Adhyaya 177

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यापि च तत्रास्ति गौरी वै पञ्चपिंडिका । लक्ष्म्या संस्थापिता चैव मानुषत्वंव्यवस्थया

စူတက ပြောသည်။ ထိုနေရာ၌လည်း အခြားတစ်ပါးသော ပုံသဏ္ဍာန်တော်တစ်ရပ် ရှိ၏—ပဉ္စပိဏ္ဍိကာ ဟု ခေါ်သော ဂေါရီတော်။ လူ့ဘဝအကျိုးအတွက် စီမံထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်း လက္ရှ္မီတော်က ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ထား၏။

Verse 2

तस्या दर्शनमात्रेण नारी सौभाग्यमामुयात् । ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे वृषस्थे च दिवाकरे

သူမကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် မိန်းမတစ်ဦးသည် ကံကောင်းမင်္ဂလာကို ရရှိ၏—အထူးသဖြင့် ဂျေဋ္ဌ မာသ၌၊ လင်းလက်သော ပက္ခ၌၊ နေမင်းသည် ဝೃಷဘ ရာသီ၌ တည်နေချိန်တွင်။

Verse 3

तस्या उपरि नारी या जलयन्त्रं दधाति वै । स्राव्यमाणं दिवानक्तं सौभाग्यं परमं लभेत्

မည်သည့်မိန်းမမဆို သူမအပေါ်၌ ရေယန္တရ (jalayantra) ကို တင်ထား၍ နေ့ည မပြတ် ရေစက်စက်ကျစေပါက အမြင့်ဆုံးသော မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်းကို ရရှိမည်။

Verse 4

यत्फलं लभते नारी समस्तैर्विहितैर्व्रतैः । गौरीसमुद्भवैश्चैव दानैर्दत्तैस्तदिष्टजैः । तत्फलं लभते सर्वं जलयन्त्रस्य कारणात्

မိန်းမတစ်ဦးသည် သတ်မှတ်ထားသည့် ဝရတများအားလုံးမှ ရရှိသော ကုသိုလ်အကျိုးနှင့် ဂေါရီဒေဝီနှင့် ဆက်နွယ်၍ နတ်မနှစ်သက်ရာကို နှစ်သက်စေသော လှူဒါန်းပူဇော်မှုများမှ ရရှိသော အကျိုးအားလုံးကို «ဇလယန္တရ» ကို တည်ထောင်ခြင်းတစ်ရပ်တည်းကြောင့် ပြည့်စုံစွာ ရရှိလေသည်။

Verse 5

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्त्रीभिः सौभाग्यकारणात् । जलयन्त्रं विधातव्यं ज्येष्ठे गौर्याः प्रयत्नतः

ထို့ကြောင့် ကံကောင်းခြင်းနှင့် သာယာမင်္ဂလာအတွက် မိန်းမတို့သည် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဂေါရီဒေဝီအတွက် «ဇလယန္တရ» ကို စိတ်အားထက်သန်၍ ဂရုတစိုက် စီမံတည်ဆောက်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် ဂျေဋ္ဌ (Jyeṣṭha) လတွင် ဖြစ်သည်။

Verse 6

किं व्रतैर्नियमैर्वापि स्त्रीणां ब्राह्मणसत्तमाः । जपैर्होमैः कृतैरन्यैर्बहुक्लेशकरैश्च तैः

အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ မိန်းမတို့အတွက် ဝရတနှင့် စည်းကမ်းကန့်သတ်မှုများက ဘာလိုအပ်သနည်း။ သို့မဟုတ် အလွန်ပင်ပင်ပန်းစွာ ပြုလုပ်ရသော ဇပ (japa) နှင့် ဟောမ (homa) စသည့် အခြားအကျင့်များက ဘာလိုအပ်သနည်း။

Verse 7

स्त्रीणां ब्राह्मणशार्दूला जलेयन्त्रे धृते सति । गौर्या उपरि सद्भक्त्या वृषस्थे तीक्ष्णदीधितौ

အို ဗြာဟ္မဏကျားသစ်တို့၊ နေရောင်ခြည်ပြင်းထန်သော နေမင်းသည် ဝೃಷဘ (Taurus) ရာသီ၌ တည်နေချိန်တွင် ဂေါရီဒေဝီအပေါ်၌ စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် «ဇလယန္တရ» ကို တည်ထားလျှင် မိန်းမတို့အတွက် အကျိုးफलသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ထွန်းလေသည်။

