
အဓ್ಯಾಯ ၁၆ တွင် စူတာက ဟာဋကေရှဝရမှ ပေါ်ပေါက်သော သန့်ရှင်းကွင်း (Hāṭakeśvara-sambhava kṣetra) အတွင်း ရက္တရှೃင်္ဂ (Raktaśṛṅga) ၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ဆည်းကပ်၍ အနီးကပ်နေထိုင်ခြင်းကို အမြင့်ဆုံးအဖြစ် ဦးစားပေးရန် ဟောကြားသည်။ ပညာရှိတို့သည် အခြားလုပ်ငန်းများကို လွှတ်၍ ထိုနေရာ၏ သာသနာတော်တည်ရှိမှုကို စိတ်သဒ္ဓါဖြင့် ဆောင်ရွက်စေဟု တိုက်တွန်းသည်။ ထို့နောက် ကုသိုလ်အဆင့်လိုက် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြကာ ဒါန (dāna)၊ ကရိယာကဏ္ဍ (kriyākāṇḍa)၊ အဂ္နိဋ္ဌိုမ (Agniṣṭoma) ကဲ့သို့ ယဇ္ဉများကို အပြည့်အဝ ဒက္ခိဏာနှင့် ပြုလုပ်ခြင်း၊ စန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) နှင့် ကೃစ္ဆရ (Kṛcchra) ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဝရတများ၊ ပရဘာသ (Prabhāsa) နှင့် ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) ကဲ့သို့ ထင်ရှားသော တီရ္ထများ၏ ကုသိုလ်သည်ပင် ထိုကွင်း၏ ကုသိုလ်ကို တိုက်ရိုက်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၁/၁၆ မျှတောင် မမီဟု ဆိုသည်။ ဥပမာအဖြစ် ရာဇဣသီများသည် ထိုနေရာတွင် စိဒ္ဓိ (siddhi) ရရှိခဲ့ကြောင်း၊ ထို့ပြင် တိရစ္ဆာန်၊ ငှက်၊ မြွေ၊ သားရဲတို့သည် အချိန်ကာလကြောင့် ပျက်စီးသော်လည်း ထိုကွင်းနှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ဒေဝဘုံသို့ ရောက်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သန့်စင်ခြင်း၏ အဆင့်ကို သတ်မှတ်ကာ တီရ္ထများသည် နေထိုင်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်စေသော်လည်း ဟာဋကေရှဝရကွင်းသည် သတိရခြင်းဖြင့်ပင် သန့်စင်စေပြီး မြင်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ထိတွေ့ခြင်းဖြင့် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ သန့်စင်စေသည်ဟု သာသနာတော်၏ သန့်ရှင်းမှုကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခြင်းမှတဆင့် ဖော်ထုတ်သည်။
Verse 1
। सूत उवाच । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन त्यक्त्वाऽन्या निखिलाः क्रियाः । रक्तशृंगस्य सांनिध्यं सेवनीयं विचक्षणैः
စူတက ပြောသည်—ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် အခြားလုပ်ငန်းများအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ ပညာရှိတို့သည် ရက္တရှೃင်္ဂ၏ သန့်ရှင်းသော အနီးကပ်တည်ရှိမှုကို အမြဲတမ်း ဆည်းကပ်၍ စောင့်ရှောက်သင့်၏။
Verse 2
किं दानैः किं क्रियाकांडैः किं यज्ञैः किं व्रतैरपि । तत्क्षेत्रं सेवयेद्भक्त्या हाटकेश्वरसंभवम्
ဒါနများ၊ အခမ်းအနားကြီးမားသော ကရိယာကဏ္ဍများ၊ ယဇ္ဉများ သို့မဟုတ် ဝရတများက ဘာလိုသေးသနည်း။ ဘက္တိဖြင့် ဟာဋကေရှဝရနှင့် ဆက်နွယ်သော ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರကိုပင် ဆည်းကပ်၍ သွားလာကာ ပူဇော်သင့်၏။
Verse 3
अग्निष्टोमादयो यज्ञाः सर्वे संपूर्णदक्षिणाः । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्
အဂ္နိဋ္ဌိုမ စသည့် ယဇ္ဉများကို ဒက္ခိဏာနှင့် လှူဒါန်းမှုအားလုံး ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်သော်လည်း ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ ဘုန်းကံကို ၁/၁၆ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတောင် မမီနိုင်။
Verse 4
चान्द्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्
