Adhyaya 154

Verse 1

सूत उवाच । या नारी तत्र सत्कुण्डे स्नात्वा तां पार्वतीं पुनः । दृष्ट्वा स्नाति ततस्तीर्थे तस्मिन्रूपमये शुभे

စူတက ပြော၏။ ထိုကောင်းမြတ်သော ကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ထပ်မံ၍ ပါရဝတီဒေဝီကို ဖူးမြင်ကာ၊ ထို့နောက် ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌—သုဘမင်္ဂလာနှင့် ဒေဝီရူပအလှဖြင့် တောက်ပသောနေရာ၌—ရေချိုးသော မိန်းမမည်သူမဆို—

Verse 2

पुनश्च पार्वतीं पश्येच्छ्रद्धया परया युता । सद्यः सा मुच्यते कृत्स्नैराजन्ममरणांतिकैः

ထို့ပြင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် ပါရဝတီဒေဝီကို ထပ်မံဖူးမြင်လျှင်၊ မွေးဖွားခြင်းမှ သေဆုံးခြင်းအဆုံးတိုင် အကျိုးသက်ရောက်နေသော ဒုက္ခအလုံးစုံမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

तत्रैवास्ति जयानाम पार्वत्याः किंकरी द्विजाः । तया तत्र कृतं कुण्डं गौरीकुण्डसमीपतः

ထိုနေရာ၌ပင် ‘ဇယာ’ ဟူသော အမည်ရှိသော ပါရဝတီဒေဝီ၏ အမှုထမ်းမိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိ၏၊ အို ဒွိဇတို့။ ထိုမိန်းကလေးက ဂေါရီကுண္ဍအနီး၌ ထိုကန်တော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။

Verse 4

या तत्र कुरुते स्नानं तृतीयादिवसेऽबला । सुतसौभाग्यसंपन्ना सा भवेत्पतिवल्लभा

ထိုနေရာ၌ လတိသီတတိယနေ့နှင့် အလားတူနေ့များတွင် ရေချိုးသော မိန်းမသည် သားသမီးနှင့် ကံကောင်းခြင်း ပြည့်စုံကာ ခင်ပွန်း၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်းကို ရရှိမည်။

Verse 5

तथान्यदपि तत्रास्ति विजयाकुण्डमुत्तमम् । तत्र स्नाताऽपि वंध्या स्त्री जायते पुत्रसंयुता

ထိုနည်းတူ ထိုနေရာ၌ “ဝိဇယာကுண္ဍ” ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်သော ရေကန်တစ်ခုလည်း ရှိသည်။ ထိုတွင် ရေချိုးလျှင် သားမရသော မိန်းမပင် သားရရှိ၍ ကောင်းချီးခံရမည်။

Verse 6

न च पश्यति पुत्राणां कदाचिद्व्यसनं द्विजाः । न वियोगं न दुःखं च स्वप्नांते च कदाचन

အို ဒွိဇာတို့၊ မိမိ၏ သားသမီးများအပေါ် မကောင်းမှုကို မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ရ—ခွဲခွာခြင်းလည်း မရှိ၊ ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း မရှိ၊ အိပ်မက်အဆုံး၌ပင် မရှိ။

Verse 7

काकवंध्याऽपि या नारी तत्र स्नानं समाचरेत् । सा पुत्रान्विविधांल्लब्ध्वा स्वर्गलोके महीयते

ကလေးမရဟု သတ်မှတ်ခံရသော မိန်းမပင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို ကျင့်သုံးလျှင် သားမျိုးစုံကို ရရှိကာ ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရမည်။

Verse 8

ऋषय ऊचुः । एतेषां सूत तीर्थानां तीर्थमस्ति सुसिद्धिदम् । क्वचित्किंञ्चिद्भवेत्सिद्धिर्यत्र स्नानाच्छरीरजा

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်—အို စူတ၊ ဤတီရ္ထများအနက် အထူးစိဒ္ဓိပေးသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိသလော။ ရေချိုးခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါ်ထွန်းသော စိဒ္ဓိများပင် ဖြစ်ပေါ်လာရာ နေရာတစ်ခု ရှိသလော။

Verse 9

सूत उवाच । सप्तविंशतिलिंगानि यानि संति द्विजोत्तमाः । तेषां मध्येऽभवत्सिद्धिरेकस्मिन्निखिला द्विजाः