Verse 8

नैवं संजायते वंध्या काकवन्ध्या न जायते । न दौर्भाग्यसमोपेता सप्तजन्मांतराणि सा

ဤသို့ပြုလျှင် မိန်းမသည် မျိုးမပွားနိုင်သောသူ မဖြစ်လာ၊ «ကာကဝန္ဓျာ» ဟူသော ကလေးမရနိုင်သည့် အမျိုးအစားလည်း မပေါ်ပေါက်။ ထို့ပြင် အမင်္ဂလာကံဆိုးခြင်းကလည်း မနှိပ်စက်နိုင်—ခုနှစ်ဘဝတိုင်အောင်ပင်။

Verse 9

ऋषय ऊचुः । गौरी चतुर्भुजा प्रोक्ता दृश्यते परमेश्वरी । पञ्चपिंडा कथं जाता ह्येतं नः संशयं वद

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ ဂေါရီသည် အမြင့်မြတ်သော မဟာဒေဝီဖြစ်၍ လက်လေးဖက်ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး ထိုသို့ပင် မြင်ရသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် «ပဉ္စပိဏ္ဍာ» ဟူသော ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သံသယကို ဖယ်ရှားပေးပါ။

Verse 10

सूत उवाच । यदा च प्रलयो भावि तदा त्मानं करोत्यसौ । पश्चपिंडीमयं विप्राः कुरुते रूपमुत्तमम्

စူတာက ဆိုသည်။ ပျက်စီးကာလ (ပရလယ) ရောက်လာမည့်အခါ၌ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို ပြောင်းလဲကာ၊ ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ပိဏ္ဍာ ငါးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အမြတ်ဆုံး ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူတော်မူသည်။

Verse 11

एषा सा परमा शक्तिः सर्वं व्याप्य सुरेश्वरी । तया सर्वमिदं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

သူမသည် အမှန်တကယ် အမြင့်မြတ်ဆုံး သက္တိတော်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်မ ဒေဝီဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးပျံ့နှံ့နေသည်။ သူမကြောင့် ဤစကြဝဠာတစ်ခုလုံး—လောကသုံးပါးနှင့် လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှ—အားလုံး ပြည့်နှံ့လျက်ရှိသည်။

Verse 12

पृथिव्यापश्च तेजश्च वायुराकाशमेव च । सृष्ट्यर्थं रक्षयेदेषा ततः स्यात्पंचपिंडिका

မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ၊ အာကာသ—ဤငါးပါးကို ဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် သူမသည် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို «ပဉ္စပိဏ္ဍိကာ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 13

यदस्यां पूजितायां तु प्रत्यक्षायां प्रजायते । सहस्रत्रिगुणं तच्च यत्र स्यात्पञ्चपिण्डिका

သူမကို ထင်ရှားစွာ ရှိနေသည့်အခါ ပူဇော်ကိုးကွယ်ရာမှ ရရှိသော အကျိုးတရားသည်—သူမကို «ပဉ္စပိဏ္ဍိကာ» ဟု ခေါ်သော ထိုနေရာ၌—ထိုကုသိုလ်သည် တစ်ထောင်ဆတိုးကာ ထပ်မံ သုံးဆတိုးလျက် ဖြစ်လာသည်။

Verse 14

ज्येष्ठे मासि विशेषेण जलयंत्रार्चनेन च । अत्र वः कीर्तयिष्यामि त्विति हासं पुरातनम्

အထူးသဖြင့် ဂျေဿ္ဌ (Jyeṣṭha) လတွင်လည်းကောင်း၊ ရေယန္တရ (jala-yantra) ဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဤနေရာ၌ သင်တို့အား ရှေးဟောင်းပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 15

यद्वृत्तं काशिराजस्य भार्याया द्विजसत्तमाः । यच्च प्रोक्तं पुरा लक्ष्म्या विष्णवे परिपृष्टया

အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ကာရှီဘုရင်၏ မိဖုရားနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကိုလည်းကောင်း၊ ယခင်က ဗိဿနု (Viṣṇu) မေးမြန်းသော် လက္ခမီ (Lakṣmī) ပြောကြားခဲ့သမျှကိုလည်းကောင်း ငါ ပြောပြမည်။

Verse 16

लक्ष्मी रुवाच । काशिराजः पुरा ह्यासीज्जयसेन इति श्रुतः । तस्य भार्यासहस्रं तु ह्यासीद्रूपसमन्वितम्

လက္ခမီ မိန့်တော်မူသည်—ရှေးကာလ၌ ကာရှီဘုရင်တစ်ပါး ရှိခဲ့ပြီး ဂျယစေန (Jayasena) ဟု ကျော်ကြားခဲ့သည်။ ထိုဘုရင်၌ အလှအပပြည့်စုံသော မိဖုရား တစ်ထောင် ရှိ하였다။

Verse 17

अथ चान्या प्रिया तेन लब्धा भार्या सुशोभना । मनुष्यत्वव्यवस्थाया मम चांशकला हि या । सुता मद्राधिराजस्य विष्वक्सेनस्य धीमतः

