Adhyaya 179

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति पुष्करत्रितयं शुभम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वपातकनाशनम्

စူတက ပြောသည်—“ထို့အပြင် ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာရှိသော ပုရှ္ကရ သုံးပါး (ရေသန့်တော်) ရှိ၏။ ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರ၌ အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။”

Verse 2

यस्मिन्दृष्टेऽथवा स्पृष्टे कीर्तिते वा द्विजोत्तमाः । पातकं नाशमायाति भास्करेण तमो यथा

အို ဒွိဇောတ္တမတို့—၎င်းကို မြင်ရုံ၊ ထိရုံ၊ သို့မဟုတ် ချီးမွမ်းရုံဖြင့်ပင် အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ နေမင်းကြောင့် အမှောင်ပျက်သကဲ့သို့။

Verse 3

पुनंति सर्वतीर्थानि स्नानाद्दानादसंशयम् । पुष्करालोकनादेव सर्वपापैः प्रमुच्यते

တီရ္ထအားလုံးသည် ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းကြောင့် မသံသယပင် သန့်စင်စေ၏။ သို့သော် ပုရှ္ကရကို ကြည့်မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 4

ऋषय ऊचुः । श्रूयते पुष्करंनाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । ब्रह्मणा निर्मितं तत्र यच्च योजनमात्रकम्

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်—“ပုရှ္ကရဟူသော တီရ္ထသည် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်ဟု ကြားရ၏။ ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာက ဖန်ဆင်းထားပြီး အကျယ်အဝန်းသည် ယောဇနတစ်ခုမျှ ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။”

Verse 5

उत्तरे चन्द्रभागाया नद्या यावत्सरस्वती । दक्षिणे करतोयायाः सीमेयं पुष्करत्रये

မြောက်ဘက်တွင် ချန္ဒြဘာဂါ မြစ်မှ စရஸဝတီအထိ နယ်နိမိတ်ရှိ၏; တောင်ဘက်တွင် ကရတိုယာမှ—ဤသည်ပင် သုံးထပ် ပုရှ္ကရ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်နိမိတ်ဖြစ်၏။

Verse 6

अस्माकं तु पुरा सूत त्वयोक्तं वियति स्थितम् । एतन्नः कौतुकं सूत तत्कथं हाटकेश्वरे । तत्र क्षेत्रे समायातं तस्मात्त्वं वक्तुमर्हसि

အရင်က အို စူတ၊ သင်က ၎င်းသည် ကောင်းကင်၌ တည်ရှိသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောခဲ့၏။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုဖြစ်သည်၊ အို စူတ—ဟာဋကေရှွရ၌၊ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ မည်သို့ ရောက်လာသနည်း။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြသင့်၏။

Verse 7

सूत उवाच । सत्यमेतन्महाभागा यद्भवद्भिरुदाहृतम् । तस्मिन्क्षेत्रे द्विजश्रेष्ठास्तच्छृणुध्वं समाहिताः

စူတက ပြော၏—အို မဟာဂုဏ်ရှိသူတို့၊ သင်တို့ ပြောကြားသကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုသန့်ရှင်းသော ဒေသအကြောင်းကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 8

सर्वतो विस्तराद्वच्मि नमस्कृत्य स्वयं भुवम्

စွဝယံဘူ (ဗြဟ္မာ) ကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြု၍၊ အရာအားလုံးကို ဘက်ပေါင်းစုံမှ ပြည့်စုံစွာ အသေးစိတ် ပြောကြားမည်။

Verse 9

ब्रह्मलोके निवसतो ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । देवर्षिर्नारदः प्राप्तो भ्रांत्वा लोकत्रयं मुनिः

အဗျက္တမှ မွေးဖွားသော ဗြဟ္မာသည် ဗြဟ္မလောက၌ နေထိုင်စဉ်၊ လောကသုံးပါးကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့သော ဒေဝရ္ရှိ နာရဒ မုနိသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 10

स नत्वा शिरसा पादावुपविष्टस्त दग्रतः

သူသည် (ဗြဟ္မာ၏) ခြေတော်ကို ခေါင်းငုံ့ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် အရှေ့တော်၌ ထိုင်နေ하였다။