သုတက ပြော၏။ အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ လိင်္ဂ ၂၇ ပါး ရှိ၏။ ထိုတို့အနက် လိင်္ဂတစ်ပါးတည်းဖြင့် အလုံးစုံသော စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို ရရှိနိုင်၏၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့။

Verse 10

एकस्य सत्त्वयुक्तस्य वीरव्रतयुतस्य च । आश्विनस्य चतुर्दश्यां कृष्णायां द्विजसत्तमाः

ထိုလိင်္ဂတစ်ပါးအတွက်၊ စိတ်သန့်ရှင်းမှု (သတ္တဝ) ရှိ၍ သူရဲကောင်းဝရတ (ဝီရဝြတ) ကို ဆောင်သူက—အာရှွိန လ၏ ကృష్ణပက္ခ ၁၄ ရက်နေ့တွင်၊ အို ဒွိဇအမြတ်တို့။

Verse 11

अर्धरात्रे विधानेन तेषां पूजां करोति यः । प्रागुक्तं जपनं भक्त्या स क्रमात्साधकोत्तमः

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း အလယ်ညတွင် ထိုတို့ကို ပူဇော်၍၊ အရင်က ဖော်ပြထားသော ဂျပ်ပ (japa) ကို ဘက္တိဖြင့် ဆောင်ရွက်သူသည် အစဉ်လိုက် သာဓကအမြတ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 12

अंगन्यासं विधायोच्चैः क्षुरिकासूक्तमुच्चरत् । तेषामग्रे पुनः सम्यक्पूजयित्वा च शंकरम्

အင်္ဂနျာသ (aṅga-nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ခ္ဆုရိကာ-သုက္တ (Kṣurikā-sūkta) ကို အသံမြင့်မြင့် ရွတ်ဆိုလျက်၊ ထို့နောက် ထိုတို့၏ ရှေ့တွင် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ထပ်မံ စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီး—

Verse 13

पृथगेकैकशो भक्त्या पूजयेद्दिक्पतींश्च वै

ထို့အပြင် ဒိက္ပတိ (အရပ်ရှင်) များကိုလည်း သီးခြားစီ တစ်ပါးချင်းစီ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သင့်၏။

Verse 14

अथाऽगत्य गणेशो वै विकरालो भयानकः । लंबोदरो वै नग्नश्च कृष्णदन्तसमुद्भवः

ထို့နောက် ဂဏေရှာသည် ရောက်လာ၏—ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ဝမ်းဗိုက်ကြီး၊ အဝတ်မဝတ်၊ အမဲရောင် ဆင်စွယ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 15

खड्गहस्तोऽब्रवीद्युद्धं प्रकुरुष्व मया समम् । मुक्त्वैतत्कपटं भूमौ यदि वीरोऽसि सात्त्विकः

ဓားကို လက်တွင်ကိုင်၍ သူက ပြော၏—“ငါနှင့် တန်းတူစစ်ပွဲ ဆင်နွှဲလော့။ ဤလှည့်ကွက်ကို မြေပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်—သင်သည် သတ္တဝါသတ္တဝ (sattva) ရှိသော သူရဲကောင်းဖြစ်လျှင်။”

Verse 16

ततस्तत्कर्षणाच्चापि यस्तेनाशु प्रताड्यते । स तेनैव शरीरेण नीयते तेन तत्पदम्

ထို့ပြင် ထိုနေရာသို့ ဆွဲခေါ်ခြင်းကြောင့်လည်း ထိုအင်အား/ကံကြမ္မာက အလျင်အမြန် ထိုးနှက်ချေမှုန်းသည့်သူ မည်သူမဆို၊ ထိုအင်အားတည်းဟူသော အရာကပင်—ကိုယ်ခန္ဓာတူတူဖြင့်—ထိုအမြင့်မြတ်သော အခြေအနေသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

Verse 17

यत्र स्थाने जरामृत्युर्न शोकश्च कदाचन । तथा चित्रेश्वरीपीठे सिद्धिरेकस्य कीर्तिता

ထိုနေရာ၌ အိုမင်းခြင်းမရှိ၊ သေခြင်းမရှိ၊ မည်သည့်အခါမျှ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းလည်း မရှိ။ ထို့ကြောင့် စိတ္တရေးရှဝရီ (Citreśvarī) ၏ ပီဋ္ဌာန၌ မတူညီအောင် မြင့်မြတ်သော စိဒ္ဓိတစ်ပါးကို ကြေညာထား၏။