ထို့နောက် ဘုရင်သည် အလှရောင်တောက်ပသော ချစ်မြတ်နိုးရသည့် မိဖုရားတစ်ပါးကို ထပ်မံ ရရှိ하였다။ လူ့ဘဝစည်းကမ်းအတွင်း၌ ထိုမိဖုရားသည် ငါ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်၏။ သူမသည် ပညာရှိ မဒြာ (Madrā) ဘုရင် ဗိဿွက္စေန (Viṣvaksena) ၏ သမီးဖြစ်သည်။

Verse 18

सा गत्वा प्रातरुत्थाय शुभे गंगातटे तदा । पञ्चपिंडात्मिकां गौरीं कृत्वा कर्द्दमसंभवाम्

သူမသည် မနက်စောစော ထ၍ ထိုအခါ မင်္ဂလာရှိသော ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) မြစ်ကမ်းသို့ သွား하였다။ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ရွံ့မြေမှ ပန်္စပိဏ္ဍာတ္မိကာ (Pañcapiṇḍātmikā) ပုံစံဖြင့် ဂေါရီ (Gaurī) ကို ဖန်တီး하였다။

Verse 19

ततः संपूजयामास मन्त्रैः पंचभिरेव च । ततो गन्धैः परैर्माल्यैर्धूपै र्वस्त्रैः सुशोभनैः

ထို့နောက် မန္တရား ငါးပုဒ်ဖြင့် ထိုဒေဝီကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကန်တော့하였다။ ထို့နောက် အနံ့သာကောင်းများ၊ ပန်းကုံးများ၊ မီးခိုး (ဓူပ) နှင့် လှပသော အဝတ်အစားများဖြင့် ဒေဝီကို ဂုဏ်ပြုလှူဒါန်း하였다။

Verse 20

नैवेद्यैः परमान्नैश्च गीतैर्नृत्यैः प्रवादितैः । ततो विसृज्य तां देवीं तदुद्देशेन वै ततः

နိဝေဒျ (အာဟာရပူဇော်) နှင့် အကောင်းဆုံးဟင်းလျာများ၊ သီချင်း၊ အက၊ တီးဝိုင်းသံများဖြင့် နាងသည် ပူဇော်မှုကို ဆက်လက်ပြု하였다။ ထို့နောက် ဒေဝီကို ဂုဏ်ပြုလျက် လွှတ်တော်မူစေပြီး၊ ထိုဒေဝီအား ရည်စူးထားသော ဝရတ/အကျင့်အတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်하였다။

Verse 21

दत्त्वा दानानि भूरीणि गौरिणीनां द्विजन्मनाम् । ततश्च गृहमभ्येति भूरिवादित्रनिःस्वनैः

ဂုဏ်ထူးရှိသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအား လှူဒါန်းမှုများစွာ ပေးပြီးနောက်၊ နាងသည် တီးဝိုင်းအမျိုးမျိုး၏ သံညံသံမြည်များကြားတွင် အိမ်သို့ ပြန်လည်သွား하였다။

Verse 22

यथायथा च तां पूजां तस्या गौर्या करोति सा । तथातथा तु सौभाग्यं तस्याश्चाप्यधिकं भवेत्

နាងသည် ဂေါရီ (Gaurī) အား ပူဇော်သည့် အတိုင်းအတာမည်သို့မည်ပုံရှိသကဲ့သို့၊ ထိုအတိုင်းအတာအတိုင်းပင် နាង၏ ကံကောင်းခြင်းနှင့် မင်္ဂလာသုခသည် တိုးပွားလာမည်—အမှန်တကယ် ပို၍ပို၍ မြင့်မားလာမည်။

Verse 23

सर्वासां च सपत्नीनां सौभाग्यं वाधिकं भवेत्

ထို့ပြင် မယားပူးများအားလုံးအနက် နាង၏ မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်းသည် အထူးထက်မြက်၍ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်လာမည်။

Verse 24

अथ तस्याः सपत्न्यो याः सर्वा दुःखसमन्विताः । दृष्ट्वा सौभाग्यवृद्धिं तां तस्या एव दिनेदिने

ထိုအခါ သူမ၏ မယားတူများအားလုံးသည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်၊ သူမ၏ ကံကောင်းခြင်းသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တိုးပွားလာသည်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 25

एकाः प्रोचुः कर्म चैतद्यदेषा कुरुते सदा । मृन्मयांश्च समादाय पूजयेत्पंचपिंडकान्

အချို့က «ဤသည်မှာ သူမ အမြဲတမ်း ပြုလုပ်နေသော ကုသိုလ်ကမ္မပူဇာပွဲပင်—မြေညက်ကို ယူ၍ ပိဏ္ဍာငါးခုကို ပူဇာတော်မူသည်» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 26

