Adhyaya 156

Verse 1

सूत उवाच । एवं सम्बोधिता तेन सा भार्या विजने गता । कन्याप्रदानस्य रुचिः संजाता तदनन्तरम्

စူတက ပြော၏—ထိုသို့ သူက သင်ကြားညွှန်ပြပြီးနောက်၊ ဇနီးသည် တိတ်ဆိတ်သောနေရာသို့ သွား၏။ ထို့နောက် မကြာမီပင် ကန్యာကို လက်ထပ်ပေးအပ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒသည် သူမအတွင်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 2

ततः स पादौ प्रक्षाल्य मणिभद्रस्य सत्वरम् । उदकं साक्षतं हस्ते कन्यादानकृते ददौ

ထို့နောက် သူသည် မဏိဘဒြ၏ ခြေထောက်တို့ကို အလျင်အမြန် ဆေးကြော၍၊ ကန്യာဒါန ပြုရန်အတွက် မကွဲမပျက် ဆန် (အက္ခတ) နှင့်အတူ ရေကို သူ၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေး၏။

Verse 3

सोऽपि हस्तकृते तोये तं क्षत्रियमुवाच ह । अद्यैव कुरु मे शीघ्रं विवाहं कन्यया सह

ထို့နောက် မဏိဘဒ္ဒရသည် လက်ထဲသို့ ရေထည့်ထားလျက် ထိုခ္ෂတ္တရိယအား မိန့်ကြားသည်—«ယနေ့ပင် အမြန်ဆုံး ထိုကညာနှင့် ငါ့အိမ်ထောင်ရေးကို ပြုလုပ်ပေးပါ»။

Verse 4

यस्मादिच्छामि संस्थातुं तेन ते गृहमागतः । क्षत्रिय उवाच । नात्र नक्षत्रमर्हं तु न किंचिद्भगदैवतम्

«အိမ်ထောင်တည်မြဲလိုသောကြောင့် ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် သင့်အိမ်သို့ ငါလာရောက်ခဲ့သည်» ဟုဆို၏။ ခ္ෂတ္တရိယက ပြန်လည်ဆိုသည်—«ဤနေရာတွင် သင့်လျော်သော နက္ခတ်မရှိ၊ မင်္ဂလာသဘောရှိသော ဘဂဒေဝတ၏ အညွှန်းလည်း မရှိပါ»။

Verse 5

विवाहस्य न वारस्तु प्रसुप्ते मधुसूदने । अस्मिन्काले तु संप्राप्ते या कन्या परिणीयते

မဓုသူဒန (ဗိဿဏု) သည် «အိပ်စက်ကာလ» အမင်္ဂလာအချိန်၌ ရှိနေသော် မင်္ဂလာမင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေးအတွက် သင့်လျော်သော အခါမရှိ။ သို့သော် ထိုကာလ၌ပင် ကညာတစ်ဦးကို လက်ထပ်ပေးလိုက်လျှင်၊

Verse 6

सा च संवत्सरान्मध्ये ध्रुवं वैधव्यमाप्नुयात् । एवं दैवज्ञमुख्यानां श्रुतं प्रवदतां मया

ထိုမိန်းကလေးသည် တစ်နှစ်အတွင်း မလွဲမသွေ မုဆိုးမဖြစ်ရမည်။ ဤသည်ကို ဒေဝည (နက္ခတ်ပညာရှင်-ပုရောဟိတ်) အထက်မြတ်တို့၏ မိန့်ကြားချက်အဖြစ် ငါကြားသိခဲ့သဖြင့် ထိုအတိုင်း ငါဆိုသည်။

Verse 7

तस्माच्छुभे तु संप्राप्ते नक्षत्रे भगदैवते । त्वं विवाहय मे कन्यां प्रोत्थिते मधुसूदने । येन क्षेमंकरी ते स्यात्तथा पुत्रप्रपौत्रिणी

