Adhyaya 176

Verse 1

सूत उवाच । दृष्ट्वा प्रतिष्ठितं लिंगं याज्ञवल्क्येन धीमता । स्वमातुः शुद्धिहेतोः स तन्नाम्ना लिंगमुत्तमम्

စူတက ပြော၏—မိခင်၏ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ဉာဏ်ပညာရှိ ယာဇ္ဉဝလ္က്യက တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂကို မြင်လျှင်၊ ထိုအမည်တော်အတိုင်း ထူးမြတ်သော လိင်္ဂကို အသိအမှတ်ပြု၍ ကြေညာလေ၏။

Verse 3

स्थापयामास विप्रेंद्राः श्रद्धया परया युतः । ततश्चानीय विप्रेंद्रं मध्यगं नागरोद्भवम् । गर्तातीर्थसमुद्भूतमाहिताग्निं प्रयाजिनम् । यथैतन्नगरस्थानं तथा त्वमपि दीक्षितः

ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့အို၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် သူသည် ထိုအရာကို တည်ထောင်လေ၏။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအမြတ်တစ်ပါးကို ခေါ်ယူလာ၍—နာဂရတို့အလယ်၌ ထင်ရှားသူ၊ ဂရ္တာတီရ္ထမှ ပေါ်ထွန်းသူ၊ အာဟိတအဂ္နိ (သန့်ရှင်းသော မီးတော်များကို ထိန်းသိမ်းသူ) နှင့် ယဇ္ဉပြုသူ—ဟူ၍၊ «ဤနေရာသည် မြို့တည်ရာဖြစ်သကဲ့သို့၊ သင်လည်း ဤနေရာ၌ အုပ်စိုးရန် သင့်တော်စွာ ဒိက္ခာခံပြီးပြီ» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 4

अष्टषष्टिषु गोत्राणां नायकत्वे व्यवस्थितः । तव वाक्येन सर्वाणि गोत्राणि द्विजसत्तम

ဂိုတြ ၆၈ မျိုး၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တည်မြဲစွာ ခန့်အပ်ထားပြီး၊ သင်၏ ဝါကျတော်ဖြင့် ဂိုတြအားလုံးကို—ဒွိဇအမြတ်တို့အို—လမ်းညွှန်မည်။

Verse 5

वर्तयिष्यंति कृत्येषु यावच्चन्द्रार्कतारकाः । गोवर्धन त्वया चिंता कार्या चास्य समुद्भवा

လ၊ နေ၊ ကြယ်တို့ တည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မကိစ္စများကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မည်။ အို ဂోవර්ဓန၊ ဤအဖွဲ့အစည်း ပေါက်ဖွားကြီးထွားလာသကဲ့သို့ သင်လည်း စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းရန် စိတ်ထားရမည်။

Verse 6

लिंगस्य पूजनार्थाय प्रेरणीयाश्च नागराः । पूजया तस्य लिंगस्य वृद्धिं यास्यति तेऽन्वयः

ထို့ပြင် Nāgara များကို လိင်္ဂကို ပူဇော်ရန် လှုံ့ဆော်ရမည်။ ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် သင်၏ မျိုးရိုးအဆက်အနွယ်သည် တိုးတက်繁栄 လိမ့်မည်။

Verse 7

अपूजया विनाशं च यास्यत्यत्र न संशयः । तव वंशोद्भवा ये च पूजयित्वा प्रभक्तितः

ပူဇော်မှုကို လျစ်လျူရှုလျှင် ဤနေရာ၌ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်မည်မှာ သံသယမရှိ။ သို့သော် သင်၏ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူတို့က ဤလိင်္ဂကို အလွန်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လျှင် ကောင်းမြတ်သော အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 8

एतल्लिंगं करिष्यंति कृत्यानि विविधानिच । तानि सिद्धिं प्रयास्यंति प्रसादादस्य दीक्षित

ဒီက္ခိတ (dīkṣita) များသည် ဤလိင်္ဂနှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းသည့် ကိစ္စကရိယာ အမျိုးမျိုးကို ဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုလိင်္ဂ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုကရိယာများသည် ပြည့်စုံအောင်မြင်မည်။

Verse 9

गोवर्धन उवाच । अहमर्चां करिष्यामि लिंगस्यास्य सदा द्विज । भक्तिं च प्रकरिष्यामि हेतोरस्य हेतोरस्य कृते द्विज । पूजार्थं चैव ये चान्ये मम वंशसमुद्रवाः