अन्यास्तां मंत्रसंसिद्धां प्रवदंति महर्षयः । अन्या वदन्ति पुण्यानि ह्यस्याः पूर्वकृतानि च

အခြားသူများက မဟာရသီများက သူမကို «မန္တရဖြင့် ပြည့်စုံအောင်မြင်သူ» ဟု ကြေညာခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် အခြားသူများက «ဤသည်မှာ အတိတ်က ပြုခဲ့သော ကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးပင်» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 27

एवं तासां सुदुःखानां महान्कालो जगाम ह । कस्यचित्त्वथ कालस्य सर्वाः संमंत्र्य ता मिथः

ထိုသို့ ဝမ်းနည်းဒုက္ခကြီးစွာ ခံစားနေသော မိန်းမတို့အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွား၏။ ထို့နောက် တစ်ချိန်တည်းတွင် သူတို့အားလုံး အချင်းချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြ၏။

Verse 28

तस्याः संनिधिमाजग्मुस्तस्मिन्नेव जलाशये । यत्र सा पूजयेद्गौरीं कृत्वा तां पञ्च पिंडिकाम्

သူတို့သည် သူမရှိရာ သန့်ရှင်းသော ရေကန်တော်သို့ ချဉ်းကပ်သွားကြ၏။ ထိုနေရာ၌ သူမသည် မြေညက်ဖြင့် ပိဏ္ဍာလေးလုံးမဟုတ်ဘဲ ငါးလုံးကို သေးသေးလေး ပြုလုပ်ကာ ဂေါရီဒေဝီကို ပူဇာတော်မူလေ့ရှိ၏။

Verse 29

ततः सर्वाः समालोक्य त्यक्त्वा गौरीप्रपूजनम् । संमुखी प्रययौ तूर्णं कृतांजलिपुटा स्थिता

ထို့နောက် သူမသည် သူတို့အားလုံးကိုမြင်၍ ဂေါရီဒေဝီအား ပူဇော်နေခြင်းကို ခဏရပ်ကာ ချက်ချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ အလျင်အမြန်သွားပြီး လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ရပ်နေ하였다။

Verse 30

स्वागतं वो महा भागा भूयः सुस्वागतं च वः । कृत्यं निवेद्यतां शीघ्रं येनाशु प्रकरोम्यहम्

သူမကဆိုသည်— “ကံကောင်းမြတ်သော မိန်းမတို့ရေ၊ ကြိုဆိုပါ၏၊ ထပ်မံ၍လည်း ကြိုဆိုပါ၏။ အဘယ်ကိစ္စကို လျင်မြန်စွာ တင်ပြပါ၊ ငါသည် ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ပေးမည်”။

Verse 31

सपत्न्य ऊचुः । वयं सर्वाः समायाताः कौतुके तवांतिकम् । दौर्भाग्यवह्निनिर्दग्धास्तव सौभाग्यजेनच

မယားတော်များက ပြောကြသည်— “ကျွန်မတို့အားလုံးသည် သင့်အနီးသို့ စိတ်ဝင်စားလိုစိတ်ဖြင့် လာရောက်ကြပါသည်။ ကျွန်မတို့၏ ကံမကောင်းမှု မီးလောင်ကျွမ်းခြင်းကြောင့် ပူလောင်နေပြီး သင်၏ ကံကောင်းခြင်း၏ တောက်ပမှုက ဤသို့ ဆွဲဆောင်လာပါသည်”။

Verse 32

तस्माद्वद महाभागे मृन्मयां पंचपिंडिकाम् । नित्यमर्चयसि त्वं किं सौभा ग्यस्य विवर्धनम्

“ထို့ကြောင့် ကံကောင်းမြတ်သော မိန်းမရေ၊ မြေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ‘ပဉ္စပိဏ္ဍိကာ’ အဖုငါးခုကို သင်နေ့စဉ် ပူဇော်နေသည်မှာ ဘာဖြစ်သနည်း။ အိမ်ထောင်ရေးကံကောင်းမှုနှင့် မင်္ဂလာတိုးပွားစေရန်လား”။

Verse 33

किं ते कारणमेतद्धि किं वा मन्त्रसमुद्भवः । प्रभावोऽयं महाभागेगुह्यं चेन्नो वदस्व नः

“ဤအရာ၏ အကြောင်းရင်းက တကယ်ဘာလဲ။ သို့မဟုတ် ဤအာနုဘော်သည် မန္တရမှ ပေါ်ပေါက်လာသလား။ ကံကောင်းမြတ်သောသူရေ၊ လျှို့ဝှက်ထားရမည့်အရာ မဟုတ်လျှင် ကျွန်မတို့အား ပြောပြပါ”။

Verse 34

पद्मावत्युवाच । रहस्यं परमं गुह्यं यत्पृष्टास्मि शुभाननाः । अवक्तव्यं वदिष्यामि भवतीनां तथापि च

