Adhyaya 187

Verse 1

सूत उवाच । चतुर्थे दिवसे प्राप्ते ततो यज्ञसमुद्भवे । ऋत्विग्भिर्याज्ञिकं कर्म प्रारब्धं तदनंतरम्

စူတက ပြောသည်—စတုတ္ထနေ့ ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုယဇ္ဉကိစ္စ ပေါ်ပေါက်၍ စတင်ထားသည့် ယဇ္ဉ၌ ရစ်တဝိဂ်တို့သည် ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ယဇ္ဉကမ္မကို စတင်ကြ၏။

Verse 2

सोमपानादिकं सर्वं पशोर्हिंसादिकं तथा । पशोर्गुदं समादाय प्रस्थाता च व्यधारयत्

ဆိုမပာန စသည့် အခမ်းအနားအားလုံးနှင့် တိရစ္ဆာန်နှင့်ပတ်သက်သော အမှုများ—သတ်ဖြတ်ခြင်း စသည်တို့—ကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထို့နောက် ပရသ္ထာတೃ သည် တိရစ္ဆာန်၏ အူအတွင်းအရာကို ယူ၍ ပူဇာအတွက် သီးခြားထားလေ၏။

Verse 3

एकांते सदसो मध्ये होमार्थं द्विजसत्तमाः । तस्मिन्व्याकुलतां याते ब्राह्मणः कश्चिदागतः

ဆိတ်ငြိမ်သောနေရာ၊ ယဇ်ပူဇော်ရာခန်းမအလယ်၌ မြင့်မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့သည် မီးပူဇော်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်နေကြ၏။ ထိုအချိန်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်လာကာ ပုဏ္ဏားတစ်ပါး ရောက်ရှိလာလေသည်။

Verse 4

युवा तत्र प्रविष्टस्तु मांस भक्षणलालसः । ततो गुदं पशोर्दृष्ट्वा भक्षयामास चोत्सुकं

အသားစားလိုသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ထိုနေရာသို့ ဝင်လာ၏။ ထို့နောက် တိရစ္ဆာန်၏ အူများကို မြင်လျှင် သူသည် လောဘတကြီး စားသောက်လေတော့သည်။

Verse 5

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तः प्रस्थाता तस्य संनिधौ । भक्षमाणं समालोक्य तं शशाप ततः परम्

ထိုစဉ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ၏အနီးသို့ ရောက်လာပြီး၊ သူစားသောက်နေသည်ကို မြင်လျှင် ကျိန်စာတိုက်လေ၏။

Verse 6

धिग्धिक्पापसमाचार होमार्थं यद्गुदं धृतम् । तत्त्वया दूषितं लौल्याद्यज्ञविघ्नकरं कृतम्

“အရှက်မဲ့လိုက်တာ၊ အပြစ်ရှိတဲ့အကျင့်ကို ကျင့်တဲ့သူ။ မီးပူဇော်ဖို့ ထားရှိတဲ့ ထန်းလျက်ခဲဟာ သင့်ရဲ့ လောဘကြောင့် ညစ်ညူးသွားပြီ၊ ယဇ်ပူဇော်မှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပြီ။”

Verse 7

उच्छिष्टेन मया होमः कर्तव्यो नैव सांप्रतम् । राक्षसानामिदं कर्म यत्त्वया समनुष्ठितम्

“ယခု ငါသည် ညစ်ညူးသွားသော အရာဖြင့် မီးပူဇော်ခြင်းကို မပြုနိုင်တော့။ သင်ပြုလုပ်ခဲ့သော ဤအမှုသည် ရက္ခိုသ်ဘီလူးတို့၏ လုပ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။”

Verse 8

तस्मात्त्वं मम वाक्येन राक्षसो भव मा चिरम्

ထို့ကြောင့် ငါ၏စကားအတိုင်း မနှောင့်နှေးဘဲ ရက္ခသ ဖြစ်လော့။

Verse 9

एतस्मिन्नेव काले तु ह्यूर्ध्वकेशोऽभवद्धि सः । रक्ताक्षः शंकुकर्णश्च कृष्णदन्तोऽतिभैरवः

