂလာပွဲကို စီစဉ်၍ သင့်တော်သော သတို့သားထံ ပေးအပ်ရန် စဉ်းစားလေ၏။ ဖခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသွားသောအခါ သူမသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏။

Verse 15

सख्या वियोगभीता च प्रोचे रत्नवती तदा । अश्रुपूर्णेक्षणा दीना बाष्पगद्गदया गिरा

ထို့နောက် မိတ်ဆွေမှ ခွဲခွာရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သော ရတ္နဝတီသည် ပြောလေ၏။ မျက်လုံးများ မျက်ရည်ပြည့်၍ စိတ်ညှိုးနွမ်းကာ ငိုသံကြောင့် အသံတုန်ယင်လေ၏။

Verse 16

सखि तातो विवाहं मे प्रकरिष्यति सांप्रतम् । विवाहितायाश्च सख्यं न भविष्यति कर्हिचित्

“မိတ်ဆွေ၊ အဖေက အခုတင်ပဲ ငါ့မင်္ဂလာကို စီစဉ်နေတယ်။ ငါ လက်ထပ်ပြီးသွားရင်တော့ ငါတို့မိတ်သဟာယဟာ ဘယ်တော့မှ အရင်လို မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး” ဟုဆို၏။

Verse 17

वज्रपातोपमं वाक्यं तस्याः श्रुत्वा सखी च सा । रुरोद कण्ठमाश्लिष्य स्नेहव्याकुलितेन्द्रिया

မိုးကြိုးကျသကဲ့သို့သော သူမ၏စကားကို ကြားသော် မိတ်ဆွေမသည် လည်ပင်းကို ဖက်ကာ ငိုကြွေးလေ၏။ ချစ်ခင်မှုကြောင့် အာရုံများ လှုပ်ရှားကာ မထိန်းနိုင်လေ၏။

Verse 18

अथ तद्रुदितं श्रुत्वा माता तस्या मृगावती । ससंभ्रमा समागत्य वाक्यमेतदुवाच ह

ထိုငိုသံကို ကြားသော် သူမ၏မိခင် မೃဂာဝတီသည် အလျင်အမြန် လာရောက်၍ ဤစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 19

किमर्थं रुद्यते पुत्रि केन ते विप्रियं कृतम् । करोमि निग्रहं येन तस्याद्यैव दुरात्मनः

«သမီးရေ၊ ဘာကြောင့် ငိုနေတာလဲ။ မင်းကို ဘယ်သူက နာကျင်စေသလဲ။ ပြောပါ၊ ဒီနေ့တင် အဲဒီ မကောင်းသူကို ငါ အပြစ်ပေးမယ်»။

Verse 21

अनया रहिताहं च न जीवामि कथंचन । एतस्मात्कारणाद्देवि प्ररोदिमि सुदुःखिता

«သူမ မရှိရင် ငါ ဘယ်လိုမှ မရှင်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့်ပဲ မယ်တော်ရေ၊ ငါ အလွန်ဒုက္ခရောက်ပြီး ငိုနေတယ်»။

Verse 22

मृगावत्युवाच । यद्येवं पुत्रि यत्र त्वं प्रयास्यसि पतेर्गृहे । तस्य राज्ञस्तु यो विप्रः पौरोहित्ये व्यवस्थितः

မೃဂာဝတီက ပြောသည်– «ဒါဆို သမီးရေ၊ မင်းက ခင်ပွန်းအိမ်ကို သွားမယ့်အခါ၊ အဲဒီဘုရင်ရဲ့ ပုရောဟိတ်အဖြစ် တည်ရှိနေတဲ့ ဗြာဟ္မဏတစ်ပါး ရှိတယ်»။

Verse 23

तस्य पुत्राय दास्यामि सखीमेनां तव प्रियाम् । तत्रापि येन ते संगो भविष्यत्यनया सह

«မင်းချစ်တဲ့ ဒီသူငယ်ချင်းကို အဲဒီ ပုရောဟိတ်ရဲ့ သားကို ပေးမယ်။ ဒါမှ အဲဒီမှာလည်း မင်းက သူမနဲ့ အတူတကွ ပေါင်းသင်းနေနိုင်မယ်»။