Verse 11

ब्रह्मोवाच । कस्माद्वत्स चिराद्दृष्टः कुतः प्राप्तोऽधुना भवान् । क्व भ्रांतस्त्वं समाचक्ष्व ब्रूहि वत्सात्र कारणम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—ကလေးရေ၊ အချိန်ကြာလှပြီးမှ အဘယ်ကြောင့် ယခုမှ တွေ့ရသနည်း။ ယခု သင် ဘယ်ကနေ ရောက်လာသနည်း။ ဘယ်နေရာများတွင် လှည့်လည်နေခဲ့သနည်း။ ချစ်သောကလေးရေ—ဤနေရာ၌ အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလော့။

Verse 12

नारद उवाच । मर्त्यलोकाद्विभो प्राप्तः सांप्रतं च त्वरान्वितः । तव पादप्रपूजार्थं सत्येनात्मानमालभे

နာရဒ မိန့်သည်—အို အရှင်ကြီး၊ မရဏလောကမှ ယခုတင် ရောက်လာပြီး အလျင်အမြန်ဖြင့် လာရောက်ခဲ့ပါသည်။ သင်၏ ခြေတော်ကို ပူဇော်ရန်အတွက် သစ္စာဖြင့် ပြောကြားကာ မိမိကိုယ်တိုင်ကိုပင် သင့်ရှေ့၌ အနက်ရှိုင်းစွာ ဆက်ကပ်ပါ၏။

Verse 13

ब्रह्मोवाच । किंवदन्तीं ममाचक्ष्व मर्त्यलोकसमुद्भवाम् । कीदृशाः पार्थिवास्तत्र कीदृशा द्विजसत्तमाः । कीदृशा व्यवहाराश्च वर्तन्ते तत्र सांप्रतम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—မရဏလောကမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းကို ငါ့အား ပြောပြလော့။ ထိုနေရာ၌ မင်းများသည် မည်သို့ရှိသနည်း။ နှစ်ကြိမ်မွေး အထွတ်အမြတ်တို့သည် မည်သို့ရှိသနည်း။ ယခုကာလ၌ ထိုနေရာတွင် လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် အကျင့်အကြံများသည် မည်သို့ လည်ပတ်နေသနည်း။

Verse 14

नारद उवाच । मर्त्यलोके कलिर्जातः सांप्रतं सुरसत्तम

နာရဒ မိန့်သည်—အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရှင်၊ မရဏလောက၌ ယခု ကလိယုဂ် ပေါ်ပေါက်လာပြီ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 15

राजानः सत्पथं त्यक्त्वा तथा लोभपरायणाः । पीडयंति च लोकांश्च अर्थहेतोः सुनिर्घृणाः

မင်းတို့သည် သမ္မာလမ်းကို စွန့်ပစ်၍ လောဘကို အားထားကာ၊ ငွေကြေးအကျိုးအတွက် ပြည်သူတို့ကို ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းကြပြီး ကရုဏာမဲ့လျက် ရက်စက်ကြ၏။

Verse 16

शौर्यभावपरित्यक्ताः परदारविमर्दकाः । पूजयन्ति न ते विप्रान्न देवान्न गुरूनपि

သူတို့သည် ရဲရင့်သတ္တိကို စွန့်ပစ်၍ အခြားသူ၏ မယားကို ဖောက်ပြန်လျက်၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကိုလည်း မပူဇော်၊ ဒေဝတားတို့ကိုလည်း မကန်တော့၊ ဆရာဂုရုတို့ကိုပင် မလေးစားကြ။

Verse 17

वेदविक्रय कर्तारो ब्राह्मणाः शौचवर्जिताः । पापप्रतिग्रहासक्ताः सन्ध्याहीनाः सुनिर्घृणाः

ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဝေဒကို ရောင်းစားသူများ ဖြစ်လာ၍ သန့်ရှင်းမှုမရှိ၊ အပြစ်ရှိသော လက်ခံပေးကမ်းမှုကို နှစ်သက်ကာ၊ စန္ဓျာကရိယာမရှိ၊ ကရုဏာမဲ့၍ ရက်စက်ကြ၏။

Verse 18

कृषिकर्मरता नित्यं वैश्यवत्पशुपालकाः । वैश्याः सर्वे समुच्छेदं प्रयाता धरणीतले

လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် တိရစ္ဆာန်ထိန်းကျောင်းမှု၌ အမြဲတမ်း မူးမောနေသူတို့သည် ဝိုင်ရှျယကဲ့သို့သာ နေထိုင်ကြ၏; မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝိုင်ရှျယဝဏ္ဏသည် အလုံးစုံ လျော့ပါးပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