အချိန်တစ်ခဏတည်းမှာပင် သူသည် ဆံပင်ထောင်လျက် မျက်လုံးနီ၊ နားချွန်၊ သွားမည်းကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သွား၏။

Verse 10

लम्बोष्ठो विकरालास्यो मांसमेदोविवर्जितः । त्वगस्थिस्नायुशेषश्च ।चामुण्डाकृतिरेव च

နှုတ်ခမ်းလျော့၍ ပါးစပ်ကြီးမားကြောက်မက်ဖွယ်၊ အသားနှင့်အဆီကင်းမဲ့ကာ အရေ၊ အရိုး၊ ကြောသာကျန်၍ ချာမုဏ္ဍာကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်သွား၏။

Verse 11

स च विश्वावसुर्नाम पुलस्त्यस्य सुतो मुनिः । मंत्रपूतस्य मांसस्य भक्षणार्थं समागतः

ထို့နောက် သူသည် ပုလஸ္တျ၏ သား မုနိ ဝိශ්ဝာဝಸು ဟူသော အမည်ရှိသူဖြစ်၍ မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော အသားကို စားသုံးရန် လာရောက်ခဲ့၏။

Verse 12

वेदवेदांगतत्त्वजः पौत्रस्तु परमेष्ठिनः । तं दृष्ट्वा राक्षसाकारं वित्रेसुः सर्वतो द्विजाः

သူသည် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့၏ အတ္ထတရားကို သိမြင်သူ၊ ပရမေဋ္ဌိန်၏ မြေးဖြစ်သော်လည်း ရက္ခသပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်ကြသဖြင့် အရပ်ရပ်ရှိ ဒွိဇတို့သည် ကြောက်လန့်သွားကြ၏။

Verse 13

राक्षोघ्नानि च सूक्तानि जजपुश्चापरे तथा । केचिच्छरणमापन्ना विष्णो रुद्रस्य चापरे

အချို့က ရက္ခသများကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်သော သုက္တများကို ရွတ်ဆိုကြ၏။ အချို့လည်း ထပ်တူ မန္တရများကို ဂါထာဖြင့် ဂျပကြ၏။ အချို့က ဗိဿနု၌ ခိုလှုံကြပြီး အချို့က ရုဒြ၌ ခိုလှုံကြ၏။

Verse 14

पितामहस्य चान्ये तु गायत्र्याः शरणं गताः । रक्षरक्षेति जल्पन्तो भयसंत्रस्तमानसाः

အချို့က ပိတামဟ (ဗြဟ္မာ) ထံ ခိုလှုံကြပြီး၊ အချို့က ဂါယတ္ရီသို့ ခိုလှုံကြ၏။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်ကာ “ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ” ဟု မပြတ် အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 15

सोऽपि दृष्ट्वा तदात्मानं गतं राक्षसतां द्विजाः । बाष्पपूर्णेक्षणो दीनः पितामहमुपाद्रवत्

မိမိကိုယ်ကို ရက္ခသအဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားသည်ကို မြင်သော်၊ ထိုဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) သည် အလွန်ဝမ်းနည်းသွား၏။ မျက်လုံးများ မျက်ရည်ပြည့်ကာ ပိတামဟထံ ခိုလှုံရန် အပြေးသွား၏။

Verse 16

स प्रणम्य ततो वाक्यं कृतांजलिरुवाच तम्

ထိုသူသည် ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် လက်အုပ်ချီကာ ထိုသူထံ ဤစကားများကို ပြောကြား၏။

Verse 17

पौत्रोऽहं तव देवेश पुलस्त्यस्य सुतो द्विजः । नीतो राक्षसतामद्य प्रस्थात्रा कोपतो विभो

“အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ မြေးဖြစ်ပါ၏—ပုလஸ္တျ၏ သား၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ဖြစ်ပါ၏။ ယနေ့ ပရස්ထာတೃ၏ အမျက်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ရက္ခသအဖြစ်သို့ တွန်းပို့ခံရပါပြီ၊ အို အင်အားကြီးသော အရှင်။”