ထို့ကြောင့် ဘဂ (Bhaga) အုပ်စိုးသော မင်္ဂလာနက္ခတ် ရောက်လာသည့်အခါ၊ မဓုသူဒန (ဗိဿဏု) နိုးထလာသည့်အခါ၌၊ ငါ့သမီး၏ မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေးကို ပြုလုပ်ပေးပါ—ထိုသို့ဖြင့် သူမသည် ကောင်းကျိုးဆောင်သူ ဖြစ်ကာ သားနှင့် မြေးတို့ဖြင့် ပြည့်စုံပါစေ။

Verse 8

मणिभद्र उवाच । नक्षत्रं वह्निदैवत्यं प्रसुप्तो मधुसूदनः

မဏိဘဒြာက ပြောသည်။ «ဤ နက္ခတ်သည် အဂ္နိဒေဝ၏ အုပ်စိုးမှုအောက်၌ ရှိ၏၊ မဓုသူဒန (ဗိဿဏု) သည် မိမိ၏ နိဒ္ဒရာကာလ၌ အိပ်စက်နေ၏»။

Verse 9

सांप्रतं वत्सरांतोऽयं विवाहे विहिते सति । कामाग्निरुत्थितः काये सांप्रतं मां प्रबाधते

ယခုနှစ်အဆုံးက နီးလာပြီ၊ မင်္ဂလာပွဲကိုလည်း စီစဉ်ပြီးပြီ။ ကာမ၏ မီးလောင်မှုသည် ငါ့ကိုယ်အတွင်း ထလာ၍ ယခုတိုင် ငါ့ကို နှိပ်စက်နေ၏။

Verse 10

तस्मात्कुरु प्रसादं मे कन्याविवहितेन तु । तव वित्तं प्रदास्यामि सुखी येन भविष्यसि

ထို့ကြောင့် ငါ့အပေါ် ကရုဏာပြု၍ ထိုကညာကို မင်္ဂလာဆောင်ပေးပါ။ ငါသည် သင့်အား ဥစ္စာပစ္စည်း ပေးမည်၊ ထိုကြောင့် သင်သည် ချမ်းသာပျော်ရွှင်လာမည်။

Verse 11

सूत उवाच । तस्माच्च वित्तलोभेन क्षत्रियो द्विजसत्तमाः । विवाहं कारयामास तत्क्षणादेव स द्विजाः

စူတက ပြောသည်။ «အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ထို က္ଷတ္တရိယသည် ဥစ္စာလောဘကြောင့် မင်္ဂလာပွဲကို ချက်ချင်းပင်၊ ထိုခဏတည်းက စီမံကျင်းပစေ하였다»။

Verse 12

ददौ कन्यां सुदुःखार्तामश्रुपूर्णेक्षणां स्थिताम् । सन्निधौ वह्निविप्राणां तदा तेन विवाहिता

သူသည် အလွန်ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်၍ မျက်ရည်ပြည့်မျက်လုံးဖြင့် ရပ်နေသော ကညာကို ပေးအပ်하였다။ သန့်ရှင်းသော မီးနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ထိုအခါ သူမကို သူက မင်္ဂလာဆောင်စေ하였다။

Verse 13

नीत्वा निजगृहं पश्चात्कामधर्मे नियोजिता । अनिच्छंतीमपि सतीं तामतीव निरर्गलः

သူမကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ကာမဂုဏ်ခံစားမှုလမ်းစဉ်၌ အတင်းအကျပ် စေခိုင်းလေသည်။ သူမသည် သီလရှိပြီး ဆန္ဒမပါသော်လည်း သူသည် သူမအပေါ် အတားအဆီးမရှိ ပြုမူလေသည်။

Verse 14

सोऽपि निष्कामतां प्राप्य निर्भर्त्स्य च मुहुर्मुहुः । भाषिकाभिरनेकाभिस्तापयित्वा च भामिनीम्

