Adhyaya 189

Verse 1

सूत उवाच । अथ यावच्च ताः शप्ता मातरो द्विजसत्तमाः । सावित्र्या तास्तु गंधर्व्यः प्राप्ताः सा यत्र तिष्ठति

စူတက ပြော၏— ထို့နောက်၊ အို ဒွိဇသတ္တမတို့၊ စာဝိတ္ရီက ထိုမိခင်ဒေဝီများကို ကျိန်စာချသည့်အခါတည်းက ဂန္ဓဗ္ဗမိန်းမများသည် သူမ တည်နေရာသို့ သွားရောက်ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 2

ततः प्रणम्य ता ऊचुः सर्वा दीनतरं वचः । वयं समागता देवि सर्वास्तव मखे यतः

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး ဦးညွတ်ပူဇော်ပြီး အလွန်နှိမ့်ချသောစကားကို ပြောကြသည်– «အို ဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သင်၏ ယဇ္ဉပွဲနှင့် ထုံးတမ်းအတွက် လာရောက်စုဝေးကြပါသည်»။

Verse 3

यज्ञभागं लभिष्याम औदुंबर्याः प्रसादतः । न चास्माभिः परिज्ञाता सावित्री चात्र तिष्ठति

«အောဒုမ္ဗရီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ယဇ္ဉအပိုင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိမည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ဆာဝိတြီ ကိုယ်တော်တိုင် တည်ရှိနေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိမမြင်ခဲ့ပါ»။

Verse 4

दौर्भाग्यदोषसंपन्ना नागरीभिः समावृता । अस्माकं सुखमार्गोऽयं नृत्यगीतसमुद्भवः

မြို့သူမိန်းမများက ဝိုင်းရံထားပြီး ကံဆိုးမှု၏ အပြစ်အနာတရဖြင့် မှတ်သားခံရသူက ပြောသည်– «ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပျော်ရွှင်မှုသို့ သွားရာလမ်း၊ အကနှင့် သီချင်းမှ ပေါက်ဖွားလာသော လမ်းဖြစ်သည်»။

Verse 5

तत्कुर्वाणास्ततो रात्रौ शप्ता गांधर्वसत्तमे । स्त्रीणां दुःखेन दुःखार्ता जायंते सर्वयोषितः

ထိုသို့ ပြုလုပ်နေစဉ် ညအချိန်တွင် သူတို့သည် ကျိန်စာခံရကြသည်၊ အို ဂန္ဓဗ္ဗတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။ ထို့ကြောင့် ထိုမိန်းမများအားလုံးသည် မိန်းမတို့၏ ဒုက္ခကြောင့် ဒုက္ခဝေဒနာဖြင့် မွေးဖွားလာကြသည်။

Verse 6

यूयमानंदिताः सर्वाः सपत्न्या मम चोत्सवे । तां प्रणम्य प्रपूज्याद्य नाहं संभाषितापि च

«ကျွန်ုပ်၏ ပွဲတော်တွင် သင်တို့အားလုံးသည် ကျွန်ုပ်၏ မယားပြိုင်နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယနေ့ သင်တို့သည် သူမကို ဦးညွတ်၍ ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုသော်လည်း ကျွန်ုပ်နှင့် စကားတစ်ခွန်းတောင် မပြောခဲ့ကြပါ»။

Verse 7

विशेषान्नृत्यगीतं च प्रारब्धं मम चाग्रतः । तस्माद्व्योमगति र्नैव भवतीनां भविष्यति

ထို့နောက် အထူးသဖြင့် အကနှင့် သီချင်းကို ငါ့ရှေ့တော်၌ တိုက်ရိုက် စတင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့အတွက် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်း၊ ကောင်းကင်သို့ လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိတော့ပါ။

Verse 8

अस्मिन्स्थाने सदा दीनास्तथाऽश्रयविवर्जिताः । संतिष्ठध्वं न वः पूजां करिष्यंति च मानवाः

ဤနေရာ၌ပင် အမြဲတမ်း ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ အားကိုးရာမဲ့စွာ နေကြလော့။ လူသားတို့သည် သင်တို့ကို ဂုဏ်ပြု၍ ပူဇော်ပွဲ မပြုကြလိမ့်မည်။