ပဒ္မာဝတီက ဆိုသည်။ «မျက်နှာလှပသည့် မိန်းမတို့၊ သင်တို့က အလွန်မြင့်မြတ်၍ အလွန်လျှို့ဝှက်သော အရာကို မေးမြန်းကြ၏။ မပြောသင့်သော်လည်း သင်တို့အတွက် ငါပြောမည်»။

Verse 35

गौरीपूजनकाले तु यस्माच्चैव समागताः । सर्वा मम भगिन्यः स्थ ईर्ष्याधर्मो न मेऽस्ति च

«ဂေါရီဘုရားကို ပူဇော်သည့် အချိန်၌ သင်တို့အားလုံး စုဝေးလာကြသဖြင့် သင်တို့အားလုံးသည် ငါ့အတွက် အစ်မညီမကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ငါ၌ မနာလိုစိတ် မရှိ»။

Verse 36

अहमासं पुरा कन्या पुरे कुसुमसंज्ञिते । वीरसेनस्य शूद्रस्य वणिक्पुत्रस्य धीमतः । तेन दत्ताऽस्मि धर्मेण विवाहार्थं महात्मना

«အရင်က ငါသည် ကုသုမ ဟုခေါ်သော မြို့၌ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကုန်သည်မျိုးရိုးမှ မွေးဖွား၍ ရှူဒြ အဆင့်ရှိသည့် ပညာရှိ ဝီရစေန အား ထိုမဟာသတ္တဝါက ဓမ္မအတိုင်း လက်ထပ်ရန် ငါ့ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်»။

Verse 37

ततो विवाहसमये मम दत्तानि वृद्धये । पंचाक्षराणि श्रेष्ठानि योषिता दीक्षया सह । गौरी पूजाकृते चैव प्रोक्ता चाहं ततः परम्

«ထို့နောက် ငါ့မင်္ဂလာအချိန်၌ ငါ့အကျိုးတိုးပွားစေရန် ထိုမိန်းမက အကောင်းဆုံး ‘အက္ခရာငါးလုံး’ မန္တရကို ဒီက္ခာနှင့်အတူ ငါ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂေါရီပူဇာ ပြုရန်အတွက် ထပ်မံ သင်ကြားပေးခဲ့သည်»။

Verse 38

यावत्पुत्रि त्वमात्मानमेतैः पूजयसेऽक्षरैः । जलपानं न कर्तव्यं तावच्चैव कथञ्चन

«သမီးရေ၊ ဤအက္ခရာတို့ဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပူဇော်နေသမျှကာလပတ်လုံး ပူဇော်ခြင်း မပြီးမချင်း မည်သို့မျှ ရေမသောက်ရ»။

Verse 39

येन संप्राप्स्यसेऽभीष्टं तत्प्रभावाद्यदीप्सितम् । तथेति च मया प्रोक्तं तस्याश्चैव वरानने

«ဤအာနုဘော်ကြောင့် သင်လိုလားသမျှ—ဆန္ဒပြည့်စုံရာကို ရရှိလိမ့်မည်» ဟုဆို၏။ ထို့နောက် ငါသည် «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ» ဟု မျက်နှာလှသူမအား ပြန်ဆို하였다။

Verse 40

ततो विवाहे निर्वृत्ते गताऽहं पतिना सह । श्वशुर स्तिष्ठते यत्र श्वश्रूश्चैव सुदारुणा

မင်္ဂလာပွဲ ပြီးစီးသွားသောအခါ ငါသည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ယောက္ခမိဘနေထိုင်ရာသို့ သွား၏။ ထိုနေရာတွင် ယောက္ခမသည်လည်း အလွန်ကြမ်းတမ်းသူ ဖြစ်၏။

Verse 41

गौरीपूजाकृते मां च निवारयति सर्वदा । ततोऽहं भयसन्त्रस्ता गौरीभक्तिपरायणा । जलार्थं यत्र गच्छामि तस्मिंश्चैव जलाश्रये

ဂေါရီဒေဝီကို ငါပူဇော်ခြင်းကြောင့် သူမသည် အမြဲတမ်း ငါ့ကို တားဆီးလေ့ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ဂေါရီဘက်တိ၌ အပြည့်အဝ အားထားသူဖြစ်၍ ရေယူရန် သွားသည့်အခါတိုင်း ထိုရေအရင်းအမြစ်သို့ပင် သွား၏။

Verse 42

ततः कर्द्दममादाय मन्त्रैः पंचभिरेवच । तैरेव पूजयाम्येव गौरीं भक्तिपरायणा

ထို့နောက် ငါသည် ရွံ့မြေကို ယူ၍ မန္တရား ငါးပုဒ်သာဖြင့် ထိုမန္တရားတို့ဖြင့်ပင် ဂေါရီဒေဝီကို ဘက်တိအပြည့်ဖြင့် ပူဇော်၏။