Verse 19

शूद्रा नित्यं धर्मकामाः शूद्राश्चैव तपस्विनः । लोकयात्राक्रियाः सर्वे प्रहसंति व्यपत्रपाः

ရှုဒ္ဒရတို့သည် အမြဲတမ်း ဓမ္မကို လိုလားကြပြီး၊ ရှုဒ္ဒရတို့ပင် တပသီအဖြစ် ဖြစ်လာကြ၏; သို့ရာတွင် လူ့လောကကို ထိန်းသိမ်းသော ရိုးရာတာဝန်ကိစ္စများကို လူတိုင်း အရှက်မဲ့စွာ လှောင်ပြောင်ကြ၏။

Verse 20

यस्य चास्ति गृहे वित्तं तरुण्यश्च तथा स्त्रियः । तेनतेन समं सख्यं प्रकुर्वन्ति नरा भुवि

ဤလောက၌ လူတို့သည် အိမ်တွင် ငွေကြေးရှိသူ၊ ယောကျ်ားပျိုသန်မာမှုရှိသူ၊ မိန်းမများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်သူနှင့် တန်းတူသဘောဖြင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ကြသည်။

Verse 21

विधवानां व्रतस्थानां सर्वेषां लिंगिनां तथा । हृदि स्थितो महान्कामो व्रतचर्याबहिःस्थिताः

ဝတ်ပြုသစ္စာကို အလေးထားသော မုဆိုးမများအကြား၌လည်း၊ သာသနာရေးအမှတ်အသားများကို ဆောင်ထားသူအားလုံးအကြား၌လည်း၊ နှလုံး၌ ကြီးမားသော လိုလားတပ်မက်မှုသည် ထိုင်နေဆဲဖြစ်၏။ သူတို့၏ ဝတ်ကျင့်မှုသည် အပြင်ပန်းသာရှိ၍ အတွင်းမရှိ။

Verse 22

तीर्थानि विप्लवं यांतिपापलोकश्रितानि च । कलेभींतानि सर्वाणि प्रद्रवन्ति दिशो दश

ကလိယုဂ၌ တီရ္ထများသည် အလွဲအချော်သို့ ကျရောက်ကြပြီး၊ အပြစ်သားအစုအဝေးတို့ အားထားလာသော တီရ္ထများလည်း ပင်ပန်းနာကျင်ကြသည်။ ကလိကို ကြောက်ရွံ့၍ တီရ္ထအားလုံးသည် ဒిశတစ်ဆယ်သို့ ပြေးလွှားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 23

अहं तत्र स्थितो यस्मात्कलिकाले पितामह

အို ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ရေ၊ ကလိယုဂ၌ ငါသည် ထိုနေရာ၌ တည်နေ၏။

Verse 24

कलिकाले विशेषेण स्वैरिण्यो ललितस्पृहाः । भर्त्रा विवदमानाश्च स्त्रियः कार्मणतत्पराः । वृथा व्रतानि कुर्वंति त्यक्त्वा ताः स्वपतेः कथाम्

အထူးသဖြင့် ကလိယုဂ၌ မိန်းမတို့သည် ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ လွတ်လပ်သွား၍ အပျော်အပါးကို တောင့်တကြသည်။ ခင်ပွန်းနှင့် အငြင်းပွားကာ လှည့်စားသည့် ကာမဏကရိယာများ၌ စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။ ကိုယ့်ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်ရာ လမ်းမှန်ကို စွန့်ပစ်၍ ဝတ်ပြုသစ္စာများကို အလဟဿ ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 26

स्वर्गे वा मस्तके चैव पाताले चाथ पादयोः । सांप्रतं मर्त्यलोके च मया दृष्टमनेकशः

ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ၊ ခေါင်းထိပ်၌ဖြစ်စေ၊ ပာတားလ (အောက်လောက) ၌ဖြစ်စေ၊ ခြေထောက်၌ဖြစ်စေ—ယခု မရဏလောက၌လည်း—ငါသည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့၏။

Verse 27

श्वश्रूणां च वधूनां च तथा जनकपुत्रयोः । बांधवानां विशेषेण तथा च स्वामिभृत्ययोः

ယောက္ခမနှင့် မယားငယ်တို့အကြား၊ ဖခင်နှင့် သားတို့အကြား၊ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့အကြား အထူးသဖြင့်—ထို့အတူ သခင်နှင့် ကျွန်တို့အကြား—အငြင်းပွားမှုကို မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 28