Verse 9

दीनानामसमर्थानां यात्राकृत्येषु सर्वदा । तस्यास्तद्वचनं देवि नान्यथा संभविष्यति

ဆင်းရဲသူများနှင့် အင်အားမရှိသူများအတွက် ဘုရားဖူးခရီး၏ တာဝန်ကိစ္စများ၌ အမြဲတမ်း—အို ဒေဝီ—သူမ၏စကားသည် အခြားသို့ မပြောင်းလဲနိုင်၊ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

Verse 10

औदुम्बर्याः पूजनाय गत्वा तस्यै निवेद्यताम् । सा हि व्यपनयेद्दुःखं ध्रुवं सा हि प्रकामदा

အော်ဒုမ္ဗရီ (Audumbarī) ကို ပူဇော်ရန် သွား၍ ထိုမိခင်ဒေဝီထံ အလှူပူဇော်ကို ဆက်ကပ်လော့။ သူမသည် ဒုက္ခကို အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားပေးပြီး၊ အလိုဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကောင်းချီးကို သေချာပေးတော်မူ၏။

Verse 11

तेनाऽत्र सहसा प्राप्ता यावन्नष्टमनोरथाः

ထိုညွှန်ကြားချက်ကြောင့် သူတို့သည် အလျင်အမြန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်—အလိုဆန္ဒများ ပျက်စီး၍ မျှော်လင့်ချက်ကင်းသွားသည့်အထိ။

Verse 12

तस्मात्कुरुष्व कल्याणि यथास्माकं गतिर्भवेत् । माहात्म्यं तव वर्द्धेत त्रैलोक्येऽपि चराचरे

ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာရှိသောသူမ၊ ငါတို့အတွက် ကောင်းမြတ်သောလမ်းကြောင်း ဖြစ်လာစေရန် လိုအပ်သမျှကို ပြုလုပ်ပါ။ သင်၏ မဟိမတော်သည် တိရလောကသုံးပါး၌ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးအကြား တိုးပွားပါစေ။

Verse 13

औदुम्बर्युवाच । का शक्तिर्विद्यतेऽस्माकं कृतं सावित्रिसंभवम् । अन्यथा कर्तुमेवाद्य सर्वैरपि सुरासुरैः

အော်ဒုမ္ဗရီက ပြောသည်— “စាវိထရီ၏ အမိန့်မှ ပေါ်ပေါက်လာသော အရာကို ပြောင်းလဲရန် ငါတို့တွင် ဘာအစွမ်းရှိသနည်း။ ယနေ့တွင် နတ်များနှင့် အဆုရများ အားလုံးပေါင်းစည်းသော်လည်း အခြားသို့ မပြောင်းနိုင်ကြ။”

Verse 14

तथापि शक्तितो देव्यो यतिष्यामि हिताय वः । अष्टषष्टिषु गोत्रेषु भवत्यः संनियोजिताः

သို့သော်လည်း၊ အို ဒေဝီတို့၊ ငါသည် ငါ့အစွမ်းသတ္တိအတိုင်း သင်တို့၏ အကျိုးအတွက် ကြိုးစားမည်။ သင်တို့ကို ဂိုထရ ၆၈ မျိုးအတွင်း သင့်လျော်စွာ ခန့်အပ်ပေးမည်။

Verse 15

पितामहेन तुष्टेन तत्र पूजामवाप्स्यथ । यूयं रात्रौ च संज्ञाभिर्हास्यपूर्वाभिरेव च

အဲဒီနေရာတွင် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ပျော်ရွှင်တော်မူလျှင် သင်တို့သည် ပူဇော်ခြင်းကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် ညအခါတွင်လည်း သဘောတူထားသော အမှတ်အသားများနှင့် ရယ်မောခြင်းကို အစပြုကာ ချဉ်းကပ်ကြမည်။

Verse 16

अद्यप्रभृति यस्यात्र नागरस्य तु मंदिरे । वृद्धिः संपत्स्यते काचिद्वि शेषान्मंडपोद्भवा