ဂోవර්ဓနက ပြောသည်— «အို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ရေ၊ ဤလိင်္ဂကို ငါ အစဉ်အမြဲ ပူဇော်မည်။ ထို့ပြင် ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပင် သဒ္ဓါဘက္တိကို ငါ ပြုစုပျိုးထောင်မည်၊ အို ဒွိဇရေ။ ပူဇော်ရန်အတွက် ငါ့မျိုးရိုးမှ အခြားသူများလည်း ရှေ့တန်းထွက်လာကြလိမ့်မည်»။

Verse 10

पिप्पलाद उवाच । गोवर्धन द्रुतं विप्रांस्तत्र चानय नागरान् । तेषां मतेन देवस्य नाममात्रं करोम्यहम्

ပိပ္ပလာဒ မဟာမုနိက ပြောသည်။ «ဂိုဝဓန၊ အမြန်ဆုံး ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏများကို အဲဒီနေရာသို့ ခေါ်လာပါ၊ မြို့သူမြို့သားများကိုလည်း ခေါ်လာပါ။ သူတို့၏ အကြံဉာဏ်အတိုင်း ငါသည် ဒေဝ၏ နာမတော်ကို တည်ထောင်မည်»။

Verse 11

ततश्चानाययामास विप्रांश्चैव विचक्षणान् । श्रुताध्ययनसंपन्नान्यज्ञकर्मपरायणान्

ထို့နောက် သူသည် ပညာရှိ၍ ခွဲခြားသိမြင်တတ်သော ဗြာဟ္မဏများကို ခေါ်လာ하였다။ သူတို့သည် သြတ္တပညာနှင့် သင်ယူမှု ပြည့်စုံ၍ ယဇ္ဉကర్మနှင့် အခမ်းအနားဝတ္တရားများ၌ အလွန်တက်ကြွသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 12

तानब्रवीत्प्रणम्योच्चैः पिप्पलादो महामुनिः । मम माता मृता पूर्वं कंसारीति च नामतः

ပိပ္ပလာဒ မဟာမုနိသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး အသံမြင့်စွာ ပြော하였다။ «ငါ၏ မိခင်သည် ယခင်က ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး၊ နာမတော်မှာ ကံစာရီ ဖြစ်သည်»။

Verse 13

तस्या उद्देशतो लिंगं मयैतत्संप्रतिष्ठितम् । युष्मद्वाक्यात्प्रसिद्धिं च प्रयातु द्विजसत्तमाः

«သူမကို ရည်ညွှန်း၍ (အပ်နှံပူဇော်ရန်) ဤ လိင်္ဂကို ငါက သံသရာတည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်။ အမြတ်ဆုံး ဒွိဇတို့၊ သင်တို့၏ အာဏာရှိသော ကြေညာချက်ကြောင့် ဤသည် ကျော်ကြားပါစေ»။

Verse 14

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां यश्चैतत्स्नापयिष्यति । याज्ञवल्क्येश्वरोत्थं च स वै श्रेयो ह्यवाप्स्यति

လဆန်း အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုတ္ထဒశီနေ့တို့တွင် ဤလိင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်၍ သန့်စင်လျှော်ဖွယ် ပြုသူ၊ ထို့ပြင် ယာဇ္ဉဝလ္က్యေရှ္ဝရနှင့် ဆက်နွယ်သမျှကိုလည်း ပူဇော်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 15

सूत उवाच । अथ तैर्ब्राह्मणैः सर्वैस्तस्य नाम प्रतिष्ठितम् । कंसारीश्वर इत्येवं गौरवात्तस्य सन्मु नेः

သုတက ပြော၏။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ အပေါင်းတို့သည် ထိုဒေဝ၏ နာမကို မဟာမုနိအား လေးစားဂုဏ်ပြု၍ «ကံစာရီဣශ්ဝရ» ဟူ၍ တည်ထောင်ကြ၏။

Verse 16

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्ठोऽस्मि द्विजोत्तमाः । कंसारीश्वरसंज्ञस्तु यथा जातस्तु पापहा । स्थापितः पिप्पलादेन स्वयं चैव महात्मना

«အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ သင်တို့ မေးမြန်းသမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြပြီးပြီ။ အပြစ်ဖျက်ရှင် “ကံစာရီဣශ්ဝရ” ဟူသော နာမတော် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း၊ ထို့ပြင် မဟာစိတ်ရှိသူ ပိပ္ပလာဒက ကိုယ်တိုင် မည်သို့ တည်ထောင်ခဲ့သနည်း»။

Verse 17

यश्चैतत्पुण्यमाख्यानं तस्य देवस्य संनिधौ । संपठेच्छृणुयाद्वापि सम्यक्छक्तिसमन्वितः

ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားမှန်ကန်သူ မည်သူမဆို ထိုဒေဝ၏ ရှေ့တော်၌ ဤပုဏ္ဏကထာကို ရွတ်ဆိုသော်လည်းကောင်း နားထောင်သော်လည်းကောင်း အပြည့်အဝ သန့်ရှင်းသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 18

मनसा चिंतितं पापं परदारकृतं च यत् । तस्य तन्नाशमायाति पिप्पलाद वचो यथा

စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားမိသော အပြစ်တရားနှင့် အခြားသူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကို ချိုးဖောက်သော အပြစ်တရားပင်လျှင် သူ့အတွက် ပျက်စီးသွားသည်ဟု ပိပ္ပလာဒ၏ မိန့်ခွန်းက ဆို၏။

Verse 19

यस्तस्य पुरतो भक्त्या नीलरुद्रा न्सदा जपेत् । प्राणरुद्रान्विशेषेण भवरुद्रसमन्वितान्

သူ့ရှေ့တော်၌ ဘက္တိဖြင့် “နီလာရုဒ္ရ” မန္တရများကို အမြဲတမ်း ဂျပ်ဆိုသူ—အထူးသဖြင့် “ပရာဏရုဒ္ရ” များကို “ဘဝရုဒ္ရ” နှင့်အတူ—ကတိထားသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 20

ब्रह्महत्योद्भवं चैव अपि तस्य प्रणश्यति । परचक्रभये जाते ह्यना वृष्टिभये तथा

ဗြာဟ္မဏသတ်မှုမှ ပေါ်လာသော အပြစ်အညစ်တောင် သူ့အတွက် ပျက်ကွယ်သွားသည်။ ရန်သူတပ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့လာသော်လည်းကောင်း၊ မိုးခေါင်ကြောက်ရွံ့လာသော်လည်းကောင်း၊ ဤအကျင့်က ကယ်တင်သက်သာစေသည်။

Verse 21

अथर्ववेदे साद्यंते पठिते तस्य चाग्रतः । शत्रुर्विलयमभ्येति वृष्टिः सञ्जायते द्रुतम्

အထရ္ဝဝေဒ၏ ကာကွယ်ရေးမန်တရားကို သူ့ရှေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ ရွတ်ဖတ်လျှင် ရန်သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိုးသည် လျင်မြန်စွာ ရွာသွန်းလာသည်။

Verse 22

राजदौःस्थ्ये समुत्पन्ने राजा भवति धार्मिकः । सर्वरोगविनिर्मुक्तः प्रजापालनतत्परः

နန်းတော်အခက်အခဲ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ မင်းသည် ဓမ္မတရားကိုလိုက်နာသော မင်းကောင်းမင်းမြတ် ဖြစ်လာသည်။ ရောဂါအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ပြည်သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် အလေးထားသည်။

Verse 23

उपसर्गभये जाते तस्य दोषः प्रशाम्यति । शनैः शनैरसंदिग्धं पिप्पलादवचो यथा

ရောဂါဘေး သို့မဟုတ် ကပ်ရောဂါဘေးကို ကြောက်ရွံ့လာသောအခါ သူ့အပြစ်အနာအဆာသည် သက်သာငြိမ်းစေသည်။ ပိပ္ပလာဒ၏ မိန့်ခွန်းအတိုင်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် သံသယမရှိဘဲ ဖြစ်သည်။

Verse 24

किं वा ते बहुनोक्तेन यत्किंचिद्व्यसनं महत् । तत्तस्य व्यसनं किंचिदथर्वणः प्रकी र्तनात्

ဘာကြောင့် အများကြီး ပြောရမလဲ။ မည်သည့် မဟာဘေးအန္တရာယ်မဆို အထရ္ဝန်၏ အာနုဘော်ကို ကြေညာ၍ ရွတ်ဖတ်ခြင်းကြောင့် သူ့အတွက် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 25

अस्य देवस्य पुरतो याति नाशं च वै द्रुतम्

ဤဘုရားရှေ့တော်၌ ထိုအရာသည် အမှန်တကယ် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးသို့ ရောက်သွားသည်။

Verse 176

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कंसारेश्वरोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ ဧကာသီတိသာဟသရီ သံဟိတားအတွင်းရှိ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၏ ဟာဋကေရှွရ-က்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မျ၌ «ကံစာရေးရှွရ ပေါ်ပေါက်ခြင်း၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၇၆ ပြီးဆုံး၏။