Verse 18

जिह्वालौल्येन देवेश पशोर्गुदमजानता । भक्षितं तन्मया देव होमार्थं यत्प्रकल्पितम्

အို နတ်တို့၏အရှင်၊ လျှာ၏လောဘကြောင့် တိရစ္ဆာန်၏ အနောက်ပိုင်းဖြစ်သည်ကို မသိဘဲ၊ ဟောမ (homa) အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အရာကို အို အရှင်၊ ကျွန်ုပ် စားမိပါသည်။

Verse 19

तस्मान्मानुषताप्राप्त्यै मम देहे दयां कुरु । राक्षसत्वं यथा याति तथा नीतिर्विधीयताम्

ထို့ကြောင့် လူ့အဆင့်သို့ ပြန်လည်ရရှိနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ပေါ်၌ ကရုဏာပြုပါ။ ဤ ရာක්ෂသဘော သွားပျောက်စေမည့် နည်းလမ်းကို စီမံသတ်မှတ်ပေးပါ။

Verse 20

तच्छ्रुत्वा जल्पितं तस्य दयां कृत्वा पितामहः । प्रतिप्रस्थातरं सामवाक्यमेतदुवाच ह

သူ၏တောင်းပန်စကားကို ကြားသော် ပိတာမဟ (Pitāmaha) သည် ကရုဏာဖြင့် လှုပ်ရှားကာ ပရස්ထာတೃ (Prasthātṛ) ထံသို့ သဘောညီညွတ်စေသော စကားဖြင့် ပြောဆို၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 21

बालोऽयं मम पौत्रस्तु कृत्याकृत्यं न वेत्ति च । तस्मात्त्वं राक्षसं भावं हरस्वास्य द्विजोत्तम

ဤသူသည် ကျွန်ုပ်၏မြေးဖြစ်၍ ကလေးသာဖြစ်သေးသည်၊ လုပ်သင့်လုပ်မသင့်ကို မသိသေးပါ။ ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇိုတ္တမ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး)၊ သူထံမှ ရာක්ෂသဘောကို ဖယ်ရှားပေးပါ။

Verse 22

तच्छ्रुत्वा स मुनिः प्राह प्रायश्चित्तं मखे तव । अनेन जनितं देव गुदं दूषयता विभो

ထိုစကားကို ကြားသော် မုနိသည် ပြော၏— “အို အရှင်၊ သင်၏ ယဇ္ဉ (မခ) တွင် ဤသူက တိရစ္ဆာန်၏ အနောက်ပိုင်းကို အညစ်အကြေးဖြစ်စေသဖြင့် (ရိတုအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အစိတ်အပိုင်းကို) ပရాయရှ္စိတ္တ (prāyaścitta) လိုအပ်လာပါပြီ၊ အို အင်အားကြီးသောအရှင်။”

Verse 23

तस्मादेष मया शप्तो यज्ञविघ्नकरो मम । नाहमस्य हरिष्यामि राक्षसत्वं कथंचन

ထို့ကြောင့် ငါသည် ငါ၏ ယဇ္ဉကို အနှောင့်အယှက်ပြုသူဟု သူ့ကို ကျိန်စာတင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရက္ခသအဖြစ်ကို ငါသည် မည်သို့မျှ မဖယ်ရှားပေးနိုင်။

Verse 24

नर्मणापि मया प्रोक्तं कदाचिन्नानृतं वचः

ဟာသအဖြစ်တောင် ငါသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မျှ မမှန်ကန်သော စကားကို မပြောခဲ့ဖူး။

Verse 25

ब्रह्मोवाच । प्रायश्चित्तं करिष्येऽहं यज्ञस्यास्य प्रसिद्धये । दक्षिणा गौर्यथोक्ता च कृत्वा होमं विधानतः । त्वमस्य राक्षसं भावं हरस्व मम वाक्यतः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်— «ဤယဇ္ဉ၏ အောင်မြင်ကျော်ကြားမှုအတွက် ငါသည် သတ်မှတ်ထားသော ပရాయရှ္စိတ္တကို ပြုမည်။ ထို့ပြင် ဂေါရီသို့ ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ဒက္ခိဏာကို ပူဇော်ပြီး၊ နည်းတကျ ဟောမကို ပြီးစီးလျှင်၊ ငါ၏ အမိန့်အရ သင်သည် သူ၏ ရက္ခသသဘောကို ဖယ်ရှားပေးရမည်»။