चौराणां पार्थिवानां च दम्पत्योश्च विशेषतः । स्वल्पोदकास्तथा मेघाः स्वल्पसस्या च मेदिनी

သူခိုးတို့နှင့် ဘုရင်တို့အကြား၊ အထူးသဖြင့် လင်မယားအကြား၌ ပဋိပက္ခက လွှမ်းမိုး၏။ ရေသည် နည်းပါးလာ၍ မိုးတိမ်တို့လည်း အနည်းငယ်သာ မိုးရွာကာ မြေကြီးသည် သီးနှံနည်းပါးစွာသာ ထွက်ပေါ်၏။

Verse 29

कलिर्बलिष्ठः सुतरां वरदानेन ते कृतः । यदा मर्त्ये भवेद्युद्धं कंडूतिर्जायते हृदि

သင်၏ အပေးအလှူ (ဗရဒာန) ကြောင့် ကလိယုဂသည် အလွန်အမင်း အင်အားကြီးလာ၏။ လူသားတို့အကြား စစ်ပွဲ ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါတိုင်း ငါ့နှလုံး၌ ယားယံသလို မငြိမ်မသက်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 30

अहं मर्त्ये परिभ्रांतश्चिरात्तेन समागतः । भूयो यास्यामि तत्रैव कण्डूतिर्महतीस्थिता

ငါသည် မရဏလောက၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လှည့်လည်ခဲ့ပြီး ယခု သူနှင့် တွေ့ဆုံလာ၏။ သို့သော်လည်း ငါသည် ထိုနေရာသို့ပင် ထပ်မံ သွားရမည်၊ အလွန်ကြီးမားသော မငြိမ်မသက်မှုက ငါ့ကို ဖမ်းဆီးထားသောကြောင့်။

Verse 31

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य पितामहः । पुष्करस्य कृते जातश्चिन्ताव्याकु लतेंद्रियः

နာရဒ၏စကားကို ကြားသော် အဘိုးမဟာ (ဗြဟ္မာ) သည် ပုရှ္ကရအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်လာ၍ စိတ်ပူခြင်းကြောင့် အင်္ဒြိယများလည်း လှုပ်ရှားကာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်၏။

Verse 32

मर्त्ये च मामकं तीर्थं पुष्करंनाम विश्रुतम् । नाशं यास्यति तन्नूनं कलिकालपरिप्लुतम्

ထို့ပြင် လူ့လောက၌ ငါ၏ နာမည်ကြီးသော တီရ္ထ ပုရှ္ကရဟူသည် ကလိယုဂ်၏ လှိုင်းလုံးကြီးအောက်တွင် နစ်မြုပ်ကာ အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

Verse 33

तस्मादन्यत्र नेष्यामि कलिर्यत्र न विद्यते । येन तत्र विमुंचामि निजं तीर्थं च पुष्करम्

ထို့ကြောင့် ကလိယုဂ် မရှိသော အခြားနေရာသို့ ငါက ဦးဆောင်သွားမည်၊ ထိုနေရာ၌ ငါ၏ ကိုယ်ပိုင် တီရ္ထ ပုရှ္ကရကို တည်ထောင်မည်။

Verse 34

कलिकाले च संप्राप्ते सर्वप्राणिभयंकरे । तत्र प्रयांतु तीर्थानि सर्वा ण्येव विशेषतः

ကလိကာလ ရောက်လာသော် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ တီရ္ထများ အားလုံးသည် အထူးသဖြင့် ထိုနေရာသို့ ထွက်ခွာကြပါစေ (ကလိမရှိရာသို့)။

Verse 35

गते कलौ प्रयास्यंति निजस्थानमसंशयम्

ကလိကာလ ကုန်လွန်သွားသော် ၎င်းတို့သည် မသံသယဘဲ မိမိတို့၏ မူလနေရာသို့ ပြန်လည်သွားကြလိမ့်မည်။

Verse 36

एवं निश्चित्य मनसा हस्तस्थं कमलं ततः । प्रोवाच सादरं तच्च स्वयं ध्यात्वा पितामहः

ဤသို့ စိတ်၌ အတည်ပြုပြီးနောက် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် မိမိအတွင်း၌ သမาธိပြုကာ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ကြာပန်းကို ရိုသေစွာ မိန့်ကြား하였다။

