Adhyaya 170

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि संजातमाश्चर्यं यदभूद्द्विजाः । विश्वामित्रेण सा शक्तिर्वसिष्ठाय विसर्जिता

သုတက ပြောသည်။ အို ဒွိဇ ရှင်ပညာရှိတို့၊ အံ့ဩဖွယ်တစ်ရပ် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ဗိශ්ဝာမိတ္တရက ဗသိဋ္ဌကို ဆန့်ကျင်၍ ဒေဝီအာဏာရှိသော အာယုဓကို ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 2

वधार्थं तस्य विप्रर्षेर्वसिष्ठेन च धीमता । स्तंभिताऽथर्वणैर्मन्त्रैः प्रस्वेदः समजायत

ထိုဗြဟ္မဏ ရှင်ပညာရှိကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်သော အာယုဓကို ပညာရှိ ဗသိဋ္ဌက အထර්ဝဏ မန္တရများဖြင့် တားဆီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ချွေးထွက်လာ၏။

Verse 3

स्वेदात्समभवत्तोयं शीतलं तदजायत । पादाभ्यां निर्गतं तोयमत्र दृश्यमजायत

ထိုချွေးမှ ရေ ပေါ်ထွက်လာ၍ အေးမြသွား၏။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှ ထွက်လာသော ရေသည် ဤနေရာတွင် မြင်ရသော သန့်ရှင်းသဘောဖြစ်လာ၏။

Verse 4

विदार्य भूमिं संजाता जलधारा सुशीतला । निर्मलं पावनं स्वच्छं गंगांभ इव निःसृतम्

မြေကို ခွဲဖောက်၍ အလွန်အေးမြသော ရေစီးတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ သန့်ရှင်း၍ ပဝါနကာ၊ ကြည်လင်စင်ကြယ်ကာ ဂင်္ဂါရေကဲ့သို့ စီးဆင်းထွက်လာ၏။

Verse 6

तस्यां या कुरुते स्नानं नारी वंध्या द्विजोत्तमाः । सद्यः पुत्रवती सा स्याद्रौद्रे कलियुगे द्विजाः

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသော မိန်းမ မျိုးမပွားသူပင်လျှင် ချက်ချင်း သားသမီးရှိသူ ဖြစ်လာမည်။ ဤကြမ်းတမ်းသော ကလိယုဂ၌ပင် အို ဒွိဇ ရှင်ပညာရှိတို့။

Verse 7

अन्योऽपि कुरुते स्नानं सर्वतीर्थफलं लभेत्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆိုလည်း တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 8

स्नात्वा तत्र तु यो देवीं पश्येच्च विधिना नरः । धनं धान्यं तथा पुत्रान्राज्योत्थं च सुखं लभेत्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် အကျင့်ထုံးတရားအတိုင်း ဒေဝီကို ဖူးမြင်သူ ယောကျ်ားသည် ငွေကြေး၊ စပါးသီးနှံ၊ သားသမီးနှင့် မင်းဘုရားကံကောင်းခြင်းမှ ထွက်ပေါ်သော ချမ်းသာသုခကိုလည်း ရရှိမည်။

Verse 9

या नारी दुर्भगा वन्ध्या साऽपि पुत्रवती भवेत् । चैत्रे मासि सिताष्टम्यां भक्तियोगसमन्विता । महानिशायां तत्रैव नैवेद्यबलिपिंडिकाम्

ကံမကောင်း၍ မျိုးမပွားနိုင်သော မိန်းမတစ်ဦးပင်လျှင်၊ ဘက္တိယောဂအကျင့်ဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ ချိုင်တြလတွင် လင်းလက်သော အဋ္ဌမနေ့ (Śuklāṣṭamī) အလွန်ညအချိန်၌ ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာတည်းမှာပင် နိုင်ဝေဒျနှင့် ဘလိတို့နှင့်အတူ ပိဏ္ဍိကာ (ပူဇာအလုံး) ကို ပြင်ဆင်လျှင် သားရနိုင်မည်။

Verse 10

प्रसन्नया कुमार्या तु स्वयं चाऽथ करोति या । गृह्णाति या च वै नारी पिंडिकां बलिसंयुताम्

ထို့ပြင် စိတ်ကြည်လင်သော ကုမာရီ (ကညာ) နှင့်အတူ မိမိကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်သူ မိန်းမနှင့်၊ ထို့နောက် ဘလိနှင့်အတူပါသော ပိဏ္ဍိကာကို လက်ခံယူသူ မိန်းမသည် အလိုရှိသော သာသနာအကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိမည်။

Verse 11

शतवर्षा तु या नारी पिंडिकां भक्षयेद्द्विजाः । साऽपि पुत्रवती च स्याद्यदि वृद्धतमा भवेत्

အို ဒွိဇတို့၊ မိန်းမတစ်ဦးသည် အသက်တစ်ရာရှိလျှင်တောင် ပိဏ္ဍိကာကို စားသောက်ပါက၊ အလွန်အိုမင်းဆုံးဖြစ်နေသော်လည်း သားသမီးရသော မိခင်ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 12

किं पुनर्यौवनोपेता सौभाग्येन समन्विता । पुत्रसौख्यवती नारी देव्या वै दर्शनेन च

ထို့ထက်မက၊ ယောဝနအပြည့်ရှိ၍ ကံကောင်းခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသော မိန်းမတစ်ဦးသည် သားသမီးတို့၏ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကို ရရှိမည်၊ ထို့ပြင် ဒေဝီ၏ ဒർശန (မြင်တွေ့ခြင်း) မှ ပေးသော ကောင်းချီးကိုလည်း ရရှိမည်။

Verse 13

सर्वेषां नागराणां तु भावजा देवता स्मृता । सा सार्धाष्टद्विपंचाशद्गोत्राणां कुलदेवता

နာဂရားတို့အားလုံးအတွက် ဘာဝဇာဒေဝီကို အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတာဟု မှတ်ယူကြသည်။ သူမသည် ဂိုထရ ၅၈ နှင့် တစ်ဝက်၏ ကုလဒေဝတာ (kuladevatā) ဖြစ်သည်။

Verse 14

एतस्मात्कारणाद्यात्रा नागरैः सुकृता भवेत् । न विना नागरैर्यात्रां तुष्टिं याति सुरेश्वरी

ဤအကြောင်းကြောင့် နာဂရားတို့ ပြုလုပ်သော ယာတြာ (yātrā) သည် ကောင်းမွန်စွာ ပြီးမြောက်လိမ့်မည်။ နာဂရားမပါဘဲ ယာတြာကို ပြုလျှင် ဒေဝတို့၏ မိခင်မဟာဒေဝီသည် မနှစ်သက်မည်။

Verse 170

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटके श्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धारातीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏတွင်၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပုဒ်ပါသော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ-က்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യအတွင်း «ဓာရာ-တီရ္ထ၏ ပေါ်ပေါက်ရာကို ချီးမွမ်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၇၀ သည် ပြီးဆုံး၏။