ထို့နောက် သူသည်လည်း ဆန္ဒကင်းမဲ့ခြင်း (သို့) စိတ်ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိကာ သူမကို အကြိမ်ကြိမ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချလေသည်။ ကြမ်းတမ်းသော စကားလုံးများစွာဖြင့် ထိုမိန်းမပျိုကို စိတ်ဆင်းရဲစေခဲ့သည်။

Verse 15

शांतिं नीता ततस्तेन प्रत्यूषे समुपस्थिते । भृत्यवर्गः समस्तोऽपि ततो निःसारितो गृहात्

ထို့နောက် သူမသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားစေရန် ပြုလုပ်ခံရလေသည်။ နံနက်မိုးလင်းသောအခါ အစေခံအပေါင်းတို့သည် အိမ်မှ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံကြရလေသည်။

Verse 16

इर्ष्याधर्मं समास्थाय परमं द्विजसत्तमाः । एक एव कृतस्तेन द्वारपालो नपुंसकः

အို မြင့်မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့၊ မနာလိုဝန်တိုမှုတရားကို အခြေခံလျက် သူသည် မိန်းမမဟုတ် ယောက်ျားမဟုတ်သော မိန်းမလျာတစ်ဦးတည်းကိုသာ တံခါးစောင့်အဖြစ် ခန့်ထားလေသည်။

Verse 17

प्रोक्तं न च त्वया देयः प्रवेशोऽत्र गृहे मम । भृत्यस्य भिक्षुकस्यैव वृद्धस्य व्रतिनस्तथा

သူက ဤသို့ မှာကြားခဲ့သည် - 'ငါ့အိမ်ထဲသို့ အစေခံဖြစ်စေ၊ တောင်းရမ်းစားသောက်သူဖြစ်စေ၊ အဘိုးအိုဖြစ်စေ၊ အကျင့်သီလဆောက်တည်သူဖြစ်စေ မည်သူ့ကိုမျှ ဝင်ခွင့်မပေးရ'။

Verse 18

एवं कृत्वा विधानं तु ततश्चक्रे जनैः समम् । व्यवहारक्रियाः सर्वा द्रव्यलक्षैः सहस्रशः

ဤသို့ စီမံသတ်မှတ်ချက်တို့ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူသည် လူအများနှင့်အတူ လောကရေးရာအလုပ်အကိုင်အမျိုးမျိုးကို ဆောင်ရွက်ကာ ငွေကြေးဥစ္စာကို လက္ခရာရာ၊ ထောင်လက္ခအထိ အမြောက်အမြားဖြင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်하였다။

Verse 19

श्वशुरस्यापि नो दत्तं किंचित्तेन दुरात्मना । भार्यायाः श्वेतवस्त्राणि मुक्त्वाऽन्यन्नैव किंचन

ထိုဒုစရိုက်သူသည် မိမိ၏ မိဘမက် (ယောက္ခမ) ထံသို့တောင် အလှူအတန်းအဖြစ် အရာတစ်ခုမျှ မပေးခဲ့။ မိမိဇနီးအတွက်လည်း အဖြူရောင်အဝတ်အစားများကိုသာ ပေးပြီး အခြားမည်သည့်အရာမျှ မပေးခဲ့။

Verse 20

यामद्वयेऽपि संप्राप्ते दिनस्य गृहमागतः । मितमन्नं तत स्तस्या भोजनार्थं प्रयच्छति

နေ့၏ ယာမနှစ်ယာမ ကုန်လွန်သော်လည်း သူသည် အိမ်သို့ ပြန်လာပြီး၊ ထိုမိန်းမအတွက် စားသောက်ရန် အစာကို တိုင်းတာထားသည့် ပမာဏနည်းနည်းသာ ပေးလေသည်။

Verse 21

यावन्मात्रं च सा भुंक्त एकविप्रान्वितः स्वयम् । भुक्त्वा चैव ततो याति व्यवहारकृते बहिः

သူမ စားသလောက်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း စားလေသည်၊ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးနှင့်အတူ။ စားပြီးနောက် သူသည် စီးပွားရေးအမှုအရာကြောင့် ပြန်လည် အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