Verse 37

पत त्वं पद्म भूपृष्ठे कलिर्यत्र न विद्यते । येनानयामि तत्रैव पुष्करं तीर्थमात्मनः

အို ကြာပန်းရေ၊ ကလိယုဂ် မရှိသည့် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျပါစေ။ ထိုအမှတ်အသားဖြင့် ငါ၏ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ—ပုရှ္ကရကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်မည်။

Verse 38

ततस्तत्प्रेषितं तेन पद्मं भ्रांत्वा महीतले । समस्ते पतितं क्षेत्रे हाटकेश्वरसंभवे

ထို့နောက် သူက စေလွှတ်သော ကြာပန်းသည် မြေပြင်တစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟာဋကေရှ္ဝရနှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းသည့် က్షೇತ್ರပေါ်သို့ ကျရောက်하였다။

Verse 39

दृष्ट्वा वेदविदो विप्रान्स्वाध्यायनिरताञ्छुचीन् । तेषां यज्ञक्रियाभिश्च यज्ञोपांतैः समंततः

ထိုနေရာတွင် ဝေဒကို သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏများကို မြင်ရသည်—သန့်ရှင်း၍ စွာဓျာယ (ကိုယ်တိုင်ရွတ်ဖတ်) တွင် အလေးထားသူများ။ သူတို့ပတ်လည်တွင် ယဇ္ဉကိစ္စများနှင့် ယဇ္ဉအထောက်အကူ အကျင့်အထုံးများ ပြည့်နှက်နေ하였다။

Verse 40

यूपाद्यैः सर्वतो व्याप्ते सदिशे गगनांगणे । ऋग्यजुःसामघोषेण तथा चाथर्वजेन च

အရပ်မျက်နှာစုံရှိ ကောင်းကင်အာကာသသည် ယူပ (ယဇ္ဉတိုင်) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ရိဂ်၊ ယဇု၊ သာမ ဝေဒသံနှင့် အထာဗန် ဝေဒရွတ်ဆိုသံတို့က ထပ်တလဲလဲ မြည်ဟည်းနေ하였다။

Verse 41

दिग्मण्डले तथा व्याप्ते नान्यः संश्रूयते ध्वनिः । तथा च तार्किकाणां च विवादेषु महत्सु च

ဦးတည်ရာအရပ်အနှံ့ ပြည့်နှက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သဖြင့် အခြားအသံမကြားရ။ ထို့အတူ တာကိကပညာရှင်တို့အကြား ကြီးမားသော အငြင်းပွားမှုများလည်း ရှိ၏။

Verse 42

वेदांतानां समस्तानां व्याख्याने बहुधा कृते । दृश्यन्ते मुनयो यत्र संस्थिता नियमेषु च

ဝေဒാന്തအပေါင်းတို့ကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုဟောကြားရာ၌၊ စည်းကမ်းနှင့် ဝတ္တရားများ၌ တည်ကြည်သော မုနိတို့ကို မြင်ရ၏။

Verse 43

एकाहारा निराहारा एकांतरकृताशनाः । त्रिरात्रोपोषिताश्चान्ये कृच्छ्रचांद्रायणे रताः

အချို့သည် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ကြ၏၊ အချို့သည် အစာမစားဘဲ နေကြ၏၊ အချို့သည် တစ်နေ့ခြားတစ်နေ့ စားကြ၏။ အခြားသူတို့သည် သုံးညဆက် အစာရှောင်ကာ ကೃच्छရ နှင့် စန္ဒြာယဏ ကဲ့သို့သော တပသ်ဝတ္တများ၌ မွေ့လျော်ကြ၏။

Verse 44

महापाराकिणश्चान्ये तथा मासोपवासिनः । अश्मकुट्टाशिनश्चान्ये दन्तोलूखलिकास्तथा

အချို့သည် မဟာပာရာက တပသ်ကို ကျင့်ကြ၏၊ အချို့သည် တစ်လပတ်လုံး အစာရှောင်ကြ၏။ အချို့သည် ကျောက်ပေါ်တွင် ထုနှက်ထားသည့် အစာသာ စားကြပြီး၊ အချို့သည် “သွားနှင့် အိုလူခလ” တပသ်ဖြင့် မိမိသွားဖြင့်သာ ကြိတ်နိုင်သမျှကိုသာ အားထားနေကြ၏။

Verse 45

शीर्णपर्णाशिनश्चैके फलाहारा महर्षयः । तद्दृष्ट्वा तादृशं क्षेत्रं संयुक्तं विविधैर्गुणैः