Verse 43

प्रक्षिपामि तत स्तोये ततो गच्छामि मन्दिरम् । कस्यचित्त्वथ कालस्य भर्ता मे प्रस्थितः शुभः । देशांतरं वणिग्वृत्त्या सोऽपि मार्गं तमाश्रितः

ထို့နောက် ငါသည် ထိုအရာကို ရေထဲသို့ ပစ်ချပြီး နောက်တစ်ဖန် ဘုရားကျောင်းသို့ သွား၏။ အချိန်တစ်ခဏကြာသော် ငါ့ခင်ပွန်းကံကောင်းသူသည် ထွက်ခွာသွား၏။ ကုန်သည်အလုပ်ဖြင့် နိုင်ငံတစ်ပါးသို့ သွားရာတွင် ထိုလမ်းကြောင်းကိုပင် လိုက်နာသွား၏။

Verse 44

स गच्छन्मरुमार्गेण मां समादाय स्नेहतः । संप्राप्तो निर्जलं देशं सुरौद्रं मरुमंडलम्

သူသည် သဲကန္တာရလမ်းကြောင်းဖြင့် ခရီးသွားစဉ် မေတ္တာဖြင့် ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ထို့နောက် ရေမရှိသော ဒေသ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသည့် သဲကန္တာရဝန်းသို့ ရောက်ရှိ၏။

Verse 45

तथा रौद्रतरे काले वृषस्थे दिवसाधिपे । ततः सार्थः समस्तश्च विश्रांतः स्थलमध्यगः

ထိုအချိန်သည် ပိုမိုပူလောင်ကြမ်းတမ်းလာ၍ နေမင်း—နေ့၏အရှင်—သည် ဝృషဘ ရာသီ၌ တည်နေစဉ်၊ ထိုအခါ ကာရဝန်အဖွဲ့တစ်စုလုံးသည် မြေပြင်အလယ်၌ ရပ်နား၍ အနားယူကြ၏။

Verse 46

कूपमेकं समाश्रित्य गम्भीरं जलदोपमम् । एतस्मिन्नेव काले तु मया दृष्टः समीपगः । तोयाकारो मरु द्देशस्तश्चित्ते विचिन्तितम्

ရေတိမ်မဟုတ်ဘဲ အလွန်နက်၍ ရေတိမ်မိုးတိမ်ကဲ့သို့သော ကန့်ကွက်တစ်ခုကို အားထားနေစဉ်၊ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အနီး၌ ရေကဲ့သို့ ထင်မြင်ရသော သဲကန္တာရဒေသကို ကျွန်ုပ်မြင်ရ၍ စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားမိ၏။

Verse 47

यत्तच्च दृश्यते तोयं समीपस्थं तथा बहु । अत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा गौरीमभ्यर्च्य भक्तितः । पिबामि सलिलं पश्चात्सुस्वादु सरसीभवम्

အနီး၌ များစွာမြင်ရသော ထိုရေကို ဤနေရာ၌ ငါရေချိုး၍ သန့်ရှင်းပူဇော်ကာ၊ ဘက္တိဖြင့် ဂေါရီဒေဝီကို အဘိယာဉ်ပြုလျက်၊ ထို့နောက်မှသာ ကန်မှထွက်သကဲ့သို့ အလွန်ချိုမြိန်သော ရေကို သောက်မည်။

Verse 48

ततः संप्रस्थिता यावत्प्रगच्छामि पदात्पदम् । यावद्दूरतरं यामि तावत्सा मृगतृष्णिका

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ထွက်ခွာ၍ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းစီ ဆက်လက်သွားရာ၊ ကျွန်ုပ်ပို၍ဝေးဝေးသို့ သွားလေလေ ထိုမೃဂတೃષ္ဏာ—မျက်စိလှည့်မောဟ—သည် ထိုလောက်ပင် ဆက်ရှိနေ၏။

Verse 49

एतस्मिन्न न्तरे प्राप्तो नभोमध्यं दिवाकरः । वृषस्थो येन दह्यामि ह्युपरिष्टाच्छुभानना

ထိုအချိန်တွင် နေမင်းသည် ကောင်းကင်အလယ်သို့ ရောက်လာ၏။ ဝృషဘ ရာသီ၌ တည်နေသဖြင့် အပေါ်မှ အပူလောင်စေ၏၊ အလှမျက်နှာရှင်။

Verse 50

अधोभागे सुतप्ताभिर्वालुकाभिः समंततः । तृष्णार्ताऽहं ततस्तस्मिन्मरुदेशे समाकुला

အောက်ဘက်တွင် သဲများသည် အရပ်ရပ်၌ ပြင်းထန်စွာ ပူလောင်နေ၏။ ရေငတ်ဒဏ်ကြောင့် ငါသည် စိတ်ပူပန်၍ ထိုသဲကန္တာရပြည်၌ ရှုပ်ထွေးဝေဝါးသွား၏။