Verse 22

आगच्छति पुनर्हर्म्यं संध्याकाल उपस्थिते । साऽपि तिष्ठति हर्म्यस्था पत्नी तस्य दुरात्मनः

ညနေခင်း ရောက်လာသောအခါ သူသည် မဟာအိမ်တော်သို့ ပြန်လာသည်။ ထိုဒုစရိုက်သူ၏ ဇနီးလည်း အိမ်အတွင်း၌ပင် နေထိုင်ကာ မဟာအိမ်တော်၌ တည်နေ하였다။

Verse 23

वैराग्यं परमं प्राप्ता दुःखशोकसमन्विता । मत्सीव पतिता तोयादन्यस्मिंस्तु स्थलांतिके

ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု လွှမ်းမိုးခံရသဖြင့် သူမသည် ရေထဲမှ ကုန်းပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော ငါးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တပ်မက်မှုကင်းမဲ့ခြင်းကို ရရှိခဲ့သည်။

Verse 24

चक्रवाकी विमुक्तेव संप्राप्ते दिवसक्षये । हंसी हंसवियुक्तेव मृगीव मृगवर्जिता

နေ့ကုန်ဆုံးချိန် ရောက်သောအခါ သူမသည် အဖော်နှင့်ကွဲကွာနေသော စက္ကဝက်ငှက်မ ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဟင်္သာဖိုနှင့် ကွဲကွာနေသော ဟင်္သာမ ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သမင်ဖို မရှိတော့သော သမင်မ ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်နေသည်။

Verse 25

सोऽपि नित्यं ददौ भोज्यं विप्रस्यैकस्य च द्विजाः । प्रोच्य तं ब्राह्मणं पूर्वं सामपूर्वमिदं वचः

အို ဒွိဇတို့၊ ထို့နောက် သူသည်လည်း နေ့စဉ် ပုဏ္ဏားတစ်ပါးအား အစာလှူဒါန်းလေ့ရှိ၏။ သို့သော် ရှေးဦးစွာ သူသည် ထိုပုဏ္ဏားအား ချိုသာသော စကားဖြင့် ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 26

अधोवक्त्रेण भोक्तव्यं सदा विप्र गृहे मम । यदि पश्यसि मे भार्यां संप्राप्स्यसि विडंबनाम्

အို ပုဏ္ဏား၊ ငါ့အိမ်၌ သင်သည် အစာစားသောအခါ မျက်နှာကို အောက်သို့ ငုံ့ထားရမည်။ အကယ်၍ သင်သည် ငါ့ဇနီးကို ကြည့်မိပါက အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။

Verse 27

एवं विडंबितास्तेन ह्यूर्ध्ववक्त्रावलोकिनः । ये चान्ये भयसंत्रस्ता न यांति च तदालयम्

ဤသို့ဖြင့် မော့ကြည့်သူများကို သူက လှောင်ပြောင်ခဲ့ပြီး အခြားသူများမှာလည်း ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ထိုအိမ်သို့ မသွားရဲကြပေ။

Verse 28

कस्यचित्त्वथ कालस्य पुष्पोनाम द्विजोत्तमः । तीर्थयात्राप्रसंगेन संप्राप्तस्तत्पुरं प्रति

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊ ပုဿပ (Puṣpa) ဟုအမည်ရသော ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တစ်ပါးသည် တီရ္ထယာတရာ (သန့်ရှင်းရာဌာနများသို့ ဘုရားဖူးခရီး) အကြောင်းဖြင့် ထိုမြို့သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 29

पूर्वे वयसि संस्थश्च दर्शनीयतमाकृतिः । क्षुत्क्षामः सुपरिश्रांतो मध्याह्ने समुपस्थिते