Verse 26

सोऽब्रवीच्छीतलो वह्निर्यदि स्यादुष्णगुः शशी । तन्मे स्यादन्यथा वाक्यं व्याहृतं प्रपितामह

သူက ပြန်ဖြေသည်— «မီးသည် အေးမြ၍ လသည် အပူပေးလာမှသာ ငါပြောသော စကားသည် အခြားသို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည်၊ အို မဟာဘိုးဘွားတော်»။

Verse 27

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ज्ञात्वा चैव तु निश्चितम् । विश्वावसुं विधिः प्राह ततो राक्षसरूपिणम्

သူ၏ စကားကို ကြားပြီး အကြောင်းအရာကို သေချာစွာ သိမြင်သော်၊ ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် ရက္ခသရုပ်ဖြစ်နေသော ဝိශ්ဝာဝစုအား ထိုနောက် ပြောကြား하였다။

Verse 28

त्वं वत्सानेन रूपेण तिष्ठ तावद्वचो मम । कुरुष्व ते प्रयच्छामि येन स्थानमनुत्तमम्

«ငါ၏စကားအတိုင်း ယခုခဏ နွားကလေးမျက်နှာပုံစံဖြင့် နေထိုင်လော့။ ငါပြောသကဲ့သို့ ပြုလော့၊ ထိုကြောင့် ငါသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အမြင့်မြတ်ရာဌာနကို သင့်အား ပေးမည်»။

Verse 29

चमत्कारपुरस्यास्य पश्चिमस्थानमाश्रिताः । सन्त्यन्ये राक्षसास्तत्र मर्यादायां व्यवस्थिताः

«ဤ ကမတ်ကာရပုရ မြို့၏ အနောက်ဘက်နေရာ၌ အခြား ရက္ခသများ နေထိုင်ကြ၏။ ထိုနေရာတွင် သူတို့သည် စည်းကမ်း၏ အကန့်အသတ်အတွင်း တည်နေကြ၏»။

Verse 31

तत्र प्रभुत्वमातिष्ठ नागराणां हिते स्थितः । राक्षसा बहवः संति कूष्मांडाश्च पिशाचकाः

«ထိုနေရာတွင် မြို့သူမြို့သားတို့၏ အကျိုးကို ရည်ရွယ်၍ အာဏာကို ခံယူလော့။ ရက္ခသများ များစွာရှိသကဲ့သို့ ကုဿ္မာဏ္ဍများနှင့် ပိသာချာများလည်း ရှိ၏»။

Verse 32

ये चान्ये राक्षसाः केचिद्दुष्टभावसमाश्रिताः । तत्र गच्छंति ये सर्वे निगृह्णंति च तत्क्षणात्

«ထို့ပြင် အကြံဆိုးကို ကပ်လျက်ရှိသော အခြား ရက္ခသများရှိလျှင်၊ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်သူတို့အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် နှိမ်နင်းခံရ၏»။

Verse 33

भूताः प्रेताः पिशाचाश्च कूष्मांडाश्च विशेषतः । नागरं तु पुरो दृष्ट्वा तद्भयाद्यांति दूरतः

«ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့နှင့် အထူးသဖြင့် ကုဿ္မာဏ္ဍတို့သည် နာဂရကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်လျှင် ထိုကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးကြ၏»။

Verse 34

तद्गच्छ पुत्र तत्र त्वं सर्वेषामधिपो भव । राक्षसानां मया दत्तं तव राज्यं च सांप्रतम्

ထို့ကြောင့် သားရေ၊ သင်သွားလော့။ အဲဒီမှာ သင်သည် အားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ယခု ငါသည် ရာක්ෂသတို့၏ အုပ်စိုးမှုကို သင့်အား ပေးအပ်၏။

Verse 35

राक्षस उवाच । आधिपत्ये स्थितस्यैवं राक्षसानां पितामह । किं मया तत्र भोक्तव्यं तेभ्यो देयं च किं वद