ယနေ့မှစ၍ ဤနေရာရှိ မြို့သူမြို့သား မည်သူမဆို၏ အိမ်၌ တိုးတက်မှုတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာလျှင်—အထူးသဖြင့် မဏ္ဍပ (ပွဲတော်ခန်း/ပူဇော်ခန်း) တည်ဆောက်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော တိုးတက်မှုဖြစ်လျှင်—

Verse 17

तथा या योषितः काश्चित्पुरद्वारं समेत्य च । अदृष्टहास्यमाध्याय क्षपिष्यंति बलिं ततः

ထို့အတူ မိန်းမအချို့သည် မြို့တံခါးသို့ ရောက်လာ၍ မမြင်သာသော ရယ်မောခြင်းကို အဖုံးအကာအဖြစ်ယူကာ ထို့နောက် ဘလိ (ပူဇော်အလှူ) ကို ဆက်ကပ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 18

तेन वो भविता तृप्तिर्देवानां च यथा मखैः । याः पुनर्न करिष्यंति पूजामेतां मयोदिताम्

ထိုကြောင့် သင်တို့သည် စိတ်ကျေနပ်မည်၊ ယဇ်ပူဇော်ပွဲများကြောင့် နတ်တို့ စိတ်ကျေနပ်သကဲ့သို့ပင်။ သို့ရာတွင် ငါပြောထားသော ဤပူဇော်မှုကို မပြုလုပ်သူတို့ကား—

Verse 19

युष्माकं नगरे तासां सुपुत्रो नाशमाप्स्यति । युष्माकमपमाने न सदा रोगी भविष्यति

သင်တို့၏မြို့၌ ထိုသူတို့၏ သားကောင်းများသည် ပျက်စီးခြင်းကို မတွေ့ရလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သင်တို့ကို အမောက်အမဲပြုသော်လည်း သူတို့သည် အမြဲတမ်း ရောဂါဝေဒနာခံရသူ မဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 20

तस्मात्तिष्ठध्वमत्रैव रक्षार्थं नगरस्य च । शापव्याजेन युष्माकं वरोऽयं समुपस्थितः

ထို့ကြောင့် မြို့ကို ကာကွယ်ရန် ဤနေရာ၌ပင် နေကြလော့။ ကျိန်စာဟန်ဆောင်မှုအောက်တွင် သင်တို့ထံ ဤကောင်းချီးတော် ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो देवशर्मा द्विजोत्तमाः । गंधर्वः पर्वतो जातः स्वपत्न्या सहितस्तदा

ထိုအချိန်အတွင်း ဒေဝရှර්မာဟူသော ဒွိဇအထက်မြတ် (ဗြာဟ္မဏ) သည် ရောက်လာ하였다။ ထိုခဏ၌ပင် ပရဝတဟူသော ဂန္ဓဗ္ဗလည်း မိမိဇနီးနှင့်အတူ ရှိနေ하였다။

Verse 22

यदा चौदुम्बरी शप्ता नारदेन सुरर्षिणा । मानुषी भव क्रुद्धेन तदा संप्रार्थितस्तया

နာရဒ မဟာရိရှီ (ဒေဝရိရှီ) သည် ဒေါသဖြင့် «လူဖြစ်စေ» ဟု ကျိန်စာချသောအခါ၊ ခေါဓုမ္ဗရီသည် ထိုအရှင်အား မေတ္တာရပ်ခံ၍ တောင်းပန်လေ၏။

Verse 23

मदर्थं मानुषो भूत्वा तता त्वं चानया सह । सृज मां मानुषीं चेव येन गच्छामि नो भुवि

နာမည်တော်ကို ရည်၍ နာမည်တော်အဖေ၊ လူဖြစ်ပါလော့၊ သင်လည်း ဤသူမနှင့်အတူ လူဖြစ်ပါ။ ထို့ပြင် ကျွန်မကိုလည်း လူမိန်းမအဖြစ် မွေးဖွားစေပါ၊ မြေပြင်လောက၌ နေထိုင်နိုင်စေရန်။