Verse 19

माघकृष्णचतुर्दश्यां यः पीठं तत्र पूजयेत् । आगमोक्तविधानेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

မాఃဃလ၏ အမှောင်ဖက် (ကృష్ణပက္ခ) လဆန်း/လဆုတ် ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင်၊ အာဂမများတွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ယုံကြည်ခြင်းတည်ကြည်စွာဖြင့် ထိုသန့်ရှင်းသော ပီဋ္ဌာကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို—

Verse 20

सिद्धिमूल्ये न गृह्णातु कश्चिच्चेदस्ति सात्त्विकः । ततश्च याचते यश्च प्रगृह्णाति च सद्द्विजाः

စစ်မှန်သော သတ္တဝိက ဖြစ်သူ မည်သူမျှ စိဒ္ဓိ ပေးရန် «တန်ဖိုး» ကို မယူစေ။ ထို့နောက် ထိုတန်ဖိုးကို တောင်းသူနှင့် လက်ခံယူသူ အလေးအမြတ်ခံ ဒွိဇာတို့—

Verse 21

स तमादाय निर्याति यत्र देवो महेश्वरः । हाटकेश्वरजं लिंगं चित्रशर्मप्रतिष्ठितम्

သူ့ကို ခေါ်ယူ၍ ထွက်ခွာသွားကာ မဟေရှဝရ ဘုရားရှိရာသို့ ရောက်သည်။ ထိုနေရာတွင် စိတြရှර්မန် တည်ထောင်ထားသော ဟာဋကေရှဝရ အမည်ရှိ လိင်္ဂ ရှိ၏။

Verse 22

तस्य स्थानस्य मध्यस्थो यस्तं पूजयते नरः । शिवरात्रौ निशीथे च पुष्पलक्षणभक्तितः । सुसिद्धिमाप्नुयात्तूर्णं स शरीरेण तत्क्षणात्

ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်၍ သီဝရာထရီနေ့ အလယ်ညတွင် စစ်မှန်သော ဘက္တိ၏ လက္ခဏာပါသော ပန်းများဖြင့် ဘုရားရှီဝကို ပူဇော်သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိနေစဉ်ပင် ထိုခဏတည်းက အလွန်ကောင်းမြတ်သော စိဒ္ဓိကို လျင်မြန်စွာ ရရှိမည်။

Verse 23

सिद्धिस्थानानि सर्वाणि तस्मिन्क्षेत्रे स्थितानि वै । वीरव्रतप्रयुक्तानां मानवानां द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇာတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ထိုက்ஷೇತ್ರအတွင်း၌ စိဒ္ဓိရရှိရာ နေရာများ အားလုံး တကယ်တမ်း တည်ရှိနေ၏။ ၎င်းတို့သည် ဗီရ-ဝြတ (သူရဲကောင်းသစ္စာကတိ) ကို ကျင့်သုံးနေသော လူသားတို့အတွက် ဖြစ်၏။

Verse 24

ऋषय ऊचुः । तामसो यस्त्वया प्रोक्तः सिद्धिमार्गो महामते । अनर्हो ब्राह्मणेन्द्राणां श्रोत्रियाणां विशेषतः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—“အို မဟာမတေ၊ သင်ဖော်ပြခဲ့သော စိဒ္ဓိသို့ သွားရာ တာမသိက လမ်းကြောင်းသည် ဘြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့အတွက် မသင့်တော်၊ အထူးသဖြင့် ဝေဒသင်ကြားတတ်မြောက်သော ရှရောထရိယာတို့အတွက် ဖြစ်သည်။”

Verse 25

शुद्धान्तः करणैः सूत भूतहिंसाविवर्जितैः । यथा संप्राप्यते मोक्षो ब्राह्मणैः सुचिरादपि

အို စူတ၊ အတွင်းစိတ်အင်္ဂါများကို သန့်စင်၍ သတ္တဝါတို့အပေါ် အကြမ်းဖက်မှုကို ရှောင်ကြဉ်သဖြင့်၊ ဗြာဟ္မဏတို့သည် အချိန်ကြာမြင့်သော်လည်း မောက္ခကို မည်သို့ ရရှိသနည်း ဆိုပါ။