ရာක්ෂသက ပြော၏— «အို ပိတာမဟာ၊ ငါသည် ရာක්ෂသတို့အပေါ် အုပ်စိုးမှု၌ ဤသို့ တည်နေသော်၊ အဲဒီမှာ ငါ ဘာကို စားသုံးရမည်နည်း၊ သူတို့အား ဘာကို ပေးရမည်နည်း။ ပြောပြပါ»။

Verse 36

राज्ञा चैव यतो देयं भृत्यानां भोजनं विभो । तन्ममाचक्ष्व देवेश दयां कृत्वा ममोपरि

အို အရှင်၊ မင်းတစ်ပါးသည် မိမိ၏ အမှုထမ်းနှင့် အားကိုးသူတို့အား အစာအဟာရ ပေးရခြင်းသည် တာဝန်ဖြစ်သဖြင့်၊ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ငါ့အပေါ် ကရုဏာပြု၍ ဤအရာကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားပါ။

Verse 37

न करोति च यो राजा ।भृत्यवर्गस्य पोषणम् । रौरवं नरकं याति स एवं हि श्रुतं मया

မိမိ၏ အမှုထမ်းအစုအဝေးကို မပို့ဆောင်မပံ့ပိုးသော မင်းသည် ‘ရောရဝ’ ဟူသော နရကသို့ သွားရသည်ဟု ငါကြားသိခဲ့၏။

Verse 38

ब्रह्मोवाच । यच्छ्राद्धं दक्षिणाहीनं तिलैर्दर्भैर्विवर्जितम् । तत्सर्वं ते मया दत्तं यद्यपि स्यात्सुतीर्थगम्

ဗြဟ္မာက မိန့်၏— «ဒက္ခိဏာမပါဘဲ၊ နှမ်းနှင့် ဒರ್ಭမြက်မပါဘဲ ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓ အားလုံး၏ အကျိုးကို၊ ထိုကောင်းမြတ်သော တီရ္ထ (သုတီရ္ထ) တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ငါသည် သင့်အား အပြည့်အဝ ပေးအပ်ပြီးပြီ»။

Verse 39

यच्छ्राद्धं सूकरः पश्येन्नारी वाथ रजस्वला । कौलेयकोऽथ वालेयस्तत्सर्वं ते भविष्यति

ဝက်က မြင်သည့် သို့မဟုတ် မစင်လာနေသော မိန်းမက မြင်သည့် သို့မဟုတ် အနိမ့်မျိုးခွေး သို့မဟုတ် လမ်းလွှဲခွေးက မြင်သည့် śrāddha မည်သည့်ပူဇော်ပွဲမဆို ထိုအပြစ်အနာအဆာအားလုံးသည် သင်၏ śrāddha သို့ ကပ်ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 40

विधिहीनं तु यच्छ्राद्धं दर्भेर्वा मूलवर्जितैः । वितस्तेरधिकैर्वापि तत्सर्वं ते भविष्यति

စည်းကမ်းနည်းလမ်းမပြည့်စုံဘဲ ပြုလုပ်သော śrāddha၊ သို့မဟုတ် အမြစ်မပါသော darbha မြက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော śrāddha၊ သို့မဟုတ် သတ်မှတ်အတိုင်းအတာ (vitasti) ထက် ကျော်လွန်စီမံထားသော အရာများကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်အားလုံးသည် သင်၏ śrāddha သို့ ကပ်ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 41

तिलं वा तैलपक्वं वा शूकधान्यमथापि वा । न यत्र दीयते श्राद्धे तत्ते श्राद्धं भविष्यति

śrāddha ပူဇော်ပွဲတွင် နှမ်း (tila) မပေးလှူခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဆီဖြင့်ချက်ပြုတ်ထားသော အစာ မပါခြင်း၊ သို့မဟုတ် အခွံပါသေးသော သီးနှံ (śūkadhānya) မပါခြင်းရှိလျှင် ထို śrāddha သည် သင်အတွက် ချို့ယွင်းသွားလိမ့်မည်။

Verse 42

अस्नातैर्यत्कृतं श्राद्धं यच्चाधौतांबरैः कृतम् । तैलाभ्यंगयुतैश्चैव तत्ते सर्वं भविष्यति