Verse 51

ततश्च पतिता भूमौ विस्फोटकसमावृता । ततो मया स्मृता चित्ते कथा भारतसंभवा

ထို့နောက် ငါသည် မြေပေါ်သို့ လဲကျ၍ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အဖုအပေါက် ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့သော အနာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ထိုခဏ၌ ဗာရတ သမိုင်းပုံပြင်တစ်ပုဒ် စိတ်ထဲ၌ ပေါ်လာ၍ နှလုံးသားတွင် သတိရမိ၏။

Verse 52

नृगेण तु यथा यज्ञो वालुकाभिर्विनिर्मितः । कूपान्तः क्षिप्यमाणेन तृणलोष्टांबुवर्जितम्

ငါသည် ဘုရင် နೃဂ (Nṛga) ၏ အမှု၌ ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို သဲဖြင့်သာ ပြုလုပ်ခဲ့ပုံကို သတိရ၏—သူကို အဝင်ကန်အောက်သို့ ပစ်ချသည့်အခါ မြက်၊ မြေတုံးနှင့် ရေတောင် မရှိဘဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 53

भक्तिग्राह्यास्ततो देवास्तुष्टास्तस्य महात्मनः । तदहं वालुकाभिश्च पूजयामि हरप्रियाम्

ဘက္တိဖြင့်သာ ဆွဲဆောင်နိုင်သော ဒေဝတားတို့သည် ထိုမဟာအတ္မကို နှစ်သက်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ငါလည်း ဟရ (Śiva) ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မယ်တော်ကို သဲဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့၏။

Verse 54

तेन तुष्टा तु सा देवी मम राज्यं प्रयच्छति । अद्य देहान्तरे प्राप्ते मनोभीष्टमनंतकम्

ထိုကြောင့် ဒေဝီမယ်တော်သည် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်၍ ကျွန်ုပ်အား အာဏာပိုင်ရာဇသီဟာသနကို ပေးတော်မူ၏။ ယခုတိုင် ကာယအသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ပြီးနောက်လည်း စိတ်အလိုဆန္ဒကို အဆုံးမရှိ မပျက်မယွင်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 55

ततस्तु पंचभिर्मन्त्रैस्तैरेव स्मृतिमागतैः । पंचभिर्मुष्टिभिर्देवी वालुकोत्थैः प्रपूजिता

ထို့နောက် မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ပြန်လည်ပေါ်လာသော မန္တရားငါးပါးတည်းဖြင့် ဒေဝီမယ်တော်ကို အပြည့်အဝ ပူဇော်ကာ သဲကို လက်တစ်ဆုပ်စီ ငါးဆုပ်ဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 56

ततः पञ्चत्वमापन्ना तत्कालेऽहं वरांगनाः । दशार्णाधिपतेर्जाता सदने लोकविश्रुते

ထို့နောက် အချိန်တန်သေဆုံးပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားကာ ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားသော မိန်းမတစ်ဦးဖြစ်လာ၏။ ဒဿာဏာ၏ အရှင်မင်းကြီး၏ ကမ္ဘာကျော် အိမ်တော်၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 57

जातिस्मरणसंयुक्ता तस्या देव्याः प्रसादतः । भवतीनां कनिष्ठास्मि ज्येष्ठा सौभाग्यतः स्थिता

ဒေဝီမယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိနိုင်၏။ သင်တို့အနက် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း ကံကောင်းခြင်းအရ ကျွန်ုပ်သည် အရှေ့ဆုံး၌ တည်ရှိ၏။

Verse 58

एत स्मात्कारणाद्गौरीं मुक्त्वैतान्पञ्चपिण्डकान् । कर्द्दमेन विधायाथ पूजयामि दिनेदिने

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဤသဲတုံးငါးတုံးကို ခွဲထားပြီးနောက် ရွံ့ဖြင့် ပုံဖော်ကာ ဂေါရီမယ်တော်ကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပူဇော်ပါသည်။

Verse 59

एतद्गुह्यं मया ख्यातं भवतीनामसंशयम् । सत्येनानेन मे गौरी मनोभीष्टं प्रयच्छतु

ဤလျှို့ဝှက်သောအရာကို သင်တို့အား မသံသယဘဲ ငါဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤသစ္စာ၏အာနုဘော်ကြောင့် ငါ၏ ဂေါရီမယ်တော်သည် ငါ့နှလုံးသားဆန္ဒကို ပေးသနားပါစေ။