Verse 26

तत्त्वं ब्रूहि महाभाग मोक्षोपायं द्विजन्मनाम्

အို မဟာဘဂ္ဂ၊ အမှန်တရားကို ပြတ်သားစွာ ပြောကြားပါ—နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အတွက် မောက္ခသို့ သွားရာနည်းလမ်းကို ကြေညာပါ။

Verse 27

सूत उवाच । रुद्रैर्दशभिः संयुक्तमानंदेश्वरकं तथा । स्नात्वा तदग्रतः कुण्डे शास्त्रदृष्टेन कर्मणा

စူတက ပြောသည်—ရုဒြာဆယ်ပါးနှင့် ပေါင်းစည်းသော အာနန္ဒေဿဝရက ထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး၊ ထို့ရှေ့ရှိ ကုဏ္ဍ၌ သာသနာကျမ်းများက ညွှန်ကြားသည့် ကర్మနည်းအတိုင်း ရေချိုးလျှင်။

Verse 28

संसिद्धिमाप्नुयान्मर्त्यो दुर्लभां त्रिदशैरपि । माघमासे नरः स्नात्वा विश्वामित्रह्रदे नरः

မာဃလတွင် လူတစ်ဦးက ဝိශ්ဝာမိတ္တရဟ္ရဒ၌ ရေချိုးလျှင်၊ သေမျိုးသည် နတ်တို့အတွက်တောင် ရှားပါးသော ပြည့်စုံသည့် အောင်မြင်မှုကို ရရှိသည်။

Verse 29

प्रत्यूषे तिलपात्रं च ब्राह्मणाय निवेदयेत् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्म लोके महीयते

မိုးလင်းချိန်တွင် နှမ်းပါသော အိုးတစ်လုံးကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ဆက်ကပ်ရမည်။ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းပြီးနောက် ဘြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 30

यद्यपि स्याद्दुराचारः सर्वाशी सर्वविक्रयी । सुपर्णाख्यस्य देवस्य पुरतः श्रद्धयाऽन्वितः

လူတစ်ယောက်သည် အကျင့်ဆိုးရှိ၍ အရာအားလုံးကို စားသောက်ကာ အရာအားလုံးကို ရောင်းချသူဖြစ်သော်လည်း၊ “သုပဏ္ဏ” ဟုခေါ်သော ဘုရားရှေ့၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရပ်နေလျှင်။

Verse 31

प्रायोपवेशनं कृत्वा ह्युपवासपरो नरः । यस्त्यजेन्मानवः प्राणान्न स भूयोऽभिजायते

«ပရာယောပဝေသန» (သေသည်အထိ အစာရှောင်သည့် သစ္စာဝန်) ကို ကျင့်ပြီး အစာရှောင်ခြင်း၌ အလွန်တည်ကြည်သော လူသည် အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်လျှင် ထပ်မံ မမွေးဖွားတော့။

Verse 32

एवं सिद्धित्रयं प्रोक्तं ब्राह्मणानां हितावहम् । सात्त्विकं ब्राह्मणश्रेष्ठाः शंसितं त्रिदशैरपि

ဤသို့ပင် အောင်မြင်မှု သုံးပါးကို ဘြာဟ္မဏတို့အကျိုးအတွက် ဟောကြားခဲ့သည်။ အို ဘြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ၎င်းသည် သတ္တဝိက သဘောရှိ၍ နတ်တို့ကပင် ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 33

अन्यानि तत्र तीर्थानि देवतायतनानि च । तानि स्वर्गप्रदान्याहुर्मुनयः शंसितव्रताः

အဲဒီနေရာ၌ အခြားသော တီရ္ထများ (ရေချိုးသန့်စင်ရာ အထွတ်အမြတ်နေရာများ) နှင့် နတ်ဘုရားတို့၏ ဘုရားကျောင်းများလည်း ရှိသည်။ သစ္စာဝန်ကြောင့် ကျော်ကြားသော မုနိတို့က ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံပေးသူများဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 34

एतद्वः सर्वमाख्यातं क्षेत्रमाहात्म्यमुत्तमम् । हाटकेश्वरदेवस्य सर्वपातकनाशनम्

ဤအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ—ဟာဋကေရှ္ဝရ (Hāṭakeśvara) ဘုရား၏ အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ၏ မဟာတန်ခိုးကို၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 35

योऽत्र सर्वेषु तीर्थेषु स्नात्वा पश्यति भक्तितः । सर्वाण्यायतनान्येव स पापोऽपि विमुच्यते