အချို့သည် ခြောက်သွေ့ပျက်စီးသော ရွက်များကို စားကြ၏၊ မဟာရိရှီအချို့သည် သစ်သီးသာ စားကြ၏။ ထိုသို့ အရည်အသွေးမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်စုံသော သန့်ရှင်းမြတ်သော က్షೇತ್ರကို မြင်သောအခါ၊ ၎င်း၏ ထူးမြတ်မှုကို သိမြင်ကြ၏။

Verse 46

ततस्तत्पतितं तत्र पुण्यं ज्ञात्वा महीतले । यत्र स्थानेऽपतत्पूर्वं तस्मादुच्चलितं पुनः

ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်၌ မိမိကျရောက်ခဲ့သော ထိုနေရာ၏ ပုဏ္ဏသက္ကာရကို သိမြင်သဖြင့်၊ ယခင်က ဆင်းသက်ခဲ့သော ထိုနေရာမှပင် ပြန်လည် ထမြောက်လာ၏။

Verse 47

अन्यस्मिंश्च ततः स्थाने द्वितीये द्विजसत्तमाः । तस्मादपि तृतीये तु तृतीयं पंकजं हितम्

ထို့နောက်၊ အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ၎င်းသည် အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ရွှေ့ကာ ဒုတိယနေရာသို့ ရောက်၏။ ထိုမှတစ်ဖန် တတိယနေရာသို့ ရွှေ့၍၊ ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာရှိသော တတိယ ကြာပန်းကို တည်ထောင်ခဲ့၏။

Verse 48

ततो गर्तात्रयं जातं तेषु स्थानेषु च त्रिषु । गर्तासु च जल जातं स्वच्छं स्फटिकसंनिभम्

ထို့နောက် ထိုနေရာသုံးခု၌ အပေါက်သုံးခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထိုအပေါက်များအတွင်း၌ ရေ ပေါ်ထွက်လာ၍ သန့်ရှင်းကြည်လင်ကာ စဖတိက (ကြည်လင်ကျောက်) ကဲ့သို့ တောက်ပ၏။

Verse 49

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तः स्वयमेव पितामहः । तत्र स्थाने द्विजश्रेष्ठा यज्ञकर्मप्रसिद्धये

ထိုအချိန်အတွင်း၌ပင် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာ၏၊ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ယဇ్ఞကర్మ အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်စေရန် ထိုနေရာသို့ လာရောက်၏။

Verse 50

दृष्ट्वा समंततः क्षेत्रं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । नानाविप्रैः समाकीर्णं वेदवेदांगपारगैः । तपस्विभिस्तथानेकैर्व्रतचर्यापरायणैः

ဗြဟ္မာသည် ဟာဋကေရှွရ ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် က్షೇತ್ರကို အရပ်ရပ်မှ ကြည့်မြင်လျက်၊ ဝေဒနှင့် ဝေဒাঙ্গတို့ကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများစွာနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ တပသ္ဝီများလည်း များစွာ ရှိကာ တပနှင့် ဝရတကျင့်စဉ်ကို စည်းကမ်းတကျ လိုက်နာသူများဖြစ်ကြသည်ကို မြင်၏။

Verse 51

अहो क्षेत्रमहो क्षेत्रं पुण्यं रम्यं द्विजप्रियम् । तस्मायज्ञं करिष्यामि क्षेत्रेऽस्मिंश्च द्विजाश्रये

အို၊ ဤကေတ္တရသည် အလွန်ပင် သန့်ရှင်းမြတ်စွာသော ကေတ္တရတည်း—ပုဏ္ဏကောင်း၊ လှပ၍ ဒွိဇတို့ ချစ်မြတ်နိုးရာ။ ထို့ကြောင့် ဤကေတ္တရ၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ အားကိုးရာ၌ ယဇ္ဉကို ကျင်းပမည်။

Verse 52

आनयिष्यामि तच्चापि पुष्करत्रितयं शुभम् । गर्तास्वेतासु पुण्यासु ज्येष्ठं मध्यं कनीयकम्

ထို့ပြင် မင်္ဂလာရှိသော ပုရှ္ကရ သုံးပါးကိုလည်း ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာမည်—အကြီး၊ အလယ်၊ အငယ်—ဤသန့်ရှင်းသော အုတ်တွင်းများအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းမည်။