Verse 24

एवमुक्त्वा ततो राज्ञी छादोग्यं द्विजसत्तमम् । समानीयाब्रवीदेनं विनयावनता स्थिता

ဒီလို ပြောပြီးနောက် မိဖုရားသည် ချာဒေါဂျယာဟု ခေါ်သော ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံးကို ခေါ်ယူလာစေ၍၊ ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းငုံ့ရပ်ကာ သူ့အား မိန့်ကြား하였다။

Verse 26

तथा तव सुतायाश्च सुतेयं मम सुप्रिया । तस्मात्कुरु वचो मह्यं यच्च वक्ष्यामि सुव्रत

ထိုနည်းတူပင် ဤမိန်းကလေးသည်လည်း ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်၊ သင်အတွက် သမီးကဲ့သို့ပင်။ ထို့ကြောင့် ငါတောင်းဆိုသည့်အတိုင်း လုပ်ပါ—ကောင်းသောဝတ္တရားရှိသူရေ—ငါပြောမည့်အရာကို လိုက်နာပါ။

Verse 27

यस्य मे दीयते कन्या कदाचिन्नृपतेरियम् । पुरोधास्तस्य यो विप्रस्तस्मै देया निजा सुता

တစ်နေ့တွင် ဘုရင်က ငါ့သမီးမိန်းကလေးဤသူကို မည်သူ့ထံ မင်္ဂလာဆောင်ရန် ပေးအပ်မည်ဆိုသော်—သူ၏ ရာဇပုရောဟိတ်ဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏ မည်သူမဆို—ထိုသူထံသို့ ငါ့ကိုယ်ပိုင်သမီးကိုလည်း မင်္ဂလာပေးအပ်ရမည်။

Verse 28

येन न स्यान्मिथो भेदस्ताभ्यां द्विजवरोत्तम । एकस्थाने स्थिताभ्यां च प्रसा दात्तव सत्तम

အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဗြာဟ္မဏရေ၊ ထိုနှစ်ဦးအကြား အပြန်အလှန်ကွဲပြားမှု မပေါ်ပေါက်စေရန် သင်၏ကရုဏာတော်ကို ပေးသနားပါ။ ထို့ပြင် သူတို့နှစ်ဦး တစ်နေရာတည်း၌ အတူတကွ နေထိုင်နိုင်စေပါ—အမြတ်သူရေ။

Verse 29

छांदोग्य उवाच । नागरो नागरं मुक्त्वा योऽन्यस्मै संप्रयच्छति । कन्यकां यः प्रगृह्णाति विवाहार्थं कथंचन

ချန်ဒေါဂျျက ပြောသည်။ နာဂရတစ်ဦးက နာဂရနှင့် သင့်တော်သောအိမ်ထောင်ဖက်ကို ချန်ထား၍ အခြားသူထံ သမီးကို ပေးအပ်လျှင်၊ သို့မဟုတ် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အိမ်ထောင်ရေးအတွက် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ယူဆောင်လျှင်—

Verse 30

स पंक्तिदूषकः पापान्नागरो न भवेदिह । तस्मान्नाहं प्रदास्यामि कथंचिन्निजकन्यकाम् । अन्यस्मै नागरं मुक्त्वा निश्चयोऽयं मया कृतः

သူသည် အပြစ်ရှိသော “စားပွဲတန်းကိုညစ်ညမ်းစေသူ” ဖြစ်လာပြီး ဤနေရာတွင် နာဂရအဖြစ် မသတ်မှတ်ကြတော့။ ထို့ကြောင့် နာဂရနှင့် သင့်တော်သောအိမ်ထောင်ဖက်ကို စွန့်ပစ်၍ အခြားသူထံ ငါ့ကိုယ်ပိုင်သမီးကို မည်သို့မျှ မပေးအပ်ပါ။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါချမှတ်ပြီးပြီ။