သူသည် ယောကျ်ားပျိုအရွယ်၌ပင် ရှိနေသော်လည်း ရုပ်ရည်လှပထင်ရှား၏။ သို့ရာတွင် နေ့လယ်ချိန်ရောက်လာသည့်အခါ ဆာလောင်မှုကြောင့် ချွတ်ခွာပိန်ပါးကာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေ하였다။

Verse 31

ततस्तं प्रार्थयामास गत्वा भोज्यं च स द्विजाः । तेनापि स द्विजः प्रोक्तस्तदासौ द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏသည် သွားရောက်၍ အစာအဟာရကို တောင်းခံ하였다။ ထိုအခါ အိမ်ရှင်သည် ထိုဗြာဟ္မဏအား—အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့—ဤစကားများဖြင့် ပြောကြား하였다။

Verse 32

अधोवक्त्रेण भोक्तव्यं त्वया वीक्ष्या न मे प्रिया । नो चेद्विडंबनां विप्र संप्राप्स्यसि न संशयः

«သင်သည် မျက်နှာကို အောက်သို့ချ၍သာ စားရမည်၊ ငါ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးကို မကြည့်ရ။ မဟုတ်လျှင် ဗြာဟ္မဏရေ၊ အရှက်ကွဲခြင်းကို မလွဲမသွေ ခံရမည်» ဟု ဆို하였다။

Verse 33

एवं ज्ञात्वा महाभाग यत्क्षेमं तत्समाचर

«ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက်၊ ကံကောင်းသူရေ၊ သင်၏ အကျိုးချမ်းသာနှင့် လုံခြုံရာကို ဖြစ်စေမည့် အရာကိုသာ လိုက်နာလုပ်ဆောင်ပါ» ဟု ဆို하였다။

Verse 34

पुष्प उवाच । क्षुत्क्षामस्य न मे कार्यं परदारविलोकनैः । वेदाध्ययनयुक्तस्य तीर्थयात्रारतस्य च

ပုဿပက ပြောသည်။ «ဆာလောင်၍ အားနည်းနေသော်လည်း အခြားသူ၏ ဇနီးကို ကြည့်ရှုရန် မလိုအပ်ပါ—အထူးသဖြင့် ဗေဒပညာကို လေ့လာနေသူ၊ တီရ္ထယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို အမြဲနှစ်သက်သူဖြစ်သောကြောင့်»။

Verse 35

मणिभद्र उवाच । तदागच्छ मया सार्धं सांप्रतं मम मंदिरम् । विशेषात्तव दास्यामि भोजनं दक्षिणान्वितम्

မဏိဘဒ္ဒရက ပြောသည်။ «ဒါဆို ယခု ငါနှင့်အတူ ငါ့အိမ်သို့ လာပါ။ သင့်အား အထူးအစားအစာကို ဒက္ခိဏာ (အလှူခ) နှင့်အတူ ပေးမည်»။

Verse 36

एवं तौ संविदं कृत्वा ययतुर्ब्राह्मणोत्तमाः । हट्टमार्गे गतौ तत्र यत्र षंढो व्यव स्थितः

ထိုသို့ သဘောတူညီပြီးနောက် ထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏနှစ်ဦးသည် ထွက်ခွာကြသည်။ သူတို့သည် စျေးလမ်းတစ်လျှောက် သွားကာ အဲဒီမှာ ရပ်နေသော အင်္ဂါမပြည့်သူ (eunuch) ရှိရာသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 37

तत्पार्श्वे ब्राह्मणं धृत्वा प्रविष्टो गृहमध्यतः । भार्यया श्रपयामास धान्यं मानमितं तदा

ဗြာဟ္မဏကို မိမိဘေးတွင် ထားပြီး သူသည် အိမ်အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် မိမိဇနီးအား အချိန်นั้น တိုင်းတာထားသော စပါး/အနှံကို ချက်ပြုတ်စေ하였다။

Verse 38

ततो देवार्चनं कृत्वा वैश्वदेवांत आगतम् । पुष्पमाहूय तत्पादौ प्रक्षाल्य च निवेश्य च