ချန်ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) ဝ్రတများ၊ ကೃચ્છရ (Kṛcchra) တပသ၊ စာံတပန (Sāṃtapana) အာစတေရတီများပါဝင်သော်လည်း ထိုကွက်ရှေတရ၏ ဘုန်းကံကို ၁/၁၆ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတောင် မမီနိုင်။
Verse 5
प्रभासाद्यानि तीर्थानि गङ्गाद्याः सरितस्तथा । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्
ပရဘာသ (Prabhāsa) စသည့် တီရ္ထများနှင့် ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) စသည့် မြစ်များတောင် ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ ဘုန်းကံကို ၁/၁၆ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတောင် မမီနိုင်။
Verse 6
भूमिदानानि सर्वाणि धर्माः सर्वे दयादिकाः । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्
မြေဒါန အားလုံးနှင့် ကရုဏာစသည့် ဓမ္မအမျိုးမျိုး အားလုံးလည်း ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ ဘုန်းကံကို ၁/၁၆ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတောင် မမီနိုင်။
Verse 7
तत्र राजर्षयः पूर्वं प्रभूताः सिद्धिमागताः । पशवः पक्षिणः सर्पाः सिंहव्याघ्रा मृगादयः
အတိတ်ကာလ၌ ထိုနေရာတွင် ရာဇရ္သိများ အများအပြားသည် စိဒ္ဓိကို ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ တိရစ္ဆာန်များ—တောကောင်များ၊ ငှက်များ၊ မြွေများ၊ ခြင်္သေ့၊ ကျား၊ သမင်နှင့် အခြားတို့ပင်—ထိုနေရာ၏ အာနုဘော်ကို ထိတွေ့ခံစားခဲ့ကြသည်။
Verse 9
तत्र कालवशान्नष्टास्तेऽपि प्राप्ता दिवालयम् । यस्तत्र व्रतहीनोऽपि कृषिकर्मरतोऽपि वा
ထိုနေရာ၌ ကာလ၏အင်အားကြောင့် ပျက်စီးသွားသူတို့ပင် နတ်ဘုံသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရှိသူမည်သူမဆို—ဝတ်ပြုသစ္စာမရှိသော်လည်း၊ လယ်ယာလုပ်ငန်း၌သာ အားထုတ်သူဖြစ်သော်လည်း…
Verse 10
श्रूयतां परमं गुह्यं तस्य क्षेत्रस्य संभवम् । पुनंति क्षेत्रतीर्थानि संवासादिह मानवान्
ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံအကြောင်း အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားထောင်ကြလော့။ ထိုက்ஷೇತ್ರ၏ တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းရာနေရာများသည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ခြင်းသာဖြင့် လူသားတို့ကို ဤလောက၌ပင် သန့်စင်စေ၏။
Verse 11
हाटकेश्वरजं क्षेत्रं पुनाति स्मरणादपि । किं पुनर्दर्शनाद्विप्राः स्पर्शनाच्च विशेषतः
အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဟာဋကေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသောက்ஷેત્રသည် သတိရခြင်းသာဖြင့်ပင် သန့်စင်စေ၏။ ထို့ပြင် မြင်တွေ့ခြင်းဖြင့် မည်မျှပို၍ သန့်စင်မည်နည်း—အထူးသဖြင့် ထိတွေ့ခြင်းဖြင့်။
Verse 16
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रक्तशृङ्गसांनिध्यसेवनफलश्रैष्ठ्यवर्णनंनाम षोडशोऽ ध्यायः
ဤသို့ဖြင့်၊ ရက္တရှೃင်္ဂ၏ အနီးကပ်တော်မူရာ၌ ဆည်းကပ်နေထိုင်ခြင်းမှ ရရှိသော အကျိုး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ထူးကဲမှုကို ဖော်ပြသော «ရက္တရှೃင်္ဂ-စန္နိဓိ-ဆေဝန-ဖလ-ရှ్రေဋ္ဌျ-ဝర్ణန» ဟူသော အမည်ရှိ ဆယ့်ခြောက်မြောက် အခန်းသည်၊ သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါ စံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌ နာဂရခဏ္ဍ၏ ဟာဋကေရှွရ-က்ஷેત્ર မာဟာတ္မျ၌ အဆုံးသတ်၏။