မရေချိုးဘဲ ပြုလုပ်သော śrāddha၊ မလျှော်သန့်သော အဝတ်အစားဝတ်ဆင်၍ ပြုလုပ်သော śrāddha၊ ထို့ပြင် ဆီလိမ်းနှိပ်နယ်ထားသော အဆီအလိမ်းအကျန်နှင့်အတူ ပြုလုပ်သော śrāddha—ထိုအပြစ်အားလုံးသည် သင်၏ ပူဇော်ပွဲသို့ ကပ်ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 43

यद्वा माहिषिको भुंक्ते श्वित्री वा कुनखोऽपि वा । कुष्ठी वाथ द्विजो भुंक्ते तत्ते श्राद्धं भविष्यति

သို့မဟုတ် māhiṣika တစ်ဦး၊ သို့မဟုတ် အဖြူစက်ရောဂါ (leucoderma) ခံစားသူ၊ သို့မဟုတ် လက်သည်းရောဂါရှိသူ၊ သို့မဟုတ် ကုဋ္ဌ (leprosy) ရောဂါရှိသူ—ထိုသူတို့က śrāddha အစာကို စားသောက်လျှင် ထိုအပြစ်သည် သင်၏ śrāddha သို့ ကပ်ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 44

हीनांगो वाऽथ यद्भुंक्तेऽधिकांगो वाथ निंदितः । महाव्याधिगृहीतो वा चौरो वार्द्धुषिकोऽपि वा । यत्र भुंक्तेऽथवा श्राद्धे तत्ते श्राद्धं भविष्यति

အင်္ဂါတစ်စိတ်ပျက်နေသူ၊ အင်္ဂါပိုနေသူ၊ အပြစ်တင်ခံရသူ၊ ပြင်းထန်ရောဂါကပ်သူ၊ ခိုးသူ၊ သို့မဟုတ် အတိုးစားသူတောင်—ထိုသူက śrāddha ပွဲ၌ စားသောက်လျှင် ထိုအပြစ်သည် သင်၏ śrāddha သို့ ကပ်လိမ့်မည်။

Verse 45

श्यावदन्तस्तु यद्भुंक्ते यद्भुंक्ते वृषलीपतिः । विनग्नो वाथ यद्भुंक्ते तत्ते श्राद्धं भविष्यति

သွားမဲနေသူက စားလျှင်၊ သို့မဟုတ် śūdra မိန်းမ (vṛṣalī) ၏ ခင်ပွန်းက စားလျှင်၊ သို့မဟုတ် မသင့်လျော်စွာ အဝတ်မဝတ်ဘဲ စားလျှင်—ထိုအပြစ်သည် သင်၏ śrāddha သို့ ကပ်လိမ့်မည်။

Verse 46

यो यज्ञो दक्षिणाहीनो यश्चाशौचयुतैः कृतः । ब्रह्मचर्यविहीनस्तु तत्फलं ते भविष्यति

သတ်မှတ်ထားသော dakṣiṇā မပေးဘဲ ပြုလုပ်သော ယဇ္ဉ၊ သို့မဟုတ် အရှောစ (အညစ်အကြေး) ကပ်နေသူများက ပြုလုပ်သော ယဇ္ဉ၊ သို့မဟုတ် ဘြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသိက္ခာ) မရှိဘဲ ပြုလုပ်သော ယဇ္ဉ—ထို၏ အကျိုးဖလသည် သင်ထံသို့ ကျရောက်လိမ့်မည်။

Verse 47

यस्मिन्नैवातिथिः पूज्यः श्राद्धे वा यज्ञकर्मणि । संप्राप्ते वैश्वदेवांते तत्ते सर्वं भविष्यति

śrāddha သို့မဟုတ် ယဇ္ဉကర్మ၌ လာရောက်သော အတိഥိ (ဧည့်သည်) ကို မပူဇော်မဂ္ဂင် မလေးစားသော နေရာ၌—အထူးသဖြင့် Viśvedevas သို့ အဆုံးသတ် ပူဇော်ခြင်းသို့ ရောက်သောအခါ—ထိုကုသိုလ်အားလုံးသည် သင်၏ အဖြစ် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 48