Verse 24

विण्मूत्रसंयुते गर्भे सर्वदोषसमन्विते । ततः सा कृपया तस्याः सत्पत्न्या देवशर्मणः

အညစ်အကြေးနှင့် ဆီးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်၍ အပြစ်အနာအဆာ အမျိုးမျိုးပါဝင်သော သားအိမ်အတွင်း၌၊ နာမည်တော်သည် ကရုဏာကြောင့် ဒေဝရှർമန်၏ သီလဝတီ ဇနီးထံသို့ စိတ်ကို လှည့်လေ၏။

Verse 25

अवतीर्णा धरापृष्ठे वानप्रस्थाश्रमे ततः । एवं सा पञ्चमी रात्रिस्तस्य यज्ञस्य सत्तमाः

ထို့နောက် နာမည်တော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်၍ တောနေသူ (ဝါနပရස්ထ) ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်လေ၏။ ထိုသို့ဖြင့် ထိုမြတ်သော ယဇ္ဉ၏ ငါးမြောက်ညသည် ကုန်လွန်သွားလေ၏။

Verse 26

उत्सवेन मनोज्ञेन चौदुम्बर्या व्यतिक्रमात् । प्रत्यूषे च ततो जाते यदा तेन विसर्जिता

အော်ဒုမ္ဗရီ၏ စိတ်ချမ်းသာဖွယ် ပွဲတော်သည် ပြီးဆုံးသွားပြီး၊ မိုးလင်းအာရုဏ်တက်လာသောအခါ၊ သူမကို ထိုသူက လွှတ်တော်မူလေ၏။

Verse 27

औदुम्बरी तदा प्राह पर्वतं जनकं निजम् । कल्येऽत्रावभृथो भावी विधियज्ञसमुद्भवः

ထို့နောက် အော်ဒုမ္ဗရီသည် မိမိ၏ဖခင်ဖြစ်သော တောင်တန်းအား မိန့်ကြား၏— «မနက်ဖြန် ဤနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်သော ယဇ္ဉမှ ပေါ်ထွန်းလာသည့် အဝဘ္ဟෘထ (အဆုံးသတ် ရေချိုးပူဇော်) ရှိလိမ့်မည်»။

Verse 28

सर्वतीर्थमयस्तस्मिन्स्नानं न स्यात्ततः परम् । यास्यामः स्वगृहान्भूयः सर्वैर्देवैः समन्विताः

ထိုနေရာသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်သဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းထက် မြင့်မြတ်သော ရေချိုးခြင်း မရှိတော့။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်တို့အားလုံးနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ နေအိမ်များသို့ ပြန်လည်သွားကြမည်။

Verse 30

अनेनैव विमानेन त्रयो वापि यथासुखम् । ममापि च वरो जातो यः शापान्नारदोद्भवात् । यज्ञभागो मया प्राप्तो देवानामपि दुर्लभः । पौर्णमासीदिने प्राप्ते विशेषात्स्त्रीजनैः कृतः

«ဤဗိမာန်ယာဉ်တော်တည်းဟူသော လေယာဉ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ သုံးဦးသည် စိတ်ကြိုက် သွားလာနိုင်၏။ ထို့ပြင် နာရဒမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကျိန်စာကြောင့် ကျွန်ုပ်အတွက်လည်း ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေါ်လာသည်—ကျွန်ုပ်သည် ယဇ္ဉ၏ အပိုင်းအခွဲကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် နတ်တို့အတွက်တောင် ရခဲ၏။ အထူးသဖြင့် လပြည့်နေ့၌ မိန်းမတို့က ပြုလုပ်သောအခါ ပို၍ ထူးမြတ်၏»။

Verse 189

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्य औदुंबर्युत्पत्तिपूर्वकतत्प्राग्जन्मवृत्तांतवर्णनंनामैकोननवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အေကာရှီတိသာဟသ္ရီ သံဟိတာ၌၊ ခြောက်မြောက်ခဏ္ဍဖြစ်သော နာဂရခဏ္ဍ၌—ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မ್ಯအတွင်း— «အော်ဒုမ္ဗရီ ပေါ်ထွန်းခြင်းမတိုင်မီ ယခင်ဘဝဇာတ်ကြောင်းဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်းကို အဆုံးသတ်ပြီး၊ အခန်း ၁၈၉ ဖြစ်၏။