Verse 53

कलिकाले च संप्राप्ते येन लोपं न गच्छति । स्वयं निश्चित्य मनसा चोपविश्य धरातले

ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ၊ ဤသန့်ရှင်းသော ထုံးတမ်းသည် မပျောက်ကွယ်မသွားစေရန် မည်သို့ပြုရမည်ကို စိတ်တွင် စဉ်းစားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သမาธိဝင်၍ ထိန်းသိမ်းနည်းကို ချမှတ်တော်မူ၏။

Verse 54

ध्यात्वा च सुचिरं कालमानयामास तत्र च । पुष्करत्रितयं श्रेष्ठं ज्येष्ठमध्यकनीयकम्

အချိန်အတော်ကြာ သမาธိဝင်၍ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဓ్యာနပြုပြီးနောက်၊ ထိုနေရာသို့ အမြတ်ဆုံး ပုရှ္ကရ သုံးပါး—အကြီး၊ အလယ်၊ အငယ်—ကို ယူဆောင်လာတော်မူ၏။

Verse 55

ततोऽब्रवीत्स हृष्टात्मा ह्येतद्धि पुष्कर त्रयम् । मया सम्यक्समानीतं कलिकालभयेन च

ထို့နောက် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက် သူက ကြေညာတော်မူ၏—“ဤပုရှ္ကရ သုံးပါးကို ကလိယုဂ်၏ အန္တရာယ်ကြောင့်ပင် ငါသည် မှန်ကန်စွာ ယူဆောင်လာ၍ တည်ထောင်ခဲ့သည်” ဟု။

Verse 56

येऽत्र स्नानं करिष्यंति श्रद्धया परया युताः । ते यास्यंति परां सिद्धिमक्षयां मत्प्रसादतः

ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ရေချိုးသူတို့သည် ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် မပျက်မယုတ်သော အမြင့်ဆုံးသော စိတ်ဝိညာဉ်ပြည့်စုံမှုကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 57

ये च श्राद्धं करिष्यंति कार्तिक्यां सुसमाहिताः । करिष्यंति गयाशीर्षे तेषां पुण्यं महत्तमम्

ထို့ပြင် ကာရ္တိကလ၌ စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် śrāddha ကို ပြုလုပ်သူတို့သည်—ဂယာရှီရ္ṣ (Gayāśīrṣa) တွင် ပြုလုပ်လျှင်—အကြီးမားဆုံးသော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 58

तत्राद्यात्पुष्करात्पुण्यं लभिष्यंति शताधिकम् । मया यज्ञः कृतस्तत्र कार्तिक्यां पूर्वपुष्करे

ထိုနေရာ၌ အာဒျ ပုရှ္ကရ (Ādya Puṣkara) မှ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကို ရာဆတိထက်ပို၍ ရရှိလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ကာရ္တိကလ၌ အစောပိုင်း ပုရှ္ကရ၌ ငါသည် ယဇ్ఞကို ပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 59

वैशाख्यां च करिष्यामि अत्राहं च द्वितीयके

ထို့ပြင် ဝိုင်ရှာခ (Vaiśākha) လ၌လည်း ငါသည် ဤနေရာ၌—ဒုတိယ ပုရှ္ကရ၌—ထိုပူဇာ/ပွဲတော်ကို ပြုလုပ်မည်။

Verse 60

एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा ह्यादिदेश सदागतिम् । ममादेशाद्द्रुतं वायो समानय पुरंदरम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် လျင်မြန်စွာ သွားလာနိုင်သော ဝါယုအား အမိန့်ပေးတော်မူ၏—“ငါ၏အမိန့်အတိုင်း အမြန်ပင် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ကို ခေါ်ဆောင်လာပါ” ဟု။

Verse 61

आदित्यैर्वसुभिः सार्धं रुद्रैश्चैव मरुद्गणैः । गंधर्वैर्लोकपालैश्च सिद्धैर्विद्याधरैस्तथा

အာဒိတျများနှင့် ဝသုများနှင့်အတူ၊ ရုဒြများနှင့် မာရုတ်အဖွဲ့များနှင့်လည်းကောင်း—ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ လောကပါလများ၊ ထို့အတူ စိဒ္ဓများနှင့် ဝိဒ္ယာဓရများပါ အားလုံး လာရောက်ကြပါစေ။