Verse 31

ब्राह्मण्युवाच । नाहं पतिं प्रयास्यामि कुमारी ब्रह्मचारिणी । देया प्रिया सखी यत्र तावद्यास्यामि तत्र च

ပုဏ္ဏားအမျိုးသမီးက ဆိုလေသည်။ "ကျွန်ုပ်သည် ခင်ပွန်းထံသို့ မသွားလိုပါ၊ အပျိုစင် ခြိုးခြံချွေတာသူ ဖြစ်ပါသည်။ ချစ်လှစွာသော သူငယ်ချင်း ရှိရာအရပ်သို့သာ လိုက်ပါနေထိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။"

Verse 32

यदि तात बलान्मह्यं विवाहं त्वं करिष्यसि । विषं वा भक्षयिष्यामि साधयिष्यामि पावकम्

"အို ဖခင်၊ အကယ်၍ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား အတင်းအဓမ္မ လက်ထပ်စေမည်ဆိုလျှင် အဆိပ်သောက်၍သော်လည်းကောင်း၊ မီးထဲသို့ ဝင်၍သော်လည်းကောင်း အဆုံးစီရင်ပါမည်။"

Verse 33

शस्त्रेण वा हनिष्यामि स्वदेहं तात निश्चयम् । एवं ज्ञात्वा तु तात त्वं यत्क्षमं तत्समाचर

"သို့တည်းမဟုတ် လက်နက်ဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အသေခံပါမည်။ ဤသည်ကို သိလျက်နှင့် သင့်လျော်သလို စီရင်တော်မူပါ။"

Verse 34

सूत उवाच । तस्यास्तं निश्चयं ज्ञात्वा स विप्रो दुःखसंयुतः । स्त्रीहत्यापाप भीतस्तु तां त्यक्त्वा स्वगृहं ययौ

ဆူတက ဆိုလေသည်။ "သူမ၏ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိရှိလိုက်ရသောအခါ ပုဏ္ဏားကြီးသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ အမျိုးသမီးအား သတ်ဖြတ်ခြင်း အပြစ်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူမကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး အိမ်သို့ ပြန်လေ၏။"

Verse 35

सापि रेमे तया सार्धं रत्नवत्या द्विजोत्तमाः । संहृष्टहृदया नित्यं संत्यक्तपितृसौहृदा

အို မြင့်မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့၊ သူမသည်လည်း ဖခင်အပေါ် သံယောဇဉ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ရတနာဝတီ နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်လေသည်။

Verse 36

यौवनं सा तु संप्राप्ता रूपेणाप्रतिमा भुवि

အချိန်ကြာလာသော် မိန်းကလေးသည် ယောဝနအရွယ်သို့ ရောက်လာပြီး၊ အလှအပ၌ မြေပြင်ပေါ် မတူမယှဉ်နိုင်သူ ဖြစ်하였다။

Verse 195

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये छान्दोग्यब्राह्मणकन्यावृत्तान्तवर्णनंनाम पञ्चनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်တော်မြင့် သီရိစကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) သ్లోက စုစည်းထားသော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ သန့်ရှင်းသော ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ్యంలో၊ «ချန္ဒောဂျ ဘြာဟ္မဏ၏ သမီးအကြောင်း ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၉၅ ပြီးဆုံး၏။

Verse 258

इयं तव सुता ब्रह्मन्सुताया मम सुप्रिया । न वियोगं सहत्यस्या मुहूर्तमपि भामिनी

«အို ဘြာဟ္မဏာ၊ သင်၏ သမီးဤသူသည် ငါ၏ သမီးအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။ ထိုတောက်ပသော မိန်းကလေးသည် သူမနှင့် ခွဲခွာခြင်းကို တစ်ခဏမျှပင် မခံနိုင်» ဟု ဆို၏။