ထို့နောက် သူသည် ဒေဝတားများကို ပူဇော်ကာ ဝိုင်ရှ္ဝဒေဝ (vaiśvadeva) အခမ်းအနားပြီး၍ ပြန်လာသည်။ ပုဿပကို ခေါ်ယူပြီး သူ၏ ခြေထောက်ကို ဆေးကြောကာ သင့်တော်သလို ထိုင်စေ하였다။

Verse 39

कृत्वार्चनविधिं तस्य दत्त्वान्नं च सुसंस्कृतम् । उपविश्य ततः पश्चाद्भोजनार्थं ततो द्विजाः । पुष्पोऽपि वीक्षते तस्याः पादौ पंकजसंनिभौ

ထိုက်တန်သော ဂါရဝပြုခြင်းတို့ကို ပြီးစီးစေ၍ ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာတို့ကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏတို့သည် စားသောက်ရန် ထိုင်ကြကုန်၏။ ပုပ္ဖသည်လည်း ကြာပန်းနှင့်တူသော ထိုအမျိုးသမီး၏ ခြေတော်တို့ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

Verse 40

यथायथा स कौतुक्याद्वीक्षते यौवनाश्रितः । कौतुक्यात्तेन च ततस्तस्या वक्त्रं निरीक्षितम्

စူးစမ်းလိုစိတ်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လူငယ်သဘာဝ ရမ္မက်ဆန္ဒ တွန်းပို့မှုကြောင့် သူသည် ပို၍ပို၍ စိုက်ကြည့်နေစဉ် ထို 'စူးစမ်းလိုစိတ်' ကြောင့်ပင် သူမ၏ မျက်နှာကို မော့ကြည့်မိလေသည်။

Verse 41

ततश्चाकारयामास मणिभद्रः प्रकोपतः । तं षण्ढमुक्तवाञ्जारं त्वमेनं च विडंबय

ထိုအခါ မဏိဘဒြသည် ဒေါသအမျက်ခြောင်းခြောင်းထွက်လျက် 'အို မိန်းမလျှာ၊ သူများမယား ပြစ်မှားသူ၊ သွားလော့၊ ဤသူကို အရှက်ခွဲလော့' ဟု ဆိုကာ စေခိုင်းလေ၏။

Verse 42

ततस्तेन द्विजश्रेष्ठाः स पुष्पो मूर्ध्नि ताडितः

အို မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုအခါ ပုပ္ဖသည် ထိုသူ၏ ရိုက်နှက်မှုကို ဦးခေါင်း၌ ခံလိုက်ရလေသည်။

Verse 43

अधो निपतितं भूमौ रुधिरेण परिप्लुतम् । चरणाभ्यां समाकृष्य दूतो मार्गं समाश्रितः

မြေကြီးပေါ်တွင် မှောက်ခုံလဲကျလျက် သွေးတို့ဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော သူ့ကို ခြေထောက်မှ ဆွဲကာ တမန်တော်သည် လမ်းခရီးသို့ ဆက်သွားလေသည်။

Verse 44

यावच्चतुष्पथं नीतो यत्र संचरते जनः । हाहाकारो महानासीत्तस्मिन्पुरवरे तदा

လူတို့သွားလာရာ လမ်းလေးခွဆုံအထိ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ၊ ထိုမြို့မြတ်၌ ထိုအချိန်တွင် အော်ဟစ်သံကြီး ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 45

सर्वेषामेव पौराणां तदवस्थं विलोक्य तम् । ततोऽन्यैः शीततोयेन सोभिषिक्तो दयान्वितैः

မြို့သူမြို့သားအားလုံးက သူ့အခြေအနေကို မြင်ကြသောအခါ၊ ကရုဏာစိတ်ဖြင့် အခြားသူတို့က အေးမြသောရေဖြင့် ထိုသူကို ပက်ဖျန်းလောင်းချ하였다။