Verse 61

प्रसादं कुरु चास्माकं दीयतां मन्त्रपंचकम् । तदेव येन ते देवी तुष्टा सा परमेश्वरी

ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်လည်း ကရုဏာပြုပါ၊ မန္တရငါးပါးကို ပေးသနားပါ။ ထိုမန္တရပဉ္စကကြောင့်ပင် မဟာမယ်တော်—အမြင့်ဆုံးသော အရှင်မ—သည် သင်၌ ပီတိတော်မူခဲ့သည်။

Verse 62

मया प्रोक्ताश्च ता सर्वाः प्रार्थयध्वं यथेच्छया । अहं सर्वं प्रदास्यामि तत्सत्यं वचनं मम

အားလုံးကို ငါပြောပြီးပြီ; သင်တို့လိုသမျှ တောင်းလျှောက်ကြ။ အရာအားလုံးကို ငါပေးမည်—ဤသည် ငါ့စကား သစ္စာတည်း။

Verse 63

ततो देव मया प्रोक्तं तासां तन्मंत्रपंचकम् । शिष्यत्वं गमितानां च वाङ्मनःकायकर्मभिः

ထို့နောက် အရှင်ဘုရား၊ ငါသည် သူတို့အား ထိုမန္တရငါးပါးကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် စကား၊ စိတ်နှင့် ကိုယ်ကာယအပြုအမူတို့ဖြင့် သူတို့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်။

Verse 64

विष्णुरुवाच । ममापि वद देवेशि कीदृक्तन्मन्त्रपञ्चकम् । यत्त्वयाऽनुष्ठितं पूर्वं तया तासां निवेदि तम्

ဗိဿနုမိန့်တော်မူသည်—“နတ်တို့၏ မယ်တော်၊ ငါ့ကိုလည်း ပြောပါဦး။ ထိုမန္တရပဉ္စကသည် မည်သို့သောအရာနည်း။ သင်က အရင်က ကျင့်သုံးခဲ့သကဲ့သို့ ထိုအကြောင်းကို သူတို့အား ရှင်းပြပါ။”

Verse 65

लक्ष्मीरुवाच । नमः पृथिव्यै क्षांतीशि नम आपोमये शुभे । तेजस्विनि नमस्तुभ्यं नमस्ते वायुरूपिणि

လက္ခ္မီက မိန့်တော်မူသည်– «အို သည်းခံခြင်း၏ မယ်တော်၊ မြေဓာတ်အဖြစ် သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ မင်္ဂလာရှိသော ရေဓာတ်အဖြစ် သင့်အား နမস্কာရ။ တောက်ပသော မယ်တော်၊ သင့်အား နမস্কာရ; လေဓာတ်အဖြစ် ရုပ်ယူသော သင့်အား နမস্কာရ»။

Verse 66

आकाशरूपसंपन्ने पंचरूपे नमोनमः

«အာကာသ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ပဉ္စရုပ်တော်ရှိသော သင့်အား နမস্কာရ၊ နမস্কာရ»။

Verse 67

एभिर्मन्त्रैर्मया पूर्वं पूजिता परमेश्वरी । तेन राज्यं मया प्राप्तं सर्वस्त्रीणां सुदुर्लभम्

«ယခင်က ဤမန္တရများဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီကို ငါ ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထိုအကျိုးကြောင့် ငါသည် အာဏာပိုင်ရာဇ္ဇကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ အမျိုးသမီးအားလုံးအတွက် အလွန်ရှားပါးသော အရာဖြစ်သည်»။

Verse 68

ततश्च स्थापिता देवी कृत्वा रत्नमयी शुभा । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे मया तत्र सुरेश्वर

«ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီကို ရတနာဖြင့် ဖန်ဆင်းသကဲ့သို့ ရတနာမယီအဖြစ် ပြုလုပ်ကာ ထိုနေရာ၌ ငါ တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌၊ အို ဒေဝတားတို့၏ အရှင်၊ ငါ ထိုနေရာ၌ပင် တည်စေခဲ့သည်»။

Verse 69

तां या पूजयते नारी सद्योऽपि पतिवल्लभा । जायते नात्र सन्देहः सर्वपापविवर्जिता

«ဒေဝီကို ပူဇော်သော မိန်းမသည် ချက်ချင်းပင် ခင်ပွန်း၏ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကို ရရှိလာသည်။ ဤအပေါ် သံသယမရှိ; အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်လာသည်»။

Verse 177

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पञ्चपिंडिकोत्पत्ति माहात्म्य वर्णनं नाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ပင် မြတ်စွာသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌—ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မ្យ၌—“ပဉ္စပိဏ္ဍိကာတို့၏ ပေါ်ပေါက်ခြင်း မဟာဂုဏ်” ဟူသော အကြောင်းအရာကို ဖော်ပြသည့် အခန်း ၁၇၇ သည် အဆုံးသတ်၏။