Verse 62

येन मे स्यात्सहायत्वं समस्ते यज्ञकर्मणि । तच्छ्रुत्वा सकलं वायुर्गत्वा शक्रनिवेशनम् । कथयामास तत्सर्वं यदुक्तं परमेष्ठिना

“ယဇ္ဉကర్మ အားလုံးတွင် ငါ့အတွက် အကူအညီ ရရှိစေရန်” ဟူ၍။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဝါယု (Vāyu) သည် ရှက္ရ (Śakra) ၏ နေရာသို့ သွားကာ ပရမေဋ္ဌိန် (Brahmā) မိန့်ကြားသမျှကို အပြည့်အစုံ ပြောကြားလေ၏။

Verse 63

सत्वरं प्रययौ तत्र सर्वैर्देवगणैः सह । प्रणिपत्य ततस्तं स ब्रह्माणं वाक्यमब्रवीत्

သူသည် နတ်အဖွဲ့အစည်း အားလုံးနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်하였다။ ထို့နောက် ဦးချပြီး ဘရဟ္မာ (Brahmā) ထံသို့ ဤစကားများဖြင့် လျှောက်ထားလေ၏။

Verse 64

आदेशो दीयतां देव ह्यहमाकारितस्त्वया । यदर्थं तत्करिष्यामि तस्माच्छीघ्रं निवेदय

“အရှင်ဘုရား၊ အမိန့်တော် ပေးသနားပါ—ကျွန်ုပ်ကို သင်က ခေါ်ယူထားပါသည်။ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်နည်း၊ အမြန် လျှောက်ထားပါ၊ ကျွန်ုပ်က ဆောင်ရွက်ပါမည်” ဟု။

Verse 65

ब्रह्मोवाच । मया शक्रात्र चानीतं सुपुण्यं पुष्करत्रयम् । कलिकालभयाच्चैव करिष्ये तदहं स्थिरम्

ဘရဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—“အို ရှက္ရ (Śakra)၊ ငါသည် အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော ပုရှ္ကရ သုံးပါးကို ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ကလိယုဂ (Kali) ၏ အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ငါသည် ထိုအရာကို ခိုင်မြဲစွာ တည်ထောင်မည်” ဟု။

Verse 66

अग्निष्टोमत्रयं कृत्वा वैशाख्यां च यथार्चितम् । संभारमाहरस्वाशु तदर्थं सर्वमेव हि

အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဈနာ သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီး၊ ဝိုင်သာခ လတွင် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက်—ထိုအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းကိရိယာ အားလုံးကို အမြန်ယူဆောင်လာပါ။

Verse 67

ब्राह्मणांश्च तदर्हांश्च वेदवेदांगपारगान् । तच्छ्रुत्वा विनयाच्छक्रस्तथेत्युक्त्वा त्वरान्वितः । संभारानानयामास तदर्हांश्च द्विजोत्तमान्

(ခေါ်ယူပါ) ထိုယဇ္ဈနာနှင့် ထိုက်တန်သော ဗြာဟ္မဏများ—ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂများကို ကျွမ်းကျင်ပြီးဆုံးသူများကို။ ထိုစကားကို ကြားသော် သက္ကရာသည် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် «အဲဒီအတိုင်းပင်» ဟုဆိုကာ အလျင်အမြန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများနှင့် ထိုက်တန်သော ဒွိဇောတ္တမများကို ယူဆောင်လာ하였다။

Verse 68

ततश्चकार विधिवद्यज्ञं स प्रपितामहः । यथोक्तविधिना सर्वं तथा संपूर्णदक्षिणम्

ထို့နောက် ပရပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် စည်းကမ်းတကျ ယဇ္ဈနာကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်하였다။ အရာအားလုံးကို သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ပြုလုပ်ပြီး ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ကိုလည်း ပြည့်ဝစွာ ပေးအပ်하였다။

Verse 179

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करत्रयोत्पत्तिपूर्वकं यज्ञसमारंभार्थमुपकरणानयनब्राह्मणामन्त्रणादि प्रकारकथनंनामैकोनाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာတွင်၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မယ၌—ပုရှ္ကရ သုံးပါး ပေါ်ပေါက်ခြင်းမှ စ၍ ယဇ္ဈနာ စတင်ရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ယူဆောင်ခြင်းနှင့် ဗြာဟ္မဏများ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း စသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ဖော်ပြသော «အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းများ၏ ကഥာ» ဟူသော အခန်း ၁၇၉ ပြီးဆုံး၏။