ဤနေရာ၌ တီရ္ထများအားလုံးတွင် ရေချိုးကာ၊ ဘက္တိဖြင့် ဘုရားသခင်အာရုံခံရာ အာယတနများအားလုံးကို ဖူးမြော်သူသည်—အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေကာမူ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 36

एतत्खंडं पुराणस्य प्रथमं परिकीर्तितम् । कार्तिकेयप्रणीतस्य सर्वपापहरं शुभम्

ဤပုရာဏ၏ ခဏ္ဍကို ပထမဆုံးဟု ကြေညာထားပြီး၊ ကာရ္တိကေယျ ရေးသားတော်မူသဖြင့် မင်္ဂလာရှိကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 37

यश्चैतत्कीर्तयेद्भक्त्या शृणुयाद्वा समाहितः । इह भुक्त्वा सुविपुलान्भोगान्याति त्रिविष्टपम्

ဤအကြောင်းကို ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဆိုသူ သို့မဟုတ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်သူသည်—ဤလောက၌ အလွန်ပေါများသော အကျိုးခံစားပြီးနောက် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ရောက်၏။

Verse 38

सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वदानैश्च यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति शृण्वञ्छ्रद्धासमन्वितः

တီရ္ထသွားလည်ခြင်းအားလုံးမှ ရသော ကုသိုလ်နှင့်၊ ဒါနအားလုံးမှ ရသော အကျိုးတို့—ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နားထောင်သူသည် ထိုအကျိုးကိုပင် ရရှိ၏။

Verse 39

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि जन्मकोटिसमुद्भवात् । पातकाद्विप्रमुच्येत कुलानामुद्धरेच्छतम्

အမှန်တကယ် ဤပုရာဏကို နားထောင်ခြင်းကြောင့်၊ သန်းပေါင်းများစွာသော မွေးဖွားမှုများမှ စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့မှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်ပြီး၊ မိမိမျိုးရိုး၏ မျိုးဆက်တစ်ရာကိုလည်း ကယ်တင်မြှောက်တင်၏။

Verse 40

ततो व्यासः पूजनीयो वस्त्रदानादिभूषणैः । गोभूहिरण्यनिर्वापैर्दानैश्च विविधैरपि

ထို့ကြောင့် ဗျာသ (Vyāsa) ကို အဝတ်အထည်လှူဒါန်းခြင်းကဲ့သို့သော အလှဆင်ပူဇော်မှုများနှင့်တကွ၊ နွား၊ မြေယာ၊ ရွှေသိုက်လှူဒါန်းခြင်းတို့အပါအဝင် အမျိုးမျိုးသော ဒါနများဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။

Verse 41

तेन संपूजितो व्यासः कृष्णद्वैपायनः मनुः । साक्षात्सत्यवतीपुत्रो येन व्यासः सुपूजितः

ထိုသို့သော ပူဇော်နည်းဖြင့် ဗျာသသည် သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုခံရသည်—ကృష్ణဒွೈပာယန မုနိ ကိုယ်တိုင်၊ စတျယဝတီ၏ သားတော်ဖြစ်သူ ဗျာသကို ဤသို့ ကောင်းစွာ ပူဇော်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 42

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

ဂုရုက တပည့်အား အက္ခရာတစ်လုံးတည်းပင် သင်ပေးခဲ့လျှင်တောင်၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ထိုကျေးဇူးကြွေးကို ပေးဆပ်ပြီး အကြွေးကင်းစေမည့် ဥစ္စာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပါ။

Verse 43

एतत्पवित्रमायुष्यं धन्यं स्व स्त्ययनं महत् । यच्छ्रुत्वा सर्वदुःखेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ဤအရာသည် သန့်ရှင်းစေ၍ အသက်ရှည်စေကာ မင်္ဂလာဖြစ်စေသည့် မဟာကောင်းချီးတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကြားနာသူသည် ဒုက္ခအားလုံးမှ လွတ်မြောက်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 154

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये चित्रेश्वरीपीठक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်ထူးရသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အက္ခရာ ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာတွင်၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌—ဟာဋကေရှွရ သန့်ရှင်းဒေသ၏ မာဟာတ္မယအတွင်း—«စိတ္ရေရှွရီပီဋ္ဌ သန့်ရှင်းဒေသ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း၊ အခန်း ၁၅၄ သည် အဆုံးသတ်၏။