आवाहनात्परं यत्र मौनं न श्राद्धदश्चरेत् । ब्राह्मणो वाऽथ भोक्ता च तत्ते श्राद्धं भविष्यति

အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) ပြီးနောက် śrāddha ၏ သတ်မှတ်ထားသော မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို မလိုက်နာသော နေရာ၌—ဘြာဟ္မဏ (ပွဲဆောင်) ဖြစ်စေ၊ စားသောက်သူ ဖြစ်စေ—ထို śrāddha သည် သင်၏ အဖြစ် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 49

मृन्मयेषु च पात्रेषु यः श्राद्धं कुरुते नरः । भिन्नपात्रेषु वा यच्च तत्ते सर्वं भविष्यति

လူတစ်ယောက်က မြေခွက်မြေဖလားတို့ဖြင့် သို့မဟုတ် ကွဲပဲ့နေသော ပန်းကန်ခွက်များဖြင့် śrāddha ကို ပြုလုပ်သမျှ—အကျိုးအမြတ်အားလုံးသည် သင်ထံသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 50

प्रत्यक्षलवणं यत्र तक्रं वा विकृतं भवेत् । जातीपुष्पप्रदानं च तत्ते सर्वं भविष्यति

ဆားကို မသင့်လျော်စွာ ထင်ရှားအောင် ထားပေးရာ၊ သို့မဟုတ် တကရ် (buttermilk) ပျက်စီးပြောင်းလဲနေရာ၊ ထို့ပြင် မသင့်ကာလ၌ ဇာတီပန်း (jasmine) ကို ပူဇော်ပေးရာ—အရာအားလုံးသည် သင်၏အဖြစ် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 51

यजमानो द्विजो वाथ ब्रह्मचर्यविवर्जितः । तच्छ्राद्धं ते मया दत्तं त्रिपात्रेण विवर्जितम्

ယဇမာန (ပူဇော်ပွဲကို ထောက်ပံ့သူ) သည် ဒွိဇ (dvija) ဖြစ်စေ အခြားသူဖြစ်စေ၊ ဘြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသော ထိန်းသိမ်းမှု) မရှိလျှင်—သုံးပာတရ (သုံးခွက်စနစ်) မပြည့်စုံသော ထို śrāddha ကို ငါက သင်ထံသို့ ပေးအပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 52

आयसेन तु पात्रेण यत्रान्नं च प्रदीयते । तच्छ्राद्धं ते मया दत्तं तथान्यदपि हीयते

သံခွက်ဖြင့် အစာကို ပေးရာနေရာ၌—ထို śrāddha ကို ငါက သင်ထံသို့ ပေးအပ်သကဲ့သို့ သတ်မှတ်၏။ ထိုနည်းဖြင့် အခြားကုသိုလ်များလည်း လျော့နည်းသွားသည်။

Verse 53

मंत्रक्रियाभ्यां यत्किचिद्रात्रौ दत्तं हुतं तथा । सक्रांतिसोमपर्वभ्यां व्यति रिक्तं तु कुत्सितम्

ညအချိန်၌ မန္တရနှင့် ကရိယာဖြင့် ပေးလှူသမျှ၊ မီးထဲသို့ ဟုတ (homa) ပြုသမျှတို့သည်—Saṅkrānti နှင့် Soma-parvan အခါအခွင့်များမှ လွဲ၍ ပြုလုပ်လျှင် အမှန်တကယ် ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော အရာဖြစ်သည်။

Verse 54

इत्युक्त्वा विररामाशु ब्रह्मा लोकपितामहः । राक्षसः सोऽपि तत्रापि लेभे स्थानं तु राक्षसम्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို ရက္ခသလည်း ထိုနေရာ၌ပင် ရက္ခသ၏ အဆင့်အတန်းကို ရရှိ하였다။

Verse 187

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठ नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये राक्षसप्राप्यश्राद्धवर्णनंनाम सप्ताशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အပိုဒ် ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် «နာဂရခဏ္ဍ» အတွင်း၊ ဟာဋကေရှွရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ្យ၌ «ရက္ခသ ရရှိသော ရှရဒ္ဓ အကြောင်းဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၈၇ ပြီးဆုံး၏။