Verse 46

कृत्वा वायुप्रदानं च गमितश्चेतनां प्रति । स प्राप्य चेतनां कृच्छ्रात्तत्तोयात्तानथाब्रवीत्

အသက်ရှုသွင်းထုတ်ပေးခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူ့ကို သတိပြန်လာရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ အလွန်ခက်ခဲစွာ သတိပြန်ရလာသောအခါ၊ ထိုရေထဲမှပင် သူက ထိုသူတို့အား ပြောကြား하였다။

Verse 47

न मया विहितं चौर्यं परदारा न सेविताः । पश्यध्वं मणिभद्रेण यथाहं क्लेशितो जनाः

«ကျွန်ုပ်သည် ခိုးမှုကို မပြုဖူးပါ၊ အခြားသူ၏ ဇနီးနှင့်လည်း မဆက်ဆံဖူးပါ။ ကြည့်ကြပါ၊ လူတို့ရေ—မဏိဘဒ္ဒရကြောင့် ကျွန်ုပ် မည်သို့ ဒုက္ခခံရသနည်း!»

Verse 48

तीर्थयात्रापरो विप्रो ब्रह्मचर्यपरायणः । भोजनार्थं समामन्त्र्य नीतोऽवस्थामिमां ततः

«ကျွန်ုပ်သည် တီर्थယာတရာ၌ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်သော ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်ပြီး၊ ဗြဟ္မစရိယကို တည်ကြည်စွာ လိုက်နာသူဖြစ်သည်။ အစာစားရန်ဟု ဖိတ်ခေါ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဤဒုက္ခအခြေအနေသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်»။

Verse 49

किं नास्ति वात्र भूपालो येनैतदसमंजसम् । ब्राह्मणस्य विशेषेण निर्दोषस्य महाजनाः

“ဤနေရာ၌ မင်းမရှိသလော၊ ထိုသို့ မတရားမှုကို ခွင့်ပြုထားရသနည်း—အထူးသဖြင့် အပြစ်ကင်းသော ဗြာဟ္မဏကို ဆန့်ကျင်၍၊ အမြတ်မင်္ဂလာရှိသော လူကြီးမင်းတို့?”

Verse 50

जना ऊचुः । बहवस्तेन पापेन विप्राः पूर्वं विडंबिताः । राजप्रसादयुक्तेन चेर्ष्यां प्राप्य शरीरिणा

လူများက ပြောကြသည်– “ထိုအပြစ်သားကြောင့် ယခင်က ဗြာဟ္မဏများ အများအပြားကို လှောင်ပြောင်နှိမ့်ချခဲ့ရသည်။ သူသည် မင်း၏အာနုဂ्रहဖြင့် ထောက်ပံ့ခံရပြီး မနာလိုစိတ်ကြောင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသူဖြစ်သည်။”

Verse 51

कोऽपि राजप्रसादान्न किंचिद्ब्रूतेऽस्य सम्मुखम् । तस्मादुत्तिष्ठ गच्छामो दास्यामस्तेऽशनं वयम्

“မင်း၏အာနုဂ्रहကြောင့် သူ့မျက်နှာရှေ့တွင် မည်သူမျှ မပြောရဲကြ။ ထို့ကြောင့် ထပါ—သွားကြစို့; ကျွန်ုပ်တို့က သင့်အား အစာပေးမည်။”

Verse 156

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पादित्यमाहात्म्ये मणिभद्रकृतपुष्पब्राह्मणविडंबनवर्णनंनाम षट्पञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အရှစ်တစ်ထောင်တစ်သောင်း (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌—ဟာဋကေရှဝရ က္ṣေတ్రమာဟာတ္မ്യ နှင့် ပုṣပာဒိတျ မာဟာတ္မ്യ အတွင်း—“မဏိဘဒ္ရက ပြုသော ပုṣပ ဗြာဟ္မဏကို အရှက်ခွဲခြင်း ဖော်ပြချက်” ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၁၅၆ သည် ပြီးဆုံး၏။